장음표시 사용
121쪽
que fortitudinem dari. Profertur ibidem exempIum athletae anteis quam ad singulare aliquod Certamen descenderet, ungi soliti. Tertitia Decreti parte de Consecrat. dist. v. cap. Spiritus sanctas, ex Epiastola Isidoriana inscripta Melchiadi, hac Iegimus: In baptismo rogeneramur ad viram, post baptismam eonfirmamur ad pugnam e in baptismo abluimur, post baptismum roboramur et paucisque interiectis, Regexeratio perse salvat mox in pace beati Deati reeipiendos e ciuinfirmatio autem armat, edi inseruit ad vones mundi Bajus, ct praelia
reservandor. Similia leguntur cap. Cum venisset, de sacra unctione , supra cap. 2. Prop. a. II. Eadem est doctrina Patrum; Tertullianus enim de Resurr. Carnis cap. 8. scripsit, signari carnem, ut asiwa muniatur. Auctor sermonis de unctione Chrismatis inter opera Cypriani pag. eum. Append. ait: Ex hujus auctionis beneficio ct s pientia nobis er intellectas divinitus datur; eonfiseum ct fortitudo eaelitus illabitur ἔ scientia pietas ct timor inspiratioπibus supernis infunditur . me oleo untii eum spiritualibus nequitiis colluctamur, nee ferroribus spuriis imbui possumus, qui balsami spiritalis odore ' gramaria CyruIus Ierosolymit. catech. I. pag. 63. inquit, Deinde eum tibi gratia i post baptismum, S per unctionem chrismatis eo
fertur , tunc tibi adversus eontrarias virtutes dat potestatem :-,
- δι ι τει ἐξ-iM. Plura catech. 3. Mystagogica , pag. y27. unde nonnulla inscriptimus supra cap. 2. Praeterea , quae apertissima sunt, ct eo loci produeta , tradit Cyrillus nos chrismate inungi, at induti thoraeem justitia fortiter adterstit insidias diaboli eonfisamus . Addit nos sacro unguento perunctos facilius custodire donum fidei intemeratam ct impollurum. Eucherius I.ugdunensis Episcopus , qui iuXta Trithemium floruit an .3so. hom. in die Pentecostes hahet ad litteram totum prae laudatum Caput , Spiritussanctus , de Consecrat. dist. s. ut merito suspiceris, hinc, non ex supposita Melchiadis Epistola fuisse depromptum. Adeasis Bibl. PP. paginam 6 9. sexti Voluminis. III. Idem tradidere qui de Ecclesiasticis ossiciis , ritibusque pertra Etarunt. Isidorus lib. a. cap. 2s. Ideo , inquit, pos lavacrum ungimur , ut orsi nomine censeamur . Rabanus Maurus lib. I. cap. 3 o. ait: Nisi me autem a summo Saeerdote per impositionem manus Paraebius traditur, ut roborerar per Spiritum saniatim ad praedirandum Hiis idem, quod ipse in baptismare eonseeutas est , per gratiam vis donatus aternae. Addi potest Ioannes Stephanus Duranti lib. I. cap. zo. num. Is . Sacramentale Ambrosianum pag. si . praecipit, ut con firmandis explicentur quae ad Spiritus sancti Hrem dona pertinent, quorum collatio est hujus sacramenti praecipuus effectus; revocat que ad memoriam verba Ambrosii lib. 3. cap. a. nun . 8. Sequitur
Diritate Iloaculam, quod audistis hodie legi, qaia post fontem s pers,
122쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. IX. ras
perest, ut perfectis fiat , quando ad invocationem Saeerritis DIritas sanctus rufunditur, Spiritus sapientiae ct intellectus , Spiritus eος- Iii atque virtutis, Spiritus eognitionis , atque pietatis, Spiritus saxa. moriar septem quasi virtutes Spiritus. Vide caput , A episti m/νium , de Consecrat. dist. 4. num. 9o. Hinc Nat. Alexander lib. a. Theor. Mor. R Dogmat. cap. I. art. 2. agens de Gratia Confirmationis diffuse pertractat de septem donis Spiritus sancti. Quemadmodum per Sacramentum baptismatis regeneramur in Christo , ct quasi modo geniti lacte potamur, praestatque nobis regenerationis gratia , ut quasi nobis ipsis vivamus , nullam cum exteris actionem liis beram eXercentes : ita per sacramentum Confirmationis. perficimur , ct quasi adulti aetate agimus communem vitam L periculis undique circumsepti. Congruum est ergo, ut quemadmodum per haptismum recipimus gratiam generationiR spiritaliς, per quam vi viscamur in Christo et ita per sacramentum Confirmationis perficiamur, ut in communis vitae conflictu viriliter, & tanquam Christi milites dimicemus. Utitur autem consimili ratiocinatione S. Τhomas 3. p. q. 72. art. R 7. & Catechismus Romanus p. z. cap. I
