장음표시 사용
291쪽
sententiae adhaereo ς non obstantIbus aliis oppositum docentibus a quos vi de re poteris apud Dianam par. 9.tr. 9.res. I 8. ubi late de hac fractat dubi
Mno Inter. I9. Potestne quli absquctvitio simoniae resignare beneficium , cum pacto de penso ne redimenda Resp. Communi sententia docet non posse ; nam resignans beneficium cum onere pensionis, non potest facere pactum , ut constituta pensio redimatur a quia tale onus est pretio aestimabile . Ita tradunt Toletus lib. sis cap. 92.sub nu. I. qui citat Caietanum opus. I 6. quaest. Io. nec dissentit Lessius
Castropalaus tom. 3. ct simonia νη. I I. uum. II.& aliis quos refert , & sequitur Diana par. Io. trafi. Id. ref. I. IUOI Inter. Σοω Committitne simoniam , qui sine i Icentis Papae resignaret beneficium cum reservatione pensionis, & obligaret Resignatarium, ut fidejulsorem secularem, vel aliquam
hypothecam assignet, aut illi anticipate solvat 'Resp. Idem Castropalaus Ioc. δερ.
supra, asserit, esse simoniacum contraetum , quia obligat Resignatarium ad id, quod de Iure non inest,& ex vi re nationis et onus praetio aestimabile imponit, & pro se citat Lessium
Addit tamen ex Lessio ibidem , quod si post constitutam pensionem oblIgaretur resignatarius ad haec onera, simoniam non committeret in foro con
scientiae,neque in foro fori, quia debet praesumi, libere se obligasse, & cum Flaminio ait, communem esse han
τοQ2 Inter. 2I. Mejus resignavIt Titio beneficium , & petiit ab eo solutionem eXpensartim , quas In ejus acquisitione fecit, comittitne simoniam praefatus Mejus Z
Resp. Lemus tibi supra num. 29.
Suarer num.26. Flaminius de Resignat. .eg. 7. num. I. cum aliis,teste Diana ex par. IO. tracto Iq. res. I. vers. nota etiam, dicunt simoniam committere
ita fac Ientem .Et ratio est: quia petie aliquod onus, quod de Iure non debetur, nec inest resignationi, & recte hoc probat, sed etiam colligitur ex cap. -- per Me de Renune. G cap. cum pridem de pactis. Vide saltem Dianam loco eis. nam multi quidem nausea gare possunt in tali casu. 2 3 Inder- 22ω Commiti ine sim niae peccatum Episcopus , qui consere Beneficium alteri in gratiam , seu ad
instantiam Principis Reis. Si Episcopus id faciat, ut facilius ad meliorem. Episcopatum pro
m OV eam a Certo Peccat peccato simoniae, quia Intendit lucrum, seu temporale commodum annexum Epitcopatui . Si vero hoc faciat latentione evitandi offensam ν seu IndIgnationem Principis, a quo sperat aliquod tem
porale commodum , committit etiam
simoniam , si id praester prἰncipalitur
ob praedictum finem , quia evitare offensam Principis , est quid pretio aestimabile . Unde Solus lib. p. de Iustis ρ o. 7. art. 3. alit esse s moniam, si Rex , vel ejus Aulicus comminaretur Episcopo , quod nisi Sacerdotium tali
personae conferret, de gratia regIa excideret , neque ad aliam esset alcensurus sedem. Qui enim tali metu Sacer- dorsum conferret, id ad venandum Episcopatum faceret, ac propterea simoniacus esset. Hactenus Sotus . Et So Thomas in A. dist. 23. quaest . I. ad .ast.Si principaliter moveatur timore rogantis, quantum ad divinum judicium simoniam commiti t. Si vero confert Beneficium , praecise ob captandam benevolentiam Principis, noest smoniacus , quia amicitia non est pecunia aest Imabilis, ut bene docent
dicentem benevolentiam, & amici
292쪽
etiam non esse pecunia aestimabilem. 2oo 4 Intera as. Famuli Episcoporum possuntne sine labe simoniae a suis D minis Beneficium aliquod Ecclesiasti Cum obtinere , aut pensione in , si absque tali pacto illis inserviant I p. Qui inservit Episcopos ut
Episcopus sua obsequia respiciens gratus sit', ut det Beneficium via gratitudinis, non esset Simoniacus. Similiter nec Episcopus, si hujusmodi obsequia respiciens hoc modo daret. Ita docuit Τoletus in prima editione Instructionis Sacerdotς Venetiis impressa idor. & Romae I 6o9. lib. I. cap. 9o. sub n. I. Quae tamen verba merito omissa sunt In postrema editione; similiter Venetiis
I 637.Ego tamen dico,non esse audiendum unum, vel alterum Recentiore in docentem , posse Petrum v. g. servire
