장음표시 사용
111쪽
de Civit. Dei cap. l . docet Christianos non recte vocari, nisi ebrismate unctos. Gregorius Magnus lib. X v. Epist. 32. nunc l . iubet confirmari illos , de quibus prudenter haesitatur confirmatos non esisse , Ne talis dabitatio νuina fidelibus fiat. Hae pauca ex Patribus . II. Inter canones perspicuum est caput omnes, de Consecrat dist s. promptum ex Epistola Urbani. seu potius Isidoriana , Omnes fide-ks per manus impositionem Episcoporum Spiritum fauctum poli baptismum aeeipere debent, ut pleni Christiani inveniantur. Laodicenae Synodi canon 48. est: oportet eos, qui illuminantur, post baptismum inungi Iupereaelesti chrismate. In canone in jejuni, citato M. praeiseedenti, haec adduntur ἰ Nunqaam erit oristianus, nis Coinrmatio-πe Episeopali fuerit ebrimatur . In Sacramentali Amhrosiano , &Concilio Mediolanensi I v. legimus: Iuis timendam valde, qui eum potuerint, in re fututari ne istenter extiterint. eisque in Confirmationis sacramento suscipiendo negligenter, ut deereto proviseiali ex canose Rhemensi eavetur, canonieis subjaeeanc disseiplinis: or pra-terea parentes, quorum negligentia id factum es ex libro Paenitentiali
paenitentiam olim exisse annis tribus avaret. Praetermitto hujus generis plura . III. Tonant eadem voce Theologorum Culmina . Hugo enim Victorinus lib. a. parte vi p. cap. I. inquit: Tmendum es iis,
qui per negligentiam amitsunt Discopi praesentiam , ct non suscipiunt manus impositionem , idest, Confirmationem, ne forte damneutar, quia
festinare debuerunt , dum potuerunt.' S. Thomas 3. p. q. 72. art. I. ad 3. docet Confirmationem necessariam esse , quatenus cooperat
ad persectionem salutis , quamvis siue ea post esse silus, dum tamention praetermittatur ex contem a sacramenti. S. Bonaventura in lv.
dist. 7. art. y. q. a. Dicendum est inquit quod es neeessitas simplieiter , ct necessitas eonditionata. Simpliciter non est grasia Confirmastionis necessaria , sed necessaria ex eonditione , seisiere ponanti, ct .ineere volenti, sicut comedere neeessiarium est vivere volasti. Idem tradit, utiturque eadem comparatione Gersen in Compendio Theo Iogiae a Deinde aflirmo hoc Sacramentum non esse necessarium ad saI tem necessitate medii . Id extra controversiam positum est ; siquidem si baptizati antequam ab Episcopo confirmentur, S ad usum rationis perveniant, acerbo tollantur funere, cum nihil damnationis sit in eis, transferuntur in regnum . Quod Hieronymus asserit etiam de iis, qui in vieulis oe remotioribus lotas pi) satis cedunt, priusequam invisantur ab Episcopis . Canon quoque . Ibiberitanus bis. igatis a Diacono plebem regente , si decedant antequam perficia tur per Episcopi benedictionem , salutem tribuit aeternam . Sunt in ter Theologos aliqui affirmantes Confirmationem necessariam esse
aecessitate medii , non quidem ad consequendam salutem , sed ut quis
112쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VIII. Ios
sit persect) Christianus . Ita sentit Continuator Nitassii pag. 63o. quod probat, ex D. Thoma, cujus p. p. q. 72. art. 6. ad i. haec sunt verba: Sisut nullia eonsequitur essectum bapti l sine bipe ni v to: ita nulgur eo 'quitur ess ctum eo Urmationis sine voto ipsius. Sed
animadvertit Sylvius in art. VI tr. ejusdem quaestionis , per votum . Confirmationis nihil aliud intelligere D. Thomam , nisi voluntatem Ialtim implicitam non negligendi, neque contemnendi ipsam Confirmationem , quandoquidem robur & gratia ad fidei professionem necessaria obtineri potest oratione, jejuniis, alii 'tie bonis operibus. Haec Sylvsus. Possumus tamen proprie Divum Thomam intelligere de necessitate Confirmationis saltem in voto comparatὸ ad illos , quihus coram tyranno fides propugnanda est , aut subcundum martyrium ; nam noc sensu explicat doctorem Angelicum Sua resus Comment. ejusdem articuli sexti: immo quadrat hare interpretatio dimcultati initio articuli propositae . Auctor librorum de re Sacrament. pag. 349. ait Confirmationem necessariam esse Mellante medii ad ha- hendum hujus sacramenti characterem . Quis id vertat in dubium ZHoc pacto neeessarium dixeris tali necessitate etiam Sacramentum ordinis, ad salutem nequaquam singulis necessarium . Tertio itaque loco assero Confirmationem necessariam esse sive in re , sive in voto , necessitate praecepti non tantum Ecclesiastici, --rum etiam divini, iis , qui vel coram Tyranno profiteri fidem deinhent , vel adversus Christianam fidem crehris , gravibusque tentati nibus exagitantur . Ouamquam enim permuIti Casu istarum, qui Omnium teruntur manibus, ut Layman , Bonacina, Navarrus, nec non Sylvius in I. p. q. 72 . art. 8. ac SuareZ disp. 38. sect. l. asserant nul-
Ium dari suscipiendae Confirmationis praeceptum ς benὁ tamen sapienterque scribit BENEDICTUS XIV. Notis. praelaudata , teneri op positum a Theologis celebrioribus . Certe, ut mittam Eslium dist. 7.
