장음표시 사용
271쪽
dierit, sit tibi sicut Etrinicus,di Publicanus,lia quo tisaeseratim loco probata videtur potestas ecclesiastica, quam habet praesatus nomine ecclesiae in populum Christianum. Nam e ipsum Christi verbum magis obviare uidetur.
Manifestum enim eri excetioentia sententiarim, verbum
saluatoris acceptum esse in eo casia,ubi admonitus quispi leu corrept',ut saeiat id quod est diuins legis, ut scilicet preeare desistat, resipiscense poenitenti agat. Tunc enim si audire noluerit, manserit c incongibilis habendus sicut Ethnicus ex Publicanus est,hoc est, a consortio Chri IIsanae ecclesiae abliorribilis &daestabilis.Saluator igitur cum nolaquam ibidem deo clientiair flanda ecclesiae super postltiuis legibus, aut mandatis humanis,sed de obedientia pristanda, superiaciendo aliquo opere, ad quod quiscit diuino iure obligatur Consequens videtur ex huiusmodi scripturae non posse concludi eum habedum esse,ut Ethnicum di Pu blicanum qui non est praelato ecclesis obediens,nisi cum recolumi isam contra diuinam legem aut precipieti aliquid,
quod alias diuina lege atquss,4 iustum est. Si ergo potestas
superioris in scripturis sundata solum ad erudiendum,mriapiendum corrigendum, ZY arguendum transgressiores diuitiae legis Hac ipsi. cv caeteri timorem habeant, Consequena videtur, nullam esse superioris preceptionem,quae ad culpa obliget transgretare.Sed soli leges e constitutiones humanas tunc Utiles.& recipiendas, quando coercent temporali poena eos, a sunt trassiare res legis Chiisti Preterea si tral gressoqile libet humane legis sit cespa cinsequens erat, ex abundantia humanarum legum. 8 constitutionii m abundaeest deliata Inutile alitem ecclesie quicquid fuerat occa tamnali inde abiindant delicta in ecclesia. Expediret igitvotius sublatas esse omnes constinrtiones humanas ob tot inultiplicat s praeceptis populum onerare . Septimum argumentum. Cui libet Christiano admiam ternam allequendam sufficit obseruatio mandatomim decalagi Nam adolescentulo interroganti quidnam a hi totet necessarium ad altequendam vitam aeternam, RC
272쪽
spondit Christus.Si vis ad vitam ingredi serua mandata. sc exponens decalogi praecepta nihil commemorat de obstruandis constitutionibus humanis,quin potius coarguit scritas, pharistos, .as . . Esaie, ubi dicitur. Timuersit me mandato hominum,ccdocuinis, Ideo ecce ego addam ut admirationem facia populo huic miracula grandi. stupendo, Peribit enim sapietia sepietib eius,cY intellectus prudentium eius abs det Octauum argumentum. 8Lex euangelica secundum doctrinam Apostolorum ex institutione Christi eit ex libertatis, respectu egis vetellis quae respectru nouae legis,fuit lex seruitutis Apostoli autem desinierunt legem euange in esse legem libertatis , non ex eo solummodo quod a dominio peccati liberat,sed expropterea quod minus onerat,prareeptui pauciora ac leuiora habeat ab olim habuit lex Moysi. Christus nempe appellat lugum suum suave ccon cleue, Unde Ac Apostoli in conis silio congregati det iniuertit, Hominibus no esse imponenduiugum praeceptorum veteris legis,propter ipsorum praeceptorum v grauitatem,& multitudinem. Qind tentatis de iam,inquit Petrus,imponere iugum super ceruicea discipulorum,quod neci nos ness patres nostii portare potuimus . Sed per gratiam domini noliri Iesu Christi credimus saluari quemadmodum Sc illi, a filium as. Et a dijcitur in concilio Apinolorum Uisum est nobis ecspicitui saneto, nihil
