장음표시 사용
331쪽
3as De Τheologicis Disciplinis
rere audet quod fertur assirmasse Stercorauisar ἔ tum denique , quia nunquam Romana Ecclesia istorum deliramenta probavit: de quibus haee dixisse suffciat; nam iuxta monitum Augustini lib. I. de Civit. Dei cap. i6. nostra disputatio inter pudorem atque rationem quibus Δει eoarctatur angustiis.
Ex reali corporis , ct funguinis Domini M. P. C. praesentia in mbolis Eucharisticis, inferuntur quaedam
Otholica Theoremata. Consequitur apertissime ex dictis, frustra opponere nobis haereaticos artolatriam, si νe quod pani divinum cultum exhibeamus Id post Valentinum Erythraeum, Claudium Salmasium , atque Dal- Iarum, nobis objiciunt omnes passim haerctici, injuriose carpentes quidquid in Eucharistiae venerationem peragimus , illam adorando , retiagiosissime custodiendo , populorum exponendo adorationibus , Corporis Christi solemne Festum servando , atque illud pretiosa custodia inclusum in processionibus circumferendo e quae omnia recte , ct sancte a nobis fieri, tametsi demonstret Salvatoris nostri veri Dei, ac veri hominis sub Eucharisticis speciebus praesentia, brevi tamen suhiectis thesibus ad majorem gloriam divinorum mysteriorum tradere ,
ct confirmare conabor. THEO REMA I.
Domino BD in Euebaristia existenti Latriae eultus es exhUes-dus . Latriae cultum Theologi communiter appellant obsequium ., servitutem, atque venerationem supremo Domino debitam , praeeunte Augustino, qui Ithro κ. de Ciνit. Dei cap. I. num. 2. scribit, Aa τρέα secundum tan eludiuem, qua loeutisaut qui ποhis divina eloquia eondiderunt, ea dieitur servitus, qua pertinet ad eolendum Deum. Hoc igitur latria cultu adorandus est Christus Iesus, Deus verus, & Dominus universorum , ac primogenitus ille , quem ab omnibus angelis adorandum iussit divinus Pater, cum illum introinduceret in orbem terra , ut Apostolus ait in Epist. ad Hebr. i. 6. Scin cuius nomine flectendum omne genu, docet idem Paulus ad Philipp. 2. Io. Cum autem uberrima argumentorum copia demonstratum
sit, ipsummet Domini ac Dei corpus & sanguinem in Eucharistia contineri , quis, nisi hostis eius divinitatis S maiestatis, audeat ei denegare latria cultum Iure itaque Tridentina Synodus sess. x m.
332쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XII. 327
can. I. in heterodoxos ita vibrat anathema : Si quis dixerit in functoriebaristiae fueramento tarsum unigenitum Dei filium non epis
Ita latriae etiam externo adorandum , cte. aπatbema sit. II. Hane autem adorationem nohis etiam Ecclesiae Patres praecipiunt: nam ex Graecis Cyri Ius Hierosolymitanus Catech .v. mystagogica pag.s46. iubet ne ad sacram synaxim quis accedat expansis manuum volis, sed sini stra subjecta dexterae, quae tantum Regem susceptura est , atque pronus adoratiouis in modum er zeuerationis , κὐ των , T re. --πι-- ς, 6 σεβασματος . Gregorius NaZian Zenus Orat. funebri in laudem
Gorgoniae sororis suae tom. I. pag. I 86. Ad ahar , inquit, eum fide procumbit, eumque qui super ipso honoratur, cum ingenti claro
