장음표시 사용
321쪽
voluit Christus dicere ad adolescentem,quando bene de smulachrumnem me esse nosti,qui propter homirisi salutE
in terram descendi,tune recte me dicis honum δε quando ne deum ectemetipsum noueris,lunc optime queris quid ni facies Aliter docendus est homo, tam gratiam ais gnoscens aut constitutus sub gratia, aliter nondum agnoscens gratiam Homo nondum constitutua sub gratia cum sit adhuc caecus, infirmus,captivus,monstrandus est sibi esse deformis, captivus,monstrandus est illi medicus, alioquin nihil boni poterit facere Iam autem sub gratia eonvituto diuendum est Si vis ad vitam ingredi,serua mandata. Vnde propter clausulam,quam de hoe adolescente interi cit Marcus dices. Intuens in Iesus, dilexit eum. Sunt quiditat verba hecesse adolescentis iam sub gratia constituti. quem tamen adhuc spinae tribulationum B diuitiarum sugur. H ergo pmmi, comuniteradiecit saluatoriSi via ad vita ingredi serua mandata. Et nueratis madatis decalogi adolesces ex simplici quada intentione, MIum dei habes non secundum scientiam,ignorans dei iusticiam,suam volens constituere,in operibus confides , existimans custodia mandatoru cinsistere in hoe solum,quod honorauerit parentesic abstinuerita suri adulterio,& homicidio, nocosiderata dilectio dei &uximi qua resecat cupiditates diuitia
rum concuniscentie voluptatum,aut superbus ec auarus, . sed non mentiendo,respondit. Haec omnia,inquit,obseruaui a iuuentute mea,quod audiens saluator, non mox arguit eum arrogantis,aut mendacii,sed secundum Marcum uta gelistam intuens eum Iesus,chlexit eum,insinuans eudem
Aillat vinum tibi adolascentem hoc non mentiri, sed simplici quodam creda. st. litatis aio respondisse. Deinceps subiungit. Adhuc unum tibi deest,turbaris stigaris erga plurima, u est,essaria,
charitas videsicet, a totus adheres di,tua restringantur desideria,idcirco. dei vende omnia queeam iacim,racla pauperibus. Sic enim Lucas Marcus recitam olum autem Mattheus pittermittens sententiam saluatoris citicentis , Adutae,nu tibi deest povi inrerrogati em adol
scemis apposuit clausulamini via petieetu Ele, ae coram δ
322쪽
ctrine saluatori, duo troli errores intra traditiora Christians ecclesis emerserui, Un Pelagianoru o respicietes ad opalaris facta,aut facieda, ignorutest dei iusticia ex kbo salua toria dicentis ad adolescente, Unu tibi deest,uadet vende
omniaque habes,& cet.concluserunt diuites baptizator,ni 'ut JIdeest, visi omnia relinquant, non impleuisse opera preceptorum, nec de inutae Omnia eos posse trahere regnum dei, quem errorem cum Geteris quae hian Pelagius tandem conuic tus, ore proprio anathematizauit, quemadmodum recitat Augustinus in epistola ad Paulinu. Alter emerserat error Uigilantii, qui arbitrabat saluatos rem nec cox. suluisse,nec praecepisse adolascenti, aut ulli diutisti in omnia simul relinquant, sed melius esse, si quis modes
rate rebus suis utatur pro loco ct tempore occurrens necesssitatibus pauperum,quem errore clatriuit Hieronymus mare Vigilantium,sic loque . Quod aute igilantius asserit eos melius sacere,qui utut rebus suis, Ac paulati fructus possession diuidui paup9bus,cb illos qui possessionibus vena datis simul oia largiuntur non eis a me sed alano respondeahitur. Si vis perfectus este vade ec vendeoia quae habes ecda pauperibus. Ex qua Hiero. doctrina plane patet Hiero. interpretari textum de pertactione, ei est non precepti seu consilη. Sed tuc manet difficultas, qualiter ista cIausula congruat ei quod premitit. Adhuc unu tibi deest. Ad hee igitintelligendum non erit inutile praxonsiderare triplicem inscripturis repeririperfectione Christiano vite. Vna est pasectio eosummata seu premri in summisculo, que e premia sanctorum secundum quam quis es abscipeccato, absq; retiacula ex ruga de qua Apostolus ad Philippenses tertio,'c ad
