장음표시 사용
791쪽
Cap.7 vriture putes . Immanes cap. .
Commentariorum praese his per tuam amplitudinem in carcere interiore custos. tus est, habes in collo Herculis cifigiem trecentarum librarum pondere graue quo modo vero sanus factus sit, nemo nostrum cognouit. Tum Dulas: O insipiens Praeses, en Christus meus sanum me fecit,&ad plagas tuas excipiendas corpus meum idoneum reddidit, ut cognoscas Deum esse nostrui medicum, qui homines in eo spem suam collocantes, admirabili quodam modo curare solet: simul etiam ut ego dri licem martyrii coronam accipiam, d tu sempiter nas poenas duplices patiare. At si tu tales plagas pro nomine Apollinis tui sustinuis- ses,scilicet potuisset tibi sanitate afferre Apollo iste, quem Deum tuum dicis quemadmodum mihi Christus meus sanitatem attulit Tum Maximus: Quoniam homo illeno desii nil maledicta in deos nostrosint j cere ungite oleo eius caput, ct carbones arde tes imponite. Cui Dulas: Licet,inquit, cerebrum meum combusseris, quid tum, impi' Praestes3 Excogita alia tormenta . At Praeses dixit: Multa sinapis grana in eius nares
immittite. Derideo, inquit Dialas, omnes cruciatus tuos. Praeses autem: I accrate con
stanter acuto serro eius terga,& acerbissimo aceto plagas periundite:tum acutis testis
Haec cum fierent, sanctus marty t dicebat Iesu Christe, adesto seruo tuo: ecce enitalsia pra dorsium meum fabricant peccatores prolongantes iniquitatem suam. Tunc dixit Maximus: Saltem nunc persuasus sis,& deos esse confitearis. Ad haec Dulas: Mi licet dij tui adiri uant te& malitiam tuam, praesertim Venus dc Diana. Dicam, si pla cet,& alias deas tuas dc earum scelera.Confringite, inquit Maximus,e us maxillas, ne dijsmaledicat ipsi' etiam crura infringite,& talem reddite qui ne verbum quidem v luna proferre possit. Tum Dulas: Mene, iniquissime Praeses,verberas, qui vera dico, quod Venus ipsa & reliquae deae tuae membra sita in libidinibus dc stupris exercuerunt, de Paridem pastorem illum Iudicem sibi constituerunt cum periculum iacere velle, quaenam ipsarum magis peccaret 3 Cur irasceris, cum de cxecrabilium dearum tuarus acinoribus redarguerist Meus Deus verus est, qui oc homo fieri voluit, qui etiam cum in Cruce fixus fuisset, dc postea sepul tus, tertio die resurrexit, dc sedet ad deate ram Patris, venturus: est cum igne ad deos tuos perdendos. Hec audiens Maxim di xit: VidEsne sceleste, ut de tu duos deos habes3 Ad haec Dulas Ne pecces,ine dc erres,
dicens duos deos: Trinitas enim est, quam colimus. Ergo, inquit Maximus, tres deos habes.Trinitatem,inquit Uulas confiteord adoro Credo in Patrem, confiteor lium adoro Spiritum sanctum.Tum Praeses Maximus: Persuadeas, inquit, mihi, quo modo in unum Deum credens tres praedices.
Ad haec respondit Dulas: Animalis homo non percipit ea, quae spiritus Dei sunt
rorum tamen causa qui adsunt dicam. Quemadmodum tu qui homo es, habes se monem: ita dc Deus pater omnipotens, habet Verbum eiusdem substantiae, dc Ditita suum Lanctissimum .Qui Deus noster cum primum hominem formauit, & imagine sua illum honorauit,insiuillauit ipsi spiritum vitae quem dc in parassim constituit. Post cavero quam satanas qui nunc perte voluntatem sitam exercet, studuit hominem ad diuini praecepti violationem impellere, quemadmodum nunc etiam per te facit, hominem ipsum 1 diuinis praeceptis exterminauit.Quamobre Deus cum opus, quoa formauerat,dc lapsiam fuerat, erigere,id luc,quod aberrauerat, in viam reducere vel
let misit filium suum, hoc est,Verbum. Itaque Verbum Dei in sancta illa virgine habitauit, Sc ex ea genitum sui .per quod pater ipse mundo salutem dedit. Tum Maximus dixit: Verbum igitur aliquod virum gigniti Minime inquit Dulas, Dei mysterium in
telligis vertim si omnipotcntis Dei virtutem cognosceres, scire posses,quod qui epuluere hominem sedit qui ii rinauit terram super aquas, qui caelum consolidavit, qui niuersam naturam essedit,ille ipse Christus est Cum enim hominis conditio diuinitacu chis' tem videre non pollici, ille humani generis amato propter suam in homines chario homo iaci. teni homo factus cit,& humanam humilitatem suscepit: ut sicut per unum homine primo formatum mors ipsa in mundum ingressa est,ita ac per unum homi nona, Dominum nostrum Iesum Christium resurrectio mortuorum induceretur. . Tum Pr ses: Quid ais3 Est ne etiam resurrectio mortuorum ZMaxime, inquit las. Quomodo enim Deus mundum iudicabit, nisi mortui resurrexerint 3 At ille: Nolim artificiosos istos iermones mihi afferas: sed sinas,si mortui suetimus, nos mortuos iacere.Vera inquit Dulas, dixisti vos mortuos esse cum enim morauis idolis fidem I, abeatis,nunquam ad resurrectioncm vitae peruenietis,sed ad dedecus dc supplicium sempiternum. Oportet autem omnes homines assistere ante tribunal Christi,dc eorun
792쪽
carcescino Lacer turatro sunὸ Cap. LCriace se munit de
quae seserint,rationem reddereTunc dixit Maximus: Ligare hominem istum ferre is vinculis,&in carcere custodite. Postridie vero mane Praeses iussit Dei seruum Dula introduci Cui iam intromistb: Quxnam, inquitimi terrime homo, tibi utilitas fuit in deosnostros impietatem excreentis Respondit Dulas maximam utilitatem percipio apud Deum cum eos.qui dij non sunt, rcprobo. Υc vero adhuc viventem Christus pii et Tunc ait Maximus: Inlicite in eius os carne, victimariim ,& vinum libaminsi. Liceliinquit Dulas,totam execrabilem aram tuam abluas, & in os nacti m. infundas, nihil tamen ea re laedes Christi seruum. En inquit Maximii ut e nostris altaribus caris
nes gustasti scelestillime homo. At Dulas: Nihil mihi haec obsunt, execrabilis & stoli de Praeses. Quid enim mihi profuisset superiores cruciatus perferre, si res ita se habe
