장음표시 사용
181쪽
IUS NATURAE A PUFFENDORETIO M. IU
rivativis dominii acquisitio hus , de ulienationibus Jcc. de Pignore, hypotheca. Cuti M. De Hereditatibus, pactis succcitoriis. cap. XII. De iuribus ει offficiis, quae ex dominio oriuntur e De rei vindicationei de fructibus extantibus, confiimpiis; de hona vel mala fide dce. De hirto, fraudatione, restitutione. Cop. XIII. De rerum in
dominio constitutarum comercio. De Contractibus. De Pretiis rerum. De pecunia. De permutatione. De contrabibus innominatis. De commodato, deposito, mandato, negotiorum gesti ne. De emptione, locatione Ecc. Us
ra, pignore, hypotheca, pacto antichreiatico, cie Soc ietate. cap. XIV. IM, Paciatis expresiis de tacitis. Consensu, Conditione, ex die de in diem. Cap. XV. De solestione contractuum dc pavitorum. Them. VII. Grotius quoque non scripsit Jus Naturat; quamquam si hoc scri- here voluisset, multo ad hoc aptior erat Putientioriso Philosophiae experte. I. Id probatione non indiget. Inscripsit enim librum suum de δεν. LAI. D paris, de principibus sere suggessi, quid facto iis sit opus. De Ingenio autem deque eruditione de Philosophia Grotii, quantum ea stuperior Putiem dot si loquacitati fuerit, nulli dubium esse poteli, qui utrosque legerit. I. Etiam Gundlingius de Cretio agnoscit, inlum Jus gentium dc publicum universale tantum scripsisse, de initio quaedam de Jure naturae Generalia adiadidisse. Ut aut saltatur Pussundoinius in praelatione dicens, Grotium primum suisse, qui Jus naturae in sormam disciplinae redegerite aut saltatur Gundit gus, dicens, Gratii librum non habere systema, sed congestum methodo arbitraria. Discursu Praelim: uber das Game uno υδlcretineret. .
Grotium, Puffendor sum ac caeteros tales perpcram dici pri
mos auctores Disciplinae Iuris Naturae, nee adfuisse sanam rationem a vetustate recedendi, nec modo esse ad quidquam utiles. Th. I. PLerique omnes Iuri, naturae tur persuadere, in anteriorum libris ah ipsis se dicti Scriptores ius natura: non contineri. Sic qui qua,
secerunt aut inerudite, aut malime, aut renti mihi, num in hac domo habitet impudenter, quoties iactarunt lus tia- iudex, respondeta non habitarer imp turae ante Crotium fuisse in orbe tera ritus est, s respondet, cum ipse nesciat rrarum incognitum, dc phecipue Cath aut, eum sciat habitare, est malignus,licos omne, doctores illius iuris semper fuisse de in hunc diem esse rudes. asunt in. t. nervite succrunte nam si velehu duos tresque Ex selis casuistis, de ex ' Iurisconsultis attente legissent, omnia illa, quae a se dicunt de novo inventa esse, reperissent uberrime tractata, per . que multas rationes de argumentati
nes pulcherrime stabilita. Qui ex te toribus meis smodo legi a quoquam
hae mea merebuntur) Jurium civilium. ' . ac Theologiae saltem moralis periti fimi, qua neget. 3. Impudens ν secerunt; 'seu lege- di I Menarint nostros libros, leu non legerint; quia sperarunt, se hominibus oculos eruere posse ne cernant; aut nebulam . facere, ne apertis etiam oculis videantῖ . . . . 'aut denique stolidos prae se omnes h hehant de inertes, qui in verum num . quam essent inquisituri. - , 4. Neque ullum est effugium, si ita Van M lasese purgenti Saltem methodo nova ex alant e . conscripsimus iura natura, dc, quae apud illi verissima agnoscere debent ea. qua alios sparsa erant, in unum redegimus.
iam dixi. Qui vero illis imburi nonsuerunt, aut quorum e memoria hae sorte rursiis exciderunt, iubeant quaeso fhi pro legi titulos saltem ex corpore Iuris civilis r aut alicuius Jurisconsutiti indicem , aut aliam comparationem saciant, qua suis ipsi oculis cernant, &videant nudam esse paupertatem, quid- qui hererodoxi Naturaliste scoplurimi, si cum nostro quolium uno saltem casu ista conserantur. a. Mulum secerunt illi, qui anterlorum doct.rom libros cognitos habu tunt, εἰ tamen aliis hominibus Conania. R. P. Desini puri L.
Quippe N. . Nova methodus non s est novam icientiam. Jus civile Romanum alii per commentalia ad singulas leges ediderunt : alii per causas rimineccius nuper per concisbs patagra phos dc naturali ordine s&pe in prae'. sterum mutato. Num igitur Lauredi hachius, num Neineccius inventores sunt Iuris Romani, de ante hos ignora- tum fuit in orbe Jus Romanum ξ seucisti crepant, ante Grotium, de maxime Puisendormum ignoratum suisse ius na- , turae N. a. 41alis sucrit antecesi rum inde Grotio usque ad Heineta 'T 1 cium
182쪽
. . Cum methodus, quam solide, dilucide, ... VI certu ac secure tractaverint ius natura, supra pluribus ostendimus, non ex no-. u; pe quiestra, sed ex sua ipsorum sententia The . .. ipsis divit. niate XIV. Cap. VII. .nempe, uesti imitierunt atie incerta priscipia, omnia confuderunt, naturalia civisistis, omnia senstris vetat dista opera invo erunt,
ita ut ne refingi quirim emendari e sanari eorti, nisi possent, ita n cesse omnino fuerit, istis piane di us
' . . . omnino novos inris natura Iurbs moe' . . demum sexui. Haec omnia citato mox loco comprobata dedimus. & alibi s . . pius in nostro hoc libro. Cap VIII. . , Them. XIII. I infra hoc Capite Th. XI. An Callioli. r. Ad hoc maledicorum genus spe
. ut i Ebi' et Pzria Germanici posterius eclidit linguat . Germanica, cum in Bibliotheca iuris . publici Germanici operi praemissa ait,
rottim ITI/ratiam retindum os puisse, a . . eum cathoticorum ah is nustis os pr. naturae bonitam Lu tus iram unitiei o setis edere, Is est Magnificus P. Fran i ciscus Schmier ex libero Imperiali mo- i nasterio OttOhurano Rector quondam, ' ιU Universitatis Salisburgensis, Archiepis i l . copo ibidem a tonsiliis intimis. Verum . is vir non ius naturae strihere instituit, sed ius tute quod publica maxime meis
