장음표시 사용
41쪽
rati, non de ceremonia , rituque accessorio instituere sermonem 3 pMcipit Morinus eadem falsa interpretatione Occumenium scribentem in Comment. Epis . ad Hebr. pag. 33 4. Alio modo aggreditur Iermonem Paulus) means quidem strineipium baptisma, ct manuum impositionem &AYvoeulum , qua in eo junt. - ἐνί--δοώι - λόγω,
in loco Oecumenius , quorum utrumque baptismati subsequitur , quamvis juxta veterem conmetudinem simul cum baptismate conserinrentur . Atque id eo vel maximJ, quod Photius tria ibidem ex Apostolica doctrina distinguit, eredere in Deum , baptizari, re necipere
loquitur ibidem Gennadius, scribens sequenti pag. Is s. Vult autem direre c Paulus ut o mortiferis operibus resipiscant, res deente
autem in Deum eredant, eredentes vero baptizentur . baptizati aurem sei Ossubjietant impositioni mantium Saeerdotum a s partiela
positione jubsequente haptistatim , Sacramentali, & qua participatur Spiritus sanctus, loquitur insertus Oecumenio Gennadius. Accedit Simeon Thessalonicensis, qui in Commentariolo ad Cretenses , edito a Iacobo Pontano, S in BihI. PP. tom. x xl l . pag. 768. ait Deum gratiam impertiri regeneratis mysterio baptismatis, per manuum im positionem , ct infu flationem unxuesti. Nota Simeonem hunc floruisse seculo vir. post exortum schisma Graeeorum, sub Comnenis Im--peratoribus. Postremd Michael Palleologus Graecorum Imperator anno i 2 4.misit ad Gregorium x.fidei prosessionem, firmatam a Georgio Acropolita S magno I ogotheta , ibique haec Ieguntur AIiud egi S cramentum Confirmatiosis , quod per manuam impositionem Episcopi,
conser&nt Chrismando renator . ἴψ. ωὶ μυς ι. ωαύσεώς , ο διὰ τοῦ ἐπιθέσωκ σ- σκόποι φέρουσι κωται τοῦς . VI. Hac omnia suppeditant theologicam quoque rationem . Ea enim est esses etaias materia Confirmationis , saltim in adaequata , quam talem csse agnoverunt duodecim saeculorum decursu Latini, Graecique Patres. Atqui tam Graeci, quam Latini Patres per duodecim Ecclesiae sarcula agnoverunt manuum impositionem , tanquam materiam Sacramenti
Confirmationis . Est igitur manus impositio sacramenti Confirmationis essentialis materia. PRO sirio lI. Etiam unctio est huius Sacramenti essentialis ma- . teria , haud secus, quam sit manuum impositio.
42쪽
Liber ΤrIgesimus secundus. Cap. IV. 3s
Probatur primb ex Romanorum Pontificum definitionibus. Eleis nim Innoc. I. in Epistola ad Decentium ait, solos Episcopos frontem ex oleo signare , eum tradunt Diritum Paraeletum. S. Leo epist. 88. ad Episcopos pariter spectare a stirmat, ebri ate baptizatorum frontem signare et quod chrisma serm. lv. de Nativit. appellat Chrisma salutis ct signaculam vita aetersae . Item Gregorius Magnus in Sacramen intario ait neophytos confirmari, dum Pontifex tincto pollire in ehrismate facit erucem in fronte. Innoc. III. cap. Cum venisset, ait: Per frontis chrismationem manus impositio defiguatur, quae alia nomine dieitar eonfirmatio . De his vide cap. a. prop. 2. II. Deinde probatur traditione occidentalis Ecclesiae: nam Tertullianus de
baptismo cap. 7. Erres cinquit de lavaero perungimur benedicta antiione e S infra , In nobis earnaliter eurrit anfiis , sed spiritualiter promit. Cyprianus Epistola ad Numidas et Unxi quoque neeesse est eum, qui baptieatas sit, ut areepto Grifruate , idest, unctio
ne , esse unstat Dei, ct babere is se gratiam Gripi possit. Ambrosus de Myst. cap. 6. de Confirmatione exponit haec Scripturarum loca , Psalm. II a. a. Steat nuxuentum in eapite , quod deis Rendit in barbam, barbam e faron, Cant. l. 2. Unguentum exin
nitum es nomen tuum , ct ibid. I. Trabe nos pos te, in odorem vestimentorum tuorum currimus ἰ quia nempe per inunctionem Episcopi omnes in regnum Dei , ct in Saeerdotium ungimur gratia spiritali. S.P. Augustinus lib. a. contra Petilianum sacramentum ebrismatis significatum docet in unguento, de quo Lucae XX i v. 47. S serm.
