장음표시 사용
61쪽
38 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo QSed nescio quomodo Sunt qui errare malint, eamque Sententiam , quam adamaverunt, Pugna
teap. I. can.II. illustris Princeps de Torremugga, Gabr. Ludov.Castellus in suis ad Siciliae....ct vet.inscript.novam collectionem Protegomenis, pag. XLVII. adserere
dc quidem optime non dubitavit . Sed qui Graecorum veterum primi eκstiterint priscarum Cadmearum litterarum mutationis auctores , vel novis signis inventis eas ornandas susceperint; video hac de re esse e doctis nostris hominibus multos , qui in diversas abeant sententias . Palamedes quidem Troianis temporibus clarus duo postea, sed aetate multo inferiores , celebrantur, ut Simonides , ut Epicharmus . Hunc circa Olympiadem LxxVII. , illum ad LXXIII. I.hoc est, an. ante Christum circiter 467.dc 486. floruisse, plures sunt qui tradant. In litteras vero lysas quemque eorum aliquid contulisse sertur, sive mutando , sive alias elementorum formas adjungendo , sive , ut de Callistrato, Samio , belli Peloponnesiaci
tempestate, ante Christum natum 4 O. claro , proditur, sive novum demum, immutato litterarum ordine , adjectis , quae vocantur , μι μοις, quasi addititiis signis , non ut characterum symbolis, sed numerorum alphabetum & quidem XxIV. litterarum , quod reeeptum deinceps fuerit, perficiendo Graecorum . At quarum nonnullas a Palamede repertas qui pugnant, alii a Simonide earum aliquas excogitatas contendunt
modo ; modo illud Epicharmo, quem multi Siculum saetunt, laudi dant, quod ipsas invenerit. Neque vero
recens haec controversia est; de qua consuli script res possunt, quorum plures saepe alias & hac ipsa quoque adnotatione enumeravi. Adde I. Albert Fabricium , Biblioth. Graec. Tom. I. cap. XXII. β. II. lib. II. Cap. XV. V. LU. cap. XIX. & Gotti. Christoph. Hartes ad ejusd. I. A. Fabr. Bibliothecae edit. novae supplemen
62쪽
o, Phoenicum Litteratura illustrando Q s scissime defendere, quam sine pertinacia quid constantissime dicatur , exquirere . Ac si m
seq. et Cl. Ianuar. Sixtum in Italico libro ante laudato , passim et Cl. Ludovic. Dutens , Paleographie Numi matique , in ejusdem Explication de quelques Medailes Greeques ct Pheniciennes, edit. H. pag. 167. seqq. TJoan. Daniel. a Lennep , De Analogia linguae Graecae, cap. II. pag.3I.Seq.edit.Trajecti ad Rhen. I79o.Caeter. Atqui ex ipso Phoenicio alphabeto quas litteras Graeci post sibi adsciverint, earum, exempli caussa , quas vocant Duplices, uti 2,vel E, aut ξ,& P, seu ψ ,
quae non aliae sunt quam conSOnantium δέ, vel σδ, ως, r, χσ,dc πe,seu βς,φζ,eolligationes,non est quod dispi temus.Totus hac in quaeStione est Cl.Ab.Ian.Sixtus,librocit.digno sane qui consulatur.Εgo vero Aspiratas Phoenicias diverso deinceps modo pro variis dialectis Graecos enunciasse crediderim , easque eiArmasse , prout e rum sermo & novis in dies augebatur vocabulis & venustatibus ornabatur suis . De quibus & Graecorum &Phoenicum, sive veterum Hebraeorum inter se collatis litteris, praeter Samuelem Bochartum in Channan, seu Part. I.lib.I.cap.XX.pag.49I.Seq.&Bernard. de Montis
con , Palaeograph. Graec. , laudatum Cl. Sixtum conserendum existimo , qui in hac Palaeographia eruenda accurate atque diligenter , si quis unquam fuit, versatus est.