eum , qui lupra altaria honoratur, declarat esse Christum , cujus fimbriam tetigit mulier laborans profluvio sanguinis, cujus pedes mulier alia rigavit , S cujus ibi servantur αλα-- του τιμα σπι που s.--τω, pretiosi eorporis sanguinisque seria . Chrysostonans Homiliavit. in Matth. demonstrat Magos adorasse puerum Iesum & in assumpta carne, ct tanquam Deum , redarguens Marcionem , qui civeritatem earnis auferebat. S Paulum Samos uenum, qui illum purum hominem non Deum existimabat; atque nos hortatur, ut ac cedentes ad altare, S ingredientes Heulehem, ct domum Diritalis panis ; non imitemur Herodem , esus, inquit pag. 69. similes sunt qui abutuntur commuvione osterii , ait enim de Bis e sotas. Reus erit eorporis o sanguinis Domini: τουτει γαρ εο-- οι HI μυ- - ῶνα -
του κάειου, sed simuS imitatores Magorum , atque auoraturi Gripum euntia projietamus e manibus , παντs άπὸ HI χειμον in σμι ome . Theodoretus de Consecratis symbolis ait Dialogo a. pag. 8s. creduπtur dr adorantur , πις as, his . -υνῖτα. III. Eadem docent Latini Patres: quorum ut aliquos proseramus, Ambrosus lib. iii. de Spiritu sancto cap. XI. num. 79. Postquam plura
scripsit de loco illo Psalmi XCui ii. s. Iorate scabeltam pedum ejur, hanc tandem tradidit expositionem: Itaque per Rabedum terra intelligitur, per terram autem earo Christi, quam hodieque in masteriis adoramus, ct quam e soli in Domino Pesu adorarunt ἰ neque enim divisus est Cissur, sed unus e neque cum adoratur tanquam Dei
Dius, natus ex virgine denegatur. Atque tam apertum testimonium. quod etiam protulerunt Bellarminus lib. 3. de Euch. cap. 32. S Pe ronius eodem lib. Cap. 34. nequaquam debilitari ea villis Plesset, RAlbertini , ostendunt in notis Patres Sancti Mauri tom. a. pag. 68 I. Uersat vero eumdem locum Psalmi Enarratione manum. 9. tam perspicue Augustinus, ut nullum effugium relinquatur Neotericis hele-
333쪽
rodoxis . R ero , inquit sanctus Pater , quod si eabellum pedum
ejor, ct dieit mihi Scriptara , Terra Rahenum pedum meorum. Hu- uuans eonverto me ad Gripum , quia ipsum qua ro bis; ct invenio q/omodo sine impietate adoretur terra, Me impietate adoretur Rabeia tam pedum ejus. Suscepit enim de terra terram : quia caro de terra est, ct de earne Maria earnem accepit. Et quia in tua earue his amisbuIasit , ela ipsam carnem nobis manducandam ad salutem dedit, seismo autem tuam carnem manducat, nisi prius adoraverit; inventum es quomodo adoretur tale scabellum pedum Domini, er uon solum non peeeemus adoraudo , sed peccemus non adorando . Praetermitto posteriorum Patrum testimonia , quae accurate coi Iegit in disiquisitio. ne Theologica de cultu SS. Eucharistiae Gelasius Hieber Augustine sis . IV. Me autem hic continere non possum, quin reprehendam Simoplicium Uerinum , sive latentem sub huius corio Salmasium, qui de Transuhst. pag. 464. negat Patres accipiendos effude cultu latriae , &ait commendari ab iisdem Patribus humilitatem duntaxat, ac reve rentiam,qua ad sacra mysteria debemus accedere. Nam in primis Uerinus , aut Salmasius , minime sibi constat, qui eodem opere p. 447. stribit adorationem Eucharistiae ignotam Patrihus, quos tamen, in quit, constat non fuisse minus religiosos, ac pios circa Christi cultum , quam nunc sint homines, qui rerrae vescantur munere : deinde vero Augustini & Cyrilli adorationem hanc praucri hentium proinseri verba, ct Vocabulorum abusione detorquet. At non opus est vocibus decertemus: quando Augustinus eam adorationem commenis
