장음표시 사용
71쪽
quia in nonnullis , ut in libro Sacramentorum Moysacensi, eadem oratio desideratur: praeterea quia in quibusdam Codicibus oratio illa conspicitur sub finem ordinis baptismi: tandem quia in omnibus libris Ritualibus , & Sacramentariis praescribitur unctio facienda sub certa verborum formula; quae proinde videtur pertinere ad hujus Sacramenti substantiam . Ad ultimum respondeo impositionem maianuum , quae Confirmationis materia est, fieri in unctione chrismatis:
ct consequenter verba , quae tunc proseruntur, utrique materiae coria respondere. PRop. II. Verba, quae comitantur chrismatis inunctionem . .
idest, Signo te signo erueis, O eonfirmo te ebrismate salutis, in nomiane Patris, cte. tametsi accidentariam aliquam variationem subierint, sunt apud Latinos vera , propria, ct adaequata forma Sacramenti
Sequitur ex dictis, seclusia enim oratione, nulla alia sunt veris ha , in quibus nationem formae statuera possimus. Probatur tamen I. decreto Eugenii IV. S Florentini Concilii in Instructione Armeno. rum e Forma autem es, Signo te signo crucis, ct eonfirmo te ebri a
re salutis, in nomine Patris, ct Filii, ct Spiritus saviiii. Haec sorma tradita ab Eugenio non est integralis S accessoria , siquidem per Laec verba determinatur materia ad significandum , ct producendum essectum sacramentalem : iisdem verbis exprimitur robur , per quod ad spiritalem pugnam idonei reddimur; ct in verborum illorum proin Iatione signo crucis , ct chrismate consignamur, tanquam Christianae militiae ornati vexillo , fideique athletis adscripti. Quare Reginaldus Polus in libro de Reformat. Angliae, qui extat etiam in Collect. Conciliorum tom. xiv. ait, in Decreto Eugenii doctrinam hujus sacramenti breviter, & dilucide fuisse explicatam . II. His accedit ratiocinatio Doctoris Angeliei demonstrantis in hac verborum formulasgnificari robar spirituale, quod homini eonfertur per Sacramentum materiae εἰ His adfatatem ἔ quibus concinit Catechismus Romanus
P. z. cap. 3. n. II. Addo illorum verborum prolatione commonstrari
actualem collationem hujus Sacramenti, quemadmodum fgnificatur collatio baptismi pronunciatione illius formulae , Ego te baptizo, IlI. In omnibus Ritualibus , ct Sacramentariis libris a Martene summo studio collectis praescribitur unctio peragenda sub cer a veris
horum formula, ut ipse testatur citato art. 3. num. UM. quod, ut
observavimus supra, non servatur in Oratione unctioni praemissata δatque id indicio est, numquam unctionem chrismatis peractam sine verbis, ipsaque verba semper habuisse sacramentalis forma rationem . IV. Sacramentale Ambrosianum pag. so . praecipit ut haec sententia a Parocho explicetur confirmandis, S declaretur quomodo
72쪽
Liber ΤrIgesimus secundus. Cap. VI. σοι
Sspiritus, quod fidelibus ad salutem tribuitur, S cur in huius sormulae pronunciatione fronti imprimatur signum crucis , quia nempe dum aliquis confirmatur, in numerum adsciscitur militum Christi: quod & nos paullo supra observavimus , tradiditque etiam Manuel Caleca contra Graecos, tom. XXVI. Bibl. PP. pag. 372. At dixi, hanc Latinorum formulam varias interdum subiisse a mutationes , fatua tamen substantiali significatione verborum ; idque constat lectione vetustissimorum Pontificalium. Quod enim inscri-hitur Egeberto, exaratum vertente saeculo ν III. hanc exhibet sormu-Iam , Aecipe Roam Ianuae eraeis ebrismate salutis in Grilla PD,
