장음표시 사용
201쪽
rsi 8 De Theologicis Disciplinis
mittantur duntaxat Eulogiae, prout etiam Innocentius I. sinetvit: quare subseribendum cst Christiano Lupo, qui citato Volum. I. pag. Io. censet Canonem Laodicensem omnino agere de Eueharistia. Ex his verb nemo inseret, Ecclesiam Latinam consecrasse olim Fermentatum . Quid enim, ut verbis utar Cardinalis Thomasti, opus inerat Leere hujusmodi oblationem a Ponti e consecratam declarari. aut nominari Permentum; si eam ob causam ita oppellaretur , propterea quod fermentata esset Praeterea inter Fermentum, & Permestatum multum est discriminis; ideoque hinc perperam viri, alioqui perspicacissimi , argumenta desumunt aut pro usu Fermentati in E clesia Romana , aut pro relegando firmento ad Eulogias . Insuper aptissimum est Fermenti nomen ad significandam Eucharistiam, tametsi eonsectam in a Zymo; quoniam sicut fermentum farinae commixtum totam conglutinat, ita Eucharistia unitionis & communionis Ecclesiarum est vinculum, ut stribit Petrus Coustant in Epistolis Rom. Pontis. tom. I. pag. 8s9. BENEDICTUS XIV. citato in loco, Lupus pag. I 2. S alii multi . Rursus per id temporis, quo scriptus est ordo Romanus, Latina Ecclesia utebatur pane agymo, & nihilominus in illo praescribitur, ut Fermenti particula mittatur in calicem ab Episcopo, vel a presbytero, absente summo Pontifice. Perme tam itaque illud erat azymum . Tandem in verisimile non est, hoc nomine appellatam Eucharistiam , ut obscuriori vocabulo hoe mysterium profanis occultaretur, quemadmodum arbitrantur praestantissiιni viri, Schel stratenus de disciplina arcani art. s. &Mabillon de
Azymo cap. IO. Concludamus ergo, nullum argumentum desumi adversus agymum ex Melchiadis S Siricii decretis, quamquam in iis sit sermo de Eucharistia, eisque vim maximam inesse crediderint cum Eminentissimo Cardinali Bona viri alii clarissimi; atque ante hos omnes supra commemoratos, Nicetas Archiepiscopus Nicomediensis , qui cum Anselmo Episcopo Havel bergensi S Legato Lotharii ad Ioannem Comnemum Imperatorem acerrimi in Absida sanctae Sophiae disceptavit. Quamobrem ejusdem argumcnti nullam rationem haben.
dam esse judicavit Iacobus Sirmondus ; cuius capite v. dis luisit. de Azymo haec sunt verba r 2uid θοe tandem ad nos, s Euebarisiam bieeonstat Fermentum ex eo dictam , nou quod ex pane esset fermentato a sed quos tua quocumque ex pane fieret, Gelsis ad quas mittebatur, fermenti vicem praesaret, eisque unisuis inter se viveulum esset, sicut fermentum massae, eat commiscetur Et infra: Manet igitur quos prineipio institueramus , oblationes renseratas in deereto Melebiadis saeram Eueharisiam intesisti, non Eulogias. Vide tom. v. edit. Regiae Paris . pag. 26. Hop. IV. Arymi panes in Eucharistia consecrandi debent esse exiles, ct figura rotundi, ex antiqua Ecclesiae disciplina . De
202쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. IV. Isis
De sigura extat testimonium S. Epiphanii, qui in Anchoratonum. S7. doces S posse panem esse corporis Christi symbolum etiam si
figurae sit circularis, ait: τε με, γὰρ μὰ τρογαλειδῶς , scilicet, Hoc enim es rotundae forma: quem locum frustra cum Novantibus aliis elevat Vossus disput. Nix. th. a. proptereaquod παν-δὼ notet in Iud, quod teretis & oblongae figurae est, non circularis; utrumque enim significat, cum idem sit apud Graecos, ac vania, si We rotundus , aut tortuosus. At inquiunt, . Mirus est hominum stupor adducere pro figura hostiarum Patrem Graecum , cum nihil certius sit, quam Graecos urgere necessitatem panis fermentati. Verum primo improbabile non est, aetate Epiphanii etiam Graecorum Ecclesias , aliquas saltim , azymum adhibuisse, ut liquet ex praecit. Epiphanii haer. XXX. Ebionaeorum . Deinde falsium est Graecos numquam adhibere panes circularis figurae : scribit enim Gabriel Philadelphiensis in Apolog. pro Eccles Orient. de pane Eucharistico , D pauis praese- fert Aginum figura circularis, vel qaadrangulae cum hac inscriptione ,