. . . ', gotia tcmpurare pollet, non uni guntir peculiariter ex toto congruens, sed salia' . - tum per partes, quemadmodum Plato . . . ' . . Iris ac Ciccronis leges ii nulla reptibii. i . ca totae suerunt receptae, possunt i,
men multis rubuspublicis servire ad A, - sua negotia ordinanda. rquidem remi egregie praestitit Magnificus ac docti . Hiis ille vir, sed ut stiper eo tanquam . Catholico Obstupescertit mundus, non
habuit. Quo ille Bilde hellii editor: quid aliud vult, quam hoc ipso quodia' ' . , ' . aliquis sit catholicus, incptum esse ad . . ' . . . tufi naturae Vel vi versale scribendum
B lderbe u aut cogitandum 3 Quod idem est ac si, aliis. ' diceret Catholica religio repugnat iuri ' naturae & universali: si enim non re
' . . - . pugnaret, non redderet homines inep-
. . ' tos ad illa iura. Quae quidem hominis ' . . hlasphemia stupida etiam est. Si enitn. . Catholica religio repugnaret iuri na- . ' . turae & publico universali scribendo, repugnaret etiam eidem servando. Fris . 1 2. . So nulla posset respublica, aut coisu ' nio plurium gentium catholicarum con ' sistere, & Catholici omnes saltem pam. latim deberent in hestias degenerare.. ' Quo quid stupidius posset cogitari Z
rerum P. Schmier non fuisse propos- , tum Ius Meti, a 'ahsolutum scriberused potius riviae tinive ad , quale Plinto circiter, hodiemis tamen & maxime 'Christianarum gentium moribus a commodatum, quod Optaverat Lethnia ius, manifestum est; quia pro Font
bis sui Juris adsgnat ps Nasuris, Mytis canonicum. Si ipse voluisset Jus
naturae scribere, quomodo Ius naturae 'diceret vile sontem iuris naturae et 6. Hic autem VEL THUSIUS ho velarius a mo obscurus Batavus h nobis erit no ii minandus. Praeco ille operum si rem 3μη m. Il. in praefatione ad Dissertatio num epistolicam de Principiis Justi &I ccori post pas. s sq. cum decrevisset, , ' . Principium Juris naturae es. Conser .rionum sui, persit & fiaspicati ir fore . quosdam, qui ips obiectivit; unde evenerit, ut tot ante seculis nemini hoe in mentem venerit ξ His ille assumpto magistrati supercilio medicinam qua a . stupore se reiiciant, pr het hanc: A - α/ndm amphtis admiratis det mera pote- l
mis, o MODO TO T MCU LIS ETIAM PRO ERUDITIAM HABITIS VERITAS LATERE
verba tot ineptiae di xerra. Hic p 'tius obstupescendum est si non toti li- iaerato mundo, certe literatissimae ruis 'ropa, extitisse nuper in ipsa hominem novum, Obscurum, ignobilem, qui toti retro Europae tam crassam socordiam . exprobravit, tam pinguis eam Mineris vae accusaverit, ut ne unus quidem per tot secula male erudita illud saltem principium totius vitae agendae ex r tione invenire potuerit, sine quo ramen invento nec ordo, nec iustitia nec adeo vita ulla esse humana in toto mundo potuit, ut nemo cognoverit, Conserum ιtionem sui ad Jus natum purtinere.
. . Themis ia. ab ale nunc in Velthuso DEBS 'indulsi terrarum orbi. . Et inter hcia pavetis Velthusiua certe.
183쪽
dum a vere nem 4 vetere Ascra disceden. mpuvii m is di esse, si veteres MALA docuerunt. .m s -υ At recedendum a DOCTRINAE Mo docuistitiL Do tunc esse , cum MALE omnino doctum est, ita ut disci ex vetere mo- , do nihil potuerit. Idque sine in Moralibus & practicis locum habere de- het. Nam in speculativis potisIimum modus Dienia spectatur, ita ut saepius' se ac secilius hic mutari queat, manunte .: substantia. In practicis enim modus S. ipsa doctrina paulo delicatius intorse connexa sunt. Pugendodis I. Nam Pullendoti s rationem cur sua licie x a Crotio necessario discesserit, eique poscit. suum ius opposuerit, assgnat hanc: , quia is sententias Ecclesiae improbatas
possim adserat: id est, quia MALAi doleat. Eaniam vero rationem a C
tholicis Patrihus & doctoribus deficiendi non potest dare Puflendormus. Illi que doctrinae, quas malas dicit, & Ca tholicis assingit, per sophisticam tantum fallaciam assingit. 1 id. Cap. XII. de Iulam. Heinereius cum Pullendorii aec uat omnium antecelsorum suorum ademque Proteliantium Jura naturae relin- , quenda doceat, utut mesam seu a sua abludentem eorum doctrinam non exi- - stimet; tamen causam recedendi alte
Tam sumpsit nempe MODUM DOG. TRINAE tenebrosum, confusum, priniscipiis destitutum: cui & Gundlingus subscribit. Vid. Them. XIV. cap. VII. ob metho- . Quo is PugendorTuq causam dicvxis '. cedendi praetendit METHODUM seis modum veterum, debuit ipse, s homo
rem iiiistia peritus S ad reformandos veteres itio se . neus sirit instituere methodum meti λ em. Si perivis non fuit, & tamen re sermatorem agere voluit doctissimo. rum e tot seculis hominum, fuit pr. sumptuosus & temerarius nec disnus quod sM ere qui audiatur. Non fuisse autem idon a P t heum, nee methodum invenisse meli 4 rem tum Herieccius & Gunissinguς &Κemmerichius & alii agnoscunt; tum ipse ejus liber omnium certissime do cet; & nos supra ostendimus, ipse ni nec serit. methodi, Logicaeque expertem in so- phismatis passim verari, & ex rhetorum potius quam philosophorum disti plina prodiiste; qui rhetores non sunt solliciti. num vera dicant, sed id agunt unice, ut a se dictis similitudinem sal
. . . . tem veri concilient ae circum lentis. Ergo sic iam Quaero r Aut isti . novi doctores alia honesta aliaque iusti s docent, quam quae iusta honestaque do-
erint veteres doctoreΑ , & leges no- . . . . 'stne civiles per Christianas correm: λ , η' e . Aut docent eadem Z Si eadem 3 ur .ese e 'impudenter contendunt, a veteribus jutit in pu recedendum fuisse, veteres haec igno- Near trasse, sc solos esse sapientes: cum nihil aliud quam veteres profiteantur se . scire aut Gocete. Quod:i ipsi aliti ho Si alia do. nusia iustique quam veteres nostri do qui i. Cent, non audiendi sed damnandi simi. Plato in Dialogo VII. de Legibus gla- . villime monet, quam periculosum rei publicae sit mutare apud iuvcntutem .