22 . alias 83. de diversis num. t. ait: Accessit baptismus, ct aqua quasi conspers sis, ut ad formam panis veniretis . Sed nos re est panii sine igne. Drad ergo signi at ignis ξ me est Chrisma . ouam
etenim ignis nostri, Spiritus sancti es saeramentam. Idem tract. III.
in Epist. Ioannis num. s. Duilio Diritalis ipse Spiritur santius est,
euius Meramentum es in unctione visibili. Et enarrat. a. in Psalm. xxv i. num. 2. unctis sa perfieiet nos Disitaliter in illa vita, quae nobis promittitur. Unguimur enim mosi in Saerameuto, ct Meramevio
ipso praefiguratur quiddam , quod futuri sumus. Theodulphus denique Aurelianensis de Ord. haptismi pag. edit. Sirmonii. sa. de haptietatis ait: Quibus etiam septiformis gratia Spiritur per ebri attrunctionem conceditur . III. Consentiunt praeterea Graeci PP. quorum testimonia produximus et . capite, Dionysius, Irenaeus, Cyrillus Ierosolymitanus, Theodoretus, quibus accedit Auctor ibi Iaudatus Constit. Apostolicarum . Addo modo Cyrillum Alexandrinum , qui inta Ioelem ad ea verba , Reduudabant toreularia viva ct oleo , inquit tom. III. pag. 224. Data es nobis ceu in pluvia aqua vivens saeri baptismatis, ct tanquam in frumento panis vivus , tanquam in vino
I anguis. Meeest item Uus olei, qui per saerum baptimum in ciri
43쪽
prohatur thesis definitionibus Conciliorum. Florentinum quippe in decreto unionis haec habet: Seeundum Saeramentum es Confirmatio,
eclus materia est ebri a confectum ex oleo, quod nitorem signi areonscientiae , ct balsamo, quod odorem significat bonae famae , per Diseopum benedicto. Et Tridentinum ses vr i. canone 2. Si quis dixerit injurior esse Spiritui sancto , qui saero Confirmationis tari ali viris
tutem aliquam tribuunt, aσatbema sit. An autem ex definitionibus istis consequatur sententiam hanc nostram pertinere ad fidem, diiscendum est paullo infra. Synodus denique Bituricensis celebrata an no is 84. S anno proximo confirmata a Sixto v. tit. ao. haee habete
Nos autem pro igne visibili, qui die Penueses super a solos apparuit , oleum sanctum, materiam πempe ignis ex e solorum re ditione ad eonfirmandum adhibemur, eoque frontes Confirmandorum signantur, ne pudeat eos erueem Christi palam, ct aperte profiteri, D in fronte, Hur in eorde gestare. Et canone 2. Nemo dieat ebrismatis eοπfectionem ab alio, quam a Gripo , institutam esse. V. Ex quibus ita ratiocinamur : Ea res spectat ad materiam huius sacramenti essentialem, quae est symbolum, S causa spiritalis gratiae, qua inungimur participatione Spiritus sancti, & quam Concilia RPatres appellant signaculum salutis , justitiae consummationem, S . id, per quod septiformem gratiam consequimur. Hujusmodi est sacrum chrisma. Ipsum itaque sacrum chrisma est Sacramenti Confirmationis 6sentians materia. PROP. III. In utroque constitui debet adaequata hujus sacramenti materia , idest, in manus impositione, S in tarismate.