phiensis notat in eis Iari figura significari divinitatem , in quadran-xula autem quatuor mundi partes , quibus Christus salutem attulit. II. Gregorius Magnus lib. I v. Dialog. cap. s s. inquit de quodam presbytero Dioecesis Centumcellensis , Duas secum oblationum corosas detulit, ubi Editores Benedictini tom. a. pag. 467. hanc notulam apposuere, Videntur fuisse panes rotundi in modum placenta. III. Caetarius frater Nagian reni Dialogo g. de s de Catholica num . i69- comparans corpus Christi dum inter nos degeret, cum eodem in Sacramento , Illud, inquit, es artubus compositum , hoc rotundum: quod accipiendum est de exteriori specierum panis apparentia . IriCum olim sacerdotes sepelirentur cum rebus illis , quibus in peragendo sacro selebant uti, in sepulcro sancti Ot mari inventas suisse , panis rotatas, quae vulgo oblata dicuntur, narrat in ejus Ulia Iso Monachus apud Cl. Mabit Ioilium Praef. I. in seculum iii. Benediet. Ilvir eximius confirmari ait perantiquis picturis. V. Hostias rotunda &circulari figura repraesentant quoque imagines ex vetustis Codicibus
descriptae, non Latinorum tantum , verum etiam Syrorum, Alexandrinorum , atque Graecorum , ut diximus, licet hi consecrent quoque panes quadratae figurae, apud Iacobum Sirmondum disquis de Azymo cap. 4. &Edmundum Martentum lib. i. de Antiq. Eccles. ritibus cap. 3. art. 7. Quibus addo Franciscum Alvarea narrantem de Peregrinat. Aethiop. cap. I a. etiam modum , quo apud Acthiopes hostiae circularis figurae parantur , S Sollerium exhibentem in Ap-Pend. ad Patriarch. Alexandr. num. 2o I. emgiatam hostiam Coptorum Iacobitarum. VI. Hanc eamdem hostiarum figuram confirmat
203쪽
revelatio sancti Eldeson si Arehiepistopi Tolciani habita anno 8 3. de qua paullo infra, Ernulius Rossensis Episcopus, qui obiit anno
I 24. epist. ad Lambertum , aliique premulti, laudati a Sirmon do , Martento, & Mabillonio citatis in Ioeis , nec non ab Eminentissimo Ioanne Bona lib. i. de rebus Liturg. eap. EI. ct a recentiorum com pluribus. Honorius demum Augustodunensis in Gemma Animae eap. 66. & ex eo Durandus in Rationali lib. t v. cap. 4 i. scribunt hostias in modum denarii sormandas , tum quia Panis vitae pro donariis traditus est, tum quia idem denarius in vinea laborantibus praemium erit. Hostias autem exiles tenuesque formandas primum constat exuntiquis picturis nuperrimi commemoratis, ac praesertim ex Revelatione Fidesensi. Hanc optabat maximd ut in lucem prodiret Christianus Lupus pag. 699. idque nos aeceptum serimus M abillonio , qui eam publici iuris secit cum disertatione de AZrmo an . t 673. Apparet in ea Revelatione, Sacerdotum majores hostias, communicantium minores esse; una ferri impressione formatas hostias quinque , maj rem unam, quatuor verb minores , & ex una farinae libra centum majores hostias confici potuisse . II. Uldaricus in I. libro Consuetuis dinum Cluniacensium , cap. i I. scribit in serramento , quod ebara. Aeratum appellat, simul hostias sex confici, quod earum exilitatis est pariter argumentum . Floruit Uldaricus seculo undecimo. Eadenia ratione oblatas impressas ct decoctas ferro, narrat in libro de miraeulis sancti Wandrogesti Abbatis , cap. 29. Monachus Anonymus , qui saeculo vixit nono: ex quibus simul S panis azynii quantitas , &sgura probatur. III. Synodus Toletana xvi. celebrata anno Christi 697. canone 6. ad Versus quosdam , qui consecrabant rotundam panis crustulam , se statuit: Temeritatis Bajas, aut nescientia evientes terminam ponere, id anitatis nostra delegit eonveutus, ut nos aliter panis in atrari Domini Deerdotali benedietione sancti audus proponatur , nisi integer, ct nitidus, qui ex sudio fuerit praeparatur,
