장음표시 사용
391쪽
re ergo eorum scramenta non vera sed falsa es. sacramen ara. Sicut falsarius monetae, no verum sed falsum auru exponit. Respondeo. Falsarisin una re possunt veru aliquod aut exponere, aut dare in reb aliqs. Sic o haeretici i intelles eiu unius scripturae falsamoc hereticam tenentes sententia, possiunt seruare in sacramentis veram formam quam seruat ecclesia,quam & Christus instituit. Aic ita possunt etiam extra ecclesiam constituti habere cedispensare veru mura',
calchristus dispensandu stiluit,s quod Zc spiritux Christjoperatur Falsa est ni sacramenta, si dispensarent serma alia, tu seruat ecclesia Fa Isum est baptisma Arrianorum baptαaaetium in nomine patris maioris, Muli j minoris, spiritua ancti virtuso serui. Et cum Irea assumitur,liu qui non sunt ecclesiae nembra, non est excommunicanadu,vit te Felicis scismaticis, ct ritetis ab ecclesia prascisis, non sunt gitur sacramenta ab illis peredita accipieda. Respondeo argumentat recte vlic cocludere,cati liceanon posse ab illis nominatim pre scisis sacramenta petere nisi occurrente necessitatis articulo, in quo etiam posset quia baptismum a Iudam e Sarraceno accipere sed non inde se a quitur, sacramenta vera non Te, quae ipsi via facti dispena ant ut Hic iam si rursus obieceris. Episcopi praui
foeneratores,wtumuis sint ab ecclesia tolerati, non sunt tamen ecclesiae membra, ergo non est communicandum illis,
dc ita nec obedire oportet preceptis edi Respondeo id nosec, In corpore Christi,quod est eccleua,simi non solu mehra viva, sed re putrida, arida, seu mortua, quae sane mem-hra, quis non cohaereant vinculo charitatis, Utic tamen β maerent secundum visibilem quandam secramentorum sormam. Srcundum euangeld praeceptum, ecclesia non semper debet tollere aut abi jcere de medio sui membra mortua seu utrida, sed debet tolerare interdum ne sorte ubi fuerint pa scisa, vel ipsa reddantur insanabilia vel a Ita membra tedaatur viva vel periclitelli compago corporis tota. Et ita est as
Ita ratio episcopis pq pesitis c& pastoribus prauis in c/ε lesia toleratis. Alia deia prescisis et eiectis oras. Naillis os portet obedire, u diu in suis digni thus tolerant. His aut quaa
392쪽
saluator a precepit haberi, taci ethnicos ex publicanos, non oportet obedire, curia ante sotis sint. Et idcirco man I. suas potestates ligandi ex soluendi didetuc. Caeteris vero sceleratis sacerdotib' nondum eiectis, nodum sic priuatis potestate sua oportet propter honore cathedrs in qua sedet, hoanore impendere cessiris sententi j sin iuste latis parere. Veraudem est eos eue arida seu mortua mebra,ex nomicare cae.
