장음표시 사용
81쪽
tendebant. Demum quod citatur testimonium ex Synodo Quini sexta revera Neocaesarientem Canonem , qui de veris Diaconis Apostolorum verba interpretatur, infirmat, & ex autorat, & decernit Diaconos non Sacris
seriis seruien es faisse ab Apostolis creatos , sed tantum Oecovomos . Ur dia
Densatores, nam reformidarunt hujus Synodi Patres illam quam Acta commemorant Diaconorum creationis caussam asserere . Quidni occasio creandorum Diaconorum prius exoriri potuerit propter juvandas pauperes Viduas, quam propter Sacrificii necessitatem Utrumque requirebatur, sed hoc Po si re mu m diutius Apostoli supplere potuerunt , quam pauperum curam , qua propter nihil prohibet cum duo sunt fines , licet unus sit alio principalior occasiouem dari, quae prius moveat caussam agentem , ut agat nunc Propter finem secundarium, quam propter principalem . Ceterum principale , dc Palmarium Diaconorum ministerium Patres omnes , Auctoreique qui de Sacris Officiis scripserunt, dixerunt ess e Sacerdoti ministrare , & adeo necessarium Sacerdoti Diaconum agnoverunt , ut sine eo Sacerdos fungi Sacerdotio non posset. Sine ipsis , inquit Isdorus lib. a. c. g. de Dis. Eccl. Sacerdos nomen habet . O cium non habet . Legatur Auctor tractatus de septem ordinibus inter opera S. Hieronymi , Aleuinus , Amalarius, Rabanus Maurus , ceter que, qui plura scribunt de hac Diaconorum Creatione , di eorumdem ministeriis , de quibus alio in loco agemus. XXIV. Non ita vero sentiendum esse de Subdiae onatu , ceterisque minoribus ordinibus sundamenta non contemnenda decernunt. Non est enim verum Sacramentum, in quo non est tota ratio, & persectio Sacramento substantialis. In est certe singulis his ordinibus materia , cuius traditione conseruntur, inest etiam forma , qua Persiciuntur, verum neque a Domino ,
neque ab Apostolis instituti sunt , sed procedente tempore eosdem Eccles a sbi constituit. Sacros Ordines, inquit Urbanus II. in alibi laudato Conincilio Beneventano , dicimus Diaconatum Presbteratum , hos siquidem δε-
ιοι primitiva Iegitur habuisse Ecclesia, super bis istis praeceptum Apostolicum
habemus , Subdι aconos vero , quia re ipsi Altaribus ministrant opportunitate e igente concedimus . Idem antea tradiderat Pontifex Anactetus Ni sua epi sola 3. & deinde ex Theologis eamdem lententiam tradiderunt Amalarius, Ivo Carnotensa a. p. Decreti cap. 72. Gratianus d. ai. in Praelat. Hugo a S. Victore, Magister Sentent. Durandus, Caietanus, VasqueZ , innumerique alii, apud quos non secus ae apud cetercs omnes compertum est , & certo traditum Ecclesiam constituendi Sacramenti potestatem non habere , eamdemque consuevisse, & solere Cardinalibus, Abbatibus, aliisque simplicibus Presbyteris concedere, ut per ipsis hi Ordine, conserantur , Cum Sacramen tum hoc non nisi ab Episcopo ad id consecrato conserri queat. Nec quem quam movere debet, quod Subdiaconatus inter maiores Ordines annum eis retur , cum non Propter Sacramenti rationem ei competentem . sed id illi conveniat, propter aliam caussam , quam agentes de illius materia supra recensuimus . aut quod Subdiaconatus, aliique minores ordines re iterari non possint , nam ut ch servant Theologi laudati, & in Ecclesi illicis institutis, ut consecratione Abbatis, aliarumque rerum habetur, qu cd iterari non possunt, quia non possisit auferri; quoniam igitur, hujuimodi collatio Oisciorum, sive ordinum fit cum consecratione quadam, sequitur ut Ordines ita collat iterari non debeant, ut neque iteratur Tonrura licet characterem
82쪽
uon Imprimat. Reponane nonnulli contrariam sentem iam definitam tu. de in Fuirentino , de Tridenticio Concilio . in Florentino quidem cum Eugem vj lv.