neque grande aliquid, sed modica lautum oblata , Reusdum quod E cIesiastiea consuetudo retentor . Concludamus igitur cum Raymundo
in Summae Candida, prPlaea, ac tenuis, non m na, Fot uda
Expers fermenti, non falsa, sit hostia ciripi.
PROP. V. Licet incertum sit a quo tempore invaluerit apud Graecos sermentati usus , videtur tamen obtinuisse ante exortum schisma otianum Non consentiunt Scriptores circa tempus, quo primum coepe runt Graeci in re sacra adhibere panem sermentatum . Nam Innoe. III.
Iib. iv. de mysteriis Misse cap. 4. stribit Graecos lacrificii ritum temere mutasse, postquam tunicam Domini ineo utilem diviserunt, nec aliter sentit Iacobus Cardinatis de Uittiaco in Historia Occideo talis Eccles Digit j od by
204쪽
Liber THgesimus tertius. Cap. IV. Io
Ues. cap. 38. Alex. autem de Ales, S. Thomas , Scotus, aliique veri teres Scholastici in iv. sent. nec non Cardinalis Hostus in libro de E presso Dei verbo, & Estius dist. UI II. 3. 8. censent inductum Fermentatum occasione Ebicinaeorum tam in Graeca Ecclesia, quam in Latiisna: & haeresi illa cessante Latinos ad morem pristinum rediisse, Grincos autem perstitisse in recepta consuetudine: quod utique, quantum ad Latinos spectat, falsum evincitur ex proposit. 2. Gregoriua Sisensis orthodoxus Patriarcha Armeniorum , apud Lupum citata dissert. de Actis S. Leonis IX. cap. Io. ait Apostolos interdum azymum , interdum vero fermentatum consecrasse, pro loci, ac temporis opportunitate, atque hinc derivatum utriusque Ecclesiae discrimen: id verb censet esse probabiIe idem Lupus volum. III. pag. I6. Franciscus Macedo, & Gabriel Vasquea ex verbis Epiphanii productis
prop. I. inserunt Graecos ante exortam haeres m Ebronitarum conseis crasse azymum , quae sententia Cohaeret cum pervuIgata Scholasticorum: at potest Epiphanius accipi de Ecclesia lastum Latina, ut supra animadvertimus cum MabilIonio, ubi etiam diximus eos decipi, qui ex Epiphanio inserunt antiquum usium fermentati. Demum recen tiorum permulti putant Ecclesias omnes Orientales per sex priora si cula consecrasse fermentatam, quod probant ex oblationibus fideinlium , & ex Patribus, qui panem Eucharisticum appellant eomm nem , ct usitatum : quae utique argumenta esse infirmissima constat ex dictis, atque ex eo quod nonnullae etiam per orientem Ecclesiae aetapriori institutione consecrent azymum, prout ostendam proximo
capite. Cum itaque omnes hae opiniones pugnent invicem, nec ulla certis momentis innixa sit hoc unum statuo, antiquiorem esse Graeca
rum Ecclesiarum consuetudinem schismate Photiano . Quod assero primum , quia S. Leo Ix. & Cardinalis Humbertus pugnarunt quidem pro vetusta Romanae EecIesiae consuetudine, sed nunquam Objecerunt Graecis usurpatum ab ipsis sermentatum panem occasione dissidii paullo ante exorti sub Photio Sedis Constantinopolitanae in uasore e quod objecissent utique opponentibus ex adverso Iudaismum , desectionemque ab Apostolicis institutionibus, si hujuste novitatis manifesta habuissent indicia . Immo Humbertus in responsione ad Nicetam in nuit anno 68o. quo ceIpbrata est sexta Synodus , Grmos alio pane a
Latinis usos fuisse , ut dicam postea . Deinde constat Graecos non minus proclives esse ad nova dogmata , quam tenaces in antiquorum.