teris ebris in unitate fidei declinitatis, sed no inde cosea quem eos no magis uirsscisos esse in corpore Christi. NaLisnosint nec replum spiritus sancti nec vera mebra Christi,nec habentia spiritu Christi .nec cohaerentia sibi spirituali vita, sunt in incorpore Christi 5 inter me bra vitia cohae. tentia Christo secundum visibilem quandam forma,ccexteriorem quandam professionem fidei qua non sicut hi qui apte soris sunta acer impugna luis sorte vel intus cordeno credat,vel foris secundu illa no vivat cis ecclesia interdappace intus tolerat. Scriptura asiliu dicit, Si gaudetunsi ebru,cogaudent Oia ebra de se est manifesta,ea loca deteris ebris coli rentibus sibi inuice spiritu viti. i.*d fidei uectiaritatis. Naac in corpore mebrum ariduseu mortuu notatis,cdrteris ebris patietibus. Deinde multa mehra mortua l.charitate vacua,nonud foris prestat multa spiritualis viis officia, ut praelati intus sordidi seris cadidi docentes lege dei,& pascete grege creditu bis e sacramentis euangelicis sibi scriptis,sicut exinter Apostolos erat, caprinuidia sebum dei praedicabant, di Christi sacramenta acotentionem dispensabant. Eliu ultra obisscit, a recrae me bra sunt Uni' corporis,uni fraternitatis,societatis, ex ciuitatis. Episcopi aut praui descriminosi sunt cities in ciuitate diaboli, demebra corpore diaboli,dice te saluatore, Vos
ex patre diabolo estis .cx apostoli ,Si a spiritum Christi no habet lucio Zei'. Iusti aute sunt ciues in ciuitate dei ex is cietas Christi Respondeo, Argum e tum hoc solum proahat prauos e criminosos, nyelia vera eccrae mcbra coicantia in spirituali vita. nihil aute rhibet id, quod est membrudiaboli dispensare very dei mun', veru Christi euagelium,
393쪽
Ad scripturas autem in argumento citatas . Quae societas luci cum tenebris , quae conuentio Christi ad Belial, quid palea cum tritico Nolite iugum ducere cum infideli-bus,c id genus scripturas alias prohibentes communione aut societatem fidelis eum insideli. Resbondeo. Societas illic conuentio, quam si in gnificant cripture non esse communem iustis 5 imprjsaecipienda est desecietate ex communione secundum interitarem consensum in eisde vite moribus,ut societatem quis intelligatur habere,cciugum ducere cum impiis,aut infidelibus, cum aut fauet imidesitati eorum,aut approbat,vel do-cere negligit,cum possiet proficere.Corporalis autem comus. nio cum infidelibus no est illicita, nisi propter huersionis
'φη perieulum aut standalum. Et ideo ad fidelium hominu cau isης - telam etiam ratione usta per ecclesiam prohibenda est side φη ' Issiua eo Hralis eonuersatio eY Belatas cum infidelibus,cavidelicet fideles sunt simplices, ae infirmi in side de quorusubuersione probabiliter timeri possit quemadmodum dominus deus Iudsis ad idololatriam pronis terra promissio
nis ingressuris,protribuit communionem cum gentibus,dicens. Non inibis eum eis foedus,nee misereberis eorum,nec sociabis cum eis connubia, mutero . r. Verum hic scies dum quod bisariam fidelibus interdicitur communio cum altero, uno quidem in poenam illius tui communio fideliusubtrahitur, secundum hune autem modum ecclesia non potest prohibere commimionem fidelium cum insidelibus , anun fidem Christi receperunt. Tales nempe cum foris sunt, ciusuerim semper ecclesiasticus iudex punire non potest dicente Apostolo. Quid mihi de his qui foris sunt iudicare, qui propter peccatu comissumax ipsi inter fidele populum commorantes sint punied inalibus poenis secunda iustas,deciuiles Chriitianorum leges quibus ecipsi perinde atq; fideles subqciuntur. Secundo a sit modo fidelis
hus prohibetur communio cum alio ad cautelam fidelium, quibus scilicet communio interdicitur,et hoc pacto ecclessi secundum conditiones temporum locorum ecpersonai mPotest interdicere fidelibirsare comunicent infideli
394쪽
