장음표시 사용
401쪽
in unione desistere et perniciosum autem contemnere, aut fastidire cibum manna praestantiorem . Atque id commonstrant consuetudo nainstentis Ecclesiae, R Conciliorum ac Patrum monita saluberrimata.
Adde, quod ex parte Sacramenti semper est utilissimum, si sumatur, ut docet q. 82. art. Io. S. Thomas verbis Ambrosii lib. tw. de Sacram . cap. 6. num. 28. quae etiam extant in Decreto, de Conseis
erat. dist. 2. num. 4. Si quotiescunque effunditur finguis cirigit. in remissonem pereatorum effunditur, debes illum semper aeeipere ,αι semper mibi pereata dimittaniar. semper pereo, semper debeo habere medicinam . II. At ex parte sumentium , si desint praenarratae dispositiones, nulla utilitas ex Eucharistia percipitur, sed , si sumatur sacrilege, maximum detrimentum, dcreatus sceleris omnium.
gravissimi. Etiam in dispositis , ut docet Augustinus, commendari potest Centurionis bumilitat, si nempe censeant sese indignos , qui Christum recipiant: quamquam, ut recte animadwertit Sylvius in
praecit. art. IO. tom. IV. pag. Venet. edit. 276. abstinentia communionis oriri solet ex timore, frequentatio autem ex amore I atque
sunt quae e X amore procedunt , reliquis operibus laudabiliorata . III. De frequenti autem communione has regulas trado . Prima est Salesii Philotheam alloquentis parte a. cap. ao. ut qui caret assectu peccati, atque sacrae synaxeos desiderio inflammatur , ad eam suo gulis Dominieis diebus aceedat. Altera est S. Bonaventurae in IV. dist. I 2. pari. a. q. 3. ut qui innocenter vivit, virtutemque sectatur , atque imitari studet nascentis Ecclosiae pietatem ac devotionem ,
quod nullus debet de seipso praesumere) arbitrio prudentis Confessarii etiam quotidie communicet. Tertia est pii doctique Scriptoris Ludovici de Ponte Tract. xiv. de Christiani hominis perseet. p. 6. q. 4. ut qui caelibem agit vitam , ct sedulo in Dei obsequium incumbit, proficitque plurimum in exercitatione virtutum, sectetur consuetudinem supra a Basilio laudatam, servatamque a monachis iub Apollo abhate, ut resere Palladius cap. 48. communionem sacram percipiendi ter, aut quater in eadem hehdomada. Regula IV. est, ut conjugati Deum timentes , sed ossiciorum suorum gravationere, & soluti etiam , qui alteri famulantur, nisi queant frequentius, communicent quintodeeimo die, aut semel in mense; prout monet
eo loci Salesius . Postrema tandem , ct certissima regula est , ut qui seque sequatur docti prudentisque Consessarii consilia : is vero memor sit Dominici praxepti non absque causa dati in Exodo c. xvG It de manna, Colligaι unusquisque quastum sussisit ad vescendum ἰ Scmoniti, quod legitur Proverbiorum xxv. i 6. Mel invenisti, comede quod suffieis tibi, ne forte satiatus epomas illud. IV. Postremo a rigidioribus Confessariis memoria tenendae sunt propositiones duae ab Alexandro VIII. anno i 69o, prostriptae: prima num. 22. Sacrilegi
402쪽
Liber Τtigesimus tertius. Cap. XVII. 3s7
