장음표시 사용
341쪽
Novatoribus Centuriatores cent. X m. cap. io. Schmidet in libro adversus Schererum , Kemnitius p. a. Examinis pag. 4so. atque ex Catholicis Genebrardus lib. I v. Chronol. Iuen in dissert. I V. cap.I. art.4.& alii. Vertim opposita sententia maiori probabilitate defenditur. Ouamquam enim Urbanus in Bulla , Transiturus, non commemoret
proesionem , g. tamen 2. mandat, ut in ipsa quinta feria c Corporis Christi a devota turbae fidelium ad Delesias 4fectuose eonearrant, ertam Curtei, quam populi gaudentes in eantiea laudum surgant, ore uiamque eorda , vota , ora, ct Iabia Θmnor persolvant laetitiae saluistaris: quae verba commonstrare videntur celebritatem aliquam praeter Clericorum psalmodiam. Deinde Onuphrius noster in Urbano, recensito mirabili eventu , qui contigit Vulsinii, ait , erit uitus
Autifex adse ab Episeopo loci eum Proeessione Urbem Veterem c Corporale transferri voluit, ct illud solemnitate insitata in Delesia
UrbeOetana recondidit. Unde post Serarium & Lupum infert BENENEDICTUS XIV. Notis.v. num. 6. ct de Festo Corp. Christi num .s36. ex facto saltim Urbani Proeessionem hanc derivata. Insuper Martiis nus V. Constitui. quae incipit, Dessabile Geramentum, supponit jam olim processionem fuisse institutam , dum elargitur indulgentias annorum centum iis, qui processiones, is quibus tuum vivi um Sa-eramextum iuxta ritur Ecclesiarum defertur , eontinuo seeuti fuerint . Nullus denique post Urbanum profertur ejusdem proeessionis primus auctor; non enim dici potest cum Genebrardo institutam post centum annos Papiae in detestationem haeresis Berengarii; tum quia Berengarius jam ab anno lo88. fatis cesserat; tum quia Ioannes XXII. creatus Pontifex anno III 6. meminit ejusdem Processionis, apud Diestemium, & Serarium loco citato in Theoremate praecedenti ἔtum demum quia in Ecclesia Papiensi anno tantum iv. saeculi quinti- decimi coepit haec Processio obtinere, prout animadvertit Lupus in differt. de Proeus cap. 3. Uerum quidquid sit de hae institutione, illam haeretici impro-hant , obstrepentes quihusdam ineptissimis argumentis . Primum uringet Calvinus lib. I v. Instit. cap. i . num. 39. quoniam Eucharistia ad selum coenae usum suit a Domino Iesu instituta . Alterum proponit Xemnitius a. p. Examinis pag. 44 . quod exhibere divinum hon rem mero pani, sit artolatria. Tertium opponitur ab eodem Kem nitio , ex quo Arca , hujus sacramenti figura , quando in castra fuit ad sportata , capta suerit, ct Hebraeorum caede ostenderit Dominus circumgestationes hujusmodi impias esse Sc sacrilegas. Ultimum argumentum, commune omnibus Novatoribus, est hanc Proeessionem contra divinam scripturam, ct contra consuetudinem Apostolicae Ee. etesiae fuisse in usu receptam .
