장음표시 사용
321쪽
318 De Τheologie Is DisciplinIs
paratione unitatis corporis Christi , quod existit sub panis proprietatibus acspeeiebus. Atque hoc argumenti genus erat idoneum ., aptissimumque ad resellendos Synousiastas , progenitorer , ut apinpellantur a Facundo Hermianensi, Ea ebiasa demeretiar siquidem illi ita Uerhum factum carnem affirmabant, ut proprietates carnis perierint, & Verbum non solum in divinitate , verum etiam in ca
ne famam fuerit Patri consubstantiale. Quod si Chrysostomus affirmasisset remanere cum Christi corpore subsantiam panis, catholicam potius fidem prodidisset , quam propugnasset: recte namque ex pra,
missa ratiocinatione intulissent haeretici, non esse anam personam Dominum Iesum, quemadmodum non sunt corpus unam caro ejus
S panis substantia . Atque ita Chryssistomus Apollinaristas oppugnans praecinuisset Nestorianis . Necessum demum non est , ut exempla, quae producuntur a conVeniant rei, de qua agitur, undequaque: stultumque est haesitare de fide Chu stomi, qui Homili 24. in primam ad Corinthios, atque aliis in locis eompluribus disieristissime docet non panem , sed eorpus Domini, &favguinem, qui de eius latere fluxit, distribui nobis in Eucharistia. Idem nune, quod ad Chrysostomum, ad Theodoretum respondeo : quid enim is intelligat substantia nomine, explicat ipsemet dicens, Illud ergo eo ut priorem habet formom , figuram , ct eireumferiptiosem , Καγὼρ δεῖ
eo loci rea ubstantiatiouem , scribens de sacris symbolis , MIHquIdem faut ante Deerdotis iuvoeationem, post in eationem vero inuis
Theodoretus de accidentibus panis; praesiertina ubi instituit disputationem inter Eranissem, & Orthodoxum de forma, ct circumscriptione Dominici corporis. Cum enim Erant stes fateretur transmu- rari panem is eorpus orisei. atque inde inserret etiam eorpus D in mini in aliam naturam transiisse; illud verum esso Theodoretus a firmans, Atqui , ait, etiam in symbolis mysticis remanent figura, circumscriptio , & aliae corporis qualitates ἔ igitur etiam corpus Domini post resurrectionem, licet immortalitate donatum , priorem tamen retinet circumscriptionem ac formam . Etenim hoc , ut dixi, eum Eran iste disceptabatur, an corpus Christi priores adhue habeat proprietates . Nec filentio praetereundum est, Wisum Magdeburgen-sbus Centur. v. cap. 4. hoc ipse in loco Theodoretum eonfirmare transubstantiationem, quamvis hunc Dialogum audacter reiecerint
intee stipulas quinti seculi. Corruit eadem responsione quod Oppo. nitue ex libro Gelasi , tametsi hunc suppositium aliqui suspicentur' eum Baronio ad an. 496. & Cano lib. 6. de Locis cap. ult. in resp. ad 9. GeIasii enim seopus est demonstrare, quod sienti revera panis muta
322쪽
Liber Trigesimus tertIus. Cap. X.