sacramenti Ordinis materias, & sormas recentuit. In Tridentino vero eum a tres in ea P. 1. Sess. XX ll. seprem Ordines enumerarunt, di postea cap. I. abiolute definiverunt Ordinem esse Sacramentum. Verum haec, teltim Onia , coiitra nai: ram sententiam parum momenti habent, nam neque Eugenii,n que Tri len Duoruin Patram institutum fuit hanc Scholasticam Controverinii in carimete , curn heia definitio . neque Graecis necessaria eslet , q- illuetasque nou suerat etiam Latiuiν , neque Ecclesiae Dei, in qua cum haereticia de hac ra nulla sue r. p cyncertatio . Utriusque gitur desinitio Concilii ii quola ι Inet ad ratιonem . S cramenti de Ordine in una Uersum solum accipiendaeit . quae tunc. ne effari .suit, bc ut numerus Ordinum recenteretur i.quia Concilii Trade ini aetate haeretici non pauci negabant hos ordinesim in Ires, vel alique,s eorum , α ordinem exorcistae irridebant, nullum ver fundamentum Tridentino Concilio fuit, ut definiret minores Ordines effas cramensa. quare nullius momenti est , quod addunt Ru ardus , α Guida carmel ita de haeresibus V Ualdentium . hos haeretices fuisse damnatos, quoa negaverint minores ordanes Saeca me ta esse . led quod illos nullo modo admi terent, qua tota ratione, ut Catholicum dogma definiverunt Patrea Tridentim in loco cit. Septem esse i. Ecclesia ordines , non quod omnes e sent Saciamenta . sed quo omnes essent in Euclesa , ut Per illos ad supre
mum saceructat grado in alcendatura non secus ae apertum mendacium est.
quod cata ius Rua idus asseruit in articulo i T. g. de Ordinibus minoribus ab eodem Fugenio IV. definitum tu ille mutores Ordines conferre gratiam , eum revera id nunquam definitum tuerit, neque id nunquam putavit Ecclesia, nec Ecclesiae Patres, quorum nul Ius invenitur , qui dixerit per Subdiacona tum , reliquosque minores Ordines dari Spiritum S seu gratiam sanct incantem .
XXV. Quia vero diximus Minores Ordinea Insitutioxis esse Ecclesiasica
dc propterea non vera Sacramenta, non impedit quin udem ordines Apostolici, Imu bc Divini iuris esse cognoscantur. Quomcido autem hoc fieri possie exposuit. S. Bai a Velatura in 4. d. 14. a. a. q. i. ad 3. dicendum quod sumes
flos ordines Sacros fuso in primitrea Eecisa , imo ct allia fuerunt, sed ιmplicite dabantur in impositione manuum, quoniam manus es organum or suorum . Ratio autem quate non distinguebantur . erat propter Paucitatem ministrantium . de propter paucitatem fidelium, ideo oportebat quod omnia OG soa darentur uni, scilicet Diaconis. inquit S. Thomas, in eamdem distinctionem R. a. a. I. ad a. & hoc probavit auctoritate Dionysii: cum itaquae
Diaconi omnra ilia ministeria initio praestarent, singula in Diacouatu tamquam in suo principio hac continebuntur, qui cum fit Apsolica ct Divinae insituti nis, hac eadem Vicia ApostoI ci σ D vini juris fuse. hac una ex multis qMacferri poseur rationιbus demonstratur . Dcet de iιs ιυιtuendis tum Christrum Apostolorum ast expressum praeceptum. Multum vero utilitatis alteri. iquod dixerimus Minores Ordines vera Sacramenta non esse , squidem muta in comoda illa evitantur. quae non sine maximo S. holasticorum Ingen Orum periculo utque huc effugerunt ii, qui ut explicarent quare Sacra me utorum numerus non augeatur, quamquam ordines omnes totidem Sacramenta sine, tria Unius, sive totius genera excogitarunt integrale, univertate . & potestam
vivum, semper que negarunt Ordinem esse unum univertate divisuna in par est
83쪽
integrales. ει subi ctivas , 8e dixerunt spectate ad genus pore fiati Wrm . iI Iud icilicet quod dividitur in partes analogas, quae proportione qua l im , fici neomplete partem totius participaret, iuxta quem explicandi modum , nihil impedit, quominus Minores Ordines Saeramenta vocentu e inchoata, in ιCompleta, quae per quamdam participationem . de analogiam, sive relatio nem ad Sacerdotium , de Eucharistiam, tantum sint Saeramenta 3 sed detram hi tur plurimum ordini Diaconatus, quem verum esse Sacramentum diximus, ahique eo quod Sacramentorum numerus augeatur. Hoc autem Contingit , quia Sacerdotio ordinem illum connectimus , non ut utrumque confundamus cum in'ratione Sacramenti utrosque disparatos, & collaterales habeamus , sed quia Diaconus est Sacerdotis minister necessarius. quia unam ad atrum necessario resertur una , & mutua relatione, unus cum alio coniungitur, ideo. que unum diei debet Sacramentum: Cuius Saeramenti unitas ex eo etiam clependet, qui illius finis appellatur, Eucharistiae se ilicet eonsectio,cum uter que ordo propter hanc sit institutus, nimirum ut illam Sacerdos consecret, de Diaconus ut illam administret . idem est dicendum de Episeoporum consecratione , quae licet verum sit Sacramentum , tamen Sacramentorum num e Tam non immutat , quod in hoc ordine Chffracteris extenso mera est ratio nis relatio ex Divina deputatione ad nova officia consurgens . Potesas Socerdotalis I inquit Philippus Gamochaeus eomo 3. Summae Theologicae de Sa cramento Ordinis cap. s. I in Corpus orsi verum , eum fit omnium pra