Sequitur ex dictis , ac brevi probatur . Tam manuum impositioni, quam chrismati Patres indiscriminatim tribuunt gratiae spiriis talis effectum. Utrumque itaque spectant tanquam rem sensibilem, ad cujus exhibitionem, accedente verbo, idest forma, sacramen. tum istud perficiatur . Insuper nonnulli meminere simul materiae utriusque , quemadmodum Tertullianus de Resurrect. carnis Cap.
um t. scribens: Caro ungitur, ut anima consecretur, earo signatur ,κι anima muniatur e caro manus impositione adambratur, ut 9
anima spiritu illuminetur. Et Cyprianus ad Iuba,num , Naue quoque apud nos geritur, ut qui is Ecessa baptizanor , Praepositis E Hesie queerantur, ct per nostram orationem ct manus impositionem . Spiritum sanctam eonsequantur, ct Rusculo dominico eo ummentur. Quo in loco signaculam ab impositione manuum distinctum est chriiama, quo in crucis figuram Dons illinitur . Mitto Isidorum lib. a. de
44쪽
Liber Τrige senus secundus. Cap. IV. qI
divinis ossiciis cap. 26. Amalarium Fortunatum lib. I. cap. 27. & Walafridum Strabonem cap. 26. Tandem etiam ratio c si tamen ratio hisce in rehus valet aliquid , assertum confirmat nostrum . Cum enim sacramenta , definiente Augustino cap. 26. de Catechiz. rudibus,
sint signaeula rerum divinarum visibilia, illud magna probabilitate creditur ad Sacramentorum essentiam pertinere , quod cum immemorabili institutione expressius fgnificat gratiae proprietatem . At habemus tam in chrismate, quam in manus imposivione , cunia institutione divina vim quamdam significandi eam gratiam , quae per Confirmationem consertur . Relucet in manus impositione Christi institutio; nam ut supra diximus temerε asseritur, Apostolos praeter mandatum S institutionem Domini externo hoc signo usos fuisse, ut Spiritum sanctiim darent baptizatis : apparetque eadem institutio in usu chrismatis, ut definit Synodus Bituricensis, quoniam chrismate neophytos confirmant Ecclesiae omnes matrices , e omlieae;
atque iuxta Tertulliani praeceptionem id , in quo Ecclesiae ipse conspirant, ab Apostolis acceperunt, Apostolis verbChristus tradidit. Extat insuper in impositione manuum symbolum gratiae, qua pro
munimur ad pugnam e nam in sacris litteris manum imponere idem est, ac regere, auxiliumque praestare ἰ unde ait David Ps. Lxxxvii I. 22. Manus enim mea auxiliabitur ei, ct brachium meum eonfortabie eum; & Isaias L i . t 6. In umbra manas mea protexi te . Olcum quoque gratiae ac sortitudinis typus est; & hinc D. Thomas q. Lxxl r. art. 2. probat chrisma convenienter assignari pro huius Sacramenti materia. Athletas olim perunctos in signum sortitudinis , scribit Isidorus: ac de monte Gelboe, ubi Cecidit Saul, ait a. Regum , I.
ai. sanctus David: Ibi abjectus es et eas fortium , et eus Saul, quasi non esset unctus oleo. Est ergo militiae qua Christiani dicimur, ae virtutis per quam sumus bonus orsi odor, ebri a typus ac symbolum ς quod etiam tradidit in Psychomachia pag. edit. Hanoviae
ago. Aurelius Prudentius. Huius autem carminibus , quoniam vulgatissima sunt, ct asseruntur in hac controversia a Bellarmino, a Cocincto, a Witassio, & a Menardo nota 334. in Sacramentarium Grego
rii, addam versus ex veteri carmine de Bebiano, qui nondum in Theologicis scriptis apparuere:
Credidit oranti, ct sitientem flumina vitae Praeinlius puro perfudit Episcopus amni. aereo peragente pios solito mox ordine ritus, Et dimati saerum libans, ct ebrismate fratraureaettonitam mira se majestate facetur. Sed quis odor quaerit, quemsentiat in sua labi
Pectora praeduleι medicantem nectare fibras.