tur in substantiam corporis Christi, panis proprietatibus permanenintibus; ita verbum carnem assumpserit perseverante carnis circum scri otione, cum hoc tamen discrimine , quod in actione sacrorum mysteriorum, remanet accidentium complexio ,quam GHasius appellat naturam, sed siuhstantia panis mutatur in divinam substantiam . seu, quod codem recidit, in substantiam corporis Christi: Sicut, inquit de pane & vino, is divinam transeunt saxuo Spiritia perfieiente sabstantium , permanente ramev ἐπ Da proprietate satara ς β iis . ex quibus eoinor, proprie permauentibar unare oristum ἐπtegram
Perumque permanere demonstrant. Similia occurrunt apud Ualafridum Strabonem de Rebus Eccl. cap. I 6. quamvis is , quod sequiori aevo, quo vixit , indulgendum est . minus accurate solum substantia nomen usurpaverit. Uide Harduinum citato opusculo de Sacram. Altaris cap. 8. Quod tandem additur de Consessione Berengarii, nullius est momenti et siquidem revera Christi corpus in Eucharistia Dangitur, S atteritur, non ratione sui, sed ratione speeterum, ut lib. I v. de Sacram . altaris cap. Io. doeet Innoc. III. &Hugo lita 6. de Sacram. cap. 9. Notandum tamen est, quod in Consessione Berenga Hi edita Romae in Concilio vi. Gregorii VII. anno Io 9. non extant verba, quae habcntur in obiectione. Sunt ea quidem in Consessione altera Berengarii facta in Romano Concilio anno ios9. sedente Ni-eola II. ct ideo fuerunt apposita, ut aperte praeter sacramentales species, quae atteruntur dentibus, fieret mentio corporis Christi, quod vere sub iisdem speciehus sumitur, & comeditur . At in conis fessione altera anni ro 9. ad quam Berengarium adegit S. Gregorius VII. aperte his verbis continetur transubstantiatio, Ego Neres-garius eorde credo , ct ore confiteor , pauem 9 visum, qua ponuntur in altari, per redisterium sacrae orationis , θ' verba nostri R
demptoris substantianter eonverti in veram ct propriam , ae vivi ea trieem earnem , ct silvaiuem BD Christi Domini nostri, cte. Negat utique Lucas d'Achery in notis ad Lansrancum, emissam in Romana Synodo consessionem istam a Berengario; sed oppositum constat ex authenticis Actis, & judicio clarissimorum virorum , Lupi in vi. Concilium Gregorii VII. pag. 3i . S Habillonii in Analectis pag. sis. Addo in hujus veritatis confirmationem testimonium Hugonis Flaviniacensis, qui floruit Berengarii tempore , ct de Iaudata . Gregorii VII. Synodo haec habet in Chronico Virdun. pag. 2 4. Denique Berevarias post lovo tempore dogmatizatam impietatem errassese raram Concilio eonfessas , veniam postulatam ex Apostolied elementia meruit, juravitquese. Prosere deinde Consessionem , de qua supra. Oppones s. Fieri non potest transubstantiatio panis in corpra Christi, si in Eucharistia maneat panis. At paciem permanere evin
323쪽
3r8 . De Τheologieis Disciplinis
paratione unitatis corporis Christi, quod existit sub panis proprietatibus acspeeiebar. Atque hoc argumenti genus erat idoneum , aptissimumque ad refellendos Synausiastas , progenitorer , ut apinpellantur a Meundo Hermianensi, Ea ebiasa dememia ς siquidem illi ita Uectam factum carnem assirmabant, ut proprietates carnis perierint, & Verbum non solum in di Winitate , verum etiam in ca ne factum fuerit Patri consubstantiale. Quod si Chrysostomus assirmansiet remanere cum Christi corpore subsantiam panis, catholicam . potius fidem prodidisset, quam propugnasset et recte namque ex prinmissa ratiocinatione intulissent haeretici, non esse anam personam Dominum Iesum, quemadmodum non sunt corpus unam caro ejus& panis substantia . Atque ita Chrysostomus Apollinaristas oppugnans praecinuisset Nestorianis . Necessum demum non est , ut exempla, quae producuntur a conVeniant rei, de qua agitur, undein
