장음표시 사용
91쪽
aeem ectera meordem, Patriarchis fummis Orientalis Delesiae praefuismus haeseripturum, dr ad receptam Ecclesiarum eo ueexessem proomeaturam existimet, si 'se tum primum novo exemplo eostra maνe. aenisersalem presisteris chrismationem permisisset , reteris Delesiis Gutrarium observantibus ὶ Accedit ex Epistola Hieronymi ad Evanis telum , ex Commentariis in Paulum inscriptis Ambrosio, ex Auis
Hore quaestionum ex utroque Testam quae omnia monumenta aetatem Photii longe praecedunt , Videri, etsi non adeo perspicuε , uleontendit idum Holstentus, apud Alexandrinos ex delegatiove prenhyterum confirmasse. Dictum praeterea paullo supra in Florentino Concilio Graecos inter Latinosque initam unionem, cum Episcopus Mitylenensis Eugenio Papae de objectis nostratium a-Me, 6 -ιμοῦσοουοulae. 9 legitime satissecisset. Addam modb dissidium cle miniis stro Confirmationis ita suisse compositum, ut nullum unioni afferret impedimentum, facta Graecis libertate, ut receptis tribus articulis de processione Spiritus sancti a Patre , ct Filio, de mea is animarumphinatoriis, ac depraesenti animarum sanctarum gloria, servarent in aIiis morem Ecclesiae suae . Id vem probatur, ex quo nee ex liti ris unionis, neque exactis aliis faerosancti Concilii constet actos fuisse Graecos ad coniuetudinem illam repudiandam. Sanctus praeterea Antoninus Florentinus Archiepiscopusa p. Chron. tit. 22. cap. II. pag. editi Lugdun. s3 l. haec scribit: Errabant Graia is tribus eoisis musiter , atque his recensitis, is aliis ritibus suis, qui mon imponorant haeresim c iiset rationabiliores Aut ritus Melesiae Oeeidentans se. Romana fuerunt permi manere. Gregorius item Hieromonachus , ct magnus ProtosynceiIus in Galatatione Epistolae Marci Ephesii, quae extat tom. XI II- ConciL pag. 39. de Confirmatione scribit, Issostra unisue nihil Oabuerunt, quod nobis objicerem nihil grave, quod Mitylenensis non dissol Misiet sed eum essemus orthodoxi, habiti
ων , ἰών δελα οἴσου παρῶ QV-Q--ἐκει ipse . Propositione praeced. in rei p. ad 3. retuli testimonium Gabrielis Phialadelphiensis facultatem delegatam presbyteris comprobantis . Igiis tur ob haec momenta ex pluribus aliis , quae non videntur adeo inis concussa. selecta a nobis S illustrata, assentientibus posse delegari presbyteris facultatem confirmandi, pollice utroque subscribimus. Upp. a. Liquet ex argumentis praecedenti positione productis . sacrarumque litterarum , Patrum , Romanorumque Pontificum firismatis auctoritate , solos Epistopos esse Confirmaticinis ministros, quoniam soli Episcopi iunt Apostolorum successores , atque confirmare neophytos munus est spectans ad visem Pont calis dignitatis. Resp. ea omnia esse accipienda de ministro Confirmationis ordinaris ,
quandoquidem Romani Pontifices iudiciorum Ecclesiasticorum sum in
92쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII. 8s
ma Capita, nec non Generalia Concilia istam nobis interpretatio nem suppeditarunt, praesertim Eugenius IV. Sc Synodus Tridentina . Atque eamdem comprobarunt Pontifices illi Maximi, qui confie. mandi potestatem concessere presbyteris , qui cum Graecis habuerunt vinculum unionis, illorum consuetudinem non reprobantes , ct qui sententiam nostram in re tam gravi, in qua agitur de legitimo Sacramenti ministro, sinunt a Theologis innumeris , & ICC. celeberrimis propugnari. Neque dicas sententiam quoque oppositam defendia pluribus Scholasticorum, Sede Apostolica consentiente. Ex ea namque, licet falsa , nullum consequitur incommodum . Ouid enim si Episcopi duntaxat confirment Nonne proprio languntur munere ξ Nonne occidentalis Ecclesar servant perantiquam consuetudiis
nem Doceant ergo quidam Scholastici solos Episcopos esse miniis stros Confirmationis, non posse id muneris demandari presbytero et
nullum ex hoc errore oritur praeiudicium. At si obtineat sentenistia nostra , eaque falsa sit; nonne irritae erunt confirmationes Graecorum Nonne illegitimae concessiones factae Missionariis ad extremas mundi plagas prosectis ὶ Nonne sub sacramenti nomine impunὸ ab his fieret divini chrismatis abusio sacrilega Necessum est ergo, ues sententia nostra est salsa , proscribantur cum D. Thoma celebriora scholarum lumina , Iureconsulti omnes, & qui in canones sacrosque
ritus ediderunt commentaria. Quod sanε non eveniet, quoniam . theorematis hujus producuntur eXploratissima munimenta . Praeterea oppones: At Pontifices declararunt, neque ex deletatis.