para g. I 8. Natal. Alex. de Cons cap. q. pro p. 2. Iuenin q. 8. conci. a. Ludovicum Haberi cap. 9. Nicolaum L Herminier tom. i. de Sacram. pag. 37. Tournely pag. 263. Auctorem librorum de Re Sacr. pag. 348. aliosque prae ceteris hac aetate commendatis , conspirant in eam sententiam nostratium omnes, Basilius Poncius p. s. cap. a. Franciscus Farvaeque S cap. s. q. a. Leonardus Vanroy quaest. 9. Fridericus Ua Vardi q. I. art. 6. Immo S Sylvius fatetur non excusari a mortali peccato, qui persecutionis tempore negligeret Confirmationem ς ac Suuresius videtur quihusdam parum sibi constare , dum citata dissert. 38. scribit nullum dari Confirmationis praeceptum proprium, necesse peccatum mortale hoc sacra mentum voluntarie omittere, ρο- steaquam Comment. in art. 6. scripserat urgere hoc praeceptum , DLtim in eo artieulo , in quo arget necessitat publies eonfitendi fidam eo ram oraMo: quod & nos paullo supra animadvertimus. Nostra autem
113쪽
tem sententia principio suadetur praecitato Laodiceno canone, prooductaque auctoritate Cypriani: ubi ea Verba A cesse est, oportet, δε-best , sonant vim praecepti, nisi respectu omnium, comparate ad eos saltim , qui ineunt pro fide certamina, periculisque iactantur hanc pessundandi. Praeterea in cap. Spiritus Ductar, de Consecrati dist. s. habentur haec: Quamvis taurinuo transituris fas'iaut rei nerationis henseia , victuris ramen neesaria sunt Confirmationis auis xilia . Idem probatur verbis Divi Thomae s. p. q. 72. art. 6. ad I. hoc eodem paragrapho recitatis. Evincitur hoc idem ratione; est enim summa praesumptio, in re talis momenti, qualis est Christum confiteri, in tanto discrimine . quantum proculdubio censendum est minis, promissis, ae tentationibus percelli, remedia efficacia, at que ob hunc praesertim finem instituta contemnere. In hoc itaque casu qui non curat, ut ab Episcopo confirmetur, sese lethali culpa inquinare, docet Estius, docet Sylvius, docet Basilius Poncius , doiseent c inquit BENEDICTUS XIV. celebriores Theologi . Postremo idem BENEDICTUS in Constitui. de Ritibus Graecorum l. I. num.
4. declarat confirmatos a simplici sacerdote non habente Sedis Amis stolicae auctoritatem, confirmandos ab Episcopo, S commonendos ab ordinariis locorum, eos gravis peceati reatu reneri, si eum posses
ad Confirmationem a edere, ἐllam renuunt, ae ne ligant.