ultra imponcre vobis oneris,si hic necessiaria,ut abstineatia vos ab immolatis cccster . Si nihil oneris vltra voluerunt imponere noluerum igitur imponere seruitutem, nee maiorem, nec tantam , quanta fuerit veteris legis serusaeus . Quum ergo canones &decreta pontilicum, leges,cetonstitutiones humanae sint multo grauiores cx plures,c praecepta veteris legis consequens viderer prae latos eclesie non bene agere, addeientes legi euangeliscae tantam humanarum legum e con stitutionil multitudine. Sie devenera biIis Atigustinua suo seculo attendens gratie onus humanarum traditionum,eos qui huiuscemodi traditionibus comprimebant populum, arguit ad inqui liticionaea Iamiarij. Ipsam, inquit eligionen nostram, quam dei
273쪽
DELIBERTATE CHRISTIANA, LIB. a. ποῦ misericordia manilistissimis, Θ Iraucis2inu celebrationum
sacra metis voluit esse liberam, seruilibus supremst onerstas,in tolerabilior sit corusitio Iudaeorum,qui legalibus satramentis,non humanis praesumptionibus subi rutuntur.Ss
suo tempore dolebat Augustinus quid hac nostra tempestate, inquit Gerson,dixisset,ubi per varietatem temporum, incredibilis accessit humanarum praesumptionum varietas,
in libro de vita spirituali anims. Praeterea ex euana gel 4 ab apostolo Iacobo, vocatur lex peristae libertatis, capite primo Quicumo perspexerit, inquit, in Iege perseoctae libertatis,4 permanserit, non auditor obliuiosus fas ctus,sed factor operis,hic beatus erit in facto suo . Videtur
ergo per legem euangelist, Christistianos non esse subiectoa legibus aliis .cI euangeli flegi a.
Nonum argumentum. Si quaelibet superiorum haminum mandata,ve instituta, tantisim efficaciae, ut in soro conscientiae teneamur illis parere seu obedire, conasequens erit omnem humanae legis transgressionem esse precatum inobedienti e Cum igitur omnia obedientia sit eris minale peccatum, reliquum est hominem sub homine. aut vix,aut nequat posse saluari, cum tanto cumulo mansdatorum quipraesari interdum etiam per incuriam praecio piunt videtur autem difficile vel omnino impossibile,ina terdum non praeuaricari. Omnem autem inobedientiam esse crimi lepeccatum,cidetur docere scriptura,primi Regum .i . Quasi peccatum ariolandi est repugnare, di quasi sceliis idololatris e noIle acquiescere. Unde ecprima prsuarieatio damnabilis erat, quia Adam non obediebat. Decimum argumentum. Transgressio hus manae egis nuncli est peccatum,nisi simul concurrat lex naturalis,aut diuina quam demonstrat seu insinuat lex humatana. Ac ita consequens videtur transgressiorem peccare, α reum ueri,non propter transgressionem precepti humans, sed propter transeret Tionem legis dei. Nam sic Grson Cancellarius Parisien lectione quarta de vita spirituali anime; dicena quod solus deua pote it dare precepta amrmativa, vel negatiua sub poena mortia a temae, quia illam solam uti Potea
274쪽
diotest ipse infligere, legistator non potest transgressior sum legis sub ulla poena obligare quam ipse non potest inserre.
dc ideo nullii reatum, inquit, aerere ni mortis incurrit, nisi quatenua diuinae legis transgressor extiterit Ad hoe aquit,ret autharitas Aug. scribentis peccatum esse iacitum. dictum vel concupitum contra legem de aeternam .Lex autem humana tempIralis est,c mutabilis. Prste reariem Potestatem onquit,laabet infundere alteri gratia,nisi sol deus,
ergo nec eripere eam alteri quispiam potest prerer deum solum . pse solus habet claues vita ccmoItas, ipse aperit, Mnemo elauditi ipse claudita nemo aperit. Praeterea nullus legislator potesta nquit precipere interiorem rictum, ec deo quantumlibet per suas leges intendat subditos fieri meliores,ac sanctiores, tales tamen fine non cadunt sub praesceptis legum, sed actus solum externi, ato ita non erit, inoiquit, trangrestar humanae legis ut humane que etiam cius inoletis perirersis intentionibus ex hypocris vel vana gloria.non est transgressio humanae legis,sed diuinae Ex eo autem quod quis plerumc mortaliter peccat, transgrediendo legem humana non sequit inquit, constitutione pure humanam, in foro conscientiae obligare ad mortale peccatum.