Romanos Uelle adiacet mihi,perlicere autem no inuenuia
Alia est persectio viae, quae est necessitatis 5 praecepti, de qua dicit apostolus Paulus,ri possitis resistere in die malo, exin omnib' persecti stare. Et Ia hi primo. Scitis perfecit, i nullo deficietes. Et saluator, Estote ergo persecti, sicut pater vester coelestis psin est. Et rursus,Ambula cora me,ecesto sectus . Huiust odi perfectio non est aliud charitas,vel subsitantia charitatis qualiscumq3 fuerit charitas
323쪽
n ad si persectione quadam vis homo periectus eI lam iteanimo renunciat omnibus quae possidet paratus in animo,
omnia pro Christo perdere . Sunt qui saluatorem arbitranthienoquutum de ista perfectione propter Hausulam antec dentem, qua dicitur,adhuc unam tibi deeli, ac si dicat,amor diuitiarum te tacit alienum a regno dei: Si vis ergo perses imis eise, id est, habere perfectionen necessariam ad aTeque dum vitam sternam. Ged vende omnia, us habes , ac si dicat renuncia omnibus que possides abnega temetipH, α sequere me,disce eiIe pauper pitta tu, disce propter meaeo temnere omne diuitias. Non enim damnauit Ieses possessionem diuitiarirm .sedat Tectum amorem,ac curam,uolens illis Pp m niarci mea etiam relinquere,cius auocat an iis - mos nost; os a praecepto des, d veritate euangelica,&sic
mistud saluatoris Uadere vendecimitate.Bret inter
pretanda quemadmodum interpretanture quae nun/tur Matthaei quinio. Si iris percusserit te in maxillam prethe ei altera qui vult tunica tuam tollere, dimitte ei oc palalium. Haec enim,ut venerabilis, inquit Augustinus, precepta quedam sunt secundum preparationem cordas,non semper secundum eambitionem operis Trastidit enim saluatord cumcnt patientie, ut quibust bet iniurijs illatis Christianus animus fit patiens ex ad plura serenda paratus Trad dico documeta pietatis oc miserie 'rdiae dae refrenadi oematrictionem,que mei gem alienat a deo. Si oculus tuus inae, aut pes tuus,aut manu tua scadalizat te, abscide, si jce abs te,oi petet tedaei,&voleti mutuaria te, auertaris. Sic et
in hoc loco,inquiui,iniellicitur, Uade ec vende omnia.ac adstat, si mandata custodiasses, proximum anci temetipsi dilexi Tes. Verum Kaec interpretatio non videtur eon- Eruere ei quod postea ita dixit Petrus. Ecce no reliquim' omnia. ccsequuti sumus te. cce. Proinde communiter intelligunt doctiores id esse persectionis inustam,ta non praecepti sed consit 3,c secundum quam homo etiam alicitis abastinet ut expeditius deo vacet,ecei quae dei sunt cogitet. Ncladiat laetae tuae luc tau istus secundum diuum Hieronyma in epi
324쪽
in epistola contra igilantium, cin epistola ad Demetriadem de virginitate seruanda. Et secundu hutielensum in stodi eda e series sententiam. Arguit saluator adolescente, C durebat se omnia madata custodijste,c dicit illi Adhuevmim .hi de si in inandatis, quod nimium tenax es , plus diuitias tuas tib deum B proximum diligens diues cs,non Petcris intrarcinae um coelorum, nil desieris elle diues. Pauperies ergo in aio tibi deest acili est camelum intrare per forasnen acus edi diuite hoc e diuitiis seruiente in regnucoelexu , nde di piopter hac varietatem sunt qui dicunt a deletantem hoc simplici credulitatis animo di interrogans o re Indiise puteo,quod Marciis interpasultontuens cum Iesua dilexit eum. At vero Hieronymus docet ado olescentem hace interi crassis,c rc sponditae tentantis astu
adulestemis, parumdmiritum refert, sufficia stire quod g tu i Saluator volui ollandere clamitondebite respondiue nee - ς omnia mandata plene cultodiisse . Sed de his hac tenus,lon 'gius forsitan digcilli, I praelantis argumenti negotium postulat latius de his in tapcuri de consiti j euangelicis.
