장음표시 사용
101쪽
toria, nee liquido constet Ananiam Episeopali charactere non suis. condecoratum . Deinde canones ab Holstento cap. I. ct a Morino i I. S i . productos non adhibuimus in postrema thesi stabilienda, pro pterea quod perperam accipiantur de ebrifinatione frontis, ut diximus pro p. l. ad a. Oppositionem . Eamdem rationem habuimus viis cesimi canonis Synodi Toletana: ἰ tametsi Farvaeque S q. IV. F. 3. ejusque sectatores Vanroy tom. U. pag. S. Sc Piet te tOm. V. pag.
4 et . negent ibidem agi de ebrismatione tantum vertisali: immo Holia lenius cap. 7. scribat eos , qui id reponunt. auctoritatem canonis eludere putido , Digidoque responsa, ae prodere summam ignoran. tiam Ecclesiasticae antiquitatis, quoniam in veteri Ecclesia crat una S sola ebrisnatio , ct innocentius I. eam divisit in froutalem, Si vertisalem ἔ haec tamen Omnia a me supra fuerunt dispuncta : imo vir praestantissimus, dum aliorum carpit, ct vellicat ignorantiam ., non advertit Toletanam primam Synodum illud praescribere , quod ab aetate Sylvestri in consuetudinem receptum fuerat. Ouod en in Volsienius ait, Sylvestrum permisisse presbyteris omnibus unctionem
Sacramentalem in fronte ς idque perspicue tradere Anastasium Bibliothecarium , sive Auctorem , quisquis sit, libri Pontificalis, falsum id est et neque ini in fronte legitur in Silvestri decreto . Vide Anais
stasium tom. a. pag. 3o2. & notas eruditorum pag. 7 6. nec non ob inservat. Me nardi in lib. Sacram. Greg. to m. I. pag. 38s. Nullam prae. terea in eadem thesi vim habent quae scribit prae laudatus Innocentius.
Primus Epist. ad Decentium cap. 6. non esse energum eniS manum M
presbytero, Vel diacono imponendam, πisi Episcopus auctoritatem dederit id e tendi di unde inferunt Ioannes Morinus. cap. I 6. atque Volsienius cap. a. posse presisteros, Sc diaeo nos consignaro Episcopi auctoritate S praecepto. Nam, praeterquam quod Diaconis nec Graeci concedunt , ut chrisment, decipiuntur qui unctionem . atque impositionem manuum factam sonticis atque energumenis censent esse .chrismationem Sacramentalem ς cum semper in Ecclesia consuetum, fuerit vexatos a daemone per impositionem manuum, orationem ,.signum crucis, atque inunctionem. factam sacro oleo expiare, non ut reciperent sacramentum Confirmationis, sed ut a vexatione li-
herarentur ; quod utique Episcopi auctoritate sacere possunt presbyteri, aliique clerici .. Atque id exquisiti& exemplis demonstrat au-.ctor adnotationum ad praecitatum Morini caputia pagina 79-S se. que nil Adde non sibi recte constare Morinum , qui cap. 13. pag. 6s.. scripserat nusquam licitum suisse Diaeouis confirmare , neque apud Latiuoν,. neque apud Graecos .. Infirma quoque videntur mihi ad demon strandam potestatem confirmandi iactam presbyteris . nonnulla Patrum testi inonia, quae post Arcudium. idem Morinus, Basilius Poα- cius, aliique complures Producunt a &quaci detorque L callidus, ver sutus
102쪽
Liber ΥHgesimus secundus. Cap. VIL sy
sutusque Dallaeus ad sententiam haereticorum , asserentium presbyte. eos esse ministros Confirmationis ordinarios. Asserunt Scriptorem . Constitui. Apostolicarum ita lib. VI I. Cap. 22. pag. 368. Ioquentem i mei δἐ ι πτίσμωττω δ επω - ἔ --ατιμ ειταξαμna , Sc. De Ba- pragmate , o Di ope , aur presbter , jam antea eonstituimus . Deinde , Σωσ- δἐ -οῦτον--- . ἰ-α να-ίσ- οῦδατι. ις τελωτα