rituum observatione; in quibus sere a principio Christianae Religionis discrenasse ab Ecclesia Latina, tam in controversia de Paschate, quam mei ἄλλω τών, iπ quibusdam aliis rebas, scribit S. Irenaeus apud Eusebium lib. ν. Hiit. Eccl. cap. a . pag. edit. Valesii i93. Deinde Datius Mediolanensis in Chronico, cujus tamen ambigua est auctoritas,
205쪽
seribit sanctum Ambrosium in celeberrimis festivitatibus , maximo in Resurrectione Domini, imitatum Graecorum Ecclesiam , fermesistatum eum vostro sumo benedixisse : S longe antea Origenes in cap.
xvi. Matthaei scripserat aliquando fermentatum --φ-mra επι is Mina.
'e imponi super altare; quae tamen duo loca de oblationibus ,& Eulogiis populo distribuendis arbitror esse accipienda . Tandem is, quod assertionem nostram certissimam esse commonstrat, Ioannes Philoponus Alexandrinus, qui vivebat Constantinopoli annos3 s. ut ad eumdem annum num. s. & 76. demonstrat Cardinalis Baronius , nitebatur ostendere in disput. de Paschate, Dominum conseis
uem anti pum proprii eo oris diseipulis suis dedit orsus; μνει
enim Id etiam nane. Saltim ergo in Ecclesia Constantinopolitana , &Alexandrina vigebat usus Armentati sexto vertente simulo . Adeas Nabillonium differt. de Azymo cap. I. pag. 41. PRopos. VI. Ualide tam in agymo pane, quam in sermentato eonficitur Eucharistia. Demonstratur prima pars ex hactenus disputatis; primum, quia Christus Dominus revera consecravit in azymor deinde quia Ecclesia. Latina semper ab Apostolorum aetate aetymi usum retinuit: ulterius , quoniam panis azymus revera est hise , panis, & conspersio farinae S aquae, ut loquuntur Ecclesiae Patres, ct nos supra ostendimus ad versus Graecos : insuper , quia numquam Graeci ante Michaelem Cerularium hac de re Latinam Ecclesiam accusarunt, immo Photius
auctor schismatis , S scedisrararum antesignanus ac ductor, epist. 64. hujusmodi differentiam minimi reprobat in mysticis sacrificiis . Altera pars probatur I. ex hac definitione Florentini Concilii in Iitteris unionis: De imur in aumo, sive in fermeutato paue tritiseo
Christi tarpar veraeiter eonfiei. II. Nec Leo IX.nec Ηumherius Sanctae R. E. Cardinalis, neque Latinorum aliquis sacrificia Graecorum unis quam repudiavit, quia e fermentato pane conficiuntur , sed veritate, ct caritate falsas Graecorum calumnias , causasque dimidiorum praetextas Vicerunt. II. S. Gregorii VII. epist. r. libri vi ii . haec sunt verba , Latinorum omnium consensione animoque prolata et Nos ag mum nostram iσexpugnabili Reaudum Dominum ratione defendenter ipsorum fermentum non reprobamus . III. Omnes communionis no
strae Theologi subscribunt beato Thomae 3. p. q. 74. art. 4. distinguen ii quid sit sacramento eonveniens, ct quid Meessarium: ac nece lsa
rium censent, ut panis sit triticeus aedimus, aut fermematus ἰ COn veniens vero, ut unusquisque servet ritam Delosi suae . IV. Sunt
