장음표시 사용
241쪽
firmabant hominem in hae vita ultimum persectionis gradum attingere, ita ut de nullis amplius bonis operibus faciendis sollicitus esse debeat, ut patet ex Clemeneina ad nostrum. Deinde Concilium Tri- dentinum sess. s. cap. Io. sic loquitur r
mes iei fatii , euntes de virtute in virtutem renovantur, ut Apostolus inquit , de die in diem, hoe est mort cando membra' carnis sua , exhibendo ea arma justiariae in fanti cationem per obser tionem mandatorum Dei Eιclesiae in i a ju- sitia , per Chrisι gratiam accepta , coct-- perante Me bonis operibus , crescunt atque
magis iustificantur, scut scriptum es, Qui
lupus eji , ius cetur adhuc . Et iterum , Ne verearis titque ad mortem ius cari., t rursus , Videtis quoniam ex operibus 1 scatur homo , non ex fue tantum. Me mero jusitis ιncrementum petit fam la Ecelesa , cum orat, Da nobis , Domiue , fidei , Dei o charitaris avementum p Dominica nempe ῖ. post Pent. Et ratio est quia nihil impedit quominus charitas dicatur semper magis ae magis auceri , cum charitas ex se non habeat definitam mensuram, nec definitum ter
Si quaeratur quomodo fiat istud charitatis augmentum, an secundum suam essentiam, vel aliquem servorem , an secundum additionem graduum vel entitatis supra entitatem , quaestiones sunt nullius momenti ; satis est si ad praefatam Concilii Tridentini definitionem respieiamus, nimirum hoe solum inculcani P tres Tridentini, charitatem augeri per bona opera , per Observationem mandat
xum , & cum tulit eunt de virtute in virtutem ; ita tamen ut justi per sua b
na opera & suos charitatis actus concurrant solum meritorie ad charitatis augmentum, Deus vero solus effective, quia
charitas est essen ualiter virtus insula. Crescit autem charitas in se considerata , non solum quia fortior est &ardentior, qualis erat amor Dei in Magdalena qua dilexit multum, Lucae 7. sed etiam quia intensor.
Item quaeritur etiam an charitas minui possit, & quomodo.
Certum est primum charitatem totaliis ter amitti poste , ut articulo sequenti dicemus , adeoque minui hoc sensu . Sed di Lficultas est utrum manens in justis quandoque imminuatur, vel per bonos actus remissiores, vel per peccata venialia. Dicimus charitatem non imminui peractus bonos remissiores. quia tametsi actus boni snt aliis remissiores , tamen non sunt demeritorii apud Deum . Nec per peccata venialia imminuitur charitas ἔtum quia, ut ait S. Thomas, qui pec- cat venialiter, non avert tur a Deo vehit ab ultimo fine , unde ea i cena dignus non eii , qua dono charitatis privstur. Tum quia per peccatum veniale mi- ruitur quidem servor charitatis , in quo non consilit essentia charitatis habitualis; sed non minuitur entitas,' ut ita dicam, ipsius charitatis.
Utrum Charitas totaliter amitti possit. DIcimus charitatem iam habitam , totaliter amitti posse , quod utique fit cum homines iusti aliquod pe
catum mortale committunt. Hoc ipsum
in Tractatu nostro de iustificatione jam
declaratum . paueis ostendemus . r. Ex Scripturis, Erechielis cap. 18. Cum αυerterit se iustus a iustitia sua , fecerit iniquitarem morierar tu ea. I. ad Corint. ro. ait Apostolus, Qui se ex stimat stare, υideat ne cadat. Et Ap calyps. a. Habeo adtiemus te pauca, quia trimam charitatem reliquisti . Memento ruitur unde excideris ocia. Ex Concilio Tridentino rem ita definiente sess. o. can. 23. Si quis dix ris hominem semel justificarum amplius peccare non posse e aque ideo eum quι l hitur peccat, nunquam fulse vere justi mum, anathema D. 3. Ratione , quia nempe cum homo
iustificatus , maneat liber & indifferens ad bonum & malum , capax meriti &
demeriti , laudis & vituperii , quambu
242쪽
vivit in terris .sequitur manifeste illum com- num Deum tuum ex orde --, o mittere posse peccata motaalia .& quidem . ex tota anima tua, oec Cap. Io. Nu.egrauit sima , quae smul in eodem liom, IsraeI quid Dominus Deus tuus petit .ane consociari non 'pssunt cum charita- te . nis ut timeas Dominum Deum tuum , te: nemo enim simul esse potest Dei ami- ambula initis ejus, diluir eam. cus & inimicus, nulla Chrilli cum Belial . Unde CF ristus ait Matth. aa. Hu es eonventio . Unde Scripturae multa se maximum met datam. Igitur strant exempla rusUrum sui gratiam necesse est Deum diligere. sanctificantem & charitatem amiserunt cujusmod Iunt David. Salomon .& Ju- .das Iscariotes obiici es: I. Corint. II. Charitas nun- uam excι illa igitur charitas semel habita non potest amiti . Responoeci his verbis sin ficare Apostolum , eharita em amissum non iri in altera vita, Ied iri ustis fore manluram cum visione intuitiva Dii , ita quo di seri charitas a fide & spe, quae tune evacuabuntur , Cum venerit quod perfe-i Atim est, ut logia tur ibidem S. Paulus. . - obiicies r I. Ioan. g. Omnis qui natus est ex Deo pereatu u nou facit , quis semeti ipsius in eo is uet, non potest peccare o igitur charitas amitti non potest: Iam respondimus Ioeo mox laudato eum qui natus eis ex Deo peccare non presse i ira aliter , quatenus ex Deo est, quatenus manet in Deo , licet possit vi tute libertatis suae peccare , atque adeo a