Est porro bene animadversum ab d'Ansse de Vil-loison, loc. ante cit. pag. I 23. , Graecos quo antiqui res suisse, eo propius ad scripturam ipsam accessisse Phoenicum . Usque ad tempora vero Archontis Eucliadis , Olympiade XCIV. E , ante natalem diem Christi anno circiter 364, nullis aliis nisi antiquis Cadmeis litteris, sed sexdecim tantum numero , usos esse Athe nienses , cx Syriani Commentario in Hermogenem ob-
63쪽
6o De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
gnum quidpiam Cl.Josephus Echhel afferret, quod a doctis hominibus in Phoenicum litteratura
servat Cl. vir Ricardus Chandier, Inscripti. antiquar. pari. II. Pag. XIII., a quo tempore eosdem Athenien ses viginti quatuor habuisse elementa ibid. scribit. Idque jam notaverat J. Alb. Fabricius , Biblioth. Graee. Tom. I. lib. I. cap. XXIII. . Π.pag. I 47. Cujus Biblioth. novam edit. conser Ab Cl. Hartes vulgatam, Tom .eod. Pag. I98-ΣΟΙ. not. d. Μihi quidem a tantis viris in hanc de numero tantum XuI. litterarum opinionem euntibus si dissentire liceat, illud brevi dicam : eruditos, qui litteras recentiores, exempli loco , Adspiratas Θ', φ , χ , ab ipsis Graecis , inventaS UOluere, quantum ego video , non satis attendisse animo , illas easdem sub alia quidem sorma & multo posteriori aetate, vetustiorum in Phoenicio diagrammate primitus apparentium, uti V, P , 2 ,
Hebr. u, p, p, quaeque jam inde ab ultimis temporibus
Hebraea gens constanter Servavit, vices revera explevisse eIementorum . Plura de caeteris, quas a prisco Hebraeo-Phoenicio alphabeto exulatum pugnant ii,
possem, quae cum alio Diatribes nostrae loco jam e posuerim , lubens praetermitto. Quamquam nimis fortasSe multa me de Graec rum litteris dixisse videor, viri tamen doctissimi verisba ab sententia nostra haud muItum , ut opinor, ali
na , licet paullo longiora , huic exprimere juvat. onis sali, ait ille , que l'ancien alphabet des Grecs com- ι me celui des Pheniciens se terminoit au Tau , & queis dans la suile on y ajovia r Upsilon , te Phe dc te ni
64쪽
p, Phoenicum litteratura illustrando fixcum laude versatis , non fuisset observatum ani. madverSumque constaret ; non utile solum id se soli de leur decouverte, 6toit incertain , & que e est r usage sevi qui a pu enrichir l' alphabet des Greesis des caracteres doni ii avolt besoin . Il saut meme
is tres leti res plus anciennes: par exemple it est a preis Sumer que la lettre Mna comme te CV des Ηε,, breux se prononcoit quelque is aVec aspiration, ,, & quelque seis sans aspiration , & que les copistes,
Haec Clarissimus Barthelemy inscriptionem vetustissimae aetatis Amyclaeam ab Stephano Fourmoni Amyclis repertam , commentario illustrans, Memoires de PAcademie Rovale des Inscriptions Tom .XXIII. pag.42O. seq.Quo loco Cl. Gallus ostendere pergit,quod de multis antiquissimis paullo ante demonstraverat epigraphis,
apud vetustissimos Graecos τὸ Υ , ypsilon, a forma ττOmicron non discrepasse . Quod etiam dicendum de τω collato cum τῶ B Hebraico , ab Cl. d' Ansse de Vivloison , loc. cit. pag. I 22. apposite observatum video . Cujus confer adnotation. a. pag. I 26., vide & pag. ITO. 'Quum autem , uti ante dixi, illa tempestate, qua Phoenices in Graeciam suas invexere litteras, Graeca ipsa lingua adhuc cruda atque maxime inculta, non dicam longe , sed quam proxime ad Hebraicum, sive
Phoenicium Sermonem accederet, qua in Sententia doctissimos viros non sine ratione versari, alibi adnotaveram ; nihil prosecto fuisset caussae, quare Graeci tunc aetatis de Phoeniciis aliquot elementis , veluti prolata asperioribus, rejiciendis cogitassent; alia vero & Sono dulciora & suis loquendi modis accommodatiora invenissent . Quid enim nonnullos Cadmeos rejecis-
65쪽
6a γ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Qquidem nobis suisse futurum; verum etiam Uindobonensi Antiquario, eximiarum artium instru