dat, quae nulli creatarum rerum exhiberi potest absque impietate, Cyrillus ilIam, quae debetur supremo Regi, eam vero Chrysostomus quam Christo praestarunt Magi , ct quam ei negavit Samosa tensis haeresiarcha. Atque hanc esse cultum latria nemo unus inficias ibit, nisi qui, ut fictilius iste Verinus, lapidem pro corde gerat, aut sun-gum pro cerebro. V. Neque sola auctoritate Patrum, sed etiam antiquissimis Liturgiis resutantur haeretici; singulae quippe mandant, ut Sacerdos , aliique ministri consecratione peracta Dominum Dinsum in Eucharistia humillime adorent, atque idem faciant fideles, dum ad Communionem accedunt. De quibus Liturgiis Renaudotius, Riehardus Simon, Vitamus, aliique plurimi pertractarunt. Produo eam tantum hrevitatis gratia divisam Missam Chrysostomi, in qua in Euchol. Goarii pag. 8 s. legitur: Dehinc adorat Deerdos, ct dia- oonus , in quo est loco , rer secreto dicenter: Deus propitius esto mibi peeeatori. Et populus simiater cunctus eum devotione adorat. Cum
autem viderit diaconum sacerdotem manus extendentem, dr fanfrumpanem tangentem, ut faciat sanctam elevatioπem, exclamat, attendamus . Et Deerdos, Sancta sanctis. Choras, Unus sanctus, unus D
minus Iesus Christus , M. VI. Ad confusionem deuique haereticorum
334쪽
Liber Trigesimus tertius. C p. XII. 329
Eonnulla ex ipsis heterodoxis proferam e in ordinat. en Im Eccles Brandehurg. fol. Is . ac item Daniae, ct Norvegiae praescribitur, uecantetur in Templis hymnus Pange livus , ct communicantes flexis genibus dicant, e nus Dei miserere nobis. Ioachimus Nestphalus in libro contra Ioannem a Lasco ait Christum in Eucharistia adorandum ex ejusdem orsi maπdato . In Colloquio Ratisponensi omnes hae de re convenisse fatetur Bucerus Act. I. I 9. Lutherus denique adversus articulos Lovanienses scribit tom. 8. edit. Ienensis sol. 417. Is .enerabili Sacramento, quod omni ho re adorandum est, cte. Erasmi, quem nolumus istis adnumerare, illustria profert Alanus
Inquiunt haeretici , idololatriae crimen esse pani , qui est res
creata , exhibere latriam, cum omnes Catholici tanquam idololatras detestentur gentiles lapidum, planetarum, ac simulacrorum adora intores . Sed alucinantur heterodoxi . Sicut enim ex quo ethnici templa construXerint, pecudesque minaverint, non sequitur fuisse idololatras Patriarchas , qui templum adiere, ovesque immolarunt, quoniam hi reserebant cultum iuum , non ad res illas creatas , quas gentes in Deorum ordine locaverunt, sed ad summum Deum conditorem universorum ἰ ita nec nos idololatrae censendi sumus, quoniam non flectimus genua, nec thura adolemus panis, vinique accidentihus , sed Domino Iessi sub iisdem latenti; ideoque castigatissime Tridentini Patres definiere adorandum insancto Euctarisiae saeramento Chrsam unigenitum Dei fium ς tametsi catholico sensu dici
poterat. adoraπdum Sacramentum, quatenus hoc nomine non solae
speetes significantur , sed quod sub iis continetur . Opportune nunc rem in istor Dialogi Leontii cum Iudaeo disceptantis, quo Christianus productis Psalmistae verbis , Arate scabellum pedum ejat, eo adversarium adegit, ut reponeret Iudaeos, non scabellum, sed per illud Deum adorare: cui statim Christi cultor reposuit: Milo ct tu,
quod etiam ego per copiam , terram, mare, ligna, lapides, reliquias , templa, erucem, aveor, homines , per omnem denique ereaturam visibilem, O non visibilem, omnium asHori Domino, ct
fuctori, soli adoratio-m ct latriam exhibeam. Quod dixi opportune in mentem meam Venisse, quoniam eodem Psalmistae textu culis tum Fucharistiae, ut vidimus, aperte commendant Ambrosius, RAugultinus. THlloasMA II.