Utrum Charitas fit necessaria o
GItur de actu charitatis seu dilectionis Dei . & quaeritur
necesse sit Deum dii ere . Dicimus necessariam esse charitatem seu dilectionem Dei. Siquidem illud necessaritim merito dicitur quod 'expresse suit a Deo praeceptum , iuxta illud Matth. 9. Si vis ad vitam lagredi Ieria mandata. Sed actus amoris Dei sust a Deo praeceptus . Deutero a. o. Diliges Domi. Dehinc cum quaeritur .quam do diligendus sit Deus.' Respondetur Deum diligendum esse s
. per omnia , appretiative scilicet, ut aiunt, quatenus caeteris omnibus anteponi debet tanquam finis ultimus, ad quem caetera referri debent, uti aperte significavi verba Scripturae. Deuteron. 6. Diliges D
c. Et similiter apud Evangelistas: Ex
Inde enim . aperte conficitur Deum esse 'summe diligendum,' si non summe intensive, saltem summe appretiative: Causa dilthendi Dewm, Deus ess , modus s mouo Ulligere , inquit S. Beenardus lib. de diligendo Deo ad initium. Demum et 'uaeritur quonam praecise tem- .pore Deus in actu diligendus. QRespondeo plures potissimum 'casus assu .gnari a Theologis , in quibus tenemur actu D um diligere , nimirum quando. accedimus ad Sacramenta , quando volumus adium contritionis elicere , quandoctinamur ali i gravissimae tentationi re silere , ac demum in articulo mortis , cum maxime opus est, ut ad Deum re
Viae repetendus Et Charitatis 'perfectis . . CV M summam charitatis persecti O- .nem nonnulli saeculo proxime elapso reposuerint in certo quidam amore
puro , quo Deus dili itur ab ho trinibus tiadiis, de elu: modi amore puro Paul. iusius disputandum est,
243쪽
C Irca amorem purum tot ae tantae quibus eontinebatne similis doctrina de
non ita pridem excitatae sunt in Eo amore puro & quietis oratione s nihilo-elesia altercationes , ut ab istius quaesti minus tamen D. de Fenelon , Camer nis examine nefas sit abstinere: praeter- ' censis Archiepiscopus, vir polite satis Aquamquod postulat praesentis instituti ra- eleganter scribens in lingua vernacula stio , ut quae maxime ad essentiam cha- sed in rebus Theologicis parum versatus,ritatis pertinent , solita nostra methodo eosdem errores fovere conatus est, eadem pertractemus. deliria multis in opusculis ae potissimum Pessime his postremis temporibus de in libro gallice edito , cui titulus est , amore Dei, quem appellant purum, sen- dxplicatio, des maximes des nisu sursit Michael Molinos Presbyter Hispanus: M vis interieure : ex quo excerptae su
qui cum Romae commoraretur magnus runt multae propositiones , quae fanaticum ut aiunt, animarum Di rector, sub emen- amorem Dei purum extollunt ut solam tita devotionis specie praeclarum sibi com- vitae interioris persectionem. In hoc *paravit nomen, sucum iaciens non ple- stema merito insurrexerunt nonnulli Praebbi modo , sed & plerisque Cardinalibus sules Gallicani, ae potissimum illustrissi- ipsique summo Pontifici innocentio XI. mus Bossuetus Meldensium Ep: scopus, vir
qui tandem detecta fraude multas propo- in omni eluditionis genere praestantissisitiones eiusdem Molinos tanquam haere- mus ; perlato autem ad sanrum Sedem aleas & scandalosis anathemate confixit. Apostoli eam negotio. Innocentius XII. Ex his propositionibus , quae numero' Constitutionem edidit. per quam proscri- ε8. extant in Pulla summi Pontificis mox ptae fuerunt viginti tres propositiones , ut referenda , quantumvis sere omnes in id videre est ad calcem hujus icta, ubi il- tendant, ut infame & portentosum Quie- lam integram reserimus. Fuit saec Bullatismi systema introducant , quaedam ta- lemniter publicata in regno, 3c abom-' men hanc etiam eontinent doctrinam de n. bus Episcopis adoptata, cui & humil- amore puro , quam mo , resutabimus, cu- lime se submisit memoratus Archipila iusmodi est septima r Non debet mima pus. eogitare, nec de praemio, nee de puniti Iam vero quaestio hic non est, utrumne, nec de paradiso, nec de inferno, nee detur amor purus sumptus pro actu quo de morte, nec de Hernisate . Et triges- . piam transitorio quo Deus diligatur sema quinta, Non convenit animabias ha- per omnia propter se & sne ullo respe-jus vitae intervae, quod facιam operationes e u ad nos ; satemur enim eiusmodi actum etiam virtuosas ex propria electione γ maxime possibilem esse , immo constat aes itate, alias non essent mortua , nec actum charitatIs, juxta communem Theo debent elicere aestis amoris erga B. Vir- logorum sententiam , esse amorem Dei
linem , Sanctos adit humanitatem Chrisi, propter ipsum independenter a motivo quia eum illa sensibilia sim objecta, ra- beatitudinis . Sed quaeilio est de amorelis est amor erga illa. puro habituali, utrum videlicet detur sta- Tametsi vero poti eondemnationem tus habitualis ius urum qui Deum ament. Molinos errorum , nonnulli Galliarum nullo ut uam admixto proprii comm
Epis: O quarum proscripsissent scripta , in di vel etiam aeternae beatitudinis moti Vo.
