장음표시 사용
161쪽
r ramo FIUS UEL CARUIT FACULTATE M. Dr
, omnem laborem insumsit. Ostenden m piaemissi dum ergo nunc est , has conclusonexve sititibua eum deducere ex premissis , quae Om- sophisice nes aut sunt manifesto falsae ἔ aut ancia deducta. pites & in utrumque versatiles, ita ut aeque contraria ex iis deduci valeant; aut alia ratione insufficientes , per plexae &α
Pindilis, Iriem. III. Pussendormus, ut pre pus eois paret se ad demonserationem Socialitatis fit ex quibu, sic praefatur Lih. II. Cap. III. g. rg. lasor . ,, Nohis nulti via ρνopior videtur, ocra magis opposita ad investigandum jusm naturale, quam ipsiam hominis natu- ram, conditionemque & inclinati is nes accuratius contemplari r etsi in 'ea consideratione necessario etiam ad ,, alia , quae extra hominem sunt, ν es serio sit facienda ; ac imprimis ad M ea, quae ad commodum aut incom- ,, modum aliquod eidem conciliandum apta sunt.
Perplexin I. Haec perplexa sunt , nec sapiunt 44- methodum aut disciplinam rationis r sa ' cileque Iossunt transserri ad contraria inserenda ; contraria, inquam , Jurinarum S Soriatitari ipsi. Si nusta est propior via quam ipsus natura contemia platio ; quaero, an ergo res io is eriteriora tit aeque propinqua Via, an re Imperitia motior Sive sit aeque propinqua sive vis, a. minus propinqua, honus logicus dixin seir Vix ad investigandum ius est contemplatio duplex : primo ac proxime
a. Si sc ut modo dixi intelligi potest fundorisi pisamhulum: recte ha het e sed tum male alio loco asserit, uniast m pug cum tantum principium seu medium imn μην vestigandi Juris natura esse ; cum hic ipsemet statuat duo , interna ct e
3. Quodsi vero P endor sit pinum hulum non ita est intelligendum, sed
Contemplatio natura internae, & exter morum non est nisi unum proximum
Principium a tum primo imperite locu-
tus est. Nam illa contemplatio exte-ῖ riorum addenda contemplationi interi rum necessario, estne principium idem
vel distinctum Si idem ; ergo Pustem dotisus iubet idem solum non sufficere, nisi etiam idem addatur sibi ipsi; quod
est stolidum. Si contemplatio illa existeriorum non est idem cum contemplaiatione interiorum a ergo hoc ipso iam sunt duo principia investigativa. in nest in. 4. Sed haee possunt leviora haberi, quia dictaea vi eo tantum 1 nohis indicata sunt, ut appareat , Ρ endoinium methodi aelogices expertem fuisse, impetu pleraque estudisse , ac saepe nesciisse quia diaceret in ipsis fundamentis Investigandis. r. Illud gravius est oc periculosum. n. .
Praeimam reflexionem externorum ser- :i,. iari debere ad commodum di incommo- ,-rie; iis dum ALIQUOD: hoc sermentum to- dubiam emtam massam corrumpit. Qui enim in linquit rlimine non statuit,quale commodum admittat, quale excludat, sed indiserere aliquod eommodum admittit esse dehe re precipuum, is liberum facit omni bus, ut quisque commodum tale pingat, quale in oculis suis est pulcrum, fitque loeus amplissimus honis apparentuus; cum tamen tota Philosophia in hoc sotissimum occupetur , ut apparentibus honis rejectis vera sola triumphare ponsnt. Epicurus igitur Putandorfiti 1ei,
tentiam vertet ad commodum volupta.
tis , quia hoc est nhytiod commodum i Stoicus vertet ad impatibilitatum, haec enim est sh uod commodum, S se
porro. 6. Aut enim est unicum tantum com-- risu
modum naturae 3 aut sunt plura AEqualies notos j ,..Haut sunt plura inis)tiatia, alia suprema, Ρ ssiariis alia media, alia infima ξ Quidquid si peritis horum, Puisendorffus erravit vehemenia vel fraus. ter, cum principium investigandi iuris quaerens indicavit Hi ad ineptum ad discemendum e unde necesse est nullam oex eo demonstrationem seu cogniti nem Juris natura posse deducia & in. utilis est eius omnis labor. . Plam s tinisum est honum natu- S:.es m , debebat dicere Pessendormus hoc hi num tia. unum i S male dicit ahquod; quia haec turae. vocula est disiunctivae signiticationis, de exponitur per diltributionem in plura subjecta ope particulae vel, in hune m dum necessario ius natura agnoscitur ex iis, quae homini commotium asserunx aliquod, id est, commodum vel hujus viis vel alterius, vel utriusque; vel corporis vel animae vel utriusque a vel summum , vel medium , vel infimum, vel omnia. Haec sunt primis Logices tyronibus tritissima, Puisendocto a tem ignorata.
8. Si commoda natura proposita sunt
plura omnia aequalia, tunc equidem quia ne diceret Putandormus, indeterminate aliquod consderandum. Esset enim perinde, utrum horum ae pialium considerares, ex utro deduceres ius natu .
Sed plura sic aequalia esse, est fauilin& everituum totius juris maturae. Igutur etiam se flendorisius quamvis non peccasset in logicam, peccavit tamen in naturam sumanam , ponens principium inceps de indiscretum, cum . R natura ipsa haec probe est scriminaverit.
