장음표시 사용
81쪽
vetusti ritus rationem , is qua simplieiter abrenaueiamat Salasar ae praeterea scribens in caput vi ri. AR. Apostol. haee de Philippo pro. nuntiat : Si 4 Ulatus esset, ipse utique manus imponere potuisset, at Me erent Spisitum Iansam et Me enim filia Ponti ibas debetur non autem prasisterire quibus sive extra Episcopam, sive praesente 'sevo baptizest, ebrismate baptizatos avere licet, sed quod De .rit ab Epistopo ransieratum, nos tamen frontem ex eodem otio eosin
gnare, quod solis debetur Episeoph. eum tradant Spiritum sanctum.
Quae verha ex Epistola Innocentii I. ad Decentium videntur exsertopta . Illa praeterea objectio, si quid evinceret, probaret tantummodo unctionem chrismatis non pertinere ad 6sentiam confirmati nis ς nec ullatenus hanc de ministro catholicam sententiam labefacta. Tet : quamquam nec illud evincit, cum Beda tribuat eidem unctioni Sacramenti peculiarem rationem, atque, ut modo diximus , gratiae spiritalis effetentiam. De Sylvestro dimam supra cap. V. q. 4. Concessum ab eo pres hyteris , ut baptizatum chrismate linirent in . vertice. Nec aliquem movere debet quod in Pontificali legitur , COM isituit Chrisma ab Episeopo eonfiet, ct privilegium Episcopis dedit,iat baptizatum eon nent propter haeretieam suasionem. Eo namque in loco verbum , Cocipuit, non priorem institutionem significat . sed perantiquae confirmationem , atque declarationem , ut scribit Lupus in notis ad Cancines vr ii. Concilii, Ac praelaudata Annota in s. s. maioris hebdomadae num . i84. BENEDICTUS Pontifex Maximus . In quorum sententiam lubens descendo , qu id in libro Pont,seali paucis interiectis de SiIvestro legimus, me eonstituis, at s
er elam altaris non in serita , seque in pasno tincto eelebraretur, aes tantum in linteo ex terreno lino proereato ς quod tamen ab Eusebio
ejus praedecessore statutum krtur. Sant qui reponant libro Pontimeati fidem non esse ad hi hendam , cum eo in loco tradat a Silvestro ihaptizatum Constantinum , condemnatum cum Ario S Sabellio Photinum haeresiarcham, & celebratam Romanam Synodum , cujuS acta non probant viri naris emunme . At necessum non est implicemus nos hisice tricis, maximae quod baptizatum a Silvestro Constantinum amrment etiamnum Historici praeclarisimi, ac Photinus rever , non quantum ad personam , sed quantum ad dogma suerit in Synodo Nicaena maedamnatus . videsis notas in Anastasium tom. 2.Pag. 3o6. edit. novissimae. Oppon. a. Canones ConciIIorum aut consemandi potestatem. tribuunt pres hyteris, aut illis antiquitus collatam suisse supponunt .
Igitur non sunt soli Episcopi ordinarii Confirmationis ministri. Prob.
ant. Illiberitana Synodus celebrata, ut sertur, anno 3 s. canone
38.& 77. mandat, ut baptigatus a diaeono per manas impositionem per. Aciatur. Ergo non tantum presbyteris, verum etiam diaconis erat
82쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII. 7s
olim confirmandi perficiendique facultas. Concilium Carthaginensesteundum celebratum anno 39o. Canone 3. S Carthaginense tertium celebratum anno 397.canone 36. Praecipiunt, ne ebri a conficiatur a presbieris. Ante illud ergo tempus, inquit DalIatus, presbyteri conficiebant chrisma , ideoque S confirmabant. Τoletanum primum anno so. canone Eo. ita definit et Statutum est, diaeouum non ebris
mare, sed presisteram absente Episcopo ; praesente vero, si ab ipso
fuerit praeeptum . Episcopo itaque absente presbyter olim ordinaria potestate chrismabat ἰ praesente verb Episcopo hujus duntaxat iussu,
atque permissione. Arauxicanum I. celebratum anno MI. canoner. haec statuit: Haeretisor in mortis diserimine positos , si eatbolieὸ esse desiderant, si desit Episcopas, a presisteris eum tarismate ct benedictione eon nari pia it. Igitur consignare possunt presbyteri,s non adsit Episcopus, urgeatque necessitas aliqua . Secundum HiDpalense an. 6 I9. canone v r. declaravit ebri ationem presbyteris esse prohihitam novellis Delesiasticis regulis: ideoque non antiquis, non divino jure, non Christi institutione, non prosecta ah Apost licis temporibus consuetudine . Extant demum permulti canones de chrismate gratis nulloque pretio presbyteris distribuendo : quem inusium , nisi ut chrismate ab Episcopo benedicto & ipsi consignent haptizatos Resp. hiis sacrorum Conciliorum definition thus nullum positi ni nostrae praeiudicium illatum iri, si concedatur colIatam fuisse illa.