ret, ut tu dicisZSed Deo iuuante, ipse videris quid facias. Mihi vivere Christiis est, &mori lucrum.Tunc Maximus itistit in ligno cum virum suspendi.&cius carnes usque ad intestina lacerari, maxillas etiacum mento diuelli Cui Dulas: An inquit, stolide, ignoras te a satana patre tuo iussum esse hac faceret Cum cius viscera denudata et lenti& maxillae ab omibus dis lutae Praeses iussit Dii tam in carcere scrvari. Cumque ad Tarsum urbem Ciliciae reuerteretur, iussit homines illosvinctos sequi Cum vero ad vigesi mum la pidem processissent, beatus Dulas Christi signo se muniens animam Deo tradidit. Itaque cum essent satellites quatuor. decim milliaribus longES Tarso Commentariorum magister nunclauit Praelidi Dualam in deos impie se gerentem,mortuum fuisse,& eius cadauer illucusque perlatum: quaerebat autem,quid ficti vellet.Tunc Praeses: Proijcite, inquit, illum in vallem ali quam,ut sepultura careat Satellites igitur cadauer martyris in torrentem deiecerunt, qui ad Zephyrum vergebat. pastoru vero canes clim sancti martyris reliquias od rati essent, unus ex illis canibus venerandum illud corpus custodicbat,neq; volucrem aliquam sinebat reliquias martyris attingere: alius vero canis pastoris pallium ore apprehensum ad sanctum martyrem Dulam tinendum attulit. Hoc autem castello, lillic erat notum factum suit.Venerunt igitur enis castelli habitatores, & sanctas reli qui collegerunt. Deum laudantes qubd reliqui illis vcncrandis priuati non essent, sed unde corpus illud vivum exierat, illuc& martyrio functum redissset. illud ergo acceptum multa cum veneratione reposuerunt, Domini nostri Iesu Chri isti gloriam collaudantes in aetcrna secula, Amen.
ILLUSTRE CERTAMEN v ITI SANCTISSIMIPvERI, MODESTI ET CRESCENTIAE. HABETUR IN MS. codice,auli uisi a viam exarato.& mu hi icinde modice elimaluit
EMPORE illo. quo Valerianus praeses sub Diocle- 1 uiuiiij.
itiano Imperatore in Christianos persecutionem exercu p. t.
it, peruenit ad eum, beatum Vitum, nobilissimi viri Hy , laemium, Christum iesum Deum nostrum colere & ad e orare. Itaque vocavit ad se patrem venerabilis pueri, di xitque ei: Sid iii huc rei est. quod audio illium tuum, colei e Deum illum, quem Christiani adorant ξ Si crgo i ta vis eum habere canum dc incolumem . da operam, ut ab
hic stultitia reuocetur. His auditis, Hylas dixit Vito sal lio suo : Fili dulcissime, audi patris tui utile & salutare
conii lium,&a cultus huius stultitia quem tu, nescio quem Nititur vi mortuum hominem venerando inani labore sectaris,discede, ne princeps iratus, pro suae potestatis si ore saeuiat in te ad perniciem tui,& augmentum doloris mei. Beatus
Vitus pucr respondit: Vrina mi pater cognoscere velle qualis S quantus ille sit, ciuetu contemptim mortuum hominem appellas, nempe Christus filius Dei vivi, mihi que in eius cultu & vencratione aisensum praebere. Ipse est enim agnus Dei, qui tollit peccata mundi. Hylas dixit: Ego vero scio Christum liunc, quem tu Deum dicis, iuc ios in . si Pilati in Iudaea flagellis caesum & cruci adiudicatum atque in ipsam Crucem a It da is&Pilati ministris sui Exum. Sanctus Vitus est: Vt asseri 'pater.ina est: sed huius rei magnum est & admirabile sacrumque mysterium. Hylas dixit: Quatum ad ipsam re attinet, supplicium lcaius dixeris, qua mysterium.S.Vitus ait: Patient claudi pater,
793쪽
& veritatis suscipe rationem. Traditio&crucifixio Iesu Christi Domini nostri redeptio & salus nostra est. A cui charitate, quod te certissimum habere volo nemo me unquam quacunque aflictione poterit separare. Multi vero caeci per beatum Vitum diuina gratia illuminabantur, multi sanabatur '' agroti sed & multa daemonia voce publica illius praeclara merita latebantur.Vbi lip ata es resciuit Valerianus εις ses, sedens pro tribunali patre beati Viti his verbis cora omni bus compellatria certis ad me nucijs adsertur,Hyla vir illustrissime, a filio tuo crucifixum illum quem in Iudaea passum,Christum citis cultores nominant, tota animi de uotione coli dc adorari,deosci: nostroscontemni. Itaq; dignum ducimus illum nostris istitur 4 conspectibus exhiberi .Postqua ergo venerabilis puer Vitus ad tribunal praesidis addi Wih sest dixit ad eum Valerianus: Quare diis immortalibus non sacrificast An nescis principes nostros iussisse ut si quis repertus sit cultor illi' Crucifixi, diuersis poenis in terficianturὶ Beatus Virus, repletus spiritu iancto nec quicquam trepidans, neque, ut
est illi aetati familiare, ulla de se timoris indicia praebens, cum Christi filii Dei signum
expressisset, ita respondit: Ego daemonibus non allentior, neq; sculptilibus vllana ve nerationem impendo. Habeo enim Dei filium Deum vivum cui fideliter seruitani mam .Tunc Hylas pater eius eiulans, magna voce dixit ad amicos suos : Plangite quaesis mecum,quia video perire unicum filium meum .s. Virus dixit: Non pereos a ne si in c5gregationem iustorum liceat ingredi. Valerianus ait: Nobilitas neris tui.& amicitia patris tui hactenus me retinuerunt, ne in te iussa principum,uti in sacrile gum, exequerer. At nunc quia te obstinata mente video in tua sententia vcile perma
nere,periculum faciam,num castigatione postis a proposito deduci. ibi Iussit ergo sustibus mactari beatum puerum: cumque diutius id tactum esset, dixitae idi. ei Praesci: Acquiesce nunc, & sacrifica diis. Beatus Vitias respondit: Semel dixi tibi
i Eu Mi Praeses: Christum adoro filium Dei. Tunc iratus Valerianus, praecepit puerum cato mo sic eni in habent multi codices MS.)caedi. Ministri autem mox ut in eum manus iniicere tentaverunt brachia sua areiacta sensere dc Praesidis quoque manus exaruit. Tum ille exclamauit: Heu manum perdidi,& dolore torqueos . Advocans autem