244쪽
ipse solus conitituit totam vitam inteis viorem . Nec timor poenarum nec de iuderium remunerationum habent amplius in eo partem . Non amatur amplius
Deus propter selicitatem in eo amando inveniundam. Vivit homo in statu quodam sanistae indifferentiae , in quo non amplius vult salutem ut salutem propriam , ut i betation. m aeternam , ut . mercedem nostrorum merit . rum , sed
eam vult ut gloriam dc beneplacitum Dei . Ad verius quam doctrinam sit
Praelatum de amore puro systema te-- aici debet tanquam erroneum ἐκ ia praxi perniciose in is
Probatur I. qu a illud systema est fictilium & erroneum, quod introducit in cultu Dei genus quoddam persectionis plane inauritum ; & Scripturis ac M.
Patrum disrinae aperte contrarium: sed istud systema de amore puro introducit. In ordinario Dei eultu pro persectis invita interiore genus quoddam persections hue usque incognitum , tum vero scrupturis & Patrum doctrinae contrarium . Incognitum quidem ad hanc usque aet rem, nisi dicatur hanc eandem ni isse Beguardorum & Begninarum doctrinam : exco maxime constat, quod eiusmodi amocrurus nullo in loco Scripturae, nec sanctorum Patrum scriptis designatur , um ce latentur hujus hilematis assertores , antiquos Pastores non proposuisse passim multitudini iustorum nisi exere itia am ivis interessati eorum gratiae proporiton ta . Sed dicimus insuper Scripturis sacris inani seste adversari perfectionem quam pro iustis introducit illud systema. t Primo enim docent passim Scripturae saerae & saepius inculcant Christianorum, perfectionem in exercitio virtutum positam, prout quemlibet decet in suo statu de in sterio , audiatur Apostolus , I 2. cm Haberues .i tat, donatisnemsecum
rentes , sive prophetiam secandum ratio nem fidei, sis ministerium in ministramis do , sue qui docet in dabina. Ωκi Dclia
hortatur in exhorta o , qui tribuit in simpluitate, qui praeest in sollisitudine , qui
L. Caritate fraternitruis inv1cem diligentes , honore invicem praevenientes . Sollia . cstatue nou piseri , 'irιtu ferventes, D mino servientes, spe gaudentes, in tribu
Ditalitatem sectantes, o e..Eo loci alloquitur Apost dus omnes fidelex, adeoque c&persed . s&qui tendunt ac tensere de- bent ad persectionem: Dico enim, inquit , per gimitam quae data es mihi Omn busquι Iuut Duer vos . Et quasi sermonem dirigeret ad millicos recentiores qui nescio quam peculiarem puri amoris persectionem extollunt & ambiunt , monet eos non plus sapiendum quam oportet et
Non plus sapere , inquit, verbis immediate sequentibus , quam oporteν sapere , Ied sapere ad sobrietatem. Quo nimirum εmodo id praescribit loco supra adducto
per frequens virtutum exercitium. Praeclarum est rei maxime accommodatum , quod scribit S. Parus a. Epist. eap. I. Quapropter, inquit, fratres magis satagite ut per bona opem certam Nesram vocationem er electionem faetatis, hae enim sarientes non peccabitis aliquando sc enim abundanter --nsrabitu ν vobis inimitare in aeternum remium Domini noura Salvatoris Iesu Chrisi Et paulo post antea dixerat
ibidem : Curam omnem subinferentes mianismia m fide vestra virtutem , in υ-- iste aditem scientiam , in sesentia autem absinentιam , in Muinentis autem ρο- , uentiam, in milentia autem pietatem . in pietate autem amorem fratemitatis vii in amore Muem semermiatis Maritatem , Certe innuenera sint eiusmodi locate Mu sacro , quibuω monentur fide m
245쪽
ra. & frequens virtutis exercit am comis
parari ἔ. nuspiam vero ibi iam legitur: summam perfectionis, positam. im amore puro ab illis hominibus. exercito , qui inullum spei , timoris, aliarumque vir--
Meundo legimus in Seri pruris, sancti-
Mationem mistratia in . voluntate Dei consilire r. ad Thessal. cap. . Haces . emm. --so Dei fanti calis sejira Sed voluntas Dei est ut omni ex. parte. legem adimpleamus, Plaim. I. In lege Domini voluntas ejus. r. Ioan. 3. Hoes charisas mi , ut mandata eius eu diamus , m mandatae ejus gravia' non sunt Unde manifeste sequitu id maxime necessarium esse etiam persectismi per totam vitam servent mandata Dei, quod non fit nisi per bona opera i atque excitamur per devietium salutis, . immo & pedi timorem, ut ait Apost lus , a. ad Corint. cap. 7. Perseientes faticiscationem in. timore. Dei; non au remi per quasdam steriles divinitatis spe-
Tertio , testantur Scripturae r maxiPmam Christianorum persectionem sitam esse in Imitatione Christi , Ioann. I.