Euebarisia in templis religiose, ae diligenter es asservanda . Id quippe negant haeretici, quoniam fateri noIunt Christi in Eucharistia praesentiam , aut hanc agnoscunt in solo usu & actione Coenae.
335쪽
3eto De Τheologicis Disciplinis
Atqui a veritate aberrant toto caelo. Realem quippe corporis Chriasti praesentiam commonstravimus disputatione prolixa : eamdem reis ro praesentiam permanentem esse , insertur ex quo Christi corpus sub speciebus sacramentalibus essiciatur virtute verborum Domini , non fide, aut sumptione fidelium , ct Christus panem consecraverit semel verba illa proserendo , non quando singulis consecrata symbola distri huit: ex quo vere panis in Domini corpus trausubseautietur. non ei uniatur duntaxat: ex quo ne repetam quae in his Theorematiis sunt distributa consecrationis effectus permanens sit, quemadmodum Patres unanimiter tradiderunt, praesertim Cyrillus Alexandrinus adversus Nestorianos , & Augustinus adversus Faustum . II. Cum non adeo iacile esset adire templa, vigerentque adhuc mores antiquiorum, domi a quolibet fidelium , & in eremo a solitariam vitam agentibus asservabatur Eucharistia ad usum viventium , S viaticum aegrotantium , prout testantur Tertullianus in libris de oratione, & ad Uxorem , Clemens Alexandrinus in i . Stromatum ,
Cyprianus de Lapsis, Basilius in Epistola ad Patriciam , Nariange
nus in sunebri oratione sororis , Hieronymus in Apologia ad Pammachium , aliique permulti, quorum testimonia negare non audent haeretici. Recte itaque eamdem consuetudinem commendat Triden tina synodus sess. XI I i. cap. 6. eamque canone septimo ejusdem ses- sonis corroborat, vibrans in adversarios anathema; cum Christiana religione ubique diffusa, constitutisque sacris aedibus plurimis, ipsam et Eucharistia nullius commodo desit, S decentius custodiatur . III. Negaturi non sunt haeretici servandam saltim cx antiquaia distiplina Eucharistiam ad ministrandum morituris Viaticum : id enim ex traditione Maiorum definitur lib. I. Decretal. tit.24. cap. inflatum , iis verbis : Iu Saerario Euebarisia Christi propter infirmos non δε- sit : quod & statuitur in Excerptionibus Egberti cap. aa. Presbyter Eaeharistiam habeat semper paratam ad infirmos, ne siue eommunione moriantur. Similia leguntur in decretis a Burchardo collectis lib. v.
cap. 9. & Io. Hanc consuetudinem adeo esse antiquam, ut cam agnoverit saeculum Nicaeni Concilii testantur Tridentini PP. cit. sess. xi II. cap. 6. Revera Nicaenus canon II. haec mandat: De his, qui ad extorum vectunt, etiam nunc lex antiqua regularisque feroabitur, ut siquis egreditur e eo ore , ultimo O necessario viatieo minime prive tur. Cum autem Calvinus Nicaenam Synodum appellaverit sacrosan-riam, postquam repositionem Sacramenti improbavit , coactus est .
lib. 4. Instit. cap. I . num. 39. haec subjicere , Sed qui se Deiant,
habent teteris Delesiae exemplum. Nec minus ingenue Theodorus Beza scribens de antiqua hujus repositionis consuetudine P. z. quaest. 2 l. Levem morem magnopere velim restitutum. Ac definite
liber inscriptus, Praxis pietatis, cap. sa. Lacharisia aegrotis es osterenda .