Mantisma, facile etiam applicari potos ad qualibet oscia Episcopalia per so-ιam extensonem , er novam relationem rationis ex institutione Christi . Discopatus igitur es Sacerdotium per edum , qua Saeerdos alios Sacerdotes o uerare , or ordinare potest, propter quod qui Episcopus est, dicitur in eminentiori gradu Iustra Sacerdotes constitutus , tamquam perfectior Sacerdos , qui non tantum potes quid gaid alii Sacerdoter ροφυ, sed etiam Ordinare alios Sacerdotes ad idem Ministerium , ct de illis νεννmbas per eIaves solvendi, ct iam randi isdieare. In quo Ordine. Be illud contingit animadvertere illum ita se habere ad Sacerdotium , ut se habet potestas Saeerdoti collata ad absolvendum a peccatis ad potestatem consecrandi, quam ita necessario tamquam praeviam postulat, ut nisi hae eone eta, illa nequeat conserri, dc dum conser tur , novum Sacramentum non datur, sed ambae eiusdem ordinis Sacramentum Perficiunt; ita etiam eum nisi praevio Sacerdotio Episcopatus conserri non possit, de aliter collatus omnino sit nullus, in ipso Episcopatu ejusdem S cramenti unitas salvab:tur , 5e ultimus Sacerdotalis dignitatis apex subsi-set. Quod si inquiras quare Episcopalis Ordinatio sit nulla , quam nou P cessit Presbyter alis , facilis est responsio, quia Episcopatus est summu in Sa cerdotium . de Presbyteratum essentialiter involvit; Presbyteratus autem quia non est Diaconatus, nec eum essentialiter involvit, nec Diaconatus est sub diaconatus . aut eum essentialiter in eludit, & sic de cereris gradibus , potest quis esse Presbyter sine inferioribus gradibus; te hinc eruitur male illos ar samentari Episcopatum non esse Sacramentum ordinis hoc sundamento, quia VresbΥteratus quia tale Sacramentum est, prioribus gradibus onrissis potest sui cipa, non sic vero Episeopatus. Theologi enim illi, qui hane rationem assi gnant a vero iandamento quod jam allatum est absunt longissime, cui &istud additur, quod in Sacerdotio talis potestas consertur, quae omnem humanam v ις Lutem v xcedit, quae cum eadem non conlaratur in EPiscopatu , nec ta
84쪽
Den dea Episcopo deesse debeat, fit ut nemo possitis Episcopum urdinm, qui non prius fuerie ordinatus Sacerdos, sicut nemo confirmara Potest. msi prius fuerit baptizatus.
PROMOUENDIS . O Uod Apostolus suo Timotheo indixit de manibus non Deile imponen
dis. Chrysolio mus. Pinnasus , de alia plerique de Ordinatione intes- ιgu. it, nam promovendi ad gradus. ει ordines in Ecclesia probari debent.& examinari , an sint digui. ne ille, qui in his negligens fuerit, alienis pecc- is communicet. Apostolicum monitum ita Ecclesiae Praesules excitavit, ut nul lus unquam in rebus suis agendi , quanquam gravissimis, tam diligens vilas sit, quam Epii copus in Ordinandorum moribus investigandis , ne quos sorte inviis gnos admitteret, quam scitertiam ipsi inter Ethnicos Principes admirati. iueligendis Provinciarum Rectoribus eam sibi imitandam proposuerunt. dc hovi fictum sua sse ab Alexandro Severo narravit Lampridius , qui ubi aliquis uoluisse .
veι rectores Proincris dare. vel praepositos facere. I procuratores, laeest ra risua Iea ordanare, nomi rea eorum proponebat. hortans popuIam, si F qui/ quaa
aberet erιminis probaret inams is re,us. si non probasset , subiret poeuam vitis. Qcebatque grave esse, i eum id Christiani. θ Iudaei facerent in Ord;- .audis Sacerdotibus . non seri in Provinciaxum Rectorιbus, sturbas ct fortunabominum committerentur , ct capita . Hanc Apostolicam Consuetudinem de scripsit Cyprianus in Epis . 68. agens de Episcopi electione, eamdem Antimquissima Rituales libri praeteribunt observandam in collatione ceterorum O dinum , propter suam Electi antequam eis manus imponeretur Plebi propum nebantur ab Episcopo , ut vi quia adverssis eos malum testimonaum tutulet . au diretur . 6c quot quot convenissent Episcopus hortabatur. ει obtuli abatur , ut Divini memores iudicii. si quid adverta illus denuntiandum haberent, liber Pala Pronuntiarent. Dignum sane experimentum ne Sacerdotalis dignitas In indigno haerede vilesceret . & ut tremenda mysteria in illos distribuere tur, qui eadem augustiori pompa . & apparatu ad provocandam fidelium rem verentiam accomodato ,.celebrarent. Tria autem illa sunt, quae Potissimum in omni Sacra Ordinatione , tum Ecclesiae Patres , tum Provincialia, dc Generalia Concilia observanda esse voluerunt, sexum videlicet, aetatem, di Ormo nand Crum qualitatem, de quibus nos quoque singillatim tractabimus, di irabias P. ragraso de primo agemus, nimirum de Sexu , quem l ut notavimus etiam agentes de ministro Eucharistiae Rataphryges steste Auctore Commentati unum Pauli apud Ambrosum in illud i. ad Timoth. 3. Mulieres Mmιι ter pudicas Bec.ὶ non distinxerunt . contendentes non tantum Varcs m Dia CGnos, ted etiam mulieres in Maeonissas, scilicet ministerio Altaris Orcinam ri debere.