Sedala tune conjunx omen de nomine Christi
45쪽
Unguentum spirare docet. Perquiret, cui lubeat, hosce versus apud Brisonium de Spectaeulixiom. Ut II. Antiq. Graecarum pag. 24 2. AD EA, QUR OPPONUNTUR, REI PONsIO.
Opp. I. adversus I. propositionem e Ecclesia validam ratam ἀque habet confirmationem Graecorum , qui ebri a duntaxat absque manus impositione ad illam administrandam usurpant. Non est ergo -- positio manus hujus mysterii essentialis materia . Probatur ant. a Ioan inne Morino ex Euchologio Granorum edito Venetiis an 638. in quo nulla impositionis manus habetur mentio : ex Ms. Vaticano Simeonis Thessalonicensis pag. I 29. ex NicoIao Cabasia orat. 3. de Uita Christi: ex Dionyso cap. a. Hierarch. Eccl. Cyrillo Ierosolymitano catech. I. & Damasceno libro iv. de fide orthodoxa cap. Io. aliisque
Praecitatis prop. 2. num. I. qui hoc mysterium appellant m ν, Mn-gVentum , σωγῖδα, Hπaculum , νυλ 'gare , perfestum muniamentum , sive, custodiam , σύ ne η ψυχα σωτήρον. eorporis animi que vim servatricem, numquam verbi . manus impositionem.
II. Neque modo apud Latinos per manus impositionem neophyti confirmantur, sed supplet chrisma illius vices, ut inquiunt Euge. nius IV. in decreto pro Armeniis, Loeo illius manus impositionis c de qua AELum. datur A Delesia eonfirmatio. Et Innocentius III. cap. Cum venisset, Per frontis ebrismationem manus impositio designarur , qua alio modo dieitur Confirmatis . Habentur similia in Synodo
MOguntina celebrata anno is49. cap. i8. Hocsaeramentum ab initia
sola manuum impositione exhibitum , mox sub ipsis temporibus εχθο-
solorum ex eorumdem traditisne adhibita chrismatis unctione eaepit eonferri . Non est autem essentialis materia, quae in aliam, salva sacramentorum substantia, potest commutari . III. S. Τhomas , alii que E Schola Theologi pro materia Confirmationis assignant ebrisma, nulla commemoratione facta impositionis manuum . Hanc ergo effutialem materiam nequaquam existimant. Resp. complures Graecorum Patres , & quosdam etiam post exortum schisma , meminisse impositionis manuum Confirmatoria. Produxi illos paullo supra prop. r. num. s. Quemadmodum ergo hi non excludunt unctionem; ita qui unctionem commemorant, nom. e cludunt manuum impositionem, ac infirma proinde sunt argumenta petita ex aliquorum silentio . Receptis deinde Graecorum Euchois
Iogiis c quae tamen edita post tot dissidia, Graecorumque scisiaras non iunt ad iaciendam fidem aptissima dicimus unctionem ipsam absque
manui impositione non fieri, ita , ut qui unius meminit, alterum
simul commonstret. Nam auctor Constit. Apost. , quem laudat Mo
46쪽
Liber Trigesimus secundus. Cap. IV. 43
vinus ad sententiam firmandam sitam , lib. VII. cap. 44. pag. 38 i. recitata oratione Episcopi in consignandis neophytis, inquit: Mahae est potestas impositionis manaum unisuique facta : ἰκὰ, γ- η me τἈ-ες- α τη. Scripserat & supra lib. I i. cap. νς. pag. g88. In manus impositione eaput ipsius ungeν Episcopus, ἐν τῆ χωμ-
rinus pag. 22. S accipiendum putavit de baptizandis , quibus ab Episcopo manus imponebatur. Sed fallitur Morinus et ibi enim desier hi tur baptismus mulierum , quorum frontem ante baptismum in unisgebat Diaconus , non Episcopus; & fit mentici non unctionis cujuslibet, sed illius, qua baptizati fiant a Gripo Christiani, hoe es uu-