rum vi presbyteris potestatem confirmandi, quam ordinario iure nequaquam habuerint. Praeterea ad singulos praecitatos canones ista reponimus. Tricesimo octavo, & septuagesimo septimo Illiberitano decernitur, ut baptigatos in neeessitate a laico , vel a diacono plebem regente , Episeopas per benediωοπem perfietat et ideoque nec diaconus, nec baptizantium alter, excepto Episcopo , habet juxta canones illos ius confirmandi . Vide Conc. Hispan. tOm. I. pag. s68. & 26. In Concilio Carthaginensi a. ac multo magis in tertio, supponitur ebrismatis eonfectionem , quam temere sibi quidam presbyterorum arrogaverant , etiam antiquioribus definitionibus suisse illis prohibitam e nam in eodem canone tertio Concilii a. legitur dixisse Fortunatum , sive Fortunatianum Epistopum , Memini praeterito Gneilio fuisse statutam, ut ebrisina, vel reconelitatio paenitentium , neeno ct puellarum eonfeeratio a presbieris nos faut, tom. a. Cone. pag. t I . Et in codice canonum Eccl. Africanae, eodem -ium. pag. Iosa. D praeteritis Conciliis statutum meminimus, ut ebrisma, tri. Canone autem 36. Concilii tertii, hoc discrimen statui. tur inter consecrationem Virginum , ct consectionem chrismatis, ut presister ineonsulto Episcopo virgines non eonfieret, chrisma vero
amiuam eonfietat , de qua verborum diversitate dictum supra. ΤΟ-Diuitiaco by Coos e
83쪽
Ietano in canone agi de chrismatione Saeramentali, presbyteris tamen extraordinaria facultate commissa , sentit Christianus Lupust m. 2. pag. 1424. eo quod unctionem verticalem etiam diaconus haptizans possit conficerer idemque sentit vir praeclarus de canone ,
Presbyter praesente Epis o non signat in antes, nisiforte illi ab Epi resto fuerit prxceptum, qui extat cap. si . Gllect. Martini Epistopi
Bracarensis. Ceterum videtur nohis pertractari isto in canone de unctione duntaxat verticali, quam ante Epistolam Innocentii primi ad Decentium cum licentia Episcoporum Presbyteri usurpabant. Eleis nim undilonem illam S. Silvester concessit presbyteris absente Episcoopo, S propter occasionem transitur mortis, ut legitur in libro Pontis. feribitque lib. a. de Sacram. p. 7. cap. 3. Hugo victorinus. Adeas notationes ad hunc Toletanae Synodi canonem tom. 2. Conc. Hisp.
pag. ro. Innocentius itaque anno 4 6. indulsit, ut presbyteri chrisi male inungerent in vertice baptizatos, seu extra Episeopam , seu praesente Episeopo: cum Toletana Synodus declarasset, iuxta conlaetudinem inductam sub Sylvestro, ut chrismarent in vertice absente Episi copo et praesente autem , si Discopas praecipiat, ct annuat. Ad cano.