Caeterum ne ex verbo Christi dicentis , Si vis ad viis tam ingredi selua mandata, altaris ec putes opera mandatorum a libero nostro arbitrio elle meritoria iustificatio anis nostrae, perae prattium est attendere Christum non dixisse, Si vis peruenire ad gratiam aut ad remissione pecca-Lorum, aut ex impio iust fieri, serua mandata, sed, Si vis Inquit, ad vitam ingredi, serua mandata . Obseruantia e-inim mandacinum Quis stilia adobtinendum vitam eteris
mam, non tamen cit via meritoria renuu: nis peccatorum. aut gratia prime, seu charitatis, sine qua nemo potest ita seruare mandata, Ut perueniat ad vita eternam Asia crede. te congrue dicitu Si vis ad vitam ingredi, decaetera Ad nondum autem credentes dicitur.Si credidetis iaptizastus fueris saltius eris ed iam credens, necpsaluus pei manehit, neque ad vitam aeternam perueniet, nisi mandata des
325쪽
Ad octauum argumentum quod alsum it egem euangelii esse legem libertatist, non solumodo ea ratione quod a dominio peccati liberat .sed re propterea quod minus grauat, praeceptac pauciora re leuiora habeat,si ex vetus.
Respondeo hoc utim verum essse, quia per legem euangeiij et sciuntur homines liberi a iugo praeceptorsi leuis Moysi quae magis onerabat, tum ex dit icu Ita te oneris illius legis tum ex multitudie preceptorum legis illius, tum ex ir firmitate hominum quibus lex illa erat data, quorum rarat serre seu portare egis onera. Grauitas oneris legis illius pensatur ex difficultate externorum operum quorum plurima in lege illa ex seipsis erant grauia aedit Ficilia. Infirmiora autem seu imbeeillitas hominum sub lege illa patet, sadatio legis illi in ex se gratiam non conterebat adiuuatem.
I. Μοου usu ex per Moysen data eli, inquit Ioannes,gratia aute ecvea Ordete euageli, ex ritas per Iesum Christum facta est multitudo praeceptorauibus decla vir manifesta est. Nam ut inquit Rabbi Moyses, ducenta ecoctodecim sunt praecepta at Brinatiua secudum numerum me orum hominis, trecenta autem & 63 praecepta negativa secundum numerum dierum anni,in quibus uniuersis casstodiendis singulist pollutionum generibus cauendis, tanta inquit erat dilfficulo,ut in unum ex mille inueneris mad Dra Inter haec om: ia praecepta erant paucilsima moralia. teris omniblis igitur iudiciis, ceremo ijs,aec obseruam tin Chrilli morte sublatis , remanen in lege euangelicito Ia moralia praecept superadditis praestatuissimis quibusdaia saera metis numero pauci Timis, di obseruatione facillimit.
Hic iam dixerit fortassis quispiam Lex Moysi iuxta Pauli Apostoli doctrinam ruit imposita hominibus illis alhuc imperfectis, tanquam adhuc paruulis, c& sub paedagogo degentibus, paruulis autem ait infirmis imponenda sunt non onera grauia, sed leuia ac facilia perfectioribus ad inciuntur altiora. Videtur igitur quod lex Moysi debuerit pro into populo min onerosa esse, cY praecepta tinere taciliora.
Et ira ne quoque sententiam videtur corroborare doc trina
Christi, Matthaei quinto, adiicientis egi antiquorum prae/cepta quedam persectionis obseruatione disticillima. Re ma
326쪽
D UBERTATE CARNTIANA, LIB. . . 43.