νεμοι--: Un es autem prius oleo sancto e deinde haptizabit aqua: ct postremo Aruabis πvareto . Ergo cinquiunt etiam pres-hyter potest chrismate consignare. Sed hanc illationem non percipi siquidem Auctor ille brevi praestringit qua antea Ponstituerat, uidelicet Iib. I. cap. 36. pag. 288. ubi tradiderat, baptismum Episcopis vel
presbyterim, unctionem autem Chrismatis soli competere Episcopo. Vide cap. 2. prop. 2. Itaque divisim accipienda sunt quae ex libro vi t. proseruntur, ita, ut baptismus aut Episcopo, aut presbytero, chris matio Episcopo tantum, non utrumque utrique conveniat. Idem iudicium serendum est de Dionysio , seu Auctore operis de Ecclesiastica Hierarchia, ex quo objiciunt quae leguntur Cap. s. pag. 36O. .era τῶν Ἀνὰν θευ -- ἰ δε - ἐνεργήσει τοῦ θειπατου μ; -: numqtiamsacram divinamque Renerationem Sacerdor pervet abjque div ni mo anguento. Non enim ait unguento liniendam frontem a sacerdote; sed eo Ioci demonstrat vim Hierarchiae, ut diximus prop. I.ad 3. in eo sitam, quod Pontifex perficiat chrismate quos presbyter regeaeerat aqua: unde paraphrasis Pachymeris pag. 38o. habet, emisite exim vas est, ut unguento ἀπungaut butiastum , Ua γ- του δὲ χαλε- ἶσα, - ἀ κἰσα πῆ φώρω - βα-ιΘέω , ac praecudenti β.I. Diaeoni expiant, Sacerdotes iuumisant, Disori perficiunt, vi αί-
docti quidam falli Pachymerem , S corrigendum ex Maximo seri heu- te in eumdem locum pag. 3 4. Nota, Presisteris c quos dr sacerdotes meat J uos esse eonsecrandum 9 eonficiendum unguestum , quis nee auare dedistandum , tametsi in eo osserast, uIi see ordinandum, me enim solar Postifex faeis, sine quibus presister nee baptizabis, nee offeret; ubi autem hae priar ab Oistam fuerint eonsterata, tum demum Derum faetet. Verum nec S. Maximus inquit baptizatum et presbytero peruraesdum, sed ait dunta Xat, non posse presbyterum munera implere sua, aut sacrificii, aut solemnis hapti sint, nisi Ripse, S altare fuerint ab Episcopo consecrata; non enim seribit, Sine quibus neque burizabis, neque iuunget, neque offeret, sed, ῶν ἰκτὰ ἰ
que enim S. Maximus oblitus erat eorum , quae scripserat supra pag. 268. in Scholiis ad caput a. Episcopam is Delesiasteo priveipatu per a enum eos, qui se converaunt, Beere, uetere , eonfirmare, re
103쪽
post baptismum disini muneris partieipem reddere . Tandem neque ex Chrvsostomo, aut Oecumento potest ostendi olim presbyteros consignasse; ac praeter horum mentem sunt argumenta ex Commentariis in Acta Apostolorum petita r siquidem docet potius.uteroue , ut diis Nimus prop. I. munus S potestatem confirmandi suisse di δῶ- --σ δίδα , donum duntaxat duodeeiω , scilicet Apostolorum o Quoslvero pag. 96. inquit Morinus, hoc intelligendum esse respectu diais e coram , non presbterorum , est commentatio violenta , falsa , veris hisque Chrysostomi repugnans. Haec mea est de argumentis in a pendicem istam reiectis sententia . Si quis tamen illis maiorem vii inesse contendat; haud injucundam sibi rem existimet me secisse , quod ea consutando, unde deprompta sint, & a quibus tractentur accuratius , temperata animadversione prodiderim.
