장음표시 사용
141쪽
toto venerabilis avo: apud Alcuinum poem. 2i6. de urbe R omM . Salve Roma potens, mundi Meus, inclita mater: quarum salutati num possent, si vacaret, proferri plurimar. IV. De ebrismate autem haec praeterea statuta esse invenimus: primb, quod singulis annis sit innovandum , ex decreto, ut sertur, Fabiani Papae ἰ e X cap. Si quis de alio , de Consecrat. dist. Iv. num. Iaa. & apud Burcharis dum lib. I v. decret. cap. 72. ex Concilio Bituricensi anno ls 84. quo etiam statuitur, ut vetus igni comburatur . Praeterea definitum est, ut praesbyteri non a quocunque Episcopo, sed a proprio recipiant chrisma , ex cap. Praesisteri, de Consecrat. dist. IV. num. I 23. dein prompto e X Concilio I v. Cartha g. can. 36. ex praecit. cap. Si quis de
alio , quod Burchardus , Ivo , S Gratianus tribuunt Synodo Lugdunensi , ex Conciliis Valens , Antisi odorensi, S Cabillonensi laudatis a Tournelio pag. 2so. ct vitassio pag. 6 i. edit. Uen. Graeco. Italitenentur & ipsi accipere chrisma a proprio Episcopo Latino, cujusjurisdictioni subjiciuntur, numquam vero recipere illud possimi ab Episcopis schisnaticis, seu non habenti hiis cum Romana Ecclesia communionem, ex Const. BENED. XIV. super R it. Graec. q. 4 Ter- tib cautum est, ut ehryma diligentissime sub sigillo, aut sera custodiatur, canone 27. Concilii Mogunt iaci an . 8 II. confirmato a Synodo Lingonensi tit. X. cap. q. can. q. Concilii Lamethensis an . Is 3 o. canone i . Concilii Frin ingensis an . I 44o. a quo laudantur quoque constitutiones Concilii Lateranensis, ex Concilio IrI. Mediol. an. Is 73.
item cap. s s. CapituI. Caroli M. lib. 3. & cap. Praeterea ct iliud,
ex collectis a Burchardo lib. I v. n. 8o. PIura eodem libro extant de creta, quae prohibent, ne pro chrismate Episcopi, aut alii Ecclesia. ruin ministri recipiant denarior, Pel qualibet munuscula. V. Continuator Vitassi, cum omnia ad Sacramentum Confirmationis spectantia studuerit comprehendere, egit q. a. sedi. 6. β. 2 o. etiam de variis chrismatis ii sibus, scilicet in consecratione electi in Episcopum,
in consecrationibus templorum, altarium, calicis, patenae , Campanae, in benedictione aquae baptismalis, in verticali unctione baptizatorum , atque in ipsorum confirmatione. Ignoro , cur in tam distincta enumeratione praetermiserit usum ebrismatis in benedictione cerearum imaginum, quas dicimus eAgnus-Dei: olim quippe chryma cerae immistebatur, ut constat ex carmine Urbani V. ad Imperatorem Constantinopolitanum , ubi materia , ex qua sacrae illae imagines conficiuntur, his versibus exprimitur: Balsamus, ct cera manda, cum ebri alis unda GUlaiunt gnam , quod munus do tibi maxuum; quamvis modo chrisma non immisceatur cerae, sed infundatur aquae, in quam Agnus-Dei in solemni benedictione merguntur . VI. Illud
postremb de chrismate est adnotandum, benedictiones in quibus ipsum ebris
142쪽
Liber TrIgesimus secundus. Cap. X. I 3 s
eMyrea adhibetur, faciendas a solis Episcopis , neque ah ipsis posse
committi presbyteris, quantum vi S inter ceteros honore dignis, abnque speciali Sedis Apostolicae privilegio . Sacra enim Rituum Congregatio interdum concedit Episcopis facultatem delegandi pro heredictione sacrorum indumentorum , is quibal chryma uos debet ad hiberi, simplices quoque presbyteros; at non pro consecratione aliqua ebrismate peragenda . Atque id sacra Congregatio rescripsit die i . Ianuarii an . I 3I. Archiepiscopo Bononiensi Prospero Lamo hortini. nunc Pontifici Maximo, qui eodem anno de Benedictioni αbus edidit Notificationem numero vicesimam , doctrina , ct eruditione , numerisque omnibus absolutam, atque , ut reliquae omnes ,
lectu dignissimam. Praefectus quoque Sacrarii Apostolici, qui solet
ex ordine nostro assismi, cum ex Pontificio diplomate possit henedicere ornamenta altarium , sacra indumenta , corporalia , ct quidquid ad sacrum pertinet usum ἰ non potest tamen henedictiones illas perficere . quae ebrismate pera ustur, nisi Episeopali charast re sit insignitus , ut inquit Angelus Rocca tom. I. pag. 324. At de chrinmatis significatione mystica , consecratione, custodia, S usu , si
haec perpauca praecedentibus disquisitionibus adjiciantur . satis superque dictum est.