162쪽
Me plura s. si commoda naturae proposita auq alia, sunt i j jquam, peccavit pussendotisus dicendo allavia .commodum r ex hoc enim loquendi modo nulla venit notio. inaequalitatis, nec ulla ratio ad aliud potius quam ad hoc contemplandum sese applicandi , ex eoque jus natura derivandi. Peioe Italum 1 . imo Pushndorisius revera non imperitis iussit, considerari ipsa commoda, qualiacunque , sed consideranda iussit ea , sua apta sunt ad commodum qualecunque homini conciliandum. Hic autem e la divium sermo est imperitus. Quid enim vult 3 me proua. Mox ut aliquid cognovero esse aptum ad commodum quodcunque mihi conciliandum; agnoscone ex eo statim, in illo apto esse situm ius naturae 3 an, in illo commodo , quod ex re apta pr , fluit, esse situm jus natura λ an, ad il-ιud aprum aut ad illud commodum mesus a naturae habere t Nolo ego pestimaquae hinc legitime ad injustitiam stabia, liendam deduci possunt, nolo, inquam, ea iam deducere r hoc lainen utique liquet , plenam imperitiae esse Pussendorsrefellit sto, hi tractationein; & promissa salientem. Promit enim proximam viam agri . scendi iuris naturae, seu tale lumen, ex quo immediate appareret, quid si i iis natura; de nune tale alteri lumen vel talem potius caliginem, quae non solum nihil iuris detegat, scd aeque est apta ad injustitiam eruendam. II .. Non postiam piae ingenti fastidio huic parti cliutius immorari. Illud adisclo, Pussendor inum tameti & hic aliis quid egregium dixisse e nempe contemplationem naturae esse principium seu medium investigandi iuris naturae r non
tamen contemplationem ques emcum
Pti titidis ε', Mud dubie, talem quae saltem pra. sua. cipua non omittata Atat Pu flendorNfius cum post interiectas non nisi sex qua' slJco lineas ad hane contemplationem insti- defecit. tuendam ipse progreditur , statim suae regulae oblitus, is tota natura humana non nisi paucillima miseratalia depreant eamitin. hendit 4 omissis omnibus praeclaris S genis. praecipuis. Ergo aut non habuit susta ciens ingenium ad istam contemplatimnem accuratius instituendam di atque sicerintemptor debuit ab hoe sibi labore temperare pallorum . nee alios omnes ante se, ipsumque Grintium contemnere , multoque minus mariistrum se totius terrarum orbis praeiscere. Aut si habuit satis cerebri, Naut volunt studium magnum adhibuit, ac nihil teri βη , minus precipua omisit, convictus est,' ipsum voluntate peccasse , hominibu que pro veris , solidis & si1ssicientibus principiis eruendi iuris naturae ultro aedata opera tantum exposuisse vilia, &ancipitia, hoc autem esset publice agere seductorem II. Agnosco hoc nec solus ego nee Unde et
primus. Agnoverunt imo illud dudum θη pro ripsi Acatholici, qui dissendorisum seductorem passim dixerunt. Agnovit nuper Heineccius, qui antecessores suos . omnes , adeoque & P endorisum, , pronunciat principia posuisse nulla, in
mo decipiendi, omnia tenebris involvisse. Vid. Them. XIV. Cap. Vii. - . . Tram. IV. Pussendo ustantum in natura humana deprehendit, quae sint media aut via proxima ad in- PutandatK. vestigandum Jus Naturae.
a. Summam egestatum propriam. 3. Aptitudinem ad commodum praeis standum
i. Hie, etiam adhibita quam promisit ACCURADORE consideratione
intermorum externoνtim, nihil inve Nihil Oam.
nit Putiendori ius in humana natura & n e , .
extra illam, quo homo ad D m quo hit in hami. modocumque reseratur: quod ante hac ne Omnes existimaveramus esse in homine praecipue conliderandum. a. Aut Pustendorcius agnovit aliis quam in homine aptitudinem ad DFum reus est flagitii eum tacuit, in accuratiori consideratione.
3. Aut tacuit ideo ; quia existimavit Itaque Al. hanc aptitudinem hominis ad DE sum nihil pertinere ad agnoscendum ius naia dic tutae ξ Et si ita est, manifestum est , Dro diai ipsum jus naturae revera non derivare a .ate DEO. Itaque quoties verbis dicit, DEum esse auctorem iuris naturae &c.
simulare videtur, & hunc verborum. corticem tantum praetexere ad speciem. 4. Hoc enim SyllogiSino eius doctri- syllogia. na comprehunditur: Jus naturae proxi-mus. qu me amoscitur ex natura , conditione constat Pus& inchinationibus hominis 3 & necessi
rio etiam ex ii, quae extra hominem sint. Natura , conditio, & inclin tiones hominis accuratius examinatae consistunt tantum in his quatuore ENO Jus naturae agnoscitur proxime ex is tantum quatuor. At inter ea quatuor non est conditio, aut triclinatio ad
DEumi Erso ex inclinatione ad Gum non agnoscitur ius naturae. Jus autem naturae incognitum hominem non oblugair igitur Jus, quod Ex relatione ad DFum oriretur, non obligat hominem Quoties ergo Pulsendorinus ait, Jus naturae DEO proficisci, loquitur conistra mentem ἔ quia per ejus principia
163쪽
'non potest agnosci ullum ius a DEO Ortum; cum non detur medium tale ius agnostendi. . Neque iuvat Puffendorssium, soquis excuset: aptitudinem ad DEUM
tum aba, hi contemplatione naturae. non positiveaon exeludi excludi, sed tantum ab ea abstrahi. eam. Nam I. Contemplatio naturae humanae in ordine ad investiganduin ius naturae
mi ae ra- ,het iuxta regulam Pussendormi essetiores pr. ACCURATIOR Ac ratior contem
rar platio non est, quae praecipua quidem
non postive excludit, sed tamen ea omittier Praecipuum autem naturae humanae est relatio ad DEum r Ergo ne ex inclinationi- hominis deduceniadum esse Jus naturale, & tamen illud. Q ε.vinius ex inclinatione ad DEum non dedu- Pusseudolscit, sed tantum ex ceteris inclinationi- fida videtur bus, ille videtur inclinationem natustae non admit humanae ad DEum sincere talem non te admittere. ' ' main lae . At inquies, Pussendo us prote- 4. statur non semel, se Atheum non esse, feci loqua- dicit mundum a DEO conclitum esse & tui. gubernari, idque sana ratione certo constare i ergo maligne tantus vir ins
i. Verbis dicit, rebus & regulis Conix 'et
suis negat. Nam si ratione sana natu ης p abstrahi quidem potest in ACCURA- rali constat, D m esse gubernatorem, 'TIORE naturae contemplatione mi, atque adeo legislatorem seu sontem iu-
tione ad DEum. s. Neque juvat dicere, DEum alium v n ,.D N de stipponi ex Theologia , hic autem
..tic tantum inquiri principia PUEIS N TUBAE ut sunt propria & domestica