n vitam aeternam : Ec posthac deprecatoria oratione , Consirmet
Deus Pater, er Filius, ct Spiritus sanctus. Gelasianum iuxta Codd. Coibertinum , ct Noviomensem, sermulam habet illam , Sienum Gripi iuvitam aeternam, addita pariter deprecatione , Coinrmet te Deas, cte. In MS. Pictaviensi octingentorum annorum haec describitur: Signat te Deus sigillo fidei sua in eonfirmatione Mel. In Pontiis fieali Ecclesiae Caturigensis ejusdem antiquitatis adinvenitur haec alia, Confirmo, er eonsigno te insiguum sancta Crueis, in nomine Patris, Codex Moysacensis hanc habet parum absimilem , Cou-μαο tesigno eraeis in nomine Patris, er Filii, dr Spiritassancti,
in Pitam aternam . Praetermitto plures alias uni, aut alteri ex productis consimiles et quas debemus eruditioni, studioque Marten ii tom. I. de antiq. Eccl. Rit. pag. 249. ct sequentibus . Inseras ex dictis, tempus terero , S per inania disputationum spatia vagari illos E Schola Theologos , qui dissertant an valida suis tura sit Confirmatio, si omittatur unum , vel alterum usitatae sormulae verbum . Tanta enim Sacramentalium librorum variatio, ne repetam quae praecedenti Volumine pag. ia I. universim dixi de istiunmodi mutationibus, ostendit imprimi sacrosanctum signacul vir ,
modb illud significent verba Confirmantis, nec submotialiter differant ab una, aut altera ex productis formulis; quamvis debeat unusquisque c quod saepe monuimus inviolatam custodire Ecclesiae coninsuetudinem .
opp. S. Gregorius in libro Sacramentorum pag. 7 . praeter Ora tionem, de qua supra, nullam commemorat formulam , sed ait: Et interrogantibus diaeonis nomina fletuIorum, Pontifex tincto pollice in chrismate , faeis erucem in fronte unius, simi sit eν per omner singi Lutim . Similiter Amalarius Fortunatus lib. I. cap. a . Oracione ex pleta facit erutam eum pollise in ebrismate in singulorum frontibus, ita disendo, In nomine Patris, ct Alii, ct Spiritussantris; praetermissis verbis, Signo te , & , Confirmo te, cte. quae iccirco nullatenus pertinere videntur ad formae substantiam.
Huic argumento, quod tenentur diluerς illi etiam, qui praeter
73쪽
orationem Episcopi, sormulam in unctione adhibitam arbitrantur necessariam , solet responderi, Magnum iregorium sormam Confirmationis subticuisse ob disciplinam areani , de qua diximus tomo v I. Pagas i. aliisque in locis . Et revera de hac eadem forma scripsit Innocentius I. Epistola ad Decentium cap. 3. Verba verὸ dicere uot postpum , ne maxis prodere videar, quam ad eossultationem respondere . Verum ego communi huic responsoni non acquiesco. Etenim occultasse veteres in Epistolis , vulgandisque operibus sacramentorum nostrorum mysteria , formulamque Confirmationis, rectὴ ex Innocentio, aliisque pluribus demonstratum est, assertum a Sches strate no , confirmatum a me , probatum Notificatione UI. a beatissimo, sapientissimoque Pontifice BENEDICTO, a nullo catholico viro denegatum . . At num ob diseiplinam areani praetermittenda haec erant in libris Sacramentorum , in scrinio Ecclesiarum oecri sis , a sacris dumtaxat ministris, non a plehe pervolutandis, & ideo hoc nomine Sacramentorum laseriptis , quod arcana comprehendant Id ego non assequor , maxime cum vetustissimi omnes Codices Sacramentalium librorum huiusmodi mysteriis pleni sint, & ipsum Sacramentate Gregorianum Pag. 3. contineat verba consecrationis, pag. I. formam haptismis pag. 224. Consecrationem