In quo brevis e Mitum de Confirmandis , tum sedis sitioni-
quc in his requiruntur, necnon de hujus Sacramenta ' necessitate . 3
DIxi de Iegitimo Confirmationis ministro et nune agam brevi de subiecto, sive Confirmationem suscipiente : etsi enim aliquata scitu sint necessaria ς non sunt tamen dissicilia , nee disputationunia ambagibus implicata . Igitur quaeritat priori loco , quinam Confir mari possit, ac sit saeramenti , de quo disserimus, Dbjectum Z Res.
Pondemus autem homines omnes, dummodo sint initiati baptism te, esse ad reeipiendum Confirmationis Maracterem idoneos . --nes quippe adversus spiritales nequitias , ad νersus Christiani nomianis hostes , adversus humanae naturae imbecillitatem debent Christi signaculo, & Spiritus sancti Drtitudine corroborari. Hinc Act. a. egimus, Spiritum sanctum totam implevita domum: quod Doctor Angelicus q. 72. art. 8. egregid de effectu hujus sacramenti omnibus in domo , idest, in Ecclefia existentibus Conserendi, interpretatur. At solos baptizatos esse confirmandos, insertur primo ex praxi Ecclesiae ab Apostolis derivata, juxta quam haptizatis tantum dederunt.& dant modo Antistites per manuum impositionem Spiritum sanctumet deinde confirmatur ex quo a Conciliis, S Patribus Confirmatio discatur eo ummatio , ct perfectio baptivitorum demonstratur praerterea ex eo, quod natiνitas stabilimentum praecedat, priusque debeat quis se principi mancipare, quam adscisci inter milites ἔ ac postr
mo inde suadetur , quoniam baptismus janua est aliorura lacramea
104쪽
Liber vigesimus secundus'. Cap. VIII. Ios
torum, nec potest Spiritus Christi particeps fieri, qui is mysticum
ipsius Christi corpus nondum est cooptatus. Ob eandem rationem q*non est baptizatus , recipere nmuit ordinis characterem; nisi serte . adsit baptismi praesinistrio sui habetur cap. Si quis, i S cap. V siensi, Extra de Presbytero non baptizato , necnon cap. --. de Consecr. disti v. Si opponas, Centarioni eouatum fuisse Spiritu sanctum ante baptismum; eadem respondebo , quae scripsi volum
ne V l. pag. Ss3. nec Opus est modo repet- .
. Num ergo Confirmationis capaces erant homines infantilis aetatis , ac parvuli λ Utique. Ηoe enim patet excipe uudata Epistola Innocentii I. ad Eugubinum Episcopum . in qua cap. 3. Iegimus: De Donissandis verὸ infantibus, manifestum es. ' ab alio, quam ab Epissopo fieri Mere. In cap. Etiam Si quii, de Consecr. dist. 4. habe inmus : Si verὰ parvali sunt, .ediebam, qui doctrinam uora capianν,νespoudeant pro . illis qui eos osterum, juxta morem bopriasuri :μ per manat imositionem ebri ate eommuniti. Euebarisia musteriis
admittantur. De infantibus quoque locutus est Magnus Gregoriu stribens ad Ianuarium , supra prop. 2. cap. I. Item S. P. Augustinus tract. v - in Epist. i. Joan. n. Io. Habetur praeterea inter decreta Burchardi Episcopi Vormacensis lib. I v. cap. s Uuuucient pres
isteri populis, ut quameitius potueνist suos infantulos ad ean is mandum Episcopis praesentari Deiant. Duod si neglexerint, ct presbνυν , di putas rasoricis di plinis subjareant. Insuper in Ecclesia .