Episcopo ad conciliandam ems benevolentiam, qua mediante postea ab ipso beneficium , vel pensionem obtineat . Ratio hujus dicti eli evidens; nam in tali casu Petrus suum obsequiutemporale ordinat tamquam medium ad consecutionem alicujus spiritualis, veluti ad finem , ac proinde principaliter intenditur, quod in omnium sententia est simoniacum . Tunc enim est motivum principale, quando per se Primo intenditur spiritualsa mediante temporali, ita ut temporale se habeat, ut medium adspirituales tamquam ad finem ultimatum, & e contra 1pirituale ordinatur ad temporale . Etenim lyprimo non sumitur primitate ordinis , sed finis, ita ut in eo sistat intentio per se . Ita bene discurrit Pisanus in gladio Gedrems ad propositisηem 66. re probatam ab Innoc. XI. Et secundum hanc magi lualem do citrinam, intelligenda sunt, quae brevitate docui in hoc
tit. ad Inter. 9. cst docebo in tit. 2q3. de Ebura,'UDrariis, ad Interr. I9α Dicere vero , quod cum temporale tribuitur pro spirituali, & spiritual e pro tena porali,dependeat a voluntate, di intentione dantis , ut detur tamquadonum gratuitum, vel tamquam com
pensatio , non satis est ad simon Iam evitandam praefata voluntatis intentia: Circa quod tamen observandum , ad evitandam in hujusmodi veluti commerciis simoniae labem, non satis esse praefatam voluntatis intentionem , se amentis intuitum . Si enim similes praetextus gratitudinis , & henevolentiae sola mente , aut voluntate observato excusent, iam simonia adeo exulabita rebus humanis, ut ne ipse quide in simoniarum Pater Simon, simoniacus fili sie dicendus sit; Nec Giezi eorum atavus meruisse lepram, qua divinitus percussus est. Neuter enim pro dono spirituali pretium obtulit, aut exegit. Simonis verba sunt : Date, inquit,
mihi hane potesatem : Dari sibi petit
non vendi. Pecunias offert, sed tamquam motivum,vel pro gratuita coruspensatione , ubi Apostoli dedissent, quod petebat,& tamen audire meruit: Fecunia tua tecum fit in perditionem. quoniam donum Dei existimaM pecunia
possideri : Giezi quoque absit, ut pactum inierit, sed cum Naaman sponte
ex benevolentia obtulisset munera squae Benedictionem vocat, & Prophetaca recusasset, ipse cucurrit post Naaman, & oblata acceptavit; ba a ait sTalentum argenti, est vestra mutatorias duplices. In hoc ergo peccat haec doctrina, quod excul et permutationem spiritualis pro temporali,dum intuitus ille mentis , seu voluntatis directio adhibetur, ut temporale non consid retur.tamquam pretium, cum interim re ipsa ta quam pretium detur. Mamvis enim no mox simoniae accusemus si quis v. g. accepto beneficio, ut gratum anImum telletur munusculuin
aliquod exile Patrono offert.Quo cla rum fit non ipsam Beneficii collaticinem compensari, sed affectum dumtaxat accipientis ostendi: puta quale foret par Chirrathecarum, sed proprie
& ad litteram acceptuma non autem pro summa aliqua centenorum s audmillium florenorum pro Rheda cum equis, dic. At si quis notabilem pecu-
293쪽
viae summam offerat, aut rem multo pretio aestimabilem , quantumvis animo, seu voluntate ostendat, illud tamquam donum gratuitum exhibere, sibi ipsi mentitur, & protestationem facit facto suo contrariam , atque re ipsa confert tamquam pretium. Quamvis enim, ut dixi,res exigui momentiamuneris fratuiti postini loco haberi: at res magni momenti, quae vel ipsum adaequant Beneficii fruetum, vel bonam illius partem , quis existimet aliter squam pretii loco dari Hinc etiam fit, ut talia munera nomine suo voca. re, nemo audet, sed honesto vocabulo munusculi jam dicti, quod nemo non honestum, & licitum reputat. Periculosa sane res est, ubi rem suo nomine appellare veremur. Ita fere Steyartius
doctus Theologus Flander ad propos
usque dictis : quod 1imonia committitur a quando quis pro temporali habet pro principali motivo , seu fine aliquod spirituale, sive traditum , sive tradendum ; nam illa prior, est si monia realis, haec posterior simonia mentalis. Vide, si libet, eumdem Pisanum in Gedeonis gladio super propositionesque. ω 46. ab Innoc. XI. reprobatas , qui late , & perdocte de hac tractae tam periculosa, & lubrIca materi . Ego enim in his meis labosbus, ut satisve esxi, brevitatem amplector. zoos Inter. 24. Cancellarius Episcopi potestne tuta conscientia sume