DE CONGRUANDORUM PATRI NI s. Eadem prorsus dicenda sunt de susceptoribus , seu Patrinis Coninfirmandorum, quae capite ultimo libri xxx i. scripsimus de suscipientibus haptizandos . Addamus nihilo tamen minus nonnulla. Adhibendos in Confirmatione susceptores, constat ex per antiqua Ecclesiae praxi, comprobata e X capite, In eo techismo , quod tribuunt Hygino , protulitque iaculo septimo Theodorus in Poenitentiali num. 4. item ex cap. Non plures, deprompto ex malastido Strabone , R ex cap. Iu Naptimate , vel in Chrismate , sive ex Theodoro , sive ex Concilio Moguntino: quae omnia collegit Gratianus de Consecrat. dist. 4. S. Thomas q. 72. art. Io. huius ritus hanc profert rationem , quod illi, qui seliguntur ad pugnam , debent instrui a veteranis , R diuturno usu in re militari exercitatis , quemadmodum recens nati capessere debent vitae rudimenta . Ac sunt, qui cum Ladulpho Carthus p. i. Vii. Christi cap. 24. repetunt Compatrum originem ab Apostolis; quorum senior Andreas Petrum fratrem suum adduxit ad Dominum. II. In Confirmatione nemo teneri potest a patre, Vel matre , vel vitrico, vel noverca et quod statutum fuit a Concilio Londinensi sub innoe. Ill. an. I Eoo. can. 3. & praecitato cap. Iu ba plumate . Idem sancivit an . 8i I. can. 3 i. Concilium Cabillonense .sujus decretum extat cap. Ditium est nobis, xxx. q. i. Necnon Nico S a laus Disiligo Orale
143쪽
tans I. epist. I9. ad Rodulphum Bituricensem Episcopum an . yM. &habetur cap. De bir, qui filiastros suos, eadem Q. n. 6. Horum decretorum ratio petitur ex cognatione spirituali, quae contrahiturciofirmantem inter oe eonfirmatum, illiusque patrem patrem, a
tenentem , sed hos non egreditur limites, ex Concit. Trident. sessi xxiv. de Resormat. Matrim. cap. a. ob eamdem rationem, ne scilicet multiplicentur impedimenta Matrimonii, praescribit Pontificale Romanum, ut nutur teneat, nisi auum, aut duos, non plures, nisaliter Dadeat necessitas; quod etiam habetur Cap. Non plures, de
Consecrat. dist. IV. num. Io I. in Synodo Burdigalensi celebrata an.