quaque: stultumque est haesitare de fide Chusostomi, qui Homilia 24. in primam ad Corinthios, atque aliis in locis eompluribus diseristissime docet non panem , sed corpus Domiui, 9sanguinem, qui de eius latere fluxit, distribui nobis in Eucharistia. Idem nunc, quod ad Chrysostomum, ad Theodoretum respondeo : quid enim is intelligat substantiae nomine, explicat ipsemet dicens, Illud ergo eorpus priorem habet formom , figuram, ct c eumscriptioπem , Κα γὼρ a
eo loci trausubstantiationem , scribens de sacris symbolis , e laquidem sunt ante fueristis Avoeationem, post iu eatiouem vero inua
Theodoretus de accidentibus panis; praesertim ubi instituit disputa-tIonem inter Eranistem, & Orthodoxum de forma, ct circumscriptione Dominici corporis . Cum enim Eranistes fateretur traUmutari panem tu eorpus orisei. atque inde inferret etiam eorpus Domini in aliam naturam transiisse ; illud verum esse Theodoretus anfirmans, Atqui , ait, etiam in symbolis mysticis remanent figura, ei reumscriptio , S aliae corporis qualitates ς igitur etiam corpus Domini post resurrectionem, licet immortalitate donatum, priorem tamen retinet circumscriptionem ac formam . Etenim hoc , ut dixi, eum Eran iste disceptabatur, an corpus Christi priores adhuc habeat proprietates . Nec silentio praetereundum est, visum Magdohurgen-sbus Centur. v. cap. 4. hoc ipso in loco Theodoretum eonfirmare transubstantiationem, quamvis hunc Dialogum audacter reiecerint inter stipulas quinti saeculi. Corruit eadem responsione quoa opponitue ex libro Gelasii, tametsi hunc suppositium aliqui suspicentur' eum Baronio ad an. 496. & Cano lib. 6. de Locis cap. ult. in resp. ad 9.
Gelasii enim scopus est demonstrare, quod sienti revera panis muta
324쪽
tur in substantiam corporis Christi, panis proprietatibus permanentibus; ita verbum carnem assumpserit perseverante carnis circumisserintione , cum hoc tamen discrimine , quod in actione sacrorunia mysteriorum , remanet accidentium complexio ,quam Gulasius appellat naturam , sed Bh stantia panis mutatur in divinam substantiam . seu, quod codem recidit, in substantiam corporis Christit Steat, inquit de pane & vino, in divinam transeunt sarum Spirita perfieiente subsantiam , permasente tameu is Da proprietate natara ς se iis .
ex quibus eoinat, proprie permauentibus usum oristum istetrum eterumque permauere demonsrant. Similia occurrunt apud Nalafridum Strabonem de Rebus Eccl. cap. I 6. quamvis is , quod sequiori aevo, quo vixit , indulgenduin est . minus accurate solum Iubstantiae nomen usurpaverit. Vide Harduinum citato opustulo de Sacram. Altaris cap. 8. Quod tandem additur de Consessione Berengarii, nullius est momenti i siquidem revera Christi corpus in Eucharistia frangitur , ct atteritur, non ratione sui, sed ratione speeieram, ut lib. I v. de Sacram . altaris cap. Io. doeet Innoc. III. &Husto lib. 6. de Sacram. cap. 9. Notandum tamen est, quod in Consessione Berengarii edita Romae in Concilio vi. Gregorii VII. anno Io79. non extant verba, quae habentur in obiectione. Sunt ea quidem in Consessione altera Berengarii facta in Romano Concilio anno Ios9. sedente Nicolaci II. & ideo fuerunt apposita, ut aperte praeter sacramentales species, quae atteruntur dentibus, fieret mentio corporis Christi, quod vere sub iisdem specie hus sumitur , ct comeditur . At in conissessione altera anni Io 9. ad quam Berengarium adegit S. Gregorius VII. aperte his verbis continetur transubstantiatio, Ero Beresis garius corde credo , ιν ore confiteor , pauem 9 visum , qua ponuntur in altari, per osterium sacra orationis, er verba uostri R