TMas Is IIL Gratia, quaesaeramenti Infirmationis esctar est , eonnotativo dissert a gratia baptismali, esique non absitate , sed tantam comparotiτὸ es persectior. Prima pars. constat, cum enim haec gratia Per ficiat , consummetque gratiam baptismatis , necessum non est aliud intrinsecum discrimen inter unam S alteram constituere , nisi illud. quod scholae appellitant differro Reundum magis re minus; maximhquod sententia nostra gratia sanctificans est quidem inhaerens qualiistas , & superaddita animae babitudo, sed non entitas recondita inter Aristotelicas categorias. Immo ct S. Thomas p. p. q. a. art. 7. ad
3. necnon S. Mnav. in IV. dist. 7. art. e. q. a. Videntur huic sententiae
subscribere, dum ille ait, gratiam sacramentalem adderesupra gratiam gratam faeientem aliquid essectivum specialit effectus, ad quos ordinatur sacramentum: alter ver inquit: In saeramentali gratia ct es gratia gratum faeiens, ct essectar specialis quem habet virtutes aeramenti: er in quantum natum faeiena una est; sed ratione effectuum disrumuntur . At rectE seribunt haec duo scholarum lumina statuendam esse distinctionem , ratione esse am, sive connotativam ἰnam gratia haptisnatis delet originale peccatum , vitamque tribuit spiritalent: Se gratia Confirmationis vireg adauget, & habet effectum alium a virtute baptismi , seisieet, inquit, eo loci Bonaventura, ablationem pusillanimitatis. Consequitur ex hac doctrina gratiam
123쪽
Confirmationis non esse absolutὸ perfictiorem gratia baptismatis
eum longe majus sit spiritaliter regenerari, quam confirmari S perisset ς sed eatenus nonnulli Theologi ac llatres confirmatricem graistiam praetulerunt baptismali, quatenus hae presipposita melius est, si homo reddatur robustus ac sortis , quam si vivat infirmus atque imbecillis. Quare minime proho doctrinam illorum Theologorum , qui hac praetermissa comparatione, absolutδ pronuntiant gratiam, quae in Confirmatione consertur , persectiorem esse illa , quam proinducit baptismus ς proptereaquod Apostoli fuerint in die Pentecostes donis praestantioribus cumulati , aut confirmatio per digniorem ministrum , nempe Episcopum , conferatur . Idem quidem viri docti, ct exercitatissimi affirmant, qui hus S concinit Fridericus Gavardit m. VI. pag. 238. Verum arridet mihi plurimum Seraphicus Doctor praecitata quaestione haec scribens: Ruando ergo fit comparatio Barum
gratiarum , potes fieri duplieiter . Uno modo eum praesuppositisuero omnino major est gratia Confirmationis, quam baptismalis : Hur henὸ r perfectὸ etivere melius es quam vivere, quia θοe addit ad U-Ad 9 eomplet. Si autem intestigatur praeeise , ut selliset bae gratia quae additur sit major , vel miπον , disendum sine dubio quod non estrantae eineaeia, ut patet , quia vivificare mortuum major gratia es,
potentia , quσm jam vivificatum sanare , vel forti are; praeesse Aqtiendo . Sed eam praefanositione majus es esse vivam ct sanam,
quam vivum tantum. Hactenus S. Bonaventura. TMasas IV. Haeretieis resipissentibus saeramentum Confirmationἰρ που eo fert absque paenitentia, vel eontritione , primam gratiam. Statuimus