quemadmodum si medicus peritus dicat Petro, do tibi lasgem pro vita corporis tui seruanda, quam si transgressus sueri morieris. Nohibas innsi purum hoe triduo.hie mania sestum est,inquit, medicum non habere facultatem tondenodi legem in sero conscientiae obligantem sub reatu aeternii supplica ec tamen in hoe casu aegrotu faciens contra me dici prescriptum reus efficiuar , non propter transgressio
nem precepti medici, sed propter transgressionem legis dis
uinae vel naturalis praecipientia Nolite vot inebriari vino. Nolite vos occidere. Vnde hinc orta videtur opini eorum. qui dicunt transgrestionem humanae legis nun* esse mors tale peccatum,nisi propter superioris contemptum, aut libidinem in creaturam , aut propter similem causam, qu alta non antecedente superioris lege inducerent mortalia peccata. Item Bernardus in libro de pensatione ecprs GPto, crebrius ta repetitis vicibus, deunit inobedientiam
275쪽
non esse criminalem, nisi adsit superbie contemptuc velut cum est contemnosa, re recalcitrans voluntas. Vnde tradeavniuersalem regulam sic loquitur. Vniuersorum que per se e propter se nec bona sunt, nee mala aut diuina institutio. ne. aut propria professione non iussa, licite dem virino, radmittuntur,vel omittuntur Iussa vero sine culpa non negliguntur,sine crimine non contem nutim hiq; enim cui pabilis est neglectus,contemptu vero damnabilis. In mandatis vero diuinis res aliter sese habet. Nam adulteri u quocum e fiat animo, siue ex neglectu, sue contemptu, est cria minale peccatum deinfra. Quamuis omnis inobedientia sit inexcusabiliter culpabilis , nulla tamen icetaliter criminalis , nisi qua contemptum superbi non euitat, nulla saternaliter damnabilis nisi quam remedium poenitentiae Mon sanat. Sed exemplis clarius elucescet,quod dicimus, salubente superiore ut sileam verbum mihi sorte per obliuionem elabitur reum me fateor inobedientie', sed venialiter. Si ex contemptu sciens, ex deliberans sponte in verba prorupero,c rupero silenti j lcgem,criminali tome praeuaricatorem constituo, tandem tradens illic documentiam , quod ignoscamus qualem vocet inobedietiam ex contemptum citat verbum Samuelis dicentis, Quasi peccatum ariolandi est repugnare,ck quasi stellis idololatriae est nolle acqui scere, Non ait Samus,no acquiescere, sed nolle acquiescere.
Nec enim nolle obedire idipsu est quod non obedire, quia
non Ebedire interdum est erroris in m nunqb infirmitatis. Nolle vero obedire odiose .cu contumacis non serende. Ex his refert ibidem Bernar. Non ergo qualistuc mssis dati pretetitio criminalem facit inobedietiam,sed repugnate, di nolle obedire Totiens autem sine crimine transgreaditur,quntiens in transgressorem defuerit liuiuscemodi te-
calcitrans,di contentiola voluntas. Haec Bernardua.