Hionis cognomines, regale Deerdotium , gens sancta, Helesia Dei, eolumna ct firmamentum praesentis luminis. Simeon quoque Thessa- Ionicensis in lib. de Templo inquit de Episcopo neophytOS confirmante , Per manuum impositionem ct inspirationem timuenti gratiam inserit : τὸ Q.V - ἐνσει μυρο χαὰν ἐκτιθωπ . quem in locum Iacobus Goarius in notis ad Euchologium Graecorum pag. 36 . inquit, Simeonem Thessalonicensem seripturae loquendi mo-dam fuisse imitatum, nee se a voeibus a Patribus Graeis usurpatis reddidisse alienum , immo potius Theologorum nostrorum mentem ct verba, ubi manuum impositionem eum unctione eonfundunt, fui sequutum. Hoc idem eruitur ex Eugenii, & Innocentii Pontificum verbis paullo supra productis. In ipsa urgo unctione manus impositi comprehenditur : atque hisce testimoniis revincitur vir praeclarissimus Iac. Sirmondus , contendens tactum pollicis in fronte inungenda non posse dici manus impositionem. His diluitur objectio secunda: etenim si modb Episcopi neophytum consignantes eum manu tangunt &ungunt, est una cum frontis chrismatione impositio manus : nec video cur in Eugenii IV. & Innocenti III. verbis explicandis tantum insumant operis, ac sese torqueant Scholastici. Horum quippe neuter assirmat chrismationem inductam pro impositione manuum , hae sublata. Eugenius tantum assirmat Ioeo impositionis manus dari eonfirmationem. Confirmationem , inquit, non chrismationem . Sicut ergo ex his verbis nequit inferri, impositionem manuum non suisse olim
Veram confirmationem: ita non insertur, in .chrismatione nequa quam nunc esse manuum impositionem . Illorum ergo verborum sensus est, appellari modb eonfirmationem, quod Apostolicis temporibus dicebatur manus impositio . Atque hunc sensum praeseserunt verba Innocentii, maximὴ quod eo loci probat pertinere ad solum
Episcopum chrismationem frontis , quia de solis ε solis Iehitur quorum mearii sunt Pisiopi quod per manus impositissem Spiri-rum Ianctum dabant. Est itaque in chrismatione idem ritus Apostolicus, manuum videlicet impositio. Idem est sensus Coucilii Mogun- . F a tini,
47쪽
tini , quod praecedenti cap. I . ait etiamnum per manus Osse,porum tradi fidelibus Spiritum sanctum , ct hane normam accepisse Eccleissam ab ipsis Apostolis, qui in alios transfundebant dona Spiritus
per mauus impositionem. Ergo ex mente Moguntinae Synodi confirmatio nunc quoque per manus impositionem consertur . Quod uerbeadem Synodus tradit seq. capite , initio non sursu adhibitam unctio. nem chrismatis , paullo infra expedietur . Ex quo praeterea Apost Ii, iuxta probabilem sententiam , aliquando non adhibuerint chrisma, eruitur responsio alia perspicua ct plana , nec opposita praecedenti, Innocentium scilicet, Eugenium , S Moguntinos Patres asinterere chrismationem stare loco impositionis manuum , non quod in ipsa chrismatione non sit manus impositio , sed quod manus impositio fuerit aliquando absque chrismate , atque unctio pro simplici manus impositione fuerit sabstituta . Potest & responderi, nunc etiam adhi-