positionem hanc adversus Morinum , asserentem est. Cap. M. num. 8.haeretico, dum impostione manuum praemissa haereseos anathemati- ratione in Ecclesiam admittitur. gratiam primam conserri. In qua assertione non uno ex capite Iahitur vir praeclarus. Principio supponit impositionem manuum, qua admittebantur haeretici, cse Confirmationis sacramentum, quod falsum esse ostendemus paullo infra: quamquam , etsi Sacramentum foret, corrueret Morini hypothesis, itreponeretur δ contra, praemittendam resipiscentibus exomologesim sae paenitentiam , quam nos superiori cap. num. s. etiam ad Confirmationem necessariam diximus, si praesumatur labes mortalis curupor. Deinde non recte Morinus num. Io. & sequentibus profert ad opinionem firmandam suam , S. Thomae, Caietani, Dominici Soto, Henriquea, Tanneri, aliorumque testimonia , dum asserunt interdum Confirmationem , ct reliqua Sacramenta vivorum , eripere a
statu peccati, & justificare , modo ac dens eoumenιiam gravium sce
124쪽
Liber TrIgesimus secundus. Cap. IX. I r
sdelirum non babeat, aut bona fide reputet se contritum. Enim νera ex quo in hac hypothesii sacramenta viventium dent peccatorum re missionem , & primam gratiam , quod & nos assirmavimus lib. xxx. cap. 2 i. inserendum potius est, id non praestare aut in haeretico . aut in quovis peccatore , quem pupugerit conscientia patrati criminis , nisi agat poenitentiam , & conteratur. Ouod etiam scribit Morinus, baptismum, qui in haereticis est inemeax, per Confieismationem revirescere , fructumque haeretica perfidia oppressium excutere , ct exerere , eloquenter utique , at non veraciter dictum arbitror . Nam revirescit quidem baptisinus sublato obice; sed cunia fictio veraci confessione recedit, & qui simulato animo , ct cum anfectu peccati tinctus fuerat, cordis conversione mutatur, ut dixi Iibro XxXI. cap. 2 l. num. 4. Nec Confirmatio facit, ut baptismate deleantur peccata , sed ut his remissis , baptizatus supercoelesti sortitudine corroboretur : immo, quoniam baptismus delet originariam labem, S peccata, quae Praecedunt spirita Iem renascentiam; simulatio, & pravi animi assectio illam comitantes vi poenitentiae remittuntur , non ablutione baptismatis . Atque his adnotationibus d tegitur Morini alucinatio, Sevanescunt singula ipsius argumenta. Porrb facillimum est resutare Scriptoris hujus sententiam . Evertunt
ipsam primo, quae de gratia Confirmationis dicta sunt paullo supra, hanc nempe gratiam esse baptismalis persectionem ct augmentum, ct iam regeneratos, atque spiritalem vitam agentes iuvare ad pugnam , instruere armis, & viribus augere . Nisi ergo renascatur antea, ct spiritalom vitam percipiat; nequit homo recipere gratiam illius Sacramenti, quod appellatur in Epistola adscripta Melchiadi,
alumentum militiae , atque apud Amalarium Fortunatum, Deri intutas bellatoris . Dixi praeterea confutari Morinum etiam auctoritate & testimonio Theologorum afferentium eos, qui non habent pe eati conscientiam, dummodo non simulatst accedant, consequi in hoc Sacramento gratiam primam , & remissionem . S. enim Thomas . a. art. VI I. ad 2. eo scilicet loco , quem laudat Morinus, inquiti Steat ex Ipso nomiue apparest, boe sacramentam datur ad eonfirmauis
dum quod prius iuvenerit, ct ideo non debet dari bis, qui non habent gratiam : er propter boe Hut non datur non baptizatis, ita non δε- het dari adultis peeeatoribus , nisi per paenitentiam reparatis . Insupersi vera sit commentatio Morini, falsum erit quod de Sacramento Poenitentiae definit sessi xiv. cap. r. Synodus Tridentina, Sacramen.