bliquid, si vel soli ipsbrum ludi pueri
tione γ opinione nilia rvrsis videro per- . Helorius eiritata esse. - - - - Mutati vera omnibus in rebus, praterquam M
LIS s. serietilostasimam, in remporibus ita nisum, in ventis, in dista corporam, in moribus animorum, ετ' anom
6. Quodsi tantum est periculum resis usa revina publicae a mutatione puerilium ludo 'ia r tot rum & gerrarum; quia occulte lauatum& sine sensit disponunt ad veteres leges di mores prae novis spernendus S mim itandas sententias vel tantum d decenti aut inderenti: quam grande est pe' . riculum, ubi ipsa justitia prima doci mut tu in . . trina in dies novam saciem nova prin- - p μ. cipia induit, qualia induit apud helcro- doxos quotidie scriptores ρ llaec enito . innovatio more& jam non Occultu mu-cat, sed palam S uno velut ictu succi- dit omnia: praecipue cum novi doctores tyronibus suis Velut pro sui amcn- . to substernunt contusa tum antiquiorum doctorum & Sanctorum Ecclesia: Patrum. Neque veterum modo sed &omnium hocpemorunt, ira ut miraculi vinitar sit, si quisquam in hodiernis C
184쪽
tholicis doctoribus proserat aliquid D- . debere certare eontra adversarium NM. ρ .. ri naturae simile. Quo alludit locus ex non contra doctorem iusti. Neque Elizitio exscriptus nuper a Cl. P. Gn- Wolaius plus pro ipsa iustitia agoni elisa in Dissert. II. De usura Tractata, gavit contra injustitiam, quam ejus an- tus Trini. pag. I 43. quem hic repeto. tecessores, quos imeeritos tantum non & per hoe Mirabere quorun im Reeentiorum ρω- injustos dicit: imo ipse ignavius cet, uistinae guem Dare imperitiam, qui exemplo m- ris multis pugnavit, qui campum iusti- M tarum inuontionum rei tor mensari , tiae deseruerit summis iustitiae adversia- Hlliri pulveris, artis bombiardarum, ρο
tiar deseruerit summis justitiae adversariis Atheis. eisque in praedam concenserit summum honum. Ita Pulsengorsitus non contra iniustitiam sed contra Grotii tenebras i ita Gundlingius com ----εa ua turbas vicissim pussendo ii Hei. ,
is a biodi , se plurimos Aloandiferi ne ius contra antecessorum suorum &
'itota AE e c. magistrorum confusias ineptias suscepit b . Eandbm in rem faciemus plura et- certamen, aut ab iis defecit. Lepidus similium, novas statis opiniones mora les, atatemque infam mmmmdant, quasitum demum, Aut cetera illa ivventa, ita ars quolue quasi nova vivendi, pe vitandi
est ea de re dialogus Platonis, dictus milia is primus. Cum enim Alcibia- Εκ Platone 'I' stetim eiren Muras, mutata minus m- des iuvenis in procinctu esset ad remis
tar' eent CREMA VERO IN LAU. publicam se conserendi, Platoque ei -
amnum Platonem loqui, libro VII. mox citato. Sed rete/ a quidem, pr Ostenderut ignorantiam ad hanc rem suam, Alcibiades excusiavit sumet, C teros, qui nunc reipublicae p essent, aeque esse isnorantes aut ignoranti
res; hosce se ingenii sui honitate faciule superaturumr vehementer eum P
DANDIS VITUPERANDIS DUE MORIBUS IN VA. TIO, GRAUISSIMA ETIAM, UT ARBITROR, ET PLURIMUM FORMIDANDAE - α - - ri . . Eeto Nemo poeta seu scriptor) prater prehendit socrates ob hanc maximet 'ma inis, etesitatis leges F sola vel hone Wa GI causam, quod Alcibiades, rempublicam. si ιο mira qui dotiam audeat. Me lia tractandam aggressurus, hoc fine, nem- erat, ρωe rei νε rem it, ulli trisatorum pe republica, neglecto sibi proposuerit, in dere, a tequam constituta lac de re certamen cum iis, qui rem publicam Dicis hev M sodes V Diuerint administrarunt. Eodem sei e modo phi- approbaverint. . Quae utinam tan- losophicam reprehensionem steteri vi . . . dein Principes nostri observari accu- duntur heterodori isti ac novi scripto . , , t itius faciant, ut nihil heterodoxorum res Juris naturae. Hi enim profiten librorum permittatur manibus privato tur, se ytis notaris seu iustitiam natu rum, eorum madiime, qui, tametsi sal- valem tradituros. Cum ad rem de . ' so, crepant, se justa, Mnesa , ac bona scriptionem exserendam venitur, cera docere, diversa tamen h Civitate no Era communi Ecclesia Catholica.tant eum anterioribus, qui luem dus
natura administrandum seu ci)m monstrandum susceperunt, de quid post hae omnia saciunt 3 non ostendunt alia ii 4 . Ni fitae in n- Mutata musca hecesse esse mm . M i. pux ' iuri rein publicam Plato agnovit. Ubi star non ostentiunt aut conantur ostenia: cuivis; cu h sapietis haud dubie intelle- dere alia ac meliora fortioraque funda- xit, non mutationem mulacae sisse cau- menta contra iniustitiam; sed totus e sum morum mutandorum, sed animos Jain iam ianitatos causam esse toleram do musicae mutata. Sicut nostris tem-
poribus omnia prope exteriora in v I - , si has, cibis, potu, omnique cultu nam .d- , tata, non sunt causa mutatorum in uniis. , versum morum; sed animi degeneran-- ... tes causa suerunt, ut hic cultus mutarum labor hic est, ut alios ignoranti res & ingenio inferiores ostendant rRem ipsam, nempe Jussitiam naturaialem interim exponunt, aut om ino i iustitiae aliouam partem relaxant , m da spes ad fit ceteros Julis naturae do tores superandi.