demptoris substantianter eonverti in veram ct propriam , ac vivi e atrieem earnem , or silvainem yesu Christi Domini nostri, cte. Negat utique Lucas d'Achery in notis ad Lan Dancum, emissam in Romana Synodo consessionem istam a Berengarici; sed oppositum constat ex authenticis Actis, & judicio clarissimorum virorum , Lupi inus. Concilium Gregorii VII. pag. 313. & Mabillonii in Analectis pag. sis. Addo in hujus veritatis confirmationem testimonium H gonis Flaviniacensis , qui floruit Berengarii tempore , S de laudata Gregorii VII. Synodo haec habet in Chronico Virdun. pag. al4. Denique Nereugarius post longo tempore dogmatizatam impietatem erra sese oram Concilio eonfessas, veniam postulatam ex Apostolisa elementia meruit, juravitque se. Profert deinde Consessionem , de qua supra. Oppones s. Fieri non potest transubsantiatio panis in corpus .Christi, si in Eucharistia maneat panis . At panem permanere evin
325쪽
3ao De Τheologicis Disciplinis
ei tur ex Ambrosio lib. i V. de Sacram . cap. 4. ita disserenter Si tanta οἱ fuit in sermone orim , ut inciperent esse qua non erant, quavisu magis operatorius erit, ursint qua ersut, ct in aliud eominiatenis rarὶ Ita Kemnitius. Adde etiam S. P. Augustinum asserere, quod in Eucharistia permaneant frumentum ac vinum , lib. xv I. de Civ. Dei cap. 37 Respondeo iuxta Patres in Sacramento remanere panem & viis num in genere,& non inspecie, eo quod prior substantia non redigatur in nichilum,sed persistentibus accidentibus fiat corpus S sanguis Christi. Substantiae enim panis , vinique conversionem tradit eodem ii loco Ambrosius scribens num. Iq. Panis ise pauis es ante verba Diseramentorum : ubi secesserit eonsecratio, de paue sit tarpus oripit
S num. 19. Ergo didicθii, quod ex pane corpus μι orsi . Similia .
Augustinus, de quo supra cap. V III. mom.3. Mirandum tamen , nunc
haereticos ad Ambrosum , ct ad libros ipsi inscriptos de Saeramentis , confugere : quos libros Henricus Bullingerus stupidos vocat. eontinentes falsi s ridieula editor Cocianae Censiurar, ct opus proletariam Albertinus, qui tamen horum librorum auctorem a fol. τ . usque ad 8 Io. ad partes Sacramentariorum trahere conatur inis vitum , ac repugnantem . Illud etiam notandum est, in Romana
editione, necnon in MSS. quibusdam , quae vidit Lanfrancus , ea verba, ut sint qua erant, non reperiri, sed legi, in quae erantiis aliud remmutentur: de qua lectione frustra Albertinus ipsi Lan-franco indignatur, quasi textum contra fidem exemplarium vitiaverit; cum tamen nec Albertinus exemplaria omnia perlegerit, nec Lanstancus omittat responsionem initio a nobis productam supposita loci, qui objicitur, germanitate . opp. ult. Qiri tranfubflautiationem propugnant, non conUe niunt , inquit Heideggerus in Vindiciis num. 4. illam explicando , Dominieanis productivam, Franciscanit vero in infanti adductivummatationem urgentibur. Addit Titius, Olim cremari 1blitum, ut refert