presbyterorum , aliaque omnia silentio auxia disciplinam areani sepelienda . Illam ergo responsionem c Pa tiatur lector tarditatem ingenii mei a communem licet probatissimamque, non adhibebo. Quare ad Gregorium quod attinet, dicam aut illum sacramentalis formulae non meminisse , quoniam haec non aliud exprimit in ieatito modo , quam id, quod continetur depre eativo in extremis orationis verbis, Consigna eor signo crueis, vitam propitiatur aeternam, quae verba etiam sermulam in mem riam Episcopi poterant revocare; aut sorte tune temporis unctio nem peractam fuisse in prolatione eorumdem verborum, ita, ut form
quae modo obtinet, ex depreeativa facta sit; nec tamen utraque Tetineat in praesentia rationem formae , quia deprecativa nunc est
absque applicatione materiar. Idem posset responderi ad verba Ama Iarii Fortunati, nisi floruisset taculo ix. S tempore Gregorii IV. quandosor a , de qua disputatur, omni procul dubio obtinebat. Res pondetur itaque Amalarium ibidem citare ordinem Romanum ἰ nam scribit, Dieit Romanus libeuus , de quo saepe eommemoravi: Oratio ne expleta facies eraeem , cte. At in ordine Romano pag. edit. Pari siensis 83. Romanae 74. praeter ea, quae Amalarius exscripsit, conti netur etiam formula , Confirmo te i. nomine Patris, s Filii , er
SpiriturDotii. Igitur Amalarius aut erravit, aut contraxit Oratio nem , aut ea exscripsit solum inodo, quae ornare cogitaverat commen
PROPUMTIO III. Graecorum sormula, ct ea quidem Valida s
74쪽
Liber ΤrIgesimus secundus. Cap. VI. 71
est, ΣΦPArΙΣ-πνευμα- αγίου, SigπMalum doni Spiritur sancti. Solet demonstrari haec propositio ex canone v ti Concilii CP. primi; sed quoniam censent complures agi eo loci de receptione haereticorum mini md Confirmatoria , pertractabo de hoc canone infra cap. ix. positionem Verb firmabo his monimentis . Constat ex Euochologio Graecorum edito a Goario pag. 36o. hanc eamdem, non aliam , esse apud Graecos formam Confirmationis ; ibi enim legitur r
ptizotos Dero unguex o supra frontem Leeus , Signa lam Spiritus saviii. Hahetur quidem ibi, formandum signum crucis etiam in oculis , naribus , ore , auribusque ἰ &, iuxta quaedam Exemplaria , in pectore, manibus, ac pedibus: verum haec desiderari in vetustissimis Euchologiis tradunt Arcudius lib. I. de Sacram . pag. s9 ct Isaac Haberi in Ponti sic. Graecorum pag. o9. Non solvitur argumentum , si reponas fractam esse Euchologii hujus auctoritatem: primum quia eadem Ieguntur in MS. Cryptoserratae, quod tribuitur Bessarioni, S in altero Barberino, de quibus vide Farvacquesum cap. I. q. I. l. I. Deinde, quia, si formula ista non valeat, nulla se in superest in Oriente Confirmatio; cum nullam aliam agnoscant Graeci, etiam orthodoxi, nec a Romana Ecclesia separati, ut observat Goarius Nol. II. in ord. Bapt. . Insuper quia nunquam Latini, nec in Florentino. Concilio , hune inter ceteros Graecorum recensuerunt errores, quod sub
formula ista consignent: imo non aliam adhibent Romae in templo S. Athanasii, id non ignorante Pontifice . II. Arcudius lib. a. cap. 7. hane assertionem demonstrat Otrum auctoritate. Hi namque di Confirmatione, ejusque esse diu pertractantes docent in ea imprimi Spiritus sancti sigillum . Asterius Episcopus Amaseae, qui floruit des nente saeculo tertio, apud Photium Cod. 2 I. scribit, διδατιυ ση γὰτου αγίου πνευμα- , Datur signaculum Spiritus Dosii. Dionysus cap. a. de Eccles. HKrarch. Episcopum confirmantem appellat, Θε-ιτον μύρω , Dei Pante uvaento obsignantem et Curillus in s ne Catecheseos xv III. de confirmato ait , ἰ o μαγὶe ἀδεοῦ Mn. εκ