Hylam patrem pueri, dixit ei: Vt rideo, filius tuus magus est. S. Vitus ait: Non sum m magus sed seruus Christi Domini mei,qui me docuit mandata sua : cuius doctrinaec opere replet' sum,qui excitauit mortuos,& pedib'super mare ambulavit,imperauitque ei, α cessauit a furore suo: Eius inquam, ego sum seruus, dc eius virtute s. sum curare manum tuam. Valerianus dixit: Fac ut te non magum, sed veri Dei. Hasseris famulum csse com probem.S. Vitiiseleuans ad caelum oculos, dixit i Proptet eos,qui adstant, Domine,ut videant&credant in Dominum nostrum Iesiim Chri stum filium tuum verum & omnipotentem Deum, in unitate spiritus sancti tecuniregnantem in ipsius Iesu Christi nomine sit nunc manus Praesidis saria dc statim resti ruta est manus illius. Tum ille sanctum puerum tradidit Patricius, dicens Vade, dc emenda hunc filium tuum, ut acquiescat dc sacrificet dijs, ne pereat. Itaque pater eius beatum Virum sit scipiens, introduxit eum in domum suam,multisque adhibitis illecebris di. blandime. ti, suadebat ei: nec aberant cymbala dc organa, quibus demulceretur: ancillae quo vix φο- que coram illo saltare iubebantur, ut ea re delectaretur,dc facilius persuaderetur res cedere a cultu Dei sui. At beatus er caelum incessanter suspiciens dicebat intra se: Cor contritum dc humiliarum Deus non despicis. Mandauit vero pater eius cubiciuium omnibus,quibus poterat,delicijs instrui rapetis insterni dc ornari gemmis, intrinduxitqi in illud filium suum, dc iussit occludi. reatus autem puer flexis genibus precabatur Dominum, dicens: Deus Abraam, Deus Isaac, dc Deus Iacob, Deus pater dile cti pueri tui Iesu Domini mei. respice inmedc miserere mei, dc confirma me virtute tua, ut non possit draco iste, malignitatis dc iniquitatis suae voto potiri in me ser uo tuo ne instultent gentes fidelibus tuis, dc dicant, i est Deus eorum3 Interim cubi culum illud inaestimabili claritate fulgebat,dc videbantur in eo quasi duodecim lapi des nimio fulgore radiantes: adspersusque in eo est odor suauissimus, ita vipater sancti Viti omnisque familia cum ingenti admiratione clamarent: Papae, nunquam nec in deorum templis tanta mirabilia vidimus. Attonitusque Hylas,dixit: Di, venerunt in domum meam ad filium meum coepitque curiose attendere, per ostium respicies in cubiculum: viditque angelos duodecim alatos instar aquilarum, inaestimabili pui chritudine dc splendore radiantes,cantantesque, Sanctu Sanctus Sanctus. Eo autem splendore eius oculos perstringente, caecatus est, didicitque secreta caelestia nonni spu-
794쪽
s puro mentis cerni posse intuitu. At beatus puer Vitus, pietatis ductus affectu, pro patre suo ita orabat: Deus coeli, & Domine Iesu Christe, fili Dei viui quinatus es ex
Maria perpetua virgine operante spiritu sancto,ne me separes a patre meo, sed minmecu aggregare digneris in aula sancta tua.Veiuntamen Domine non voluntas mea, sed propositum fiat gratiae tuae. Pater autem eius prς nimio dolore clamitans: Heu in suit, perdidi lumen oculorum,& ingenti dolore atque angustia torqueor. Plangebat Oriter dominum suum seruorum oc ancillarum plurima multitudo quippe cruciatibus & ulu latibus miserabiliter vexatum. Ad cum autem clamorem adeo commota est ciuitas , ut etiam Valerianus Praeses ad voco commoti populi ad Hylae domum propcre accurrcret: cuntii, eum vidis letinter manus seruulorum luminibus orbatum,&ingenti stridore clamantem, solicite perquisiuit, quinam id illi accidisset. Respondit ei Hylas: Inoabiculo manente filium meum curiose contemplans, vidi deos quorum oculi crant instar stellarum. S ad spe ctus similis fulguri. Tantum autem splendorem ferre non valens. insclix nimis Ocu los amisi. Valerianus ait: Potentes, ut asseris,dij suere. Duxit autem illum cum seruis eius ad templum Iouis, ante cuius aram votum nuncupauit Hylas, dicens : Iupiter inuictissime Deus si mihi reddideris lumen oculorum, victimas innumcras Osferam tibi taurumque conflatilem cum cornibus aureis,dc virgines sacras, o dea Vesta, tibi dicabo, cum vestro ero solatio potitus. Sed cum nihil sentiret remedii, immo vero ctiam acrioribus dolorum stimulis urgeretur, beatus puer Vitus genua sectens, Dominum sic orabat: Qui Tobiam illumina isti Domine, fac misericordiam cum patre Tob M. meo, si tibi consenserit. Denique ad aras daemonum Hylas diutius inaniter clamans,
tandem domum reducitur, ubi beatus Vitus sacrificium laudis Domino sedulusim t sita fiat molabat: prociditque ad genua beati pueri,dc ait: Fili, saluum me fac. S. Vitus dixit: sos demi Visne sanus fieri pater ZRespondit Hylas: Volo fili. dc summopere desidero. Porro ipsis etiam dolore voluntatem cogente, dixit ei beatus Vitus: Si vis sanus fieri, renuia dia Iovi, Herculi, timoni, Mineruae, Vestae dc Apollini. Hylas dixit': Et qui tandem illis renunciabo85.Vitus ait: Non deos illos, sed daemones esse dic. as, dc statuas, quas hacten coluisti .nihil habere virtutis confitearis. si id ex corde se ris, mox oculi tui patescent. Hylas dixit: Renuncio illis. B. Vitus dixit: Ex his verbis tuis colligo in
duratum cor tuum: scd propter cos qui adstant, ut credant dc glorificcnt nomen Do mini mei Iesu Christi, licet non mercaris declarabo in te misericordiam. I inponens que manum super oculos cius,orauit, licens: Domine Iesia Chri ite,qui caeco nato tu Iohan. b. men, quod natura negauerat,ma potentia tribuisti, quanquam sidcs eius non merca tur,tampia propter gloriam nominis tui, illumina oculos huius patris mei, ut videant di confundantur inimici tui,laetenturq; omnes qui noli erunt te Domine. Et ecce ce ciderunt quasi squamae ab oculisHylae, dccuratus est: respiciensque vidit clate omnia: dc exclamans voce magna dixit: Gratias ago dijs meis, qui me saluum secerunt, non uinio caeo. autem Deo tuo.ccoepitq; miser totus in cana cogitationem incumbere, quibus poenis