Hesychius, si quid panis consecrati remansisset, id vero suturum fuisse immane sacriIegium, si fideles persuasi essent panem transubstantiari. Postremo, ait Amesius in Bellarmino euervato , tolli omne signum externum & rationem sacramenti, si desit panis ; nam species nihil aliud possunt significare, quam id, Cujus sunt species, videlicet ipsum panem; ideoque si panis deest, species nihil omnino significant. Resp. ad primum, ex illa scholarum controversia nullum fidei generari praeiudicium . Quid nos sentiamus, colligi potest ex hactenus disputatis . Omnipotentia Dei, quae superat modulum ingenii nostri, mirabilem hanc mutationem operatur. Firmissime itaque ego teneo transubstantiationem fieri, & remanere aeeidentia , modum
326쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. XI. 32t
Nam quae pasis erat, qua vini essentia quondam, Recit, ut in Christi eorpus, serumque ertiorem Transieris subito , famis utriusque figuris . Hue aeterna suas tulit omnipotentia viser,
omnia qua peruit, seu sint ingentia , fusior
Parva: pars eouam illi Dut omnia, qua vult, obiia ς perfaelli, qua vali habet omnia , Nutu . Ouod sequitur facile diluitur: He*chius enim lib. 2. in Levit. cap. 8.docet igni absumendas Decies sacramentales , quando corruptae absque horrore manducari non possunt , ut recte observant Bellariminnus lib. rv. de Euch. cap. s. Cardinalis Perronius sol. 8s . R in . Vindiciis Bellarminianis Uitus Erbermannus. Atque id esse conforme Ecclesiasticis definitionibus , dicemus infra. Ad ultimum dico peris manere in Eucharistia rationem signi, quoniam remanet visibins species elementorum: affirmo etiam carnem Christi, quam forma panis coopertam in sacramento accipimus, ct sanguinem , quem sub vini specie & sapore potamus , sacramentum esse , eoque significari corispus Christi, quod visibile , palpabile , mortale in ervee essuspensum, ut inquit Lansrancus in libro contra Berengarium cap. I 4. ct hahetur cap. me es, de Consecrat. dis l. a. quod non semel hoc ipso in 1ibro produximus.
Haud insicte probatur extitisse haere Stercorara istarum, quae tamen , Ffuit aliquando, facile refellitur eonfutatur.
INfanda plurimum est, suoque nomine detestabilis haeresis, de
qua temperanter dicam , videlicet, Stereoranistarum . Ouid hi dogmatirasse credantur , scripsi in praenotatis v l r. cap. neque aliam explicationem obseaena res promeretur. Nequit cadere in mentem meam , extitisse homines alicujus religionis atque pietatis , quorum animis vere inhaeserit Mereorani as: ct hunc arbitror fuisse aut dis putantium in adversarios suos probrosam criminationem, aut exortam ex verborum ambiguitate sententiam . Hujus vero judicii aequitas apparebit, posteaquam de iis, qui istius haereseos insimulantur, atque de ejusdem insimulationis origine & causa brevissime pertra
Humherius itaque Cardinalis in Responsione ad Nicetam Pectoratum, quae eXtat in Append. tom. XI. Annalium Baronii, & Bibl.PP. tom. xvi II. eumdem Nicetam appellavit Stereoransam, hujusq
327쪽
322 De Τheologicis Disciplinis
que laias auctorem Deit Arium , scribens: Sed, o perfide Stereoransa , qui putas fideli participatione corporis , ct favuinis Domini, quadroes,malia 9 Ecelesiastica solvi jejunia, omnino eredens eaelestem eseam veluti terrenam per aqualiculi fae idam θ' sordidam et pionem in secessum emitti . plaπefectis cum Arrio , qui eum pro aliis blasphemiis in Filium Dei, tum etiam pro Dia foveam delapsus in
atram viseeribusfusis vacuus quoque ventre remausit. Algerus etiam Iibro 2. de Sacram. alti cap. I. tom. 21. B. PP. pag. 276. Graecis