eatione Spiritus Iancti. Tradunt consimilia alii Patres . Cum itaque formula, de qua loquimur, significet Confirmationis naturam atque efficientiam, sufficiens ac valida censeri debet. III. TourneliuS pag. as6 asserit aptissimam illam formulam probari a Bel Iarmino post
S. Thomam q. a. art. 4. At S. Thomas deforma Graecorum nec Uer-hum quidem. Ex illius tantum doctrina potest confirmari propositio: siquidem in hae Graeca sermula significatur ebaracter, quo ad pugnam insignitur miles Christi adversus spiritales nequitias, ct donum Spiritus sancti, quo roboratur in fide. Suffciens ergo est ea sermula, ut
75쪽
materiam determinet adspeciem faeramenti, sicuti de forma Latino. rum inquit ibidem Doctor Angelicus. De quo argumento legendus Basilius Poncitis p. z. cap. 7. pag. 9 I. IV. Ilia demum Graecorum sor. mula traditur cap. 3. Censurae ad Germanos conscriptae RHieremia Patriarcha Constantinopostano , pag. edit. Delingae s8. idemque ter. tium caput vorbis Simeonis Thessalonicensis compactum est : atque in notis ejusdem Censurae ab eruditis omnibus contra Lutheri S Calis vini haeresim commendatae ae productae, scribit praeclarus Theologus Stanislaus Socolovius, non esse inam dissimilem ab ea formala , qua niti in Ecelesia utimur. Muto quae de eadem sormula scribit in li-hro de Sacram. Euch. Cardinalis Bessarion: de quo vide Areudium cit. loco pag. 7 opp. l. Sensius praedictae Graecorum formulae suspensus & ambiguus est, nec reddit finitam persectamque orationem. Nequit ergo determinare indisserentem materiam ad certum sacramentum constituendum . II. Praeterea esse invisibilis gratiae & Spiritus sancti signaculum singulis sacramentis est commune. Igitur non potest in hoc statui peculiaris sormulae ratio. III. Severus Patriarcha Alexandrinus in ordine Baptismi aliam a praedicta formam Confirmationis assignat, eamdemque cum deprecativa Sacramentalis Noviomensis paullo sisi perius destripta. Iv. Clemens VIII. in Instructione de Ritibus Gra
corum edita Romae anno ls's. num. 2. ac nuperrime confirmata a
BENEDICTO XIV. mandat, ut Epse i Latici infantes baptizatos a presisteris Graeis , er de facto ebrismate in fronte eo gnatos eon'.
ment, apud Graecos enim etiam presbyteri ministri sunt Confirmationis ἔ ac praecipit, ut utantur hac forma, Consigno te signo erueis, er eonfirmo , ere. Decernunt itaque Confirmationem Graecorum sorma collatam esse nullam, R irritam . Respondent ad I. Doctores nostri, Baslius Poneius, FarvacqueZ, Vanroy , S Piette, pendere valorem Sacramentorum a Christi πο- Iuntate , ideoque susscere quamcunque formam, modb fit a Christo instituta; ceterum in his verbis , Signaeulam Spiritus sancti, per&ctam contineri orationem , haud secus, ac in iis , quae leguntur apud Lucam xxi l. 2o. Hic eaiax novum testamentam in meo sanguiaue , in quibus deest verbum . Quod accipias de Graeco textu, - πο ειω ἡ - δα αἰ ευ ναματί - : si quidem in Latino verbum Esereperitur . Uicle &ad Hebr. ix. 2o. Addunt sormulam , de qua agi tur , pracilae habere determinatam fgnificationum , veluti si quis Porrigens nummum pauperi diceret, Ecce nammum . Ad E. respon demus σφραγῖδα non signum qualecunque esse , sed notam impressam , sigillum , S specialiter militarem baltheum ἔ-- quoque non tan tum significat gratiam, sed largitionem ipsam donorum ; observat