filium suum interficeret. Angelus autem Domini apparuit pappati eius religioso viro Modesto nomine, di acitq; ci: lle puerum dc descende ad mare,ubi nauiculam inuenies, qua una cum illo transfretabis in regionem, quam tibi ollendero. Beatus Modestus dixit: Domine, vi am quam dicis, nescio,& quo ibo' Angelus respodit: Ego vos ducam. Erat autem bea- ii. tus Vitus annos natus circiter duodecim . itaque Angelus Domini deducebat eos, dccum ad mare ventum esset, inuenerunt nauicula a Christo Domino ipsis praeparata Dixit vero Angelus ad beatum puerum: Ad quam regione teditisZS Vitus dixit: Quo nos Dominus duxerit prompti oc hilares sequemur. Dixit Angelus: Et ubi est naulum tui 3 Respondit S.Vitiis ille cui nos strui sumus mercede tibi dei edet. Et ita asscedentes in nauicula appuletiant ad locum quenda quem Allectorium vocat subitoq; disparuit eos e naui deposui. Venerunt aute ad Silerii fluuiu, dc illic sub arbore quicue rontivbi Dominus per beatu Vitum multas virtutes effecit Cibus aut eis per aquilam siem eor- adferebatur cumque fama Domini virtutem diuulgante, multus ad eos pomi icon : 'Σ cursiis fieret, clamabant daemonia: Quid nobis dc tibi Vite: Venisti ante tempus per. iae dere nos Z Porro beatus Vitus instanter docebat populum praxepta Domini, de multi conuersi bapti Eabantur. At sanctus puer Domino gratias agebat, dc cum pra dica rei populo Dei clementiam dc prae potentem virtutem , cum multa animi deuotione, carabat Credidi propter quod locimis suma ego aut humiliatus sum nimis. itemque: Halmus Quemadmodu desiderat ceru' ad sontes aquarii, ita desiderat animamea ad te Deus. m. m. t.
795쪽
p γ Interea filius Diocletiani vexabatur a spiritu immundo,*,iclamabat per os eius:
Ego hinc non exibo nisi veniat Vitus Lucanus. Imperatore autem dicente Et ubi possumus hunc hominem inuenire 3 daemon ait: Apud fluuium silerum. Misit ergo armatos milites Imperator,ut celeriter adducerent illum. icum venissent adio cum,quem daemone indicante didicerant nuenerunt Christi athletam iuxta quatium Dominum exorantem, dixeruntque ei: ne es Vitus 3 Respondit ille: Ego sum. Milites dixerunt: Imperatori es necessarius. S. Vitus ait: Et ego tantillus homuncio pios isti qua possum Imperatori esse necessariusὶ Milites responderunt: Eilius eius a dae ut ad Dio. mone arreptus est, & ea causa te voluit ad illum perduci. Sanctus Vitus ait: Eaminin nomine Domini. Vbi Romam venerunt, iussi is est ad Diocletianum introduci. .is ab ub Erat Vero sorma Vultus eius cumprimis elegans, instar ignis splendens,& oculi tamquam solis radij: quippe qui plenus esset Chriiti gratia. Dixit autem et Diocletia nus: Tune es Vitias ille vero tacuit. Coepit ergo Imperator ex Modesto de quibus dam, quae ipsi visa sunt, percontari. Sed cum Modeuus dc senex dc natura simplet, congruum imperatori responsum reddere non posset, Diocletianus eum exprobtindo voluit exagitare. Dixit itaque sanctus Vitus ad Imperatorem: Cur ita sciscitaris ex sene perinde atque ex iuuene Z Vel propter canitiem te oportebat illi habere hinnorem. Imperator respondit : Vnde tanta tibi loquendi confidentia, ut neglecta pie tatis nostrae authoritate, tam furios Eausis respondere 3 Sanctus Vitus dixit: Nosita. rapi 'tis i- cundi non sumus, quia simplicitatis spiritii in Christo largiente, accepimus, colum 2 i, i que mani aetudinem imitamur. Magister enim noster, qui nos docuit, naturano.' cit bonus p'testate magnus simplicitate modestus. Atque idcirco qui eius discipit. li volunt ueri . mites&humiles corde debent esse, non iracundioc furiosi, vini nos
Sub his repente daemon peros obsesti filii Imperatoris horrendum in modum es clamat: O Vite, cur ante tempus ita crudeliter me torque,ὶ Ciam autem fanctus Vitis nihil illi responderet Diocletianus dixit: Potes sanare silium meum 3. S. Vitus res . dii: Potest illi reddi sanitas, sed ego reddere eam non polletum: Christus aut cin L lius,cuius ego seruus sum, si viil ab hoc hoste pessimo per me illum facili me liberare . . a. potest. Cumque deprecante Diocletiano accessiit et Virus ad obsessiim, manum im inori afilio posuit capiti eius, dc ait: Spiritus immunde, in nomine Domini nostri Ie' Chris Imperato- cxi ab hac creatura Dei. moxque recessit daemon, sed non sine strage multorum uita delium. Videns igitur Imperator filium suum tinum,dc multos infidcles,qui s. Utito illus crant, a daemone pra catos captus et antia pueri,blande dc comiter horta. γ' di batur eum dicens: Consenti mihi Vite charissime, didi sacrifica,daboque tibi maii. V ''' partem regni mei, cumulabocii te magnis opibus auri dc argenti,dc preciosarii vestium omnigenaeq; suppellectilis,eris in mihi non immerito dc chirissimus,& cum. primis familiaris. Respondit beatus puer: Regnum tuum de vestes atque diuitiae tua mihi necessariae non sunt. Habeo enim Dominum Deum meum, qui, si illi fideliter perseuerauero induet me stola immortalitatis,quam tenebrae obscurare non posset. Diocletianus ait: Non stragas Vite, sed consule vitae tuae, dc sacrifica diis, ne diuertis poenis affectus intereas. Sanctus Vitus respondit: Ego vero hac tormenta quae inio ris supra quam credi possisiexpeto, ut ad illam possim palmam pertingere, quam Dominiis dignatus est promittere electis suis. Tunc Diocletianus iussit beatum Vitum cum Modesto in teterrimum carcerem Nirtii iresi retrudi, dc singulos onerari ferro octoginta pondo, carceremque suo obsignari anni Μως stv ' lo ne quis vel aquam illis posset porrigere.Sed cum inelu si essent subito in carcere lui
resplenduit, ta ut etiam custodes territi mirarentur. At S. Vitus voce magna clamans dixit: in auxilium meum tu intende Domine:accelera, dc libera nos ab hac Di L poena, sicut liberasti tres pueros de camino ignis ardentis. dc Susannam a falsorum Irimis. testium iniquitate. . Ad eam vocem repcnte terraemotus faetiis est in carcere, dc lux
incom parabilis radiavit odorque in stimabilis illic distia sus est: apparuitque ei Dominus noster Iesus Christus, ct ait: Vite, exurge,confortare,dc csto robustus. ecce ego te cum sum omnibus diebus. moxque visio absi essit Ferrum vero, quo vincti eram pressi instar cineris dissipatrum ei hoc audita est una vox multorum angelorum, cum L eis in carcere psallentium dc dicentium: Benedictus Dominus Deus Israel, quia visita uit di fecit redemptionem plebis stae dcc. Audientes autem hoc custodes carceri prae nimio timore pene exanimes csse ii,cucurrerunt ad palatium, voce magna cla mantes: Succurre pisissime Imperator: civitas omnis perit, cunctiisque populus in.