aliquid pro licentia audiendi Consese sones,& concionandi Rev. Hujusmodi licentias dandas
esse gratis, docet Diana par. . tr. I I. res. 7o. Gavantus in Aran. verθ. Licentiae num. J. ex Sac. Congreg. I 6. Iuli I st. & apud Barbos. in Colleni. ΓΟ-Πbrum in Trident. Iess. ia r. de Reform. cap. I. num. Iq. Vicen. 8. Martii 46or. fuit decisum , Notario , vel Cancellario nihil licere. recipere , neque ratione scripturae, neque sigilli, neque laboris . aut alio titulo, sed gratis iis,
quorum Interest , debere praestari approbationcm ad audiendas confessi nes, & lIcentiam admin Istrandi Sacramenta. Et Cancellario Episcopi nullo
pacto licere,etiam ex vi Taxae antiquae pro approbatione ad confessiones audiendas, quidquam exigere. Barbosa ais sess. 23. cap. II. τιμ. a. refert ex
Aldano,decisum in una Aprutina: notat etiam Diana ubi supra, illis verbis Concilii Ieis. 23. cap. II. Quae scilicet approbatio ad Confessiones audiendas ab Episcopogratis detur, utinere prae
Denique in Taxa Innocentiana I 67S
Si Proibisce σI Vescopo, suo micario Generala, is particolare, Cancelliero, aquaiunque astro incia is , ὸ Ministro ,
e familiare, anco Iotto nome di mancia,δvolantario donat ιτο efigere, e ricever emolumento alauno coli in denaro , com
tuiti grauri rempi, ω in qua sulis Gogo. Ita ibi de sic patet Responsio ad
Quaesit tim. 2oci 5 Inter. 23. Notarius EpIscopi potestne sine peccato simoniae recipere aliquid pro dimittoriis, quae dantur pro Ordinibus ab Episcopo susceptis Rep. bi ipse Notarius habet ab Episcopo salarium, simoniam committit aliquid accipiendo pro hujus-na odi di inlisoriis, non obstante quavis consuetudine in contrimum . Si vero salarium non habeat, potest tute reci-
294쪽
pere decimam partem tantum unῖus aurci. Tolet. lib. I. cap. So. num. 3. Em.
Si zerb. ordo mun. 3o. Nam Concit. Trid. sis. 2I .cap. I. de reform. sic habet. - Notarii ver) in iis itiatum locis, in qui 'δus non viget laudabilis consitier γdo nihil accipienti pro μαγlii litteris dimiCoriis, aut testimonialibus , cceimam tiantum unius aurei parte in σἰcipere possunt: Dummod) eis nuIlum Ioiarium sis constitutum pro odi is exercendo. Sed Praelati tenentur ex iustitia assignare suis osticialibus julta stipendia, si habent se ficientes redditus, ne cogantur dicti OD siciales exigere a subditis aliquid pro his mini iter iis , ut ex Soto docet Stephanus a S. Gregorio de Contradi. lib.2.
eto I Inter. 25. Potest ne Episcopus ex vi Concit. Triden. sess. 24. cv. 6. absolvere Sacerdotem sibi subditum a simoiata occulta, & re habilitare illum ad Ordines,re Beneficia tam Obtenta, quam obtinenda Resp. Amrmant Sanchea in Sum.
tom. 2. lib. 6. cap. IS. num. 7S. Castrus Palao tom. a. di1ρ. s. pun. NIL num. q. tum aliis . Uerum communis opinio est in contrarium : quam in praxi esse receptam testatur Thesaurus mox ad
ducendus . Nam licet Episcopus possit absolvere dἰctum simoniacum , di ad Ordines re habilitare a tamen solus Papa potest dispensare inhabilitatem ad
beneficium simoniace obtentum, ut bene probat Bona c. de Simon ia disp. I. quaest. I. ροπ. a. uum. q. , & Thesaurus de paenis par. r. meis. Simonia cap a. dicens: esse communem sententiam,etiain Sae. Congregationis . Qui etiam eX mente Sac. Congregarionis dicunt,
Episcopum non posta dispensare inhabilitatem ad alia Beneficia, etiam vigore Tridentini loco supra cit. quia noloquitur de Inhabilitatu, ita Sac. Congregatio apud Suarer tom. I. de Rese. trafi. de Simon. cap. ula. num. II. sed
loquitur de irregularitate. Et Bona cina, qui alioquin admitteret, posse Episcopum dispensare vigore Tridentinia se ipsum retractat loco cit. di c. 2.nu. q. in me in re emtori editione . Adverto autem Sa verb. Discopus num. 28. doscere Episcopum potie dispensare in Omni inhabilitate ad Beneficia, nisi Papa id sibi reservet specialiter; Sa s
qui tur Aliora eodem verbosect. S. u. 9. Vide Dianam par. 7. tradi. 2. resol. 36. pro hac nostra sententia.