ipsi iuri natura. Hoc enim videtur dicere velle Pinendo g. 13. his verbis r Indolem rimansνationis inultigentibus faeιυ patet , Prineipia nons sim necessario vera pνima tisse debere,
sd etiam PROPRIA ET VELUT DOMESTICA HUIC DISOPLA
NAE, de 3va an iritur , Ita pediris naturalis, tunc ex regula P endors. Q via ati hoc agnoscendum proxima est, inclinatio hominis S eonditio ad Deum rat Pussendorvius inter conditiones & i clinationes hominis, E quihus ius naturae cognoscatur, nullam posuit inclinati nem aut conditionem ad DEum ta r gula igitur Pinendormi DEum esse misbematorem mundi adeoque legislat rem non constat ratione. Et Puiiuudoxs ei,iitivisa. fius duo contradictoria locvitur ἔ Ra- . . tione constat DEum esse legislatorem nostrum i Ratione non constat DEum spreua, ut animus pereepta ex illis asse esse nostrum legislatorem. Hoc post tronis eatis pluride ne Meseat, nec us rius sequitur ex ipsus Principiis & r terioristis ps obationibus immineat. Con. tra quam Iegem genuina rictis rationis dictamina Haetendi impegerunt idi, quo rum fundamenta juras naturalis hiati nus dis sitatis m. Discusserat autem& reiecerat illos, qui ius naturae deum cunt ex SS. Litteras g. i 3. initio , &gulis, adeoque Ieris illud dixit i illud alterum dixit sine probatione, neque ex regulis eius hoc sequitur: et o illud prius de DEl gubernatione dixit tantum,imtiliatoris non siris. Vid. Cap. XI. Them. XXIII. & Cap. X. Th. VIII. - N. a. Nuque ego Pussendo um Nisti iamin L s. item discusserat& reiecerat illos, atheum dixerim. Sed principia eius Plim ineum qui principia iuris naturae deduxerunt lubrica accuso, quae talia sunt, ut 3c ipsa a ex voluntate DEI, virtutes iustitia & atheismo sint amnia ,- & auctorem in suspicionem adducere valeant, & tDronthus aut pravis ansam satiant. Ergo saltem incaute posita. Tiam. H. Ex quatuor praedictis conm Ex pHries ditionibus hominis, quas solas Pussem fila pulsen. do us statuit pro proximis mediis uia dot infer. noscendi luris naturae, neutiquam test inserti aliud ius quam canum, Do
i. Canis imo summe amat seipsum, Duendit omniaque agit, ut se conseriet. ldum applicasi ado cum editur in lucem, est summe veritatis in mundi regimine exercere volentis S. I a. Item ex moribus omisnium aut plerarumque gentium S. 7. 8. s. Ideo igitur repellit haec,quia non sunt intranea & domestica disciplinae juris naturae, sed ad Theologiam vel nescio quo pertinent. 6. Verum hoc eguilio nihil iuvaturhri, M. Pussendorssius. Nam ex ipsus regulis
Nanea nain. proxima Principia cognoscendi iuris narae humana. turae, adeoque intranea & domestica sunt inelinationes & natura & conditio L . . hominis i Ergo si datur aliqua inclina- egenus, Ita ut pereundum ipta sit. Idemtio & conditio hominis ad DFum, haee 3tio aptus est ad commodum praesta inclinatio non est extraneum sed intra- dum catulis suis, apsique adeo .honuntineum principium agnoscendi iuris. Ε go, qui profitetur Jus naturae declara re ex principiis domesticis , debet illud declarare ex inclinatione ad DFum ; Squidem praecipue , s haec inclinatio est praecipua in homine. Qui vero statuit,
Idem isto habet appetitum nocendi, mordendi &ce Sed in inclinationes iahomine existentes sunt proxima via aclagnoscendum ius naturae r ergo eadeiniunt proxima via agnoscendi juria nat rae maini.
164쪽
Ah is p . a. si dicit PomendorMus, in homineia notis . aliquid aliud pra terea supponi, ut ius
ea excusari naturae inveniatur ; sequitur hae qu Pinendo is tuor non facere ad ullum ius naturae
inveniendum ι sed illad selum, quod
praeterea supponi dicitur, viam esse ad inveniundum ius naturae: cum per harequatuor non inveniatur Jus, sed cantinum aliquid. utcumque g. Si dicatur, Pussendor sum non im e Pxxx su telligere ista quatuor in homine ita crude sed cum aliquo temperamento. Nempe amorem sui talem, qui aliouando
sciat cedere amori alterius. Fgellatem, quae a nativitate potissunum regnet, paullatim autem fiat minor. Aptitudi- .em ad commoda praestanda non qualiacunque, sed humanae naturae conveniemtia. Denique appetitum nocendi ci cumscriptum metu, ne alius mihi atque noceat. N. Haec eadem inveniri in cane. Vidimus canes amore heri ad eius occisi cadaver morientes; & quotidie videmus canes pro heri defensione obiicientes se gladiis. Catulus a matre aliis quamdiu lactatus nee ipse eadem est egestate qua prius. Canis item non
perpetuo nocere tantum cupit, sed multoties a noxa abstinet metu verbeis
Urculus es. 4. Quod butem tertio loco dictum fiosus Pus est de potestate commoda prestandi non seudoa. qualiacunque sed ea tantum quae homini conveniant; illuM aut rem deducit in circulum, aut cogit Pussendor m momnia sita diruere, & extra hortos siros aerere aliquod principium investiga iuris naturae, adeoque fateri, male se munivisse male consevisse hortos suos,& ineptum esse se ad Ius naturae docenastenditur. dum. Nam aptitudo ad commoda simpliciter non eli idonea ad cognoscendum jus naturae, sed fit idonea per conia
venientiam eum natura humana r Sed convenientia naturae humanae est tantum in illis quatuor, quae sola per ae ratiorem contemplationem inveniri possunt: Ergo aptitudo ad commoda limis
pliciter ad ius noscendum idonea fit per
Illa tantum quatuor nempe amorem,
egestatem, nocendi vim, & maxime per aptitudinem ad eommoda simplici. terr adeoque aptitudo simpliciter non in timentum idonea ad ius fit idonea per se ipsam.
Evitet. do s. Quodsi vero convenientia illa, het tibi em reddens aptitudinem commodorum id Puxnare. deam ad agnoscendum ius , non reperitur in illis quatuor, seti aliunde extra naturam humanam est accersenda, ML fendor sus Itis naturae non deducit ex principiis domesticis, peccat in silasmet leges, S peccat idem quod aliis exprobrans asinos illos dixerat. 6. Quodsi conuenientia illa reperitur ant tit in.
in natura, & tamen Pessendormus tan- cordiam. aut tum quatuor posuit, quae inter non est habetudi haec conVenientia, sequitur eum aut a curatiu' non contemplatum fuisse naturam per socordiam; aut ei contemplandae imparem fuisse per ingenii debilitatem ; aut id quod reipsa λetexerat omisisse ae stippressisse per malitiam.