communia inter nos ad rem sacrameptariam pertinentia principia . in Disiligo Q le
206쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. IV. ao 3
in substantia materiae Ecclesias conrenire singulas , ac disserentiam is accidentariam, qualis est inter azymum panem, & furmentatum, Sacramenti non tollere veritatem. IV. Tantum abest, quod Latini improbent fermentum Graecorum, quin Pius U. Constitui. Provia
dentia Romani Ponti is, edita anno is66. inhibuit, ne delue rpresisteri Graei praeeipue uxorati Latino more , ct Latini Graeo riis Missas, edi alia divina ossisia relebrare. vei relebrare Deere praesuis mant. Quod pariter prohibuit BENEDICTUS XIV. Const. Etsi Pastoralis, emanata superiori anno I 42. in qua omnia decreta Clementis VIII. Innocentii IV. Pii IV. aliorumque Romanorum Pontificum super Graeorum Ritibus, apte in Ueniuntur disposita , dilucide explicata, iterumque supremo judicio definita. V. Demum in Proinsessione orthodoxae Fidei a Graecis facienda, Se Graech ac Latinδ edita iussu Gregorii XIII. legitur: Em is ιν - ὁ Σκ ρ ἄρυ σπίην M M
pus Chrisi veraeiter eonfiei: Sacerdotesque in altero ipsum Dominῖ or pus eonficere debere, unumquemque seisieet juxta suae Eeelesiae , si die inridentalis, sive Orientalis eonsuetudinem. Finem ergo capiti quarto imponamus cum Emmanuele Cabeliau Augustinensi Poeta, ac Theologo , thesi a. de Euch. rdua Romanos ister, Graecosiae movetur Lis, panibus queis orsus usus altima In eaena fuerit. Romani jure veterno uni adbibisos azymos, Graeci nexante
Sed fermentatum pugnant, quod orsus is illo Dilectionis Dulo , a Dostolis Direm mensam dederit; quapropter saeri aris D pane posito . me asserunt, sed quι probant ri vimus, ut orsus veteres servsverit usas, datea donee lex sepulta nos erat. Hure tam solemni Festo voluisse novare
Ritum veternum Z Mandalum quid si grave Discipulis, nondum firmatis . forte dedisset Fuit Magister eautior, suis cavens . Ruisquid id est; taurat binos Delesia risus: Servet Latinus propriam, Gracas suum. Ce a CΑ
207쪽
Inferamur ex dictis theses aliquae non parvi momenti, at ur
illae meta argumentorum accessione Meliter confirmantur. EX praemissis disputationibus inferuntur theoremata quaedam, quo
rum primum est, Solus panis tritiseus elisaeramenti meharisiae maIeria . Ita enim definit praecitata Synodus Florentina: ita quoque demonstrant Patres omnes, qui doccnt Eucharistiam eo panem eou- secratum, panis quippe, quo communiter utuntur homines, est ρ nis tritieeus ς nam panes alii introducti sunt is bujur panis des Tum, inquit S. Thomas 3. p. q. I. art. p. ita innuunt antiquae hujus sacra. menti figurae, panes enim propositionis conficiebantur e simila, flore ilicet farinae triticeae, ac media inter secundarium &pollinem; Eucharistiam quoque praesignatam novimus in adipe frumenti, Psalm.