2oo8 Inter. 27. Si Episcopus suerit complex in Simonia, pote itue etia in secum dispensare EResp. Machadus apud Dianam Ioco proxime cit. pers Sed si aliquis , negative respondet. Sed ego dico cum Toleto lib. I. cap. 39. sub nu. . dc aliis, quos citavi supra in xit. 83, de Episco potu, G Episcopis, ad Inter. 48. licere Episcopo in hii busmodi casibus, in aquibus absolvit, & dispensat, inseri rem deputare Confessarium,qui absolvat, & dispenset secum in eisdem , si
forte incurreret, ut docet etiam S. Antoninus 3. par. tit. VI. cap. 2. b. 2. Hoc tamen intelligendum est circa casus occultos dumtaxat, & non de inhabilitate contracta propter simoniam occultam, quia non est censura, neque 'irregularitas, sed quaedam vindicativa poena , circa quam Episcopi a uetoritas non se e Mendita ut probavi in praecedenti Responsione ex Sacrae Congregationis declaratione. 2oos Inter. 2S. Estne peccatum , alI- quid dare, ne quis exerceat aliquem
actum spiritualem, praecipue Iurisdictionis; & quodnam peccatum est λ
Resp. Est quidem haec quaesi Ici
grandis inter Theologos, se Ilicet,an sit simonia dare aliquid , Vel accipere pro omissione actus spiritualis , ut videre licet apud Layman. IV. q. tractis
in tract. de Simonia disp. I. quaest. q. q.
s. nu. 2. Stephanum a S.Gregorioli. 2. de contract. cap. 88.nπm. 7. 8c alios penes ipsos. Omnes tamen fere conveniunt, non esse simoniam , quando agitur de omissione actus spiritualis, qui non proveniti nec emanat a potestate:
295쪽
Ilate, vel Ecclesiastica iurisdictione,ut
est v. g. dare aliquid alicui, ne celebret tali die , aut divinum O.ssciuin non persolvat, vel non suscipiat ordines,& huiusmodE quia in tali casu non
censetur vendere , aut emere rem spiritualem ; sed tantum vendere suam libertatem: dummodo tamen accipiat Pecuniam , aut aliam rem pretio aestimabilem , tamquam in compensationem iacturae fructus spiritualis , quem ex illo opere sacro percipere pollet, quia certo in tali casu, ejus peccatum omissionis, malitiam simoniae proculdubio contineret. Sed major disticultas consistit circa Omissionem actus
spiritualis, qui pendet a Iurisdictione, aut Ecclesiastica potestate, ut est dare aliquid v. g. Episcopo , vel Sacerdoti,
ut non excommunicet, suspendat,non conferat ordines, non absolvat, non baptizet, aut alique dignum in examine non approbet,&c. Plures Doctores etiam in hoc casu censent , quod in rigore no committatur simonia, quam vis fateantur hujusmodi omissionem asi absque aliqua justa causa fiat, ella Peccatum mortale, cui etiam potest
adsungi malitia insultitiae, sacrilegii ,
aut alterius peccati, pro qualitate cἰrcumstantiae, quae in talibus omissionibus reperiri potest. Quae do trina itidem vera est circa omissionem adins spiritualis, qui non dependet a iurisdietione Eccles allica, ut in casibus, de quibus dictum est supra, quia in utroque casu militat eadem ratio . Do tores lautem , qui docenti, dare aliquid pro omissione actus spiritualis dependentis a Iurisdictione, aut ab Ecclesiastica potestate , non esse proprie simoniam : moventur, quia , ut ipsi dicunt, non accipitur aliquid pro ipsa respirituali , seii Iurisdictione Ecclesiast Ica, sed solitin pro illa omisitone,quae
non est spiritualis,& Sacra,sed tantum carentia rei spiritualis . At ego puto, non else discedendum a sententia
quam sequitur Sylvester zerb. Sigetonia
quaest. 3. dicto n. s. st. Laym. sico cit. de alii plures apud Bona cinam ubi 'pra: unde dico , simoniam committi , quoties illa omitso moraliter provenit a Iurisdictio ae , aut Ecclesialli ca potestate , & it .l puto tenendum sin praxi. Nam illa omissio a tus jurisdictionis spiricitatis , saltem reputatur vendibilis : ac proinde committi intur peccatum simoniae , dum fit ' in juria rei spirituali , quae sine gravit limo peccato Sacrilegii vendi, nec emi potest . Et quia in tali casu daretur , Scacciperetur temporale pro spirῖtua-li: committeretur simoniae peccatum , ut habetur expresse ia cap. Nemo de Samonia ubi utrumque simoniacum dicitur , & munus accipere a ut poenitentem reconcilies, & munus accipere a ut pinitentem a reconciliatione amoveas; ergo dcc.
a o Io Inter. 29. Quo jure est prohibita simonia pResp. Illa quae committitur in e in
ptione , vel venditione Scc. rerii misSacrarum , siue sint Sacrae ex natura sua , ut Sacramenta , 3cc. sive ex he
nedictione Ecclesiae, ut Ara, Calix, de hujusmodi: Iure divino naturali prohibita est. Quando vero simonia versatur circa beneficia Ecclesiastica,puta Circa permutationem , vel resignationem Beneficiorum , aut circa emptionem, vel venditionem aliquorum officiorum temporalium Ecclesiae , ut oeconomi, sacristae, Procuratoris,&c.
solo Iure Ecclesiastico prohibita est et
Prima ergo est mala , quia mala : Secunda autem mala , quia prohibIta , Ita docent Doctores cum muniter is Vide solet. lib. s. cap. SI. LeZanam tom. 3. verb. simonia num. q. de alios ab eo ibidem relatos, Stephanum 1. S. Gregorio de contrair. lib. 2. cap. 38. nam ' I. cum D. Thoma in A. dist. as. quaest. S. Grt. I. IOLI Inter. Io. Simoniaci gaudentne immunItate Ecclesiarum
Resp. Simoniacus privileg Io Inium unitatis gaudet, dummodo simonia
296쪽
292 non habeat adiunctam haeresim ; consequenter ipse: non sit haereticus , credens pertinac iter licitam esse simonia. Bona c. de Legibus, disp. δ. q. 7. ρπn. s.
num. I 2. cum Peregrino, & Farinacio 4n Append. de haeret. cap. 13. num. I 77. Diana par. 6. Ira. r. res. 26. vers.
ro nono , & alii ab ipso relati .