ne posse committi presbyteris , ut confirment. Principio Nieolaus Lmandavit Legatis missis ad Bulgaros, Paulo Populoniensi, & Formo. so Portuensi Episcopis, ut omnem ritum Grisianae mei, lut ab ipso instracti fuerant, edocerent gentem illam , ut scribit Anastasius
pag. 22o. edit. Regiae Parisiensis . lidem autem Legati in Bulgariam profecti non solum Photii reprobarunt ordinationem , verum etiam Omnes Bulgaria priueistes , ct subjectos ebrismate iterum inanxerunt, auctore Metrophane Metropolita Smyrnensi in Epist. ad Manuelenia Patricium, S Logothetam Dromi, tom. viii. Oncit. pag. 38 . Atque hinc litium seminarium , ct obieeta Graecorum , quae recenset ipsemet Nicolaus l. in Epistola ad Hincmarum apud Baronium ad an. 86 . n. so. inter quae illud est , Et ivsmulare tentant, quoniam eo eras presisteros ebrismate linire baptizatorum frontes prohibemus. Immo obiectum illud in Francorum Annalibus editis a Pitheo, ct laudatis eodem an. a Baronio num. 64. his concipitur verhis: aeuod alisubiconeessam presisteris ut baptizatorum frontes liniaut ebrIsmate, ex magna ea asit diisensatum . Itaque nec ex dele otione presbyteris fas
est confirmare ς alioqui nec legati Pontificii absque sacrilestso iterum chrismassent delinitos a presbyteris Graecis, neque id probasset sumis To. VII. M mug
93쪽
mus Ponti sex Nicolaus, neque Graecorum objectum censendum meis rat probrosa , salsaque insimulatio. Insuper Innocentius III. cap. 4. Ruanto, Extra de Consuetudine, ad Lucium Uicarium apud Constantinopolim constitutum haec scribit, Perveuit sane ad audientiam ua.
stram , quod quidam simpliera Saeerriter apud Constantinopolim ea Saeramenta praefamuri fidelibar exbibere , qua ab e ostolorum tempore ritὸ fuerunt solis Posti ibus reservata , ut est Sacramentam is Confirmationis , quod ebri auri renator soli debent Oiseopi per manus impositionem eonferre. Et infra , Diseretioni tua per e spoliolicitis scripta praeipiendo mandamus quatenas omnibus presisteris distinue prohibeas, ne talis de eetero sua temeritate praesumast. Pariter Innocentius IV. in Constitutione Sub Catholicae, edita anno Ias . cum accepisset inter Archiepiscopum Nicosiensem , ct ejus suffraganeos Latinos ex una parte, & Episcopos Graecos Regni Cypri ex altera , de quibusdam articuIis discordiam fuisse subortam , rescripsit Epistopo Tusculano Legato Apostolicae sedis, mandans ut quaedam servarentur, inter quae I. a. id praescriptum est, Soli autem Disrepi eoninguent ebrismate in frontibus baptizatos , quia hujus unctio non debet nisi per Disevos exhiber . Ad haec Clemens VIII. anno is 9 s. ut diximus capite praecedenti, jussit, ut Diseopi Latini infantes, seu alior baptizator a presisteris Graecis de facto ebri a te in fronte eo gnatoseonfirment: quod cum minimi mandatum sit ob Grare anicae formulae deficientiam; cur, qvieso , iussum est, nisi quia presbyter, etiam.