paganis aut Iudaeis G infidelib' aut heretini, aut tu amitatis qui a fide suscepta deuiaruisicuti ducu sceleratis Christianis communionem ecclesia fidelibus prolubet, secunduutrumc modum tam videlicet in cautelam honorum fidelitim in poenam illorum infidelium B sceleratorum hominum quos percensuras ecclesiasticas repellit a consortio. ec ομιsia cista societate sua. Si societatem esse luci cum tenebris , ex conue tenebrisitione esse Christi ad Belial, o iugum ducere eum infideliabus esset idem ei quod est corporaliter conuersari inter inuadcles e inter tenebras di filios Belial,seu peccatores, ergo dc Christus,qui manducabat cum peccatoribus ecpublicanis cotra prohibitione lac habuisset societate conuentione diiugu duxisset cu infidelibus. Paulus quoc ex cc ter Apostoli qui concedebant vocatis seu inuitatis ad coenam inlia delium citent si vellent etiam in sacramentorum communione conuersantes inter prauos Christianos qui euangelia Christi per inuidiam praedicabant,&sacramenta per contetionem dispensabant fecissciit contra sua ipsorum praecepta. Si communicare,leuconsentire peccatis hominum mala volcinia te docensium euangelium Christit male dispensanatium sacra meta Christi litidem ei quod est conuersari cum
eis,in docendo, c audiendo euangeliu aut in communioe sacramentoru ,ergo et Cyprianus consentiebat peccatis episcoporum qui suo iaculo auari erant, raptorcs, det sceneratores, cum quibus In sacramentorum communione versabatur. Mali qui vel ignoranter, vel scienter pro pace tolerantur in ecclesia non obsunt bonis Malos fratres Apostolus
Paulus in ecclesia plorauit, decu illis citan eliu Christi Ni cabat. Eisdecim aib',mali sacerdotes, hece pharisaes,hypocrite non obfuerunt Sacharie iusto in cospectu dei, Ic incepore vicis suae cu malis pontificibus suu explebat effici-cim. Et postremum cu contra dicta ob thcitur ex verbo
Apostoli ad Heb. iubentis obediendi, esse prepositis ob id quod ipsi peritigilant pro animabus nostris ergo ubi nonvigilant pro nobis,nel solliciti sunt pro animab nostris nooportet obedire eis quic* precipientibus nobis, quia cetate causa,cessare debet essect'. Ad hoe corroborandum
395쪽
saei quod dic tur in epistola ad Timo.6.cum docet series ,
Porrere honnrare dia s,adfecit ne nome diri ec dochina blatplκmet,ex cicosequens videt seruos non oportere honorared nos ubi nullu tale ei periculu. Respod coliquetiam esse inualida,' aut ad ybandum assumitur, intelligit de causis. ex qb' pendet Ucetus tam in efficientibus. 'in finalibus, tQho intes igitur, cessante latione selis supra nrm hora sente cellate dies ac lac pinec Ρ.ceo me solis. Q, tum vero ad presentem attinet materiam deo mas effectus tum prohibitis,tum praeceptis homini propter causam intelligitur de his quae solum sunt aut praecepta aut prohibita quatenus media lunt ad huiusmodi caiisam. Cuini opiis aliquod nobis ponitur sub precepto aut prohibitione, in te luguntur ex indire te nobis aut protub; ta eine aut precepta smnia media quatenus necessaria sunt ad eiusdem opis executionem, di non alias,veluti si praeceptum mihi et subueonire pauperi, intelligitur L pri cepi u rni hi esse ite ad tecum, di ad alia facere fine quibus pauperi subuenire no possum Si preceptum est audire sacru in loco sacro oportet surgere, di in eunde Ircum ire in proposito autem obedire prelatis,nInest praeceptu son in direci quatenus videlint ut mediac peruenit id officia pastoralis curisseda a lam asseqi uti ut pastoralem iurisdictione itis .iuxta ilibutam eis autoritatem praecipiunt, velut icti Id. ad iudicium vocando,sentenatiam ferendo ex icando ipsis teneor obedire, quia incubitillis inuigilare , non solum docendo θ admonendo sed Nimperando. Unde Paulus docens Titu episcopu et a moipse regere debeat grege comissium,iubet ut arguat etia imperando, Haec na loquere,exhortare argue u olimmo, nemo adolescentia tuam cotemnat, ad Tit. a. Ite ad Philem. testat sese in Christo habuisse Iiduciam imperandi Tito ea qad re eius a tinebat. i. ad salutem illiu que nappter c raritatem magis obsecrare vesuit, nolens uti liac potestate impetradi. Item nolens obedire sacerdotis impio ex deereto iudicis morit, Deut. in Hoc ius imperandi illud, qa ad te subditi Ptinet, habent etiam praui praelati. Nam ec autoritas atque potestas iurisdictioia est illis data,& ideo si cxilla potelia a
396쪽