TNm. VI. Pu flendorfsus ex prima Ex amore sui rota quadrisae suae non potest inferre Ptissenia non ius naturae seu legem naturalem nemia et ius ripe ex amore sui quam maximo. ν
i. Ex hae propostione: Homo quam maxime amat se ipsi ; Infert Pussen-dormus i Ergo lex naturae & obligatio fundamentalis est hae r militit homini, quantum in se , colendam ω conservo dam esse pse eam aduersis alios socialia latren, indoli=scopu generis humani
cap. III. L. II. Haec eon secluentia salsa est. Et argumentum Sophisticum est simile huic: Homo auam maxime mispit & potest nocere aliis r ergo lex fumdamentalis & ohligatio hominis est omis . nes alios perdere. Vel huie r Homo quam maxime est rationativus, diale-oicus S mathemati s r ergo lex fumdamentalis est hominem alios docera Mathes n. Vel huic: Ego me possum vestirer ergo sum obligatus vestire alios. Vel denique huie r Canis est conservandi sui, studiosi stimust ergo lex fundamentalis canum est secialitatem ad alios colere Sc. Vel huic etiam: homo quam
maxime cupit famem suam sedare; e o lex naturae fundamentalis est, prae-endum esse cibum aliis. I. Imo nequidem obligatio moralis Nee Mna emandi sese ipsum, nedum alios legitime insertur ex prima hac rota, sed tantum M Rr alioua necessitas caeca & physica. . Male collisitur sic: Homo habet amorem sui
maximum: ergo est moraliter obligatus amare se. Sicut male colligereturr H sophis mo habet gravitatem seu tendentiam ad centruma ergo est moraliter obiligamstendere deorsum: ergo per tendentiam
deorsum fit iustus. 3. Quodsi Pussendotatus Teat, se vanum effa
intellystere in antecedente, Amorem sui gram non physicum sed moralem t quaero an
per se sit moralis, an per aliquid aliud λsi per se, sequuntur omnia, quae dixriamus mox. si per aliud, illud uel eponi, pro principio, non amor nudus. Σicut eum Gicor homo esurit & comedita ergo moraliter est Ohligatus esurire de comedere. Fames S comestio possunt fieti morales per aliud, per se non sunt a
Sicut amor lui potest heri moralis per
aliud, pur s. aon est et Fame, enim non est Diuit
165쪽
PUFFENDORATIUS VEL CARUIT FACULTATE Ue. rar
est id, quod moraliter obligat hominem ad sumendum cibum ; sed servisetiurn creatori Domino sumnio iubenti exhibendum hoc sene est id quod mor liter obligat ad ethum: moralis enim Oh- ligatio a sege est, lex a superiore & Domino. Stat ergo, Puflendorisum posuisse Viam, per quam ad ius naturae non potest veniri. η 4. Ipse Puffendormus eodem loco, pulsetia incipit-amore sui loqui, sic seri
se ipsum quam maxime araei, set um
arae omnisus modis eonfer re m. s. de Impe. quomodo ex re Cum omnisus animamilia. tisus communi mox g. is. insere legem naturalem esses istorem SCOPO GA
TEM J An convenientia illa est homini communis cum omnibus animant hus 3 an ab illis diserepans Z Si est communis cum animantibus I non potest ex communi inferri aliquid Miscrepans. Si est discrepans ; debet aliunde quam ex amore sui doceri discrepantia, quia in amore sui homo non discrepat ab anumantibus sed convenit. Imo ex hoc
. . argumento longe alia lex naturae insem turan hunc sere modum: quae amant sese maximu tenentur lege fundamentali Societatis r sed homo non magis quam animantes amant sese maxime: ergo homo non magis quam animantes tunetur l.
M sundamentalis secietatis. s. Suo denique se gladio consedit Putandor sus. Fallaciae incutit Hol,
hium , qui ex titiaitate amoris S coi servationis proprie concludit eiusdemismet obligarion m. Sic alti Ex demonis
sui renseν otiostrem adhitire; ergastadeodem ossim da oelui EX LEGE A LIQUA tenetum Pussendormus etiam ex utilitate se solum conservandi negat sequi necessitatem legalem. Et tamen antea ex sola dispostlone physca conclusit legem fundamentalem. Haec ille S. I 6. ivb. initium. hoth u Q.. Tiam. 'I. Altera rota Puffendor
te deducitu, fianae quadrigae, nempe fiamma egesar, J Nati aeque est infirma. I. est l. 2. Illa egestas est homini eum aniam isti,na mantihus sitiem plerisque communis. eumn is. Ex eommuni autem pluribus non potest inferri proprium uni tantum, Ius a tem naturae homini debet usse proprium, secundum ipsum Pumendorisum. a. Mirabile ratiocinium: Homo est Pam rimae
Ipse ex natura sua omnium egenus r eo tophisina.
so debet alios iuvare Homo est ipse
agnuransr ergo debet alios docere. Ipse esurit L ergo debet alios pascere. Ipse caret robore ergo debet alios roborare. Ipse est codeusa ergo debet ducere alios
3. Ait sorte Puflendorssius : Non N- shnatue insertur sic u Hordo est egenus; ergo excusation debet iuvare a sed sic: Homo est egeianus r ergo debet iuvari, & quidem ab hominibus. K. Primo pu flendorsius vere iacit illationem a nobis explosem: nam exegestate hominis insere, legem iunda. mentalem esse, colere societatem e adnos. N. Detindo. Ne h. quidem post, M. in eo. rior Pussendormi illatio valet a uomo . sophian est egenus r ergo dehet iuvari per lo-minem. Est enim in conclusione alia quid quod non erat in praemissis, de quod estin quaestione. Quaeritur enim ran iure naturae sit obligatus homo adimumdum homines alios, vel an homo habeat ius ad petendum auxilium alimrum hominum Z Equidem homo indiget ope, & haec indigentia est physica
sicut indigentia canis r Ergo homo mo-Ohm necessitatem potest imponere alteri homini, ut siue juvet Z Si hoc se quitur, sequetur etiam, canem vi suae egestatis physicae posse imponere mora lem necessitatem alteri cani ad se iuvat, dum , vel sestem homini. . Multa alia sophismatum seges la- di tori s et tet in hoc Pussendormi discursu. Ut, sophiam, homo est egenus opis: sed canes & equi tuta. possiant opem praessare homini r ergo
fundamentalis lex naturae est colendam societatem ersa canes & equos. Ite.
rum e homo indiget ope, S quidem ope veniente ab homine, quod Puse doriso ex gratia permittamus, quid socuitur Ergo debet societatem omniastis homini us convenientem corere Licetne ab particulari collectionem facere ad universale 3 Si unus homo non potest vivere in terra, addatur ei altera quo iuvetur, quae mihi demonstrab, tur necesshas Eltem tertii adiungendi iItem eodem modo inseretur ius aliquoclcaninum, qoia societas Canum dehet congruere generi Canino. s. Homo, ait, cst animes ineptum De morensereari sine sui similium auxilio r ergo Societas smilium est necessaria homini Esto, donemus pussendormo hoc totum, idque gratis: nam possunt omnia negari , eaque rara demoullaabuntur.