Graecus, avitumque morem sectatus , tanquam minister illegitimus , Contulit sacramentum nullum , ac irritum Z Idcm denique, quod Clemens VIII. statuit confirmavitque praeterito anno I 42. in Constit. EsPastoralis, Sacramentariarum rerum, veterumque rituum,
si quis unquam, scientissimus BENEDICTUS XIV.
Resp. Cum presbyter sit minister sacra: Confirmationis extraordinarius duntaxat, δὲ ex delegatione , illud semper Romana Ecclesia in Graecis damnavit, quod existimarint horum nonnulli presbyte. rum esse huius sacramenti ordinarium ministrum , inductamque apud illos consuetudinem talis esse roboris, ut quamquam Graeci presbyteri Latinis Episcopis subjiciantur, aut summus Ecclesiae Rector , R manus Pontifex iubeat, ut iidem presbyteri servent consuetudinem Occidentalis Ecclesae, in qua consignant soli Apostolorum successores Episcopi, & nonnisi perrar γ, S urgenti aliqua causa impellente , id muneris presbyteris fucrit delegatum ἰ adhuc tamen iidem Graeci schismatum amatores, S disciplinae Ecclesiasticae ignari contendant Posse suae gentis presbyterum ubique terrarum neophytoS consignare. Quod utique supinus est error : cum signare frontem baptizatorum spectet ordinario jare ad solos Episcopos; ad presbyteros autem delegatione tantum , atque indulgentia ; immo S ad hoc necessaria.
94쪽
Liber Τtigesimus secundus. Cap. VII. MI
nriast, ut dicam infra, aut permissio sum nai Pontificis, & expressa concessio, ubi degunt Latini Epistopi; aut universalis consuetudo. Et summi Pontificis tolerantia, ubi sedent Episcopi Graeci. Faciunt
ergo ad errorem illum eliminandum commemoratae nuper Pontificiae Constitutiones. Ac primum quantum attinet ad Nicolaum , missa ea
quaeitione, an omnium primi Christianam fidem in Bulgaria dissem iis narint Graeci, an Latini; certissimum est an. 866. Regem Bulgaro rum Michaelem, missis Romam filio suo pluribusque Regni procerihus , a Nicolao postulasse , ut ad se Latinos Episcopos presbytero Rque dirigeret. Hoc enim tradunt ipse Nicolaus in Epist. o. ad Hinc-marum , Anastasus in ejus Uita, Annales Bertiniani, ac Fuldenses, ct Historici alii quamplurimi. Cum autem Legati ad Bulgaros pervenissent, invenerunt dogmatum ac rituum maximam confusionem ,
atque inter Graecos, Armenios, aliosque , Apostolos S veros , &falios, etiam presbyteros Photia nos , qui chrisnate a Pseudopatriar-eha consecrato illic neophytos consignabant: quidam etiam Graeci presbyteros se jactabant, cum non essent; omnesque chrisma tantum In Graecia nasci, nos aquam fluminis pro chrismate adhibere criminabantur . inae omnia constant ex Rescriptis Nicolai I. ad Consulta Bulgarorum, Tom. VI II. Concit. pag. s l6. & ex praecitata Epistola ad Hinemariim pag. 4 o. Tunc verb temporis Bulgaria subjiciebatur Apostolicae Sedit quoniam, ut affirmant in viri. Synodo Generali eodem Volum. pag. 893. Legati Romanae Ecclesiae , Bulgaris annuentibus, iam ipsi Romanae Ecclesiae subiecta erat utraque Epirus, tota. que Thessalia, atque Dardania, in qua & Dardania civitas , cuius
patria Bulgaria a Bulgaris dicta est : deinde ipsi Bulgari Sedis Apostolicae semet specialiter patrocinio, S ordinationi commiserant, atque Sacerdotes Romanos ultronea voluntate elegerant sibi magistros: exceperant praeterea cum honore Legatos Nicolai, & Imperator Bulgarorum Michael capillis comprehensis , in omnium conventu dixerat, Omnes Primares, ct euncti populi Eustarorum terra eo noscant ab hodierna die me I ervum fore post Deum beati Petrλ .ejusque mearii. videsis Lupum tom. a. pag. os. Ideo ergo Episcopi Latini confirmarunt