teneor obedire,etiam Quas ipsi no ex amore saluus mus iii Ioeant. Cessante aute in eis huiuscemodi ossicio iurisdietioe twdignitate pastorali,cessito in nobis obligatio illis obedi edi pastoralis autoritas &obligatio obediedi in subditis ex sese mutuo pedet. Improbi aute praelati prorsus ne-nligetes officia xpter quod datu est besicis,quis no iaciat Ductus suos nytii ob id mox sunt spoliati suis dignitatib'. Et proinde si diu tolerant ab ecclesia oportet oves obedire illis seindu claues ipsis datas lig1tibus aut adicipietibus
Ad id qd Paulus inquit. i. ad Timo.6. Quicumcisunt sub iugo serui dominos suos omni honore dignos arbitrentur ne nomen domini R dcvltrina blasphinretur. Respondeo hanc Pauli doctrinam magis confirmare
sententiam Propositam, oportere videlicet seruos obedire dominis suis,tam fidelibus u insidelibus ut expresse habet ibidem doctrina Apostolica. Nam si nomen dominiac doctriana Christi blas aemaretur ab insideli re ex hae ratione, vserui ad fidem conuersi, non obedirent dominis suis quibus ante conuersionem iure gentiu dubitum pri stabant obsequium,cosequens est doctrinam Christi esse, ut serui ad fidem eouet si debeant obsequi dominis suis insidelibus. N a fides di gratia Christi non contrariatur iuri naturs nec eximit Res infohoim a credente ab obligatio ibus iuris gentiu aut nature mensuavedtcima, Ad duodecimu argumentum di dicitur, Cotingit principes oc ecclesiarum ris latos ad principatus,ad dignitates ascendete no vocatos inspiratione diuina, cinite os a deo,
quales sunt plaerumq; huius sicuti tisices, sabiunt dignitates,no ut apsintsed ut prs sint,no ut pascant.sed ut pascantur,ut sint piscatores non holm, sed denarioru . Sed talesiossit veri plati,ergo no oportet obedire. Respodeo. lituo argumeti extra casum est doctris Dre,u loquimur de veris principib',de veris pastoribus Aptatis node tyranis et aalijs,ui vi aut fraudes si se in trudut nemine principatu, aut episcopatu dantes. His eris io sint veri pricipes,nec veriplati,sed aut heretici,aut schismatici, aut tyr2nimo oportet obedire ex debito obedietis dicet aliqn oporteat tolerare ins eurias edi ac diplere dura ec apia,nabio sint cotra dei Ie
397쪽
3 id quidem nti secundum virtute patientie nunc secunda legem charitatis propter viranda sca datum, aut propter nostrum aut alioru bonu spirituale. pcurandit,ut a patientia nostram vincatur eorum malitia. Verum 5 si contingat praelatos huius temporis procurare sibi pastorales dignitates ex ambitione &cupiditate non idcirco no sunt veri prelati. Proinde ad habendum verum sensumo intellectu scripturarum, ac aliorum quae in argumento assumuntur. Scienduest primum pro intellectu propositionis antecedentis , o siquis aut ambitiosa, aut cupida voIuntate principatum, vel ea
Aliud fi .serta Pis Parum mutat ontinparebibi episcora, per Gnonic/m electionem populi aut eccletiae elita Ad p.ribi, genii di Ordinantis, o illi potestatem dante. Nam aliud tib8ὸ id his otia est quod dicimus hominem sibi turpare principatum aut
, easte episcop xum, nemine principatum aut episcopatum dante. ' Aliud quod dicimus indignu ac in idoneu,aut auaru,aut amhitiosum, causa lucri sollicitantem acciperet obtinere e scopatum ex autoritate populi,aut ecclesiae ac supelioris postestatem dantis oc ordinantis . In priori casu loquitur Paulus Apostolus,prims ad Corin .decimo. Non enim, inaquit,audemus inserere nosmetipsos,aut comparare nos quihusdam,qui seipsos commendant, hoc est.ut inquit Ambrosius,qui non accepta potestate a deo dominari voIunt, nomiani suo vendicantes autoritatem, non missi a deo. In posteriori autem casu continentur, qui ambitione aut mapiditate petunt mitti, o procurant praelici populo,& instia tui autoritate seu ordinatione ecclesie,vel superioris potestaatem dantisic ordinantis quales erant, de quibus saluator, Super cathedram Moysi sederunt scribae 8 pharisei. Pontificea, inquit Bernardus,crant Annas 5 Caiphas,praesidentes ex ambitione ZY cupiditate super cathedram ovsi, ocqui non obedierunt eis, tanquam inobedientiae rei fuerunt iudieati, etiam in ipsum dominum praecipientem 5 dicentem, Quae dicunt iacite. Proinde Suis omnis potestas,ia saecularis, ecclesiastica sit iustat a deo ordinata etiam in impiis disceleratis praepositis, non tamen inde cosequens',
iustam di orditiatam esse ecclesiaeticam potestatem,eorum
398쪽
DELIBERTATE CHRISTIANA, LIB. 3. . O .