796쪽
test. Ea Voce commotus Diocletianus,dixit stodibus: Quod tantum facinus est, ut sic temere & praeter rationem clamitetisὶ Clistodes responderunt:Vitum quem iussi sti religari in carcere immensum lumen cinxit, dc ineffabilis odor totum carcerem compleuit estq; vir quidam clim illis,cuius conspectum nullus mortalium ferre potest eosq; alloquitur. Multitudo quoq; candidatorsi laudes iucundissimas depromit. Tunc Diocletianus furore percitus, iussit arenarium praeparari dicens: Bestijs sero cap. io cissimis tradam illos,ut videam,num Christus eorum possit eos liberare de manibus meis. Cumq; Vitus& Modestiis adducti fuissent in amphitheatrum, sanctus Vitus ad monuit pappatem suum ut habet textus histori vi ne expauesceret,ita dicens: Fortis esto, pater: ne timeas gladium diaboli Iam enim appropinquat corona nostra. Ade destum rant autem ad hoc spectaculum supra quinq; millia virorum: puerorum vero & me si orati minarum multitudo inaestimabilis. Dixit autem ad sanctum Vitiam Diocletianus: V bi iam te cernis Viteὶ At beatusVitus, sublatis ad caelum oculis,nihil illi respondit. Rursus autem dicenti Imperatori Vbi te nunc conspicis Viteὶ puer sanctus respondit: Vi deo me in amphitheatro. erumenimuero fac o us quod facturus es. Diocletianus dixit Consule vitae tuae Vite,&sacri. ica magnis dijs. S.Vitus ait: Nunquam tibi bene sit . diabole rapax lupe,deceptor animarum. Demiror frontem tuam, quod cum tantas cernas virtutes, non erabescis isthuc mihi velle persuadere. Ego vero Christum habeo, cui hactentis votum pectoris mei sacrificavi: nunc quod superest, meipsum fa-crifico. Tunc prae nimio surore seipsum non capiens Imperator iussit ministris parare clibanum &in eo inflammari plumbum,resinam& picem. Fecerunt ita ministri, ct deposuerunt in eo beatum Christi athletam Vitum: aitque Diocletianus: Videbi mus iam ,si Deus tuus possit te eripere ex manibus meis Porro beatus Vitus,con signasse signo vivificae Crucis,iactatus est in medium clibani instar maris serti escentis. Mox s.vitiis. autem adsuit Angelus Domini, & omnem clibani seruorem cxtinxit, sanctusque
Vitus stans in medio clibani, hymnum diςebat Domino: Qui liberasti inquiens, filios Israel per Moysen ab Aegypti iugo duritumo & fornace ferrea, fac nobiscum mise ricordiam propter gloriam sancti nominis tui vocansq; Diocletianum Imperatore, dixit ei: ratias tibi ago Diocletiane,& ministris tuis quod tam commodum mihi la
acrum apparastis. Tun cpopulus uniuersius voce sublata exclamauit:Tanta mirabilia nunquam vidimus.Reuera verus di magnu est Deus pueri huius. Exiliens autem beatus Vitus e clibano, nullam in corpore maculam habuit immo vero caro eius niveo candore nitebat. aque psallens dicebat: Probasti me Domine quasi aurum , igne me P l. io. examinasti, Jr non est inuenta :n me iniquitas, Porro Imperatorem obiurgens, Erubesce, inquit,diabole cum patre tuo satana, dum adspicis quantam virtutem declarat Dominus meus in m et seruu:n situm. Imperator igit ut magis ac magis ira inflammatus iubet adduci leonem, cuius etiam Cap. u.