Ceterum adversus haereticorum insaniam stat immobilis Ecclesiae
342쪽
Liber TrIgesimus tertius. Cap. XII. 337
potestas, quam alibi vindicavimus, decernendi & immutandi pro
locorum, ac temporum circumstantiis, quae spectant ad disciplinam . Hanc praeterea institutionem commendant cauta in superiori theoreismatio produ&u. Ulterius videtur prassignata haec eadem proe la in circumgestatione Arcae scederis, quam secum filios Israel porta constat ex libro Iosue cap. 3. S eX I. Regum cap. q. necnon in typicomanna , quod in ipsa arca inclusum , ideoque una cum illa adsportatum, assirmat Apostolus cap. 9. ad Hebraeos. Nemo insuper, qui Eeelesiasticas historias perlegerit, ignorare potest, Eucharistiam olim delatam ad fideles, qui steris mysteriis intereme non poterant, ad Titulos, & ad Episcopos suburbicarios, ct a Romanis Pontificiis bus missam Praesulibus, aliisque in tesseram communionis r allatam quoque ad privatas domos, ad incultas eremos, ct per longinqua itinerum spatia , ut Iustinus Apolog. 2. Eusebius lib. V. H. Eccl. c. 24. Basilius Epist. ad Caesiariam, Ambrosius de Excessu fratris sui Satyri n. a. aliique plurimi tradiderunt. Quod si antiquam divini sacra. menti ad sportationem haeretici damnare non audeant; perperam in hanc insaniunt, quae, pro praesenti Ecclesiae conditione, ritu solem. niori peragitur. Ad primum itaque argumentum respondemus non tolli per se e rosanctae Eucharistiae circumgestationem pristinum ipsius usum, scilicet communionem, sive, ut inquiunt Novatores, actionem eaenae; immo ad sacram synaxim vehementius incitari fideles , dum Sacramentum colitur, & exponitur adorationi, idque comprobari experimento , cum per octavam hujus solemnitatis frequentius commuis
ni eaturi accedant ad divina mysteria. Quod subjicitur, Theoremate primo solutum est. Alterum retorquetur adversus Kemnitium: Area enim, Eli summo Sacerdote annuente, majoribus natu consenistientibus, prae laetitia universio populo Vociserante, ae Philisthaeis ingenti terrore perculsis circumferebatur ἔ ct si semel capta est, contrivit Dagonis idolum , percussit Azotios , &Gethaeos: asporta. ta autem in domum Aminadab filiis Israel erexit animum, & sorti. tudinem contulit. Quod autem triste his accidit in castra eamdem arcam transferentibus , non ipsi Arcae tribuendum est, sed idololatriae militum servientium diis alienis Baalim , ct Astaroth , ut liquet ex I. Reg. cap. 7. Prαterea ex quo inconsiderate filii Israel Aream ad castra transtulerint, post cladem suorum, & victoriam Philisthiim:
commonemur, ne sacra exponamus periculo profanationis: qua uia
ob rem Eucharistia denegata est aliquando energumenis , ut suo loco dicemus , neque afferenda est ad extinguendum incendium , ct ubicunque immineat periculum aliquod nefasti exitus. Ad ultimum respondemus praeter sacras litteras, c quibus tamen haec processio non adversatur) recipiendas esse definitiones Ecclesiae , huius ue non
343쪽
3 3 3 De Theologicis Disciplinis
semper eamdem viguisse disciplinam . Congruebat enim priscis Ecclesiae saeculis, ut sacra mysteria Gentium profanationi subtraherentur, aenigmatice de his Patres agerent, ct clanculum accederent ad illa fideles; nunc vero adversu S apostatas conscios sacramentorum nostrorum . qui exierunt a nobis, palam colenda sunt, vindicanda.& quanta impietate ab haereticis conculcantur, tanta religione a C a tholicis asservanda.
Inquit Κemnitius , cur Eucharistia sub una tantum speeie gestatur cur non potius mos gerendus Hussit is , qui in Sacramenti anniversaria processione cum Hostia gestitant calicem Respondeo unam eircumserri speriem, quia sub una totus Christus , & Sacramenti ratio, non minus ae sub utraque, continetur; S quia etiam veteres , quotiescunque ipsam Eucharistiam ad alios in communionis sym holum trasmittebant, id faciebant sub sprete duntaxat panis: mitisto periculum effusionis, cui subesset vini consecrati circumgestatio .