tum videliset Paenitentia illud esse, quo lapsis post baptismum beσemetum mortis Christi applicatur; tum quod ait cap. 2. ER autem hoc saeramentum Paenitentia lapsis post baptismum adjalutem neeessarium, ut nondum regeneratis ipse baptismus : ct quod ibidem docet illos, quos Christis Dominus lavacro baptismi fui eorporis membra seme ef
125쪽
seete , si se postea erimine aliquo contaminaverint, non iam repetἰωbaptismo ablui , eum id in E eelesia Catholica nulla ratione Leeat, sed ante hoe tribunal c Poenitentia: tanquam reos Alit ut per Iacerritamsententiam nonsemel, sed quoties ab admistis pereatis ad ipsum paenitenter eonfugerivi, posseut liberari. Quomodo enim haec vera
sunt, si per sacramentum Confirmationis absque sacramento Poenitentiae suscepto in re, aut in voto, potest aliquis consequi remissionem peccatorum, quae post baptismum patrata sunt Numquanta ergo sive haereticix resipiscentibus, sive peccatoribus haptimo reis natis aut Confirmatio , aut sacramentum aliud viventium conseret gratiam primam, nisi cum voto , aut relatione ad sacramentum Pinia nitentiae; ut disertὁ adversus Morinum demonstrat Insulensis Faris vacques , qui de hac quaestione egit accurata Sc exquisita lucubratiuncula α
SAeramentum Confirmationis imprimit ebara rem , atque iterarῶ non potes L Quod primo demonstratur ex EpistoIa Pauli ad Corinthiox z. cap. I. ubi ait: unxit nor Deus, ct signavit nos, ct dedit pignus Spiritus in eordibus nostris : de quo loco plura volum. v I pag. 2s6. ubi ostendimus Vim ct significationem Graeci verbi. et-ιξειν, quod idem est , se impreβο sigillo Insignire , sive Patres , sive etiam profani scriptorcs consulantur L Deinde traditione stabitalitur haec thesis. Auctor enim Constitutis AposL lib. ii i cap. I 6. inquit , Cum deeenti aeravitate eouatio sigilli infragilis peragatur .
da de Confirmatione scribunt Estius in iv. distia νι r. V. is. S Basilius Poncius p. z. cap. 7. idque ego demonstro ex verbis immedia id proximis, Et posti a Discopus baptizatos ungat ebri ate , Κα μετα τετε. ἰα--νος τὰ βα-χωσιμ τν-. Vide PP. Apost. tom. I. pag. 288. Tertullianus de Praescript. cap. 4o. dum scribit diabolum aemulanter affectare sacramenta Christi, ideoque signare infrontibus milites suos , sed attemperare mysterii& idololatriae rerum divinarum instrumenta , non effecta sacramentorum , ostendit haec nousolum ἐυ frontibus, verum etiam in corde consignare milites Christi. Cyprianus epist. I. ad Iubajanum pag. 28i docet ideo baptizatos confirmari , ut Spiritum sanuam eoosequantur , ct signaculo δε-winico eonsummentur . Auctor etiam serm. de Ablatione pedum n Append. Cypriani pagis cmia argumento ex natura consecrationis deprompto demonstrat hoc famamentum non posse iterari. S. Am
126쪽
Liber Trigesimus secundus. Cap. IX. I 23
hrosiuS lib. I. de Sacram. cap. 2. laudatus paullo supra , ct relatus in c. Aeeepisti, de Consecrat. dist. i v. confirmationem pariter appellat spiritale signaeulum. S. P. Augustinus lib. 2. contra lit. Petil. cap. Io . iplam Confirmationem comparat baptismo , eamque permanere docet in bominibus pessimis, quod de charactere tantum accipi potest: Sser m. de Cataclysmo , quem tamen PP. S. Mauri tom. VI. pag. s98. opinantur esse addititium, comparans baptizatum navi tempestate procellisque jactatae , Baptizatus es, inquit, sinuatur regio