LXXX. I . ct in frumento eωZorum , Zacch. IX. I . Ex usu denique Eeclesiae panem duntaxat triticeum consecrantis thesis ista corrobo- Tatur, praesertim cum constet ex Act. I th. Concilii Chalcedon. celebrati an . 4si. in Lybia incruentum sacrificium tunc non suisse cel Bratum , quando Dioscorus Alexandrinus Episcopus emit Iargissimis pecuniis frumentum , deditque operam , ne in Lybiam , ubi propter terrae ariditatem tritieum omnino non nascitur , posset deserri. Vide
Adversus hanc tamen thesim potest opponi, quod seripsit Gabriel, frumentum esse omne id, quod emittit aristas, ideoque in , omni seu mediti genere Eucharistiam valide confici. Atque in gratiam Gabrielis addo, etiam Augustinum insinuare pluribus in locis, quod sufficiat ad consecrationem panis frumentaceus : immo , quod igno ro , num aliquis Theologorum hactenus adverterit, sumus paschalis a Iudaeis conficitur, ubi desit triticum, ex zea, idest, spelta, vel hordeo. Uide Ramham Haleehoth, tom. a. Bibl. Rabbin. pag. 734. Recte itaque censent Scotus, ct Paludanus valide cx spelta, & farre confici Eucharistiam, quod S de aliis frumenti generibus tradit Caietanus. De Atalae vero, inquit Estius dist. v m. β. 6. nos videtur dubitandum , cum inter siliginem , & triticum mutua sit, ex Columella , ct Plinio, commutatio generationiS. Verum haec, ut arbitror, nullius sunt roboris et siquidem Florentinum Concilium praescribens panem tritieeum, non genera quaelibet frumenti, sed speciem unam designat. Concedimus ergo quidquid emittit aristam , frumentam dici, far quoque , sire adoreum , Riginem , & hordeum: negamus haec communi significatione triti-
208쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. V. 2o s
fugiamus: etiam minuta grana tu ficis dicuntur frumenta, apud Plianium lib. Xν. cap. I9. Augustinus verbfrumentum accepit prosperie hujus generis nobiliori; nam i Psalmum CXLVI I. num. 2I. panem illum , qui de eaelo descendit, non frumentum utcunque, sed frumemn adipem voeat. In Ramham multa traduntur reserta fabulis; quamquam eo loci habetur, conficiendum azymum, si fieri possit, ex triti- eo praefantissimo . De filigine, quam fetiam dicimus, consentit laudatis Theologis S. Thomas praecit. art.' nec siliginem accipit proselesti tritiei genere, ut suspicatur Card. Gotti q. r. dub. num. s. ibi namque s. Thomas loquitur de siligine, quae ex grano tritiei semianato nascitur in malis terris. Ouare de siligine ob tanti Doctoris a ctoritatem potest quis ad Estium accedere : non ita tamen sentit Angelicus de hordeo, de spelta , ac de farre . Immo quia ex definitione
Innoc. XI. nefas est uti materia tantum probabili in sacramentis conficiendis, nee certum est, an siligo habeat naturam tritici; arbitramur panem siligineum consecrandum non esse r idque docet etiam Eminentissimus Gotti citato in Ioco, ex nostriR Vanroy de Euchan. cap. alii. His non obstat quod siligo nascatur e tritici semine ;nam inde etiam oritur avena, a propria natura tritico degenerante i neque Columella ait, dari inter triticum & siliginem mutuam
generationem, sed tritieum insolo uliginoso post tertiam arationem converti in siliginem , lib. 2. cap. 9. Ceterum si accipiatur siligo pro selecto tritico, quo sensu Plinius lib. xvri l. cap. 7. illiginem vocat DI-tiei delirias, & de pane Iuvenalis Sat. V. ait,