nem Arauxicanum respondemus non de sacramento Confirmationis ibidem agi, sed de reconciliatione haereticorum, qui , ut diximus capite primo , recipiebantur pluribus in locis unctione ehrismaris, non tamen Saeramentali, nisi sorte sacramentum Confirmationis non recepissent: de qua redisserendum postea . Errant enim , qui ubicunque nomen audiunt aut chrismatis, aut conisationis, intelligunt statim sacramentalem unctionem ς quod satis commonstrant quae nuper diximus de unctione verticali ex Innocentiana ad Episcopum Eugilbinum Epistola, ct de consignatione cnergumeni ibidem num. 6. presbyteris, ceterisque Clericis non denegata . Canon postremo Hispalensis non ait inhibitam Confirmationem presbyteris decretis tantum recentioribus, sed novellis er Ecclesiasteis regulis, reeen tihus scilicet, antiquisque: immo eodem in loco , tom. U. Concilis
pag. i 666. non solum commendatur veterum canonum auctoritas, verum etiam producitur ratio , quam semper necessum est viguisse.
Asseritur enim illicitam esse presbyteris chrismatione in , Ruia 'π-tificatas visem non habent, quem Diis deberi Episcopis auctoritate is eanonum praespitur , ut per hoc er discretio graduum , ct dignitatis fastigium summi Ponti is demonstretur . De ceteris autem decretis Iatis de chrismate presbyteris distribuendo , cum illius usus sit quo que in unctione verticali, ct idem chrisma deservire queat Pontificiabus lustrantibus dioecesies , quicquam adiicere non est opus. Opp. 3. Pluribus in locis Presbyteri ordinaria potestat&confirmant . Nam in Commentariis ad Fpist. ad Ephesios, quae trihuuntur Ambrosio , tom. 2, pag. 2 i. Append. legitur, e us e tantum
84쪽
Liber Trigesimus secundus. Cap. VII. 8 c
Augustinum in Qu. ex utroque Testam. q. Io I. Neque dicas opera haee esse supposititia, eiusdemque auctoris, id est, Hilarii Diaconi Luciferiani , aut scriptoris alterius Damaso Papae coaevi. Ex hoe enim apparet scriptoris antiquitas, quae & commonstratur quia iapriori opere ii tantum Ecclesiastici Scriptores laudantur, qui Dama- sum praecesserunt, ibique praesertim refelluntur Ariani, Donatistae. Novatiani, ac Photiniani circa Damasi tempora exorti. In alio quo que opere, q. XL. connumerantur anni circiter goo. a devastatis per Uespasianum Ierosolymis; quod ejusdem vetustatis est argumentum. Nee Lueiferiani nominis macula his fidem derogat: eum hujus iacti nis homines nequaquam circa Confirmationem deprehendantur eris ram . Graeci etiam ante Photii aetatem a simplici presbytero confirmabantur; eamdemque consuetudinem aliquando in Ecclesia oecidentali obtinuisse, patefaciet consequens propositio . Resp. nihil ex hisce momentis inferri, nisi presbyteros aliquando confirmasse; num vera potestate ordinaria, an Pontificum indulgentia , atque num valide ac Iicite, an illicite & invalide, minime affrmat auctor quaestionum, & praedictorum commentariorum . qui haec resert quidem, at non approbat. Adde non esse mani in sum de qua Gnsignatione Scriptor ille sermonem instituat, atque in USS. optimae notae, necnon in postrema editione Parisiensi pag. 93. Append. tomi 3. Op. Aug. non legi, Presbditer eo guat, sed, Confe- erat presister . Ouantum ad Graecos attinet, olim baptigatos chrismate inunctos fuisse a solis Pontificibus, testatur Georgius Pachy- meres in Paraphrasi Dionysii de Ecclesiastica Hierarchiar de quo vide Allatium de Ecclesiae occideotalis S Oriental. perpetua consensione lib. I r. cap. I 3. p. Iso. Insuper Matthaeus Blastarius , licet schis. maticus, apud Arcudium lib. a. Concordiae cap. t l. pag. 84. affirmae neque presbyteros, neque Corepiscopos habere potestatem consignandi, ct impertiendi Spiritum sanctum ς S Gabriel Philadelphiensis apud eumdem Arcudium seq. cap. II. pag. 88. affirmat, anteeedes ter hoe Episeopis datam esse cui inungant chrismate baptietatos quibus er solis boe lieeι rensiore . Dessam vero Orientalem nos tantam ris riseibus , sed etiam ρer ipsos presisteris post saeram baptismatis cereis moniam eoneessiste eitra uuam eulpam uscitoπem ebrisinatis , πe quis baptizatorum Wusmodi gratia privetur, si eum eoutingat, at sust bu-
manae res, repentina , atque immatura morte ex b re vita migrare .