336쪽
Liber ΤrIgesimus tertius. Cap. XII. 33t
enda Possumus ergo de haereticis repetere , quod Moyses ait de Aegyptiis inut. xxxi I. 32. Et inimiei nostri su ut judicer. IV. Servatam olim Eucharistiam demonstrant Turres & Columbae, quae passim
inter veterum Ecclesiarum ornamenta connumerantur. Liber Poniati fiealis in Silvestro refert Constantinum Basilicae Principis Apostolorum inter cetera dona dedisse Patenam cum auro purissimo unam, eum Turre 9 Columba ornatam gemmis prasinis ΘMinthinis. Commemoratur pariter Turris & Columba in Innocentio I. & in Hilario t ac Turrim auream super altare S. Mariae Ecclesiae Rhemensis locasse Laudonem Archiepiscopum, scribit Flodoardus lib. a. cap. 6. s. Remigium fabricasse Turriculum ex vase aureo decem librarum quod sibi donaverat rex Clodoveus, assirmat idem Flodoardus lib. I.
cap. i8. Turres iv. cum coopertoriis boloferteis memorantur in testa. mento S. Aredii Lemovicensis inter Mabillonii Analecta. Columbarcommemorat quoque Concilium Constantinopolitanum celebratum . sub Menna anno 6. aft. V. tom. V. Concit. Lab. pag. I 3 9. In hisciumbis repositam Eucharistiam consentiunt omnes: ae de ea re legi poterunt Ioannes Stephanus Duranius lib. I. ae Rit. Eccl. cap. i QRois .eidus in not. ad Paulini Epistolam X tr. Novarinus in Erino meharipleo lib. s. cap. ss. GonzaleZ in I. Decretal. tit. 44. Et quidem in Columba Eucharistiam asservasse S. Basilium amrmat Amphilochius in ejus Vita cap. 6. de eademque Columba intelligendus Chrysostomus Hom. II. ad populum Antioch. ubi ait, corpus Domini reponi super altare , Spiritu sancto eonvestitum. At de Turriobas negat vir eruditus, Ioannes Harduinus Embolo a. de Sacram . ait. cap. i. deservisse illas Sacramento adser Wando, quoniam in libro Pontis. Turris distinguitur a Columba, Ac in Sacramentario Gallicano tom. i. Musti Italici , pag. 389. turris connumeratur inter vasa, in quibus divina mysteria celebrantur. Addit Harduinus quod legitur apud Gregorium Turonensem lib. I. de Gloria martyrum c. 86. rimpar ad sacrificium offerendum advenit: aereptaque turre Diaco innas , in qua ministerium Dominici eorporis habebatur, ferre ea undositum: ingressusque templum, ut eam altar verponeret, elapsa
de manu ejus ferebatur is aera et ex quo loco colligit turrim fuisse eapsulam hostiarum consecrandarum , de qua canon ι . Arauxicani I. Concilii celebrati anno 4II. Fallitur tamen Harduinus; ex quo enim turris una cum calice, & patena Bret consecranda , ut Iegitur in Sacramentario Gallicano, insertur potius fuisse conditorium corporis Christi, non panis duntaxat consecrandi: sive suisse conditorium hostiarum deservientium communioni fidelium, & in eadem turri euia post consecrationem asservandarum: quod & confirmat miracu. Ium a Gregorio Turonensi narratum, nec repugnat canoni Arauxi- cano: atque idem insertur ex istarum turrium pretio & ornatu , Τ t a necnon
337쪽
3 3 a De Τheologicis Disciplinis