Laudabilis ct religiosi est eonfuetudo aliis quoque temporibus , praeter hiemaritatem Corporis Christ, saeratissimam Eueharissium ex-pοuendi , ct eireu epandi, dummodo subjieiendae praeeeptiones ferventur . Principio hoc theorema demonstratur probationibus duorum praecedentium. Stabilitur deinde consuetudine in pluribus Parochiis vigente , faciendi hanc processionem semel in mense , atque ex piissima alia consuetudine orationis quadraginta horarum. Ex ea insuper fructus complures percipiuntur : abstrahit namque populum a spectaculis . ab otio, a confahuIationibus, trahitque illum ad templum, ac templo ipsi , veluti dum in aula Rex sub throno palam conlpicitur, majorem conciliat venerationem . Vide Lupum de sacris
Has vero praeceptiones hac in re arbitror esse observandas . Curandum primo, ne ex frequentiori huius devotionis usu sacrosancta
mysteria vilescant, ct imminuatur Christianae plebis devotio. Thyers, aliique nonnulli videntur probare solam Proeessionem, quae fit tria solemniis Corporis Christi ; pius Lupus saltim Eucharistiae expositionem optabat frequentissimam, bir, aut tertio per hebdomadam . Placet nobis medium iter incedere, probamusque Expositionem &Processionem hujusmodi, quae fiunt urgente causa , annuente Epis copo , nec ubique frequenter. Ita nimirum statuerunt Synodus Farinsensis celebrata a Cardinali Barberino, qui anno i 623. ad Pontificatus apicem evectus Urbani VIII. sibi nomen adscivit, Synodus
Neapolitana an . I 699. Caesena tensis an . I 693. Spoletana an . I 688.
Nechliniensis an . i6o . Mediolanensis tertia, ae quarta, aliaequet peri
344쪽
Liber ΤrIgesimus tertius. Cap. XII. 3 3s
permultae. At singulis diebus Eucharistiam super altare non esse exisponendam , decrevit Sacra R. C. die 4. Martii an . i6o6. Communem propterea hanc nostram sententiam censet Bononiensis Ariaehiepiscopus , nunc Pontifex Maximus Notifieatione edita die s. Maiian. I 34. Ab hac tamen generali Rcgula excipienda est Octava Corporis Christi, in qua in Ecclesiis Collegiatis Eucharistiam exponendam esse constat ex Ceremoniali Episcoporum lib. 2. cap.I. excipienda oratio XL. horarum , in qua Expositio fieri solet ornatu splendidiori:& excipienda Processio semel in mense , usu , ut dixi, plurium Ecclesiarum comprobata.
Altera regula est, quod extraordinaria Eueharistiae expositio fieri nequit absque licentia Episcoporum , cujus muneris est praescribere quidquid attinet ad publicum Dei cultum . Extat enim decretum Iatum a sacra Congregatione Concilii die i . Augusti, ct non semel
confirmatum, quo declaratur, ποπ licere Regularibus etiam tu eorum propriis Delesiis , sanctissimum Euebarisiae Geramentum publice
adorandam e onere , nisi ex eausa publiea, quae probatasit ab Ordianario r ex causa autem privata posse, dummodo sanctissimum Saeramestum e tabernaculo nos extrahatur, ct sit velatum ita , ut ipsa quoqadbsia videri non possit. Idem decrevit Sacra Congregatio Episcoporum & Regularium die 9. Decembris an. I 6oa. ct sacra Rituum Congregatio die i8. Decembris an. I 647. ct rursus die lo. Dcc. an. I Oῖ. in Decreto confirmato die I 2. Ianuarii an . I o . a Clemente X l. Utuntur propterea Episcopi iure suo, dum hoc decretum Regulari-hus inculcant, uti secerunt Vincentius Maria Ursinus In Synodo BeneVentana anno 69y. tit. 37. cap. 7. Marcus Antonius Barbadicus in Synodo Montis Falisci anno 1692. cap. i8. Prosper Lambertinus au-no I 34. in prauaudata