sunt iudieandi, qui ius ad eommunionem pereipiendam praetesdunt, antequam eondienam de delictis suis paenitentiam egerint: alter num. 23. Similiter areendi sun a saera communione , quibar nondum ines amor Dei purissimus, ct omnis mixtioris experr .vΙII. Reliquum est, ut dicamus de sacrae communionis effectibus. Horum primus est gratia , quae nos Deo vehementiori caritate conis iungit , infirmitatem corroborat, confirmat fidem , spem erigit. ac spiritali gaudio perfundit. De hac gratia Iegitur in Clement. de Reliq. S Uen. Sanet. lib. II r. tit. 16. Dedis ἐgitur nobis se in pabulam, sis quia per mortem homo eorruerat, per eibum relevaretur ad vitam reeeidis homo per eibum ligni mortiferi, relevatas es homo per eibum signi vitalis : in illo pependit esea mortis , in isto pependit vitae alimentum . nlius Uus meruis Lemnem , istas gustus intulit sanitatem: gustar sauciavit, ct gustus sanavit. Vide quia unde vulsus essarium, prodiis O medela; ct unde mors subiit, exsede vita evexit . De illa siquidem gusta dieitar, Ruaeanque die eomederis, morte morieris: de isto vero Iehitar , Si quis remederit ex hoc pane , vi- ωes in aeternum. Hie est eibus, qui plene reflait , vere nutrit, summeque impinguat: non eorstas sed eor , nou carnem sed animam , nommentrem sed mentem. Haec Richardus in iv. dist. 9. art. I. q. a. his complexus est versibus. Inflammat, memora , sustentat, roborax, suget Hostia, spem re it, purgat, vitam dat, O unitς Confirmatque fidem, manu, fomitemque remittit. Aliquando Eucharistia conferri per aretaeus primam gratiam . osten di lib. XXX. cap. a I. num. 2. Delet deinde communio venialia peccata, praeservatque a suturis ἔ ac proinde appellatur a Didentino sem. XIII. cap. a. Antidotum, quo liberamur a culpis quotidianis, ct a peceatis mortalibus praesertamur. His accedit, ut testatur Ecclesia , pia gnus futura gloriae.
De variis ritibus in Sacramentali Commurione fructis .
IUBrde sacrae communionis ritu pertractatum erit, finem imponam dissertationi de Eucharistiae Sacramento. Pertinet autem ad illius ritus notitiam fractio panis , distributio, verborum formum la , S subsequens ceremonia ς peculiaris item modus communicandi m Missa cum simplicis sacerdotis, tum Pontificis, praesertim feria V.
majoris hebdomadis, deinde extra Missam , ac demum quando Eucham Diuit iros by Corale
403쪽
3s,3 De Theologicis Di Iplinis
i istia deserenda est ad infirmos . De his vero ii, quibus notationes liae nostrae minime satis erunt, Poterunt perlegere Iosephum Vicecoismitem , Menardum, Lupum, Martentum , BENEDICTUM XIV. aliosque viros doctissimos , quorum opera, ct loca singulatim com
Igitur quantum spectat ad panis fractionem , Christus manibus His panem fregit , priusquam illum singulis distribueret, Matth.
xxvi. 26. Divinat autem Hospinianus, qui parte I. de Re Sacram. pag. 3 r. putat Verisimilius Dominum confregisse panem in duas paristes , quarum unam dederit illi , qui proximus ei accumbebat ad dexteram, alteram illi qui ad sinistram , ut ipsi deinceps proxime accumbentibus porrigerent, donec singuli particulam sibi decerpsis.sent. Rabbini antiquarum rerum Iudaicarum periti tradunt azymos panes coqui QIitos iurisonibus is partieulas piares signator, ut ad esum non sit opus illas incidere, sed solum frangere. Vide Baroinnium ad an. s8. Et revera Dominum panem stetisse innuit Ewangelim. Uossius disput. xx. thesi 8. multiplici eruditione demonstrat inciosos eodem pacto Bisse panes , quos Graeci vocabant a M. ais, exigua aecella , μωμαία, Latini autem hareellator; cujus generis erant panis militaris & nauticus. Consuescunt autem Graeci obIationem partiri serro, quod , lanceam, dicunt, idque etiam servant Aethiopes; ut narrant Nicolaus Cabasilas in Exposit. Liturg. cap. s. Humbertus Cardinalis in disput. de Azymo adversus Graecos , &Gaspar Sanctius in AEL Apost. cap. a. vers. a. Consuetudinem Romanae Ecclesiae , quae pro communione parat tenues, exilesque particulas , esse perantiquam constat ex dictis pag. aoo. Tenuissimania sacrae oblationis partem in communione sumendam , ut sciamus,