m τε - ς. Totus conatus sprieter scopumetum veter atholicae religionis suffodiendae) ist vin tum seriptorum ad hoc impensus est,io. Occurret mihi aliquis, eundem Obiemis latiorem etiam a me susceptum esse, ut idei qui contendam vincere heterodoxos & -ς e. ostendere, imperire ipses Jura natura
: in ostenderet quilibet recentior, anteis tractasset At Relpondeo. Hoc me non Resp. ae 'luta cessiores ios misse imperitiores se in nisi per occasionem facere. Ceterum .. methodo seu in arte tradendi tuta meum institutum csse, ut doceam, ipsia Plato acutus ille agnovit, non esse fundamenta iusti male ab his esse iacta. hanc levit imam causam procedendi in Si Id potuissent facere moliorc arte re aciem . sed eos, qui justa docturi sunt, cohaerentia. cohaerenuam ego illam a
185쪽
lia ida nobis Proposita: Larsatos ec
prosunt ad bonoa morea disten. da ἔquia nee eos profitentu . nec pere sunt
que artem minime notissem e Cum tamen id fecerint contra artem ac me
thodum sciendi, necesse mihi fuit ria in his reprehenderer primum est, quod mala doceant, mala principia Justi strutuant, atque adeo Iniustitia per isto, iusti doctores relinquatur intacta &impunis. Aherem est , quod doceant etiam malρ, imperite, fallaciter & contra leges artis. Equidem maleham ego solam priorem partem pertractare nempe de iustitia ipsa tuenda. Verum succipienda etiam suit pars altera de modo tractandi; idque propterea, quod isti scientiam suam prae omnibus vel ri us eximiam esse iactantes, S se s sos sapere clicentes pollini invenire fidem apud multos innocentes & artis minus gnaros, si nemo sit, qui ostem dat, rim promissa futilia, vana, ac
TNm. III. Isti libri heterodoxorum de Jure Natura parum sunt utiles deia tractis etiam sententiis damnatis ab ecclesia) ad discendam ex iis Ethicam
seu disciplinam honorum morum. i. Quia nec est ipsorum intentio, illos docere. Cum profiteantur pleorumque, ahstrahendum esse a motivis
hones i ac decori; ipsique profiteantur, se velle tradere disciplinam ab Euread sines.. . Quamquam etiam hoc maiale exequantur, & plerumque omnia Confundant, ut Cap. VIII. Them. XIll. ex ipsorum ore demonstravitnus.
a. Quia ad Ethicam pertinet non tantum justitiam, sed & ceteras virtuteS morales, earum partes , di subsidia docere. Quorum nihil praestant isti.
. Quia sacile illorum doctrina ad
corrumpendos publice ae privatim m res traduci potest, & reapse a multis traducta est Vid. Cap. xl. ac alibi. Cum essem ante hos annos Viennae Austriae, Nobilis nonnemo ex Saxonia
cuidam 8 Regiis summis administris, cujus eram familiaris, non sne dolore Irofessus est, quam ancipiti fiducia ad
escentes suos. erudiendos tradat sch
lis Acatholieis ipsa Aeatholica Nohin. ras, ob desultorias & spiritui cui luhet privato passim accommodatas do trinas. Vide Appendicem secundam insea. m. m. Multo- minus utiles sunt
isti libri ad conscientiam S pacem imternam procurandam, & securam e
ram fiammo illo ente reddendam; sve iis utatur Christianus aliquis sive qualiscunque gentilis aut Judaeus. i. Nam Gundlingius quidem iremnue profitetur, lus natura dehere ad
Me tandere; ad se non suffecissa tati, ideoque particulam iuris natura mino
rem seu corticem sibi examinandum sumpsisse, nempe pacem externam, nucleo aliis relicto. a. Ceteri autem, ut D. molfius, in istis di.& Pullendorisius aliique quomodo pos. men ne p. sunt jus natura tradere tale, ex quod'd- discatur pax interna eum DEO hahen p amada; cum doceant ius tale, in cujus ipsis principiis ahstrahatur . DEO sm pliciter, vel saltem a DEO retributore seu pacis hujus custocle & exactore r3. Deinde Christianus quillhet nul-U i . . Iam plane fiduciam potest habere dediscendo moderamine conscientiae &
pace cum DEO habenda ex talibus libris, qui in precipuo sundamento mois tali Christo plane contradicunt, in quo tamen Christo omnium Christianorum etiam Sectariorum spes esse reposta debet. Christus ante omnia iubet sper- 1 ciuiua. ni commoda huius vitae, di bona sisterius vitae inquirit Isti vero profitemtur in sua doctrina abstrahentium esti vita sutura, imo etiam a DEO, &huius tantum vitae commoda doctrinae suae scopum esse. Christus iubet noti
timere eos, qui possunt occidere cO PUS , timere autem eum , qui animam possit damnarer Hi vero omnem v
cem Christi ex sua doctrina procul essa iubentes, nihil p ter metum princiarum, id est hominum, Rahendi Chrius jubet odisse animam suam, & nisi
id fiat, eam perituram denuntiat: Isti ero viam cupiditatihus latissimam muniunt, dum m sua disciplina finem to tius humanae iustitiae statuunt commmda hujus vitae. Christus dicit, reginnum suum non esse de hoc mundo,
jubetque eos, qui regni sui participes
esse volent, non tantum omnem spem
in futurum disserte, sed etiam in hae ita amarum calicem ebiberet Ast isti praeter spem huius viis nihil invenuunt quod doceant, inee aliam ex sua doctrina beatitudinem promittunt, nil paucorum annorum. Christus suam Goctrinam professus est dominam i lius generis humani, etiam regum Ieiusque doctrinae arbitrium nequaquam
