장음표시 사용
431쪽
42σ De Theologicis Disciplinis
ad Philippenses asserit ab Apostolis legem fuisse constitutam, ut Invenerandit, atque horri eis insteriis memoria eorum fiat, qui de α
εως Quomodo Deam non plaeabimus pro lsis orantes Ac Theophy-
Iactus in cap. II. Lucae ait non omnes, qui moriuntur , mitti in gehennam, quod a se dici testatur . D. τὰ αἰ mis fitavi ἄμμι γε υναε- σνομα , propter fastus pro mortuis oblationes. Quid vero Latini Sacrificia pro mortuis Commemorat Tertullianus cle Corona Militis
cap. g. his verbis: Oblationes ρνο mortuis ausua die Deimur. Cyprianus epist. 66. statutum refert ab antecessioribus Episcopis de illo , qui ad tutelam vel curam Clericos nominaverit, ue offerretur pro eo , nee saeri tum pro dormitione ejus telebraretur . Postremo Auis gustinus chos enim sumit laudavisse praecitato cap. mo. Enchiridii concludit: Neque negandum est defvuctorum animas ρietate Dorum visentiam relevari, eam pro illis fueri iam Mediatoris osse tur. Rationem , qua denique propositio luadetur , commonstrat ipsemet Augustinus lih. xx. de Civit. Dei cap. 9. ubi ait: Neque enim piorum animae mortuorum separantur ab Leclesia, quae etiam. nune es retuum orsi; alioquin nee ad altare Dei feret eorum me moria in remmanitatione corporis ciripi; ex quibus verbis eruo ratiocinationem istam e Cum sacrificium Missae, ut propitiatorium est,
pro iis applicetur, qui possunt percipere seudius passionis Christi, debet pro iis offerri, qui spectant ad Christi regnum , idest corpori
eius mystico conjuncti sunt, ct remissione ac propitiatione indigent. Sed plurimorum defunctorum animae , quae nimirum cruciantur inis Purgatorio, spectant ad regnum Christi, ejusque corpori mystico sunt conjunctae, atque egent eondonatione , PS remissione poena. rum , quibus excruciantur. Igitur sacrificium propitiationis pro iiDdem animabus offerri debet. PRO freto III. Neque pro damnatis, neque pro Sanctis ilia coelo regnantibus offerri potest sacrificium tanquam Propitiatorium: pro sanctis tamen civibux caelestis Ierusalem aliis ex causis peragitur . De damnatis probatur auctoritate Augustini scribentis in libro
de Origine Animae cap.9. aeuis offerat corpus orsi , nisi pro iis, qui membra sunt orsi Confirmatur exemplo Christi Domini , qui
etsi pro omnibus in cruce.oravit, & sanguinem fudit, non tamen mortuus est pro iis, qui usque ad mortem cor impaenitens habuerunt , S iam in parte diaboli computantur, ut docet, idem S. Pater lib. xxi. de Civit. Dei cap. 24. Demonstratur denique ratione . Ru niam in perpetuum separatis a 'Christo , ct in carcerem, ubi nulla
est redemptio, detrusis..applicari nequit Domiuiuae passionis fructus ἰ qui ad eos tantum extenditur, qui vel ei uniti sunt, vel saltim uniri possunt, quemadmodum demonstravimus lib. xvi I. S xxvi I Disitir O le
432쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XX. 427
disserentes de universorum hominum redemptione. De sanctis pariter thesis probatur ex Augustino , qui serm. ls9. alias I . de verbis Apostoli inquit: Injuria est pro mari e orare, cujus nos debemur orationibus eommendari, S Tract. 84. in Ioan. Ad ipsam meusam non sic eos eommemoramus quemadmodum olior, qui in paee requiescunt, ων etiam pro eis oremur: sed magis, ut orent ipsi pro nobis. Accedit ratior qui enim Beati sunt, nullam habent peceati maculam et Snulla excruciantur miseria, aqua per sacrificia oblationesque liberentur . Plura de utraque hujus propositionis parte Ii5. III. cap. 9.ubi pertractavi de praesenti statu animarum sanctarum, S libro x. cap. I . in quo disserui de poenis daemonum . S damnatorum hominum sempiternis . In memoriam tamen, & honorem sanctorum sacrificium multiplici ex causa ossertur . Praecipuas tradit Synodus Tridentina sessa a.c.3. idest , ut de illorum victoriis Deo gratias agamus: ut eorum patrocinium imploretur t ut ipsi pro nobis intercedere dignentur in caelis, quorum memoriam facimus in terris. Habentur
similia in Litu νgia Missae , in Catechesi v. Cyrilli Ierosolymitani, in libro a a. de Civit. Dei S. P. Augustini cap. io. in Epistola 34. Cypria-hi, S in Catechismo Romano P. z. cap. q. num. 7ῖ.