Io I 2 Nier. I. Titius ab Inimicis 1 quaerebatur ad necem; quares Ut mortem vitaret a caepit per aliquot dies pileum cum signo flavo, more Iudaeorum gestare, ne agnosceretur: peccavitne mortaliter dictus Titius,fingesse esse hebraeum pReis Dicunt aliqui,hoc nunquam esse licitum, quia esset fallam Sectam
simulare , & praesertim Sylv. vera. Α- postasia quMy. I. num. q. Nauar. inta an cap. II. mgm. 27. Tolet. lib. q. cap. 2. num. 3. & alii plures apud Dianam par. ψ. tract. I. ζres q9. ergo dicendum est juxta hanc sententiam , I Itium peccasse mortaliter, ut in terminis docet ipsemet Tolet.Deo cit.Ta men oppositum est etiam probabile squia hujusmodi signum, de perse , ω directe non est signum protestativum falsae Religionis , sed indifferens , M
α multi alii , quos congerit Dianus ubi supra , G par. 3. tract. 7. res 33 quibus ipse subscribit . Verum mihi opinio Toleti magis placet, cum sit
zzIL Inter. a. Quῖ metu mortis, ficto imo Idolum adorata peccat ne morta siter , de incurritne cxcommunica tionem in Bulla Coenae latam contra haeret Icos pCerto mortaliter peccat et quia Iicut non committat Idololatriam internam, committit tamen externam , quae est intrinsece mala ; nam opere externo impedit honorem divi
num rei creatae, quare,peccat mortaliter contra praeceptum profitendi etiaextrinsece fidem Catholicam . Uerum licet in taro exteriori praesumatur ex animo colu ste Idolum, & consequenter cX communicatus: tamen revera in Foro conscientiae, id coram Deo, excommunicationem non in cur
xit , quia illa excommunicatio est lata contra Haereticos, vel Idololatras solum externos, ut est ile, de quo Io-quimur . Ita docet Tolet. lib. . c. I q. nam. 2. & aliis relatis firmat Bona c. deIemb. tom. a. disp. I. quaest. S. pun. 2.
nom. s. Vide igitur,quae dicam ad Inter. sequentem,ta ad Intera galluIi 2I. de superstitionibus. Sed tandem notae r quod iste talis potest puniri in ossicio Sanetissimae Inquisitionis.
aoI4 Inter. 3. Titius captus a Turcis metu a dc vi, fidem exterius negavit, dccultum s ac reverentiam Mahumeto exhibuit, sed corde semper fidem rectam retinu It : postea tandem inter Christi fideles rediens accedit ad Con
sessarium simplicem , & petiit'ab eo absolvi, potestne talis Confessarius dictum Titium absolvere p
Resp. Dico quod sic, quia licet Ia
Foro exteriori pro Excommunicato haberi debeat,& teneamur ipsum In qui litoribus denunciare tam qua Ap. statam , tamen in Foro Poli, dummo do non sit casus reservatus a potest Aquocumque Confessario absolvi, nam revera in foro conscientiae non fuit Apostata, & infidelis, quamvis gra viis me peccaverit contra praeceptum profitendi etiam extrinsece , & explicite fidem Catholicam, & per conse
quens, nullam excommunicationem contraxit, quia haec excommunicatio
supponit delictum verum , 8c consum matum adi praeterea, quod habuerit
297쪽