que Budaeus ex Plutarcho, Herodiano , ct Demosthene, usurpari prae sertim Disitired by orat
76쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VI. 73
sertim vocabulum illud ad significandum donum amplum, & regium. Quare licet omnia sacramenta sint gratiae Asaeati, ac bapti sinus interdum ratione ebaracteris στραγὼ appelletur ἔ habent tamen hujus mulae verba vim quamdam designandi gratiam , quae exornat Christi milites, firmatque, & perficit sanctificationem in baptisino collatam. Ad 3. reponet Goarius pag. 369. ignorari a tota orientali Ecclesia Severum istum insectum labe Eutychianae haereseos , nec reincipi excogitatum ab illo baptismi ritum, S inventam Chrismatis mulam. At cum haec nulla inficiatur haeresi, S Orientalis Ecclesia . summa veterum rituum Iaboret ignorantia οῦ satius ducimus respondere, quemamdodum apud Latinos , ita apud occidentales aliquam variationem irrepsisse. salva substantiali significatione verborum . Ad . dicimus Instructionem Urbani directam ad Episcopos Latinos, in qaorum eivitate , vel diaeesibus Graeci, aut Albanenses Graeeo ritu viventes degunt. In ea autem Instructione mandat primum Pontisex, ne presisteri Graei baptizatos infroute consignem, ac iubet, ut pritermittant consignationem frontis, S verba . ubi habetur forma hujus eonsignationis. Deinde praecipit, ut Episcopi Latini eo gnatas ehrismate ab iliis presisteris Graeis qui sine dispensatione nequeune esse ministri Confirmationis, formula apud Latinos usitata confirment, quoniam Latini Ecclesiae Latinae consormare se debent; praecipit tamen, ut eum eautela, ct sub eonditione id faciant, videlieet, I si es eonfirmatus, ego te ποπ confirmo et sed si non es confirmatus, Ego eo eno te, e. & conditionem hanc praesertim adhibeant, eum
verisimiliter dubitari potes, quod ab Dis pis Graecir fuerint baptizati: quoniam nempὲ solent Graeci Episcopi confirmare statim post
haptismum . Quae omnia , si accuratδ expendantur , non demonstrane nullam esse , sed sussicientem Graecorum formulam : de qua dictum hactenus.
In quo agitur de Geramenti Confrmationis unistro.
OUos IasT Sacerdotes esse ordinarior huius sacramentI ministros contendit Photius Constantinopolitanae Sedis invasor iniquus . Graecorumque schismaticorum caput,ac signiseer qui ut Bulgaros paullo ante ad Christi fidem conversos opera cujusdam Pauli Romani presbyteri averteret ab Apostolica Sede, Latinam Ecclesiam impetere conatus est nonnullis accusationum capitibus, quorum unum illud est, legatos Nicolai primi denuo confirmasse inunctos chrismate a Graecis presbyteris . Photii autem in Romauam Ecclesiam calumulas continet En-
77쪽
eliea illius Epistola ad Archiepiscopales thronos per orientem obistinentes data an. 867. easdemque calumnias Baronius in Eeclesiasti. eis Annalibus, Allatius in opere de Consensione orientalis S Oeeident. Ecclesae, Natalis Alex. in Eccles. II., Christianus Lupus in canones vir t. Concilii, aliique viri doctissimi consutarunt. Schismaticorum deinde Graecorum sententiam insensi Ecclesiae Romanae hones arripuerunt, Ualdenses, Hussitae , Lutherus, Kemnitius, Calvinus, Dallaeus, ct ceteri Novatores; adversus quorum nefarium dogma, fide tenendum est ordinarium Confirmationis ministrum esse solum Episcopum, sicut in Florentino, atque in Tridentino Concilio