iugitus hominibus prope esset intolerabilis. Adducto illo, ait ad S. Vitum: Num etiahic praeualebunt m sicce artes tuae)Sanctus Vitus respondit: Insipiens, stulte, insulse sine sensia, cur tandem non aduertis adesse mihi Dominum meum Iesum Christia, cuius tu: Ennae Angelus eius de poenis omnibus d de tuis manibus potentissime libe rabit Cumq; dimissus esset leo, S.Vitus signum sanctae Crucis edidit in illum, corruit que leo ad pedes eius, porrecta ; lingua lingebat plantas eius. Dixit autem beatus puer Leonon ad Imperatorem: En rapijssim bruta animalia reddunt honorem Deo,&tu non a iς -- gnosces creatorem tuum 3 in quem si vel nunc credere volueris, polliceor tibi saluum te sore. Imperator dixit: Cresa tu illi d omne genus tuum. S.' itus subriden ait Beane dixisti Imperator. Ego enim de omne genus meum quod ex Deo natum est per fidem,qua de ego renato sum coronam sempiternan in caelis adipisci desideramus. II la hora mille sere homines crediderunt in Christum. Ait ergo ad beatu Vitum Dio cletianus: Multi dum haec tua Vite gesta conspiciunt, credunt artibus tuis,quibus fetarum di ignem domas.Sanctus Vitus respondit: Ego non artibus vilis serto & igni ima pero, ea creaturae cum sint creatori si io Domino meo I a Christo honorem ex hi bent. Quod te multo etiam magis pudefacit, quando res insensibiles&serae belluaesa ciuia quod tu,qui ratione preditus es,facere nG vis ipfs proinde brutis deterior.Tum Diocletianua iustit beatum Vitum cum sancto Modesto pappate eius dc Crescentia, quae praedicatione Viti in Christum crediderat ncatasta extendi. Dixit autem illi beatus puer: Ridiculam&imbecillen declaras virtutem tuam, quando sceminam tori TorquHue queri iubes. Torquebantur vero sancti martyres in catasta valde atrociter, ita ut disti setis ossibus,viscera apparerent. Clamauit igitur sanctus Vitus ad Dominum: Deus, Sss inno-
797쪽
in nomine tuo saluos nosci &in virtute tua libera nos. statim i ingens exsisti raemotus & coruscationes terribiles, corrueruntque templa idolorum & multi ἡ νω ipulo extincti sunt. Ipse quoq; Imperator territus, propere aufugit,percutiens ma-
nu frontem suam,& cum ingenti clamore dicens:Vae mihi, qui a tantillo puero uitri iter si a perariis sum.
. ia. Descendit autem Angelus Domini,dcacatam eos absbluens repente transtulit ad Silerum flumen: ubi sanctus Vitus cum alijs sub arbore quiescens, has ad Dominum preces fudit: Domine Iesu Christe fili Dei vivi, perfice desiderium cordis eorum, qui in tuo sancto nomine voluerint gloriari de pallione martyrij mei. Custodi illos mine ab omnibus periculis huius seculi,& perduc eos ad gratiam & gloriam magnis centiae tuae. Et cum com plesset orationem, facta est de caelo vox, ad eum dicensi Vite exauditae sunt preces tuae. Tum Lanctus Vitus dixit circunstantibus: Sepelite corpora nostra,& quicquid petieritis Dominum in vera salute vestra, percipietis per orationes nostras, dc liberabit vos a nequitia diaboli. His dictis, beatae sanctorum anim cum gaudio caelum petierunt. Vicini vero corpora corum cum aromatibus Undientes,se .lierunt ea honorifice in loco, qui dicitur Marianus. Passus est sanctus vitius cum S S. Modesto cic Crescentia i 7.Calend.lulia regnante Domino nostro Iesu Christo: Cui est honor dc gloria in secula seculorum, Amen.
DE S. VITI TRANSLATIONE NARRATIO
BREVIS, EXCERPTA A QUODAM EX LIBELLO, QUEM sCRI
Ut ii qui partimpr. sus interfuitsub Ludovico Pio Imperatore,cuius nomen insignis Mycodex nou habet. Stilum aliquot Acis modice emendauimus.
Vemadmodum vero & quo tempore pretiosssimi martyris Vil l
corpus in Saxoniam translatum sit h& in monasterio quod Corbe. ilia noua dicitur,collocatum,is qui de transtatione eius inscribitur libellus indicat: cuius Author quaedam se praesente, caeterum omnii suis temporibus contigisse testatur.Anno Domini incarnationis octingentesimo tricesimo sexto, indictione i . facratissimi verbImperatoris Ludovici anno Imperi j vicesii molertio Uuarinus Ab bas monastcrij noui Corbet ensis, petijta viro religioso Hild uino Abbate monasterii S. Dionysii Parisit ensis Author habet, Quod est in pago Parisiaci vide sanctorum martyrum corporibus quae apud ipsum illo loco asseruabantur quippiam sibi impartiretur ad confirmandam fidem gentis suae, puta,Saxonicae quam nuper industria gloriosissimi Imperatoris Caroli sub iugum Christi redegi met Quibus Vuarini precibus libenter annuit Hildeuulnus permittente etiam piissimo I nas at Te Ludovico consentiente Parisiensii Episcopo dccaeteris nobilibus viris in ea dioecesii Commoran tibus. eiq; beati pueri dc marty ris Christi Viti Lucani corpus in ecclesia S. Dionysii coram innumeratam monachorum quam Canonicorum, diuersi , codi tionis dc aetatis virorum ac mulierum frequentia post peracta die Dominico Missaruiblennia decimoquarto Calendas Aprilis summo cum honore tradidit. s.vim, ut A tem poribus enim Pipini regis Francorum usiq; ad illam diem, pretios stimu mat. Viti corpus eo in loco multis semper insigne miraculis permanserat postquam is, iis ci tradus Abbas S. Dionysii consensu regis profectus Romam, ex eo loco ubi conditiiii L fuerat,in Franciam transtulit. Illud Verbeo,quod ictum est,ordine acceptum, Vitati
nus cum suis multa veneratione secum asportans non paucis eum comitantibus tandem Saxoniae finibus inuexit, atq; Idibus Iuni j in Corbeiam nouam perueniens, spem pati iae totius a. Saxoniae specialem patronum cum in stimabili populorum,. i. tripudio illic deposuit. Qigantas Vero dc quot morborum curationes per eius itineris c stationes viginti clementia Saluatoris cxhibuerit quae quidem quadragenarium nil merum excedunt qui vult potest in libello memorato legere, nobis vero iam non vacat commemorare: praesertim cum praesentia Christi miracula maiorem iis reliquiis onerationem conciliare queant,quam literae.Ab eo vero tempore,ut in Gestis Saxo. nicis legitur,sub tanti defensione aduocati res Saxonum crescere coeperunt donec dilatatς iam ipsa sua magnitudine laborant. Vnde non solum in Saxoni ed in cunctis
pene Europae finibus, eius nomini permultis constructi hoc consectatis templis, illius
798쪽
fidele patrocinium imploratur ab omnibus,quanti te rapud Deum s .miraculis declaratur.