qui sese ingerunt in episcopatus, cx Pastorales curas, nemia ne episcopatum dante aut ordinante. Nam illi sunt veri pa. stores habentes ecclesias ex superlpri commilsone, Quis nopalcant, di idcirco iudicium erit ipsis durisIimum in auitem qui semetipsos instituunt, non sunt veri pastores , non veri epilcopi, e idcirco ecclesiastica potestas in eis nullaa. Quamuis autem omnis potestas in ecclesiae praeposito, episcopo,aut principe iusta est oc ordinata, non tamen oportet quod omnis voluntas aut hominis dantis.aut populi eligeniis aut hominis accipientis recta sit ec iusta Non omnis
voluntas, inquit Augustinus a deo est, sed omnis potestas adeo est. Aliud voluntas peccandi, id est, motus voluntatis, omnli potesta. quo peccantes volumus. Aliud potestas peccandi. Neq; dia resed non omnis xit Apostolus Paulus , non est voluntas nisi a deo, sed non κο&nta a detor. est, inquit potestas nisi a deo, per potestatem non hominem
in potestate,inqui vulgarius sed ipsum munus significans. voluntatem autem peccandi,quam habemus a nobis, appetalat Augustinus,non vim siti potentiam naturalem qua vos Iumus, nempe ec certum est illam non a nobis esse led mos tum voluntatis peccantis, qui non est dei opus. Nam eos deus nobis concurrat dum male volumus. id est dum eoncupiscentiae prauae consentimus. Ipse tamen primitus institus en naturam,non praeuenit eam imprimendo illi legem carnis, qua inuitaretur seu excitaretur ad voIendum contra Iegem de . Potestatem autem male volendi, qua peccare possumus 5c non peccare, habemus ab ipso, qui instituena naturam, liberi eam condidit arbitrii, quo peccare posset, e non peccare. Potestatem igitur peccandi, videlicet iacultatem liberi arbitrist,insuper membrat vires, ec caetera talenta, quibus peccando uti inur, habemus a deo. Quaedam habemus a deo, ut conditore nature, alia habemus a deo, ut irato iudice faciente aliquid in nobis ob peccata nostra. Sic utrumc ex scripturis verum esse patet, videlicet quod Saul, non ex voluntate des sed ex voluntate populi rex tact'em Et nihilominus ipse Saul datus est rex super populum, per voluntatem dei, qui populo iratus condescendit male voluntati ipsius. Filii Israel petendo regem peccauerunt, non
399쪽
in eo quodetem malam peterent quasi potestas regalis, aut habere regem sit malum, sed in eo quod male petiuerint re gem conlidentes in istitudine mortalis regis se sere victos res, dum magis sperantes in humano auxilio,c in de conarempserunt iudicem Samuelem, e illius su euorem dici nitus eligendum petentes, sicut gentes solem, deum ignorantes sibi regem dari ex institutione, ex electione humana non innitentes indauniuscemodi petitione,consilio, di auxilio domini dei sui, qui eduxerat illos de terra Aegypti,qui civi est Samuel sol saluauerat illos de uniuersis malia, α tribulati bus suis qui etiam ad illud ust Umpus gubernaverat per iudices coelitus a se datos, oratos clamonstrates Et quoa tendo regem sic peccauerint, patet ex primi regum .cap. 8 inhi dixerunt ad Samuelem Constitue Tictis regem,sicut uriluerse habent nationes, e displicuit sermolamueli,eo quod dixissiet populus ina nobis regem; ut iudiocet nos. Et ait ad Samuelem. Audi orem populi huius, noenim te abiecerunt sed me