Simon etiam Thessalonicensis apud Socolovium pag. 33. edit. Crae viae , ministros ordinarios Confirmationis facit solos Episcopos . Ex quibus constat apud Graecos a presbyteris Confirmationem conferri delegata lacultate , non ordinaris .
85쪽
gnent, unde venit haec lex Quisnam huius legis conditor Apostolorum ne unus Aliquis vero Patrum Z Num etiam aliqua ex Synodis Sed ubi, quando congregata est hujusmodi Synodus &quorumnam calculis confirmata Z Praeterea si non licet Sacerdotibus eos, qui baptizantur , unguento consignare ς igitur nec omnino sacra facere, nec bapti a re, ut tibi nec dimidiatus Sacerdos , sed integer ad profanum statum reiiciatur. Haec Photius in Encyclica su
Resp. Photium, qui a Ioanne Patriarcha Constantinopolitano in Orat. de unione & pace Ecclesiarum Veteris, ac novae Romae, iure appellatur etis, - πα- - ἰώ s b, radix quadam, totiusque mali prine tum, a Ioanne autem Methonensi in Epistolam Marci
'ineeρs schismaticorum , immo vero satior edi opifex sebi aris , in. Encyclica illa Epistola , ut calumniis atroci stimis in Latinos , ita ineptis argutiunculis abundare . Quod ad praesens attinet institutunia, propugnata a nobis lex continetur ici Apostolicis actibus , ad quorum lectionem sicut olim Luciferianos amandavit Hieronymus , ita nune mittimus Photium, ceterosque schismaticos . Si Patrum testio monia quaerit; illum obruere possumus nube testium , non Latino Tum tantum, sed S Graecorum , magni etiam Chrysostomi, Isidori Pelusiotae, aliorum. Obtendemus quoque Orientalis Ecclesiae mois rem primaevum, ipsis h Graecia accitis scriptoribus t nec verhis verinha retundimus , siquidem quod affirmamus nos posse , istud iam egimus . In altero quoque argumento Photius ratiocinatur ineptΦ. Etenim si quisquis baptirare potest, potest S consignare; quare Diaconus , qui in necessitate baptirat, in necessitate nequaquam consignat Si non est dimidiatus Sacerdos, qui conficit Eucharistiam ., sed ordines sacros non confert, quoniam haec diversa sunt munera, diversaque connotant sacramenta ἰ cur sacerdos dimidiarus dicendus est, qui consecrare potest, confirmare non potest Z Ouod si quae xas , cum Sacerdos conferat haptizato Eucharistiam , Sacramentum' nempe omnium maximum ac praestantissimum . quam ob rem confirmare non potest ipsum mei baptizatum primum id vicissim a te petam , cur pariter non potest sacerdos conficere chrisma , quod utique non est tam amplum splendidumque, ut consecrare corpus Dominicum Deinde verb dico reservandum fuisse viei Ponti atus sacrosancti chrismatis ministerium: quod Dionysius, sive quisquis auctor est libri de Ecclesiastica Hierarchia , cap. s. pag. 36o. eX e
demonstrat , quod licet a sacerdotibus veneranda quaedam Sacramenta conficiantur; vlatus tamen ordinis Hierarchici per omnes sacros ordines mysteria perficit, unde nec sacerdos divinae communici innis mysteria consecrat , nisi imposita est ri chrismate delibuto, quia
86쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII.