necnon ex Epigrammate Venantii Fortunati in Turrim Abrieatam a Felice Bituricen si , ubi legitur lib. 3. num. 2s. euam bene iuncta deeent, Derati ut eorporis e ni Marearitam ingens , aurea doua ferant. Videtur potius Columba super Turriculais posita in signum Spiritus sancti, prout animadvertit Alta serra in notis ad Anastasium, to m. a. novae edit. pag. 3 2. Turribus vero, & Columbis accedit Pastopho. νium, de quo Auctor Constitui. Apostol. lib. UD I. cap. II. pag. 4 s. Cum universi, ct universa communicaverisi, accipientes Diaeoni, quae supersunt , inferanr in Pastophoria. Significari hoe υoeabulo atrium templi, aut sacrarium docet Du-Cange in Glossario tom. I. pag. 18 6. Proprie Pastophorium significat tuterius eabietitam, ct tb Iamum , ac bene hoc nomen aptari arculae, & conditorio Dominiet corporis demonstrat praecitato cap. I 6. Duranius: de aliis modis Euis charistiam asservandi vide Martentum lib. I. de antiq. EccI. ritib. c. mari. g. De sacrosanctae Eucharistiae conditoriis accipiunt quidam hos Paulini versus in Epistola X ii. ad Severum eme Deus es venerauda penus, qua eonditur, ct qua Promitar alma saeri pompa ministerii . Hos tamen ego interpretor de vestibus, vasisque spectantibus ad sacrificium. Potius ad Eucharistiam attinet quod legitur eadem epistola, Divinum veneranda texunt altaria Faedus. Verum istud etiam ambiguum est, ct accipi potest de reliquiis Martyrum cruci proximis, ob ca , quae ibidem sequuntur . Ceterum S Reliquias martyrum subtus Eucharistite conditorium servatas , haud obscure innuit Prudentius Hymn. 3. νι, ειρα- , illis verbis et Sie venerarier os a libet,
bas altar ct impositum: Illa Dei sita sub pedibus. Vide Ruinartium in Actis S. Eulaliae pag. 399.
Dixi autem in propositione non religiose tantum , sed etiam di-Γgenter Eucharistiam esse adservandam . Mandant quippe canones , ut sub fideli custodia conservetur elavibus adbibitis, ut constat eκ cap. Statuimus, 3. Dccret. tit. 44. Depromptum id est ex canone aci. Concilii IV. Lateranensis: quo decernitur , ut is, ad quem haec custodia speetat, si incaute id praetermittat, tribus mensibus ab Oineio suspendatur, ct si per ejus injuriam aliquod nefarium inde contigerit , puta sacrilegum furtum, aut consimilis profanatio, gravior3sabjietatur ultioni. Huc etiam spectant canones praescribentes qua draginta dierum paenitentiam et , cujus incuria mures comederint species reconditas, apud Poenitentiale Romanum tit. XV. cap. I. ScBurchardum Normaciensem libro v. Decretorum cap. so. & SI. Se
338쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XII. 333
pore , sive alia causa computrescant; cuius rei gratia Concilium Bituricense an. IOII. canone 2. ROtho magense an. Io a. canone 6. Londonense an. I 38. can. a. S alia , quae omitto, decreverunt ne
diutius servetur Eucharistia, quam de una Dominica is alteram orquod in Pontificia Cappella, quae Sixtina dicitur , diligentissim ,