eamdem impingit haeresim , aut Humberti, aut alterius scriptoris ductus auctoritate: ait enim, Nanefune observasaea Graeorum baeis reti eorum , qui merito Stercorani Le voeantur, deliramenta . Si ergo Stereoranismus apud Graecos unquam invaluit, aut id fuit vigentihus Ariana, ct superioribus aliis haeresibus , aut undecimo saeculo, exorto schismate, & Niceta Studiensi Monacho Latinos scriptis di- Iacerante . Verum quod ad antiquas attinet haereses , certum est Paulum Samosatensem dogmatigatum fuisse Christi sanguinem in Euchariis stia corruptioni ac partitioni obnoxium, eo quod illum puri hominis sanguinem , communique legi crederet subjectum et id enim in Paulo damnat ac refellit sanctus Dionysius Alexandrinus . Nusquam ego legi idem asseruisse Arium, hostem divinitatis Verbi perditissimum S iniquissimum . Eumdem Pauli Samosateni errorem propugnavit imperante Alexio Comneno, ct circa exitum saeculixi. Monachus quidem Sicidiim , qui assirmabat corpus Domini in Eucharistiadentibus scindi & conteri, atque corruptibile eme, & inanime, ac proinde non totum Christum percipi in sacrosancto mysterio, sed partem ejus duntaxat. Plura de hac haeresi Nicetas Acominatus Choniates , ct ex eo Lupus tom. 3. pag. edit. BruX. s 22. Hos ergo in
stereoranismum impegita , quod Eucharistiam communibus escis
aequaverint, probabile est utique, sed minime exploratum , aut cer tum . Dici enim potest nefaria ea dogmata de corporis Dominici natura, non de exitu comestionis intelligenda osse , maxime si loquamur de Paulo Samosa teno , quem tamen Ludovicus Cellotius in Appendice ad Historiam Gotte scalchi Stercoran iis adnumerat. Verum Nicetas Pectoratus in praenarrato scripto adversus Latinos , his objecit quod in omnibus Quadragesimae diebus Euchariniam consecrent, ct sacrum faciant, contendens iuxta Patrum traditionem , ct canones Conciliorum celebrandas Missas in sabbatis tantum , Dominicisque diebus. oblationem perfems Misse , inquit, per omnem diem facere inferis diebus jejuniorum, fleat in fabbato , ct in Dominiso die, unde assuevistis , ct a quo doctore aeeepistis Z Vide Baronium in App. tom. XI. pag. edit. Colon. 792. Atque ad id Probandum urget Nicetas canonem 48. Laodicensem , statuentem ne
Panis Offeratur in Quadragesima, nis in Sabbato, ct in die Dominico flos
328쪽
Liber ΤrIgesimus tertius. Cap. XI. 323
sola, &so. sic habentem , Duia non oportet ita aeuadragesima Mirorum natalitia eelebrare, Iedsanctorum commemorationem facere
iis sabbatis, ct Dominieis diebus: canonem denique s a. Trullanum , In omnibus sanctae Puadrate simae jejunii diebas, praeterquam subbato , ct Dominisa, ct saniis e nuntiationis die, fiat sacra in Prae-
sancti eatorum miniserium. Haec ita accepit Humbertus , quasi Nicetas in ea fuerit opinione , frangi a nobis Quadragesimale ieiunium sacrificiis & communionibus quotidianis , atque ex hoc iudicio facile Humbertus descendit in aliud, Nicetam non secrevisse synain xiin sacram a communibus cibis egestioni obnoxiis ς adeoque illum . appellavit perfidum Stereoravistam. Sed revera Nicetas in toto illo scripto, quamvis dicteriorum plenissimo, nunquam ait solvi sacra communione jejunium, ac multo minus hanc egeri S projici ex alvo; sed suit hoc, sortasse non bene libratum, Humberti consectarium , prout cum Mabillonio Praef. 2. in seculum i ' num. 67. arbia
trantur viri alii gravi mini, atque doctissimi. Quidquid sit ergo de illa accusatione spectante ad quotidianas Quadrastesimae Missas,
quam more suo, uberrima scilicet eruditionis copia retundit Lupus Schol. in praecitatum Trullanum canonem; non sunt nobis argumenta