Respondeo iuxta Pauli Apostoli doctrinam ad GaI. . Paruulus adhuc rudis ac petulans, nondum est amans iusticiam suarum sequax est passionum di ideo sua libertate uti non potest, nec suis vivere legibus quasi heres , sed sub tutoribus aut sub paedagogo elementis quibusdam etati itali congruis ad tempus instruendus , ae manuducendus est. coercendustim nitis,praeceptis, externis operibus, quishus lasciuiens refrenetur aetas donec venerit tempus perse t e discretionia adeundae haereditatis, ut iam non amplius. solo timore ducatur,nec sub solis vivat temporalibus eles mentis, sed ex se ea quoiustiae recta sunt faciat, B tum iisti sunt intimacida, declaranda, expressem vetanda, que dia paruulus erat,capere non poterat, cuiuscemodi sunt internit motus animi,concupiscentiaru et cupiditatum, que in vetes xi lege populo adhuc carnali non si e explesse erant vetitae sub comminationibus mortis corporalis aut temporalis poenae infligendae , quemadmodum nec motus internitharitatis, humilitatis, patientie mansuetudinis illis proponebant sub spe aeterni odi elestia regni. At cita sane madatis veteris legis Moysi in euangelio Matthaei 3.aliasque in locis sunt superaddita mandata quaedam moralia disticillima his qui nondum habent spiritum euangelη, cuiussmodi sunt non aspicere mulierem ad concupiscendum, pro perseqtientibus ccinimicis orare eost diligere, α non resistere illis, sed patienter ferre initarias illatas, animami profratibus ponere,relinquere omnia propter Christum, crucifigere carne cum vitrbi locupiscentiis sitis Hec edi id genus alia perela' insista populis earnalibus nondum suaui
up Christi deductis dissicilia , lage Moysi ne sic C his inhil
prella praecipiuntur in evan gelio,ita non indefcquitur, in illuuii estinus euangelii hominibus sub uantalis esse grauitis, bo u 'nus legis veteris erat hominit sub lege Moysi degentib' 'i' Nam spirit euangelii qui lege charitatis scribit in visceribus hominum facit huiusmodi precepta esse leuia dc sua
uia,sic animas intus afficies ut regnum mundi oc omnem ornatum seculi contemnant propter amorem domini nostri,
Iesu Christi Spiritus autem legis Moysi solum indican F iii qui L
327쪽
quid nam esset faciendum cenon adiuuans ad impIendum, timorem incutiebat populo illisue diu adhuc manebat carnalis . Sed non inde sequitur,per legem euangeli DChristianos esse liberos a praeceptis Ex obedieti suorum parentum, prs Iatorum, di superiorum potestatum. Nam aec supra praece pra legis Moysi etiam opoctuit veteris legis populum siti parentibus ec superioribus obedire in multis operibus, ad quae alioqui non obligabatur populus ille iure diuino. Vns de Paulus Apostolus spiritu suo Apostollao, praeuidem Io mines quosdam reprobos futuros qui praue ellant intellectari libertatem euangelicam per Christum nobis impensam,