is 83. aliisque Ecclesiasticis definitionihus. III. Requiruntur autem in Compa tribus conditiones, quas subjiciam . Primum debent esse haptietati & confirmati, ex praecit. capite Iu baptismate, vel in ebrisennate, cx Pontis. Romano, innumerisque Synodorum statutis . Deinde nec mares feminis compatres , neque sceminae viris, neque senio
ribus iuniores esse debent, cum id minimo dest at . rit praemonuistidem Pontificale Romanum, statuitque an. Is 8s. Synodus Aquensis. Ad haec merito exigit Concilium Mediolanense V. an. Is 9. ut tam confirmandi, quam patrini orationem Dominicalem , lalutationem Angelicam, &symbolum Apostolicum memoria teneant, imo haec omnia recitent coram Epistopo. Meminisse quoque debent muneris sui: in suam quippe tutelam recipiunt confirmatum , eique tene tur tradere quae decent probum , honestumque Christianum; ut i re optimo declarat can. is. Synodus Narbonensis sub Paulo U. cele-hrata r quae si verterent animo, vix ardentias aresiti ct iuvitati id muneris obirent, ut in Resp. ad Dionysium Monachum lib. III. Iuris orient. aiebat Elias Cretensis. Insuper studium adhibere dehent, ut iis, quos suscipiunt, immutetur nomen, si turpe aut ridiculum sit , vel ex avita gentilitate derivatum p ut mandant praeeitata Synodus Aquensis, & Mexicana anni Is 8s. Qua in re furvari dehcnt, quae de nomine baptizandis imponendo stripsi tom. VI. pag. s 9. Adhaegpraecitata Aquensis Synodus, necnon Mediolanensis i. anni Is 6sia prohibuere, ne susteptores sive iis, quos susteperint, sive horurria parentibus quicquam , vel minimum largirentur , ne videantur spiritalia munera largitionibus ossiciisque captari . IV. Si quis no confirmatus alium sustiperet, peccaret quidem graviter; consensio-he tamen Doctorum contraheret spiritualem cognationem , ut observarunt Sylvester V. Matrimonium , j. VI II. q. 7. Dominicus Soto dist. 41. q. I. art. I. R Sylvius I. p. q. a. art. Io. propterea quod vatione baptismatis esset capax ejusilem cognationis spiritualis ; t Neretur pariter, quod compatrum est, confirmatum monere, i
struere , eique tanquam dux praeesse in spiritali certamine, & prolatae vitae exemplo ct magisterio praeire . V. Patrini infantes in bra
144쪽
Liber Trigesimus secundus. Cap. X. I t
ehiIs tenere debent; at si confirmentur adulti, pouunt pedem suum super pedem patrini sui; quod non solum praecipit Pontificale Romanum , verum etiam Gregorius Magnus in Sacramentario tom. 3 pag. 73. & antiquus Ordo Romanus pag. s . Recte itaque S. Caro. lus in quinto Mediolanensi Concilio ritum hunc appellavit antiquum . Censet Auctor Commentariorum in Pontis Rom. tom. I. pag. 12. ad hunc ritum reserenda esse verba Nicolai I. in laudata Epistolaxi x
ad Bituricensem Episcopum , De bis qui filiastros suos, dum ebri au-tar ab Episcopis, super se SUSTINENT, cte. Addit fgnificatum
hac ceremonia regendos esse a compatribus Iuniores , de quibu
Isaias cap. LIX. 8. Viam pacis nescieravi, ct non es judicium in gres
Fibus eorum. DE UNCTIONI s FORMA Graeci,' ut liquet ex Euholastio pag. 36o. consueverunt ungere baptizatum ἐπὶ του-, x, HI-, 6 HI μυκτήρ. 3 τητοι του , ψ Qv αο ἐντ- , is fronte , oeulis , naribus, ore , ct dua-fus auribus. Pectus addit S. Cyrillus Catech. 3. pag. sa 6. harum que unctionum ita significationem exponite eis primum quidem
fronti illinitar, ut eam abstergat pudorem, quem primus bomo tranf- gressor perpetuo circumferebat , simulque emist , ut po is vultu non velato gloriam Domini intueri. Deinde vero aures anguntur , πιad audiendum divina osteria aures aeripiatis. Postea nares, ut divinum recipientes unguentam dicatis , Christi gratus Odor est Deo in his qui salvantur. Tum vero pectus inungitur, De ludati thora-eem justitia fortiter adfersus infultus diaboli eo patis . Similia