85쪽
s. I. Contra Quintilianos, Peputianos Artotγritas, O mihinau a, . quas omnes Epiphanius heresi 49. putavit eosdem esse cam xataphrnis uegammas mulieres posse MIIo ordine initiari. II. Palmarium huius Propositionis fundamentum .cvntraria Eeclesiae Tra ditio suppeditat , quae non solum mulieres ullas ordinari permisit, verum etiam prohibuit; unde colligitur iure Divino Malieres Sacrae Ordinationis
incapaces esse, nee alia ratione explicari Potest quare Christus Dominus Matrem tuam, tum Magdalenam , tum alias Sanctim mas sceminas tanto honore privaverit, eumdemque morem Apostoli tenuerint, nisi quod scemineus sexus iure Divinae institutionis huius Sacramenti incapax erat, ne dicamus in
'iuste Ecclesiam totum sexum illo privasse, de lege sua prohibuisse, quod qui sibi id persuadeat nullus dubito, si christus voluisset sexum illum huius Sacramenti ea pacem esse, eum in tali casu nullum fuisset futurum incommodum si aliqua foemina ordinaretur, nullaque ratio ut omnibus hoc Sacramentum interdiceretur. Praeter quam quod in ipsa lege naturae neque hoc privilegium Saerificium offerendi Evae. alitique foeminis legitur fuisse concessum , neque in ipsa veteri lege, in qua Deus ex solis viris sibi Sacerdotes elegit, Ec Levi eas eonstituit in ministerium Altaris, nec ulla unquam Judaea mulier Sacram ullam funestionem tentavit , licet Sanctitate praedita . ec Reipublicae administrandae idonea . Constantis huius obtervantiae caussam diligentius inquirere non indigemus, quae ex ipsa ministerii natura . de muneribus sponte sua ema mat , praedicatione videlicer . quae requiritur in Sacerdotibus,' Episcopis , reliqui Gque Clericis, qui in superiori gradu se per reliquos homines sunt constituti, ad quod ministerium valde indecens esse videtur mulieres eligere, quas ta cere in Ecclesia jubet Apostolus in x. ad Cor. 24. non enim Permittitur eis
loqui. sed subditas esse, siret lex dicit, quibus si quid volunt discere ,
idem Apostolus inquit, quod' Domi viros suos interruera I turpe est enim insisneri loqui in EZιDFa . Existimandum igitur non est Christum instituisse quod Turpe esset Ze eonsequeliter quore Sacramentum ordinis instituerit pro muis ieribus, de pro viris ἐν unde patet assumptum, Sacramentalis scilicet ordi- stationis sortem non posse sibi mulieres vindicare . ς II. Cum diei mus Sieramentalis Ordinationis sortem non posse sibi Mais
meres vindieare, non intelligimus quod aliarum ordinationum mulieres ca- Paces sint, illarum scilicet, quae Sacramenta non esse plures Theologi credi in derunt, de putant, scilicet mulieres capaces esse minorum ordinum , de Cle. Ticalis Tonsurae , nam illis' vetitum esse his omitibus initiari dubium non est , Et in tet Theologos unus ει alter reperitur, qui praesupposto quod hi gradus Seelesiasticam habeant institutionem, velit posse Papam cum mulieribus' distentare, ut illis Tonlura, & minores Ordines conserantur . Improbabilis nihilisomnius haec P.iludant, δι Almaini sententia haberi debet, bc contraria sint, quem Ecclesia sibi praescribit in horum graduum, & Offieiorum institutione, ῶ non in iuus inde eens est mulierem luscipere Maiores Ordines. ac indecens si illam ad M ii res Ordines sulcipiendos praeparare ἔ fit licet P. pa eorum Ordinum p dit materiam , ει formam mutare, cum nun a tamen muliere potest m hae la a lege dispensare, quod per haec Olficia Ordinatus constituatur in aliqao grada later Ecclesiasticos , ut in templo ministet ita aliquo tangatur ,
ηι ιυ quatur, ut doceat, quod mulieribur, ut diccbamus est veri cum iure Divi
86쪽
i. O . Eodem igitur iure Divino prohibetur mulieribus ad hos Ecclesiasti eos