Notificatione . Atque id asserunt ipsi met Reingulares Theologi apud Rotarium lib. I. de Sacram. cap. 2. num. I9. Regula tertia est , quod expositio SS. Eucharistiae postulat decentem altaris ornatum , cereorum splendorem, & alicuius Ecclesiastici orantis praesentiam . De cereorum numero inquit S. Carolus parte 2. Synodi V. Mediolanensis r Ceret praeterea in Ahari aeeeensi ad summam derem, misimum vero sex : lampades item nee plures quam duodeeim, veI tredecim , nec vero pauciores quam tres. Lice bit tamen Disopo ob eausam permittere , ut maior luminam numerus aliquando adhibeatur . Iubet paullo post eadem Synodus , ut oratio xx. horarum fiat splendidiori luminum apparatu. Decreto autem S. R. C. die is . Martii an . t 698. quantitas lumisum pietati faeientis Expositionem remittitur . De Ecclesiasticis assistentibus in praelaudata Synodo inquit loco nuper laudato Gloria Praesulum Carolus : Dum
sanctis um Sacramentam in altari propoliam est, interdia Cleriei duo, superpelliseo induti, eapite aperto ad Altare semper assi ντ,
345쪽
3 o De Theologicis Disciplinis
quorum alter Diaeonur saltemsit: noctu vero saltem unus, ἰ se ἰώ fuero Ordiue eonstitutus. In expositione item privata , Quae fit Pyxiis
de velata in aperto tabernaculi ostiolo, mandat S. C. F piscoporunia.& Regularium pranit. decret. an. I 6o a. ut fiat eum assisseutia alicuis
has eereis. Servanda in his, ceterisque pia quaeque, S ab Episcopis
probata Consuetudo. Postrema Regula sit, ne exponantur una cum Ss. Sacramento
Sanctorum Reliquiae. Me non latet oppositum contendere Lupum in laudata differt. de Iberis Proeess. cap. 8. S assertrinis suae proferre argumentationes doctrinae, eruditionisque plenissimas . Praeserenda est tamen humanis coniecturis S. Romanae Ecclesiae consuetudo : de qua Ceremoniale Augustinianum parte g. cap. 9. Secundum decreta Roma emanata, nee reliquia, nee ima lues debent poni super altare , quando SS. Geramentum es expositum. Posset pro eadem consuetudine proferri ratio, ob quam Bauldry p. I. Manualis cap. I7. Thyers lib. 4. cap. I a. aliique contendunt non csse Eucharistiam exponendam in majoribus Sanctorum Festivitatibus, scilicet, quod praesente summo Domino cessare debeat honor servo exhibendus; sed huic , Se consimilibus argumentis praecitato cap. 8. Lupus uberrime satisfecit.
Nulli fas es in itineribus Euebarisiam appensam collo deferre :Romanis tamen Pontificibas iter agentibus decenti pompa , ct eomniatu praefertur. Non agimus modo de veteri disciplina, ex quae constat fideles sibi ad inatteam ct communionem domum ad sportasse Corpus Dominicum, ut supra diximus, traditque Tertullianus ad Uxorem, & Cyprianus de Lapsis, & de Spectaculis, eiusdemque Domini Corporis praesentia ac praesidio sese longa itinera susceptu ros communivisse, quemadmodum libro t. de Excessu Satyri Ambrosus, in Epistola ad Rusticum Hieronymus, atque Patres alii seripsere. Legimus eapropter in vetustissimis Codicibus sanctos Episcopos mundi mo panno involutam secum portasse Eucharistiam : idem de Monachis affrmant MSS. Monasterii Wingartensis: idem de Roberto , S de Sancto Lodo vico Francorum Regibus reserunt Helgaldus Floriacensis , ct Gulielmus Nangius e idem de Archiepiscopis Beneventamnis visitantibus dioecesim legitur in Archivo ejusdem Ecclesiae. Plura de antiqua hac disciplina Angelus Rocca in Commentario de hoc