charactere, ere. Theodoretus in Cantica Sacramentum hoc appellae sigilium , Miamque regiam, ut vidimus capite hujus libri secundo. Accedunt definitiones Ecclesiae . Etenim Gregorius Magnus lib. X l v. Epist. 37. alias I a. ad Felicem Episcopum Messanensem , vetat ne baptismus, aut Confirmatio repetatur . Idem definit Gregorius II. Epist. ad Bonifacium , unde Gratianus conflavit cap. De Homine, de Consecrat. dist. v. num. 9. Haud secus Innoc. III. in cap. Pastoralis , Extra de Sacram . non iterandis . Concilium pariter Toletanum VIII. an. 6s . cap. 7. Sanctum Chrisma tallatam , inquit, ct altaris honor avelli nequeunt. Ita Concilium Cabillonense I l. an. 8 II. at que his vetustius Tarraconense an. 49o. laudatum cit. q. I s. ab Estio, quam tamen Synodum vereor ne sit fictilia, cum prima Synodus Tarraconensis celebrata sit an . si 6. sedente Hormisda . FIoαrentinum Generale in decreto Unionis, Inter sacramenta , inquit,
tria sunt baptismus, eonfirmatio , ct ordo , quae ebaracterem , ides spirituale quoddam signum a reteris distinctivum, imprimunt in aniama indelabile . Tridentinum denique sess. vi r. can. 9. Si quis dis rit , in tribus Saeramentis, Baptismo seisieet, Confirmatione, ct Ordine non imprimi eharaeterem in anima , boe est , signum quoddam spirituale , ct indelebile, unde ea iterari non possunt, anatbema sit.
Postremo Theologi suas etiam rationes addunt, scilicet, quod Sacramentum istud conseratur per modum consterationis, ct semel consecrata talia permaneant , quam rationem urget Magister in iv. dist. 7. Est ius in eamdem distinctionem , aliique passim . Videtur haec ratio inniti iis , quae scribit praecit. Auctor serm. de Ablui. pedum. Semei sancti alis nulla deiseeps manar iterum conserans praesumitaeeedere , ob quam rationem & S. P. libro 2. contra Epist. Parmen. cap. I . probat non posse in Ecclesia baptismum & ordinem iterari:
xuod indubitanter c ait in fine distinctionis Magister etiam de cis.
Armatione tenendum est. Uerum tamen est, eum, qui Confirmationem iterum reciperet , aut conserret, complurium sententia non fieri irregularem ., quemadmodum fit repetens baptismum; proptereaquod irregularitas contrahatur duntaxat in casibus jure expressis , atque poenae sint
potius restringendae, quam ampliandae. Legi potest Sylvius in articuo a lum
127쪽
tum s. quaest. 2. m. Partis, ubi etiam praeter recentiores Iaudat Se tum , Petrum de Aliaco , PaIudanum , ct Dominicum Soto . THas Is II. Ritus, quo olim haeretici reeiplabantur in Gesesiam, son erat repetitio saeramenti Confirmationis. Diximus cap. r. hujus libri redeuntes ad Ecclesiam haereticos suisse receptos aut unctione chrisma istis, aut impositione manus , aut sola fidei professone, recitatis verbis Gregorii Magni ex Epist. 6 . libri xi. Diximus praeterea in in cidentali Ecclesia Arianos reeeptos impositione manus , in Orientali autem unctione chrismatis , immo & hanc unctionem aliquando ad.