gradus alcend ire, quia quo iure quis in ea pax est Sacramenti, est etiam incapax eorum , quae Praeparationes sunt ad hoc Sacramentum. Sed inquies quomodo haec conciliantur . cum antiqua Ecclesiarum praxi, qua Subdiaconissar, Diaconisas, ct Presisteras ad Sacriam ministerium consecrabat Di.rcomisam n ordinandam aute annum quadragesimum, bauc cumsummo libamine decernit cant,n is. Concilii Chalcedonensis. Si vero suscipiens manus impositi nem , di aliqua tum temporis in ministerio permanens semetitiam tradat, nuptiis., gratia Dei consumeliam faciens. Aπatbematizatur hujusmodi cum eo qui eidem copulatur; Canon a s. primi Nicaeni Concilii postquam dixisset Clericos Paullamitas rebant iratos polle iterum ordinari ab Episcopo Catholi eo similiter addit ct de Diaconisi , ct universo do iis qui in Gero recensentur ea dem forma servabitur. IV. Inter fundamenta haereticorum quae apud Epiphanium leguntur saxeor certe hoc non esse postremum, cum tria tu citato Epiphanii loco exponan tur, illis nihilominus omissis , quorum solutionem lemel iam dedimus agentes de Ministro Sarificii Missis , nune ostendere aggredimur quod licet hociargumentum multa complectatur obtervatione digna , tamen non illud continet quod requireretur in detrimentum catholicae veritatis. Observare igitue expedit Apollolorum tempore duo mulierum genera illis nominibus fuisse nuncupata, Viduas intelligo, di Virgines . non omnes tamen , sed illae quae e munere dignae iudicabantur . Huius facti testem habemus S. Clementem, qai
lib. o. c. a T. Diaconissa inquit eligatur virgo pudica , sin autem non fuerist virgo, fit satrem vidua, qua uni nupserit, o Metiu, atque bonorata fit. Idem
testatus est S. Epiphamus in expositione Fidei post omnes haereses, Chartaginense item IV. Concilium c. I a. & Justinianus Novella 6. c. 6. Α Uiduis hoc praeterea postulabat Apostolus, ut quaeque eo munere digna iudicabatur, eligeretur, quae lexagesimum annum attingeret , quod Apostoli mandatum Chalcedonensi, de Trullano Canoni adversari videns Zonaras, rationem petit conmailiandi ultumque decretum, & Chalcedonense decretum, contendit, agere devirginibus ad hane dignitatem eligendis, non vero de . id uis, dum Trullani
Co illi Patres aliam conciliationis rationem ineunt, nam asserunt C. M. Pa tres Chalcedo uenias , qui Diaconissas annorum 4 . ordinari permiserunt, Vi disse Ecclesiam Dei gratia potentiorent, ac robultiorem evasisse . dc ulte rius procedere ad Divinorum mandatorum obtervatronem, firmitatem, azstabilitatem . Observamus ulterius Diaconissarum ordinationem multa monu menta Ecclesiastica demonstrare . In primis occurrit Tertulliani auctoritas , qui cap. 7. lib. r. ad Uxorem r uuanitim fidei inquit detrabant, quantum
obstrepant Sanctitati nuptia secunda, disiplina Ecclesii , o Apostoli praescriptis
declarat, cum bigamos non finit pr. sidere, cum viduam adusi is ordinatio-uem nisi univiram non concedit . occurrit a. Auctoritas i v. oecumenici con citi. Chalcedonensis nuper relata ; item Concilii vi. in Trullo. Favent
etiam huie Ordinationi Diacon illarum S. Epiphanius haeresi 79. . oc Basilius c. 44. Imperator quoque Iustinianus Ni, vel la 6. cap. 6. ubi saeptissime de Ordinatione Diaconissae mentionem facit, de Ueipasianus qui, ut resertur in lib. 16. Codicis Theodosia iii titulo de Episcopis & Clericis lege 27, ante ipsum Iustinianum decreverat ut nulla nisi emensis 6 o. anηis , eui votiva domι prεισι At Iec dum praeceptum Aposoli ad Dιaconisarum consortium proύeberetur .
87쪽
His omnibus monumentis ace edit eanon 3. Concilii Vormatiensis quod e novat eanonem Is . Chalcedonensis , & Ordo Romanus in Bibliotheca Patrum editus. qui exhibet Missam peculiarem ordinationis Dia comisae , ut ostendatur non incelebrem hi isse posterioribus saeculis non solum apud Graecos, sed etiam apud Latinos Diaconissarum institutionem . Quomodo autem haec Ordinatio fieret antiquissimi Grae eorum rituales nobis exhibent. Huius indinationis ri um, qualem in antiquis Ritualibus legit, Matthaeus Blassar edidit. hic refertur ab Areudio in lib. 6. e. ici. ubi observatur quod omnia Perage. hantur in ejus initiatione, paucis exceptis, quae de in Diaconorum solebant. Pee manus impositionem crationi conjunctam ordinabantur , & Altari ut inaco
admovebantur , non autem permittebatur eis immaculata administrare Eu.