Ex dictis quaedam inseruntur notatu digna. Ac primo, nunis quam a nobis sacrifieium offerri Sanctis , sed Deo, Domino univeria serum rerum supremo: unde Augustinus lib. v I ri. de Ci Wit. Dei Cap. 2 . ait: aeris auram audivit aliquando fideliam flautem Deerdotem ad altare, etiam super sanctum eorpus maroris ad Dei bono rem ealtumque eonstractum, disere in precibus : Ossaero tibi fueri cium , Petre, vel Paule, vel Θprisse, cum vas eoruw memorias
offeratur Deo , qui eor ct bomiser martyres Deit, ct sanctis fuiscvelis caelesti bonoro sociavit: ut ea celebritare oe Deo vero de Hlois
rum victoriis gratias a mus , O nos ad imitationem talium coros rum atque palmarum eodem invocato is auxilium ex eorum memoria
renovatione adhortemuν λ Fere eadem leguntur in praelaudato capite tertio Tridentini Conci Iii. Risu propterea excipienda Est miserrima illa haereticorum comparatio, qua sacrifieia in honorem beatissimae Virginis Mariae Deo oblata solent iis aequiparare, de quibus lare miae vir. 8. Mulieres tangstergant ad em, ne Deiant placentaι reginae caeli ,-Iibent Hir alienis. II. Praeterea loquitur, , lacrificium. propitiatarium pro omnibus viventibus cm osserendum , omnes enim
vel uniuntur Christo, vel pollunt uniri: ideoque etiam pro infidelibus scelestissimisque hominibus in sacrificio rogamus, quoniam &pro omnibus mortuus est Christus, S pro minibus orandum esse
433쪽
docet Apostolus , R id commendat Cyprianus ad Demetrianum scri-hens , & legimus olim sacrificia peracta pro Nabuchodonosor , pro Heliodoro , pro Spartiatis, ct denique pro omnibus orat Ecclesia
in sancto die Parasceves . Dum enim oramus, ut convertantur imis
pii , ut catechumeni regenerentur baptismo , ut pagani & tu fideles
Dominum nostrum agnoscant ἰ non tam pro his rogamus, qua uia
pro Ecclesia Catholica , ut augeatur, & tranquilla pace fruatur. III. Quid vero de Excommunicatis Pro his sacrificium uominatim S publiea oblatioue offerre nefas est, ut constat ex cap. uobis ,
de sent. Ex communicata num. 28. & ex cap. Saeris , eodem titigium. 38. sed licet tamen privatim pro eis orare , ut redeant ad uni istatem , & communionem fidelium, uti docent gravi ssimi Theologi , Soto dis . a a. quaest. I. Suarez in I. p. q. 8 I. art. I. Syl Uius in eumdem articulum q. 9. Cardinalis Gotti de sacri f. I. q. a. dub. a. q. E. S alii. Qui vero oppositum censent, ni fallor , accipiendi sunt de Oblatione facta pro Ecelesia ejusque membris, cujus excommunicatinequeunt esse participes , si vitandi sint, nec tolerati ab eadem Ecclesia. IV. Movent nonnulli quaestionem de Catechumenis , & de e XCommunicatis, si moriantur, priusquam illi haptizentur, S isti reconcilientur Ecclesiae; sed attendendum est, quomodo obierint: nam si Catechumeni fuerint in numero Competentium , ct decesserint cum Volo baptismi, computantur inter side Ies ; secus si fuerint in classe Audientiam, S regenerationis sacramentum neglexerint. Facile conciliantur hac distinctione sententiae, non re, sed nomine tenus oppositae . Pro excommunicato , si ante ejus mortem manifesta paenitentia signa Haeserint, offerendum sacrificium tradidit Inn cent. III. praecitato cap. in nobis, hac producta ratione, aeuia etsi communicatam non fuerit, eommunieandum tamen illi fuisset, quem non contemptus religionis , sed neeessitatis artieulus impetuit. Quoniam tamen , licet quoad vinculum culpae solutus sit apud Deum ,-non absolvitur apud homines , nisi quando sententiae vinculum relaxatur; priusquam pro tali excommunicato sacrificii pa-hIlea oblatio fiat, debet ei etiam defuncto beneficium absolutionis