commisit regibus sed pjs atoribus: Hi
vero Naturalistae ne niscere quidem audent cum tota sua doctrina adversus aliquem regum; itaque videntur
comparati aliqui, ut vel cuivis regio satelliti quantumvis Asona a Christo mandanti sacile obtemperent: Quippa Christi domina ad iplorum doctrinam nihil pertinet. Ex tamen ipsi ejus doctrinam atque regnum submittunt reis giuua ter ἰ Mum Lunera illius do
186쪽
trinae nee auctores flnt nee domini. Talia innumera dici possent. Quibus omnibus perspectis pro me spondeo,
malle me conscientiae meae curam per . mittere Platoni quam istis. Plato e-. nim DEUM ex sua doctrina non ex-- ' clusiti Christi autem non unum vestigium ostendit, ambabus ulnis excU-
a turus, Christum totum s haec ei is licitas contigisset. Muris a 4. Gentilium eonscientiam quietam non reddi ex doctrina tali, qualis est Istorum, manifestum est iis, qui tum veterum Philosophorum scripta perlegerint, tum variarum gentium historias. Nemo omnium pacem internam adeptus est per commoda hujus vitae, adeo ut apud Indos, Japones Sc. - multi voluntariam mortem ceremoniis quibusdam procuratam necessariam si-hi ad conscientiae quietem judicent; adeo nihil in hoc prasidii in commo-
. dis huius vitae agnoscunt. nec Iudaeis. De constat, illos pacem conscientiae non in his terrenis quaerere. Unde Paradisum, Insernum, de Purgatorium admittunt. Vid. Picari Ceremontes Religieules de tous tes 'cuples. Tom. l. Dissertation sur les Dissi Par. V. cap. X. Turcarum Paradisus famosus est. Facileque ex omnium gentium historia ostendero, nul- . lam esse gentem, qua conscientiae quietem requirat aut invenire se putet in tali doctrina, qualem Putiendorisus ejusque similes tradunt, ab strahentem a DEO animaeque immo
Is 1; 4 non I gem. V. Nihil prosunt hi libri ad
pio inv Ω- sorum civile contentiosum , nempe ad
in civili, vocatim iudicibus, asscitoribus.. I. In foro enim pronuntiandum est αρM - . secundum leges in soro recepsos, qu . F. . 8c inor les in Germania Provinciis sunt jura hu g tur, statutaria, & in earum subsidium Jus Romanum. Ac deridiculo haheretur duocatus in causa civili allegans Pus fendormum, Grotium . molmum; vel Judex secundum illum pronuntians r aeque ac videretur iudex sententiam strens ex legibus Plutonis, aut Ciceronis, aut Charondae, Zoroastris, Ealeucci, Solonis aut Draconis.. Issime a. Ipsimet hi auctores excluserunt ii clunt te, se a sero; cum ex sua doctrina exesse iusserunt leges Romanas S omnes e .ciles, statueruntque ac iusserunt, ex sua mente decisionem iusti a sola ν tione petendam esse. Id quod foro Judiciario plane adversum est , quod tum demum ratione sola utitur, cum ira nulla superest, nulla consuetudo, observantia, aut stylus eurlae , vel pra-judicia, aut denique nullae recepta communes. opiniones. Et sibi ad aequitatem recurrendum est, iudicia ista merito cirisianam aequitatem ominnibus aliis praeserunt; quam tamen Naturalistae solam excludunt a sua doctrina. 3. Num in iudiciis Sinensium, Tur-Forte vomicarum, aut Japonensium doctrina Isto n Irum aliquem usum praestare possit, ip l'PMnvmi isorum curae relinquimus. Nobis nostrae iuventutis utilitas cordi prae ceteris est. Vid. Cap. IV. Them. .XII.
Tram. VI. Libri isti non praestant Hi lἰbes non usum nobilitati ruri degenti ad sua prolunt na pnedia, plebem, mancipia, aut auia tu
Soti enim rariam si quilibet nobilis se suosque regere instituet, negle tis statutis, legibus, ohservantia, SEvangelio, pulcram scilicet intra pamcos annos habebimus provinciae faciem. Alius Τhomasium sequetur, alius G tium a Puflendorilium hic, ille Heinec-cium; rursus alius istorum neminem seu se soluam constulet. Trum. VII. Nihil iuvant ad Regiis N e regimumen societatum, Principatuumque. n PAncir . I. Imo cum inter se pugnent, conia uumsflictus ex iis oriri dabebit, etiamsi anis te hac nullus fuisset. Conflictuum e go cum iam sit plusquam satis, pr itat novorum conflictuum satores pro cul a sic. a. Res publicae morsius, s isque & jerum ludos regendae sunt. Isti autem exes- pubitorum. se iussas legibus atque moribus solam rationem praestribunt, gladium ancipitum. Quem ancipitem esse ipsi maxime experimentum praebent, Cum contraria sentiant S omnes tamen sola ratione sese niti protestentur, aliosque prae . se ignorantes ac ratione ca
1 bem. VIII. Praecepta iuris natu- Nee ad exuiso ab istis tradita non sunt necessa 'popul ria, nee utilia ad causa. publicas populorum inter ipsos discriminandas. Id iam confirmavimus. Cap. IX. Them. IV. dcc. Trum. IX. ytis Gentium ab istis Itis genti scriptum levem aliquem usum praesta. istorum in re potest. dice vide. Gratia quidem maiorem, expunctis erroribus, Heinereii autem pertenuem, cum admodum gracile de ieiunum sit.
Plae dorsi plane nullum. type qui nullum ius gentium scripsit.