Duo tamen sunt , quae dictis possunt opponi. Unum , quod huius praecepti nullum in sacris litteris; vel apud Patres extet vestigium: a terum, quod Confirmationis desectum supplere queat unctio verticalis. Verum enimverb inania ista sunt. Primum siquidem facile reontatur cum non desint docti viri, qui istiusmodi praeceptum cominprobent ex Act. i.& 8. ubi legimus Iesum praecepisse Apostolis , ne discederent Ierosolymis, sed exspectarent promisissem Patris, scili cet Spiritum sanctum: quod utique praeceptum , si non omnes, eos saltem comprehendit, qui ante reges, S praesides in testimonium fidei trahuntur. Sunt insuper qui praeceptum illud inferunt ex praxi Ecclesiae, quae semper olim baptizatis impendit Confirmationem, Se persecutionum transacto tempore, haeresibusque deUictis , non vult illam parvipendi , ct contemni. At contemptus seret maximus, illius robur in statu . de quo disserimus , aspernari . Praxis verb , cujus institutionem aliam non invenimus, ah Apostolorum temporibus . Re a Christo repetendam esse , haud semel est definitum. illud jure meritoque adesse diceretur, ubi eget homo Spiritus sancti robore ac firmitudine, ex quo sciamus fuisse Confirmationem hujus rei gratia institutam . Hac ergo ratione resutatur prior oppositIO. Ad alteram respondetur auctionem vertiearem suppIere effectum gratiae , quam confert Confirmatio, quando haec nequit haberi, neque
114쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VIII. LII
id praestare per se , sed ratione fidei, ex opere operantis , atque per votum Confirmationis suseipiendae: nam ut Rabanus inquit lib. i. de Instit. Clericorum cap. 23. unctio verticalis signifieat Spiritar sam in deseen uem ad habitatissem Deo eonservandam , non eam Conis sert ; atque, ut stribit Hum Victorinus praelaudato cap. I. illa unctio non est Sacramentum, sed ostendit, quantam Saeramentum isadueesariamμ ad salutem. Iure itaque Parisiensis Academia an. i6as. confixit hane quorumdam Anglorum propositionem et orismatio,
quam Deerdos iu hoptismo faeis, ideo es ab Ereissa instituta, non δε- ιam ut ebrismariosis Osevasis situ eatiouem , verum ut essectum ipsum suppleret, ides, ut homines in gratia baptfmalis eonservaret
confirmaretque. In De ceteris , qui in praedictis circumstantiis periculorum plenissimis non sunt constituti, quid existimas esse tenendum 2 Quod Theologi omnes, excepto nemine , assirmant, peccare mortaliter, quotquot saluberrimum hoc sacramentum habent contemptui. Nam S henigniores , qui suscipiendae Confirmationis nullum extare praece-Ptum universim pronuntiant, cquod tam absolute, me quidem judice , nefas est pronuntiare, b eam adhibent exceptionem , modo absit eontemptur, in sententiam trahentes suam verba Aquinatis cit.
q. a. art. I. ad 3. me modo Confirmatis est de necessitate salutis c ad persectionem stilicet comparandam quammis sine es possit esse fatur,
tam tamen non praetermittatur ex eontempta Geramenti. Nil hae veritate manisestius. Etenim ad producta superius monimenta accedit Rothomagensis Synodus, definiens tom XU. Concit. pag. 8a . imperfectum esse, nee omnibus armis instructam, quem sacramentum hoc non corroborat. Turonensis ib pag. rota. declarans, Coo firmationem esse saeramentam ab omnibur ωaxime ampletiendum. Αquensis ib. pag. II 28. praecipiens, ut parochi, omuer, quoI in ala
re legitima, qaa eos Discopus duxerit esse debere, eognoverim, ad .liud suseipiendum amni eura, er diligestia ad east. Narbonensis ib. pag. Is 88. admonens Episcopos , ne sint solliciti, se per eorum
negligentiam fiant vires popali sibi reminisi ad remendum imbeetia
Borea r Burdigalensis demum pag. r6 a. mandans, Ne sacramestum GUrmationis ad augendam Spiritus Ductigratisis, in ea confirmaudos fideles , ullatenas negligatur. Sane haec , ct alia plurima huius generis hortamenta ad Episcopos , ad parochos, ad parenteS, ad fideles demum universos directa, nemo dixerit spectare ad rem parvi tenuisque momenti.