impendi. Refert S. Gregorius lib. 2. Dialog. cap. 23. corpora dua rum monialium, quas ob linguae intemperantiam S. Benedictus ex- Communicatione innodaverat, clamante diacono, Si quis non comis
muniret, det Iocum, de sepulcro exiisse, S a S. Benedicto absolutas, iterum monumentum ingressas, sacrae oblationis fuisse participes . V. Certum est pro iis , quibus sacrificium est propitiatorium, etiam impetratorium esse , scilicet, offerri pro pace, pro tranquilli tate , pro pestilentia avertenda , pro peregrinantibus, pro infirmis, S pro omnibus, qui egent auxilio. Certum quoque est, sacrificium
pro sanctis oblatum partim esse Luctaristisam, partim propisioιο-
434쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XX. qas
riam, ut recte Estius dist. xi i. g. is. eodem quippe sacrificio aguntur Deo gratiae pro sanctorum glorificatione ac triumpho , nobisque impetratur venia corumdem sanctorum intercessionibus. At quaeri solet, an comparate ad sanctos possit sacrificium appellari etiam impetratorium et quod multi quidem assirmant, quoniam sanctis , ut diximus VoIum. I. pag. 26 i. maiorem in Eccleua cultum , & ace dentalem gloriam apprecamur . Verum hoc non est proprio aliquid impetrare pro sanctis , sed potius impetrare nobis gratiam , ut sanctos digno honore prosequamur; quemadmodum non Oramus pro Deo, ut ei aliquid impetremus , quando frequentissime dicimus, Saulificetur nomen tuum. Vide Sylvium in praelaudatum articulum
quaest. XI. tOm. IV. pag. Uenet. edit. 229.
De Mis 1 privatis , quae aguntu me ad antium communione.
Μ Issa nunquam proprie loquendo privata est , nam quaelibet missa est commune & publicum sacrificium , a puhlico S ligῖ- timo ministro peragitur, ritu publico S probato ab Ecclesia offer tur, & pro publica commoditate, idest, pro omnibus fidelibus , qui
ad corpus Christi pertinent, celebratur . Invaluit tamen usuS , ut privata dicantur eae Missae, in quibus solus sacerdos saeramentaliter communicat, & quae vel aguntur absque publico conventu populique frequentia, vel celebrantur a presbytero absque sacrorum mi nistrorum, clericorumque comitatu . Solitariae etiam hae Missae dici solent, atque ut habetur cap. Et hoe attendendum, de Consecrat. dist. a. num. sa. Missae peeunares. Privatas ergo Missas damnant communiter Novatores, eo quod negantes veri sacrificii oblationem , velint Missam eo tantum fine institutam, ut porrigatur sacra mentum his, qui petunt: eas autem missas, in quibus non mini.
stratur communio, ct ceteras omnes, praeter unam communem &Publicam, porrigendi sacramenti gratia servatam, nonnisi quaestus causa inductas esse, aiunt haeretiei Consessionis Angustanae tertio articulorum, in quibus recensent quae ipsi mutarunt. Luherus de ab rogauda Missa privata librum edidit daemone instigatore, ut ipsemet
testatur tom. Ut I. pag. 228. edit. Uittemb. et e postea Novatores alii accessierunt. Scripserunt autem pro Missis privatis Ioannes Cochlaeus in praecitatum articulum I. Cons. Augustanae , Bellarminus de Euch. lib. VI. cap. 9. Veranus tom. 3. Theologiae Polemicae l. VIII. cap. 1 o. BOna lib. I. Rerum Liturgic. cap. i4. Estius in I v. dist. x Ir.
435쪽
43o De Theologicis Disciplinis
meros, in quibus nil occurrit, quod fuerit ab illis praetermissum.