totiens toto res teratis vicibus inculcat o ex ggerat nos iata res Christianos, oportere subditos esse parentibus praeo sitis, Principitari, desublimioribus potestatibus Iam si quis dixerit, Qui liberatur ab una seruitute,&denuo premitur alia, vel aequali, vel maiori, non magis est liber, , prius extiterat, vesuti qui liberatus ab uno vinciis Io corporali, rursus constringitur alio aequali, aut Bitiorusta canones e decreta Pontiu cum, egesti superiorum p testatum, sunt multo grauiores e plures, qua molim prae cepta veteris Iegis, Ergo per legem euangelii non estsci unatur horritus magis liberi,cb erat veteris legis populus. Huic respondeo, secundam propositionem antecedenstis salsam esse, sicuti ex superioribus manifestum est. Nam huiusmodi leges positiuae adiectae praeceptis euangeli j conν gruunt ad lucrum: dei cae Christianae charitatis adhuendum tranquilIitatem, Ac pacem reipubl. Atq; ita non sunt enus grauans, sed allevians. Neq; Papa,nec Imperatoripotest imperare hominibus sibi subiectis , veluti seruis ocmanciphs,ne pro suis item lucris aut commodis canonea
aut Ieges imponere, sed pro lucro, commodo, 5 salute subditorum, quibus ceu filiis tanquam pater x pastor praees se debet, non tanquam dominus gubernans libidine domi
Ex his igitur manifestum est quo nam modo, qua im,2 paer ratione sciper vetessa legis populum fuerit iugum a speru
328쪽
sperum to amarum, di onus graue Nempe seruilis illa timor, quo populus ille legi unius dei coeli, terrae coagula
hatur, poenam habebat alc animi amaritudinem Onus insuper mandatorum graue erat, cum propter mulia diffiscilia externa opera illic iussaac vetita, tum propterum becillitatem virium populi illius adhue rudis , qui quaten' manebat in lege Moysi, non inde transiens in Claristum, nondum habebat spiritum dulcedinis adiuuantem Insuper ex superioribus siquidum est, quo nam modo Iugm Iristis; tu qua item ratiore iugum Christi sit suave, Monus prae M Tom te .eeptorum eius leue,&ὰ Quantalibet enim ipse Christus iusserit aut prohibuerit internos animi motus,onus in eue est propter iugum Christi suave, coelitus humeris animarum nostrarum immissum . Unde iugum, de quo Christus , a iungere appellatum est, angeIica charitas exude in Iesum mediaterem, qua ad inuicem iungimur, tanquam unius torporis naembra , mirabili quodam nexu spiritus sancti, adherentia Christo ut capiti nostro Nobis itac tali nune ad inuicem iugo copulatis Christo mandata eius non sunt grauia id est molesta nobis quasi inutis imposita, sed ii cunda di delectabilia super aurum 3 topaston . Quod si per iugum Christi velis intelligere legem Euangelicam,&per onus laborem in custodiendis mandatis, in eandem reaturris sententiam . Nam charita facit omnia esse voluntaria, 5 ita leuial suauia Iugum charitatis buis sit via arctatumidis elatis, superbis camelis seu gibbosis, id euhsarcinis cupiditatum oneratis, caeterisque omnibus , qui nondum intratrerim angustam fidei portam quam e pauci inueniunt, currentes in campos licentia secundum viam amplam, id est , secundum propriam concupiscentiam , seu secundum amorem sui, secundum amorem mundi usus, aut carnis suae qui sane amor sui ducit animam ad perdiationem , attamen largara suauis omnibus iam lactis paruulis N humiliatis, ambulantibus in ea dilatato corde id est, amantibus o diligentibus dicente propheta, Via imandatorum cucurii, cum dilatasti cor meum.