Qui nos sui nominis indignos praecones utinam non despiciat, verum sitae venera tionis seruit ijs inhaerentes.placido a supernis vultu respiciat, par pari quodam modo resera autoribus uuis fautor faueat,si tamen fas est magnis componere parua,c lesti stibus terrena.manentibus transeuntia.Super numina Babylonis diutinam captiuita- L. M. rem deflentium .s tamen nequaquam oblitorum delectetur cantionibus Sion, iam im sciuiis.cola perpetuum Alleluia decantans in atrijs domus Domini: sciatq; si vel serrea nobis vox sit, quae centuplices edat sonos,vel si membra omnia vertantur in linguas, haud quaqui in tamen posse exprimere satis laudis studium quo eius cupimus amantissimuvenerari patrociniu.Quanqua vi vel parum aliquid dicamus,ipse nos amor&cotem platio impellit quod quidem sacrificium laudis,si mundo corde offeratur, Domino Deo gratum ede,mens fidelis ambigere non debet.I taq; nullus pene a mundi exordiosuit sanctus cuius spiritus aliquo modo non repleuerit sanctum hunc martyrem Vi. . tum: ita ut iure credatur cunctorum consors in regno,qui cunctis propemodiam me ritis indillimilis visus est. Quod quide nemo temeritate &praesumptione dictum ex L mi stimet sed reuerenter: non audacter, sed pie. Quic'uid enim vel dicere vel cogitare potest homo minus est gratia praepotentis Dei, illi cooperantis. Nam nec Abelis ei deest martyrium nec paternum,ut in Isaac, holocaustum, etsi non eadem deuotione, tamen consit minatius immolatum. Est hic alter Samuel diuino alloquio adhuc puer dignus inuentus. Est puer David elegans, qui patri fratribum; despectus in Deo autem ipsium ex millibus eligente confidens non de Gethaeo, sed tartareo Goliath ostensio nis lapide triumphauit. Hic Daniel supra aetatem abstinentiae deditus, seniores sapien tia anteluit. Hic Ieremias adolescentulus,ad genitorem incrcdulum paternamq; do rii christi; mum & familiam plus satis exasperantem mandata Dei imperterritus locutus ope Hie egregie sortis Iudas Machabaeus,Angelicis inter praelia cinctus est praesidiis. ἡ ἡ-. ἡ O clarissimum Christipuerum, antes illa cum electis omnibus praedestinamm, Fi,ilio a. generali cunctorum sanctitate fulgentem specialiter, ut diximus, pen E sngulorum virtute, specialissime vero Martyrij constantia coruscantem: qui rabidorum insani am hostium interritus adiit, modestus sustinui .securus irrisit. O gloriosum,o sancti csmum Dei martyrem Vitum fornacis igne probatum, victorem tormentorum . in ter flagella, bestias&catastam semper intrepidum, &semper inuictum, praepoten tem precibus, Christi semper amore incredibili seruentem, Dei compellatione vocatum ad caelos, & cum triumpho Angelis comitantibus eo proficiscentem.Te nunc communiter laudamus, benedicimus&glorificamus Christe Deus, qui nos in odo Citii. i. Te unguentorum tuorum corde saucio currentes,tam bellicoso volui isti duce corrigi, tam praepotente patrono sulciri, qui non solum contra potestates aereas victoriae semper vexilla praeserat, verum omnes terrenae altitudinis fasces nobis infestos, ut luce clarius constat, semper pudefaciat, quosdam quidem ad poenitcntiam,alios ve ro ad poenam. Et quia in sanctis tuis perinde ut in teipso mirabilis appares bone I E Pal. D. S V. etiam in illis glorificeris oportet, qui nunc per puerulii in manum sua in i iitra fo ramen aspidis vel reguli mittentem sic per omnia triumphisti, siciit quando cum eo dem per temetipsum ex matre tricenarius, cum patre vero consempiternus, in de serto connixisti. Atque in te potissimum claudatur orati clauis David, qui aperis, ct nemo claudit:claudis & nemo aperit in te confidentium 1 seculo virtus, in te Apoe. 3. Orantium salus, pro te certantium sortitudo, afflictorum consolatio, laborantium & oneratorum resectio, perseuerantium beati ludo, desperatorum spes, morteatactorum re
quies, Sanctus sanctorum, benedictus i secula seculorum, Amen.
799쪽
NIENSIS, NON QUIDEM CERTO AUT HORE, SED FIDE digno, qui e si ipsi si testem qui e veridicormn hominum narratio.
ne compereri Stylum autem, ubi , sim est Orrexit
Enignitas Saluatoris nostri semper adest parata ad promouen. dam calutem eorum , quos praedellinauit ad capessenda praemia futurae vitae &sicut ipse dicit in Evangelio, quosdam prima albos tertia , alios sexta & nona , plerosque etiam undecima hora Vocat ad colendam vineam suam: id est, alios in pueritia, alios in adolescentia & iuuentute, nonnullos etiam in senectute seducit ad spiritalis sationis laborem. Nec dii ficile est illi inlicitaratos scelerum mores corrigere, qui etiam Leviathan illius o. re absorptos, armilla suae misericordiae reuocare nouit ad vitam,& ad concipiendam erga ipsius bonitatem fiduciam, eosipsos, quos ab eius ore extraxit, sublimiter iacaelis coronauit. Ex ijs suere prophetae, & vel maxime ille iudex Apostolorum chinrus, item triumphalis martyrum exercitus. consessorum insignis numerus & mona chorum admirabilis decor. Constat vero ad horum collegium pertincre etiam S. Landelinum, de cuius vita ego ingenij inops non sine multo timore aliqua diceremta ii. Rutςm Deus os meum aperire ad promendas ferui sui res praeclare stas,qui os asinae quondam docuit disertis verbis increpare prophetam. Dicam ci illa, quae hominum veridicorum narratione comperi.
FAEPTAQUE gloriosius & Deo cum primis charus Lande.