errorem in intellectu: Ergo potest reprobatas. inare, non est audῖendus quis vis ConsessariusTitium praedictaim Sanctus apud Dian. par. 3. tr. I. ref SI. absolvere : Ita docet Sylv. in Summ. quem ipse Dian. non refellit : Unde serb. spostata num.q. est verb. Haeres advertant Sacerdotes , nec fallantur, X. num. 9. Nauar. in Man. cap. 2I. hanc ad praxim deducendo opinione. num. 24. Tolet. lib. q. cap. q. sub n. r. ao 17 Inter. 6. Qui ficto,& simulato ani. Dian. par. 3. tr. q. re1.143. qui hanc sententiam tuetur, de pro se plures Doctores allegat, adipsum , & non pigebit, vide eumdem Dianam par. q. tract. q. res. Σψo. g. nota secundo, de Nicol. in Mosc. verb. Haeres n. 9.zo Is Inter. q. Si Haereticus tibi mortem minaretur,si non consecrares ominnem panem in foro extante, poterisne sine peccato in tali casu uti aequivocatione, & non habere intentionem consecrandi. Resp. Afirmare non dubitat Sanctus in Selaetis dis 3 s. num. 6. quein resert Dian. 7r. 3. trail. 6. res Sy. Scalii, existi inantes simulationem esse licitam, ob timorem mortis, Sc gravem causam in administrandisSacramentis, sed hoc est nisum , de ideo iure merito reprobatum in Decreto Innoc. XI. ut dixi in tit. I99. de Sacrilegio, ad Intem ultimam. de docet etiam Par-pera in Indice copios. par. q. cap. IS. ubi sic inquit. Simulatio peccatum est,ta mendacium infactis, titI Deet S. TI . a. a. quos. I I. ar. I. 6st praefertim in sacris rebus, G Sacramentis a quamo-orem nutio metu admitti debet, juxta H- Iud Domini praeceptum : Nolite timere eos, qui occidunt corpus tac. 2ot 6 Inter. s. Estne licita unquam sinu latio ob t Imorem mortis, vel gra-Vem causam in administrandis Sacramentis λResp. BIs supra me d xisse memini, scilicet ad Inter .ultimam tituli I 09. de Sacrilegio ad Inter. antecedentem jus tituli, nunquam esse licitam,quia Simulatio peccatum est, & mendacium in sa. tis; de praesertim in Sacris rebus, & Sacramentis : ideo jure merito contrariam opinionem reprobavit Innocen. XI. & est 19. inter alias ab eodem in suo decreto edito ann. 1679. mo matrimonium promisit alicui Fς minae: teneturne in conscientia stare
promissioni λResp. Doctores diversimode scis habent circa huius quaesiti responsione:
quidam enim volunt, quod licet peccaverit mortaliter fictus promissor,tamen minime teneatur stare promissioni, nisi ratione scandaliquando alIter v I tari non possit; Ita Sanchea de
r. I sar. I . cap. 2. num. Io. Diana
alii plures penes ipsos. Imo Bonacia loco cit. inquit: non teneri servare fictam promissonem , etiamsi juramento fuerit firmata , sed sine animo jurandi,vel se obi gandi. Et est quidem sentent Ia valde probabilis, ut asserie Diana , ubi supra . Tamen mihi v Idetur probabit or opposita, quam tuen tur Basilius Pontius, VasqueZ , Turrianus, Se alii apud Sance ha, Dianam,& Cabrin. Iaco cit. Et ratio est, quia eo ipso, quod quis profert Verba promisesionis , & qi in scit este promi lsionis ,
non potest sua voluntate tollere eam 'naturalem obligationem , quae ex naturali iure oritur ad servandam veritatem , cui fuit facta promissio , ma-λime cum promisso debeat esse fidelis: It i que illa obligatio promissionis,
non oritur ex voluntate promittentis, sed ex naturali jure , quod debet esse coniuncta verbis veritas in futurum , quam non potest auferrea verbῖs,qui promittit. Concludendum est igitur,. ficte promittentem , in conscientia
teneri iterum vere , Sc ex animo contraherc , ne a perlatur via hominibus
sceleratis ad decipiendas sepe Forminasa
298쪽
nas, si semel sibi persuaserint non teneri ad vere contrahendum. Et pro hac sententia citantur D. Thom. Scointus , Adrianus, Solus, Nauar. & Henrique Z, teste Cabrin. ubi suprὼ : Ultra quod, ut ait Scotus in q. dip.n. 3o. quaest. i. fecit illi injuriam in illo contractu exteriori , non consentiendo rergo tenetur eam in uxorem ducere .