Bulgaros , tametsi consignatos a Graecis, quoniam hi missi fuerant a Photio moetas , ct invasere, ideoque non aerant legitime deleaeati; S consignabant praeterea in provinciis Sedi Apostolicae subies is , atque renitente Re e Ecclesiae supremo. Contendebant insuper Photiani illi presbyteri, ut constat ex Anna. Iibus in obicctione laudatis , non esse ex dispensatioπe, quod alicubi presbyteri liniant chrisnate frontes haptizatorum ἰ ct idcirco praefracte consignare audebant adversus inhibitiones Romanae Sudis, sacrilege, illegitime, pervicaeiter. Dicam nunc de Inii . III. Re Uera ejus Rescriptum cap. aeuanto, praecitatis verbis comprehenditur. M E etiam
95쪽
etiam in edit. Romana Decretalium an. Is82. pag. 87. Spectat tamen ad solos presbyteros Latinos Constantinopoli commorantes ἔ unde ita lectio restituenda est , omnibus Latinis presbieris apud Constantinopolim eonstitutis. Ita legunt Iureconsulti recentiores cum Emmanucle Gon Zalea tom. I. pag. I 66. in quam lectionem cum intendissem animum , adverti similiter legi in editione Antuerpiens anni Is o. pag. 38. atque in Romana elegantissima Epistolarum Innocentii an . Is 4ῖ. pag. 396. ne alias commemorem minoris pretii. Quare constat cap. aeuanto prohiberi Latinis presbyteris inter Graecos deingentibus , ne sibi concessum putent, quod toleratur in Graecis . At Innocentius IV. in sola Civri infula , non in reliquis Ecclesiis oriental thus iussit, ut soli Episcopi consignarent, propterea quod subortis circa hanc materiam dissidiis, melius est, ut Occidentalis Eccle-sae , quam orientalis serventur ritus, atque dum adsunt Episeopi Conis firmationis ordinarii ministri, non consignent presbyteri. Hinc in .eadcin Constit. I. a. iubet Pontifex, ut in eodem Cypri regno Graeei iuunctionibus, quae eirea baptismum fiunt, morem Helesiae Romanae teneant oe observent; cum tamen presbyteri Albanenses inungant pectus, medium dorsi, aures, pedes, ac manus, quod apud nos non servatur : atquc in hoc ritu impediendos non esse, nisi adsit eou-traria eo uetudo, definiat BENEDICTUS XIV. in prauaudata Constitui. Etsi Pastoralis, M. a. num. I. De Clemente VIII. dictum supra, prohibuita eo Ioci summum Pontificcm Graecis presbyteris baptizantibus , ne consignent , ac mandasse ut praetermittant , quae in ipsorum Euchologio sequuntur post illa verba , t. mτὰ τω ε ,- , usque ibi, gra πώει . ἱερευς κυκλου , hoc est, Et ρον oratio1 em , c ubi
habetur forma hujus consignationis) usque ad verba, Postea facis sacerdos Auram eireuli. Dictum quoque Clementem id praescripsisse
Graecis , aut Albanensibus degentibus sub Latinis Disc is , non ceteris universis; immo S prudentissimε hortatum esse , ut Latini Episcopi confirmantes neophytos obsignatos in fronte a sacerdotihus Graecis, eum eastela, ct sub condisioue id Deiant. Igitur a Gemente VIII. permittitur, ut, ubi Latini non sedent Episcopi, teneatur mos pervetustus, siquidem decreta sua his limitibus coarctat &circumscribit. Atque idem non solum praestat sapientissimus BENEDICTUS dirigens Constitutionem Etsi Pastoralis ad Ital Grecos in Italia , ejusque insulis adjacentibus commorantes, sed ulterius sensum Clementinae definitionis ad hunc modum accurate & perspicue eXprimens : Episcopi Latini infantes, seu alios is suis discemus baptia
tor a presisteris Graeis absolute chrismate in 'sute eonsignator eo παμment ἰ eum neque per Pradecessores nostros, neque per nos Gracis presisteris in Italia, ct in Infulis alaeentibus , M anfantibus bapti-
96쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII.