firmissima, quibus demonstremus iure attributum suisse Nicetae Pectorato nomen illud propudiosissimum. Audiit praeterea tanquam Stercoranista Amalarius abbas Metensis, & Lugdunensis Chorepiseopus, hujusque haeresis insimulatura Gilberto Mauguino in Hist. Gotteschalchi cap. i8. ubi ait haeresim
Stercoranistarum nono saeculo exortam , a Bertramno, & Pascha si fuisse consutatam, S Amalarium praesertim damnatum anno 838. ita Synodo Carisiaca, in qua proscripta est sententia affirmantium corpus Christi esse tripertitum, quam loquendi rationem usurpat idem Amalarius in libris de divinis officiis. Subscribit Mauguino Auctor
de Perpet. fidei lib. V . cap. II. S Amalarium refutatum a Floro, Sc notatum in Concilio Carisiaco testatur quoque in suo Epito me Gulielmus Malmesburiensis. Verum his non possumus fidem adhibere firmissimam. Enimvero Amalarius interrogatus a Guntardo , cur Eucharistia suscepta salivam eiiceret, respondit se frequenter spuere, neque id tribuendum esse sacrorum mysteriorum contemptuir ac statim subnexuit quaestionem de corpore Domini, quo nimirum abeat post sacram communionem , ae tradidit non esse id curiosa disquisitione investigandum. Dasumptum , ait, eorptis Domisi bona intentione , non est mibi di putandum, utrum invisibiliter absumatur is edeolum, auς reservetur in corpore nostro usque in diem sepultura, ou exaletur in auras, aut exeat de eorpore eum sanguine , aut per ρο ros emittatur, dicente Domino , omne quod intrat per os, in ventrem
vadis, ct in Beelsum emittitur. me stam eaveudum est, ne cor σ
329쪽
Iudae sumam illud θ' eontemptui habeatur: sed discernatur saluberrime a communibas eibis. In his profecto Stercorauimus aperte non traditur, neque ullibi aut Paschasius , aut Bertramnus accusavit
Amalarium de infami hae haeresi. Eiusdem utique Amalarii libros vellicat, appellatque phantasieis ct haeretieis disputationibus plenos Ecclesia Lugdunensis in libro de tribus Capitulis cap. 4. sed attinet haec censura ad Libros de divinis ossistis, in quibus non semel Ama-
Iarius mores Lugdunensis Ecclesiae rodit atque exagitat; ut mittam , auctorem corum dem librorum de divinis ossiciis esse Amalarium Fortunatum , quem nonnulli viri percelebres contendunt distinguen indum esse ab Amalario de haeresi Stercoraria infamato. Ita potuit Amalarium notare Synodus Carisiaca ob suspicionein erroris ἰ quamquam dici potest corpus Domini tripertitum absque hujus haeresis Iahe, veluti si distinguas corpus verum a corpore mystico, & illud prout naturali modo, & prout sub speciebus sacramentalibus ex iis stit. Qua in re castigate admodum loquendum est: nam quidam aetate Amalarii pIurimum fuerunt exagitati, quod corpus Christinatum ex Virgine ab illo, quod continetur in Sacramento, sece nerent , prout de Ratramno Corbeiensi Monacho scripsi praecedenti
Sequuntur Heribaldus Antissiodorensis, sive , ut legitur in vetustis Codicibus Alcedronensis Episcopus, ct Rahanus Maurus ex Monacho Fuldensi Moguntinus Antistes, quos de Stereorani o accusat scriptor Anonymus editus a Ludovico Cellotio in praelaudat
Appendice ad Hist. Gottescalchi, qui ait: Et bis quidem, qui dixe runt seeessui obnoxium , quod numquam antea es auditum, idest, Heribaldo Anti odorensi Episeopo , qui turpiter proposuit ,-μα-bano Moguntino, qui turpias assumpsit , turpissime vero eonclusit, suus ad respondendum Deus servetur. Revera Heribaldus quaestio nem hanc Rabano proposuit, Utrum Eueharisia, postquam eonfumitur, ct in Reessum emittitur, more aliorum ciborum iterum re deat in naturam pristinam, quam habuerat antequam is altari eonfe-craretur. Et Rahanus epist. 