De plenitudine ejus, nosti omnes accepi Remia , . ut exibeamus omnem hom nemo
perfectam in Christi Iesu. Cap. sequen-
fetentiae absonuiti. Hoc autem dico , retnema- deemiat τον in sublimitate si monum . Quomoli &s commoneri debent
fideles , ut scilicet pro certo habemt Apersee sonem Christianismi positam esse: in fide , charitate; & honis operibus , Vcaveantque ne i pes subismitatem doctrinae Myllieorum recentiorum decipiant ut . . Uno verbo tota religio nostra continetur in Christo, & per Christum vivere. & agere debemus . Ex iis, inquit S. Paulus. Id Corint.' r. ins sis im
redemptio. Quod prosecto eas gratias fi -- delibus impertit eaque, dona , quibus adentinentissimam iuitorum persectionem. ascendere possint; unde sequitur nullam 'fore sanctitatem in iis qui habitualiter versantur in eo statu in quo nec de Christo nec de eius mysteriis cogitant, qualis est ille status persectorum quem ex cogitarunt recentiores mystici. Q. iarto , docent Scripturae summam mus gratiam pro gratia . . Cap. Iq. - th Eritatis persectionem , upremum amo- Dominus ipse ait sum via , ia Dei gradum reperiri in Martyribus , in Ioann. 23. Majorem hae dilecti emnemo habet, ut animam. -- ρουι quis pro amicis suis. Sed non. apparet marty- verasas , O vita , nemo. venit ad Pinnem nisi Iuria me. Nimirum vita Christi Domini est regula morum nost--rum, &. omnis persectionis exemplar . Ata in hoc Systemate, quod . impugna mus, perfecti nunquam. cogitant d: Iesu Christo , toti sunt. abserpit: in sola divinitate , quod maxime, ostendit' illud esse: fictilium & morali Christianae pe-mtus adversum . . Idem docer Apostolus in singulis sere paginis , Epist. ad ,
losc.. cap. r. In quo Christo, . habemus ,redemptinem per sangu/nem ejus, rem
ribus plurimum familiare fuisse. varios identidem: elicere actus pur. amoris qualis- commendatur in . hoc. Systemate
contemplando divinitatem, in seipsa &diligendo Deum i ut in se. perfectus est ,
non ut nobis bonus , noni ut beatificus, non ud Salvator , immo Christi Salvatoris . exemplum ut maximum sui martyrii incentivum spectabant , excitaban turi ardentiis ina tonsequenis beatitudianis spe, dimicabantur ni iterentur Chii
iti Iumini, nomen Ec ad gloriam aeternam 2 venirent , dicentes eum M
246쪽
Hi suerunt assectus S. Ignatii ad ma tyrium sellinantis, ut patet ex Epistol. ad Romanos : Utinam , inquit , Iruarlestiis miti paratis. ne incipia discipulus ese, visibilimn inui ilium Di e..pet.rna , ut Iesum Chrisam asse.