quod nonsatietati, sedDnctimoniae defervit, scribit quoque Gelasius
Cyricenus apud Lupum Volum. v. pag. 4o . Partitio ante Consecra tionem facta id etiam affert commodi, quod minora conterantur fragmenta , dicta a Patribus margaritae. II
Nunc de di ibatisne . Tradebatur Olim panis in manus laicorum . Perspicua sunt de hac re testimonia apud Nagianzenum Orat. in laudem Gorgoniae , Cyrillum Ierosolymitanum Catech. v. 'stag. Chrysostomum Hom. I. in cap. I. ad Ephesios, Hieronymum epist.39. alias 62. ad Theophilum, S Augustinum lib. a. contra litteras P til. cap. 23. num. fg. Huc spectat quod legitur de Novato apud Eusebium H. E. lib. v I. cap. 43. pag. edit. valesii a s. in distributione Sacramenti coegisse miseros homines ad jusjurandum , apprehen sis manibus , quibus adhuc tenehant Eucharistiam , his verbis, ερω
404쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XVIII. 3ss
iniquum quemdam pro Eucharistia , quam acceperat, apertis mani inhus cinerem invenisse. II. At mulieres mundo linteamine manus quibus accepturae erant Corpus Christi, cooperiebant ἔ atque anno s 8. Antisiodorensis synodus edidit hunc canonem num. 36. Nos Leet malier nuda manu sua Euctari amsumeret S canone 4a. statuit eadem synodus, ut unaquaeque mulier, quando Communicat, ac
ei piat corpus Domini mundo linteo, quod appellat Do-nieale . Idem docet S. Caesarius serm. 229. in Appendice Agustinianorum .
Plura de his Martentus lib. I. de Antiq. Eccl. Ritib. c. IV. art. Io. n. 8. Menardus in Sacrament. Gregorii Not. Io a. S Lupus in can. Io . Trullanum tom. a. pag. Io6s. EX hoc canone intelligimus nonnulloseommunionem excepisse vaseulis aureis r quod eo inci damnat Trul-
Iana synodus. III. Perperam Hospinianus lib. a. de Re Sacramentis p. 33. Theodorus Meta Epist. a. ad Titium . & Uossius disput. xxi. thesi 4. & s. praeserendant aiunt illam consuetudinem alteri, qua Eueharistia in os laicorum ingeritur. Primo enim orta est vetustior consuetudo ex necessitate , quam saevientibus persecutionibus ha-hehant fideles deserendi secum Eucharistiam . Deinde etiam Graeci illam consuetudinem reprobarunt more inducto sumendi Eucharistiam cochleari, non manu: quem morem illustris Lupus tom. v. pag. 4rt. institutum putat a S. Ioanne Chrysostomo. obtinuit praeterea praesens dispensandae communionis modus ante magni Gregorii
tempora , ut liquet ex lib. I r. Dialog. cap. I. Eamdem insuper con- uetudinem confirmatam invenimus seruulo nono statutis Concilii
Bothomagensis . IV. Quod inquiunt heterodoxi dori vatum nostri aevi morem a supersitiosa veneratione signorum , calumnia est singuis Iaris r nam ct veteres qui manu symbola excipiebant, ad ea junctis manibus accessisse , exhibito Eucharistiae latriae cultu, diximus supra . Ministrabatur autem populo exsublimi loco , teste Hieronymo