charistiae mysseria , nec tia bellum eis in manibus tradebatur, ut sit in ordi natione Diaconi, sed stola Diaconorum subter pallium Pontificis collo ea Tum imponebatur, deductis extremitatibus ad partem anteriorem. Post Di e nos Divinorum mysteriorum participes sebant . quae accepto Calice ex manibus Pontificis impertiebantur nemini, sed continuo iplum Altae Sace imponebant iuxa ordinem Romanum citatum . Post Stolam . quam ab Epi scopo aecipiebant, ipsae suis capitibus velamina unp nebant palam omni boue Altari accepta, deinde dabatur illis annulus , pollea torques Ι Capice. V. His auditis ex Patribus de Diacon istarum Ordinatione, modo ab eisdem audiamus Diaconissarum munera. Clemens in Conme. Apost. lib. a.
c. 23. non benedicit s ait loquens de Diaeonissa n e fa it aliquia eorum. qua Presisteri, aut Diaconi faciunt. nisi quod sauuas custodit . ct Pre1υνeris mιnistrat cum mulieres baptinantur. idquo propior decorum 4 ct Mae salem. Idem tantum munus suscipiendi eae minas in haptum n eisdem con
cedit canon. Tq. Arabicus Cone illi Nicaeni. S. ignatius in Epistol. ad Antiochenoa cistoris Sanctarum Portarum Dιaeonissas appellat. A l nunistrandum etiam mulieribus suisse electam Diaconissam in quibusdam Domibus nutavie idem s. Clemens loco cit. cap. is. Alia etiam fuisse oportet Diaconassariu munera in Ecclesia . eum in Ecclesia COS P. u. essent ex Justiniam prae inscripto , & Heraesit Imperatoris decreto , ut dicitur in Novella , quae habet uel uris occident. lib. a. , sed nullus PP. asseruit . quod Diaconissarum Ordo invita tus esset in Ecclesia ad Sacerdotis iunctionem . aut ullam eiusmodi administra ei mem omnes tamen qui de hac ordinatione egerunt sive Patres, sive Theologivontrarium docuerunt Apertissima est Epiphaniis sententis loco supra ci lato ubi doceti di ministrorum quidem Diaconidarum appetiatarum ordo es
in Ecclesia. sed non ad satisfaciendum, neque ut quidquam aggredi per
mittatur et verum reverentia gratia muliebris sexus. cum docet Epiphani
Ordinem Diaco uissarum nou esse ad sacrificandum, ant aliquid per se iplas Perficiendum, certa vult ad aliquid perficiendum mysterium , sicut Sacerdos Sactamentum perficere dicitur; ritus itaque ii e ad Sacrificium nulla
modo reserebatur, unde vera ordinatio esse non poterat cum ex hac tan
tum relatione , & habitudine sumatur ordinis , qui sit Sacramentum es
sentia , mera itaque cieremonia erat, qua Ecclesia utebatur, ut quibusdam ει m/nis nonnulla ministeria committeret in totas mulieres obeanda, ut Paω
melius etiam in Seholiis in Tertulliani librum de Exhortatione castriatis Notavit , & Me lina i 4. de Continentia Controversia o Nec movere debet quod ip. e Epiphanius mulieres Presbytidas numinet In eodem loco, nam
88쪽
huiu eiusdem vocis usurpatio convincit illum con ullo non appellasse has mulieres Presbyteras ut Intelligeremus vocem illam ipsum usurpasse ueindicaret earum lenitirem aetatem, non propter tali tum Sacerdotale, & hanci vocem Propter eumdem finem adhibuisse Laodicenos Patres cum de hiamulieribus loquerentur constat ex canone II. Laodiceni Concilii, ut legitur in Deereto Gratiani emendato cap. Mulieres d. 31. Verum occurrit, de alia ratio cur nonnullae mulieres antiquitus appellarentur Presbyterae , i moede Episcope non ab ullo ordine quem suscepissent, neque a ministerio, alqpoci essene consecratae, sed a viris, quorum uxores erant. Meminerunt ha-vum mulierum varia Concilia, secundum Turonicum sub Pelagio annosa 42 Antisiodorense celebratum circa tempora Papae Deusdedit can. 2I. 21. de Magnus Gregorius in Synodo Romana, cuius verba Prtasse non recte intellexit Pamelius in notis citatis . cum ait , Gregorium per Presbyteram
intellexisso Abbatissam . seu Priorissam Montalium , cum aliunde constet eo tempore in Ecclesia Latina nomine Presbyterae intelligi consuevisse uxorem Presbyteri . Non latet profecto Theodorum Balsamonem in can. is. Concilia Calcedonensis seripsisse sub tempore quasdam mulieres Vetrias, hoe est in Monasteriis existentes suisse appellatas Diaconissas quamquam illo aevo Diaconissam ordinari usus non esset, sed non dicit an hae Abbatissae suerint, aciali aes sed multo post Gregorianam aetatem hic Balsamon floruit.