Coarius nota 3 o. in ossicium Baptismatis. Euchologia quaedam addunt unctionem manuum ae pedum apud Isaacium Haberi uin in Pontificali Graecorum pag. o8. sed unctionem hanc veteres omittebant , ut testatur lib. I. Concordiae cap. ult. Arcudius , confirmatque Goarius ex MSS: Cryptoserratensi & Barherino , ex praecitata Cyrilli Ierosolymitant catechesi tertia, necnon ex canone v m. Concilii I. Constantinopolitani: de quo supra . II. At Latini solam adhibent unctionem frontis, quoniam in fronte verecundiae sedes est : ct Confirmatio praestat, ne Christi nomen confiteri erubestamus , ut docent Florentinum Cone. in Instruct. Armen. Catech. Romanus p. z. cap I num. 24. S. Pater Augustinus lib. xr i. contra Faustum cap. go. strm. 27. alias 2o. de Verbis Apost. num. 6. serm. 1 4. alias 8. de Verbis APOst. num. 3. in Ps. So. num. I. S I 43. num. a. at i isque in locis . Innocentius III. Extra , de Sacra Unctione, ct cum D. Thoma q. 72. art. 9. universi Theologi. Ouod si opponas ungendum & pectus, quoniam istic Mes est roboris ; aut inungendum totum corpus, quia ubiis
145쪽
ubique serpet Ianguor et aut saltim liniendum os . quo articulat fidei consessio et jam habes ex Angelico Doctore responsum , in fronis te tantum . ubi sedes pudoris sita est , ct sortitudinis , ct verecundia , ct timoris indicia apparere , ideoque frontem solam essu in unis
gendam chrismate, quoniam sacramento Confirmationis non conis
fertur virtus fidem catholicam profitendi animo tantum & corde, neque aperto duntaxat ore, verbisque sonantibus; sed palam, inistrepidi , & absque erubescentia , absque trepidatione: quas a noctiones nisi superna virtus expectorei, apparent in fronte illarum . vestigia; sunt enim signa perturbati animi, ut Lucretii lib. vi. utar verbis,
. Triste superellium , furiosus vultus, acer.
Contra frons, quae nullo velamine tegitur, ingenuae, liberaIis , non lacatae , nullaque arte quaesitae consessionis exhibet conjecturas . III. Praeterea cum facies sit hominis pars praecipua , in eaque frons emineat, iccirco chrismate consignatur , ut Domino cruci ussixo sese eonfirmatus addictum S consecratum esse cognoscat, mundique ille eehras , voluptates, Ornatusque , uti spopondit in baptismate, des, piciat, S aversetur , tanquam sacrae huic unctioni contrarias . Ad sacrum propterca ebrisma intendisse animum cruditur beata Agnes, dum ait: Posuit signum in faciem meam , ut uultam praeter eum ama. torem admittam. Inde quoque occasionem arripuit reprehendendi
mulieres percultas Aurelius Prudentius in Psychomachia, dum luxuriae & Ebrietatis pugnam describens cecinit raeuis furor insanas agitat ealigine mentes xiso ruitis Z eui eoua datis Z qua Moeula taudem, Proh pudor i armigeris amor est perferre laeertis ELUia uretilis interlucentia sertis , Et ferrugineo vernantes fore eoronas His plaeet afuetas bello jam tradere ρamar Nexibus ὶ bis rigidas nodis innectier ulnas
Ut mitra eaesariem cohibens aurata virilem . Combibat infusum eroeeo religamine nardum,
Post i eripta oleo fronti; Pacula , per quae Unguentam regale datum es, ct tarisma perenne Z
Quanta autem reverentia peragi debeat haec unctio, suadent ipsa frontis ligamina , horumque apud veteres usus. Nam priuGquam ebrismate inungatur frons confirmandi, majorum nostrorum instituto curandum est , ut frons munda S nitida fiat, abluatur ca
146쪽
Liber TrIgesimus seeundus. Cap. X. 143
dioIanens s , R is 83. Rothomagensis; ne alias huius generis de.
creta commemorem . Iusserunt pariter, ut parentur u ittae lineae. atque iis frons ligetur , sicque maneat ligata , quousque ebri a exsiccetur, aut extergatur. Haec ligamina eX nova tela, munda.