argumento tom. I. pag. II.&Marten ius de Eccl. Ritibus lib. I. cap. . art. q. ubi etiam narrat Patres Societatis Iesu, sedente Paulo U. discessuros Venetiis Hostias singulas collo sihi singulos alligasse, atque ita urbe excessisse. II. Iustis tamen de causis prisca illa consuetud antiq
346쪽
Liber vigesimus tertius. Cap. XII. 342
antiquata est, praescriptumque can. 3. Concilii Caesaraugustani anno 38 o. sub anathematis poena , ut quisquis in Ecclesia Eucharistiam accipit, sumat statim , nec domum, aut alium in locum deserat: quod statutum pariter canone I 4. Synodi Toletanae primae,anno Christi 6oo. aliisque Ecclesiasticis definitionibus . Harum plenissima scientia praeditus Ecclesiae Romanae Pastor vigilantissimus Constitutione saepe hoc in libro laudata super Graearum Ritibus, indixit Orientalibus Monachis , ne iter conficientes deserant Eucharistiam collo su Dpensam. Atque inhibitionibus istis causam aequissimam arbitror prae- huisse frequentiam itinerum , schismatum pervicaciam , & custodiam , quae ubique Iocorum habetur Sacramenti pro infirmorum viatico reservati: siquidem olim hujus rei gratia fas erat illud extra templa desurre; ejusque communio, cum sit symboIum unitatis, optimo jure percipitur ab Ecclesiae Catholicae sacerdotibus. III. Pristinae autem consuetudinis viget obser Pantia, dum iter conficit summus Ecclesiae Rector, quoniam tunc Eucharistia desertur honestissimo, amplissimoque comitatu; atque ne confluentium populorum
occursus , & Videndi Pontificis desiderium imminuat cultum Domino Iesu exhibendum , praeferri solet a Praesecto Sacrarii Apostolici spatio itineris unius diei. Hac praeterea ceremonia admonetur plebs
Christiana cuius vicem gerat ille, qui subsequitur , Maximus Episcoporum; & quomodo nil prosit adhaerere Christo participation νmysterii, nisi mystici Corporis, ides , Ecclesiae Capiti quilibet uniatur , & illi tanquam ejusdem Christi Uicario reverentiam ct obedientiam exhibeat. Si quis vero Romanorum Pontificum, quibus SS. Eucharistia in conficiendis itineribus praecessit, historicam narrationem , comitatum, apparatumque scire desiderat, adeat praecitatum Angeli Rocchae eruditissimum Commentarium . Addendum iter, quo Benedictus XIII. primo Beneventum , praemissa Eucharistia, contendit anno I a . verno tempore ς nam cum eamdem urbem repetiit anno 1729. processit minori, atque humili comitatu .
De Eucharisne consecrandae , di dispensandae minis .
LIbro XXX. cap. 33. demonstravimus non esse singulos prorsus homines ministros quorumlibet sacramentorum , cum non debeat quisque sacerdotii honorem sibimet arrogare, sed offerre sacrificia illorum munus sit, qui voeantur a Deo tanquam Aaron . Potiori jure honore isto non esse condecorandas mulieres ostendi proximo libro XXX I. cap. II. Insertur itaque ex dictis conficiendae Eucharistiae
347쪽
potestatem non esse penes laicos , prout Valdenses primum , deinde Lutherani affirmaverunt, ac multo minus penes mulieres, ut viis
sum Marcionitis , atque Pcpuaianis: neque id valere duntaxat, quando praesentes sunt presbyteri S sacerdotes , verum etiam, si hi non adsint, cum laici ct feminae omnino, absolute, & absque ulla limitatione tali facultate priventur ἔ ac falli propterea Hugo. nem Grotium , qui oppositum tenet in dissertatione a se inscripta, De Caesae adminiseratioσe , ubi Pastorer nos sunt. Neque ex dictis tantum refelluntur dogmata haec perniciosa, ct haeretica , sed etiam ex dicendis insequenti volumine de Sacramento ordinis , sacrorum.