heri impositionem manuum, quoniam Episcopus antequam consignethaptizatos , recitat quamdam orationem , DPqta manu super evita omnium: ut hahetur in Sacrament. Gregorii, tom. 3. pag. 73. Quam orationem , in qua nonnulli constituunt Confirmationis formam , recitandam csse manibus extensis , ct elevatis lemur eonfirmandos, praecipit etiam Antiquus ordo Romanus , S Pontiscale Romantiniatit. I. I. I. unde nonnulli redarguunt Andream Pescaram Castaudum, quod ritum hunc extensionis manuum praetermiserit in Cer moniali Epistoporum lib. a. sere is. Ego tamen probo quidem eumdem ritum, quoniam manuum extensio est quaedam invocatio Spiritus sancti; sed non credo extensionem ipsam esse materiam Confirmationis essentialem , quemadmodum illa oratio, ut ostendam cap. 6. non est forma, quae materia applicatur: ideoque appello materiam huius sacramenti impostionem illam manuum, quae comitatur chriumatis inunctionem . Ad tertium constat ex dictis, Doctores Schol
sticos, dum chrismationem commemorant , innuere simul impositionem manus, ct unum exprimentes alterum supponere ς ma Ximε quod ceterorum princeps Aquinas lect. t. in cap. vi. ad Hebraeos tona. XVI. pag. 2 2. agnoscit impositionem manus sacramentalem,
perquam in confirmatione datur Spiritus Ductus ad robur, uiselliacet audacter homo eonfiteatur nomen orisi eoram bominibus . opp. 2. contra alteram propos ionem: Unctio chrismatis pertinet ad huius mundi elementa , de quihus Apostolus ad Coloss. 2. M. Mortui estis c inquit eum Christo ab elementis hujus mundi . Non ergo in si cris mysteriis est usurpanda . II. Tertullianus de Baptismo Eap. 7. ait nos perungi benedieta tinctione ex prisina disciplina . Dionysius de Ecel. Hier. cap. a. morem inungendi derivasse scribit ex
Athleticis unctionibus; & Basilius de Spiritu sancto ait, in nullo scria pro nos babere ebri'a, ejussiue eonserationem . Non est ergo esseπ- . tialis
48쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. IV. 4s
nalis materia, quod non habet divinam institutionem, sed humanam , atque ad summum Eeclesiasticam, atque Apostolicam . III. S.Lu- eas in Actis deseribens Confirmationem datam in Samaria ab Apost Iis, nullam facit mentionem Chrismatis, etiamsi impositionem maisnus , & orationem silentio non praetermiserit, ac totum descripserit ihujus mysterii ritum . IV. Praelaudatae Synodi, Moguntina, ct Bituricensis , nec non Eugenius IV. & Innocentius III. & S. Thomas quaest. 72. art. a. ad I .. docent hoc sacramentum ab initio fuisse exhi-hi tum sola manas impositione. Non est ergo chrisma essentialis mat ria , si aliquando sine chrisnate data est Confirmatio: si quidem essentialis mateνia, si fuit a Christo praescripta, non potuit ab Apostolis aut praetermitti, aut commutari in aliam , neque est in Ecclesiae potestate illam apponere, vel omittere. Atque hoc argumento sulcitur etiam opinio Estii, qui ait Apostolos aliquando sola impositione marus, aliquando etiam chrismate confirmasse. V. Canon. 2. Conci
lii primi Arauxicani celebrati anno 44 i. definit chrismationem essetasuram ceremoniam, non materiam essentiatim . Inquit enim : Naiatis ministrorum , qui baptizandi reeipit officium, sine ebri ate usquam debet progredi, gaia inter nos placuit semel ebri ari. De eo autem, qui in baptismate, quaeungue necessitate faciente non ebrii matus fuerit, in Confirmatione Sacerdos eommovebitur . Nam inter quoslibet chrismatis ipsius nonnisi una benediciis est : non ut praejudieans qui quam, sed ut non necessaria habeasar repetita ebrismatis . VI. Nihil aliud ex oppositis probationibus deducitur , nisi chrisina esse materiam integrantem, non verb necessariam ἰ primum , quia Eugenius IV. etiam pro materia calicis assignavit vinum de vite , ct aquamς Κ tamen aqua non est ebsentialia materia: ac etiam sacramenti ordinis materiam dixit illud, per esus traditionem eoufertur Ordo ; ct nihilominus essentialis ordinis materia non est instrumentorum porroctio . Ita ergo dum ait materiam Confirmationis esse chrisna ,