linus cx nobilis limo Francorum genere in villa, quam Vallem vocant, ciuitate Cameracensi, temporibus in
goberti inclyti regis ortus est . Cumque bonae indolis
puer adolesceret, parentes eius beato Auiberto antistiti , qui eum de sacro fonte susceperat, literis imbu- cndum illum commendarunt. Postquam vero aetate nonnihil progressus est, idem Episcopus voluit cum cita rici tonsuram accipere. Sed ubi id quibusdam cognatis
eius innotuit, ab amore rerum caelestium conati sunt ..., SDeum suis persuastionibus reuocare. dicebant enim: in qualitus iuuentutis decor eo inuitatur, ut mundo nuncium remittat. Sed noli fra-mestici elu,rcrassentiri. si cnim seceris, nec tibi nec parentibus vlli usui eris. Praestat igitur ut nobis obtemperatis, relinquas monasterium, & fruaris mundi huius oblectamen iis potius, quam hic instar mortui cuiusdam ociosus desideas. Si nobiscum abire volucris. suppeditabimus omnia, quae libita erunt animo tuo, eniciemusque vidi Laride linu, uitiis & honoribus abundes. His & id genus aliis blandis sermonibus persuaserunt suu tu ci quod volebant, ita via sancto Aut berto aufugiens, illisque se iungens, deincς 'S ' rapinis & caedibus deditus esset, instar praedonum. Ea causa pius pater Autberni multo moerore affectus, haud secus atque mortuum eum lugebat: dc erat reueri mortuus, qui iam diabolo seruiret. Orabat nihilo miniis sanctus pontifex Deum cotinenter pro illo, ut libertatem restitueret captiuo& vitam mortuo, sacerctque medicinam fiat anico vulnere sauciato. Qu.id plurat Male fana mens, quod improbe c*perat i prosequi constituit,nomenque suum mutans, Maurosum se deinceps vult arpellari, scilicet ne nomen quandoque proderet eum, qui se in perditionis latebras a diderat. Interia
800쪽
. Interea dies multos in tam nefario opere perdurans, seruiebat diabolo, 1 Christo profugus sed tandem diuina potentia non deseruit preces sancti pontificis, dc proso sita clementia iiiiiim errabundum restituit sanctae matri Ecclesiae. Volebat is cum suis socii, dii litis cuiusdam domum diripere. Ea autem nocte, quae huic flagitio destinata crat quidana cx complicibus eius excessit e vita. Cuis morte ille vehementer amictus dedit membra sopori, viditque miseri illius animam in tartarum abduci. Cumq; non sine ingenti tremore id adibiceret, adstitit Angelus Domini,& voce terribili dixit ei: Cerne iam Lan line praemia laboris tui: vide ut anima socii tui ad inferorum aeterna supplicia pertrahatur: simul cl: considera virum tibi praestabilius sit ita protrudi in barathrum aestuantis gehenae,an nobiscum potius perfrui gaudiis sempitern is. Mi illa igi tur ne opera satanae & anilectere Christi militiam. Abi jce obscurati pectoris caecitatem, ut possis intueri claritumam Christi lucem. Excute iamiam, ceruicibus tuis tu sum diabolicae seruitutis, ut post breuis huius vitae curricula postis aeternium regnare cum Christo. Audi beatum Aut bertum antistitem dc agnosce spiritualem patrem tua una. Suscipe libens ab ore eius monita caelestis doctrinae. Haec dc alia multa cum Ange 'lus ei dixit let, caelos iij t. Lan delinus autem eo visu non mediocriter terrefactus, re lictis sociis & rebus tuis omnibus pedes Cameracum festinat. dc S. Auiberti pedibus se aduoluens orat pro admissis criminibus poenitentiae mulctam sibi irrogari. Ille veropius pater,cius gratulans conuersione dc desiderio suscepit poenitentem quem diu fleuerat a se proiiugum,sinumq; ei diuinae misericordiae aperiens, reddidit eu sanctae ma iri Ecclesiae. Itaque si ib seculari habitu degens in monasterio agebat menitentia, macerans co pus iciunt, quod mundi illecebris contaminauerat.Atque tandem diuturna excoctus poenitentia statuit mundi 1 se negocia omnino rei jcere,v t posset liberius caelestia coagitare. Rogat igitur beatum Aut bertum, ut se tondeat,&militiae caelestis chlamydem induat . Laetatur sanctissimus praesul, comam capitis cius secat,1 quo iampridem cordis maculas deterserat. Ille vero hanc dignitate adeptus, constituitRoma proficisci,ut post mundi reiectam pompam,etiam peregrinationis labore se maceraret. Accepta ergo beatissimi antistitis benedictione, dissicile emensus iter, tandem Romam peruenit ubi nouerat quiescere iudices naudi, atq; illic praedulcia sanctorum Apostolorum liminibus oscula astigens,rogabat ad puru condonari sibi peccata dc facinora sua De inde cum desiderio suo fecisset satis, celeriter in Gallias redijt, nolens diti abesse 1
patrono suo . Cernens autem beatus Aut bertus virtute dc sanctitate praeditum, Diaconum eum ordinauit: in quo ministerio ita praeclarE sc gessi. vi nulli citet ambi guum, Dei gratia eum ad id muneris esse accitum. Erat enim animo benignus, sim plex, humilis, deuotus, pius,Omnibus promptam exhibens obediciat iam, omnes synccro amore coni plectens. Praestitit verbilli Deus tantum ardorem dc compunctio nem cordis, ut bonorum coenobitarum vita minime contentus, magis ac magis se extenderet in diuinum famulatum, occum gemitibus delach mis crebris se vigilijs, ieiuniis, orationibus atlligens, vitam sanctorum aemularetur,nec ullam suo corpo
ri requienni indulgeret, inedia, nuditate, frigore, siti, multisque rebus duris de molestis se assiciens. Non multi interea dies intercesseran K ciam ille secundo Romam petiit, expletisque pro voto, quae illic facere constituerat, redit ad beatum Auibertum, dc ab co presby teri j honore assicitur. Tum vero ad eum euectus honoris gradum, quantissim sanctitate excreuerit. verbis explicari non potest. Volens autem sibi ipsi cumulare labores, licet iam dei estis esset corpore tertio se Romano dat itineri cum discipulis duobus, delino dc Domitiano qiuei iamdudum in verbi Dei praedicatione adhaeserat: adora tisque Apostolorum liminibus, liciter redit ad sua petitaq; dc impetrata copia dche nedictione a beato Aut berto, ad pagum Haynauum locum adit,fluuio Sambrae adi centem, qui a riuulo in hunc ipsum fiuvium decurrente, Laubacus vocatur, atque ii lic sibi dc discipulis monastica domicilia construxit Quod vero ille tunc, Deo auxili ante feliciter orsus est a successsbribus eius, quos il le eo in loco congregauerat, praeclare est consummatum. Aliud quoque monasterium aedificauit in pago, quem Alliam dicunt qui a Laubaco tribus abest milliaribus, quod monasterium principis Aposto
lorum sacra ornant pignora dc praeclarae eius virtutes communiunt. Tertium quom
condidit monasterium in Templutensi pago,quem Guastarim vocant, quique octo distat milliaribus a Laubaco primo suo monasterio, idque, sicut dc superiora, in S. Pe trica estis clavigeri honorem consecrandum curauit. Et haec quidem duo postrema Sss s monast