Et ut verbo dicam, Jus Gentium res longe alia est, quam quae tali m do, tali aetate, tali te oris spatio,
187쪽
ex talibus libris talibusque doctoribus eondisti possit. Vid. Cap. II. Them. XXX. Cap. IV. Them. XIX. &c. Syus Gentium 1 nobis utcumque destriu
- Them. X. Qualem demum quantamque talem istorum labores habeant, discere cupimus vel ex aliis vel ex ipsis. Pro me fateor hanc utilicatem ye spicere me nondum potuisse. Docilem tamen animum facile praebebo, siquis veram aliquam & realem utilitatem aut modicam saltem necessitatem prodere dignabitur, talem, cui non satisfec rint veteriores iam scriptores, qua tum quidem satisfieri per ullos scripto. res potest. Hi, scriptis finieram telam hane de gloriatione falsa heterodoxorum , Jus naturae ante ipsos sepultum iacuisse. Impulit me, ut pauca in id arguine tum adderem, impotens sui Thom siu a There. XL. Christianus Thomasiusseribit, ante Lutherum Jus naturae aut non, aut pessime traditum Risse. i. In Historia Iuris naturae Cap. IV. S. 17. post innumera alia in Sanctos Patres effusia scribit de Theologis se iu bιs omnibus commentariis, tam super sententi is Lombardi, que Uer Summam Thoma frustra qu res rivas
fectas ; sed omnia repleta sunt auctorat tibus, subtilitatibin, inanitatibus. a. Et S. 3o. affirmat B. Alberti Maiaoni & D. Thomae doctrinam eo tecta re , ut homines USU RECTAE' RA
TUNDI privarentur, ae sub jugum despotieum non solum quoad corpus, seder iniuris animis ae conscientia miti
3. Eidem concinit Francisicus Budaeus in Historia Iuris natura, Pussiendorisius in Praesai r Jur. Nat. & communiter alii Protestantes, Gmtio excepto. Them. XII. Thomasius misere cesputat, cum de initiis Iuris natum tempore Lucteri coeptis scribit. I. Imprimis fatetur, per Lutheri Desormationem nondum filisse Jus natura restitutum. - enim Histor. Jur. Nati Cap. V. Iam porro inquirendum est, qui factum fuerit, ut per reformationes Lutaret, Aringlii, θ' aliorum instrumentorum, quibus rivisa proriis dentia in opere reformationis usa fuit, praeer alias EMENDATIONES
liquorum ereorum, non etiam dimerem
eia D GEΝULNUS USUS LUMI NIS NATURALIS ET SUPER
NATURALIS tam in eauedris eccis
ristisis , uam Mademicis fuerit restit tus 3 Igitur fatetur ac supponit, eum usum rectae rationis per Lucterum ac Z inglium non fuisse restitutum. a. Deinde vero affirmat, coeptum Myrem qu, tamen ab his esse negotium 6c rega raia 4 tionis testem igniculos emicuisse. Sie Rii
enim mox pergita Equidem in eorum , his T 'seriptis CONTEA PAPATUM depre- p ae . benduntur MULTAE BONAE AD
DOCTRINAE , dum partim ineptas ARISTOTELLOS eommuniter rece pia MDinaseries observationibus passim notarunt, partim viris coloribus eam declinearunt. Deinde str Impr mis sutem in eontrover a d. TRANA
SUBSTANTIATIONE Ostenderunt, quod etiam in quastionibus Theologitas
non plane seponi, aut verba farra scri prura contra regulas recta rationis ex poni debeant. 3. Idem Cap. V. f. a. scribit porro: de usum Infaustum dissi dium inter duos reforma. hoe rationiatores eccle arum Evangeliearum , sis d)ssidu- protesantium super eouem araretiso desam im
Hera eaena γ Iuper EADEM QUAE HYT. STIONE PRIMAR A DE USU - . LUMINIS NATURAELO LN IMTERPRE TATIONE SACRAR UM M Iim quo
AUCTU, I, F non unica , certe exstr.ec uis causea una fuit, eur DISCUL
IMPEDITA Derit, er eur potius in utraque ecessa dum illa es esseholassia
eorum , orthodoxorum θ' m fleorum, quarum ne e utraque, ut bacteuul monia, ravimus, illi di ut tioni obfuit, it
rum eaput erexerint. q. Et S. 9. enumerat, quae ex neis unde Ira dia.
flectu illius quaestionis primariae de re inta LSU RATIO VIS, dei neeqs etiam'suitti post resormationem invaluerint mala rnaque , inquit, initio ferii derimi si
ptimi doctrina de VIRTUTIBUS ET VITIIS, Me δε DIFFERENTIIS
IUSTI ET INFUSTI, BONI ET MALI, DE 3URE NAT
R AE eri. tam apud Pontificios quam apud EVANGELICOS mistremo erpen. INCURABLLI morbo labora risia siet Anti ii in libris, qui tit Iis de ruintia ae Pure, vetandus Q sinsigniebantur, talia dogmata in umbant animis distentium quae Aolum inseris Viebant, incremento PARATUS B Clericatus, is supprimebant AUCTORITATEM 'ineipum ae ordinum politicorum ae latrarum. Praterea diissem mas res inter se mistebant, Brannur , gentium, Mosaica, Bd ea, u Grais
188쪽
Graea, Romana , imperialia , ponti eis. eolligenis videticet ex fas, quis i id inde peti poterat ad sevum modo immonatum. Hae ille, ut plurima alia
Miser, vero haec adeo sunt, ut M. Ostendi. ubi Rusius Thomasio fuerit , cum talia
. . scriberet, vix appareat. Nam is elii re natura vult serabere, abstiacto a religione , & sacris litteris. Et subito inquirit in Lutherum & Zminglium, eur illi reformata , ut putat, M.
ne . non etiam sus naturae seu rectam rationem renovaverint Imprimis gra
dis est temeritas Instrumenta DEl inmmretiosis, Lutherum & Z inglium, oui a DEO missi sunt ad religionem re
cula Deccatum turpiter iume , quod utraque non seorsim tractata fuerint &nun Deligionis reformatores arguit, quod Pus natura non emendaverint Illi mini sunt ad religionem, nunc ar-
ouuntur ob rem 1 religione plane supi am, nempe ob ius natu , ob re
gam rationem ξ Missi ob res--,
quae ratione omni humana Superior est,
ustillantur jam ob rationem, quae adagionem non pertinet Recte preti sa haec DEI instrumenta respondebunt scribae Thomasio; Tu accipe religionem k nobis propositam, bonam, li suderis placet, neque nos coge, ut
peccemus , quod alus omnibus& maxime Pontificiis tute exprobras, ut de recta ratione ac iure naturae una
in m ab ε eontraria versius Thomasius incipit laudare ipse iri Certe, quod Religionem a recta ratione sieparau ianti Id vero multum abest; -4 tillos ex eadem re , quam vituperio dignam semper docuerat Thomas r nem pe laudat, quod Religionem dc certam rationem coniunxerint z laudat duodmeccaverint, laudat quod rem stultam
he nieiosum egerint DEI instrume i, Nimirum laudat, quod ii qui Re-listionem resormandam habuerunt, cuia ius indoles a ratione seiuncta est, sue rint solliciti de recta ratione , quod Aristotelicam doctrinam, utpote rectae rationi, non religioni contrariam, exa- Vitaxerint in suis scriptis religionis m. formatoriis.
v. Quodque delirio propinquius est, &-.