Vndecimum argumentum, Sumit media quih probari videtur,non oportere obedire ulli imperio, seu logi voluntatis humanae. Nam sola diuina voluntas semper
.est recta. Humana aute volutas errare potes cedeficere, no
maecur ergo ho obedire regule,seu legi hunaane,nisi di ipsa
276쪽
st eadem regula diuinae vollantatis . Quisquis enim a Iter obedire debet voluntatem alterius hoc precipientis tenetur accipere.tanssi regulam suae aerionis a prima lustreti indeclinabile. Nam si a regula iusticis deviabilis sit, iam quis eosor malo se illi obedie do posset peccare. Preterea cotingit principes practatos non nuci esse ambitiosos,auaros, sornicarios,non pascentes gregem commissium nessi verbo,nec exemplo, qti rum cathedre sunt, quales Dauid pron clauit, pestilentiae cathedras. Pestilentiae aute thedrano est Christi sed sathanae catlaedra . Fugere igitur oportet huiusmo ad cathedras. Et ita videtur non esse obediedura praeceptia eorum. Unde Apostolus Ioannes. Si quis venit ad vos
hanc doctrinam no affert nolite rec pere eum nec aue ei dixeritis. Et ne hoc de haereticis solum putaretur inteIligens duis, videamus e dei, oscripturas innumeras, quibus praecipitur, ut separemus nos de medio hominum creatorum.& abstrahamus nos ab omni fratre ambulantem ordinate,ab avaris,ewfornicatoribus, ex ei. Beatus apostolus Paulus non modo consulit, sedi iubet ut a talibus recedamus Denunciamus, inquit,vobis in nomine domini, ut recedatis ab Oibus fratribus ambulantibus inordinate excie. Exit inquit propheta de medio eoru , cu separem in ab eis. e immundule tetigeritis. Cetersi in scripturis significant x prauorum sacerdotum sacrificia, ex sacramenta esse immunda, ex displicere deo, prouerbiorum. 13. Ut timc impiorum abominabile domino. Et Malachiae a Maledica nedictionibus vestris. Item Esaie primo, Ne offeratis citro sacrificium frustra, Incensum abominatio mihi, Iniqui
sunt coetus vestri calendas uras ex solennitates vras odiu hianima mea,cum multiplicaueritis orationem, non exaudia,
manus enim vestrae sanguine sunt plenae . Ite Esaie εo. Facinorosus qui sacrificat mihi vitulum, quasi qui eanem
occidat,& quioffertilius quasi qes benedicat idolo . Item
Osee nono. Sacrificia eorum quasi panis luctus om nis qui manducabit ex illo inquinabitur. Apostolus ad Corinth. s. prohibuit non mode sacramenta, sed nee escam sumere cum
his qui criminaliter peccasios di propheta redarguit.Si G- debras
277쪽
debas inquit lare,currebas cum,et ca adulteris potione tua ponebas Niteru Odiu i qui propheta .ecclesia malignatiu. Lavabo inter innocetes mari meas,&circudabo altare tua diae. Si eximi ille .ppheta David, oderit ecclesia maloru Dae dotc1,6cno introierit ad e2, Conseques est nos debere idefacere . Ampluas aut ranifestu est per illossolum reis illi peccata,qui spum sancta trabet. Christ nepecu post resurrectione discipulas mitteret,air,Sicut sit mepi ex ego mitato ina, hoc cu dixtiset,insufflauisita dixitAccipite pum ac tu quorsi remiseritis peccata,remittut era,etc. Quo i loco
ostedit eos solutine peccata remittere,u spum sancio acceperat. Sie Argumetat Cyp. Alex.et Nicolopa Fsterio martyre1, Ut patet in decretia. a 4 qussit. r. st totu VH Ambanu Lde poenitetia Ius remittendi peccata recte vendicat ecclesiata, quae veros hahet facerdotes Heresis aute venalicare nopoἰest,que sacerdotes dei no habet, liga di et sol di potestas
verisio falsis sacerdotii, a d Eo traditae. Christ enici icturus Apost. ciri remiseritis peccata. I misit. Accip: te spum actu, leuiderer cuctis oti ederet eusii spum sanctu no habet,no posse tenere a remittere. Porro imum sanctu nemo nisiitra ecclesia accipit, sicut aut extra ecclesia no accipit ita extra ecclesia nihil perae. Cu ergo remittere ur retinereiccineata ex Umum re, vel iecocidiar*opus sit spus sancti Z virtus Chri iti Conleque videt quod hi qui extra ecclesiastini, no possunt neq; ligare, neq; soluere,nec excomunica Ce neq; reconciliare. Quicsis ab unitate ecclesie, quae a Petrum intelligit, fuerit alienus execratiis rest cosecrare no. valet,maledicedi vel hi licendi potestatem minime habet.