Optimo eonsilio solemne Festum fueratissimi Corporis Christi Dir
institutum . Quis primum hanc festivitatem indixerit, non est omnino compertum, conjici tamen potest variarum historiarum collatione . Iam ergo ab anno Iao8. beatae Iulianae in suburbio Leodiensi sanctimoniali celeberrimae, de qua Tractatus de vera instine ris. Corp. Dom. ad calcem Gestorum Pontificum Leodiensium Ioannis Chapeavilli, divinitus revelata fuit hujus festiWitatis institutio . Iulianae revelatio post annos aliquot Ioanni de Lanianno St Iacobo de Trecis Leodiensi Archidiacono patefacta, ac diligenter ab Hugone Provinciali Fratrum Praedicatorum, postea S. R. E. Cardinali, atque a Guiardo Episcopo Cameracensi, necnon a Cancellario Parisiensis Academiae, pluribusque viris Theologis revocata ad examen , impulit Robertum Leodiensem Episcopum, ut anno 3246. coacta Synodo in universa ea dicetesi hane solemnitatem indiceret celebrandam. Evectus deinde ad summi Pontificatus apicem memoratus Iacobus de Trecis, appellatus Urbanus hujus nominis Quartus , permotus tum supplicationibus Henrici, qui Roberto in Episcopatu Leodii successerat, tum maxime insigni miraculo apud vulsinium patrato, ubi Sacerdote incredulo faciente rem sacram , ex fracta Hostiae particula in subjectum corporale , quod etiamnum in maiori rempto Urbeucistano servatur, prodigiosus sanguis em uxit; his , inquam , permotus Urbanus anno I 264. Pontificio diplomate, quod incipit, Transiturus de hoe mundo ad Patrem, dato Urbeveteri die xi. Augusti ejusdem anni, non, ut legitur in Bullario , anno I 26a. idem so- Iemne Festum extendit ad universam Ecclesiam . Ouare dicitur Urbanus huius solemnitatis Institutor ab omnibus ferme Hi storicis, inter quos Papirius lib. v. de Episcopis Urbis Romae tom. 3. Scriptorum Rerum Italicarum, parte a. pag. 4 l . ita cecinit et
Quamvis quotidie fiant masteris tanti
Corporis, hie melius vult eamulare bouo .
die digne statuit, ut in anno Corporis hujus Tum Festum eelebre fiat in Orbe semeι Dissiligod by GOrale
339쪽
Deeessit Urbanus quarto nonas Octobris eiuslem anni , nec statim executioni mandatum suit quod ipse de Festo Corporis Christi ubique
celebrando statuerat. Verum confirmatum fuit diploma Urbani M. Clemente V. anno IIII. in Viennensi Concilio, deinde anno i Ii 6. a Ioanne XXI l. anno I 429. a Martino V. anno II. ab Eugenio IV.& anno issi. a Tridentinis Patribus sess. XIII. cap. s. & can. 6.
Atque haec de instituta Dominici Corporis Festivitate: de qua vide praecit. Tractatum adjectum Historiis Ioannis ChapeavitIi, Raynal dum ad annum I 264. num. 23. & sequentibus, Lupum in dissertat. de S S. Sacram. pubi. Exposit. inter in eula posthuma, Gelasium Hie-ber in prae laudata disquisit. quaest. 2. cap. I. aut unicum, & qui ceteros omnes perlegit, BENEDICTUM XIV. sive Noti at. v. sive de Fest. Domini N. P. C. a num. s28. usque ad s3 . sive de Serv.
Dei beati'. 9 Seat. canonia. lib. I V. parte a. cap. ID. num. 2.