hibitam in quibusdam Ecclesiis occidentalibus, Galliarum praesertim,
atque Hispaniarum. Videndum est ergo an reciperentur per Sacramentum Confirmationis, adeo, ut haec iterum conserretur. Ac primo advertas disticultatem nullam esse de haereticis invalide baptietatis , inter quos lib. XXX i. cap. 8. connumeravimus non solum Bon facos , Cataphrygas , & Montanistas , verum etiam Eunomianos &Aetia nos , necnon Arianos Gothos : quos propterea resipiscentes iterum baptigari, ct confirmari oportebat. Nulla pariter occurrit
difficultas de iis , qui bapti rati quidem, at non confirmati fuerant, ut de Novatianis scripserunt Pacianus , qui obiit sub Theodosio seni
re an. 38o. Epistola ad Sympronianum , quae extat tom. IV. Bihi. PP. pag. 3 . ac Theodoretus de natus anno 46o. lib. I. haeret. sabul. Cap. s. t Om. V. pag. 23 o. editionis Sirmondianae. Ergo de haereticis & baptizatis , & confirmatis procedit quaestio. Ac haereticos
omnes promiscue receptos impositione manus esUrmatoria contendit Sirmondus in Antirrhetico a. cap. s. idem assirmant de haereticis ba miratis, ct confirmatis in haeresi , non autem de baptizatis &confirmatis in Ecelesia Catholica priusiauam in haeresim Iaberentur, Naidonatus q. I. de Confirmat. Morinus libro IX. de Poenit. Cap. 7. quem tamen Continuator Nitassi pag. sue 4. ait sententiam mutasse, ct Antonius Augustinus in Epito me Iuris Ponti f. lib. 23. tit. 8. Communior tamen, & vera sententia est, haereticorum neminem iam baptizatum S confirmatum, sive in haeresi, sive in Ecclesia , resormatum receptumque fuisse per Sacramentum Confirmationis , adeo, ut impositio manus, aut chrismatio adhibita in hujusmodi haeretic rum receptione , cerem Onia quaedam suerit, non Sacramenti hujus repetitio. Ouam utique sententiam praeter Bellarminum , Arcu-dium , & Petrum Aurelium Sirmondi adversarium , propugnant ex Theologis aetati nostrae proximioribus Christianus Lupus ad can
nem v I . Constantinopolit. to m. a. pag. 246. & sequentibus Franciscus Farvaeques de Confirmat. cap. I. q. 4. Iuen in q, 7. cap. I. art. a.
128쪽
Liber TrIgesimus secundus. Cap. IX. 12 s
349. Cardinalis Gotti q. 2. dub. I. S q. 3. duh. a. Benedictus A. M. Canali lib. 3. de Sacrament. q. I. cap. s. Auctor Op. de Re Sacram. lib. 3. cap. s. aliique quam plurimi. Suadetur proposito I. quoniam Stephanus Papa in celebri suo decreto adversus Rebaptizantes ait: Si ergo a quaeunque haeresi venerit , nihil innovetur, nisi quod traditum est, ut manus ilia impo-uatur is paenitentiam. I inpositio autem manus in paenitentiam estreeonciliatrix, non autem confirmatoriar quod constat tum ex significatione verborum , tum e X Epistolis Cypriani, & testimoniis Augustini producendis thesi sequenti. Nec audiendus est Ioannes Morinus, qui Iibro I x. de Poenit. Cap. 7. num. II. scribit Stephanum contendita, ut haeretici reciperentur per manus impositionem in Diis ritum sanesum , non , in poenitentiam; sanctus enim Cyprianus Epistola 4. semel, iterumque repetens decretum Stephani, legit ut nuper productum est : idque non diffitetur Morinus eodem cap. num. I 2. Praeterea eX Morini, aliorumque consessione baptizati in Eccle-sa recipiebantur per impositionem manus reconciliatricem, quo niam Cyprianus Epist. i. & 74. Crescens a Cirta , aliique a Cypria. ni partibus , apud Augustinum Iib vi. de Baptis cap. I s. atque ipsemet Augustinus eodem opere lib. II r. cap. ii. affirmant hujusmodi haereticos recipi per impositionem manuum in paenitentiam. At idem affirmandum est de haptizatis in haeresi , cum Innocentius I. epist. l8.