quar'. . illum quaero quiyron bis mortuus est , ilium υeso quι roper nos resurrexit , ille lucrum mihi adjacet. . . . non flaudeo corruptibili nutrι mento , nec volvtatibus eius vitae , panem Dei mis
is μηνuinem illius. qui est cantas . incor. ruptibιlis Unde nemo inoo. videt quam illusoria sit Mysticorum, Mithrina qui amorem purum seu actam charitatis persectissimum collocant m eo actu quo diligitur Deus propter se , ita ut. nec de Christo cogitetur nec de gloria. aeterna quam diliὐuntibus . se . promisit. . Probatur' a. quia illi id Systema reiici debet ec, quo manifeste seqliuntur mulinta damnosa , erronea , & Catholico dogmati plane contraria sed tale est Suilema de amore puro quod nunc im--
. Prima consequentia quae statim tisicile. eruitur ex illo pernicioso Systemate , est . pro iustis & pei sectis in tilem esse spem quae secundδὲ est varius Theologica . aiunt enim persectos in. illo statu habitual P amoris puri, Deum considerare prout est in se, eumque dialigere sine ullo. respectu ad se ipsos diligentes ita ut . s. i anima tunc Deumonsideraret ait suum bonum & ut beatificantem, m actu L. ille. non solet persinus, sed, ut aiunt, interestatus ... Unde . aperte sequitur iam nullam renianere ipem in . persectis quandoqui--na illorum perlectioni plurimum ci Ls quodam beatitudinum motivo
. inuareotur ad Deum amandum hoc moreA puso ., Sed . illud, profecto. salsum maxime . tremema est , , quod videli-
eommuni - Theologorum doctrinae evi
. Scripturis quidem quae passim ineuia eant spem esse necessariam persectis uti & impersectis, Deum esse diligendum , .non modo ut ens quoddam summe per sectum , sed etiam ut summum homirnis bonum , ut beatificum , ut rem Deratorem , ut Saluatorem ἔ adeo ut ejusmodi motiva ne dum imminuant charitatis per s.ctionem, sed illam contrae. plurimum augeantis, Christus vera charitate diligendus proponitin, ut Amator hominum de Oalvator , , ex quo necesse est ni motivum: gratitudinis charitatem perficiat . Ioan. 3. Sic Deus dilexis mundum , ut filium. suum univultum daret. Et Sa nct. Paulus a. ad Cor. cap. I. Charitas Chri-
si urget vos, aestimantes hoc quoniam si
unus pro omnibus, mortuus eji, ergo omnes mortui sunt . .
inde motivum Uruis udinis proponitur passim iustis vel persectis , . quo
sortius exeitentur ad actus amoris Eiciendos . Deus in veteri Tel amento , . Genes. I 3. . dicit Abrahamo: Ero merces
tua magna nimis . Exodi 33. ait Moysi, Ostendam tibi omne bonum. Sic appellat. visionem intuitivam. ipsius divinitatis , in qua sta est hominis be
titudo . . Notatui dignum est , quod cunii Deus magnum charitat Is praedeptum
tradit , . ibidem hoc proponit beatitudinis motivum, Deuteron. 6. Audi Ura I o obseria ut facias qua praecepit tibi Dominus . o beno sit tibi. Et Christus.
ipse Apostolos, excitat s : -rcedis uri altera vitai praeparat M , Matth. I. Gaudete o exultate , quoniam merces vestra
x Asa es in eoelis. Et Lucae Io. Gaa dete ' quod nomina scripta sunt in caelis. Alloquitur ibi Apostolos seu perfectos qui potestatem acceperant patra di, miracula. Hoc ipsum est quod praeeipid Christus uti peti m singulis, diebus in oratione Dominica his, verbi Si z: Adveniat. regnAm tuismo .. Quis diuriti
247쪽
Hulisset prete alienem non nisi pro impet sectis suisse institutam Appi ita ma. xime sunt ad rem quae scribit S. Joanne P t. Epist. cap. 4. In hoe perfecta est, inquit, charitas Dei nobiscum, ut fid riam hii beamus in die judieii. Spes igiis tur futurae beatitudinis quae dabitur in die iudieii, perficit cha itarem. Idem in singulis here patinis scribit s. Paulus Sic Roman. 3. Selmus enim quod omnis erea:kra inremisciι partu ris usque adhuc, nen Iesum amem illa , sed nos ipsi primitias Diritus habe ures , et i si is: ra nos gemimus amynouem
'Ioritim Dei evpetiantes redemptionem emporis nostri , hie enim falci facti sumus . Ea nimirum qua sperare debent Christiani omnes f)re ut cum Christo al:quando regnent, ait enim paulo post δε postolus r Neque aItitudo, neque pr fundum , neque creasti ra alia poterit nos separare a charitate Dei qui est in Chri. Ilo Iesu Domina . Ad Titum LV. 2. Apparuit gratia Dei Saliatoris nostri v. mnibus hominibus , erudiens nos ut aθ-u negantes impieturem saecularia desid aris , sobrie , o iuste, o pie visamus an hoc saeculo eves anter beatam spemo adventum gloriae mmgni Dei, o DLmatoris nostri Iesu Chrisi . Ad Philis
Penses cap. 3. Rerunt men exsimo omnia detrimemum esse puter eminentem scien
ad regnoscendum filum , vinulem Re, furrectionis ejus edi societatem Passionum illius eo gurarus morti eμιν ad Mylinarum persequor, ad brat iam βρον- σω vorationis Dbi in Christo Iesι - - quis autem dicat eum recentioribus my- sieis , id non spe lare mis imperfectos ut ex motivo uatitudinis Be mercedis agant, vetant maxime verba ses uentres. 'uli r Quicunque ergo, inquit, ' fecti sumus, hoe flentiamνs. Et postea, imitatores mei olate fratres, o observare eos qui ita ambulanr nostra. autem conversatis in caesis es , iniae et- iam Salvatorem expectamM D nam n a