aecipue ac imprimis eos laudat, quod in recipi ostenderint hi pretiosi viri, rationem aeritigionem ess eoiungendum , idque ostenderint praecipue in Transebs timtione, seu sacramento Eucharistiae. Em ne hoc sinciput sanum, oro Tota lysus Historia propterea scripta est, ut
vituperet eos, qui Religionem ratio nemque coniunxerunt di & nunc primm
riam laudem tribuit his DEI ins mentis, quod ostenderint, haec duo esse con- , junotidis. Et ab his scriptoribus qui ι, s Miti
quid ore aut calamo prosundant nuc aise aper tria momenta retinent, sed quovis Ostiauit passu suimet obliviscuntur , nos cath
lici tanti, antiquitatis suhsdiis sulti, &in possessione sanae doctrinae moralis
per tot secula existentes, nune incipi mus discere usum recta rationis 3 diliacamus cantare li mutis 3 lyram pael re ah asinis , ut proverbium habet tmimum Thomasus ipse cum suis cereishrum aliquot libris Ulehori repurget, discat prima ratiocinandi principia, discat quinque versus absque contradisctione scribere, tum veniat, Se circumis spiciat, itum sit aliquis Logicae nostrae tyronum, quem non dico erudire, seu cum quo sele conferre saltem possit 8. Quid quod est susssimum, Luthe- An thestuarum ac Z inglium in controversia de ac Zis nyEucharistia ostendisse, ut recta ratio adhibenda sit ad religionem & sacram scripturam. Qui docent , ut adhibenda articulo hit recta ratio ad S. Scripturam , ii non Gnar tua debent docere contradiatoria, haec enim repugnant, nihil autem repugnans statisfacit rectae rationi r nam contraductoria non possunt simul esse vera; quemadmodum primo Logices mense discunt nostri tyrones. Jam hi duo re- Labyrinthis formatores & instrumenta providentiae Inoad laudivinae docent contradictoria: alter adhibendo usum rectae rationis invenit, corpus Christi ope praetensi alter adhubendo usum rectae rationis invenit, Co pus Christi non est praesens. Uter eo rum docuit retiam rationem conjun gendam esse cum Scriptura Hic loquere Thomasi l Fare t Respondes, utemque docuit, Coniungendam esse rectam rationem: sed non uterque id ipsum re- cte exsecutus est. Esto, & demus titibi hane resfonsionem: sed duorum auterum consequitur certe: Aut coniunxerunt rectam rationem cum Scriptura, . aut non conjunxerunt, quamvis vellenti conjungere. Si coniunxerunt, disna vituperio sunt haec instrumenta divinae . providentiae; quia rem vituperabiis. Iem S perniciosam secerunt, nempe coniunctionem religionis ac rationis.
189쪽
Aut vero non coniunxerunt, quamvis conarentur conjungere Et se rursiis
digna sunt vituperio instrumenta DEI, primo ob conatum rei vituperabilis, s cundo ob insignem desectum vel tantillae rationis , quae ipsos a contradictoriis saltem praeservare posset di insignis enim
temeritas est rebus tam altis Ie immiscere, quin saltem tantillum habeas r tionis , ne in contradictoria incurras , an Luthere, in iisque perseveres. Ceterum iniuriam Inilimnen virga serrea dignam iacit Thomasius iuua provi ille Providentiae DEI, qui non dubiici iuniis divi istos homines adeo stultos & contradiactoria docentes laudare tanquam instruis menta providentiae artemaer quas Pr videntiae divinae opus esset, contraductoria docere. Aut igitur uterque, aut certe alteruter instrumentum DEt non est. Utrum eorum sit, Dominos Pro. testantes inter se disceptare, atque etiam decernere sine invidia permittimus. Nos certe, si contingat ex P tribus nostris alium docere alia inter se pugnantia, non dubitamus fateri, illum Patrem aut Doctorem, qui pugnantia' docuerit, in his non fuisse instrume tum Providentiae ruinae , neque aDEC missum. Esse tamen istos alio
quodam modo instrumenta provide tiae DEI; sicut sunt omnes Creaturae, is sicut omnes honi S mali, omnes haeretici, tyranni, ipsique adeo cacodaem
nes, quis neget omnia serviunt DEO ad finem sta a, ipsa adeo peccata &hlasphemiae maxime horrihiles De Dassidio s. Neque adhuc dum satis Thom Luiheri vc. so turpitudinis i Numero 3tio supra satetur, inter duos Reformatores, &instrumenta providentiae DEI orta esse duo infausta dissidiar alterum de Cana
PRIMARIA, nimirum utrum Relusioni coniungenda sit recta ratio, necne Hic ego repono, quomodo potuit dissidium oriri de coena Domini inter duos Retirmatores te illos quidem apud Pontificios potuere non dissidia sed etiam errores nasci, ae nasci etiam debuerunt, quia illi recta ratione omisnes pariter destituti fuerunt. Verum duo insallibilia instrumenta DEI Luth rus ae Y Anglius a Providentia divina primi sunt instructi recta ratione, ac primi ostenderunt, idque in iae are isti δε cina Domini ostenderunt, ut recta ratio in hoe articulo sit iungenda scripturae ac religioni r Quomodo igitur fieri potuit, ut in hoc articulo illasdium esset in recta ratione 3 aut quomodo recta horum Atio esse potuit,
eto. Pessimum vero id est, duo haec ti madem in instrumenta providentiae non tantum in quaε articulo de cana dissidium fecisse, sed ιν mari
PRIMARIA, an recta ratio adhihenda esset ad scriptoram & religionem ξ Sive
ergo adhihuerint illi duo rectam rati nem, sive non adhibuerint, aeque i
seliees & ipsi & eorum discipuli sunt rnam si non adhibuerunt, sorte se iarunt male, quia primaria quasnn, num ratio sit adhibenda, nondum est siecisse. Si adhibuerunt, sorte perperam sic runt ; quia nondum est decretum, an
sit adhibenti; adhuc sub iudice lis est quin imo adhuc nullus iudex agnitus est.
it. Deinde si Lutherus ae Z ing-n fisumitus ostenderunt, ut adhibenda religi, Thoniam ni sit recta ratio, quomodo factum est, semina Ut centum annis post, initio seculi decimi septimi, quemadmodum supra ex
Thomasio descripsimus , doctrina de Dirtutistis ne si iis, bino Br injusto ,
RAEsti recta ratione adhuc apud apsos Evangeticos Lutheri ac Z.inglii distupulos , esset in miserrimo ae pene I QCURABILI In s ξ In tam turbidis
Thomasi & aliorum Protestantium cria minationibus , cogor saepe dilemmnate uti; quia nescio, album an nigrum ex ipsorum turbularia sermone Eliciam Itaque a Rut Reformatores docuerunt rectam rationem de virtute, iusto, b
no , aut non docuerunt Si non Ae - x quo mi duo sequuntur Thomaso ineo, iota eiciem do.