sent characteres , vel eis opus suisset novis aliis litteris, ut pote qui lingua, eandem ipsam Phoeniciam di lectum adhuc resonante, tum loquerentur λ Eo tamen totum recidit, quod eruditissimus Ludovicus Dupuy, Academiae Regiae Parisiensis inscriptionum & bonarum litterarum non multis abhinc annis perpetuo a Secretis , quem praestantissimum virum sine honoris cauSSa numquam nominabo, huic meae sententiae de integro Phoenicum litterarum alphabeto vetustissimis Graecis tradito , opponendum perhumaniter censuit, Iournal des Savans, mens. Novembr. I 78I .pag. 2I6 I. Seq. edit. Paris. in ramo . Quod vero de ipsis Hebraeorum & Phoenicum priscis litteris , quas jam inde
ab omni antiquitate xx H. suisse numero nostra in Dia- triba sat copiose disputavi,ille idem Cl.vir post Edmund . Chishullum & I.B.Bian conum, secus sentientes ibidem paucis attingit; non est eur eadem de re rursum disseram , ne actum agere videar. Qua quidem in sentemtia eo me magis confirmatum puto , quod apud nonnullos doctos homines aliter disputantes , nihil pro sus legerim , quod illam aliquantulum infirmaret. Im-
mo etiam Voluminum Sacrorum Hebraeorum sanctitas facit atque auctoritas, quemadmodum suo loco eXPosui , ut nec transversum unguem, quod aiunt, ab
hac unquam recedam sententia. Quamquam & illud dubio vacat, apud Hebraeos quoque ac Phoenices It teras , ut sere fit, usus tractatione & progressu longinqui temporis a primigenia serma, sed per multam aetatem utrique genti recepta, paullo descivisse; easque demum induisse figuras, quas in hodiernis , quibus utimur, Hebrae Chaldaicis litteris atque in monumentis , quae interciderint, deprehendimus Phoenicio-Punicis. Diqitig Corale
66쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Qetissimo, grates esSe agendas habendasque & sane maximaS , neminem quempiam, si modo est Quoniam de litteris dixi, quas & Graeci Latini
diversis varie usurparint aetatibus; de dicendi genere
pro diversitate temporum apud eosdem aliter aliterque usu recepto, mea instituta postulat ratio , ut non m
dum faciam , quin heic nonnulla quoque adnotem , uti initio proposui. Est hoc quidem argumentum amplissimum .. Sed tamen est illud omnino conserendum in pauca. Vereor enim ne tibi, STEPHANE BORGIA Cardin. eximie, nimis longa hac adnotatione molestus fiam . Quod autem non idem semper & Graecorum &Latinorum singulis temporibus fuerit dicendi modus , quantumque ab vetere sua immutatus barbarie
planeque inculta loquendi ratione, in qua diu jacuit,
ad illam castitatem devenerit ac puritatem sermonis, quam tot saeculis Graeci praesertim tenuere ; non ex claris solum, quibus Graecia & Italia multum floruere, scriptoribus , verum etiam eX utriusque gentis inscriptis vetustissimae aetatis ab eruditis viris in lucem emissis monumentis, tam late patet, ut illud ipsum demonstrare velle supervacaneum videretur. Ad Latinum vero quod pertinet sermonem, quidquam observemus oportet. Quocirca Polybium audi mus, quem ab Olympiade cum I.4.ad CLXIV.2., sive ab anno ante natum Christum 2os. ad usque I 23. vixisse
Tanta namque diversitas est etiam apud RomanoS , qua nunc utuntur , dialecti, ab illa veteri, ut mente sagacissimi aliqua vis studio explicare queant. Haec ille Historiarum lib.Π1.cap. 22. cdit Amstelod. I 676.Tom. I. Pag. 24S., de verbis loquens, quibus primum foedus Carthaginienses intex & Romanos ictum , Junio Dissiliaco by Corale
67쪽
64 γ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q harum litterarum studiosus, sere censeo, quin
dicat. Sed quum ille , vera falsis involvens , ea
Bruto & Μareo Horatio, primis post exactos reges Coss., ab Urbe condita 243.ante Christum so9.erat empressum . Conser Titi Livii locum huiusce adnotationis pag. 46. , indicatum , quo loco Latini sermonis
tunc aetatis uSurpata verba, PRISCA appellat. Tempore etenim , quo ipse scribebat, in desuetudinem ea vocabula abiisse , recte observatum video ab Ioanne Sminton, De Priscis Roman. litteris β. I.pag.3.SH. Con ser Isidori Hispalens. Originum lib. IX. cap. r. Hanc autem de qua allato loco sermonem facit Pin.