Verum quisnam contempsisse Confirmationem dicendus eritZ Arbitror non eos tantum, qui spreverunt, S tanquam inutilem ceremoniam
115쪽
, ὲ ι De Theologicis Disciplinis
moniam sacramentum chrismatis habuerunt, quod redolet sacriIegii crimen, haeressique portentum ἰ verum S illos, qui non ex conis temptu , ut inquiunt, formali, sed ex negligentia non receperunt ipsam Confirmationem e adeo , ut si adsit Episcopus , ae se ad constris mandos neophytos denuntiet esse paratum , adulti aetate , nulloque Iegitimo impedimento detenti, dicendi sine hujus saerament i eo temptores , nec veniali, sed mortali peccato sese Ghst in gant. Scio Doctores aliquos asserere, quod omissio Confirmationis sit grave peccatum grassante duntaxat infidelium, aut haereticorum persecutione rat idem dicendum in casu nuper exposito, nec confirmandos tantum, verum etiam parentes, tutores. dominoso parochos gravis
peccati reos esse, si non suscipiant, aut suscipiendam nan curent ipsam Confirmationem amrmat Archiepiscopus Bononiensis , nunc beatissimus Ponti sex in tape laudata Notificatione. Ne opineris, lector, virum summum secutum doctrinam rigidiorum Theologorum , aequa lance non ponderatam. Antequam enim Natalis Alexander, ct reliquinum. VI a I. commemorati sua vuIgarent scripta , immo antequam rigidiorum Theologorum audiretur nomen , Scotus in lν. dist. v II.
q. a. de hoc Sacramento scripserata O tameπ noeestarium adulto' , ut non contemnat; ac subinde explicans quid sit contemnere , lyud
earetur enim eontemptus, si omnimoda opportunitate oblata mos fuseia peretur . S. BonaVentura post verba num. VI II. producta , Ideo ,
inquit, si quis eum habet locum ct tempus ct opportunitatem , ne lI-gendo eontemnit, perieulo se exponit. Auctor Summae Angelicae v. Confirmatio: Itaque contemnens tuum suscipere peceat mortaliter rpropterea eredo quod notabiIis negligentia Diycoporum in non e&U rendo illud, fit eis pereatum mortale. Mitto iuniorum quam plurimos. Hanc verb Optimam , tutissimamque sententiam probo l. quia praecitata Concilia docent sacramentum Confirmationis amplectendum esse, praecipiuntque, πe ullatenus negligatur. Dum ergo eos damnant qui illud contemnunt, accipienda sunt, inquit Franciscus Henno.c non rigidus . sed benignuε auctor , & Leonardi Vanroy antagoni-sta quaest. ix. Concl. 3. non tantum de eontemptuformali , quisemper es mortalis, licet res contempta sit tantum eoUIii. sed etiam vi tuaii, qui censetur adesse , quando res potest sine ullo ineommodo obtineri , ct tamen negligitur. Ita explicandum contendimus S., Thomam 3. p. q. a. art. ι. ad 3. Praeterea Concilium Senonense an. Isa ad hunc loquitur modum : omnes Christiani tam viri , quam mulieret Uum rationis babentes, obligantur suscipere . aut DItem Mon eos- temnere Confirmatiovem et Contemni autem dieitar, quando Dis pules praesens, paratur dare, ct persona hoe Risus negligit, aut despi-
eis fuscipere . Vide Iuen in in Comnient. q. 9. cap. 2. art. I. Nat. Alex. p. 4. Prop. a. Reg. a. Franc. Henno loco nuper citato: in quorum. Digitigoo by
116쪽
Liber Τrigesimus secun Jus. Caly. VIII. fet 3
fide Synodum Senonensem anni is 24. laudavi, a TDurnely quoque, S Uitasso commemoratam, quamvis eam me legisse non memini neque in Binii, neque in Labbet, neque in Harduini, neque in reiacentioribus Collectionibus. Idem evincitur ex Sacramentali Ambro sano verbis S. Caroli , ct Concilii Mediolanensis iv. constripto , cujus .erba dedimus octavo numero. Insiuper Academia Parisiensis an .
362 s. hanc aliam propositionem proscripsit: omnes Theologi dieane Confirmatronem non praeeipi , nisi eum commode baberi ρotes, vel, ut alii dieunt, eommodissime, quando sine ullo , veI minimo promur
Aeommodo . Censura autem Sorbonica his verbis comprehenditur .