ne saeerdos quidem est, nisi Pontificiis initiationibus ad seriem istam fuerit promotus. Quapropter cinquit lex divina Hierarchieorum ordinum sancti ationem , disinique unguenti perfectionem, sacramque altaris benedictionem perfieientibus divinoram Ponti eum virtu-rἰhus singulariter attribuit . σθω ἐ- ων ωιa των - ἰεραρχικῶν
Erat ergo Confirmatio , quae haptizatorum perfectio est, & mysterii regenerationis consummatio . Pontificibus reservanda ς maxime
quod ad illos attinet designare milites Christi, quod & in Reipubligae regimine faciunt imperatores ducesque exercituum. PROposmo II. Etiam simplex Sacerdos potest ex dispensatione . sive extraordinaria facultate conferre sacramentum Confirmationis . Demonstratur I. ex decreto Eugenii lato in Florentina Synodo . t m. XI II. Conc. pag. ubi postquam definitum est ordinarium Confirmationis ministrum esse Epistopum , idque comprobatum eK.ap. 8. Actuum Apostolicorum , haec subiiciuntur : Legitur tameo
aliquando per e solisae Sedis dispensationem ex rationabili, ct argeste admodum ea a simplieem Sacerdotem rarismate per Episcopumeonfecto Me administrasse saeramentum. Neque enim tam aperto testimonio responderi potest, perperam decretum illud laudari sub nomine Florentini Concilii, nec Eugenium aliud asserere , quam id legi apud Seholasticos aliquor , non autem id revera fuisse factum ς ut
post Gulielmum Estium dist.vII.*.22. resonit pag. sto. Nicolaus L Herminier. Nam hujus responsionis partem primam abunde refellit appen. dix cap. quarti . Partem alteram conterit quod continetur in illius de-εreti proloquio , Iatum nempe illud post non medioerem testimoniorum
inspectionem , qua ex V. Melesiae Patribus er Doctoribus deducta sunt , ct earum , de quibas agebatur, reram dis sionem; tum eo fine propos tum , ne ulla in futurum de fidei veritate apud Armenior dubitatio esse valeat, atque idem per omnia sapiant eum Sede Apostoliea; illiedemum contineri sub quodam brevi eompendio Orthodoxae fidei verntatem . Quae pensitantes illustres viri, ut Soto, Poncius, ct alii non
tantum propositioni subscribunt nostrae, verum etiam censent ad fidem pertinere : quod tamen ob praeclaros Theologos sentientes opinpositum , aut disputantes in partem utramque , non ausim definitδpronuntiare . Accedit in veritatis praesidium , quod proposita a Latinis in Florentino Concilio ea quaestione , Ruare Disopi non ungum sacro ebrismate, Ied Saeerdotes, eum Me Ponti ribus sit datum D rotheus Mitylenensis Metropolita eamdem cum quibusilam obiectis aliis quaestionem , eanouice legitimeque dissolvit. Uideatur tom. xl Ir. Concit. pag. s 26. & Lupus tom. 2. in canones Conciliorum pag. I 24. Ludere autom operam videtur Nicolaus L Herminier reponens igno-L a rari
87쪽
rari quid obiectioni Latinorum responderit Mitylenensis ς quando
scriptor Synodalium Achorum de eo testatur oreuia eanonire 9 legia time diluisse , praeter creationem Patriarchae Constantine molitani, ritumque conjugalis vinculi relaxandi: nec Eugenius, aut FIorenti. na Synodus Graecorum consuetudinem condemnavit. At de Florentina Synodo hactenus. II. Tridentina quoque . dum statuit solum. Episcopum ministrum esse Confirmationis ordinarium, innuere vult haud repugnare, quin ex delegatione huiusmodi ministerium comis mittatur presbytero. Quamquam verb id minime expressit Synodus Veneranda, propterea quod nullum vellet afferre scholarum placitis praejudicium ζ ut novimus tamen ex ejusdem Synodi Historia conscripta a Cardinali Pallavicino lib. ix. cap. 7. cum aliqui mallent articulum illum omitti, aliqui ex praecitata Synodo Florentina reponerent Romanos Pontifices gravibus de causis indulsisse presbyteria ut confirmarent, modb adhiberent chrisma ah Epistopo consecrotum , ct Nobilius etiam Aciensis contenderet, quod etiamnum ajunt adversarii, factum ibi narrari, non articulum definiri; ad illum tamen modum editus est articulus, quM fera Omnes is fasiii Nomasententiam veniebam, quom praemuli mi seMIasiel amplectebantur .
msse hujusmodi saeuitatem 'ut eta delegatione adsimplises Saeerdo
res extendi. III. Revera aliquando presbyteris potestas confirmandi tum in occidentali, tum in Orientali Ecclesia reperitur concessa.