lybius, Latinae linguae intelligendae dissicultatem , Romanos etiam doctiores aliquot post saeculis animadvertisse, non est dubitandum . At labi mihi videntur Joan. Bodinus in Methodo ad facilem Historiarum cogniti nem, edit. Lugdun. Is 83. cap. IX. pag. 334. & Paul. MMria Ogerius, Graeca O Latina Lingua Hebraietantes,Cap.UM .Pag. 83. quorum alter Scribit, anno minus quimquagesimo , alter vero anno minus centesimo, quam
initum primum illud foedus inter Poenos fuerat & Romanos , verba ejusdem foederis vix intelligi potuisse . Quod sane a me prolato ipsius Polybii, quo ii nituntur, testimonio nequaquam firmatur . Quid igitur λGentemne , quaecumque ea Sit , vel quinquaginta, vel centum annorum spatio linguae a Suis acceptae patribus ferme oblivisci dicemus posse λ Id equidem aegre crediderim . Atque haec ego ab iisdem eruditis viris ex Polybio indiligenter reddita cum indico; illud
tamen vero magis consentaneum eos observasse praeterire non debeo, carmina videlicet, quae veteri se mula in Sacris canebantur, a paucissimis Romanorum fuisse intellecta . Quod de ipsis carminibus , sive S liorum versibus per Urbem cum tripudiis decantatis, sed vix a Sacerdotibus suis propter vocabulorum vel DG ljZoo by Gorale
68쪽
p. Phoenicum litteratura illustrando Q 63
opponat , quae Phoenicio-Punice inscriptis , quibus linguae, de qua est quaestio, indoles nobis
statxm satis intellectis, Quintilianus, Institui. Orator. lib. I .cap. VI. pag. 63. edit Lugd. Batav. I 663. memoriae prodidit. Conser Ioseph. Scaligeri coniecturas in libr. vI. Varronis de Lingua Latina , ad extrema ejusd. Varronis opera omnia &c. edit. AmStelod. I 623 .pag. II 6. At argumentum doctis cognitum quum ad institutum minus pertineat, non arbitror mihi eo esse amplius immorandum . Nunc vero modum faciam necesse est; id unum agens, sicuti mea proposita postulatratio , ut ad illos remittam scriptores , qui de hujusce linguae & ipsius Graecae vicissitudinibus , quas jam usque a primis suis subierint initiis , pertractarunt. De Latino quidem sermone consulendum Iacobi Faceiolati Commentariolum de ortu, interitu ct instauratione linguae Latinae ac de eius seriptoribus ad saeeulum usque xvII.,inter ejusd. Orationes Patavii anno 1729. editas , pag. 387-4Ia. idemque ante recensitum a Io. Georgio
Walchio, Lipsiae I7Is Σ Adeunda quoque ejusdem Walchii eruditissima Historia Critica Linguae Latinae ,
multis accessionibus auctior, edita Coloniae I 73q. , in-8vo. , ubi toto capite primo, linguae originem I fata compleXO,auctores plures doctos enumerat hanc in rem disserentes. Adde & Daniel. Georg. Mortiosum in Polyhistor. litterar. Tom.I. lib. IV. c.IX. T Carol du Cangedu Fresne, Praefation . Glossar. ad Scriptor. med. in . Latinitatis β. II. xm. XVI. Caeter .