166쪽
verum non id iam agitur, quid memsurium sit homini ad se se andum est. enim necessarius cibus & potus, & aer& sbmnus, & motus & ouies. Hoc vero quaeritur, quodnam sit Ius , seu quae moralis nere sitas 3 De qua altum, tilentium in demonstrarionthus ac principiis nugatoriis & prosanis pussen.
dormi. Hoc unum erat demonstraniadum i hoc unum indemonstratum reli.
quit. Ait quidem postea, obligationem ex DEO oriri r sed id ex quatuor, his eius principiis nullo modo agnosci potessi Igitur aliunde illud assumpsi, nec serio. vid. Them. XXIll. Capu XI. 6. Denique si homo est ommum ac Iumme egenus, & jus naturae ei pro reis medio quaeritur, tale debet quari, quod ei in omnisus & in Schius5 subveniat Puisend. Societas ei subvenit in PAU CIS & PARVIS. Non autem suhvenit
ei in altioribus; non animae a corpore solutae; nondenique ultra sortem pecudum.
Item si iuvanda est hominis summa egestas , non illi pro adiutorio assignan. da est aliorum egestas aeque summa: sed auxilium ah eo adiciscendum, in quo nulla egestas sed vera ac mera potentia est. . Quod s oecurreret Pugendor susser Ego homini egerati auxilium peto ex alio homine, non inquantum ille alius aeque egenus est , seu in quantum ille est potens r v. g. homini esurienti
peto cibum ex alio nomine, non quatruvitis ille alius est pariter esuriens, sed
Num si ita intelligitur Pussendorsius, nondum tetigit principium. Homini
enim uni non convenit ex ipsa natura, egere etho, alteri vero eodem ahunil res si enim hoc ex natura conveniret semper alius egeret, alius abundaret; sed harc contingunt aut per accidens,
aut alia causa. Igitur Pussendoinius non deducit suam sententiam ex ipsa natura, sed ex accidentibus causis, quas ipse ignorare vult. Aredo ad Them. VIII. Tertia distendorsiana
commoda rota de maxima aptitudine humana adcommoda, male Currit.
I. Homo maxime idoneus est ad pr standa commoda alteri: ergo est αδε rus iure ea praestare. Argumentum est shphisticum simile huic r Homo maxime est idoneus ad loquendum , canen. dum articulate, dimetiendum, poema ta facienda , equitandum, naviganis dum , di utandum &c. Ergo iure naisturae est aci haec singula obligatus. Vel: Homo maxime est idoneus ad Nocendum alteri homini r ergo jure naturae in obligatus ad nocendum aliis.
Sophistica parit t. N. 2. Vocula maxime est amhiguae potestatis. Maxime irinos potest i s... '
gnificare aptitudinem talem hpminis, ut 'alia maior aptitudo in eo non st. Et hoc sensit est salsa dissendoiniana. Vel maxime idoneus a sisnificat valde magnam aptitudinem, sic tamen ut possit clari alia majori Et sic nihil sequitur: quia obligatio necessaria S iustitia non possunt inseret ex qualibet aptitudine. Vel maximi Monres potest referri 3 ad alias naturas, ita ut homo prae aliis na- ruris possit prodesse homini. Et hoe significatu rursus nihil iuris praestandi insertur ; scut, quod homo prae aliis
naturis sit aptus ad disputandum, a tesque exercendas, non insertur neces stas moralis haec exercendi. 3. Illud etiam in ambiguo est, an .. pro omnitus an pra aliquibus tantum naturis homo sit aptus ad commodan dum aliis. tInde videas omnia , quae
ad probandum assumit Pussendoinius in ancipiti esse posita & in varios sensita trahi posse, & falsos & veiosi & ex tam . ancipiti principio Pusten inius p cestia
vel alius homo ratiociniorum rudis trahit unum tantum, quod propositae sibi phantasiae est commodissimum , nihil
. Quod si argumentum aliter enun- ser emeretietur, alitur Etiam cavillus se prodit. datur. Homo est idoneus accipere commoda ab aliis, maxime vero S prae ceteris ab hominibus i ergo lex hominis sund mentalis est eoiere 1 ietatem aliorum hominum. Hoc argumentum non dissere a priori r nam eadem sunt haec rHomo aptus est maxime ab hominibus accipere commoda; &: Homo IT axime aptus est exhibere commoda homini. Sicut haec duo idem sunt : Ego aptus sum ut prae aliis Cthis nutrimem tum accipiam a pane: S, Panis prae aliis cibis aptus est ad nutrimentum mi hi praehendum. Sicut ergo ex argumento priore modo enuntiato non insertur 3us naturae ita nec ex posteriore. Et sicut prioraenunciata sunt ambiguae potestatis, ita etiam posteriora enuntiata manent talia.
6. Aecedit & alia ambiguitas & fal- Sophi. laeta, Pussendormus sic loquitur. -- aliud
ni,ssum est, pos divinum Numen homini non plus stis ii at . filis ii
posse aecedere , quum es aliis homini As. Comoda, quae homo ah homine accipit, maiora sunt commodis illis quae homo ab aliis naturis accipit, post
DEUM. Quid sequitur Ergo homo est olligatus prodesse aliis λ Si hoc legi Limum in , legitimum arit S illud:
167쪽
Commoda, quae equus accipit a Si hulario, post herum majoeta sunt commodis, quae accipit a canibus, capris&c. ergo equi lex fundamentalis est colere societatem stabulariorum. n I metitio 7. Quod vero duohus verbis addit,
fit ad spe, pos diti num numen, nugatur, & ex ε; . tra rhombum a semet destriptum saltat. Qui enim in natura humana a curatius considerata nullam deprehemclit conditionem aut inclinationem, aut essentialem relationem ad DEUM, quomodo, cum ius natura ex his tam tum deprehensis conditionihus insere dum docet, nune subito mentionem
Deit DEI 3 si pertinet DEUS ad commoda hominis, si ad essentiam, &quidem pertinet prae aliis ac prae hominibus: ex hac pertinentia ex hac relati e conditione ac inclinatione demonstrandum fuit ius naturae, non ex quatuor illis miserabilibus ob in honum ac malum versatilibus principiis.