Sed tener , ct niveus , mollique siligiud fatus:
nori est qui dubitet siligineo pane valide confici hoc sacramentum . Theodorum Metam , Vossium , & Novatores alios, qui censent ad rationem materia sacramentalis sussicere aliquam inter signum, &fignatum analogiam , ideoque recto in Coena Dominica usurpari quidquid adhibetur loco panis , resutavi libro XXXI. cap. q. ΤΗΕs Is ILNU, quοδ ποπ spectet ab substantiam panis trities, est idonea SMEaebari a materia. Sequitur ex propositione praecedenti, necno eX generali theoremate , quod nemo mortalium possit determinare materiam divinorum mysteriorum . Atque hinc consequitur primo quam execranda fuerint sacrilegia Gnosticorum , de quibus Epiphanius H. XXVI. num. 4. scribit, peracto stupro utriusque maris pro-suvium eavis manibus excepisse , ae sublatis sursum oculis scedum illud , atque abominabile obtulisse cum hoc solemni carmine , Ανασε -- ista ra δω ι , τε νῶι a etin xgus, inferimas tibi donam istud,
risi eouar; Sc impurissimas sordes degustando dixisse, et- ιγι
209쪽
1oσ De Τheologicis Disciplinis
πι σοῦ a Tu πυτο , νώ μὶ si παχα , me es eρυαι Christi , hoe est Pasiba et eademque impudentia absorhentes scedissimum sanis guinem menstrui fluxus haec pronunciasse, 6 non Ai τε gua - ωνοῦ. Ouod si mulier gravida facta esset, detrahentes ex utero in sarmem foetum, hunc in mortario projectum tundebant pistillo, S ad viis tandam nauseam admistebant mel, piper, aliaque aromata, atque comminutum corpustulum digito delibabant: quod proximo num. s. narrat ipsemet Epiphanius. Eadem impietate Manichaei, quos lib. I. cap. 8. diximus e schola Gnosticorum prodiisse, sumebant Eucharistiam eonspersam eum semine humano, ut H. 46. scribit Augustinus . De Montanistis ait idem sanctus Pater haer. xxv I. sacramenta habuisse funesta et nam de infantis annisuli sanguiue, quem de toto ejus eo ore minutis punctiouam vulseribus extorquebant, quasi Eseharissiam suam conficiebant, miscentes eum farina, panemque inde facienter. Quod negandum non est, licet de iis seri hat Theodoretus lib. III. Haeret. fab. cap. a. pag. 227. me. HI sumsis τώς μετα
idest, de MFsteriis nonnulli quaedam jactam, Ied ipse non fatentur ,
ct aeeusatiouem illam eaumniam voeant. Primh enim eadem , quae Augustinus, mandarunt litteris Cyrillus Ierosolymitanus Catecta xvi. pag. I. Philastrius de Haeresibus num. 49. pag. novae edit. 37. atque Epiphanius haer. 48. num. l . ubi a uintilitanorum haeresiuia Commemorat, de qua etiam Augustinus haeresi a . Deinde Montanistarum non unam fuisse sectam , animadvertimus libro primo ac tricesimo . Praeterea etiam Manichati nefariam mysteriorum suorum turpitudinem negabant: illam tamen prodidit puella quaedam nomi ne Margarita , cum esset annorum nondum duodecim, ob stelestam ipsorum mysteriorum celebrationem vitiata , ut refert S. P. Augusti