Atque de Ecclesia occidentali occurrit primum Epistola S. Gregorii Magni ad Ianuarium Calaritanum Episcopum. Ad hunc scripserae olim Gregorius Epist. 9. libri '. pag. 689. iuxta Innocentii primi ad
Decentium Capitula . receptamque consuetudinem Romanae Ecclesiae. Episeopi baptizatos infastes ignare bis in frontibus nou praefa-gnant οῦ sed presbieri baptizauris uvant in pectore , ut Episeopi pos
modum ungere debeant in fronte . Quod cum aegre serrent Sardinienses presbyteri , indeque exoriri standala Ianuarius Gregorio significasset, restripsit is epistola 26. ejusdem libri pag. os. tom. 2.νοι fuidem fleundum usum veterem Eulesiae nostrae feeimus; sed si
vimuina hac de re aliqui tantrulantur, ubi Episcopi desunt, ut presisteri etiam in frontibus baptieandos tangere debeant eoueedimus . Quibus in verbis Gregorius ut confirmarent indulsit presbyteriSSardiniensibus . Neque veri, me Iatet quanta ad infringendam vim huius argumentationis ingerantur. Ac prinio quod respondet D xandus in iv. dist. 6. q. 4. Nescio , eur nos possit diei, quod Gregorius, eum fueriι homo ct non Deus, potuerit errare, utpote e men dicatum , S liberiori prolatum ore, consutatione nostra non indi get . Quint autem inquiunt Hadrianus S Estius eodem lib. I v. dist. 7. necnon Petrus de Marca ad canonem a8. Concilii Claromontani, SL'Herminier tom. 1. de Sacram . pag. 4i9. accipiendum ege Grego rium Disit iroo by
88쪽
Liber ΤrIgesimus secundus. Cap. VII. Sy
rium de unitione quadam eerimon ali, non de Confirmatione , quoniam emendati codices legunt baptizandor, non baptizatos ἔ qumniam Gregorius pro causa prohibitionis suae attulit solummodo usum Romanae Ecclesiae , ct unctionem quidem frontis permisit, sed non formam verborum; quoniam denique scandalum quorumdam gr.
vis non erat causa , nec rationalis , ct urgens, qualem requiri tria
hujusmodi dispensatione declarat Eugenius iri quod , inquam, hi dicunt , nequit praemissam argumentationem Iahelactare . Enimverbposteriori Epistola Gregorius concessit , quod vetuerat praecedenti , ut scilicet presbyteri signarent baptizatum in fronte , & quod post baptismum faciendum erat ah Episcopo: id verb quis negabit esse
Veram propriamque Confirmationemr At enim, inquis, emendati dices baptisaudos hahent, non baptizatos : de ritu ergo inter baptizandum usurpato Gregorii accipienda sunt verba . Minime. Quis unquam audivit inter baptizandum chrismate liniri frontem qui Gnam ait novum hunc ritum in Sardiniae insula viguisse Irrepserat utique consuetudo, ut presbyteri baptizatum signarent in fronte, quem postea Episcopi iterum consignabant; nam consuetudinem illam arguit Gregorius stribens priori Epistoea , Discopi baptizares infantes
signare bis in frontibus non praesuman/. Eam itaque consuetudinem , quam SS. Pontifex primum coercet, deinde ad standala avertenda permittit, est consignatio frontis, quam semel perficiunt Episcopi, S quam Sardinienses presbyteri sibimet arrogabant, post haptismum, non inter haptizandum usurpata. Nec te permoveat, quod Gregorius