Quidquid ergo sit de animo malo Pucsendormi, cujus cum se oppido suspectum secerit, damnare tamen eum
4 nolim; illud certum est, ruditer eum in iure naturae S praecipue in illius f damentis suisso versatum e cui r ditati, ut sere fieri solet, addidit sto lidam iactantiam de intolerabilem ali
ruin omnium prae se contemptum. aditas no Mallem mitiora de homine loqui, ne-
niam ipsius ruditas aliis nocere potest, detegenda magis magisque est; nec eo itium est cum ii apham sc pham, ficum ficum nomino. Amrii sui Trum. IX. Haec rota tertia commo-
cum nimo. Rrum ahenorum non bene cohaeret
: in cum rota prima amoris fui supra alios...i later se pugnantia non bene iunguntur ad unum tertium inde deduce dum, nempe ius nam . Hic duo nobis ostendenda sunt: ALmum , hac duo per se non cohaerere,
sed potius pugnare. Secundum, a P .sendorssio nihil asserti ex principiis h.
manae naturae, quo haec pugnantia Comcilientur , adeoque eius principia semer manere pugnantia. Ex pugnantiisus autem principiis non potest sequi concors & vera doctrina. I. Quod ad primum attinet, ipsis Pontiis εν Pulsendoritas agnostit hane pugnam ις δε Nam g. i s. eodem se scribit: Nos dum seiasium esse DEBERE hominem tra dimus , ei non suum lonum os atiis diis
t terorum imuimus ; nee uni commodum suum eum oppressione aut rugissu HIL
sui. a. Haec omnia plena sunt fallati, Cop . So.
rum, de non cohaerent. Etenim asserit phthaia n.
hominem diseri seu obligari mee Furio esse socialemi quod tamen ex princi piis ab eo postis neutiquam sequitur rergo salse asserit; ut hactenus abunde
3. Deinde eum debitum morale heia' neficiendi aliis sine ratione statuisset, mox statuit illeum benefaciendi sibimet, non attento dehito Mnesaciendi aliis i .quia admittit iustum aut dubi tum amorem sui pra omn/ltis ahis. Ait enim S. 14. ora quidem cujusluet erga ri cond.
CEDAr. Igitur regularis est amor,
qui suum honum proprium adeoque diis stinctum praeponat omnium aliorum bono, quique insuper habet honum aliorum, ut suum obtineat. Idcirco quando centum homines sunt in eadem navi, regulariter facio, si meam viatam h ceter3rum vita distinctam struvem neglecta vita nonaginta novem ceterorum. Haec autem pUSnant et D eonna.
o pris ponere meum bonum suparataim didit aad nhono omnium ceterorum: S Aleo s abeuia aumol meum honum non praponere; vel saltem praeter meum honum etiam aeri qualiter quaerere honum alterius. Sueut si debeo praecedere famulum meum
S smus debeo ipsum comitari. . Si jam prior positio vera est: Δ- qitae eoas Lo meam vitam praeponere vitae Pau- Isari nequi si a quomodo convincetur salsa esse positio haec e dura ad servandam vitam meam negligere vitam Pauli Regula riter enim electici ci assecutio uniuspra alio consistit in amplexu unius, M.tero neglecto; sicut qui oblatis sibi dum hus equis cum album eligit, sustum practice negligit. r. Eandem difficultatem pervidit qui- Ddem Pugendorstas S. I . sic scribens: Oecta Iovii
tius ira tempe aedus esse hoc est, tem perari DEBEAM eas inetinationes, ue
gentis mortalatim invicem eiatiditur, di fissa. Fatetur eas inclinatiohes ax Aese oppos nugnmotu eas esse; agnoscit autem . necsssitatem ' po M
168쪽
seu duitum ad emelendum, ne practi-ee oppo ntur. Asnostit insuper noceu ratim esse aliquid, per quod haec
duo contraria temperentur & per quae efiiciatur ne pugnent. Agnoscit denive, s desit illud necessarium, aut non
it potens, aut non applicetur, pugnamplam adeo manere ac persstere, ut Omnem essectum ilium haec pugna sortiatur; ncmpe omnes turbas generis humani , atque adeo eversonein societam qna. om tis humana', id est fundamentalis legis τη l naturae. Igitur eum fateri necesse est,
zi . has duas inclinationes sine addito alio
tertio tales esse, ut per se tendane ad
dem Ingenio eκ solis his duabus incli-- nationibus gloriatur se invenisse ac evidenter demonstrasse jus naturae cete- s vero omnes, qui his principiis usi non fuerint, Boeotos fuisse & asinos NJHl tamm 6. Alterum 1 nobis demonstrandum v v t. quo hoc , Misentiormum nullum inve -Mihihi' nasse me sum ad pugnantia sita prim' cipia concilianda. Nam statim post quam hanc pugnam seorum principio, tum salsus eii, S et pugna necessarium esse aliquid, per quod temperentur &cohibeantur, agnovit in verbis numm' ro superiore adductis; continuo suta, iungit ipse illud medium temperans, his plane verbis: Qua turbae nempe hominum generi ex illa pugna Oritur tit deesimntur, i a salutis propriis em, a jubes Arialitatis leges osse ari: quippe eum ina citra sane Irma fui
stira nequeat. Quod idem est, ae diiscere r haec duo pugnantia, nempe -ra sui prae aliena, & cura aliena cum
propria, dcbent temperari per se ipsa. At naec si per se ipsa temperari possent, non pugnarent. Cum igitur per se pugnent, per se non suiniunt ad ponnam suam tollendam. Fgent igitur realia, nec qualicunque, sed quae sortior
iit utraque. Pumendorfinis autem in intus fuit qui nullum plane temperamen tum potuit assignare. Et quaero e utrumne ex his ambobus erit temperans, utrum vcro temperatum Τ An amor sa,
tutis propriae debet temperare amorem alienum 3 & sic amor alienus erit tania. tum subiectus, amor vero proprius erit princeps & regula di adeoque in amore hoe proprio consstet lex fundamenta.