Iegimus definitum . Dixi ordinarium ministrum et utrum enim potestas confirmandi simplici presbytero, committi possit, salva fide in utramque partem disputatur. Ac negantem sententiam praeter Hugonem Victorinum, Gulielmum Altissi orensem , Hadrianum sextum , ct quosdam alios Commentatores Magistri in distinmonem 7. libri iv. propugnarunt quoque Estius in eamdem distinet. I. a I. Petrus Aurelius in Anaeretiis co, Nicolaus UHerminier tom. I. de Sacram. tract. I. cap. 7. & viri alii percelebres . Amrmanti tamen adhaerent fere omnes ex Thomiiastica Schola, necnon ex Franciscana familia Antonius Andreae praeis clarus Moti auditor, Richardus de Media villa, Petrus Cardinalis Aureolus , quos adversus Suavem Franciscanis omnibus oppositum lacitum adscribentem, laudat lib. ix. cap. 7. H. Concilii Tridentini minentissimus Pallavicinus. Quibus addam Mastrium, Claudium Frassen, Hennum , & florentissime scholae ceteros . Atque in eamdem
sententiam eonspirant nostrates, quotquot in manus meas perveneis
runt: quos inter excellunt, me judice, Basilius Poneius p. Iv. c. g. Farvaequea eap. 4. q. 3. qui Aurelio Lovaniensi, Leonardo Uanroy, ceterisque suppeditarunt copiam argumentorum . Plura tradidere
pro eadem confirmanda sententia , ne commemorem aetate nostra
da rebus Theologicis optime meritos, Arcussius , Morinus, Holste nius . Tam igitur de Episcopis, quam de Presbyteris est pertractan. dum e quod tribus positionibus mox subjiciendis praestare conabimur. PROP. I. Minister ordinarius Sacramenti Confirmationis est solus
Episcopus. Dixi hane propositionem pertinere ad fidem : Florentinum enim Concilium in Instruct. Armeniorum , Ordisarius inquit minisseres Episeopus , eum reteras unctiones simplex Meerdos valeat exbiabere . hane nonnisi Episeopus debet eonferre, idque probat ex VI II.
capite Albium Apostolorum . Tridentinum pariter se n. v I II. can. 3.
hunc de Confirmatione edidit canonem, Si quis dixerit sanitis ci firmationis ordinarium ministrum non esse suum Episcopum , scd quemvis Amplicem Sacerdotem ς anathema sit . Probatur itaque ere
78쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VII. 7s
An. Apostolicis r quae eap. urat. narrant. Petrum S Ioannem pro fictos Samariam , ut per manuum impositionem baptizatos a Philippo Diacono confirmarent. Hoc enim praestitisse Petrum & Ioannem tanquam presbyteros , non tanquam Apostolos , gratis omnino, &adversus Veterum traditionem autumant adversarii. II. Etenim Patres cquod erit probatio altera ita quod in Actis legitur acceperunt,
ut Apostolis tantum, eorumque successoribus Episcopis tribuerint ordinariam confirmandi potestatem . Id uamque ait Chrysostomus de facultate conserendi Spiritum sanctum impositione manus , Hom. xv ii I. in Acta pag. yM. erat donum tantummodo duodeeis Apo-
soloram. τοῦτο γάρ τε δωρο ευν- επ. Glina is . Similla Oecumenius laudatus cap. a. prop. I. Et Isidorus Pelusiota lib. I. Epist. 4so. ad
Antiochum pag. edit. Morei. II 4. Petrus, inquit, ct Dannes Apostoli ab Hierosoldimis ad eos descendenter, Spiritus sancti gratiam eis porrexerant. Ruod si is, a quo baptismum are erant, ex e fpso strum elasse, ae numero fuisset, Spiritur donauis potestatem profecto habuisset. At .er3 baptizabat duntaxat ut dissipatas: e os oti autem gratiam explebant, θ' perficiebant, ut qui hujusmodi muneris tribuendi potestatem , atque auctoritatem divino benefleto areepisent.