Nos, ut undequaque haereticos exagitemus , prim S demonstraturi sumus privatas Missas agendas esse : deinde male haereticos , iis sublatis , statuissie unam tantam Missam communem ad ministrandum si delibus sacramentum ἰ posthac multitudinem Missi rum non esse inisductam quaestus caussa , aut pravo aliquo fine . Addemus postremo quaestionem nuperrime exortam, quasi hujus disputationis mantissam. PRop. I. Missae privatae nullo Theologico argumento demonstrari
possunt illicitae. Si onim illicitae serent, id esset, quoniam istiusmodi Missis aut
violaretur Christi praeceptum , aut intrusa esset consuetudo repugnans veterum institutis ac traditionibus , aut profanaretur Ecclesiasticum ministerium; ad haec enim capita reducuntur haereticorum calumniae ct mendacia. Atqui nulla harum rerum evincit privaIas Missas esse illegitimas ς sed hisce potius capitibus apparet retinendas esse , &summopere commendandas . Igitur ex nullo capite privata Missa demonstratur illegitima, illicita, & reprobanda. Probatur minoris propositionis pars prima . Nullum in sacris litteris invenitur praeceptum , ut sacerdotes publice tantum, & in conventu Ecclesiae ofkrant sacrificium , neque ut a communicando abstineant, qu ndo nullus adest laicorum , qui ex eorum manibus percipiat communionem . Duntaxat Apostolis mandatum est, ut etiam non consecrantibus diis
stribuant Eueharistiam ς sed ut distribuant semper, ct quotiescumque
sacriscant, tantum abest quod praescriptum sit, quin vetitum est , ne dent sanna eanibus, neque indignis porrigant sacramenta , ideoque si peragant rem divinam, ipsorum est dispensandae communionis diiudicare locum , tempus, atque Oppor unitatem . II. Probatur eiusdem minoris pars aItera. Quemadmodum semper fuit Iiberum fidelibus accedere ad communionem , vel ab ipsa abstinere et ita semper liherum Sacerdoti hus , non urgente nece ista te, publice, aut privatim Osserre: nam Marcellum Papam rem divinam peregisse in domo Lucinae commemorant ipsus acta e Gregorius Nagian genus Orat. 9. in laudem Patris sui, asserit illum in cubiculo privatim egisse sacrum : Amhrosius Romae in quadam domo trans Tiberim, auctore Paulino in ejus vita, obtulit sacrificium e S. Paulinus Nolanus paucis ante obitum horis . Uranio teste, idem fecit in altari ante lectulum suum praeparator Lucianus martyr attritus vulneribus , ct ara destitutus supra pectus suum, ut narrat lib. 2. Hist. Eccl. Philostor-gius, sacra mysteria peregit: Theodoretus sacrificium Obtulit in cellula Maris monachi, ut ipsemet narrat capite Historiae Religiosae vicesimo. Ex omnibus hisce exemplis apparet saltim celebratam
fuissh missam absque coetu fidelium; S ex his , quae dicta sunt de Patre Gregorii Narianaeni, de Paulino Nolae Episcopo, S de Luciano,
436쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XXI. 63 I
etiam insertur in sacrificiis praelaudatis neminem , sacerdotibus exinceptis, communicasse. Demim strant autem vetustissimam privatarum Missarum consuetudinem argumenta alia complura ἰ quorum tria tantum producam . Sit primum: Non omnes fideles Chrysost in mi aetate, R subsecutis temporibus quotidie communicabant, cum tamen multi Sacerdotes quotidie sacrificarent, nemine ad sacram communionem accedente z nam Chrysostomus adversus eos , qui tantum in Quadragesima ad sacra accedebant mysteria, Hom. 3. in
Epist. ad Ephesios inquit: frustra es quotidianumsaeri iam : 'mstra adstamus altari r nemo est , qui participet et ... - Θουμιωσῶ , εικῆ παρπέχω. τν , ἡδ- ἰ-, ct hom. i . in Epist. ad He-hraeos , Multi, inquit, b ur Iacrificii sunt participes semel toto an
sem quotidie celebrasse , sive adessunt, sive non adessent communicantes , scribit S. Gregorius Hom. 37. in Evangelia. Quotidie pariter sacrificasse sanctum Goar anachoretam, S. Geremarum abbatem Flaviaeensem, Licinium Andegavorum episcopum , aliosque quam plurimos secuto 6. ac 7. demonstrat Praef. in a. Benedict. Ioannes Mabillon. Illo itaque tempore Missarum privatarum numerus erat maximus. Sit vero argumentum alterum: Leontius Cyprius