materia integrante locutus est, docens Armenios, ut omnino cum
Romana Ecclesia etiam in accessoriis ritibus convenirent. Deinde ebrismatio non semper , neque ratione eadem obtinuit ; primis enim iaculis unctio linpositioni manuum praemittebatur, ut inquit de Bapt. c. T. Tertullianus, postea fiebat a presbytero baptiZante In ipso actu hantismatis, nunc post baptismum peragitur ab Episcopo et S cum olitia suerit una , nunc duplex unctio est, in vertice nempe sct in fronte . Demonstrat ergo tanta rituum variatio, unctioneuia
chrismatis non ad essentiam sacramenti spectare , sed ad ceremoniam , S ad variabilem disciplinam . Resp. ad i. dici ab Apostolo Iudaicos rituu elementa mandi, quo
niam , etsi erant rudimenta religionis , carnalia erant tamen , prae
nuntiativa futurorum, nec perse fratiarum spiritualium essclentia ἰDi siligod by Corale
49쪽
a quibus propterea completis , abrogatisque monet Apostolus Cois Ionenlas ut ahstineant. Cum itaque non sint hujus generis res sensi-hiles, quibus utimur in Sacramentis, sed ex Christi institutione sa- Iutares sint, antitypi veterum , fructuumque peractae redemptionis afferant ubertatem et frustra Calvinus, S Κemnitius Pauli testimo. nio abutentes student oleum , chrisma, aliaque hujuscemodi eliminare ς nec advertunt , semel probata argumentationum saarum ratione, etiam aquam baptismatis, panem , vin uinque Eucharisti.
cum, & quicquid elementare est, ac sensibus subjectum, explosum iri. Respondet Calvinus lib. I v. Instit. 3. 4. n. 7. PuaIesus substaπ- riam suam retinent panis , er aqua, qua aspeetui nostio in Sacramentis offerantur, valet semper illud Pauli, Esca ventri, O venter eseis rDeus urrusque destruet. Praetereunt enim, ct manebunt eum Agara hujus mundi. matenus autem verbo Dei sansifieantur , ut faer menta sint, non is earne nos retinent, sed vere erspiritualiter Meent. Cur idem non dicit de chrismate per Dei verbum sanctificato Z In alistero argumento nihil est aliud, quam verbositas , lusio , rixandique libido. Non enim ait Tertullianus unctionem pertinere ad diFUI nam , sed nos perungi ex prsina distiplina, qua ungui oleo de eornao Deerdotium solebant: sgnificans chrisma nostrum , unde Salvator orsus, nos Chrisiani appellamur, praesgnatum in oleo, quo A ron a Mose anuus es: in nobis tamen unctionem , quemadmodum baptismi lavacrum, prseere spiritaliter: quae responsio si cui videatur paullulum diversa a communi, adeat lector librum ipsum. Tertulliani. At B. stius eo in capite hostibus Apostolicarum Traditionum nimis molesto, docet ebrisma, quamvis e verboIeripto non probetur. firmitatem habere suam ex verbo tradito : neque ex Tra ditione repetit Basilius risus tantum , & ceremonias, ut consecrare aquam baptismatis , renuntiare satanae, aliaque huiuste generis οῦ Ve rum etiam complura spectantia ad inuntiam divinorum Sacramento.