in Altercatione Lucis. & orthodoxi tom. IV. pag. 29o. Hunc Iocum Graeci Soleam dixere apud Goarium pag. i8. in Notis ad Euchologium. Ad eum Iocum accessisse percepturos communionem eos a Tris manthar, resere S. P. Augustinus lib. a. contra Epist. Parmen. Cap. 7. num. II. Communicasse flexis genibus putat Ioseph Uice mes lib. v. de Rit. Bapt. cap. 27. pag. 367. At negant Haberi, valesius , Thiersius , Martentus . Stantes communicabant, quoniam accedebant ad limen Sanctuarii ἔ R extra cancellos positi vix flexis genibus oblata dona percipere potuissent. Im adorationis tamen signum accedebant corpore proni, inquit Catech. v. Cyrillus Ierosymitanus; stabant demissu oeulis, ait Chrysostomus Orat. in Encoenia , atque
405쪽
atque adustar Seraphim expandebant alas caritatis, Inquit Hom. in Seraphim idem Chrysostomus. III. Utebantur saeri ministri Eucharistiam dispensantes , & utuntur
etiamnum, aliqua Verborum formula . Tempore S. Gregorii haec erat in usu, Corpus Domiui uostri Iesu Chriyli eo ervet animam tuam, ut constat ex ejus vita conscripta a Ioanne Diacono lib. a. cap. 4 i. Prosere Alculnus hanc aliam, Corpus Domini nostri Pesu Gripi eustodiat te in vitam aeternam . Illyrici utuntur ista, Corpuro fureuis Domini nostri Pesu Gripi prosis tibi is remissionem omiamnium peceatorum, di in vitam aeternam. In Galliis haec olim obtinuit , Corpus Domini nostri Pssu Gripi sit tibi salus animae, dr eorporis . Graeci ex Euchologio pag. 82. hanc adhibent, Μιναδίδωμ ἰ
Ductum , ct illibatum eo ut Domini , Dei, ct Salvatoris nostri Iesu Gripi, in remissionem peccatorum, is vitam aeternam. Eata sermula , quam nos proferimuS, nota est singulis . II. Particulam Ames pronuntiatam olim ab iis , qui Eucharistiam sumebant, dixi pag. 263. hujus voluminis i aperta siunt autem testimonia Cyrilli praeeitata Catech. s. Mystag. Ambrosii lib. IV. de Sacram. cap. s. Hieronymi Epist. ad Theophilum , aliorumque. Menardus not. IO46. in Sacram. Gregorii, Goarius in Missam Chrysostomi pag. iso. RLupus in vi l. Concilium Romanum tom. v. pag. s 29. erudite de ipsamet particula pertractarunt. Sectatores Novati, ut refert cit. lib. Eusebius , Ioco Amen dicebant ἔ Non deluceps ad Gruelium reis .ertar. III. Mosest perUetustus , ut communicaturi imitantes humilitatem Centurionis dicant verba, quae apud nos ante praedictam rmulam tertio a sacris ministris repetuntur , Domine uos sum diagnus , ere. hujusque vetustatis Duranius lib. a. de Ritib. Eeel. Cathol. cap. s s. num. 2I. R Cardinalis Bona lib. a. Rertim Liturg. cap. I . num. I. aliique complures , testes proserunt Origenem, &Chrysostomum. De Communione calicis, de Intincta , S de ritu signandi pretioso Sanguine organa sensuum , quoniam in variis huius libri locis pertractavi, nil modo repetam . IV. Consuetum Hieolim, dum Eucharistia distribuebatur, psalmum aliquem canere scujus rei gratia antiphonam Missae appellari Communionem praemonui capite i4. Praecitato in loco eruditissimus Bona comprobat consuetudinem istam ex Liturgia S. Iacobi, ex ordine Romano, ex Missa Aethiopum , S ex Augustino lib. a. Retract. cap. I i. Canebatur. dum sacra ageretur Synaxis, praesertim Psalmus xxxi ii. Bea dieam Dominum in omni tempore; est enitia de panibus propositionis, ct de Davide, qui immutavit vultum suum coram Abimelech: R recte
406쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XVIII. ox