Isa propositio es fandalosa , in maximum sacramenti Confirmationis
eontemptum , maligno animo proposita. De hac propositione Iuen in , IIIJerminier , Tournesy, & Natalis AIexander praecitatis in locis. Tandem nonne peccat graviter, qui sponte exponit sese periculo eadendi in spirituali conflictu ξ Atqui tali periculo se exponit qui circumdatus infirmitate, Iacessitus ab hostibus, S undique mundi iris retitus illecebris , media necessaria ad vincendum, dum exhibentur, & habentur ad manus, rejicit Sc aspernatur . Graviter peccat igitur, Sc. II. Dic ergo , sodes , quos oportet non solum non negligere , verum & dare operam ut confirmentur, si valeant adire Episcopum
Dicam h revi . I. Qui ad negandam Christianam fidem a paganis vel
haereticis provocantur ἔ S quibus memoria repetendum est quod de Novato legimus apud Eusthium lib. ν . cap. 36. ob confirmationem neglectam , perseeutionis tempore metu debilitatam ,'nimia vita ad- dustum eupiditate negasse se esse presisterum . II. Inter haereticos commorantes , aut alias in periculis pessundandi fidem , morum- ue probitatem constituti. Horum praesertim causa decrevit Synous Rhemensis tom. XV. Conc. pag. 89 I. sacramentum Confirmationis non esse praetermittendum boc tam calamitose , reseon pleno tempore; ac pariter Archiepiscopus Cameracensis Gulielmus de Beris ges an . i6o6. in Pastorali Ammonitione: Cur hien que ee Sacrament
ne is deibi aaeunement obmetire, cte. III. Tridentinum Concilium sect. 23. cap. 4. de Resormat. haec mandat, Prima tonsura non initientur , qui Sacramentum Confirmationis non fuseeperint: unde infertur Confirmationem ante ordineS , necnon ante tonsuram esse
suseipiendam . Sunt qui contendant subesse verbis vim consilii, non autem rigorosi praecepti. Ita Navarrus, Soto , Suarea , Salmanti. To. II. P cenia
117쪽
censes At oppositum tenent nostrates, Basilius Poncius, Farvaeis ques , Girhen , Vanroy, Gavardi , aliique omnes, si unus exciapiatur Gibbon . His subseribendum arbitror: nam principium iuris est apud Panormitanum , ceterosque pertractantes de legibus . verba imperandi vim habere in actu exereiso ad legem constituendam rquam doctrinam tradiderat ipsemet Sua resius lib. I. de legibus cap. s. num. 8. Ac nisi illam amplesamur , quanta sacrorum Conciliorum praecepta, hac subdola, laxaque interpretatione, quod libriatoria snt, eludi poterunt S contemni Deinde sententia Navarri reiicitur in declarationibus Concilii Trid. factis a S. Rom. E. Cardinali hus pag. 294. edit. Lugd. ubi etiam ab eo , qui primam tonsuram potit . nisi possit aliter probare se confirmatum, requiritur saltem ut iuret.
Animadvertendum tamen harum de Iaration a permultas esse con. fictas , nec auctoritatem habere aliquam , nisi proserantur in auis Gentica forma, ex decreto Urbani VIII. die a. Augusti i63 i. Ad haec recipientes taroram in capite vocantur in Dei seriem , divinci ossicio mancipantur, atque ab omni strepitu temporalium cessare debent, ex cap. Duosunt genera , X I . q. I. num. 7. Tenentur ergo prae ceteris Christianae militiae insignibus , armisque instrui. At irregularitatem non contrahere qui non recepta toniura promoveretur ad ordines , constntiunt omnes, idque insertur ex Regula xv. Iuris in Sexto . IV. Idem, quod de initiandis tonsura, merito censet Farvaeques de emittentibus professionem religiosam , hoc excepto , quod non invenimus de istis praeceptum aliquod, sed congruentiam duntaxat, petitam ex genere vitae, cui se obstringunt, atque ex necesistate superni rohoris ad vincenda perduelli& voluptatis, cupiditatum , carnisque Iuctamina . Hinc magnus Basilius serm. r. Commonit
ad Vitam Monasticam ait di Leuisanctorum Christi dificipulorum rem-
militonibus evir numerari, nervos tuos omnes ad rerum adversarum tolerantiam intendito , ct forti animo ad vera pietatis eultorum te
extum eonferto. U. Continuator vitassi pag. 632. & Franciscus Hal. Iter de Sacris ordinat. pag. I 32. docent Confirmationem praemittendam sacro virgiuum velamini: quod Hallier probat ex carmine Aiacimi Aviti ad Fuscinam serorem . ibi namque hi versus leguntur ...... DOmisus plebem eum forte Aeeret Pervigili eura supremum uincere tempus , Expectare diem, quo iudex imminet orbi . VirrisibusDum signatis ebrismate eonfert. Allier Hallier hos versus laudat: sed vide to m. iv. Bibl. Patrunia pag. 624. Ex eodem carmine superiori pagina hanc rationem de- Promo:
118쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. VIII. IIy