ptios affectuv exprimens sincere Apost has dixerat, cap. r. ejusdem Epistolae r Demeritim habeo dissolvi:, esse ranae ChrisO . Ex quibus manifeste sequitur motivum beatitudinis in mente S. Pa Ii apthsimum esse ad excitandam , a gendam oe pet ficiendam charitatem , etiam in viris spiritalibus, & in ptet
te perfectissimi 3. Favet etiam aperte Cone illuni Fridentinum dominae quam hie propugnamus. Docet enim less. o. c. I I. ium sexcitari portis mum per aeternam mercedem ad linum magis glorificandum rAtque ditiam eαν ραι I altivnt in Ommbus
aperibus justos peccme , si in illi r Daminorum socordiam excitauri se 'ad eurrendum sadis cohortando, eum Heue in primis glorificetur Deus , mercedem quequν intuentur aternam, cum scriptumst , Inclina cur meum a d faciendas. -- sificationes tuas propter retributionem . Et cap. 26.. expressas verbis declarat Synodus iustis proponendam esse beatitudinem tanquam mercedem, ut inde ac cendantur ad perseverandum : Hac in
tum ratione is scatis hominibus , sin
me tam ratiam perpetuo eonferum erint, fite amissam Nexperaverint, proponenda 'stim Anseoli verba: Abundare is omni opere bono, scienter Pod laboν veser nones inanis in Domino. Non enim inis με es Dein , in oblitaseatur operis vestri , dilectionis quam ostendistis
is nomiae ipsus . Et nolite amitteram dentiam vesbam que maenam haberememtinerationem. Atque ideo heno operam
tutis usque is finem, er in Deo spe. rentibus proponenda est vita aterna tanquam gratia filiis Dei per Christam . Iesum m ericordito promi a , o tamquam merere ex ipsiri Dei promi p. rebonis i reum vertias er meritis dirilia
ter reddendo. Unde sequitur charitatas persectionem non immitivi ex eo quid
qui Deum diligunt, de beatitudine &mereede sibi promimi eogitant ,
248쪽
εmmo erescere & maxime auseri hoc motivo, quan uidem praeepiunt Patres Tridentini iustia proponendam esse vitam aeternam sibi aliquando a Deo remuneratore rependendam , ut inde ad perseverandum , adeoque Deum super omnia diligendum excitentur. His addimus autoritatem Theolog rum, qui licet plerumque doctant ori dium speeificativum charitatis esse Deum in se consideratum, dicunt tamen omnes unanimi consensu Deum quatenus beatificum, seu nostrum bonum & nci. stram beatitudinem spectari ab eadem charitate, aut aliter charitatem tendere in 'eum. qaatenus nobis bonum &beatitudinis nostrae obiectum saltem s eundarium , docet S. Thomas I. a. quaest. O . art. s. charitatem esse non posse sine spe, responsione autem ad primum sic loquitur: Ad primum iacendum , quia charitas non o qualiscunque amor Dei, sed amor Dei eruo duigiturtit beat. tu vis obtestam au quod ordinamur per fidem σ Dem. 1. a. quaest.23. art. I. his verbis probat charitatem esse vero nomine amicitiam , quia m tua est benevolentia . Talis aiatem mutua beneυsentia , inquit, sindatur stiper aliqua communicatione. Cum erg'si aliqua communicatio homini ad Deum , secundum qiata nobis suam beatitudinem communiceti, super hanc communicatio emoportet aliquam amicitiam scindari. Art. 4. sic loquitur in conclusione: Cum M. nam divinum, ut obserum beatitudinis si charitatis obseelum. eharitas aliis ne cessario annuinoatui mistinibus. Et inprobatione hujus conclusionis: Responis
deo dic ndum, σuod actus habitustes cautar per objecta, proprium autem obseeium amoris es Matim, o ideo ubi es specialis ratis boni, ibi as ratio D
clatir amoria . Bonum autem diυinum ,
serens utrum in charitate sit ordo, rem se definit e Concluso , eharitatis oportet aligkem ordinem esse, cum ea extendo in Deam tanquam Matitudinis princia pium , in cuius communicatione charita
tis amicitia fundatur. Et in probati ne conelusionis: Dictum es supra, nimirum q. 23. arr. II. & q. 23. artar. quod dilectis charitatis tendit in Deum Aut in principium beatu diuis, cujus ommunicatione amicitia charitatis fundatur. Plura eaque prope innumera ex eodem sancto Doctore possiem exseribere , sed ista abunde sufficiunt ut ostendatur eum pro certo habitisse , Deum per charitatem diligi ut nostrum bonum
ut nostram beatitudinem . Idem docet S. Bonaventura in dist. 27. q. a. art. a. ubi examinans. an motus charitatis possit esse mereenarius, cum distinxisset duplicem me eedem, temporalem & aeaernam, consequenter duplicem mercenarium video
licet bonum & malum, sie loquitur: De prima mereimonia non es dubium quod motus charitaιis non potes egie
merranariusu de secunda mercimonia quidam voluerunt dicere quoa non est a Haritate , .sed ab affectu quodam natura Hinitatem conremitante I aliis autem υλλων quod talis assectus mercenarius possi esse a charisme , a curetum enim M. hendi aeternam mercedem o fruemli ater.