que ministrorum charactere atque potestate. Ne igitur eadem seis penumern repetantur, alia autem eX parte liber , in quo Versamur, suis partibus constet , quaestionem propositam breviter expediemus . . PRop. I. Eucharistiam consecrare, S conficere ad solos attinet Sacerdotes. Demonstratur primo. Instituens enim Christus hoc Sacramenis tum , Apostolis, quor tune novi Tesamenti Deerdotes eonstituebat, ut loquitur Tridentinum sess. Xxl l . cap. I. ait, me faeite in meam eommemoratiovem, eisdem , eorumque in sacerdotio successoribus, praecipiens, ut panem vinumque consecrarent, & offerrent. Quod
utique praeceptum , si prout importat quidquid Christus secit, idest,
non distributionem & communionem tantummodo, verum etiam consecrationem atque oblationem , obstringeret omnes promiscue fideles ς omnes proculdubio tenerentur sacrificare Sc consecrare , quod nec proferre audent haeretici , extendentes quidem facultatem , sed non praeceptum istud ad laicos . Verum de hoe argumento plura Volum. Vi. in libro, ct capite praecitatis. II. Addit eo loci
Synodus Tridentina , Utis Ner Catholiea Eeelesia intellexis re δε-
eait , nimirum , quod innuunt producta verba Eνangelii, idem conis firmat perpetua Ecclesiae traditio. Atque ad hanc traditionem cominprobandam non utar apocrypha ad Iacobum fratrem Domini Epist la, ex qua depromptus est canon, Tribus gradibus , de Conster. dist. g. num. 23. neque monimentis id genus supposititiis , quamquam & haec priorum taculorum interdum fidem commonstrent I sed utar apertissimis definitionibus . Concilium quippe Nicaenum ad reprimendam audaciam diaconorum , qui praesumebant Eucharistia uia dispensare presbyteris , Neque re uti, inquit can. I 8. neque consuetudo tradidit, at hi , qui oferendi saeri ii non habent potestatem , bis qui Offerunt , tarpus Gripi porrigant. Similia Synodus Ancyrana,
quae Nicaenam vix post annos i 4. est subsecuta, canone 2. Laodiensis canone vicesimo quinto, & Ionge antea prima Synodus Arelatensis canone quintodecimo . In Lateranensi iv. sub Innocentio III. sic legitur: Hoc Euebarisia sacramentum nemo potes eonsitare, nisi fa
348쪽
Liber v esimus terilus. Cap. XIII. 363
eerdor, qui rite fuerit ordinatas fecundum elaves Eeelesiae: nee aliis ter Synodus Florentina in Instructione Armeniorum, ac Tridentina . citato in loco . III. Eiusdem traditionis testes sunt Patres; nam Tertullianus de Praescript. Cap. 4 l. carpens irregularem haereticorum disciplinam , Et lateis , inquit, facerdotalia munera injungunt, ct de Corona Militis cap. I. scribit sumi anteIucanis coetibus Euchariis stiae Sacramentum , Oec de aliorum manu , quam prodentiam . Epiphanius haeresi Lxx lx. quae est Collyridianorum ait, Neque Diaeonis Delesiastiea Rexula eoncreditum es peragere facti ii osterium,
ἀλλὰ mis διακον- τα , sed ministrare tantum dum per Iun. tur : atque in Expositione Catholicae fidei cap. II. redarguit quemdam pseudomonachum , Zacharum nomine, quod eum lateas esset, ato tingere ae Dertficia eelebrare nefario ac temerario aufu es aggressus. S. Hieronymus Luciferianos exagitans negat apud eos Ecclesam esse, quoniam Hilarius Diaconus de Ecclesia recessit , ideoque , Nequeuo
eburisiam c inquit conficere potes , Episcopos ct presbmeros nos habest: neque baptisma sine Eucharisia tradere, ct eum jam homo mortuus sit, eum homine pariter isteriit O secta : quia post se nuntam eserieum Distanus potuit ordinare. Ecelsa autem non est, quanos habet Deerdotes. Idem Hieronymus Epistola ad Evangelum de , quodam diacono sese praeferente presbyteris , uis patiatur, ait,