ippetit, Er eos voeat iu eertamina uisu ἔSie bellatrisem te sentiat amatus anguis, Cumque laressta coneedent malia palmam, Laeta feras Iummum eatiato ex hoste trophaam. Haec verb , sicuti de religiosis viris dixi, congruentiae rationem habent, non praecepti. VI. Eos, qui parato Episcopo possunt confirmari , si id negligant, peccare lethaliter satis commonstrat praece. dens sectio. VII. Qui demum ad aetatem longaevam disserunt tam salubre remedium , cogitare debent Apostolos , eum Samaria recepisset verbum Dei, statim et, profectos, ut impositione manuum haptizatos confirmarent: Ecclesiam adeo fuisse de confirmandis sollicitam , ut aliquando Non confirmatis Eucharistiam denegaret, uti demonstrat Martentus tom. I. de Antiq. rit. pag. 237. ex Lambe- thensi , S Bituricensi Conciliis : repetendam denique ex huius S cramenti neglectu tantam in conflictationibus spiritus imbecillitatem, tantam vitiorum illuviem, tantamque in hostibus vincendi faciIitatem.
Perreamtur de duplici Confirmationis effectu.
SAcRAMεΝra Confirmationis duos essectus Orthodoxi omnes agnoscunt, Gratiam, videlicet, & Characterem. Gratiam hoc Sacramento conferri negant Lutherus , Calvinus, Remnitius, Dallaeus, S universi propemodum Novatores , non eo duntaxat titulo, quod Sacramentis omnibus hanc denegant efiicientiam , sed insuper , quia per impositionem manuum Apostolicarum datum velint solum do num linguarum, non sanctificantis gratiae decorem . Quae igitur dis serui lib. xxx. cap. 19. de Sacramentorum vi & essicacia, atque praesenti in libro de Confirmationis , ut loquuntur scholae , nam tura, eadem revincunt, oppugnantque sententiam haereticorum . Catholici vero posteaquam commonstrarunt sanctificantem gratiam hoc sacramento produci, inquirunt praeterea quaenam sit haec gratia confirmat ix, ct num distincta ab illa , quam producit sacrum regenerationis lavacrum e quam utique nos arbitramur esse haud magni momenti quaestionem. Fuerunt nonnulli, qui scripserunt Sacramento Confirmationis conferri aliquando primam gratiam: de aleri eodem Sacramento peccatum originaIe a stirmavit Raymundus Lullus apud Fymericum Nicolaum 2. p. direct. Inquisit. q.9. pag. 276. Eodem Sacramento justificari haereticum ad Cat solicam redeuntem , scripsit lib. I x. de Poenit. cap. xl. Ioannes Morinus. Atque de hac quaestione, cum nihil penitus dixerint, qui censentur de Re Sacra- P a men
119쪽
mentaria accuratius pertractasse , nonnulla' post Farvaequesum reponam . Demonstrabo itaque priori loco produci per Sacramentum Confirmationis gratiam sanctificantem, idque brevissimδ, & in comispendium redigens jam prolixe disputata et dicam postea quaenam sit sta gratia: ostendam deinceps quomodo distinguatur a gratia baiantismatis; ae tandem inquiram , an Confirmatio per se aliquando conferat gratiam primam. Absolvetur itaque prima pars hujus capi-
De ebarassere, qui est Confirmationis effectus alter, revocabo ad examen , an reνera hoc sacramento imprimatur; quod praeter haereticos negaverunt Armenopolus in Scholiis ad canonem 4 . Apostolorum , Iob Monachus, Nicolaus Cahasila, ct Gabriel Philadelphiensis apud Arcudium ili Concordia lib. 2. cap. I 8. Ostendam praeis terea , quod hujus consectarium est, numquam Confirmationem esse iterandam . Cum autem haeretici revertentes ad gremium Ecclesiae recepti olim fuerint per manuum impositionem , dicam senui, fueritne talis impositio manus confirFatoria, an tantum reconciliatiix. Investigabo pariter sensum Cypriani, & Augustini, ubi de hac maismus impositione loquuntur; nam a Cypriano per impositionem manuum , qua recipiebantur haeretici, intelligi Sacramentum Confirmationis sentit Natalis Alex. dissert. X. sec. a. q. l4. atque Hem de A ustustino judicium profert Morinus cit. loco, & Ioannes Maldonaistus tom. I. Controvers. pag. I 2. Denique & illud expendam , num character Confirmationis sit distinctus a characthre baptismatis , ut veteres, & recentiores scholastici, si perpaucos excipias, tradiderunt: num verb indistinctus, ut visum Altisiodorensi in Summata, neenon Simeoni Archiepiscopo Thessalonicensi . Atque haec pariter , Quoniam sunt facillima, ct modo addantur aliqua de impositione manuum , qua transactis saeculis recipiebantur haeretici, superiori-hus dissertationibus explicata, quatuor aliis thesibus expediam , astens in prima de ConfirmationiS obaractere , in altera de haeretico. xum receptione, in tertia de sententia SS. Cypriani, & Augustina .