incidentali consuetuin. olim fuisse infantes statim post bapti sinunta confirmare, dictum supra , ct constat ex ordine Romano, ubi tit. de Sabbato sancto ista legunturi Pontifex emeduur a fonte is Merais rium , habens ibi eompositam fedem , si in Ecclesia, ubi valuerit, ct sedeat in ea, er eum vestiri fecerit infames, confirmet eos. Extant
similia in Sacramentario Gregorii. Graeci autem etiamnum conferunt una cum haptismo Confirmationem; hujusque consuetudinis quidam Graecorum.runt adeo tenaces, ut puerorum . qui non consignati decedunt, videantur desperare salutem : quod tamen supinam red Iet ignorantiam, uti apparebit ex iis , quae de hujus sacramenti necessitate subjicientur . Tandem aecedit ratio ς quoniam desectus aetatis nullum affert impedimentum spiritualium animarum sanctitati, hujusque incremento. Vide praecit. art. 8. ad a. beatum Thomam. His
non repugnat quod parvuli incapaces sine aliquorum Sacramentorum; etenim ideo Poenitentiam, Extremamque unctionem nequeunt Percipere, quia nullum habent peccatum actuale, aut actualis peccati reliquias. ordinis pariter ac matrimonii iunt incapaces , propterea quod attinent haec duci ad peculiare vitae genus propria Voluntate ineundum . At Baptismi, Confirmationis, nec non Eucharistin
105쪽
eapaces sunt omnes, qui spiritalem vitam, aut spiritalis vitae posis sunt recipere persectionem. ι ii . i
- . Hinc oritur uiuaestio tertia , an Sc modo infantes statim post M. Uismum sint confirmandi, S cur Latina Ecclesia veterem discipliamam mutaverit 3 Quam favi quaestionem Diventes dicimus ex peis eandum esse in confirmandis usum rationis, nisi ob urgentem alia quam causam aliter Videatur Episcopo. Septennes quippe , aut grandiores , pueros esse consignandos statuerunt sub Paulo III. anno is 36. Synodus Coloniensis h. . cap. 9. Mediolanensis: . sub Pio IV. an. Fe6s. Mediolaians s v. sub Gregorio XIII. an. is 6. Mediolanensis v. sub eodem Pontifice anno Is 9. Aquensis , Gregorio ipsis sedente, anno Is 8s. Nisbonensis sub Paulo V. an. 6o9. & Synodi aliae , quarum canones collegit F. Gregorius de . Rives pag. 3so. Natalis Alex. in hac quaest. Regula visa. tom. 2. pax; 66'. Ne Martene de A tiq. Ecel. rit. Tap. a. urt. . num. 6. Quibus addo Sacramentarium Amis rosianum , Manuale SaliSburgense. Synodum S Manuale Camera tense . Bononiensem per Cardinalem Paleotum , aliaque illustri . monumen' a , de quibus parte v. cap. 1- Basilius Poneius . Catechisismus Romanus p. a. cap. 3. Si duodecimas ausuric inquit ex eiamdus uon videatur , Qque ad septimum rerte hoe Saeramentam disserre maximὸ eonvenit. Ratio eo loci insinuatur , quoniam Icilicet pueri ante usim rationis apti non videantur ad pugnam , quam pro fide Christi tenemur inire. Rationes alias assignant Theologi apud Estium dist. vi r. Φ. 23. quia majus est gratiae donum , & tenacius inhaerens, quod vigilante fide, & proprio mentis motu, ac praevia praeparatione suscipitur ἔ ct quia confirmati meminisse dehent hujus sacramenti, in quo levi etiam alapa accepta , admonentur esse pro fide contumelias & verbera perserenda. Priorihus autem saeculis confirma-hantur insantes , & quia solemni baptismo aderant ut plurimum. Episeopi, ct quia persecutionibus , haeresbusque grassantihus facilius terant baptizati corporalis , S spiritalis vitae iubire pericula. .: 1 v. Solet etiam