feribat, Ariavos baptizator in haeresi fuscipi tu Gelsa per maπus
impositionem sub imagine paeniteWia, atque idem asserat de haereticis omnibus Hieronymus in Dialogo adversus Luciserianos, & Augustiis nus lib. v. de Baptismate cap. 23. Igitur si baptizati in Ecclesia excipiebantur impositione manus reconciliatrice , admittebantur ea pariter ratione baptizati extra Ecclesiam . III. Donatistae se hismatici &ab Ecelesia divulsi non recipiebantur impositione manus confirmato-νia , siquidem Catholici tam baptismum , quam Confirmationis sacramentum collatum a Donatistis ratum , validumque putabant; cum sit utriusque Sacramenti eadem ratio, nec ministrantium fides det efficientiam, aut auserat Christi lavacro, vel oleo. Testis est Optatus Mileuitanus lib. vi i. contra Parmenianum num. 4. testis Augustinus lib. 2. contra lit. Petiliani cap. Io . testis Alcimus Avitus Viennensis Episeopus epist. 24. ad Stephanum Lugdunensem. InvenimuSergo baptizatos extra Ecclesiam , nee tamen receptos impositione manus confirmatoria. Ea propter manus impositio adhibita in recipiendis haereticis appellatur reeoueisiatio in libro Pontificali, ubi agitur de Eusebio Papa , in perantiquo Breviario fidei contra Arianos edito a Sirmondo pag. igi. in litteris Rufini ad Macarium , ceteris.
129쪽
ras . De Theologicis Disciplitus
sententiam oppositam docti viri, propterea quod constat ex veterum monimentis imponendam manum redeuntihus ab haeresi , ut ae-eipiant Spiritumsonesum . Ita canon 8. Concilii i. Arctat. Siricius Papa epist. l. ad Himerium Tarraconensem , Innocentius Epist. 22. Leo Magnus Epist. ias. alias I . S Vigilius cpist. a. ad Eutherium, quae omnia collegit ex Morino pag. 629. de Poenit. eruditus aevi nostri Theologus . At haec, aliaque id genus plura de sola impositione manus in paenitentiam accipienda sunt. Corruunt ergo sententiae opinpositae fundamenta . Minorem probo hac ratiocinatione 4 Est senistentia Augustini libro I. de Baptismo cap. II. num. 8. Baptismum apud haereticos non operari remissionem peccatorum, propter difeordia foeditatem ,-difensionis iniquitatem ζ ac tum valere , cum a ad Eeelesiae pacem veserint, quoniam idem baptismus, qui propter diseordiam foris operabatur mortem, propter pacem intur operatur salutem. Ideo ergo per reconciliationem haeretici accipiunt peccatorum remissionem, ut docuerat idem Augustinus lib. I. eiusdem operis cap. I 2. num. 18. Duia iba reconciliatione , ae pace praesarur, ut
ad remissisnem pereatorum in avitate iam prodesse inripiat saerame tum , quod aceeptum in Rhismate prodesse non poterat. Atque haec est quoque doctrina S. Thomae I. p. q. 69. art. ro. calculis Theologorum omnium firmata . Ita nunc alucinationem aduersariorum detegimus . Impositio manuum , qua recipiebantur haeretici, non consere.