comedatur ἰ quin imo usque ab anso rsysi aDI. ree. Clemeste Grenarieessore nostro fuit presbiexis Dalo - Gracis expresse inter diactum, ne baptizatos ebrismate eonsignent. Meas fu3 eonditione, ct cum eastela eos confirmare debent, de quibus Perisimiliter dubitarὼ potes utrum ab Discopis Graeis ordinem Baptismi iuxta eorum Euctois sium seivantibus, fuerint baptizati . Videsne Romanos Pontifices Iocutos de Graecis presbyteris Latino Epistopo sebiectis Z Vides ideo
nullam irritamque esse consignationem istorum presbyterorum , quia a Romano Pontifice illis in Italia , ct insulis adiacentihus non conceditur consrmandi facultas Vides idem asstrendum non esse de Graecis presbyteris constitutis sub Episcopis item Graecis, a quibus snit Romanus Pontifex teneri hac in parte instituta majorum, nec idem affirmandum sere de occidentali hus si horum aIicui urgente de causa Romanus Pontifex importiretur extraordinariam confirmanis di facultatem ne igitur quod in eadem Constitutione M. IX. num. 24. Papa BFNEDICTUS declarat, his nempe, quae pro Italo-Gra cis concessa sitnt, aut prohibita , nullum quantumvis minimum praejudicium in serri Giaeorum in Orieute sal propriis Catholieis Difeopis , e ebiepiscopis, vel Patriarebis commorantiam; θ' aliarumoristianarum nationum quorumeumque Rituum a Sancta Sede opprobatorum , seu permis brum juribus qualibuscunque ,si qua illis de Iure.
vel ex eo uetudine , Pel alior quomodolibet legisime competant. Inter ea verb, quae in Graecis hujusmodi permittuntur, est collata presbyteris baptigantibus Confirmatio. opp. ultorius: Concilium Senonense celebratum anno Is 28. non, ut vulgo sertur, anno praecedenti, tricesimo Octavo decretorum inquit: Quoniam Abhates nonnumquam attentant manus Cou Armationis eonferre , idque venditaut ex eo uetudine praeferipta ad se pertiuere; vos atteπdentes hanc impositissem manuum a Chri
primum insitatam , ct ab Apostolis reeeptam, solis Discopis c qui
Apostolorumsuntsueeelseres reservatam, eonsuetudinem hujusmodi, qua potius eorruptela iacenda est, reprobamus . Si ergo Abhates confirmare non possunt, quanto minus inseriores presbyteri Vide
Resp. ex Concilio Senonensi id unum colligi, Abbates non posse ordisoria potestate, quam sibi ex praesumpta eonfuetudine , numqua in Occidentali Ecclesia universim recepta, sibimet arrogabant, con firmare neophytos S calices consecrare et nequaquam ver inde in serri , non posse Ahbati hus hanc delegari facultatem. Hinc verbis proximis legimus , si Abbatum aliquis affirmat se tali potestate prae ditum , non quidem eκ consuetudine, sed ex privilegio, teneatur ejusdem privilegii authenticas litteras exhibere : quod potius probat
97쪽
Episeopis saeuitatem confrmandi posse ex privilegio competere. Velia
ha autem Senonensis Concilii haec sunt: aeuod si qui sint, qui eontendant sibi re etere hane saeultatem ex privilegio; volumus, qstos eum primum fuerInt requisiti a Sufraganeis nostria, de privilegiosdem farere teneantur . Et idem statuimur observandam , quantum ad illos , qui ealisam tonsterationem attentant. Idem , quod de Ab hatibus, dicendum est de Chore piscopis; quos certum est aliquando non solum confirmasse, sed etiam minores ordines, Et subdiaconatum contulisse, ut scribit Isidorus lib. a. de ossic. Eccl. cap. 6. pag. Rom. edit. I9. ct constat ex canone 3. Concilii Regensis celebrati an . 439. tom. I. Concit. pag. 287. Quos tamen Chorepiseopos non potuisse ordinaria potestate baptizatos confirmare , perspicuum est ex Epistola v. Damasi tom. a. Concit. pag. 8 9. ex Epistola Joannis III. ad Episcopos Germaniae , S Galliae, tom. v. pag. 823. ex canone vi t. Concilii Hispalens s a. eodem tomo pag. i 666. ex Capitulis Ecclesiasticis Caroli Magni, tit . a ν. cap. a. ex Concilio Meldensi