quaeri, an confirmandi sint aegroti, amentes, ct sontici, vel energument. De aegrotis nulla dissicultas esse potest. Confirmandos declarat Concilium Parisiense vr. libro ε. cap. II. his verin his r Infirmis er morte perielitauibus , Huti baptismatis gratia Decurrendum , ita ineuntianter donum Spiritas sancti es tradendum . Vide tom. . Concit. pag. I 62 . Sacramentarium pariter Ambrosia. num inquit de Parochor inerrator nondum eonfirmatos designabit, eosque t sebi istopo devantiabit, ne iura essente morbo fine boesseramento deeedant. Habentur similia in praecitata v. Synodo Mediolanensi. Nonnulli hanc rationem proferunt, quoniam infirmi cum
106쪽
Liber Trigesimus seeuntasia Cap. VIII ros
morte sunt luctaturi: S quamvis alii doceant non esse necessarium hoc Sacramcntum propter 'erieulum Pugnae praesentis L quando mors noti infertur propter fidem; defendi tamen potest ea ratio, qua te isnus iα morte armari quisque debet adversus daemonum oppugnati pes At S Thomas praecita quaest. 2. art. S. ideo censet morituros consignandos esse , ut in resurrectione perfecti avareavit atque hanc ratio em militare tam pro adultis , quam pro parvulis monet in fine articuli idem S Doctor Quamobrem non est inutile, atat inconve, niens, si etiam, parvuli in mortis. discrimine confinmentur , ut docent citato paragraphta Estius , Sylvius tomia a via pag. 22o. Habere p. m. quaest. s. Utique permulti. Contraria quidem consuetudo spe. diat potius commodum Episcoporum, quam decedentium utilitatem. Amentes, si lucida habeant intervalla, in his debent confirmari: si
perpetuo amentes fint, frustra in eis tempus opportunum attendi. tur . Tantummmdci s in amentiam inciderint, gravi ipeccato inquina. ti, 'uoniam tunc percipere nequeunt effectum. Confirmationis, non sine steroe cheisinate linie C. Postremo . etiam energumeni egent Confirmatione: immo hujus robore Dangunt vires daemonum, a quihus vexantur. Praeceptor Malachiae, ut scribit in huius vita . S. Bernardus, inungens puerum lauaticum chrismate,. ipsum restituit sanitati it fragitque magicas ineantationes vir Christianus eodenia chrisinate deli huius, prout narrae lib. a.. de Gloria Martyrum capia 4 l. Gregorius Episcopus Τurcinensis.
In iis ver5, qui iam ratione utcntes ad Sacramentum istud ac- dunt , quaenam requiruntur animi, corporisque dispositiones Z Iaprimis certum nobis videtur ad percipiendum. Confirmationis Ductum , praemittendam esse consessionem peccatorum ,. si confirmandus sibimet conscius sit mortalix culpae , quamWis cum Moralis The logiae pervulgatis nactatoribus, etiam Ruardus, Dominicus Sol , R Estius renseant sussirere , si quis eum pia devotione , S corde contrito ad hoc sacramentum accedat. At Marten ius citato capite dos acris, antiquisque ritibus art.. a. complures Iaudat canones , &Constitutione&Ecclesiasticas, praeripientex, ut adulti sacramentalem consessionem praemittant ia Sunt veth decreta illa Odonis ParisienssEpiscopi, Herardii Τuronensis, Guilelmi Mactoviensis, a Synodorirum Coloniensis, Lingonensis , Sennonensis, Carnotensis, Parisiensis-Adea sis Martentum tom. I .prioris editionis. pagap .Haec, aliaque pro taxerunt etiam Farvacq. de Sacria in gen. 7 q. a. Merbesius 3. p. Summae Christ. differt. a. q. aoia Natalis Alexander de Confirm. c. sia