ut supra eos se tumidus Diaeonus esserat, ad quorum preres orsi eorpus, sanguisque conficitur Z IV. Idem eruitur ex diversis Eecleissasticae historiae capitibus. Nunquam enim celebratam fuisse Collectam absque presbytero consecrante docent Acta martyrum Alutinensium, quae tom. a. Miscellan . edidit eruditus Balugius. S. Athanasius Apo- Iog. 2. impactum sibi crimen de confracto calice apud quemdam nomine Ischiram, hac ratione diluit, quod in privata domo habitans habere non poterat poculum rusticum . Fulbertus Carnotensis in Epiis stola 36. ad Guidonem Bituricensem , extra eborum deponendum , ct paenitentia plectendum pronuntiat diaconum , qui se presbterum Amulavit, Missamque celebrare praesumpsit. V. Diaconos non posse Eucharistiam conficere , vel ipsum Diacori nomen demonstrat. Cum enim Saeerdos dicatur a sacrificando, quoniam consecrat & sacrificat, ut inquit Isidorus lib. VI I. Etymol. cap. II. extatque cap. Sa.eerris , de Consecrati dist. a. num. I. Diaconus sic appellatur a verobo διακωεω , idest , minisero , quia ejus munus est sacerdoti conseis eranti inservire. Diaconus idcirco in Liturgiis Graecorum jubetur gestare sanctain oblationem , munera stilicet consecranda deserre
a prothesi ad aram maiorem, S in antiquo pariter ordine Romano, fuscipere oblatas de oblationario, inservire sacerdoti divinam rem peris agenti , ct aliquando , ut dicam insta , Eucharistiam dispensare . Hiae Isidorus de Eccles Osse. lib. 2. cap. 8. ait: In faeerdote απμ-
349쪽
eratis, is ministro dispensatis Derawenti est. VI. Nemo dicat valere
haec argumenta , ubi adfunt Pastores; si enim ubi Pastores Sc Sacerdotes desiderantur, potest laicus, aut quilibet non sacerdos Eucharistiam consecrare, aut offerre; quare scribit in Apologia a. Iustinus, missana per Diaconos ipsam Eucharistiam ad absentes , qui sacrificiis non poterant interesse Z quare tanto studio illam deferchant laici domum , ct ad eremum anachoretae, ut superiori capite dictunia
est quare ad carceres martyrum cum tanto vitae periculo accede.
hant presbyteri, ut coram illis sacrificarent, quemadmodum Epistola s. narrat sanctus Cyprianus I. Incredibile denique est in lege veteri ad offerenda sacrificia elegisse Dominum solos filios Levi, stpereussisse Oetiam lepra, ac reprobasse Saulem, quando ministeria
Levitarum attentaverunt; sacrificium autem novae legis antit umve torum, omniumque figurarum completivum omnibus , etiam latincis , non autem viris gratia electis, inunctis, ct peculiari charactere signatis, universaliter commisisse. Faciunt advorsus hanc propositionem quae seqiiuntur. Primum in nova lege omnes sacerdotes esse assirmant priori in Epistola Petrus , ct primo capite Apocalypseos Ioannes . Deinde Tertullianus
in libro de Exhortatione Castitatis, inquit: Nonne dr late; Deerindotes stimus 3 Seriptum es, Regnum quoque nos ct sacerdotes Deo ct Patri suo feeit. Differentiam inter ordinem di plebem eonstituit Ee-eIesiae austoritas, or honor per ordinis confessum sancti atus. deo ubi Delesiasilai ordinis Non es confessus, offers, ct tinguis , drDeerdos es tibisolus. Idem ostendit scopus, quem sibi praefigit Tertullianus ς adstruit enim ibidem moπogamia necessitatem , ex quo bigami ab altaris ministerio arceantur; ideoque prosequitur: Igitur si habet jus sacerdotis in temetipso , ubi neeesse est, babeas etiam diseiplinam saeerdotis, ubi neeesse es habere jus sacerdotis. Dieamus tiuinguis , digamus osters 2 Puanto magis laico dixamo capitale est agere pro Deerdote , eum i