ne regnem super illos, ubi pater, Quod deus codes ridit petitioni eoru iratus pro eo quod abiecerunt dominumdeum ne in persona Sam is 'aut alterius succestaris diuina volu tate ordinandi regnaret super ildos . Ante quidem insinuauerat Moyses in decimoiptimo capite Deuteronom4 futurum esse, quod populus Isra linupra se peteret constituere regem sed non imgailso:οὶ ret , Quamuis igitur invium regalis potestatim litimans re is ulu frui, super populum lsrahel non Herii ex primaria volutate let. ιο na rari se ut regale potestite instituetis, Israhelitie populo translatoni a deo ex Aegypto,que sibi peculiare gubernandu suscepit,a iudices cupi optretas a se constituendos ueti an fuit ex volutate dei rati, Ut merito populicetribuetis seu malo desiderio populi satisiacientis. Deus enim populo duro cx male petent quc dam concedit iratus,que negat propitius. Rega iis igitur potestas super populum Israhel est non ex primaria volutateuci illam instituentis , aut eiusdem populi in arentionem in petendo regem approbantis .Quis sit ex volutata dei t Gi Naua satisfarcietis uiae populi desideri lati
400쪽
Deu, filios Israhel elegit in populum Ieculiarentvst Insaternum reseruans illiim sibi gubernandum no per reges hamana voliintate, aut blius carnalis cognationis aut sanguini successoneas lumendos sed per iudices gubernatores, ecclitus, candos ex instituendos , ut popopulus agnoisseeret suam salutem non ex humano gubernaculo sed ex dessetius pendere auxilio. Hunc autem gubernandi modum in meliorem, iorem,di niorem, diutiliore perdidit popuIuq iste temerariae petes sibi regem Iapsus in interiorem guhernandi modum, qui est secundum regalem potestatem,
qua gubernator populi regio iure posset tilios desilias sacere seruos deancillas, Sc addecimare eorum haereditates , ac
passeiri s. Deinde & eade regalis potestas sic p pter peccatu populi posita sua popula Israhel, primitus a deo data est
Sauli xiiii js eius via in sempiternum . Sed hic cum non seruaret mandata domini dei sui meruit huiuscemodi iure potestatis tegiesspoliari queadmodum ait ad illum Samuel Stulte fecisti, qilia, o seruasti mandata domini det,que pre cepi tibi. Quod si non secisses iam praeparasset dominus regnum tuum super Israiae usq; in aeternum, sed iam nequas regnum tuum ultra consurgit primi Regum decimo tertio. Deus ergo quod semel dedit alicui, viliabeat inaealernum, iusto sito uidicio austri Db ingratitudinem, Niec cati meritum. Nam gratiam meretur amittere, qui abutiatur dono acceptae gratiae . Paradisum Mael semini eius
semel datum ust in sempiternua deus abstulit dei jcies in eum sua posteritate in Wallem lachrymarum, secudu sui peccati meritii. Rursus post peccatu ipsius Saul eadem potestas super ii tribus Israhel data e David 5c ipsi domuiust in sempiternit, quae domus denuo propter peccata Salomonis eade regia testate sua trib decet spoliata telletis domui Dauid solu trib duab'. Et*uis dece trib'sub Hiete a sint a domo seu regno David alienateG separatae ex
voluntate de vi punietis di vindicatis peccatu Salomois. Sic enim dicit scriptura. 3. Regum tr. Haec tamen non sunt taex,cluntate dei, ut instituentis regnum Isratus, ncci voluntate dei.ut approbantia massiciam seu mala tra