iecte, inquit Micrologus Eccl. Observat. eap. I 8. Euebarisiae aerem. modatur. Actae denique gratiae, sicut ct Christus eelebrata Caena eam diseipulis bdimnum dixit, ale S. Thomas I. parte, quaest. 8 I. art. 4. At de hoc etiam Θmno pertractatum est capite a. hujus libri
Fere omnia quae diximus, servantur in Communione, quae ex Missali & Ritnali Romano, si fiat in Missa , ut faciendam monet synodus Trident. sess. 22. cap. 6. fieri debet post eommunionem eeINMaotis ante purificationem. Non esse administrandam communiorinem post mistam a sacerdote celebrante , docuerunt Brancacius , Thiersius, Le-Brun, laudati a BENEDICT. XIV. de Sacris Missae p. 4. Dct. a. num. I . At sapientissimus Pontifex sacrificio peracto ad. ministrandam docet, si magnus sit communieantium numerus; quoniam adstantes possent taedio assici, aut agendarum rerum urgeri solis licitudine r quod & docuit Gavantus in Thes sacrorum Rituum p. g. iit. io. In hujus sententiae confirmationem addo Concilium v. Μe diesanense, in quo tom. XV. Concit. pag. s87. praescribitur, ut sacerdos , si communicare velit peracta jam Missa, utatur iisdem vestibus, quibus in eadem Missa usus est, ea la totum deposita , Omanipulo item. Idem legitur in Sacramentali Ambrosiano pag. 74. extatque de communione post Missam facienda praescriptio in Antiq.
Rit. Eccles Salisburg. pag. 6 l. Permittitur eadem communio decretis Sacrae Congreg. Visit. Apostolicae, latis sedente Urbano VIII., ea tamen cautione , ut Sacerdos nec plauetam, nec manipulum deis ponat : proserique eadem decreta Caietanus Meratus observat. 29. in praelaudatum Gavanti titulum. II. Etiam in Missa defunctorum . posse Eucharistiam administrari sententia probabilior est, eamque teis nent quamplurimi , quibus subscribunt doctissimus Pontifex citat. loco num. 16 I. ac duobus sequentibus, ct Meratus num. 28. nec
aliud censet in Ceremoniali Ordinis nostri Hispanice edito Antonius de Castro pag. 4 s. Sancta enim Tridentina synodus citato in loco peroptat, ut insingulis Missis fideles communicent, iis, quae aguntur pro deiunctis, nequaquam eXceptis . In his quoque Sacerdos ait in Canone , Dι quotquot ex hae Altaris participatione , cte. & in Rubricis Agcndae pro defunctis pariter legitur: Si qui sunt eommunicandi , eos communiset, antequam se purificet. Atque his praesertim rationibus permoti , recedunt viri docti ab opposita aliquorum sententia, innixa cuidam decreto S. R. Cong. an. I o I. quod tamen eadem Congregatio die al. Martii an . I ii. vetuit, ne deinceps promulgaretur. IlI. Quaeri potest, an communio administrari valeat in nocte Nativitatis Domini , & seria VI. ac sabbato majoris hebdomadae. In nocte Nativitatis Salvatoris nostri communicant in
407쪽
go a De Τheologicis Disciplinis
solemni missa Clerici omnes Vaticanae Basilicae sacerdotio nondum initiatir & communicabant olim Carthusiani, S antiqui monachir ωd decreto S. Rit. Congregationis die 7. Sept. r64 . Cautum est. ne post decantatam Missam aliae celebrentur, & in eis communio ex hibeatur fidelibus eam deposcentibus. Feria vi. in Parasceve μνώεῆnfirmis dandam communionem Iancivit eadem S. R. C. die I9. F hruarii i6aa. In sabbato etiam sancto a communione abstinendum Commonstrat praxis Ecclesiae, quam vetustissimam esse colligitur ex quo in Missa illius diei non cantentur antiphona, quae appellatur communio . Vide in praecitata sedl. a. num. I 64. praestantissimum, d elissimumque Pontificem.