33. respondit, Superflua est hujusmodi quaesis, eum ipse Salvator dixerit in Evangelio , omne quod intrat in os, in ventrem vadit, ct in Reessum emittitur. Facillimum est autem Heribaldum, & Rabanum a nota turpissimae haereseos purgare δsiquidem Eueharisiae nomine hi non Christi eorpus intellexerunt, sed species faeramentales, quippe istae tantum sunt prisina natura e spoliatae; & alias Rabanus lib. i. de Institutione Clericorum cap. 3I. zacramentum illud appellat quod ore sentitur , ct in eorporis redigitur alimentum, symbola scilicet sensibilia. Stereoranistas demum vocat Thomas valdensis omnes Impanatores r quorum tamen hamesis in
hoc sita est, ut cum Iubstantia corporis Christi permadeat substantia Panis
330쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XI. 3 as
panis unione quadam mirabili: sed unionem hanc perseverare in specierum sacramentalium egestione , ego quidem apud Impanatores nunquam legi: immo repugnat sententia haec alteri apud ipsos communi , & quam anno Is36. Luthero persuasit Martinus Bucerus , &Nelanchthon , Brentius, ceterique hujus farinae ado 'tarunt, compus scilicet Domini esse in Eucharistia in filo usu , idest , dum sumitur & comeditur . . 'Quaeret nunc aliquis, undenam potuerint laudati scriptores nomine hujus turpissimae haeresis diffamari, si commentitia sit, & nata
in hominum opinione Z Hinc ego arbitror causam repetendam esse , quod non aperte sacramentales species distinxerint a Domini corpore, ct nomen Euebarisia , quod utrumque compIectitur, Amalarius
Heribaldus, ct Rabanus tribuerint Deeiebus , illud vero adversarii acceperint quasi prolatum ad significandam Christi Domini carnem. Revera in praecitata Epistola 33. Rabani quaestio Heribaldi in antiis quissimo codice Sancti Galli, apud Mabillonium in Itinere Germanico, ita proponitur, Utrum ΑΥΘzΥΡΑΕΥΗ postquam consumitur , ct in feessum emittitur, cte. ubi proculdubio ΑΥ ΥΡΑ Η, inversis
litteris idem est, atque Eueharistat pro qua tamen voce alii non nulli codices, male utique, aut fraudulenter reposuerunt, Corpus Christinsanguis. Rabanus pariter aliqualiter imitatus veterem disciplinam arcani, permutatis elementis scripsit, CALPAMΗNOT'
roe , ct simiurnas ex rebus visibilibus 9 eorporalibus eon itur;
quae verba Iicet evidenter pertineant ad symbola, pro corpore tamen Domini ab adversariis fuerunt accepta. Potuit Sc aliunde oriri suspicio haeresis. Fuerunt enim complures, qui affirmarunt, nec
Sacramentalia Eucharistiae accidentia per aquatieuIos digestus fundi, ut auctor pseudoepistolae Clementis ad Iacobum fratrem Domini: in
sua sententia fuisse S. Ioannem Chrysbstomum , & S. Cyrillum Iero-olymitanum censet Lupus in notis ad a. Concilium Romanum. S. Leonis IX. Nil ergo mirum si aliqui huic sententiae adhaerendo illos appellaverint Stereorausas, quos norunt scripsisse accidentia Eucharistica per egestum emitti . Ex his autem colliges illud, quod in Communione dentibus atteritur, ac digeritur, esse species sacramentales, quae aliquandosacramentum dicuntur, quatenus hoc nomine significatur signum seu sibile r unde legimus in Missa , Fracto demum Saeramento , ctc. Deinde inseres abstinendum esse ab huiusmodi quaestionibus, quae nequeunt decenter tractari, atque interdum foedissimis erroribus viam
sternunt. Colliges demum recentiores Sacramentarios perperam nobis Mereoranistas objicere, quasi & hi negaverint realem Christi in Eueharistia praesentiam; tum quia fictilia est propudiosa illa haeresis; tum etiam quia realem Prasentiam nequaquam negat quisquis asso Disitirco D Orale