nus praecit. haeresi 46. Non est ergo, cur de nefariis Montanistarum mysteriis propter citata Theodoreti vetha haesitemus. II. Ad haec consequitur , ineptissime Arto ruas , aliud haereticorum genus , in celebrandis mysteriis caseum cum pane adhibuisse e de quorum deliramento agunt Epiphanius haeresi 49. num. 2. Philastrius haeresi 74. Augustinus haer. 28. Artotyritas ita appellatos ασό hra , a pave, ct τώ.esseo, damnatos invenio canone a 4. Concilii io. Carthagin. cete brati anno 397. S expresso nomine act. xi. Concilii iii. Constantinopolit . an. 68o. Exortam Artotyritarum haeresim stribit Augusti. nus, quod huius sectae homines dicerent, a primis hominibus oblatioσes de frutilbas terrae, di ovium fuisse eelebratas. Τimotheus pres byter, ut post Cotelerium adnotavit vir eruditus ad Philastrium Pag. sa. ait Artotyritas destendere a Marcionitis , Ed in sacra Cinna adhibere farinam Iacte , ποα aqua subactam . III. Sequitur tertio, ni iratone divinorum mysteriorum offerendum esse praeter Pacem, Vi
210쪽
Liber ΥHgesimus tertius. Cap. V. 2 7
numque tonsecranda ς tametsi non improbentur oblationes ad sacrificii condecentiam , ac altarium, templorumque ornatum, & ad pauperum subsidia pertinentes : qua de re legi poterunt canon tertius inter Apostolicos , quinquagesimus septimus Trullanae Synodi, tricesimus septimus in Codice Ecclesiae Africanae, aliique apud eximium. Lupum tom. 2. pag. 968. quibus adde septem priora cavita Deereti, de Consecrat. dist. secunda . IV. Sequitur praeterea , non esse Eucharistico pani miscendum oleum , uti admiscere Iacobitarum aliquost adit Anonymus tom. 2. Auctarii Francisci Combefisii pag. a Ss.
τι, ε μ --φορῶν ἐλι- ἀναι--s , suamque oblationem oleo miseent. At hane non sese conjuetudinem Iacobitarum omnium . constat ex
istorum historia edita a Sollerio num. 2oI. Idem asserendum de saIe: de quo Albinus Flaccus Alcvinus epist. ad fratres Lugdunenses 69. alias 8. num. 3. de quibusdam Hispanicis inqui te udivimus quoque aliquos in iliis partibus assismare, salem esse iusseri tum eorporis Christi mittendum; quam consuetudinem πω universalis observat Ecis elem, nee Romana eustodit auctoritas r atque ibidem post alia mulinta , recte Alculnus notat, in veteri lege victimas salo perfrictas Oh significationem suturae rci, & abrogandorum sacrificiorum : sale autem non esse conspergendam Eucharistiam, quoniam in sepulcro non computruit Christi caro . U. Sequitur etiam intollerabilem esse abusum apud nonnullos Graecorum , tundendi ae miseendi saero oleo , di Iterum eoquendi vel aliiss ex laeandi speeies Iberamenti Euebari a feria v. Caesae Domini, ut deinde Hud asservente quem proinde abusum omnino tollendum declararunt Romani Pontifices, Clemens VIII. anno Is9s. S anno proximὶ elapse BENEDICTUS XIV. praelaudata Constitutione super Ritibus Graecorum *. v I. num. 3. quamquam Graeci non oblata consecrandae , sed iam eonsecratae permisceant oleum. VI. Tandem istud infertur, non esse Eucharistiae materiam farinae pastam , quae non paris dicitur, sed intritum'. permixtionem verti alterius frumenti cum farina triticea , nisi hanc superet quantitate , propter mutationem materiae tantum accidentariam , non OLficere consecrationi, ut recte S. Thomas citato articulo ad 3.Τuas Is III. ER Oalida Euebaristiae materis panis tritiseus, e uois quastitaris , dummodo fit praesens, atque sensibilis. Constat enim ex propositione IV. praecedentis capitis, non haberi ex disciplina priorum saeculorum .determin tam Panis consecrandi quantitatem , atque ex
antiqua disciplina, quam septimo saeculo commendavit Synodus Toletana , ct seculo I x. sanctus Eldesonius retinendas hostias circularis figurae, S quantitatis exiguae, quamvis ex recentioribus Theologis