celebrato anno 84s. canone 44. tom. Cone. V M. Pag. I 833. atque
ex aliis Ecclesiasticis monumentis; quae nunc praetermitto, Propte rea quod de Chorcpiscopis alio in loco sit pertractandum . Denique oppones: Potestas confirmandi , uuae ordinario iure
competit solis Episcopis , non est potestas iurisdictionis , sed ordinis; si enim soret potestas iurisdictionis , posset quoque consignare
Episcopus electus , & nondum eonsecratus , immo & Diaconus, ct simplex Clericus Episcopo consentiente e aut ergo ea confirmandi potestas etiam presbyteris ordinario inest aure, aut nulli potest e traordinaria delegatione committi. Et probatur consequentia ista r
enim verb vel Episcopo competit potestas huiusmodi, quae ordinis
est, ratione consecrationis sacerdotalis , aut ratione consecrationis
Episeopalis . Si primum affirmes ς igitur quilibet sacerdos tali conse-eratione insignitus , saltim valide, confirmabit, tametsi Episcopus id vetet, prohibeatque e si verb pronuntias alterum ; nulli ergo presbyterorum potest ea facultas committi, nisi prius in Episcopum
Respondetur, valde nos mirari quod haec argumentatio adeo perdissicilis videatur Scholasticis, ut in ea diluenda tam di Versae tradantur rationes, ut quidam in his exponendis septem insumat paginas . Dicimus nos Episcopum ex propria consecratione, caut imprimat haec peculiarem characterem , aut si maior dharacteris presbyteralis ampliatio S extensio, nancisti ut sit Sacramenti Confirmationis ordinarias minister; ct presbyterum ex consecratione Sacerdotali , cui nequaquam est illa characteris , atque potestatis amplitudo , habere, ut possit esse Confirmationis minister extraordis rivι z eo forme pacto , quo Episcopus habet ex propria consecratio
98쪽
Liber aerigesimus secundus. Cap. VII.
ne , ut conserat ordines et & presbyter ex consecratione sua tantum habet, ut ordinare valeat, si id ei committat Romanus Pontifex. Cuis jus rei si causam rationemque expostules, hanc unam proserimus; quoniam Episcopi Romani, summique Pastores Confirmationem coulatam ab Episcopo consecrato semper validam censent; a presbytero autem non ita , nisi obtinuerit a Sede Apostolica facultatem. Docet ergo hac praxi Ecclesia, Episcopum consecratione sua actu hujus Sacramenti ministrum constitui, presbyterum consecratione faceta tali acquirere potentiam quamdam, sive aptitudinem, ut possit co stitui : nec video quid haec responsio praeseserat dissicultatis. Ab ea parum reccdit Bellarminus de Confirmat. cap. 32. Sylvius in 3. p. q. a. art. II. Farvacques in opusculo saepe laudato pag. I 28. TOurnely pag. 28 s. aliique viri percelebres: tametsi permulti quae perspicua