Circa id vero , quod dicit Bonac. de Iuramento facto sine animo jurandi , vel cum animo non se obligandi , adverte, quod nec cum causa licitum est jurare , sine animo jurandi, sive ressi levis, si ve gravis; Et oppositum est reptobatum ab Innoc. XI. an. I 6 9. Et est a s. propositio dam uata: Vide quod docent plures Doctores apud Diana par. F. traii. Iq. res. sq. zo I 8 Inter. 7. Qui ficta matrimonii promissione extorsit copulam a Virgine, aut a Vidua bonae famae, teneturae ipsam in Uxorem ducere Resp. In hoc casu omnes DD. amrmative respondent: & merito, quia Censetur causa injusta magni damni, si illam non duceret;Tum etiam quia, mille fraudibus via in contra citibus aperiretur, nec satisfacit, si Puellam defloratam aut Viduam cognitam dolet , aut dimnum resarciat, nam promisso non sui e de Dote , sed de Ma
Bona c. de Matrim. disp. I. pun. a. subnum. q. est I9. Cabrin. par. a. eas 6. annot. 3. num. 9. & alii apud ipsos. Vide Sanchea lib. I . de Masma. disp. D. num. 3. ubi pro hac Sententia innumeros DD. allegat , & praeserti in D. Th. Vide etiam Dianam par. s. tract. Iψ. ref 32. Dicendum est igitur: teneri indicto casu eam ducere ratione proini Dsion ἰs, fidelitatis, ta damni illati,quia ut dictum est supra, promissio adhuc sine animo se obligandi inducie obligationem jure naturali, prout docet etiam Mendo Epit. Uin. morat. verba
Sponsalia num. 7. ει ρ. qui addit,quod
s ingens se inaequat Ieas,ob quam era vis ignominia familiae accederet, tua
gentiaque timeretatur incommod snon teneatur eam ducere promittens .& idem censet Bonae. Cabrin. alii Deis citat. Alii vero dicunt,quod 1 ola status, seu conditionis disparitas, deceptorem, & Infamatorem Puellae,aut Foeminae honestae , non liberata Maiatrimonio contrahendo; Vide La ymanubi supra ; Diana par. 3. tr. q. f. 2 S. ubi pro hac sententia citat Pontium in Tamen non est discedendum a cominmuni sententia, maxime si Vir nobolis sit, Foemina autem agricolae filia, vel licet genere pares sint, sed notabiliter divitiis impares. DD. quos refert; MDqititur Sancher loco proximὰ cit. n. 6.di alii supra citati, ita recte tradunt: Vide Victoriam in Sum. in Sigamunuw. 2 S. Diana par. 3.tract. 6. res. 8 I. ubi plura ad intentum . Denique diligenter adverte conditionis disparitatem non deo bligare universaliter ,sed quando Foemina excessum n laverata sic docet D. I ho m. & alii I7. DD. citati a Sancher de Matrim. lib. I. ea'
ΣΟΙ9 Inter. 8. Sempronius vult duce xe in uxorem primogenitam Titii quam Titius ei libenter spondet, deinde Sempronius vult prius illam in inspicere , num sit formosa , sibique placeat , at quia ipsa primogenita est deformis , ideo loco ipsius ostenditur ei secundogenita formosa , vel alia alterius hominis filia , quae illi placet, sicque per Procuratorem contrahit matrimoniun cum Primogenita Titii restiae validum tale matrimonium, ita
Kesp. Est validum: quia in hoc
casu non intervenit error personae, sed qualitatis, nam Sempronius reveraduxit primogenitam Titii, quam Volebat ,& cum qua intendebat matrimonium inire, & ipsi fuerat promissa: Unde cum error qualitatis juxta comunem sententiam non dir Imat matri monium a dicendum est, hu)usmodi
299쪽
matrimonium , cum dicto errore , de dolo celebracum , esse validum quoad substantiam , de naturam rei,siquidem hic non adcit alii error in qualitate pulchritudinis, non Vero circa substantiam , seu circa personam. Bona C. de Matriis. ρ cst. I. pun. a. num. 9.Sanchcχ de Matrim. lib. 7. I 8. num. 3 3. Luca, Fenec, de Sae. Matr. num. II. & alii - Σοχo Inter. 9. Potest ne, sine gravi pec- Cato u Xor a de contensu mariti ficte Amasio consensum praebere, ut Ama sus comprehensub a Marito percuistiatur pResp. Non possunt Uxor , & Ma ritus sine gravi peccato inter se pacisci ut Amasion ipsam ad adulterium sollicitanti , consensum fiet E praebeat, ut Amasius deprehendatur, & percutiatur : Nam in tali casu adest fraus , Sedolus, qui nemini debet patricinari. Ultra quod est actio intrinsece mala,
B: censetur induetio, Sc cooperatio ad eccatum amasii a ut ex Sancher , lolina, & aliis firmat Bona cina to. 2. de Feccatis a disp. a. qui est. q. pua. a. 9.
zor I TNter. I. Si quis cum propria I. Matre a vel Sorore , aut filia incestum coni miserit, Si hi ccin fessirio sunt noti.& tunc alius ConsessarIus haberi non possit, potestne in tali casu circumstantiam illam tacere MD. Poteli, immo tenetur, nam est de Iure Divino , & naturali non .iulamare proximum, lex autem a quae jubet confessionis integrῖtatem est Divina positiva , Se ita debet baec illi cedere : Sic docet Nauar in Non. cap.7.