in postrema denique de utriusque characteris, Bapti sim scilicet, &ς firmationis discrimine.
SAeramento Confirmationis eo ertur gratia aliqua sanni ant,
sive, ut loquuntur Sebola, gratum faeiens . Consequitur ex eap. 2. hujus libri. Eo namque loci ostendimus Apostolos per impinsitionem manus dedisse Spiritum sanciam, quem Augustino teste on
120쪽
Liber Trigesimus secundus. Cap. IX. III
serunt etiamnum Episcopi, quamvis minimὰ impertiantur donum Iinguarum, S miraculorum. Diximus etiam datum ab Apostolis Spiritum sanctum suisse virtutem spiritursupervenientis ex asto , ut haptizati Christi fidem invictὰ profiterentur, atque in ejus consensione persisterent. Demonstravimus praeterea hunc Spiritum sanctum omnibus per baptismum regeneratis suisse Collatum , cum tamen linguarum donum , aliaeque gratiae gratis data , nec justis tantum , nec baptietatis universis leant concedi. Ulterius affrmavimus Aposto-IOS praecipuos, Petrum, i Ioannem magna cura atque sollicitudine missos Ierosolymis ad Samaritanos , ut eos confirmarunt; cum inter illos Philippus Diaconus curaret paralyticos S claudos, elice rei immundos spiritus , atque signa alia innumera perpetraret: quae omnia in distinct. v I i. θ. ia. firmo ratiocinio complectitur illustris Estius, Theologorum autem nullus ignorat. Adhaec percurrentes. Omnium saeculorum spatia produximus innumera & locupletissim testimonia Conciliorum, & Patrum asserentium neophytos con
gnatione Episcopali accipere Spiritam sanctum, perfici, confirmari, proficere spiritaliter, consummari, fieri unctos Dei, ct super-
coelesti suavitate persundi. Haec autem omnia commonstrant hanc ehesim , ct Scholasticam ratiocinationem hoc plane modo conglutinant: Gratia in Ecclesia perseverans , ac distincta a temporario dono linguarum, communis omnibus absque pravae voluntatis obice confirmatis, eosque perficiens, corroborans, & supervenientis Spiritus virtute communiens , est proculdubio gratia sanctificans , &grarum faeiens. Per sacramentum Confirmationis consertur ritδ dinpositis gratia a munere linguarum S miraculorum diversa , & quarbaptizatos perficit, consummat, rohorat, redditque Spiritus saneu
munimine alacriores , ct firmiores . Itaque per Sacramentum Con
firmationis consertur gratia sanctificans, S gratum faciens . Tuas Is II. Gratia, quam prodaeis Saeramentum Confirmationis, es augmem
tum gratia tribuens baptizato perfectionem, robur , ae firmitudinem. Demonstratur primo Ecclesiasticis definitionibus. Nam can. 38. R 7. Illiberitanis non semel laudatis, statuitur baptizatos per Confirmationem perfici. Florentinum Concilium Tom. xi I i. collect. Lab.
Pag. s36. Efectur c inquit oujus saeramenti es, quia is est datur Epiritus sanctus ad robur . stetit datus est postolis in die Penteeostes ἰώι videlicet oristianus audacter orsi eonfiteatur nomen. Synodus
Narbonensis ceta rata an . t 9. tom. xv. pag. Is 87. aliaeque Omnes
ejusdem voluminis, docenti tu hoe saeramento, quo per impositionem πα
σuam Episeopi dpiritui sanctus dissunditur in corda fideliami robur, sit