329쪽
Eκ huiusmodi ergo salis totis testimonio,non recte con/cluditur, parentes Eecclesiae prelatos,non possie dare Idata,aut ordinationes,quibus teneamur obedire. Nam cccharitas,quai nos inuicem superiores arbitramur, facit nos lubenter,ac spontanee obedientes esse parentibus ec senioribus, rubus reddit debitum cui honorem honorem cui tra
tum tributum,cui obediemiam obedientiam. pro in-Co ibu Uiuersa telligenda autem doctrina Pere aeterorumc Apostolora. kΑdio imis seniorum in Actibus capite delimentium preceptaveo A teris legis Propter eorum grauitatem ecmultitudimem,i esse imponenda populo Christiano iam per Christum in li-hertatem vocato, Sciendum est quod Petrua coarguit Iudeos,qui confisi in operibus legis Moysi putabat sese no posse
iustificari sine carnis cir cisione ex obseruati elegaliu sacramelorum. Unde in principio eiusdem capitis ue recitat Lucas. Quidam descendentes de Iudea,do Dant fratres,dicentes eis, quod nisi circumcidamini secundum more Moysi, non potestis saluati,are ita saeta ditione no modica adsuersus Paulum 5c Barnabam, dinatum est, in ipse Saul Decisam texta re Barnabas, e quida alid ex ipsis se hae quaestione ascenε in derent in Hierusale ex quibus manifestum est quosda male docuisse fratres,tradentes nemine posse saluari sine opibus legis Movi iugum legis Moysi, quedi lex deierat,adhue post Christu datu habere vi obligandi ex ratioe voluntatis diuie, quasi precipietis ac definietis,si ne illis salute esse noposse. Hoe autem talsum esse in concilio Apolliolorum B seniorum Hierosolymis solenniter celebrato di conuocato, deviarauit Petrus,approbauerunt Barnabas,& Paulus, iudis
cauit Iacobus Hieroselymorum episcopus. Ad eum mi tan ad iudicem ordinarium in propria diocesi residente pertinebat pronuntiare Apostolorum sententiam, etiam in pu- sentia Petri uniuersalis ecclesis episcopi. Postquam tacuerunt Paulus e&Barnabas, respondit Iacobus inquit scriptura, Uiri fratris,dec. Pciusquam tamen Iacobus definiret, magna conquisitione eY examinatione facta, de questione ili , Utrui de circunicisione lex Moysi esset ad salute necesonriasurgens Petrue in cocilio,primum commvnstrans sed ius
330쪽
ciuinitur electu, ad predicandum gentibus diuinItust edoctum explicat deum purificare corda gentium ex fide abstricircumcisione re obseruatione veteris legis,& concludens, ait, Nunc ergo vos,inquit, quid tentatis deum, imponentes
eis iugum legis Moysi, quod ne sos, nec patres nostri portare potuimus sed credimus unumquemq; tam gentile,s ud sum sal uari gratia per fidem in Iesum, sine fide nocieit cir cisus Iudeus melior gentili incircumciso. Fuit sadem populo Iudeorum ad tempus lex imposita, sed ex operibus legis sine udendoctuit iusti sicari Lexenim spiritualis erat contines ceremonias, umbras, figuras,& signa Chrisi tunc suturi,quo adueniente transierunt umbrae, figurae.
In utrist igitur Quis ad salutem necessaria est fidei gratia.
Deutris tame imponenda nunc sunt legis Moysi sacramenta. Hac Petri sententiam approbauerunt Paulas ct Barnahas, narrantes bi deus Per eos prodigia ex signa ostendis, set inter getes. Atq; ita tande iudicio suo eande sentctia cocirmat Iacob'. Postreinu placuit Apostolis ex senioribus caeota ecclesia Miros mittere ad Miniochia, exi Sed videamus iam consequenter etiam ex doctrina Apostolorum in eodem loco consequens elia eum, qui iam per gratia Christi salutem est assequutus, oportere obedire non solum praTe Apostoli maeneis piis diuinae Iegia sed ex ecclesiae praelatorum mandatis, ae di cocilla,cur phiordinationibus ad lucrum ex custodiam charitatis in plebe buerat quaedam in Cu omnesceremonis veteris legis publicato iam Christi se liciti, suenes euangelio serent ex tincte. tamen diibide Apostoli ad lacra viis nes rura dicustodia pusillorum tuliarsit ad tempus seruari queda cere iis lex vetat.
moniaru precepta,veliati abstinere a sanguine animantis,et alestia sui Focata a carne idolis immolata, ex asornicatsone, quam gentes communiter sibi licere existimabat, quamobare necessariu fuit eam simul cu alida in se licitis prohibere . Haec ad litera fuerunt in exordio fidei prohibita,no ad oboseruandu ceremonias Iegis, sed propter necessiitatem seu utilitatem illi tempori congruentem, Ut videlicet expediti atQ sobrius Iudaei e gentes simul habitates coalescerent, Iudaei nempe propter veterem consuetudine abhominaba-