sunt, ut plurimum , reddant obscura . Corruit eadem responsione quod urget Estius dist. 7. β. gr. ex cap. penultimo , Extra de Consecrat. Eccl. vel Alt. ubi legitur de Episcopo; aeuae ordinis Dis palissant, non potes inferioris gradus elericis demandare. Nescio, cur Vitassi Continuator pag. 48 i. scribat in nullis deeretia eano uicis haec haberi. Adeat Decretalium lib. ii I. tit. s. cap. qua per Episcopum , eaque adinveniet. Sed quid inde Z Non potest presbyter esse Confirmationis ordinarias minister, id enim est ordinis Episcopalis ;nec potest Episcopus demandare inferioribus Clericis, ut confirment et quod potest tamen demandare summus Pontifex . Nihil aliud inseras ex eo capite: quin Estius revincitur exemplo eo loci producto Chorepiscoporum, siquidem hos aliquando ex delegatione confirmasse li- uel ex praecitata Regensi Synodo . Addo in capite Aqua sermonem eri de reconciliatione Ecclesiae, quam in provincia Bracarensi simplices Episcopi faciebant aqua per Episcopum benedicta, & Rescripto ad Episcopum Asturicensem prohiberi hujusmodi reconciliationes, eo quod spectent ad potestatem ordinis Episcopalis ; & nihilominus eodem capite Gregorius IX. tolerat, S ratas habet reconciliatione hactenus factas per simplices sacerdotes: ideoque ex hoc ipso capite , quod objicitur, aperth constat, posse summum Pontificem committere presbyteris quaedam , quae sunt ordinis Episcopalis . Hor. III. Ut Walide possit simplex presbyter confirmare, necessaria est in Ecclesia Occidentali Summi P tificis delegatio et in Orientali autem perantiqua , S universim recepta consuetudo , quam idem Romanus Pontifex aut approbet , aut saltim permittat. Quamquam. enim oppositum docere videantur I edesina, Alphonius Salmeron, Layman, ac ex nostratibus Basi 'us Poncius,
Farvaeques , vanroy , idque summatim quidem . sed cruditὐ nitatur demonstrare cap. s. ac )uobus sequentibus Lucas Holstentus; hi tamen, nostri prauertim instituti, loquuntur Romani Pontificis re
99쪽
servatione seclusA , ac Ionge probabilior est sententia aliorum serδ
omnium recentiorum , ac veterum Theologorum . asserentium pe
nes Episcopum non esse dispensare cum presbytero , ut sacramentum hoc possit administrare . Atque hanc sententiam principio veram esse commonstrat quod ait Eugenius lI . aut de Sardiniensibus , aut de aquibusdam aliis presbyteris , aliquando hoc adininistrasse Sacramentum per . ostolicae Sedis di ensationem. Eo quoque spectant definitiones permultae Pontificum, atque Conciliorum ζ quae declaranteonfirmandi munus pertinere ad apicem Pontificatus , sive ad ordi- .nem Episcopalem : quoniam etsi Episcopus possit presbytero, imo cuivis Clerico demandare quae jurisdictiomis hunt, ut mox repetam , nequit tamen illis committere, quae sunt ordinis . Praeterea Clemens VI. in litteris ad Patriarcham Armeniorum, apud Raynaldum ad an . II si . num. l2. haec scribit sedulo a Theologis, qui tenent
oppositum, expendenda : Primo de Consieratione ebr malis , si erodis quod per nutum IIcerdotem , qui non es Pistastus , potes ebri aritὸ s debitὸ eonseerari . Secundo si eredis , quod fueramentum Cosia firmationis per alium , quam per Discopum, non potes ex oficis o divarie miniyirari. Tertio si credis quod SOLUM ρer Romanum Ponti em , plenitudinem potestatis babentem, posse dispensatio fa-eramenti Confirmatiosis presisteris, qui non sunt Episcopi, eommitti.stuarto si eredis, quod ebrismati ρer quocunque sacerdotes, qui nos sunt Discopi, nee o Romovo Ponti e super hoe eommissionem , seu eouessonem aliquam receperunt, iterum per Oiscopum , vel Diffluos sint ebrifinaudi. Quid expressius , quid clarius produci potest Nunquid haec Scholasticos disputatores fugerunt Num distinctiunculis eludi possunt , aut emolliri Accipiant, si id non sufficit, reeentiGiimam constitutionem. Diximus paullo supra BENEDICTUM XIV.