Continuator mitassii pag. 3 9. S alii plures. Addere posse muct antiqua statuta Ecelesiae Aedicensis , Cadurcensis , Ruthenensis , Constantiensis . Leodiensis, aliaque collectae in Thesauro Martenti tom. I v..pag
107쪽
xo I . De Theologicis Disciplinis . : '
pag. 3sq. 469.68 .go . Pauca producam : Burchardus lib. lv. e. M. canonum assero illam e ivt jejuri ad Confirmatissem veniant pes aetatis , ct moneamur eos fissones Deere Wius , si maudi donam Ian. Hi Spiritus valeant arespere . Desumptus est ex Capitulari Herardi Archiepiscopi Turonensis, edito anno 8i8. extatque cap. Di jejusi ἡ de Consecr. dist. s. ubi attribuitur Aurelianensi Concilio . Sacramenia tale Ambrosanum eκ Instructionibus S. Cardinesis Caroli, Synodo. rumque Mediolane sum decretis compactum , non solum docet cona fioncm praemittendam , verum etiam mandat pag. s : Ut confesseis praesitae tesunonium scriptum confirmandi ei strabeant. eui ea ra bae eommissa es. Catechismus Romanus eii. cap. 3. iam, I D insadulti jam aetate confirmandi Iunt, Ii quidem hujus fueramenti gratiam ct dona eonsequi cupiant, eos Musolum fidem pietatem se re , sed graviora etiam pereata, quα admiserast, ex animo Aiare oporteat. Sua is re etiam Haboras m est, ut pereata etiam pyias Gnfiteantur , M. Manuale Cameraeense pag. edit. Plantin. 37. prae eipit, ut confirmandi Riast disinesὸ oratissem Dominiam, salat rionem Mneelicum ι er Θmbolum et ostioram. Et insuper, uoadulti praemissa eonfessione illud fuseipiant. Item Salisburgense pansa. emulti t a pereatorum foribus per eonfessonem purgati. Ordinalis Lambertini Anchiepiscopus Bononiensis. nunc summus Ec clesiae Pastor, Notis edita anno i 32. die is. Septembris plures istiunmodi definitiones asseri , approbat , aperetissimamque proseri ratio ιnem ex D. Anton. p. 3. tit. I 4. cap. I. q. I. quoniam qui renunesat Gratiae baptismali, quod fit per mortale eommissam , postea aecedens ad Confirmationem eum eo , non confirmaretur is gratia, aere duis teretur sibi gratia , immo moniaiter peeea et, ct magis debilitaretur in anima , quamois characterem neeiperet indelebilem, Me nisi restitueretur priur gratia amea, quod non fit nisi per Paenitentiam.
. . Haud me fugit Opnonere contrariae sententiae desensores nonnullos Provincialium Synodorum canones, quibus confirmandi admonentur, non jubentur, confessionem praemittere peccatorum. Hos collegit. pag. s8o. Vitassii Continuator. Uerum admonitiones illae aut praece-ceptum non excludunt et aut non sperunt ad illos , qui conscienti lethalis culpae gravantur; aut vim duntaxat habent, si copia desit consessarii. Enimvero praescribunt iidem canonea maximum pereat
ram dolorem , eo unctionem animi , 9 eonfiteori propositum: quae omnia nego sincera esse , si contemnatur, quando haberi potest co sessiarius, Sacramentum Poenitentiae. Recole quae stripsi libro xxx. saP. I 8. prop. I. Quod si Opponas, praeteribi Ecclesiasticis definitionibus etiam ieiunium , sue quo tamen Confirmationis obtineri potest effectus; put latissimam esse disparitatem , squidem effectum illum non ita impedit comesse, quomodo gravari peccato mortistro : nec
108쪽
LIber Trigesimus secundus. CUL VIII. χον
percipio vim consecutionis istius, Possunt sacramenta vivorum ritδsuscipi a non jejuno , ergo S a mortuo . Rectὶ patria lingua , ut ruis