no bono, o desiderium patiae , nee essa ris naturalis aut acquisati, sed ratuiti. Aepostea in eam inclinat sententiam quae asserit: Quod mutas charitatis possit liemercenarias secundum uod constituit mercedem suam circa bonum incrertum aquia tendit seut finale praemium . Un-e sc respondet ad q uarium: Quod objicia tur de timore, μοδ illa qui principali per habet oculum ad poenam, non potest Deo esse acceptus, dicendum quod non es simile, nam eum poena nec si Deue me aliquid Dei, qui principaliter aspicit
poenam tanquam finem ultimum, non essinu orianatus , cum principaliorem haδeat
249쪽
intuitum ad ali d juam ad Deum, sed seerces o beatitudo summa es ipse. Deus , Me ipsam princ*aliter potes euis aspicere, ertamen in finem relle ordinatus esse. Et se patet quod nulliam inconvenienx detiscere, quod motus charitatu ingi esse
mercenarius , s dicatur mercenarius ex intuitu mercedis aeternae oe increagae. Richardus a S. Uictore pari. a. in Cantica , Canticorum cap. 33. sermonem habens de charitate, omnium excellen
tissima , qualis est In martyribus eam appellat di Iesbotiem summi boni: Maurus , inquit, in .eis ardebat quis amo. ris que s lis ad tormenta inflammabat . Magna intus dulcedo qua mortem Mina rubimam diacorabat me est chalitar,
dilectis scilicet sui , dile iis summi boni ,
fortis ut mors, smo fortior morte .
Item Hugo a S. Victore sic amorem describit, lib. a. de anima cap. 3o. Amor es delectatio sordis alicuius ad aliquid propter aliquid per desideriam
currens, σ:que ter . gavdixm requiescens s
ire desideriam in appetendo i G per gaudium in perfruendo A Et lib. q. c. 9.mur Pater charitas es , Deus .Filius ρεπιιtas es , Spiritus santitas amor Patriso Filii es hie charitas, o hac charitas aliquid semiis reqkirit in nobis scialicet charitatem, qua istut quadam affinitate confanainitatis ei sciamur oeconjungamur ... qui diligis , octilos suos femper habet ad Detim quem ' diligit , quem desiderat, in quo meditatur , ιn quo delectatur. in quo pascitur . . . Ma-όna res est amor, qao anima per semetrii am fiducialiter ad Deum Deo conissanter inhaeret . . . . anima amans fertur
votis, trahitur de eriis ... at Deo setiῶtur ad jucunitatem. In mente illorum Theologorum amor Dei etiam purusti persecti, rum coniungitur cum spe, cum desiderio beatitudi nis, qui sic Deum diligunt & Deo frui volunt. Neque vero alia est Idoctrina recentiorum Scolaiti cortim , sic loquitur Sua
ritate disp. 'r.' sect. a. num. 3. c. Re pstudetur Iunt aritim . mimnds Deum propter benescia vobis collata ) regulari re est, imperaram a grantitu me, tamen ess. et chiis a Icharis e. Et psilea e Cum Detis perfecis amarar prepter beneficium,
potius amatur quia nor amat, hoe autem
cha sentis U''s amisiti.e , neque a tira. hujus ratis ebestita es extra diisnam Ionitatem , nam amor quo Deus nos amni e De ut est, o Jamma quaedam per- Iectis Uum, item ipse nos amat quia bona' 6i , unde quia rimam. eo quod
Ex valentia quaest. r. de charitate puncto I. 6. I. Theologi nomen charitatis acesta hi pro amore timem σ ρr uuito , to Dcum non quocunqxe ecfn iratum sed etiam ut est Autor deuorum Iuperna-tAratium gratiae . Obis ilim futtire te tittidiaιν' Dperna ara citer dillaimus σα equenrer prox,um etiam propter Deum. Et f. 4. 'probat ille Theologus charitatem elli virtutem Theologicam
ex eo quod, inquit, tendit in Deum , quatenus is est in se sinimum illud bonum , quod est olve lum supernaturalisbe. uitudinis, atqαν adeo quatenus es h num supernaturale , quod scilicet naturaliter non possamus consequi, ut eo pe sm fruamur. Ellius in a. sent. dpst. 27. art. 4. ex 'endens quid sit charitas, nonnullas asseri charitatis definitiones quas appro bat , unam quae est S. Augustini e ii K. 3. de doctrina Christiana tap. 9. his
verbis toncepta me Charitatem voco m
rem animi ad fruendum Deo propter ψ- sim , se arque proximis propter Deum . Deinde vero , inquit Ellius, S. T omas i. a. q. 63. nrt. dicit charis item esse amisit iam hmninis cum Deo, quae super
Init tharitatem esse amiciti-m quandam hominis 2d Deum , fundatam super commuἡ eatisηe beatitudinis aterna, cum qua' S. Thema destina contentis ut qni tam
250쪽
2 9ritatem definium virtutem qua pia fricιasperantes nos m Dei Dios esse adoptatos,
amamus , amplectimur, o in camus eum ut Patrem noserum, dicentes , Abba Parer . Omitto plura aliorum Theologorum testimonia referre , in re scilicet minime necessaria, in id enim consentiunt omnes, ut doceant actum charitatis persectae non excludere motivum beatitudinis aeternae.