Restat ut aliquos item indicem scriptores,qui quae ad Graecae linguae , ut ita dicam , infantiam , ad Olescentiam, virilem aetatem ac senectutem attineant, tra
clanda sibi sumpserint. Hos inter habendus est Laurent. Ingemaldus Elingius in Historia Graecae linguae cum Praefiatione Adam. Recheubergia, Lipsiae i69 I. in 8vo. Qui auctor in prioribus paragraphis, praemisais nonnub
69쪽
ε6 P. De Borgiano Hebri Samaritico Numo Q certe innotescat, repugnare monumentis perspi
cuum per se est S pluribus a doctis viris declar
iis, quae ad linguae historiam parum , vel nihil facere videantur, quae tamen ad eius prima initia & quasi infantiam nos aliquo modo ducant, argumentum suum f. XVII. pag. 72. seqq. aggreditur explicandum ; insequentibus autem paragraphis , sive capitibus ita illud prosequitur, ut viros clarissimos, quos Graecia protulit , quibusque in omni genere disciplinae nihil defuit ad eruditionem illos vero in dicendi praesertim saeuutate plane insignes, commemoret. Qua autem ratione Graeca lingua poStquam tanta coepisset incrementa a que adolevisset , ac longe lateque per orbem terrarum diffundens sese, sic invaluisSet, ut inseriori deinceps aetate, Barbarorum irruptionibus senilem quemdam squalorem induerit, β. XLVI. Seq. pag. 22 I. seqq. LXX. seqq. pag. 317. Sem. Elingius Ostendit . Subacta tandem sub Μahometo II. Constantinopoli, anno Is 33. cum in Graecia in primis litterarum bonarum S a tium omnis splendor periisset atque dignitas ; quo modo tamen per doctissimos viros id temporis in Italiam profugos disseminatae Graecae litterae , indeque in Occidente earumdem celebrarentur studia, β. LXXIII. εeqq. pag. 326. seqq. Auctor eXponit. Nonnulla autem ut leviter attingit Elingius , conjecturisque interdum suis indulget; sic & alia , quae linguae Graecae historiae amplioris magis propria sint, praetermittit quemadmodum ab Actorum Eruditor. Lipsiensium Cli. A ctoribus , qui librum recensuere, mens. Naiian. I 69 I. Pag. 2AO-Σ23., stat merito animadversum . In caussis certe corruptae linguae Graecae indicandis nimis pamcus Elingius est; in quibus vero enarrandis quantus suerit ante laudatus Cl. du Cange , ex ejusdem Praefatione Glossarii ad Scriptores mediae ct infimae Graecia ratis q. III. seqq. satis norunt eruditi . Sed ut rem de-Diuitigod by Corale
70쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 67tum ς non iniquo serat animo, Si bona ejus venia,quantum ego possum, illud defendendum suscipiam , secus atque is ipse, minus integre quam veri amatorem decet, de hac Phoenicum litter,
Habent profecto atque habuere sua fata Rlinguae & litterae . UtCumque vero res Sit, eXmum concludam , praeter Μorhofium, loc. cit.cap.VI.
gentiae laude non privandum , Rudbeckii tamen aliorumque popularium hypotheses secutum erroneas, ii terarumque Graecarum origines a Runis Gothorum repetentem non immerito perstringit ; de hoc argumento conserendus Theophilus Christoph. Hartes, Introduction. in Histor. Linguae Graecae, Protegomenor. q. 3. seqq. Pag. VI. Seqq. Erunt fortasse, quibus, quae de utroque sermone& Graecorum & Latinorum, nimium quantum aliquot post aetatibus ab suis deviante sontibus, deque eorumdem litteris suas vicissitudines item passis,hactenus animadverti, parum probabuntur; quod haec copiose adnotando ac evolvcndo, eo progressus fuerim sui a meo me proposito, quod unum ad sermonem Spectaret Phoenicum, res ipsa abduxerit. At hi, qui id mihi vitio dandum arbitrabuntur , quibusque nOStra ni mio fusior videbitur disputatio, velim considerent ve niendum mihi ad idem argumentum suisse , quo quam esset abnormis, ut nihil gravius dicam, ab Cl. viro Eclihelio prolata , de qua initio dicebam , comparatios quantique facienda esset, magis magisque demonStra rem . Quamobrem hi haud gravate serent, opinor, Fiquae praeterea habeo animadvertenda , ut quo Cl. An liquarius Vindobonensis utitur, occurram perfugios ea proxime sequentibus, uti soleo, exponam adnotatio