tribusque lata digitis ut fiant, mandat Concilium Vigorniense an. ia o. ct Coloniense an. i 28o. Adde statuta Synodalia Ecclesarum. Cadurcensis, Ruthenensis, S Tutelensis num . . in Thesauro Anecd. Nartenti tom. IV. pag. 68 . Ut confirmato ligetur frons, praecipit quoque Pontificale Romanum . II. Manebat olim frons confirmati ligata fasciola septem diebus, S per totam octavam Pentecostes , ut constat ex ordine Romano, ex Amalario Fortunato, ct Hugone Victorino . Postea tribus diebas deserendum ligamentum sancivit an. I 374. Synodus Beneventana, ct an . I o. Synodus Trecensis. Id vero ad spatium viginti quatuor horarum coarctavit Synodus Carnotens s anni Isa 6. Abstergendam statim frontem, sed abstinendum per septem dies a capitis ablutione, decrevit an Is a. Synodus Lugdunensis. Ita paulatim Ecclesiastica distiplina fuit immutata . . Saltim cavendum, ut ebrismatis extersio fiat a Sacerdote adhihilogossipio , ut praecipiunt Synodus Mediolanens s V. Bituricensis , Aquensis, ct statuta Synodalia paullo supra laudata ex Anecdotis Hartentanis. III. Ut fasciola cremetur, & cineres serventur in primum diem Quadragesimae, statuit praecitata Synodus Bituricensis ἰου quaedam perantiqua statuta pag. i 62. ejusdem Volum. Anecd.
mandant, ut iidem ebri alium cineres in Ecclesia , vel atrio abisscondantur suh terram . Fardem vittae in profanum usum nullatenus possunt transferri r S si in usum Ecclesiae depntcntur, abluendae prius sunt sale, ct aqua in sacrarium fundenda. Simili ratione lavandas frontes confirmatorum , cum fastiolae auferuntur , ex Trecensi, Senonensi, S Carnotensi Synodis docet illustris Auctor Commentariorum in Pontis Romanum tom. I. pag. II. ct Continuator Witassii
Postrema pagina , aliique post Martentum lib. i. de Antiq. Eccl. Rit.
cap. a. art. I. pag. 248. DE ALAPA , QUA CONFIRMATUs LEvψTER CAEDITUR .
Statim ac Pontifex pronuntiavit Confirmationis sermulam, caedit leviter consignati maxillam , dicens, Pax teeum. Ceremoniam hanc non legi apud veteres , nec perantiquam esse, affirmant Iuenilia , L'Herminier, vitasse , Tournely, aliique recentiores. Marten ius ipse cit. cap. 3. ait neminem de hac ceremonia pertractasse ante Durandum Mimatensem Episcopum. Frui tamen illam antiquitatis honore demonstrant Pontificales Codices MSS. Vaticanus num. 474 .R Angelicae nostrae Bibliothecae: quorum ille quadringentorum an
147쪽
norum , iste vero quingentorum atatem superat. Neque hi eodiere instituunt primh, sed institutum supponunt eumdem ritum. Hine nota ἡ Scriptorum silentio non semper erui ratiocinationes invictas . II. Infligi confirmatis levem alapam , ut suscepti sacramenti seris veni memoriam, Senonensis & Carnotensis Synodi tradiderunt. Et quidem, sive attendatur indelebilis ebaracter, sive in Christianam militiam aggregatio , nunquam sacramentum , quod nefas est iter ri, & quod est consessionis nostrae Aetnaeulum, deleri debet oblivi ne . Iure Prudentius in Cathemer. hymno aste somuum, ita hoc rc vocat in singulorum memoriam: Cultor Dei, memento Te Fontis, er Lavacri
τὸ CHRISMATE innotatum. Aliam hujus percussionis rationem proserunt Concilium Coloniense, Catechismus Romanus, S. Carolus Borromarus, aliique plurimi;
ut nempe meminerit confirmatus, se tanquam athletam paratum.