In Gena Domin; sit ex antiqua consuetudine solemnis totius Cleri communio; quam laudant in Capitul. The ulphus Aurelia nensis Episcopus scriptor x. saeculi, Ioannes Abrincensis auctor se oculi x I. R Ordo Romanus: eamque ex prisco more servari a Graecis tradit lib. iii. de Eccles. Occidentalis S Orient. consensu cap. ι7. Allatius. In Cerem. Epis,1porum lib. g. cap. 2I. praescribitur, ut sacerdotes deferant solam a eollo pendentem supra eo m . Antiqui Nonachi ea die communionem sumebant de manu Abbatis , prout observat Martentus de Antiq. Monach. ritib. lib. I. cap. I I. num Decreto S. Rit. Cong. a. Sept. r6o8. omnes de Ciero Eucharistiam sumere debent de manu Celebrantis, quamvis sint Canonici. Alte- To ejusdem Congreg. decreto S. Aug. 16 3. administrare eam debet Episcopus per seipsum . Commendat hujus communionis ritum , Prima sacrosanctae Eucharistiae institutio, ipsiusque facta duodecim Apostolis dispensatio, cujus tunc anni Mersaria commemoratio re O itur . Quidquid ad Communionem hanc spectat, collegit, produAit . Q explicavit Notificat. diei a6. Februarii an. I 3 s. praelaudatus R. manus Pontifex. v I. De Communione privata , quae extra Missam administratur . iis, quae traduntur in Rituali Romano , addi possunt perpauca. Meo Talus tom. I. pag. 6 4. docet quod paranda sint mappa munda, ct vasculum cum vino, vel aqua ad purificationem , ac danda sit be- medictio pyxide iam reposita, clausoque Tabernaculi ostiolo. Manu ιe Cameracense pag. sa. advertendos docet ignaros , purum ibi conm ineri vinum , aut puram aquam ἔ quod tamen quisque deprehenditeκ quo vasculum extra altare consistat, neque a Diacono, sed a minori clerico porrigatur. Sacramentale Ambrosanum ex documentis sancti Caroli pag. I. praecipit, ut communio primb ministretur maribus, tum seminis, nullo habito conditionis discrimine, & lococ de laicis sermo est remotiori aliquantulum 4b altari. Decreto de
408쪽
Liber Τrigesimus tertius . Cap. XVIII. εο
mum Congregationis Conestit eonfirmato an . I 679. ab innocentio XI. indicitur ne uni maJor , alteri minor hostia praebeatur, cum idem Dominus etiam sub minima coatineatur, nec apud Deum sit persona-
. VII. Quum de Eucharistia pro infirmorum viatico servanda prolixe
egerim capite xl r. theoremate a. nil aliud dicendum remanet, nisi sacrosanctam Eucharistiam deserendam ad infirmos a sacerdote tu decenti habita , superposito mundo velamina , bov*ifice ante peestu, eum omui reverestia, ct timore semper eam lumine pracedenti. Verba haee sunt Honorii III. cap. Sane, 3. Decret. tit. 4 I. num. Io. Remensis *nodus jam ab anno 8sa. definierat rem esse horribilem aedetestabilem , si ah alio, quam a presbytero ad infirmos Corpus D mini deseratur. Vide caput, Pervenit, de Cons dist. a. num. 29, De centem habitum esse superstelliseum eum sola, demonstrat ex Eecleissasticis definitionibus tom. 3. in Decret. pag. 8i6. eruditus Goraa-Iex. Cetera singulis nota sunt. Ad aegrotos, qui ob morbi gravit
tem nequeunt sacram Communionem accipere , nullatenus deserenda est Eucharistia, ut illam adorent & venerentur. cum id Ecdlesiastica decreta prohibeant, repugnante etiam praxi ct disciplina; quae juxta Pastorum statuta est accurate, diligenterque servanda . VIII.