Haec pia vide si placet. a9.quetest.a .ca. audiuimus Huiusce AE
modi argumentia usus Cypri. in epistola ad Magnum, pr Bat schismaticos ex haereticos io habeant spiritu sanctu, non possie vere baptizare. Et iccirco homines baptizatos ab eis eias rebaptizados baptismo ecclesiae. Et in pra ad Corne tu papa. Oportet in ut naudari et sanctificari prius quam a sacerdote, ut possiit baptismo suo peccata alterius abluere. Qtromodo autem mudare, aut sanctificare aquam poterit, qta ipse immudus est,cu dominus dicit in libro numero IV.
278쪽
Omnia qua eumq tetigerit immundus,immuda erunt,aut quomodo poterit illium spiritualem facere.qui carnalia est edicente Ioanne, Quod facitam est de carne, caro est. Aut quomodo potest remissionem peccatorum, aut spiritum sanetia dare,qui oc ipse sua peccata deponere, B spiritum sanetum habere extra ecclesiam non potest: Unde B in ptima cano.
nica Ioannis, Si quis venit ad vos,ec hanc doctrinam non affert, nolite recipere eum in domum, nec aue ei dixeritis qui enim aue illi dixerit, communicat operibus illius malis gnis , ergo non licet in receptione sacramentorum commus nicare illis Praeterea eum a baptizatur, neceise, inquit, est ungi, di accepto chrismate id est unctione possit esse unctus dei, ex habere otium gratiae,sanctificare autem non potest olei creaturam,qui nec ecclesiam habet nec altare. Haec Cypriani argumenta probantis apud hereticos 5 schismaticos,nec esse verum altare,nec verum sacraticium, nec verum chrisma nec eram eucharistiam, nec erum baptisma, nec potestatem remittendi peccata, sed omnia eorum sacramensia esse irrita inania, falsa,deo exosa non Christi, sed salsas eramenta. Et scripturae quibus lemostrat hoc eque demons strant id ipsum de sacramentis di sacrifieri omnium in ecclesia prauora sacerdotum, qui nee ipsi residi sunt, nee spiritum sanctum habet. Ex quibus videtur conseques esse,nos non posse communicare prauis e malis ponti litibus, Nita videmur non obligati obedire illis . Quod θ confirmari posse videtur hac ratione, Eis qui non sunt membra
ecclesiae no est communicandum ut hereticia, scitismaticis. ec excommunicatis. Sed proati perseuerantes in crimine, qnon flent eum flantibus nec gaudent cum gaudentibus, nolunt ecclesiae membra. Nam ec Apostolus certum tradit argumentum,quo valeamus membra internoscere. Si gaudet, inquit,unum membrum,congaudent omnia mebra. Si asse
Patitur unum membrum,omnia patiuntur. Non potest igitur esse spiritualis ecclesiae membrum, quod nullu habet spiritualis Mitae orTicium. Preterea, ecclesia membra debent esse unius societatis, ec insua ciuitatis, cx corporis unius,sed non potest esse una societas, iniciestas , unum corpus tu sit et
279쪽
3m LIMRTATE CHRISTIANA, LIB. . . 3. st de impii. Omnis enim iustus, est membrum in corpoare Christi, labitans in ciuitate dei omnis autem impia usiit membrum in corpore diaboli,5 habitans in terrena ciuitate diaboli,dicente saluatore ad impios Iudeorum pontifices. Vos ex patre diabolo estis. Quod ec videtur signiurasse Paulus Apo. Quae societas,inquit,lucis ad tenebras eque conuentio Christi ad Belial Et Nolite iugum ducere eum inlidelibus. Et Hieremias, Quid palea cum tritico
Et videamus an ne plana sit hec sententia Aug. lib.s.contra Crescentium grammaticum,cap.a9.dicentis. Non existimo quem ita desipere,ut credat ad ecclesiae unitate ptinere est. qui no habet charitatem Pontifices igitur fornicarri auari. ebriosi,cum non habeant charitatem non videntur esse ecclesiae membra,ccita nec ecclesie capita,quibus teneamur obedire. Postremum Paulus Apost .ad Hebrae. iubens, ut praespositis obediamus, di subiecti simus,causam ad ricit, Ipsi es