rum , omniaque dogmata dr instituta , quae in Delesia praedisantur, ct qua non ex dotirinoseripto prodita Meepimus , sed ex e θο- solorum traditione in nosterio, idest , in aceusto tradita nobis su runt. Dionysus autem plura, quam vellent haeretici, de chrismate magnificδ, ct ornate stribit Ecclesiasticae Hierarchiae I v. in capite . Appellat q. a. mysterium patens solum areanisspiritalis reispe Hatoribus : ait I. I. commendari a divinis praeceptoribus nostris, tanquam ejusdem ordinis, er operationis eum Iaerofansio Θnaxeor
sacramento: inquit β. m. unctionem illam tu fiam divini Spiritus elargiri: S ipsomet cap. a. g. 6. ubi meminit pugilum, docet ipsam unctionem debellare mortis er eorruptionis imperium, & adhiberi pro libertate atque victoria. Non ergo institutam docet ex pugilum moribus; sed pugilum utitur comparatione, ut significet chrisinatis
50쪽
Liber Τrigesimus secundus. Cap. IV. ηγ
utilam ad spiritalia eertamina : immo in eo para grapho ait se μυeώς -οῦν, mrstitὸ loqui, lectorem commonefaciens, ut Sacramentorum effectus in tropica locutione perpendat. Atque id etiam advertit S. Maximus in Scholiis pag. 2 o. S Pachymeres in Paraphrasi pag. 2 9. Illud praeterea memoria repetendum est, quod saepe monui, daemonem aemulatorem divinorum Sacramentorum, ut de Praestri . cap. 4 . aiebat Tertullianus , si vare in frontibur milites suos, ali que religionis nostrae imitari mysteria; ideoque non ex profanis rutibus Sacramenta Ecclesiae, sed ex Sacramentis Ecclesiae profanos ritus originem , veritate labefactata, duxisse . Ad argumentum ter tium , quod videtur in hac quaestione praecipuum , non una est The Iogorum responsio. Negant plurimi Apostolos ebri ate usos nequaquam fuisset cum enim hujus chrismatis mentionem fecerint Patres omnium saeculorum , nec institutio prima in aliquo Concilio , aut Ecclesiastica definitione in Ueniatur, necessum est repetere illudae Christo , qui solus determinavit materiam, formamque lacramentorum Nec obstat mentium Lucae ς nostrorum quippe dogmatum quaedam h sacris litteris, quaedam ex traditione accepimus, ut nuper
dictum est cum BasiIio. Atque ut ex ipso libro Actuum Apostol. proinferatur exemplum aliquod ; numquid Apostoli non baptizarunt in is uomine Trinitatis, quia id Lucas minime expressit Z Numquid Philippus Eunuchum de sola fide in Christum interrogavit, quonian idem Lucax interrogationem hanc solam mandavit litteris r Num quid de sola fide, non de praeceptis vitae in melius mutandae, Apostoli egerunt cum baptizatis, quὼd in Actihux haec praecepta non re periuntur insinuata Z Si ergo Seriptura toeuit, intelligenda dimia sit cetera cinquiunt cum Augustino lib. de Fide S operibus cap. IX.
num. 14. intelligi tamen voluit impleta omnia , qua licet taceantur in Seripturit gratia brevitatit, tamen Ierie traditionis stimus implenda . Addunt quidam chrismatis mentione m fieri in ii. ad Corinis thios cap. I. al. & in I. Epist. Ioannis cap. O. et . ubi significari Sacramentum Confirmationis docet etiam Augustinus supra prop. a. num. 2. laudatus. Addunt Lucam nomine impositionis manuum intellexisse etiam unctionem et quemadmodum Patres, licet unitionem expressὸ tradant, tam tamen Confirmationem explicant per solam manuum impositionem. Addunt denique nihil ex argumento negan te cujus generis praesens est , posse concludi. Uide Basilium Pon-cium P. 2. cap. 6. pag. 76. Respondent alii cum D. Thoma cit. q. 2.art. a. ad i. Apostolos sine ebrismate confirmasse baptizatos per flammanuum impositionem, quando Spiritus sanctus visibiliter descendebat in specie ignis; Non enim erat necessaria sensibilis materia sacramentalis , ubi sensibilia signa miraeuisse exbibebantur divinitur rceterum usos communiter Arismate in exhibitione Saeramenti, quando