Unum restat solummodo , quod sorte a me quaeret aliquis, cur Romanus Pontifex solemniter celebrans ratione a sacerdotibus aliis diversa communicete etenim postquam ad altare consecravit oblata,
in Pontificali solio sumit dimidium hostiae, distributa parte altera i
ter Cardinalem Diaconum , ct Subdiaconum, fugitque pretiosum. Sanguinem aurea fistula . Uerum de hos ritu dissertationem edidit noster Angelus Rocca, quae extat volum. I. Operum ejus , pag. Isa aetermissis autem omnihus, quae eo Ioci asseruntur, arridet mihi plurimum ea ratio, quod Ponti x in aItari symbolum gerit Redemin oris nostri, quatenus in Coena postrema Eucharistiam fregit, & conis iecravit; in sublimi autem solio eommunicans confractam hostiam. S facie ad omnes conversia, gerit typum eiusdem Redemptoris palam in cruce immolati, ct Iancea clavisque transfixi. In memoriam quoque passionis, ct calami, quo Iesus degustavit sel Stacetur . utitur sertasse Pontifex ea fistula et quam tamen apud veteres invenimus aliquando adhibitam ad Sanguinem facilius exsugendum. Vide, si lubet, quae de codem ritu literis consignarunt etiam Innocentius III. lib. 6. 'st. Missae cap. 9. S Gulielmus Durandus lib. v. Rat. Divin. ossic. cap. s4. nam ego de Eucharistia, quatenus Sacramentum est,
409쪽
4oε De Τheologicis Disciplinis
Demnstratur in Missa oferri Deo verum se proprium
sacrificium. IAM vero de Eucharistia, qualemusseri tum est, in hae dissiertatione agendum erit: qua in re, cum Theologi omnes in hou amplissimo argumento versentur, moderate saltem necessiaria , Scxraviora attingemus. Quoniam vero huc attinent quae dicta sunt de oblatis, de consecratione, hujusque ministro , necnon alia plura in superioribus pertractata ; illam instituo in praesentia quaestionem , an in Missa verum offeratur Deo sacrificium . Inter eos, qui negarunt in nova lege sacrificium esse Offerendum, Car Ius V. S Catholici Principes in respons ad Confessi Augustanam con- numerarunt Arianos, de quibus eAugustinus cinquiunt in Harm. Confessi pag. 469. ai negase faetendam oblationem pro vivis. ω mortuis. At nihil tale apud Augustinum invenies. Scribit solum. S. Pater Aerianos dixisse , offerri pro dormientibus non oporrere Observatque de haeresib. num. fg. id Aeriam proprio marte addidi GD ad dogmata Arianorum. Auctores itaque illius responsionis similitudo voca hulorum sesellit. Inter veteres haereticos invenies Per paucos , qui de medio substulerint sacrificia. Hoc tamen stelus atteniatarunt Petrobrumani, Albigenses, atque hos subsecuti ceteri Novatores. Nam Lutherus in Formula Misae edita anno is 23. oblati nem Missae appellat abominationem . Oecalampadius in resp. ad Con. es. Luth. vocat altaria impias lapidum eongeries. Eadem Petrus Martyr adversus Gradinerum pari. p. ad Object. I 6. comparat arae Baal δvic similia effutiunt reliqui tum Calvinistae, tum Lutherant. Ouaeret sorte aliquis, qua ratione in Consessione Augustanae eam primum edita anno Is3O. quam post annos decem resormata .