VI. Mulierum ordinationes citius apud Graecos, serius apud Latinos desierunt. Nescio tamen quo pacto viri alioquin eruditi velint Diaconissarum ordinationem primum abrogatam suisse in canone I s. Concilii Nicaenia squidem ex nulla huius canonis interpretatione, sive antiqua, sive recenti
potest id colligi, cum ibi solum agatur de Diaconisiis, qua ex secta Paulinissarum , scilicet Pauli Samosatena. & Κataphrygiarum ad fidem convertebantur, de quibus propterea Patres dixerunt: Memiuimus autem Diaco uissarum, qua in ilio habitti . ct Ordine deprehense sunt, tit cum auliam manus ιmposit 1ouem habuerint omnino inter Laicas recenseantur. Uerba haec quae leguntur iu recenti interpretatione huius ea nonis, in antiquissima canonum collectione Corbejensi se reddunturi Meminimus autem de Diacon D. quata eodem habitu esse probantur, quod non habeant aliquam manus impositio oom, ct ideo modis omnibus eas inter Laicas deputari debere: nee aliter leguntur in alia interpretatione magis etiam antiqua, nisi quod haec intel-pretatio omittit aliquam. Tantum igitur abest Nicaenos Patres per hane canonem voluisse Diaconissarum abrogare ordinationem ἱ quin potius si quae Di aconissae suerunt ex Paulinitarum secta conversiae, quae iterum baptizatae,& examine facto dignae deprehensae fuerint, iterum ad eumdem gradum Ordinari , quem apud suos acceperant, voluerunt iterum esse ordinandas, ae Clero ea tholico alligandas . nam volunt fieri de Diaconisiis quod faciendum esse decreverant de Clerico, qui fuerit immaculatus . ia irreprehensibilia deprehensas, quem ordinari ab Episcopo Ecclesiae Catholicae praeceperunt ἀCitata itaque verba sententiam continent Patrum supra statum illarum Diaconissarum , quibus ordinationem concedebant propter hoc, quod in eodem habitu esse probabantur: non quia reapse tales essent , nam erant Laicae eo quod non habuerant , nec habebant manus impositionem . Ex verbia itaque hujus canonis inferri non poteli quod inter ceteros Pamelius in laudatis notu . nota 71. decernit, sed Potius hic canon ea egregie confirmat. quae
89쪽
quae iam sunt dicta de ordinatione Diaconissarum Aliud itaque tempus a brcgationia hujus gradus statuendum est, de alia inquirenda hutns abroga tionis origo, non ita tamen certa assignari potest . ut dubitationi locus nodsupersit. Qui putant abrogationem hanc deberi Concilio Laodieeno funda.
mentum repetunt ex can. II. huius Concilii, in quo legitur r quod non oporis ιυ eas qua dicuntur presistera vel prodentes Ecclesi s ordiuari. Verum obiiciunt alii multo post haec tempora harum mulierum ordinniones in usu sui sta . & argumentum habent in can. Is . Acti ne I . Chalcedonensis Con-eilii, in quo statuitur Diaconlisas ante annum o. nos debere orianari 3 ad dunt praeterea idem statutum fuisse in can. 3 . lex ae Synodi in Trullo, ex quibus fundamentis plerique moventur. ut putent vel undecimum canonem Laodiceni suisse abrogatum, vel hunc canonem n n esse legitimum , quod tenuit Medina in l. 4. de Continent Controv. 6. c. 7. sed esse alicuius Conisellii Latmi . Quidquid itaque si de hoe canone, ceterisque momentis, quae . asseruntur, nullus dubitat omnia Euchologia ab annis sexcentis Diaconissa
Tum ordinationes non amplius exhibere , neque ea idem commemorare Si-ineonem Thessaloniceii sem, licet Aucis fuerit diligentissinius in ordinationum ratibus, ti mysteriis exponendis. Ex Lombardi quoque, di Hugonis Vict rini lcmptis, in quibus nihil da Diaconassis traditur, quamvis de Sacramento Ordinis, εc omnibus eius partibus, Ec de adiunctis praeclare scripta multa legantur, eruitur deluetudinem Diaconissas ordinandi iam contigisse hiirum Auctorum aetate , aut saItem incelebrem in Latina Ecclesia fuisse consuetudinem illam. Petrus Pictaviensis dum septem velorum genera distinguit in glcssis supra Sententias l. 4. dist. 1o. lit. s. unum Diaconissis tribuit tes velum, inquit, ordinationis in Diaconisis quadragesimo anuo . sed postea addit abrasse in deluetudinem , ex quibus verbis videtur quod huius scriptoris aevo iam desierit in Occidente haec ordinatio, sed non est certum aτgumentum, poterat enim multo ante desisse praecipue si habenda sit 1ides tum canoni 26. Rr ausi ea ni primi Concilii in quo legitur Diaconissa omnimodo nou ordinanda. Si qua jam sunt. mlicet ad Diaconarum quantumlibet dispositae . destinata . electa) benedictιοπi qua populo impenditur capita submittanti id est Laicae habeantur ἰ tum ea non I IT. Aureliau. II. In quo decernitur, ut nuIli ps stmodum foemina Diaconatis boneδctis pro condisionis πινι fragilitaιν mederetur . nam post haec tempora nulla amplius legitur