Posuuin olim in controversa , quisnam conscripserit Officiunt Corporis Christi, quo nunc utitur Romana Ecclesia ς visumque olim Papebrochio editum rogatu S. Iulianae , de qua supra, a Joanne Clerico I eodiensi . Verum constat testimonio Scriptorum omnium coneordissimo, illius Osfieti auctorem esse D. Thomam , qui annoret 6. illud jubente Urbano IV. composuit. Nec aliquid in contrarium probat, quod idem inficium habeatur in vetustissimo e utipbonario Leodiensis Ecclesiae; quoniam non apparet hoc e ut bonarium esse Urbani temporibus antiquiorem . Immo ex Epistola ipsius Urbani ad Evam virginem Reclusiam, ab codcm Papehrochio publici iuris facta ex Archivo Leodiensis Ecclesiae S. Martini, liquet Urbanum una cum diplomate prae laudato missse ad Evam Suaternum,
in quo ejusdem Festi habetur inficium t in quem locum ipse Papebro
chius haec adnotavit tom. l. Aprilis pag. 4 . saucio Thoma e quinate lane eo stam . In libello Dic stemii, de quo Serarius in lib. de Processionibus , pag. Ioo. de Ecclesia Leodiensi legitur: e οβο- Ilaum Nuneium eum bullis, decretalibus, ae o ela apportatis honori-
me suscepit, rejecto inmis quod Virgo Puliana eo ei fecerat, D
utens illo inmis, quod beatur Nomas quinar eonfererat. In huius rei testimonium in soribus templi Vulsiniensis depictus olim sui eidem S. Thomas hoc latum dictans , Curia Pontificis circumstante . Conscriptum denique sub Urbano IV. novum ossistam Corporis Christi, innuit quoque citato in loco Papirius , subjiciens: Hoeque Di terno Papatur feeit in anno roglaiumque novum continet ista dies . Iure itaque Divo Thomae vindicat hoc fietum Natalis Alexander
dissert. 6. saeculi xii l. art. r. Nec exorta unquam esset hujusmodi controversia cinquit eruditissimus Pontifex notatione D xxxv l I. in
Festum corporis Christi si perlegissent disputatores Constitutio
340쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XII. - 33y
nem si xii IV. insertam Bullario FF. Praedicat. tom. 3. pag. ss s. in qua legitur, festum, de quo loquimur, ab Urbano IV. iustitutum , Propriamque ejusdem solamnita:is inficium per Beatum Nomam de ε aino tune in ipsa Curia expentem eompositum
Ceterum, ut jam revocemur in viam, multiplex ratio commendat prae laudatae Festivitatis institutionem . Principio congruum est, ut quod ex Dei mandato habet specialem Dominicae passionis commemorationem , atque est divinae caritatis memoriale perenne, recolatur peculiari aliqua celebritater quod cum plene fieri nequeat feria v. maioris hebdomadae, quoniam ea die universialis Ecclesia in paenitentium reconciliatione, in consectione chrisinatis, in adimpletione mandati circa lotionem pedum , ct in aliis quamplurimis rebus oc- eupata est , in aliam seriam quintam fuit eadem solemnitas iure meritoque translata . Deinde hoc solemniori cultu supplenda erat devotio, quae in frequentibus & quotidianis sacrificiis ob complurium negligentiam pravitatemque tepescit. Accesserunt praeterea revelatio facta sanctimoniali Leodiensi , miraculum apud Vulsinienses patratum , pluriumque Ecclesiarum supplicationes & vota : quae omnia tangit Urbanus IV. laudato diplomate, Transiturus de boe musis, cte. Divino denique consilio tribuendum est, quod tali cultu , in quo maxime splendet fides Catholica , instituto , & universim recepto, Ecclesia Christi victricem de mendacio, & haeresi triumphum ageret, ejusque adversarii in conspectu tanti splendoris , S in tanta universalis Ecclesiae laetitia debilitati, & fracti tabescerent. Atque rationem hanc a Tridentino Concilio productam sessi. XI II. cap. s. confirmat eXperimentum : nam Lutherus in processione SS. Sacramenti taequa infra J repentino terrore occupatus contremuit, frigidissimumque sudorem emisit, ut ipsemet fatetur apud Aurifabrum ς ac Proteis stantes in Augusta Vindelicorum civitate an. Is 3 o. cum praesente Careso U. fieret solemnis Corporis Christi processio, summa confusione affecti sunt, & subierunt maximam Caesaris indignationem , jussi, ut altera die excederent Augusta, quamvis Carolus precibus Catholicorum Principum passus si se ab hac sententia deduci. Rem narrant Laurentius Surius in Commentario hist. pag. Iso. Ioannes Cochlaeus de Actis, S stripi. Luther. ad an. isgo. & Raynaldus ad eumdem
gestatio saeratissimi Chrsi eo oris. Immorandum non est in ea quaestiuncula, an Proessionem , quae fit in praedicta solemnitate, praescripserit Urbanus IV. praecipuus hujus Festi institutor. Negant id ex