Altera consequentia quae & longe damnosior mihi videtur , & tamen in- divulse eonjunm est cum systemate recentiorum Mysiteorum de amore puro est, perfectos vivere posse in indifferentia , ut aiunt , sancta suae salutis , ita ut in ejusmodi statu habituali non amplius velint propriam salutem. Id expresse legitur in duodecima proposit-tione Molinosi his verbis : Qui suum
lueriιm arbitrium Deo donaυit, de nullare debet curam habere , nec de inferno, nec de Paracissio , nec debet δε erium 1aἷere propriae ρerfectionis, nee virtutum , nec propria Ian titatis, nec proprιae salutis,
cujus spem purgare debet. Quod quidem
non unum duntaxat , sed multos capi tales & gravissimos errores continet. Nimirum error gravissimus est , quod Chrillianus de sua salute desperet, cumactus spei Christianae toties praecipiantur in Scripturis , ut ostendimus in praec dei. ti Tractatu de Spe: sed in isto SD demate anima perfectorum , qui per amorem purum Deo adhaerent, eiusque supremae voluntati mancipantur, de sua
salute manifeste desperat, quandoquidem ne persuasum habere potest reflexa se iuste retrobatam esse a Deo , nec ullum in illo statu habituali habet suae salutis desiderium , sed simpliciter acquiescit iacturae suae beatitudinis. Item error est gravissimus quod quis putet Deum
absoluto suae voluntatis decreto possit aliquem iustum poenis devovere aeternis& a regno coelorum excludere I eiu modi enim sententia aperte pugnat innumera Scripturarum loca , cubi iustis. I sin. VII. bene operantibus & in finem ustiue per .
severantibus promittitur vlta aeterna rsed in hoc Mysticorum Sysi: emate per secti in puro amore absorpti putant Deum posse quem voluerit tametsi peris sectum & omnis peccati expertem pro suo absoluto Domino aeternis damnare
suppliciis. Error demum gravissimus . quod perfecti nullum habeant suae peria sectionis & sanctitatis des derium . de
nulla re curam habeant quod Evangelio manifeste adversatur; Christus enim ubique praecipit ut indesinenter oremus, vigilemus , & de nostra salute sollicitisimus: jure ergo proscripta est haec Quietistarum indifferentia pro salute. Tertia consequentia quae in hoc Mysticorum Systemate involvitur, est perinsectos in illo statu habitualiter perma nentes , nunquam cogitare de Christo Salvatore nec de ejus musteriis , talis cogitatio Chri isti, eius Murtis & pactionis , non spectat, inquiunt, nisi impersectos , qui nondum ad primos vitae interioris gradus ascenderunt. Sed dubio procul haec doctrina Scripturis saetis est omnino contraria: in illis quippe legitur passim vitam & salutem Christianorum positam esse in Christo Salvatore: Si quis, ait Apostolus I. ad Corint. I 5. non amat Domrnum nosertim I sum ChriVium , si anathemis . Dixerat
cap. I. Ex ipso vos est o Christo Iesu , iqui faeὶus es ei uis sapientia a Deo ,
o iustitia, oes ct catis redemptio
Vanum est autem respondere persectos, tametsi nunquam de Christo eogitent aliunde tamen divinitati ipsi quam eonis templantur intime unitos, quod longe
altius atque excellentias videtur , nam.
ejusmodi persectio Apostolis fuit omnino incognita , qui contra neminem Christianum volunt immunem a fide& fiducia in Christum, Rom. Jtistimeati ereo ex fide pacem habeamus aes Detim per Dominum noserum Iesum Chrisum, per qtiem habe s accessum per fidens