diores quoque intelligant , sapientissimus Ponti sex BENEDICTUsiti ordine al Sagramento dena Penice a D ragione ὸ trono utara . imperoeeιὸ essendo ineompatibile lo poeta es preeato , beneθὸ non isse αι earattere , se talano per sua dis aeta riseuesse is pereato H
At, inquis, aliae ne praeter statum gratiae requiruntur dispotationes in confirmandis Sextam mihi proponis quaestionem solutufacillimam . Duo saltim videntur ulterius praemittenda , rudimenis torum scilicet fidei notitia sussiciens, orationisque frequentia . Ro-ctomagensis Synodus celebrata an. Is 8 I. de Confirm. num. I. inouit et Monemus omnes paraeor, Sicarior , er conclauatores . ut initio Uuadragesima, ct quoties oeessio se obtulerit, de ejus virtute, dr utilitata Meeant populum : ct sequenti num. praecipit ut adulti profiteantur
Bmbolum e vostolieum . Rhemensis an. Is 8 num. 3. -dmovean rurque , ut Bmbolum e hostolorum, dr orationem dominicam mem ria mandent . Burdigalesis celehrata eodem anno l. X. Omnibus Discopis mandamus, ut suarum dioecesum paroebias saepius obeantes, hujus saeramenti vim populo expliceut, aut explicandam eurent. Bituricens s anno proximo i tit. xx. idem EccIesiarum Roctoribus, S stholarum Magistris distincte mandat can. 9. Recitandum quoque symbolum a confirmandis praecipit canone ejusdem tituli quarto. Idem praescribit Concilium Aquenso celebratum anno Is 8s. Tolosa. num an . Is 9O. cap. 3. Narbonense an. l6o9. cap. is. S Burdigalensean. I 624. cap. V. num. 2. Qin omnia occurrent pervolutanti volumen xv. Conciliorum . De oratione autem praelaudatum Sacramen
tale sancti Caroli pag. s . haec habet: Faueis ante mluistrationem diebus Parochus in euius Paroreia hujus saeramenti miniseratio indicitur , primo orationem publieam instituet, ut sui divina gratia dosa uberrime reeipiant, & sequenti pagina de Confirmandis : In primis frequentiori, ct ardentiori religiosae orationis studio devote Iese exem
aut , exemplo sanctorum tolorum, qui dum expectarent Spiria ritum sanctum , perseverantes erant in oratiose , ct Iejunio . Plura de hac oratione praemittenda tom. v. pag. 3 I9. Ludovicus Haberi.
109쪽
eo eleutIa, inquit pag. s6. Franciscus Farvaeques ἔ qui &ratIonem producit, quoniam modo frequenter post meridiem fit confirma.tio. seorsim a baptisaeo , 9 eommasione Corporis Christi. At liquet. usum administrandi Confirmationem post meridiem esse adversus Veisterem disciplinam , universalem non esse, neque praescriptum fuisse ieiunium confirmandis ratione tantum communionis . Atque de vel ri disciplina videri possunt canones plurimorum Conciliorum siveis apud Uieecomitem lib. i. de Antiq. Baptis riti h. cap. a9. sive apud Martentum tom. r. pag. 23 . sive apud Uitassen pag. s 8. sive apud Iosephum Catalanium in Pontis. Rom. tom. I. pag. 9. non enim necensum est, ut singulos proferamus. Testatus BENEDICTUS XIV. id per duodecim secula in Ecclesia servatum , ut ieiuni tantum confirmarentur ἰ huiusque rei testem producit Magistrum Sententiarum.
Recth; nam Magister qui obiit die ao. Iulii an. ii 64. scribit in iv. dist. 7. n. 4. me Scramentum a jejusis aecipi , ct jejunis tradi debet. Sed etiam post Magistrum pia illa coisuetudo diu viguit, eamque in. culcant Synodi posteriores, praecedenti numero laudatae. Pontificale Romanum iussu Gementis VIII. editum, M. . tituli i. Corfirmaudi. inquit, deberent esse jejuni. Sacramentale S. Caroli praecit. pag. s .