jacerdoti digamo fauo auferatur agere facerdotem Τertia objectio probat saltim Diaconos hahere jus consecrandi, idque ex canone secundo Ancyrano, & ex Actis sancti Laurentii : canon quippe Ancyranus jubet Diaconos, qui idolis sacrificarunt, in posterum ab omni saeerdotali miniserio cessare, panem vel eaILeem offerendi, veipradieandi; quibus proinde muneribus ceteri Dia coni fungebantur: atque Laurentius apud Ambrosium lib. i. ossic. cap. 4 l. ita Xystum ad Martyrium proficiscentem allocutus est, Experire certe utrum idoneum ministrum elegeris, eui commisisti Dominicis anguinis eonferationem. Ita enim legitur in omnibus sere MSS. S editionibus Romanam antecedentibus, non, ut recitatur in Bre
350쪽
Liber Ngesmus tertius. Cap. XIII. 3 s
sensu, inquit Grotius, accipit verbum offerendi, nisi prout offerro
idem est, ac benedicere , gratias agere, conserare. Praeterea lateis eamdem competere facultatem probant eXempla perspicua . Frumentius enim laicus ex Alexandria ad Indos , vel Aethiopes prosectus, eos , qui eo commeaverant, hortatus est, eo more, quosub Romano imperio fieri flebat, convenire, ct sacra celebrare : κατα mPs aram ἔθος mnam das, τι s Nae ii τελε--, inquit lib. 2. c. a I. H. E. Theodoretus . Similia narrantur de quodam laico Monacho ,
quem verbis sanctae oblationis panes consecrasse testatur Sophronius Hierosolymitanus in Prato Spirituali cap. as. Regnante denique tria Galliis Carolo V. milites Bertrandi Guisclini, facta invicem peccato
rum consessione . sese consecrato pane communicata narrant, inquit Grotius, illius aut proximi temporis scripta . Synaxim vero a temporibus Apostolicis fecisse inter se laicos adhibita precatione , indicat Erasmus in Epistolam ad Culbertum Tonstallum , quae extat
tomo operum ejus tertio. Panem denique in agro a pastoribus consecratum , conversum fuisse in carnem testantur Honorius Augustodunensis in Gemma Animae, & Albinus Flaccus in libro de divinis ossiciis, apud Lupum de Prascriptionibus pag. 7os. Postrema obiectio militat pro feminis, & petitur ex veteri MartyroIOgio , in quo ad diem pridie Kalendas Iunias sic legitur: Romae santiae Petroisuellae virginis . Hae fuit filia beatissimi e Ostoli Petri, quae possmulta miraeala fauitatum , eum eam Flaccus Comes suo vellat sociare eo agis , tridui induetar postulans, ct eum fauora Felieitu eollactanea Da eontinuis jejuviis, ct orationibus vacant, tertio eelebratis Dominieae oblationis mdisteriis, mox ut orsi saeramentum aecepit, reelinans se in lectulo amisit spiritum . In Martyrologio Romano praetermissa sunt haec verba , Tertio celebratis divina oblationis πι- periis . Ad primum ergo respondetur omnes in nova lege dici sacerdotes lata significatione, quatenus Deo preces offerunt, & spiritali
gratia inunguntur, prout diffuse explicavi volumine v I. pag. I 37. Ad alterum posset uno verbo responderi, Tertullianum non fuisse, ut Hieronymus ait, hominem Gelesiae, nec mirum talia scripsisse , postquam defecit ad Montanistas, a quibus etiam seminas sacerdotio donatas assirmant qui de haeresibus pertractarunt , Epiphanius , Philastrius , ct Augustinus. Sed quoniam contendunt aliqui scriptum librum illum a Tertulliano decem saltem annis, antequam deficeret ad Montanistas, ut videtur innuere Hieronymus in primo libro adversum Iovinianum , immo idem Tertullianus inter Cataphryges adscitus improbasse sertur quod hi tradebant de sacerdotio mulierum, & hujus dogmatis causa constituisse segregatum a Montanistis ceteris conventiculum ; melius idcirco respondetur, ipsum quoque