scripserint haeretici r Rasso aecusantur Delesia nostrae, quod missam
aboleant: retinetur enim missa apud nos, ctsumma reverestia celem Matur . Ergone falsas in illos calumnias impingimus Absit. Celebrant utique nonnulli haereticorum Missam , sed cum velint homines sola in Christum fiducia justificari, nefarias consecutiones trahentes , ex quo Scriptura doceat ipsum Christum factum esse obIatio inmem & sanctificationem pro totius mundi peccatis, atque una oblatione consummasse sanctificatos omnes, assirmant inferri iniuriam. passioni Christi si alia repetatur oblatio, negant aliud sacrificium Praeter immolatum in cruce vim aliquam habere propitiationis, Sconcludunt ad hoc tantum deservire Missam , ut facta Dominici transitus comaeemoratione, & fiducia excitata sacramentum Eucharistiae
410쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XIX. o s
eredentibus porrigatur. Negant igitur haeretici revera Missam, qua is renas saeri tum est. Eam ob rem Lutherus in praecitata Missaeformati omnes Liturgiae partes delevit, quae spectant ad OhIationem. Calia vinus pariter docuit Genevenses , Sc Zuvinglius Helveticos , ne ulla tenus oblationis nomen usurparent ἰ & quidam pro altari lapideo posuerunt in templis ligneam mensam , retinentes communionem sacrificio rejecto . Atque ob eamdem rationem privatas Missas, in quihus populus non Communicat, damnant abusus, & nefariae superstitionis . Idcirco in Consessione Augustana paullo post verba citata legitur : Cum missa sit eommunicatio sacramenti, servatur apud uos unaeommanis mi a , singulis feriis , atque aliis etiam diebus, si quis δε-
eramento velint uti, ubi porrigitur sacramentum his, qui petunt. Et in Consess reformata an . Isgo. additur: D institutione eaesae Domini non mandat orisur, ut sperant sacerdotes pro aliis vivis aemortuis . Dua igitur auctoritate bis cultas, taπ quam oblatio pro pee- eatis , fine mandata Dei institutus es Z Quare, ut adversus haeretiis eos recta methodus teneatur, principio in vestigandum est , an Christus Eucharistiam instituerit etiam ut furificium, quod in Missa proinde sit osserendum : deinde , an sacrificium istud sit etiam ρνopitiatoriam , idest , oneratur pro peccatis, S poenis peccatorum remittendis ς ac praeterea , num probandum sit sacrificium absque adstantium communione, hoc est, Missa , quae dici solet solitaria, aut privata . Quae hoc, ct duobus proximis capitibus discutientur, nam reliis qua aci hanc materiam spectantia tradentur postea. Praenotandum est autem sacrificii nomine minime nos intelligere qualecunque opus bonum, quod eatenus sacrificium appellatur, quatenus ex bona voluntate procedens acceptum est Deo , ejusquae indignationem avertit , & promeretur benevolentiam ς quo sensu Ps. xL i x. I 4. Iegitur: Immola Deo sacrificiam laudis. Ps. h. i9. Sa- eri iam Deo spiritus eontribulatuις Sc apud Augustinuin lib. E. de Civit. Dei cap. 6. Sacrificium verum es omne opus quod agitar, ut fatidia Resetate inhaereatur Deo ς sed intelligimus Deri ii nomine externum religionis Offcium, quo Deo tanquam supremo univcrsorum Domino fit aliqua rerum sensibilium oblatio, ut cum in lege naturae , vel scriptae in ara a sacerdotibus immolabantur fruges, es- fundebantur libamina, mactabantur pecudes, ct holocausta crema hantur . Definitur autem sacrificium a Theologis omnibus , Externa oblatio a legitimo minisero facta soli Deo, qua in ejus cultum , ct supremi dominii argumentum res aliqua sensibilis ritu siso eonferatur, di ἐmmutatur. Ex qua definitione percipimus, in sacrificio offerendam etarem aliquam extra nos positam, non voluntatem duntaxat, animique assectum: oblationem hanc non a quocunque, sed ab iis, quibus id