nim inquit,peruigilanlitan si rationem pro animabus uria
reddituri. Sed in huiuscemodi preceptis,quae causam habet, cessante causa,eetatri esse his,seu vis obligationis. Vides mur ergo non obligati obedire praepositis, qui semetipsos Pascentes,nullum impendunt pastoralis curae ossiciu . Vnα tales praelati,non iaciunt fructus Mnesicri suos, cum braneficium resiporalium fructuum detur propter spirituale olficium. Idem quom videtur posse concludi de obsequi js,vesctigalibus soluendis principibus,qui curam non gerunt pa, eis oditraquillitatis in repub. . Duodecimu argumentst. Contingit ecclesiar praelatos,principes, di potestates saeculares ad principatus, ad dignitate astender no vocastos inspiratione diuina nee missos a deo sed seipsos ex ambstione intendere, ex Ingerere ex avaritia, ex dominandi libis dine,quales contingiteta praelatos huius saeculiis ambiut dignitates,non ut prosintsed ut presint,no ut pascat, sed ut pascant,quales describit Oseasipheta psi regnauersit, sed non ex m*principes extiteriit, Sio misi illas, ubi trassatio,. To .habet, Ex semetipsis regnauerunt,&mo a me principes extiterunt.Sed prelati tales no vocati a deo, tanu Aaron, semet ipsos ex arativa et dominadi libidine ingeretes,no sut
280쪽
veri praelatu, lacet veri pastores . ait ex supioribus patet, pastoralis cura descedit secunda succeimois serie a Christo nApostolos ad unumquemql. Cu ergo videamus nonnu Ilos in ecbesia ad prae latuetas sic ascendere consequens videtur, nos non oportere obedire illis tanqj veris praelatis. Argumentu decimumtotium,sumptu ex doctrina Aug. . s. de ciuisa te dei, qHO probari indet Christianu intergetes eo morante,n5 oportere obedire legibus gentiss. Nam inter
gentes abs dide in Chri itum,ne ullum ius veru, nec ulla usticia vera potest esse.Quod enim iure fit iuste fit. Vbi in ιε iussicia n5 est, ibit lex necli iusta esse potest, nec utilis. sed apud nationes gentilissio est vera iusticia Hec nempe. vi inquit Aug.est virtus sua cusq; tribues. In gentibus auta fide Christi alienis,nulla utinat Aug. e viri' quae cui sua distribiti t. Neq; enim euic suum distribuit qui seipsum Go vero,a quo uet'e,tollit c malignis spiritibus subdit,atseruit. o de ciuitate dei. Lex igitur apud eo milia videt esse iusta sed e nec sit, tilis patet,quia nihil estvere utile, nisi quod ad veri boni consequutionem potest conducere. auod vero ad hoc non conseri nec pssim utile est, nee ei
adeptio lucrum. Et haec videtur esse resolutio Augu .io. de ei uitate dei. .eta.&sequentibus,docetis apud Rom. vera lice alienos, non fuisse nec veram remp. nec UeIum coetum hominum iuris consensu Nitilitatis communione socia id, stria veri iuris, x verae utilitatis consensus geri non potest
sine iusticia. Haret id genus alia,sunt argumenta, quibus commonstrari videtur populum per libertatem Christiana prorsus esse liberum di immunem a lege humana.
ex superiori libro generaba quaedam recapulilantur. REliquu est iam ut comonstremus argumenta supradicla prorsus esse lubrica nullius roboris aut efficaciae ex scripturis sacris perperam intellec tua esueta ab hereticis .ci sub inellito Christianae libertatis note aspernant omnem omniuitatum e venerandoru patrum antiquitatem,essia - gente falsilsematri iam olim reprobatas,aut nouas sacram