hat Spiritum sanctum & remissionem pecatorum vi sua , ac per se, ut faciunt sacramenta , sed ratione unionis & pacis , per quam sacra. menta iam suscepta incipiebant prodesse , cum in separatione S di ,
Cordia mortem, non gratiam Operarentur. Non erat ergo illa mam
nus impositio sacramentum Confirmationis . Hine Siricius explicans citata Epistola quid praestaret resipiscentibus haereticis impositio manus Episcoporum , Discopalis manas impositione, inquit, citholieorum conventui soriamus. Innocentius I. epist. 22. cap. I. ait, ab haereticis ordinatos uuiseratum per illam manas impositionem habere eginput, decernitque , ubi paenitentia remedium neeessarium est , illic ordinationis honorem oeum habere uos posse . Tum cap. Iv. de baptiuetatis in haeresi , inquit, Nostrae verὸ lex est Delesiue, venientibus ab haeretieis , qui tamen illie baptizati sunt, per manus impositionem
Dicam tantum tribuere communionem, nec ex bis aliquem in elerica
eas honorem, .el exiguum Iubrogare. Capite autem s. 4At verὸ bi, qui a Catboliea fide ad haeresim Iransierunt, quos nos aliter oportet nisi per paenitentiam suscipi , apud vos non sotam paenitentiam non
agunt, verum etiam honore minuuntur. Non apparet his in locis distrimen , quod Morinus num. 8. aliique post Morinum confinxere , primi generis haereticos per impositionem manus eonfirmato
130쪽
Liber Trigesimu& secundus. Cap. IX. III
positione enim manuum primi haeretici recipiebant eorumcnIouem latis eam , idest, nullo frui poterant clericatus honore ς cum baptietati in Eeclesia S transeuntes ad haeresim , si revertenter longa paenitentia
abolevissent erimen apostasiae , siustilaere possent dignitatem Ecclesiasticae ordinationis . hique id legenti Innocentianam Epistolam erie perspicuum Idem sensus est S. Leonis stribentis ad Episcopum Ravennatem Si ab baereticis baptieatum quempiam fuisse constiterit, erga
hune nullatenus sacramensum regenerationis iteretur : sed hoc tantum quod ibi defuit conferatur , ux per Episeopacem manus impositionem virtutem Iancti Spirisus consequatar ia Ouo sane in loco virtus spiritus sancti est effectus baptismi, videlicet gratia . quam recon-eiliatus consequitur per impositionem manus , quatenus per hanc unitur EccIesiae. Quid enim est illud , quod defuit in baptismo collato ab haereticis, nisi unitaS Ecclesiae , extra quam sacramentum restenerationis non potest prodesse 2 Nam si defuit etiam Confirmatio, iam haec non repetitur ἔ neque, hoc etiam dato, ad νersariis suffraga istue auctoritas Magni Leonis. Vigilius denique in Epistola ad Eutherium cap. I. asserit tantum, rebaptizatos ab Arianis reconciliari,
usu per illam impositionem manus , quae per lxvoeationem sancti Spiritus operatur, sed per illam , qua poenitentia fruilus aequiritur , θ' sanctae communionis restitutio perficitur. Diversa ratione reconciliari haereticos haptizatos in haeresi nec Vigilius asserit, nec uestigi uir est aliquod, unde istud conjicias. Ex quihus omnibus habes, impositionem manus in haereticis ad fidem conversis contulisse Spiritum
sanctum ratione unioniS Ecclesiae , non efficientia repetitae Confirmationisia Absolvamus argumentationes istas aperti Sino Augustini testimonio, quo utitur Thomas Ualdensis contra Armaeanum , de Sacram. Confirmat. cap. s. S adversus Morinum Farvacquesius
q. iv. q. s. Masas sutem impositio , si non adhiberetur ab baeresi venienti . 'tanquam extra omnem culpsm esse judicaretur ; propter earitatis autem copulationem , quod es maximum donum Spiritus sancti, Me quo non valent ad salutem quaecunque alia Dum in Bomine fuerint , manus hareticis correctis imponitur. Ita Augustinus lib. v. de Baptisno cap. 23. num. 3I Diluenda remanent pro sententia opposita quae seqtrantur. I. Canone vi I i- Nicaenae Synodi statuitur, ut Cathari, idest, Novatiani recipiantur impostione manus - II. Septimo Concilii primi Constantinopolitani legitur: rianos quidem edi Macedonia uor, Er Sabbatianos, ct Novatianor, qui dicunt seipsos citharos, ct riperos , hoe es mandos vel siniseros , Tessarariearitas, sive Tetraditas , pollinari s reeipimur, dantes quidem libellos , O omvem bar Am anatbematuanter, qua nos sentit, ut saueia Dei Catholiea, er