1is naturae, non in alieno. An vero amor alienus debet temperare amorem
rarium i & sc amor proprius erit
ctus, amor alienus erit lex. Ana uterque debet simul & semper esse tem perans , & semper temperandus λ Et hoc repugnat. Λn modo amor pr prius debet habere partes superiores, modo amor alienus si ita est, suis dictabit hodie amori proprio, ut franum patiatur, cras ut septrum ipse teneat An sortientur inter seὶ An casui rem permittent ξ An ex diphtera & fato cae. co serentur ξ An praeliabuntur inter se, donee alter sessus ah arena discedat ELoquatur distendorssius. Jam enim opus nobis est doctore. Hoc selum est, quod in toto iure naturae quaeriture quae est illa regula, quae vis, quae ratio, ad obsequium ducens & constringens rebelles voluntates & passiones Hoc solum qui dicere nescit, etsi de reliquis hibliothecas impleverit, Jus tamen ii
7. Agnostit praeterea samuel supra
n. s. hoc utriusque amoris temper mentum mutuum abrumpi posse per lubidinem non qualemcunque sed noris num. Igitur dehet agnostere normam Uiquam, quae comprimat, ne enormis fiat. Si renotat, eamque non indicat, non invenit nec indicavit Jus naturae,
quod ius naturae haud dubie est illano a superior. Si ius naturae non
invenit ex suis principiis, principia posuit salsa S inidoneat fefellitque iam splendida promissa, & sine causa sanis
nas coniecit in omnes ante se doctosti Sanctos viros, eo illa & totam Ε elesam Christianam. Them. X. Pussendormi rota quar. Ex notemnia plane est pessima & ad interitum currens, nempe nocena potentiastoa F af Antas. neque ea est principium, ex quo agnosci valeat ius naturae; sed potius
i. mem homines qui maxime idonei sunt ad maxima Commoda praestan
ariorum noxas risendodi. g. ρ . Quid Paradoxa hine sequituri bifra miniis ait, D illatio.
tu es Daedamentum legis natus His in venire s nempe societatem aliorum cutis libet homini custodiendam. c. I s. Verum hoc falso inserti, iam supra Themata superiore, & alibi ostendimus.
I. Imo contra inferretur melius sei Nemo homine magis nocere mihi pseras, & ovit, quandoque tisidine, quan- PM:m, hisci. doque etiam necessitate e Seu nocumenis x tur sit. ta maxima asserentem iubet refixime societatis fugere amor mei prae omnibus: Igitur RQ M. amor mei iubet me maxime fiagere hominem. Causa ergo fugiendi non camia societatis quaeiendae est nocendi ista
169쪽
p TANDO FIUS VEL CARUIT FACULTATE DE iis
potestas, voluntas & necessitas. Quan-Gonam enim mihi potero promittere, secursusve esse, an non necessitas altorum subigat ad mihi nocendum, cum etiam pollit, & ex natura sua velit Melet a pa. Adde quod appetitus noeendi indit appeti. homine non si naturalis simpliciter aerumn ceu per se, sed oritur demum saltem per occasionem M sorietate. Qui solus e tra societatem possidet tugurium &agellum, quomodo aut volet, aut coingetur, aut poterit nocere alteri 3 Sed cum primum alius fines meos tangit, aut agelli mei vult fieri particeps, conis surgit primo metus, ne mihi noceat an finis, Ec subinde appetitus eidem prius nocendi, ne is mihi noceat. Cura enim servandi sua propa alium cum aliquanto fit maior, solet esse coniuncta cum
nocumento, aut altem parato ad n cendum animo, hoe magi quo num
rosor est sotietas. Teste expe 4. Quapropter societas non est illud rientia. sundamentale ius corrigens & sanans, sed inserens potius plagas. Idque cxperientia comprobatur. Cum enim ad avertenda parva furta homines cecp runt magnas societates inire, pro paris vis furtis nata sunt magna latrocinia,htilla inquam, & ingentes, non nummorum tantum, lachine, sed hominum ac
legionum strages, S intcgra populorum excidia. socialitas quoque ipsa disponens ad actualem societatem non ducit ad aliquod bonum, sed ad ma Ium inevitabile; adeoque non est primcipium stiris naturae, etiam PGendors sani. Vid. Cap. XI. Th. XII. praeseristis n. s.
s. Sed hoe qualecunque est non ungeor cum non tenorem quid contra proferri valeat. Illud autem constat,
Pugendormum ex posito hoc quarto, principio jus naturae seu obligationem
moralem non recte Aemonstrasse. No
xam enim ab aliis inferendam sugere non est statim moraliter, sed naturali physeo instineri necessarium. Eademiaque omnia cadunt in animantes seras tanto magis, quanto sunt ferociores; cum tamen ex his nullum animantium
ferarum ius possit agnosci. Milonea se. Thm. XI. Rationes secundarias voeat Puffendorssius, & argumenta mi-Puffendors 'no, principalia, ex quibus intelligi pos-st, ius naturae consistere in socialitate Petuntur au colenda. 6. I s. sed ex aequo omnestem tales, ut non nisi sophistice ex illis hoe concludi possit. Sallressi. 1. Nitic ait. μν sua siti uim l
m. ae ore misi tristiijs. Ergo ius naturae est socialitas. Verum t. Antecodans est
salsum, mpliciter loquendo. o. Est
aequivocum seu ambiguum. Misivi dicit, non edisserens, an omni, an mub
is, an paucisὶ Et deinde tamen iustre
conclusionem generalem di ergo sociat,ias omnes homines ohligat. 3. ANgumentum est simile huici homini ti, nil est tristius dolore, caecitate &c. Ergo ius naturae consistit in voluptate, visu &c. a. Aiti sine societate inutilis es 4 lom. Ibomini tingua, per quam solus homo pν saevitate
ceteris animantibus animre sensa artim
lato sino potest exprimere: Ergo ius uenaturae consistit in societate. N. I. Antecedens simpliciter est falsi1m. H mo Enim posset eantare S loqui sibimet de laudihus DEI. Et sicut non
inutiles sunt cantillationes variae avic larum, de voces, latratus, musi Sque aliarum animantium, quamvis Iure naturae foetoli proprio non teneantur; ita non essent inutiles qualescunque voces
sendormi argumenta supponunt mai rem propositionem falsam, nempe hanc Quaecunque sunt necessaria ad voluptatem qu lcmcumque hominis in il5s consistit ius naturaei Sed sociutas est necessaria ad voluptatem conversandi, confabulandi &er ergo societas est imris natum. In omnibus itaque his a gumentis omnis negatur consequentia ἔquia nituntur falso sapposito, aut ex rebus in multas parte versatilibus &indeterminatis insertur determinate Jus
3. Aliud argumentum est; optimur a diis equasque praelare agendo inter alios fies ostentativi ostent e maxime gaudet: Ergo ius nais iamiae est socialitas.