ait baptizandos et nam stripserat paullo iupra, Pervenit quoque ad πω quosdam scandalizator fuisse , quod presbmeros ebrismate tangere eos, qui baptigandi sunt, 'obi imus; ubi vides baptizandos dici jam
baptizatos; quod nempe infantes, qui baptizabantur, eodem fere tempore confirmarentur. Deinde concessionis ejus restrictio, ubi Episeopi desunt, evincit Gregorium de illa chrismatione laquutum, quae Episcopis reservatur. Quare lectio, quae habet baptizondor ob vete. rum Codicum auctoritatem commode retinetur , tamet fi conatur illam eliminare cap. I s. de Sacram. Conf. pag. 77. Ioannes Morinus. Nec lavis urat Gregorio caula dispensationis illius, scandalum Sardiniensium , vigensque apud illos consuetudo, sive ex commercio Graecorum , sive ex concessione Sedis Apostolicae derivata . Quod si Gregorius formae verborum non meminit, nec illam eo loci comm morat , ubi ait, Disopi ungere debent in fronte ς nec novum atque inusitatum est, sed in scriptis Ecclesiasticis pervulgatum , ut idem fit Confirmare , ac, frontem signare ebrismate . Sat est perlegere saepius laudatam Epistolam Innocentii ad Decentium Episcopum Eu-gubinum cap. 3. Atque hinc patet non errasse Gratianum , qui distis
9s. cap. a. ait Gregorium proflaudato sedando semel eoncessisse pres
89쪽
hyteris saeuitatem eousignationis Ponti aIir. IV. Quamvis Fugenius IV. rectὶ assirmet presbyteros confirmantes adnabuisse confectum ab Episcopo chrisma: tamen etiam hoc datum quandoque presbyteris, ut chrisma conficerent: quod. ego sane non demonstraho ex Laodiceno, Toletano , R Bracarensi, aliisque Conciliis , quibus statuitur, ne in posterum presbyter chrisma conficiat, unde Ioannes Morinus cap. II. ct Lucas Holdinius cap. 4. de Ministro Confirmat. inserunt presbyteros olim chrisma alicubi consecrasse . Dixi enim
supra id a Conciliis reprobari; nec apparere quo iure presbyteri hoc attentarint: sed addo testimonium expressius, de quo Mahillonius tom. I. Musti Italici, idest, Ioannis Diaeoni in Epistola ad Senarium scribentis: Sed nee illud tangat animum quodsibi aliquando quadamvis neesitatis absumit, veluti c quod nune per Afrisam fieri dieitur at presbmeri Ianctam eseima eon iant et quod merito msveret, si Mam Ponti alis auctoritas lisentiam non dedisset: unde eonstat a Pontificibus quodammodo fieri, quod in tanta rerum necessitate ut
presisterii esset postsit superior ordo eonstituit. Quod si potest concedi presbyteris facultas conficiendi chrisma, quemadmodum & ego asserui cap. s. prop. 4. quanto magis concedi eis poterit licentia cono signandi chrismate ab Episcopo consecrato U. Non semel Romani
Pontifices eamdem facultatem presbyteris concessere . Hadrianus Sextus , etsi in I v. sent. docuerat oppositum , evectus tamen ad sum.