osse oportere ad Omnia adversa pro Christi nomine perserenda: ut percutienti dexteram , sinistram porrigat: ut Dominum Iesum imitetur, qui ante iniquorum tribunal percussirs alapa, invicto animo passiis est injuriam . Dum enim ante Caipham consisteret, seque Dei filium S promissum Liberatorem profiteretur, ut narrat Evangelica historia , ct canit lib. IV. Iuvencus Presbyter, .nne fanctam CBristi faelemistita improba eo lent,
Et palma in malis, talaphique in vertice crebri Infultant, verbisque omnes Hudere certaut ἔGriste prestabis eujus te palma eecidit. Errant ergo haeretici, qui ut irrideant ritus Catholicae EccIesiae. ceis remoniam istam adhiberi autumant loco impositionis manuum , Perquam Apostoli conferebant Spiritum sanctum . Verum de hoc ritu plura Ioannes Ekius hOm. ep. Ioannes Stephanus Duranti lib. I. cap. go. & Natalis Alex. lib. 2. Th. Mor. tract. I. cap. 6. De pace, ac benedictione data ab Episcopo confirmatis non opus est alia verba prosundere , quam Catechismi Romani num. 26. Pax et c confirmato datur, at intelligat se gratia eaelestis plenitudinem , ct pacem , qua exuperat omne ensum , confestum esse, ad Philipp. iv. 7. Hazergo MethoDO LIber XXXII. absoLUtvs est.
148쪽
Sitie de mysteriorum omnium maximo, ides, desacrosancto EuCHARISTIAE
Ecrus Vates. ut animadvertit Catechesi ex Mystagogieis quarta Cyrillus Ierosolymorum Antistes, praenuntians Evangelicae legis mysteria , atque ob maximam horum dignitatem , utilitatemque laetitia plurima exultans, Parasti, inquit Psalmo xxii. in Gupesta meo mensam adversus eos, qui tribulant me r impi uasti is oleo eaput meum, ct ealix meus inebrians quam practarus es t Postquam enim sacramento Confirmationis . quod significatur olei pinguedine , impressit fronti baptizatorum signaculum gratiae , ct sanctificationis sigillum ; instruit cis , apparatque D minus Mensam , in qua, ut in ipso maneant, aluntur Filii hominis carne, S ianguine in remissionem peccatorum effuso spiritaliter ine-hriantur . Nec Cyrillus tantum , etiam alii patres de EUCHARIsTIA interpretati sunt Psalmographi verba , origenes praesertim , Cyprianus , atque Augustinus. Igitur, cum superiori libro de sacramento Chrismatis pertraetaverim , nunc mihi differendum est de sacrosancto EUCRARisTiκ mysterio : quod S postulat rerum ordo, susceptique
operis institutio . Praesignarunt mysterium istud oblatio facta olim a To.VII. T rege Mitigod by Cooste
149쪽
r is De Theologicis Disciplinis
rege Salem, & Dei altissimi Dcerdote Melchisedech , servati in aItare
panes propositionis , panes item primitiarum oblati cum agnis anni iaculis , necnon Paschalis victima manducanda cum azymis, aliaeqtie complures veteris Testamenti figurae; quibus praenuntiata fuere juge sacrificium , caeleste convivium , angelorum hominumqtie con ristium, immensa demum gratiarum munera , quae nobis conseri divinum hoc, atque ineffabile sacramen tu in . Illud ipsum est , quod sive asymbolis, sive a re quam continet, si ve a mysterii celebratione &frequentia, Ecclesiae Patres appellaverunt Panem mysticum , superis substantialem , caelestem ς Corpus ac finguinem Domini ἰ Sanctum donum, communionem, synaxim; ct ne singula recenseam nomina , Sacramentum augustitanum , omniumque persectionum consumismationem . Nihil propterea potest a nobis excogitari sublimius , nihil dissicilius in Vel tigari, nihil utilius aut mentis contemplatione , aut eloquio sermonis , aut Theologicis disceptationibus S commenistariis attingi. Neque ver id conanti hiis praestigiae haereticorum hominum sunt nimium pertimescendae; siquidem adversus eor, qui nos tribulant, & lacessunt, adversus insidias daemonum, haeresumque portenta, haec mensa, ut diximus, parata est et & ex illa dummodo non accedamus indigni, surgimus hostibus formidabiliorcs, quemadmodum carmorum Patrum eloquentissimus , Ioannes Chrysostomus, memoria repetens quae in immolatione Paschalis agni contigerunt apud Aegyptios, alloquebatur neophytos , Si angelus viderit sanguinem, non iditum postibus , sed sanguiuem verit alis in ore fidelium splendentem , abscedet ovas. Utinam id nobis praeste e
Panis ille vivus , qui descendit de coelo natus in Bethlehem , atque ut nos proprio sanguine ablueret, ablutosque nutriret, sese tradidit peccatoribus apud unum Prophetarum dicentibus, Mittamus lignum in Panem ejus, ct eradamus eum de terra viventium: utinam , in quam , Panis ille transiens in animarum nostrarum vegetationem Clementer nobis indulgeat, ut quae libamus Sancta, digne possimus eonficere, digne ministrare, digne edisserere, digne adversus haereticorum machinamenta defendere.