Primum, quod Reformatores nihil prae ν catholicis praecipuum habuerint; nam i& hi, Thomasio iudice, non documrant rectam rationem. -υνων, quod
Thomatius ipsos ob hoc etiam laudare deheat, quia secerunt, quod Thomas necessarium iudicat, nimirum rectam rationem a religione seiunxerunt. Ex quo tamen consequitur Thomaso imcommodum Textitim, nimirum , la
dare ipsum debere etiam Caiuolicos, quos vituperat; quia ipsus consesso etiam hi rationem separarunt 1 religi ne , vel potius nullam habuerunt. Quinde Quorsum hinc sequitas incomm dum thomaso; nempe ipsum salsol - dasse Lucterum ac L in lium , quoa primi ostenderint usum rectae rationis in
religione i s enim rectam rationem non docuerunt, non potuerunt ostendere Dium rationis in religione. Accedit.
his S cuintum, Thomasium perpe eam incusisse Theologos Catholicos, quod hi Jus datum S disciplinam moralem sibi vendicaverint, quae non Theo
190쪽
logos sed Philosophos decebat. Cap. IV. Histor. Jur. Nat. S. 17.1 a. Quodsi vem iuxta alterum di-
Iemmatis membrum duo reformatores ιiscuerunt pectam rationem, & tameneentum annis post illoincta ratio neque in ecclesia Protestantium neque in sch lis viguit, sequitur Protestantes resoriamationi aut nunquam adhauisse aut valia de ab ea desecisse , atque adeo eos aut nullam ecclesiam csse, aut Corrussam. Revera autem Barbevracus in Praefati
ne ad Putiendormi sus Naturae S. G, contendit, Lutherum Sc Caluinum non moὰo Religionem, sed & moralis δε- serina Pur isque natura mentiam redinis tegrasse. Adeo incerti Reformationis suae iunt hi Protestantes, ut ipsi nesiciant, tangatne sita reformatio virtutem& justitiam, an illam potius negligat Et hi nobis obiicere desectus, quodque plus est, hi nos docum volunt Et nostri aliqui scioli ac male curiosi homineb, hos sibi magisti os constituunt triem. XIII. Nihilo simius sentit Thomasius de jure naturae post Gr
r. Is Cap. V. Historiae Juris Naturae S. I 4. sic scribit: Igitur eum summa tenorantia D' eonfuso, ae suppresso luminis naturalis per ALI UOT Stac ORUM DE DES inter gentes Ethnicas di Christianar, D' novi me
uter protestantes orae ac catholicos,
eantas radices Uuget; quis, qua ρ-- videre vel in nari potuisset, fSTAM
CONFUSIONEM EMENDARI AC IN ORDINEM REDIGI UM
OUAM POSSE ρ Tantum abest, ut sperare potuisset, EAM EMENDA TmNEM proxime exspectandam es. Sed divina providentia nihil ea imp sibile. Omnia agit βο , id est, deluto tempore, γ ubi ERROR SUMMUM ATTIGIT FASTIGIUM, adventus veritatis appropinquat. CONFUSIO VERI ω FALSI per Doctores in
thedras eeelesiastitasstaeade eas is troducta erat die. Suscitabat ieiear dia vina sapientia virum Eo. Malis erat vir ineomparatilis in nunquam satis lat
a. Jam triumphat Thomasius , dc in uno Grotio cessasse omnem veri falsique consulionem, luminis naturalis suppressionem in ordinem redactam, ignorantiam boni & mali, iusti & injusti aboliram , errorem toto orbe per plura a
norum millia ad fastigium productum sub initium seculi decimi septimi a radice penitus emendatum dulciter laet tur , nihil aliud cogitans nihil spectans; ut corvus invento cadavere. Verumo hone nunquid sentis ulcus in imo didis huc corde saeviens Non senti3, impos animi tui es prae inconsidio gaudio. Tangendum igitur est. Non meminit Thomasius passione potius quam razi ne ιcribens , paulo ante se longe ab his diversia scripsi Ite, eiusdem Capitis quinti S. a. quaeque nos 1lipi a Them. Ni I.
num. I. Exscripsimus: nimirum. IAM .
e=a cona, γ de QUAESTIONE PRAMARIA DE GU LUMINIS N TURALIS IN IN TEPRETATΥΟ ΝΕ SACRARUM LIT ARUM, idque in virum dissidium postea H
AUCTUM. Si dissidium de quasione primuis usius rationis in religione
H USQUE id est is se ad Thoma.
rim non tantum duravit , sed magisma isque auctum est, quid exciditTh malio, ut tam ambitioso apparatu reprovidentia extraordinaria DEI subi tam omnem confusionem blatteraret a
Grotio Si illud dissidium post Gr
tium adhuc Thomalia tempore infelicia
ter tenuit, imo auctus fuit, confusio qtie a vinilla torsitis omnium retro seculorum 4 oti certe non fuit sublata , sed major . curribilior evasit. 3. Post Grotium in hunc diem vitereantur Protestantes de cana Domini. Post Grotium rationem rectam adhibere se alter ait, alter rationi hic loci
nihil eta contendit. Quid igitur me Havit Providentia DLI per Grotium t
. Confuso omnium seculorum Comsistebat in hoc , quod Theolosii & I, t arisconsulti Greca, latina, oentilia,
lacra & profana adhiberent ad doce dum demonstrandumque Ius naturae, ut Thomalius queritur1upra Them MI.num. 4. Exsicriptus. Nihil horum emen. davit aut mutavit Grotius, qui pariter sacras litteras, leges Romanas, Philosophos Grecos & Latinos Theologos etiam scholasticos hominum omnium si Thomasio fides, ignorantissimos pro V sta sua eruditione in suo opere ae Jure Belli & pacis combinavit, atque tam copiose combinavit, quantum vix ut lus scholasticorum unquam secit. Igitur Grotius non emendator sed antiis quis r erroris patrator dici a Thom ito debuit, si , quid loqueretur, Thmmasius scivisses. Neque hoc solum , sed errorem hunc ad fastigium iam pem ductum Groclus plane in culmine posuit, qui eruditione in medium prol ta ceteros plerosque superaverit. r. Deinde refragatur Thomasio Pin Urorum Oiseudori ius, alter juris naturae stator, P b i ii suis