in Vita S. Ioannis Eleemosynarii cap. 4 I. haec beati viri profert verba : Ego propter τοι descendo in sanctam Ecclesiam : nam poteram Deere mihimet misses in Episcopis . Adeas Vitas Patrum Ros eydi pag. aor. Igitur testimonio hujus Archiepistopi Alexandrini, laudibus Romani Martyrologii XIII. Ianuarii, Graecorumque Menolo gii XII. Novembris , multorumque scriptorum celeberrimi, scilicet, Ioannis, manifestum est licitas esse privatas Missas , ac publice agi ob solum commodum populorum. Sequitur argumentum teristium t Anno so6. Concilium Agathense canone l8. jussit ut saeculares communicarent ter in anno, idest, in die Nativitatis Domisi, Pasibatis, edi Penteeoster: canone autem 4 . mandavit ut singulis diebus Domiolati ipsi met saeculares Missam audirent. Sexto itaque seculo ineunte debebant Pastores animarum singulis Dominicis Missas
agere , quamvis nemo laicorum vellet sacramentum percipere ἔideoque tunc temporis Missae sine adstantium communione frequenter peragebantur . III. Probatur tandem minoris propositionis pars tertia . Quotiescunque offertur Deo verum ac persectum sacrificium, quo redditur cultus ipsi Deo, quo celebratur Sanctorum memoria , quo fidelibus vivis atque defunctis pax, venia, requies, omniaque bona impetrantur; non profanatur , sed summo honore assicitur sacerdotale ministerium. At in sacrificio Misae, tametsi nullus laicocorum mysteria lacra percipiat, offertur Deo sacrificium hujus generis a
437쪽
neris, ut demonstratum est duobus praemissis capitibus . Igitur inta sacrificio Missiae privatae honore afficitur . non profanatur Ecclesiasti. cum ministerium. Recte idcirco Carolus v. S Catholici Principes praecitatum tertium articulum Consessionis Augustanae hac animadversione perstrinxerunt: Super omnia reprehensioue dignam est, quod missae privatae in auibusdam Deis desierunt. Hac enim abrogatione missarum eastus Dei minuitur , Ianctis subtrahitar honor, ultima
voluntas defunctoram eorruit 9 irrita fit, debitis destiuesi spoliantur suffragiis , vivorum devotio aufertur 9 frigescit. Uide Hammoniam Consessionis Augustanae edit. Coloniae anno Is 73. pagina 469. PRop. II. Impie , Sc sacri Icge haeretici unam tantum Missa tria
communem, reprobatis ceteris, commendant & praedicant.
Hujus impietatis S sacrilegii enormitatem refellit principio audacia , qua unius sacrificii, in locum omnium veterum suhrogati, repetitas oblationes, cum tanto Christianae pietatis divinique cultus detrimento de medio tollunt, atque etiam no Uum & singula rem illum ritum, quem alii Caruam, alii eommunem Missam appe lant, absque vera celobrant oblatione: quod utique quam scelestum sit, quam sacrilegum atque nefarium , evidentissime apparet ex di- 'ctis. Deinde, cum ad maiorum consuetudines provocent, inui alias dum sua interest, nil habent magis Θlemne , quam parvipendere traditiones majorum comprohat missarum multitudinem ingens numerus sacerdotum : inter quos lege Honorii & Theodosii in solata Constantinopolitana Ecclesia constituti sunt nongenti ct quinquagin-ιa deeani, ut constat ex Cod. Iustiniani tit. de Sacrosanctis Eccles. I. Non plures, atque in Ecclesia Romana initio schismatis Novatiani, prout ser ibit S. Cornelius apud Eusebium lib. vi. H. E. cap. 43. pagina Valesianae editionis a M. connumerabantur, clericis aliis exceptis , presisteri quadraginta. Praeterea ab Eeclesiae incunabulis consuetum fuit alios praeter Parochos de Ecclesiarum rectores ad sacerdotium promovere: quae sane promotio fuisset frustranea , si praeter unam communem Missani a Parochis pro commoditate populi agendam , eelebratae non essent absque relucta Scidinaxi Missae solitariae ac privatae . Rursus non leve pro Missarum multitudine argumentum desumitur ex privatis Oratoriis, quorum duo in summitate Cassini montis aedificavit S. Benedictus , quatuor in suo Monasterio S. Maurus ejus discipulus, alia plura laudant Iib. I. Institui. Laicalium IO-nas Aurelianensis , ceterique Ecclesiastici Scriptores apud Eminenti Dsimum Cardinalem Bonam citato in Ioco. Permultρs deinde Missas eodem die celebratas demonstrat idem praestantissimus Auctor ex Constitutionibus Angeiberti Ahbatis , ex antiquitatibus Fuldensium , ex multitudine altarium in eadem Ecclesia, atque ex monumentis Diuiti COOste
438쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XXI. q33
aliis Eeelesiasticae eruditionis, ex quibus satis est haec tantummodo produxisse. PRop. III. Frustra calumniantur haeretici multitudinem Missarum pravo fine suisse introductam . Ut iure a se abrogatas suisse privatar Missas persuadeant gregariis suis haeretici pestilentissimi, has obtendunt causas, quod collatae sint ad quaestum , ct celebrentur tantum propter ni ercedem atque stipendium di quod a nobis Missae fiant pro quotidianis delictis ; ct quod
agantur etiam pro mortuorum suffragiis. At vcro postremae duae causae paullo supra resutatae sunt: S in hoc potius haeretici maximo detinentur errore , quod repetunt a sola fide iustitiam , contemnune sacrifieia, & pessime sentiunt de statu animorum a corpore separatorirum. Quod pertinet autem ad stipendium , nemo nostrum pecuniam , aut rem aliquam recipit taπquam sacrificii pretium ; nec est qui ignoret smoniacum S damnatum esse pro spirituali opere mercedem repetere temporalem . Vertim stipendium recipere, non tanquam preMtium saerificii, sed ratione propria subsentationis, res est Apostolicis testimoniis, Ecclesiae praxi, ct omni jure probata . Etenim Apostolus in priori ad Corinthios IX. 3. ait: Nescitis quoniam qui in fuerario operantiar, qua de Derario sunt edunt, qui altari deserviant. eam altari partisipant Z Deinde stipendia haec, sive potius eleemosynae pecuniariae successere oblationibus, quae initio Ecclesiae fiebane
non tantum pro sacrificii materia , verum etiam pro usu ministrorum ct pauperum. Nemo praeterea est, qui non laudet pietatem ac reliis gionem aut Caroli Francorum Regis cognomento Calvi, qui Monaehis s. Dionysii pro Missis agendis dedit villam Seindelisiarum , aut Ludovieii Pii, qui pariter eo fine Parochialibus , ct viris religiosis territoria legavit, aliorumque plurium, de quibus legendi sunt Grodetandus in Regula Canonicorum , Bona laudato in loco, Mabillon
Praef. i. in saeculum 3. num. 63. Du-Cangius U. Eumofuse. Ratio
denique postulat, ut quisquis Officium suum impendit aliis spiritualia ministrando, temporalibus adiumentis , stipendiis , ac privilegiis fruatur, spectatis quoque legibus Imperatoriis, de quibus dixi li-
At obiiciunt haereticit Christus ait, me faeite is meam eominmemorationem: sed ipse quando consecravit, distribuit: ergo sacerdotes, dum consecrant, debent Eucharistiam distribuere. Rursus Apostolus ad Corinth. x. I 6. appellat panem, quem frangimus, part eipationem eorporis Domini , ct cap xi. 2o. scribit, manducari Dominicam eaenam in Ecclesia , ubi in unum conveniunt plures; ideoque privata Missa , in qua Eucharistia non frangitur , nec distribuitur , S ad quam non convaniunt communicantes , non est Caena Dominica . Praeterea in Latinorum Liturgia habetur, Ut quotquot ex
439쪽
hae altaris partisipatio vesaero unum filii tui eorpur 9 favuisenta
sumpserimus, ibique leguntur alia verba , quae signisieant adstanistium communion2m , in omnibus fere precibus , quas ob praesentium multitudinem Glisfiat dicimus. Deinde Orientales , ut constat ex eorum Liturgiis, quae nullo negocio ab omnibus consuli possunt, nunquam sine communicantibus Missas agunt. Ad haec canon decimus inter Apollolicos privat communione fideles, qui ingrediuntur Ecclesiam, uec Ductam eoismuuiovem pere iuueς ita enim legitur in vetere Conciliorum editione Petri Crabbii, S in primo Volvinine