De Geramenti EUCHARIsTIAE infit utione .
SACRAMENTI hujus dignitatem admiratione potius prosequi voluismus , quam oratione . cum longe laperet inopiam humani eloquii , nec possit exornari verbis, aut mente comprehendi. Illam lector Christiana pietate praeditus, ex iis, quae dicenda erunt de Filio Deis
150쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap . Ι. 1 7
Dei, Angelorum Domino, hominumque Reparatore sub mysterii hujus velaminibus latitante , poterit aestimare. Neque diu immorandum in ea quaestione, quae solet esse caput ceterarum , an Eucharistia novae Iegis sacramentum sit; posteaquam hanc pertractavimus lib. XXX. cap. s. ubi vidimus etiam in ea convenire pestilentissimos hae. reticorum et qui cum omnia Christianae Fidei mysteria pessimdare.
evertere , S labciactare tenta verint, duo tamen sacramenta receperunt , Baptismum, Sc Eucharistiam; si recepisse dicendi sunt, qui illis denegant vim sanctificandi, pluraque de illis tradunt haeresum, ct impietatis portenta. Sed haec ad alia potius capita, quam ad illud , in quo Theologi disputant de huius Sacramenti miseeutis, referenis
da esse videntur . Oul ereo Eucharistiam sacramentum esse demonstrare veIit theologicis argumentis , adeat praecitatum caput libri tricesimi: non enim de hac re indicunt nobis certamen insensissimi Ee-elesiae hostes, quemadmodum faciunt de saeramento Confirmationis , S de aliis, quae ad Eucharistiam consequuntur.
Duo tant lim perdissicili, amplissimaeque dissertationi hoc loco instituendae praemittimus; unum, quid sit Eucharistia; alterum , quid sit illud, quod proprie Eucharistia nuncupatur . Eucharistiania itaque complures hac definitione circumstribunt: Eueharistia es Sa-eramentum novae legis, Gustans ex vi ilibus Deeiebus panis, er via
ni , ct invisibili earne er Duuine Domini vostri Iesu Chrisi, quod
ipsemet pridie quam pateretur instituist, ut suos qui erast in maudo suamet earue enutriret, ct ipsi ambularent in fortitudine edi illitia
que ad montem Dei. Atque hanc definitionem ceteris praeseri, vindicatque Merhesius I. parte Summae Christianae pag. II . in ea tamen , quae de institutione dicuntur, ad definitionem non spectant, ct quae verbis asseruntur postremis, deprompta ex I I I .Regum XIX. 8.sapiunt veterum allegoriam, Ssortasse superflua sunt. Ouare hreis viorem, notissimamque Eucharistiae definitionem probamus : Gebarisia saeramentum est, in γο sub pavis vinique speeiebus Grisi eor-pur er sanguis tantinetur, ad spiritualem animarum nostrarωm refe
Cum autem plura in Eucharistia reperiantur, idest, panis vinique accidentia, Christi corpus, ct sanguis, ipsa subjectae materiae consecratio, vel sumptio; solent Scholastici investigare, quid horum revera sit, quod appellamus Eucharistiaesieramestum . Ac sunt plerique asserentes aecidentia, seu species, ipsummet sacramentum esse; non quidem suapte natura, sed quatenus per verba consecrationis determinantur ad significandum & continendum Christi corpus, comparate ad animorum resectionem ac nutrimentum . Oui verb ita sentiunt, ducuntur praesertim hac ratione, quod Tridentina Synodus sess. XIII. cap. I. communisque sensus cum Patrum, tum fidelium universo-T E rum