Velet saltem c Parochus ut pridie diei Confirmationis jejunent qui
possunι. Dabo recentiora . Cardinalis vincentius Maria Ursinus in Synodo Beneventana an. I 693. tit. 36. cap. xl. inquit: Laudab/lem tuam antiquae Delesia eonsuetudinem , ut nouus ieiuui Confirmationis saeramentum suseipiant , sancta Duodas tenendam hortatur . Idem ad summum Pontificatum evectus definivit in Concilio Romano
anno I as. tit. XXVI. cap. 4. ut sacramentum hoc ministretur , semper, quoad fieri poterit. de mase in Dessa , ct jejuni jejunis, maribus a feminis seorsim dispositis, eonferant; ct adultis, nonussacramentasi prius eo e ne mandatis . Quod servasse illius spiritus, thronique possessorem, regnantem Pontificem maximum, mox dicam . Igitur pervetusta illa consuetudo non fuit universm post duode. cimum saeculum antiquata, vigetque adhuc apud praestantissimos Ca stodes canonum. Assirmo pariter, ubique non obtinere usum confirmandi post meridiem. Oppositum namque demonstrat primi, ratio agendi illorum, qui jejuni jujunosque confirmant. Deinde aetate Amalarii Fortunati , qui floruit circa annum 83 o. administrabatur Confirmatio serandum modum primitivae Ecessa hora tinia; neque id Episcopus transgrediebatur ob neophytorum ingentem numerum Inam idem Amalarius hoc narrat de Eccl. Off. capite nono ac vicesi. mo. Insuper observatur adhuc Mediolani Sacramentale frequenter commemoratum S. Carolir ubi & istud legas: Consitata die bene mane omnes ct mares er femina eum Dis patrinis in Gelasiam sua parochiae od Ag m eampsearum eonveniant, ut hora tertia eoUr- mari
110쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VIII. Ior
mari possint. Aquensis pariter Synodus celebrata, ut dixi num. 6. anno is 8s. Studebis c inquit Episeopas Me Saeramentiais Bora tertia ministrare, qzae hora ex astiquo u stata es hujus Meramesisti, nisi neeessitas aliud suadeat. Assero tandem non ob percipiendam tantum communionem , sed ob aliam causam mane hoe Sacramentum esse administrandum, scilicet , quia super Apostolos hora tertia descendit Spiritus sanctus, cum jejuni essent, ae insisterent orationibus; quod & ex dictis consequitur, Ac amrmat paullo suis pra Sacramentale Ambrosianum , & habetur cap. Ut jejuni, & cap. Di Disevi, de Consecrat. dist. s. num. 6. & 7. tam vis ergo fateamur posse Confirmationem quovis temporari, nec ignoremus quae tradit S. Thomas q. 72. arta Ia. ad a. non esse coarctandum tempus Epistopis in ampla praesertim die resi; neque hactenus dicta servari debeant aliquo imminenti periculo : uia tameti taetrae observari potest inquit eo loci Doctoe Aquinas,3 eonvenientius est, ut a jejunis detur, ct aecipiatur . Sed audiendus scientissimus canonum in Pastoralibus litteris datis Bononiae , die, & anno num. U. praenotatis , atque ita sermone Italo paro. chos, plebemque alloquens : Per parte pol dei eouo . ostre la divota serna eo setione, esseσδε Mi disposti ad amministrare questo
duodeeimo fleolo, eonforme attesta S. Tommose πelia p. I. q. 72. art. 2. ad a. a ineomineto a dare asche aebi nos era digiano ; ma insinuandosi uel Cauone, Ut ieiuni, e net eanone, Ut Episcopi, de Consecrat. dist. s. molio bene considerati δει Venerabile Cardinale Beliarmina neI rim. I. deue De controversie lib. 2. cap. II. is Me ,
Confirmandi deberent esse ieiuni, Mi eerramente per σοι abbraeeeis remo questo eonfiglis, ed esertiamo aneora si altri ad abbraeeiaris . Nil gravius pro sententia nostra dici poterat, nil ciarius , nil melius.
Tenentur ne baptirati omnes ad Confirmationem accedere Respondeo me non sub here immenta illi Casuistarum multitudini, qui stribunt nullum de suscipiendo hoc sacramento extare praece .ptum , ideoque neminem , seclusio contemptu, peccare mortaliter si non confirmetur. Primum itaque dico, Patres, canones, gravissimosque Theologos plurimum inculcare sacramenti huius necessitatem . S. Cyprianus epist. inquit: m. quoque neeesse est eam . qui baptizatas est , ut areepto ebri ate, ides, antrione , esse aut alDei , habere in se gratiam Christipossit. S. P. Augustinus lib. Har. O a de