declarasse irritas, nullasque Confirmationes collatas a pres hyteris Italo.Graecis , hac producta ratione , Cum neque per Praederessores vostros, neque per ποι Grgeis presuteris in Duna, ct in insulis adjaeentibus , ut infantibus baptizatis Sacramentum Confirmationis conferant , Deustas coucessa fit, uut coocedatur. Postremo rationem qn que assignavimus ex cap. e Dua , Extra de Consecrat. Eccles vel
Alt. quoniam scilicet Episcopus quae ordinis os alit funi, non potest
ἐnferioris gradus clerisis demaudare . Subscribendum proinde absque ulla haesitatione censemus auctori Glossarum in Decretales Grego rii IX. lib. t. tit. 4. de Consuetudine , cap. stuanto , strihenti: ,, Episcopi licet ipsi possint chrismare , non possunt id aliis inferioribus dein mandare, qui hoc ex ossicio facere non possunt: sed alii Epistopi, vel Archiepiscopi possunt hoc facere in Dioecesi alterius Episcopi de ipsius licentia . Episcopi enim ea , quae sunt jurisis ictionis , ut puta judicare, eAcommunicare , ct similia , committere possunt aliis , etiam Diuitia es by cog
100쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII. py
etiam non habentibus iurisdictionem et ea vero quae sunt ordinis Epi
copalis S auctoritatis, non possunt demandare, aut etiam dolega re aliis, qui sunt inferioris gradus, De consecr. Eccl. vel ali. cap.
Aqua . Argumento hujus decreti videtur quod Papa non possit hoc delegare simplici Sacerdoti: sed Papa non subiicitur legibus T de Legibus L. Princeps s. q. g. Cuncta: unde potest committere simplici
sacerdoti, ut cap. Pervenit, dist. so. num. 9. is Neque enim quidquam evineunt adversariorum argumentatio
nes . Inquiunt hi , Episcopum esse pastorem ordinariam in dioecesista, quemadmodum Papa in orbe universo. Sed quid inde Ergone hahet Episcopus plenitudinem potestatis , quam habet summus Ecclesiae Pastor Ergone potest Episcopus demandare presbytero, ut conferat minores ordines ὶ Ergone tam quae sunt juri ictionis, quam quae sunt Ordinis Episcopalis, potest committere Clericis grais diis inferioris At id prohibent Ecclesiastici canones . Addunt conis firmasse olim absque Pontificio consensu in occidentali Ecclesia Chorepistopos , & etiamnum in Orientali confirmare presbyteros ἔ comis plures quoque Synodos, ut Illiberitauaui , Toletanam secundam ,
Arauxicanam primam , aliasque preSbyteris idem munus , absente Epistopo, demandasse. Uerum & haec nihil probant. Nam, ut mittam quae supra animadUerti, Chorepiseopis facultatem confirmandi fuisse non semel denegatam , hosque canones accipiendos non esse de Confirmatione Sacramentali, nego presbyteros tali potestate donatos, Romano Pontifiee dissentiente ἰ sed amrmo , ubicunque viguit consuetudo, ut confirmarent presbyteri, summum Pontificem consuetudinem illam approbasse tacito saltim consensu , illam videlicet non corrigendo; postquam vcrb in presbyteris Italo-Graecis eam dem consuetudinem correxit, & reprobavit; cum in his, tum in Latinis omnihus requiri eXpressam , apertamque ejusdem summi
Pontificis permissionem: quod satis, ut mea sert Opinio, apparet ex dictis.
Cur in perdissicili hac quaestione, & praesertim in secunda thesi
dilucidanda omiserim plura in Theologorum lucubrationi hus dispersa, quae utique nullius fuisset operis aut exscribere , aut mutilare, aut in unum colligere, ac potius dederim operam , ut insererentu firmiora , suis tamen in sontibus perspecta, rerumque accessione &pondere locupletata, paucis est lectori humanissimo aperie idum . Principio quod profert illustris Sylvius praecitato art. l I. de Anania , qui Saulo manum imposuit; ad lententiam firmandam nostram minus valere hinc apparet, nubd illa manus impositio non fuerit Confirma