T. I. Antecedens negaverint optimi quique i denegavit id Christus. Et
valde lubrica curva & avia ad agno vendum ius naturae via est osenlatia.
a. Fuere multi & sunt vhique V tium , qui persectiorem vitam existia
mant eam, ouae in abscondito ducitur. 3. Multos vimus virtutis verae amo. re ultro ex vita sociali eonfugisse ad solitariam, illique supientiores' agnos euntur etiam ah iis, qui permanserunt in societater contra pauciores multo ex solitudine ad societates provolarunt amore virtutis & vitar perlectioris.
4. Pushi dorsus reflem eapite IlI. a suntlate Lib. I. g. is. Hbiungit aliud argumentum vel potius repetiti Eriam idis Panimal fetabile hominem dixistis, quod
170쪽
-I plus remmodi H bomitu experiri potest. M. I. Id argumentum iam lupra Themate VIII. hoe Cap. elisum est. a. Viditur eodem modo, quo Puta
do us Hobbium represserat i Ex eo, quod homo sit idoneus vivere propter
1uummet commodum, non rite insertur ergo jus natura consistit in studio
proprii commodi: ergo neque ex aptutudine ad commoda sociorum inserturius naturae consistens in studio ali rum ac societatis.
gloria f. Aliam rationem eodem S. I 6. se proserit Eo nimis euusvis hominis p stantia ν perseeiis exsplendescit,
quo plura ab eodem in reterorum commodum proficiscuntur, emque opera n
bilisma habentur, summam me Lapieusiam postulantiar Ergo lex iundamem talis naturae est socialitas. N. i. Hobhius id retorquet. Ρα- stantior est, qui laedi a nemine potest, id est, qui omnibus ditior ac potentior est: Ergo jus naturae consistit in obligatione ad maximas divitias & potentiam sibi conquirendam. a. Hancque Hobbesii conclusionem lubens alibi admisit Misendorssius eodem Lib. II. cap. II. S. 4. Ampli mi inter mortales fimstigii insar habetuν, totius civitatis viis ritus subnixum in bifice terris neminem superiorem agnoscere. Quapropter qui potentissimus evasit, is optime implovit ius natum. 3. Argumentum est simile huici Persectior est qui est a chitectonicen doctus, item qui centum
annos vivit sanus & vegetus &α ergo ius naturae est esse architectonicen do
tum, aut Centum annos vivere sanum.
4. Sophisma situm est in ambiguitate persectionis. Est aliqua persectis multis bene facere , regnare, Vivere diu Se. sed non summa, nec omniis , ne
unice necessaria. Item: Est persectio, non tamen se nota, sed fit perfecta ex sine. Bene facere aliis, regnare &α se solo est indifferens. Et tamen ex his ambiguis & veriatilibus PutandorLfius perpetuo suo more concludit aliis quid certum pro lubitu suo. in NII. 6. Aliud argumentum statim subium trie uoceu git priori r Ahiis negotium facessere aevi. nocere etiam nauei se stolidus homo p
te βr - Ergo prodesse socialitet est legis
N. I. Sophisma. Generare sob lam possunt etiam homines nauci ac stolidi; erudire autem tantum sapie tes t ergo erudire ea iuris naturae, ge
nerare autem est contra ius. Item c
medera satis possunt di stolidi, lobrii
esse tantum sapientes: ergo hoc est si cundum , illud contra jus natura. Est sophisma accidentis.
7. Imperitia Pussiendo Gi agnoscitur
ex sequente turbida argutatione, quae ipsi acuta videtur , uti ue quam Hoh-hio acuto homini oppotuit. Sic autem habete Aererit, quod fl propria co- Inepta arru.que utilitas unicus scopus recte babero ita Puis . tur, uti plures eadem 1n re summam situm. suam utilitatem versari judicent, necessarium erit, ut aut plurium βορι contrarictionem involventes mul eum recta ratione congruere dicantur, quodes absurdum: aut, eum nullus prrete
dere possit, suum scopum sterius scopo
pr ferendum, necessario fuerit admittendum, non debere hominem ita Dammi utilitarem pro scopo propsnere,
quiu stiorum quosve ratιonem baleat.
perire oculos , ex hac sua considera- potvisset deistione potuisset discere, scopum felicitatis atque adeo iuris naturae haudquaquam esse ista terrena commoda hujus vim, quae non possunt a pluribus integre ac quiete post deri. Nam
aut a. natura singulis hominibus aequaliter constituit plenam ac totalem bu
titudinem , aut a. hanc plenain Lantum constituit toti generi, singulis a tem non nisi particulas beatitudinis, tanto minores suturas, quanto plus genus humanum multipli cur. Si pra- Reifredomum, sequitur, omne illud non esse vera omni . verum scopum felicitatis humanae , hv debet quod non possunt singuli homines in tegre consequi; nempe regna, di quidquid ex tota hac terra & hac vita pintest venire commodorum. Si vero Iseeundum, & si beatitudo tota toti tam tum generi, singulis autem nonniti
particulae sunt proposi-; sequitur, quo maior ac copiosior fiet iacietas, eo misellorum illam fore; quia regnum aliquod ob multiplicatos incolas non fit majus, sed, ut Plato advertit, fit angustius; & non solum non plus selicitatis accedit sed decedit singulis,& ex singulorum penuria nascitur publice inopia, fames &C. Adeoque sus sequitur, societatem non esse fumdamentum juris naturae nec scopum t
N. a. Ponamus igitur Duas pcrs Argutia Pus nas Principes scopum Micitatis suisse in Hispaniae regno possidendo. in Hie dissidorfitus idem regnum, seu duorum e eiusdem regni possessionem dicet esse gum tuam
duos scopos contradictionem invol- regnum p ventes. Quod non facile appareti tae in.