θωτia ἰδιAm . Eadem scribit Innoc. III. cap. Cum venisset, de quo citat p. prop. a. Confirmatur tertio catholica thesis perpetua Ecclesiarum praxi: nam ab Episcopis perfici ct obsignari baptizatos , ct quod in exordio Ecclesiae ab Apostolis, postmodum ab antistitibus
factum esse , diserte tradunt Cornelius Papa in Epistola ad Fabiunia Antiochenum , apud Eusebium lib. VI. Eccl.H. Auctor Constit. Apost. lib. I. cap. l . Cyprianus Epistola ad Iubaianum, Hieronymus adversus Luciserianos, ac S. P. Augustinus lib. xv. de Trinit. cap. 26. quorum testimonia praecitato secundo capiti sunt inserta. IV. Plura ibidem loca produximus, in quibus simplici presbytero, nec non Corepiscopis prohibetur chrisma conficere , eoque haptigatorum lini. re frontem : cujus generis sunt quae recitavimus ex Epistola Innoc. i.
ad Decentium, Leonis Magni ad Episcopos Germaniae, & Galliae, RS. Gregorii ad Ianuariam Calaritanum ; quae omnia invenies eo loci disposita.
Opp. r. Nihil ex Apostolicis Actibus pro stabilienda superiori
thesi proferri notest: nihil ex auctoritate Patrum ἰ nihil denique ex Pervetusta consuetudine Ecclesiarum . Infirmis itaque momentis innititur haec propositio . Prohatur antecedentis prima pars, quoniam Apostiai ctaractere acerdotali erant exornati, nec satis constat, an Κ a mn
79쪽
confirmarint tanquam Apostoli, vel tanquam sacerdotes Ananias quoque Act. xx. Saulo recens converso dedit impositisne inanas Spiritum sanctum, nec tamen Ananias Apostolico fulgebat honore , . Demonstratur pars altera et nam S. Ambrosius de Myst. cap. 6. num. . inquit unctionem c uenti fieri a Saeerdote . Hieronymus inta, Dialogo adversus Luciferianos ait Episcopos ex eoUuetudine, πon ex necessitate, ministros esse Confirmationis , hac ratione productar
Si ad Episcopi muttim imprecarionem Spiritus sanctas defuit, lutendi sunt , qui in remotioribus heis per presisteros baptizati ante dorismierant , quam ab Episcopis inviserentur: & Epist. 8s. nunc tot.&uid enim fuit excepta Oxdisatione Episeopas, qaod non facis presister Etiam Uen. Beda in Ps xxvi. affrmat, unctionem , quae sit per manus impositionem ab Disopir , ct vulgo Confirmatio dieitur ,
eamdem esse cum unctione verticali, licet illa concessa non sit singulis Sacerdotibus propter arrogantiam ς quae etsi non probent posse quos libet presbyteros confirmare , probant nihilominus eossuetudine tantum, & Ecclesiastico jure hanc illis denegatam auctoritatem. Prohatur oppositionis pars tertia: Ex Pontificali, quod tribuitur Damaso , Sylvester omnium primus eonstituit, ut solus Episcopus sacrum chrisma conficiat, & haptizatum consgnet . Igitur ante Sylvestrum presbyteri singuli ct chri fina conficiebant, S confirmabant; ideoque haec peragere non excedit ordinariam presbyteri facultatem . Idem insertur ex Conciliorum definitionibus , ex quibus oppositionem alteram construemus.