ει minarum ordinatio , hic autem canon e Xaratus est anno s33. Proferunt
nonnulli ex wormatiensi Concilio canon. 73. in quo legitur repetitum quod de Diaconitarum ordinatione decreverat in can. I . Chalcedonense Conci lium . qui canon si sincerus esset usque ad xx. Saeculum ritus huius ordina tionis perleverasset. Ιm prohabile tamen non est quod deficiente consuetudine bapti linum in provectiorem aetatem disserendi , defervestente item pietatis ac Religionis studio, ει fortasse gliscentibus Diaconissarum vitiis, paulatim, exolescere coeperit Diaconissarum ministerium . Iam vero ex his omnibus , quae diximus constat nullas mulieres ullo tempore in Latina, aut etiam Graeca Ecclesia ullo ordine suisse initiatas ad munus quodlibet in Ecclesia exercendum proprium Sacrarum ordinationum . quod enim conlue verant esse ad portas Templa, per quas foeminae ingrediebantur, hoc illis per .nrisum est , quia magis honestum videbatur i ceterum neque allis Templi custodia demandata erat, ut committebatur Ostiarias, neque rePellebant
90쪽
vndignas. & communicatas per potestatem, quae ex ordinatione illis inesset. sed monendo ne tales mulieres In Srederentur, sive ut per Oitiarios repellerentur .
g. II. NuIIa atas , veI infantilis nisi aliter postisa Ecclesiastica Leto
praescribatur expellit hominem at Sacris Ordinationibus , ita ut fi quis etiam ratιouis impos ordinaretur, hujus initiatio, veI consecratio valida enet, ct his
VII. Unicus est inter Theologos Durandus. qui absolute huie propositioni adversatur, quae tamen communis est & sustinetur ab omnibus. Dixi quI absolute adversetur. nam Paludanus communi opinioni subicribit si amen parentum consensus accedae. aut aKorum ad quos hujus parvuli cura set demandata . Verum neque haec conditio requiritur ut puer/ Ord nati Osit valida. Utramque Propositionis partem docet Innocentius III. in cap. unico de Clerico per saltum prc motor ubi Pontifex non praecipit minore Omlines Sacerdoti illi conserri, qui eosdem ante discretionis annos suscepe rat, sed lotum Diaconatum, quem cognoverat suisse praetermissum. In quacunque ergo aetate suscipiantur ordines etiam insantili, oc licet nullus con Currat Parentum, aut aliorum consensus, valida haberi debet ordinatio.
Et certe neque usum rationis , neque cuiuslibet alterius Perlonae conserim
sum requiri ad esse litiam ordinationis quatenus Sacramentum est, insertur ex paritate Sacramenti Baptismi , & Confirmationis, quae Sacramenta ex Parte reci Plentis non requirunt consensum ejus qui illa recipit , aut Paren tum . aut eorum qui curam ipsius habent i quod vero neque hae conditiones requirantur ex eo quod ordinato potetias aliqua tradatur , hoc de pendet ex natura characteris ordinationis. qui per te non postulat in ordimnat O , Ec Conlecrato actus ejus, sed aptum reddit habentem ad tuos actus, de talis ordinis ministeria exercenda eum rationis ulus advenerit , & tem
pus ab Ecclesia concellum Sacris Ordinationibus. Quod itaque in Ordinationibus requiratur discretionis tempus, hoe est da honestate propter digni in talem Sacramenti , vel de necessitate praecepti propter votum continentiae, quod quibuidam ordinibus adnexum est, vel quia eis Sacramenta tractanda committuntur. Ad Episcopatum solum , inquit S. Thomas in A. d. 2 q. a. a. I. quaestiunc. a. ubi in corpus osticum accipitur, potestas requiri ur actus sesipientis curam pastoralem, ct ideo es de necessitate Consecratιoris υι- Ic Ualis quod usum ratiunis babeat , sed ut ex ejus verbis colligitur, hoc di- it quia Epilcopatum non putavit Ordinem , & gradum Ecclesiasticum a Christo institutum , sed solam dignitatem quamdam iurisdictio iras, qualis etiam est dignitas Parochi. quae revera suscipi non poteli, nisi a contentiente. Quia vero Consecratio Epileopalis fieri potest sine onere curae pa soralis, S distingui a contractu matrimonii, quod cum Ecclesia Episcopus
contrahit, te aliunde nobis constat hanc Sacramentum esse, characterem 1m primere , ac grat. am conferre, de illa non aliter ac de ceteris Ordinationibus, aluique Sacramentis , quae actum non requirunt suscipientis , dicimus necessarium n n esse rationis usum , sive Eccles allico, sive jure Divino stat,& consequenter verus est Episcopatus si ante usum rationis conseratur . . Vill Noli oritur tamen ex hac ordinatione Oblervandae continentiae Tum. IV. G onus,