tum tamen tenet Tolet. lib. I. cap. 8 sub num. q. cum Soto, Bannes, Ga
briele, & Sylv. perb. Confessio r. S. I S. ne deseras ipsum videre. Sed pide etiam ad Inter. q. 2o22 Inter: 2. Circumstantia manifestativa complicis , estne aperienda in consessione, etiamsi nullum damnum sequatur complici, praeter infamiam apud Confessarium e Resp. Generaliter loquendo,tal scircumstantia non est confitenda, sed expectanda cit commoditas, ut paenitens alteri confiteri possit, qui in cognitionem illius Personae, scilicet complicis non veniat: nam quod Con- fellatius sciat peccatum ait crius , qua te de illo nesciebat, non reputatur levis infamia . Dixi generaliter, quia , si poenitens noverIt revelando notabi-biliter prodesse posse sibi, vel alteri,
revelare poterit, non solum Confessario , sed etiam cuicumque expediat. VIM Diana par. r. troii. 7. res. 6ς. qui congerie DD. pro utraque Parte sed suam profert sentetitiam . Vide ad Inter. d 'in hoc tu.2o23 Inter. 9. Si poenitens occidisset Confessarii fratrem , vel eius sororem carnaliter cognovisset, potest lae in
Confessione tacere tale peccatum ν γ
quando non habet alium Consessariu , cum quo possit confiteri λResp. Quando alius Consessimus haberi non possit, omnia alia pecca ta confiteri debet, praeter illud, cum proposito illud confitendi quamprimum sine suo, vel alterius detrimento . Tolet. lib. 3. cost. 8. sub num. 4.ce alii communiter .etoa 4 Inter. q. Pinite ny peccat ne mortaliter peccato detractionis naantie stando complicem In Confessione λAct. Si poenitens non potest alἰ- ter peccati speciem expi carea quam manifestando complicem in Consessione , nec haber copiam , se ii commodatem alium adeundi Confess trium ., cui non sit notu comῖ lex a non
300쪽
peccat peccato deractionis, nec ullo modo , nam sicut licitum est extra Confessionem manifestare delimini alterius ad propriam utilitatem , vel ad vitandum proprium ,aut alienum damnum: ita licitum est etiam in consessione manifestare delictum compli- eis ob propriam poenitentis utilitatem, scilicet ob liberationem a peccato , aut propter integritatem conse Ls 3nis , aut ne poenitens diutius differat Confessionem, aut propter utilitatem ipsius complicis , vel etiam teristiae personae. Si antem paenitens ex complicis manifestatione , sibi , vel complici , va tertiae personae probabiliter timet, grave damnum in vita , vel in fama , debet istam circumstantiam reticere, explIcatis ali Is peccatis. Ita docet Bona c. de eo'. disp. 2. q. q.
mn q. num. 2. Vide ergo quae dixi ad priores interrogationes, dicamque ad In-ςer. sequentem; necnon quae vixi ad Inter. b. tit. 44. de Confessione sacramen-τali. Imo Diana par. 2.tract. 17.re1.22.
probab liter putat, quod sicut quis
potest uni, vel duobus amicis taciturni, caelictum alterius occultum mani festare : a fortiori id facere possit in Confessione , etiamsi habeat commoditatem adeundi alium ConfessarIum: licὰt Ictr. I. strau. I. resol. 69. doceat Poenitentem , non posse confiteri pec- Catum, aut circumstantiam mavisestativam complicis, quamvis nullum
damnum sequatur complici , praeter Infamiam apud ConfessarIum &e. ad Iipsum, & non pigebit. Sed quoad iu-sam iam non admittitur ab Em. Sa ver. Cossessio xum. IT. Ioas Inter. s. Peccat ne Puella , quae pro sua tuenda pudicitia, impudentem , & impetentem, Consessario, vel
alii ra velat pResp. Dicunt multi DD. Se proababiliter, quod non peccata quia iustam habet causam id faciendi, nam confiteri etiam prodest occulte, non
manifestando tamen quis sit illa pers
ao 26 Inter. 6. Estne IIcitum Conses sario interrogare poenitentem de complice in Consessione, in ordine ad ipsius correctionem , & illam facere
de ii dentia poenitent Is Resp. Dicunt q iidam, hoc esse I citum Confessario,quia talis actio non est de se mala, & ordinatur ad bonum finem, neque esse contra Igillum Confessionis affirmant; quia Consessarius, in tali casu loquitur de auditis In Confessione cum licentia poenitentis . Ita
docent Facunde a praecep. 2. lib. s. c. 24num. 2. Suarer in I. par. to m. q. dis3qα
feci. q. num. q. apud Dianam par. 3a tract. 4. NDI. III. Sed merito hanci sententiam impugnat Villato bos, Sylvius, Malderus , Coriolanus , Ro-drique Z, Ledesma , Bannes, Soto,d alii, quos dat, & sequitur idem Diana Ioco cit. Immo Nugnus in addit. in 3. par. quaest. II. artis. 2. b. a. di cit, dictam sententiam esse temera riam , & perniciosam, tanquam ipsius Sacramenti destructivam , & respondet ad omnia argumenta, quae adducit Suareet. Dicendum est igitur, cuia Communi D. Thomae schola: quod tariis correctio non potest fieri sine inju'ria Sacramenti, nec potest negari, multum derogare sigillo confessiouis notitiam illius ad effectus Ita extrinsecox adhibere a nam finis intrinsecus Sacramenti poenitentiae est, tantum justificatio poenitentis,non autem emen datio complicis. Vide Nugnum, qui plures rationes concludetes affert, dc
nota id, quod ego dicam in Resp. sto
Inter. sequentem. 2o27 Inter. 7. Confessar Ius requisiiuga Puella,ut corripiat eum,qui se molestat turpIter, debet ne eum corripere pResp. Nullo modo id facere debet. nec etiam de licentia poenitentis tractare debet tale negotium , quἰ odi sa redderetur aliquo modo consessio, sed tantum in confessione ei consulerci potest quid faciendum. 2oas Inter. 8. Confessarius potestnctabsolvere perlauam acum qua rem