Respond. nego ant. ad cuius probationem primam dicimus, Ioannem & Petrum tanquam Apostolos confirmasse, si dandi Spiritus sancti facultatem manus impositione fuerit ipsorum Apostolorum peculiare donum : quale revera fuisse tradunt disertissmE Ecclesiae Patres , neque obscure innuunt Acta Apostolica; quae nullibi narrant tali dono condecoratos quoscunque presbyteros , aut alios missos ad neophytos obsignandos, praeter Apostolos Nam quod aiunt de Anania , refutatum est capite a. huius libri, prop. I. pag. 16. Partem alteram hac ratione diluimus . Ambrosius, qui de Myst. cap. 6. n. i. ministrum Confirmationis vocat Sacerdotem , hoc nomine designat Diseopum : hie enim S Saeredos per antonomasiam nuncupatur, Sille cit, ad quem adscendebaut baptizati e ressi de fonte, ut constat ex libro III. de Sacram. cap. i. num. 4. ubi perficiens neophytos δhaptisterio adstendontes non dicitur Deerdos duntaxat, sed summur Sacerdos. Hinc PP. S. Mauri in notis tom. a. pag. 336. rectὶ observant Dalloeum talia objicientem sola Ioeorum inspectione reselli S. Hieronymus scribens Epistopos confirmare ex eo uetudine, non illam consuetudinem dicit, quae hominum inducitur arbitratu, sed
80쪽
Liber Τtigesimus secundus. Cap. VII. 77
Raod si boe Aeo quaeris: quare tu Teclesia baptizatus nisi per manus
Episvi xon aee iat Spiritum sanctum, quem nos asserimas ἰα vera baptismate tribui; disce bane observationem ex ea auctoritate de'en eis
νe , quod post Oeensum Domini Spiritus sanctus ad Apostolos deflendit.
Nec te moveat quod Hieronymus subjicit, id factum ad honorem potius Saeerdotii, quam ad legis necessitatem, nam his verbis nequaquam docet necessum non esie , ut confirment Epistopi, quoniam ipsis condecentia quadam tribuitur id muneris , alioqui ab unoquoque Sacer dote complendum ς sed inquit perficere per Confirmationem baptizatos opus esse Epistopali reservatum honori et quoniam Sacramentum istud non est talis necessitatis, sicut baptisinus, ut cuivis debuerit ministerium eiusdem committi: siquidem etiam non consignati
possunt salutem consequi. Hinc ε vestigio addit: e isquis ad Episcopi tantum impreeationem Spiritur sanctus defuit: talendi sunt qui
in lectulis, aut in eastellis, aut in remotioribus loris per presbieros, ct diaconos haptizati ante dormierunt, quam ab osse is inviserentur . Diluit verb difficultatem omnem Helladii fallax assertio,
quam ibi sanctus Doctor exagitat, Manifestum est posse aliquem baptizari , ct tamen non habere Spiritum sanctu . Ita superiori pagina Luci serianus: cuius neiarium dogma ct Hieronymi ostendit scopum , ct verba complanat, S elidit adversantium oppositionem. A in Epistola lol. ad Evangelum , quam editiones aliquae falso instribunt ad Evagriam, comprimit Hieronymus arrogantiam cujus dam Falcidii, aut alterius hominis , diaconos praeserentis praesbyte xis: ad hujus autem hominis reprehendendam vecordiam, eommendat Presbyterorum auctoritatem. , ad quorum preees orsi eorpus sanguisque eon itur, eosque demonstrat Eeiscopis valde proximos , e quod eonfieiendi corporis orsi eamdem facultatem habeant, hoc tantum excepto, quod hanc Epistopi per ordinationem presbyteris conserunt. Ceterum omnia Epistoporum munera nequaquam prost-quitur, siquidem id agere non erat hujusce instituti: ac diserte contra Lueiserianos disputans docet Confirmationem honori Epistopatus reservatam. Aliquid ergo praeter ordinaIionem facit Episcopus , quod non praestabat aetate Hieronymi simplex presbyter . Potest & brevi responderi, ita locutum Hieronymum respiciendo ad consuetudinem
Ecclesiae Alexandrinae, in qua presbyteri permissiope Epistoparum
chrismabant, ut ostendit Holstentus cap. iv. At venerabilis Beda unctionem verticalem , nec non catechumeni ante baptismum, eam dem dicit cum unctione facta ab Epistopo confirmante, quantum ad materiam chrisinatis, non quantum ad unctionis emcientiam. Aper te namque in unctione postrema agnostit Iberamentum mirum Θω abiis , eique tribuit salutem, in qua inagis firmamur , or nomera
risi profitemur, attribuens unctioni ab Episcopo factae quamdam