mum Pontificatum indulsit Franciscanis, ut in Indiis administrarent Confirmationem , extatque autographum huius facultatis exemplar . in Coenobio S. Francisci Hispalenti. Atque ante Hadriani diploma iisdem Patribus Minoribus per Orientis S Septentrionis regiones fa- eultatem illam eoncesserat Ioannes XXII. ut refert Nad ingus ad annum 447. num. I 6. Aliud consenue privilegium Eugenii IV. producitidem Scriptor ad annum 3444. num. s. Laudat & alia a Nicolao IV., ab Urbano U. & Eugenio Iri emanata e quorum omnium amplissimam confirmationem concessam a Leone X. narrat idem Nad ingus ad annum Isai. nec ad ingus solus ; etiam Henriquea lib. 3. de Confirmat. cap. 6. SuareZ disput. 36. art. II. sest. a. Pallavicinus praecitato lib. I x. cap. 7. ut mittam Arcudium , Farvacquefium ,
Morinum, S recentiores quam plurimos . Addit Arcudius lib. a. cap. I s. se accepisse a Ludovico Fonseca ex Indiis Romam misso ad Generalia comitia S. I. an. Is93. ab eodem Fonseca, aliisque pas
sim in Indiis hoc Sacramentum administratum indulgentia Romani Pontificis, cujus illic legitimum diploma asservabatur. id Patribus Societatis indultum a Gregorio XIII. scribit etiam Basilius Poncius p. q. cap. 3. ubi ulterius inquit audivisse se nonnullos , qui minifrasse bile
Sacramentum ex ea dispensatione asseruere: atque id notavit etiam Farvaequea in opusculo de Confixmat. pag. ias. Audio Nicolaum
90쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII. 87
L Herminierium insistentem aliorum recentiorum vestigiis respondere pag. 422. ou fassum esse data hae privilegia , aut id factum
eontra canones , adeoque nudius esse ponderis. In hanc opinionem inclinat etiam Continuator Uitassii, qui de hac quaestione problema-Hee disputat, propterea quod Arcudius cit. cap. I s. pag. 9 I. scribat diploma Pontificium Hadriani VI. quod Hispali asser Matur, datum suisse anno Isa I. die et s. e risis et cum Hadrianus electus sit die 9. Ianuarii is et et . atque illud Arcudius Hadriano , Franciscus verb de Pitigianis tribuat Leoni X. Ita Scriptor paulo supra laudatus pag. 4 i.
Uen. edit. Sed quis credat tot eximios , probatosque viros , qui ea diplomata legerunt , ct cum iis , quibus concessa sunt, habuerunt sermonem , ad ingum , Amudium, Basilium I ncium , aliosque fuisse mentitos Quis etiam audeat violationis canonum insimulare Romanos Pontifices , quorum cst ipsorum canonum custodia , moderamen , interpretatio Z Unum est, in quo erravit Arcu dius, quod nempe diploma anni Isai. tribuerit Hadrianor illud revera est Leonis X. & habetur quoque in Collectione Privileg. Regularium Emin nuelis Roderici pag. edit. Tournoni 294. Si hunc adeas, percipies quam insulse sint, ineptaeque recentiorum quorumdam cavillationes: invenies diploma integrum i videbis non solum ministrandi Confirmationem , verum etiam conserendi minores ordines , Episcopis in provincia non exissentibus, exercendique alia complura munera Pontificalia facultatem Franciscanis concedi: audies S commemorari concessiones praedecetarum Pontificum, Nicolai l U. Ioannis XXII. Urbani V. 9 Engenii IU. Atque audacter Rodericum fabricasse proprio marte Pontiacium diploma, arbitror neminem unum , qui id e X cogitet , suturum fore . VI. Apud Orientales pariter collata fuit pres byteris confirmandi potestas . Photius enim praecitata ad Orientales Patriarchas Encyclica, dum in Latinos invehitur quod Bulgaros confirmatos a Graecis presbyteris iterum confirmassent, quamquam iniuriosε debacchatur, supponit jamdudum apud Graecos morem inva- valuisse, ut presbyteri confirmarent. Ita enim erecta fronte loquitur: Num reperitar aliquis, qui talem usquam auribus Meeperit insipientiam, quam isi mente capti audere non dubitarunt, illas videlicet ,
qui semei tinfii sunt, ebri ore iterum ebriymantes Et ibidem , Illos qui a presisteris ebrimate uncti fuerant, iterum ebrismare ipsi non horruerunt, Episcopos se ipsos jactitantes, ct presisterorum ebrisma inutile , ct frustra ab illis adminiserari portestore docentes. Resert hanc Epistolam Baronius ad an. 863. num. 3 . Pagius ad an. 867. num. 3. de ea item loquitur Annalista Bertinianus ad eumdem annum num. 42. Flodoardus in His . Eccl. Remensis lib. I. cap. I. Ex qua Epistola insertur etiam ante exortum Photianum schilina prenbyteros in Graecia chrilinasse . Duis enim, inquit Holstentus, hominem .