Conciliorum oditionum ceterarum . Insuper Chrysostomus citata
Hom. I. in Epistolam ad Ephesios ait , sensera fieri quotidianum sacrificium , si nemo sit, qui participeι: additque comparationem ejus,
qui ad convivium invitatus, si manus la verit, ct accubuerit, deinde particeps non fuerit mensae, eum, qui invitavit, assicit contumelia . Ad. quae non aliud habemus quod respondeamus, quam haec F ικνε λυ dicta esse , ut lib. a. de Missa cap. io. ait Bellarminus . Ulterius S. Franciscus in Epistola ad Sacerdotes sui ordinis inquit: Moneo praeterea dr exbortor in Domino, ut in Leis, in quibus moraπtur fratrer, una lautum usta celebretur in die, secundam
formam Iancta Rowanae Ecelesiae ς se vero in Aeo plures fueriat Ibeeν-
dotes, sit per amorem earitatis alter contentus audita eelebratione
Deerdotis alterius. Unam ergo Missem in die commendat vir sancti in late clarissimus, idque secundum institutionem Romanae Ecclesiae. Rursus Walaseidus Strabo lib. de Rebus Ecclesiasticis cap. 22. circa finem , & Humbertus Cardinalis in Responsione ad Nicetam cognomento Pectoratum docent legitimam esse Missam , persectamque Coenae Dominicae commemorationem , in qua est fractio , benedictio , &distributio, intersunt autem sacerdos offerens , respondens, S com municans . Denique in es. Agni plures ad eamdem coenam conveniebant , ut habetur capite Exodi duodecimo: erat autem Agnus ille typus convivii Eucharistici; quod proinde institui non debet absque coetu fidelium , ct convivarum . Resp. ad primum impleri a sacerdotibus mandatum Christi, etiam dum celebrant privatas Mimas, quantum attinet ad sacrificium , ct hostiae consecrationem , Oblationem , ct consumptionem zin eo autem praecepto me Deite, cte. distinguenda sunt quae pertinent ad substantiam rei, S quae ad loci, vel temporis circumstantias rad substantiani spectat, quod agantur Deo gratiae, benedicantur Rconsecrentur oblata, de his participet qui sacrificat , & haec omnia fiant in commemorationem passionis Christi, his enim constat Eucharistici sacrificii finis, ratio, & essentia r quod vero huic sacri-eio adsit populus , communionem petat, S porrigatur illi una , Vel utraque species, idque fiat in hujus, vel alterius Ioci, aut temporis,
440쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. XXI. 3 s
eircumstantiis, istud non attinet ad faerificii substantiam, Re arbitrio Rectorum Ecclesiae relictum est: alioqui si omnia , quae Christus secit, caderent sub praecepto; post coenam , semel in anno, a d in eumbentibus, seminisque seclusis, Eucharistia esset percipienda . Distinguenda est itaque prima propositio , Christus ait, me facite in
meam eommemorationem, omnia, quae fecit, eadem ratione praeci inpiens , nego z relinquens Pastorum dispositioni quae non spectant ad sacrificii substantiam , concedo. Huic communi respontioni aliam addo : Christus in ultima coena non solum communionem distribuit , ut objiciunt haeretici; sed etiam instituit verum sacrificium , ut demonstratum est supra . Iussit utique , ut in ejus memoriam idem fie
rei in Ecclesia, sed non jussi ut utrumque fieret simul; ideoque potest communio distribui ct sacrificii tempore , ct extra: & quemadmodum populus frequenter percipit a sacerdote communionem, licet sacerdos tunc non offerat sacrificium : ita sacerdos potest sacrificium offerre, etiamsi nullus δ populo percipiat communionem .
Ex Apostolo nihil aliud colligitur, nisi communione percipi corpuror ii, & istud fidelibus distribui eonsententibus in unam ἰ at hinc
non sequitur idem corpus nunquam suisse oblatum ahsque conventu, & participatione fidelium et quemadmodum non sequitur fideIium quamplurimos nunquam pri Watim, & absque congressu , aliorumque conventu idem sacratissimum corpus manducavisse . Coena autem Dominica communis dicitur, quoniam pro omnibus est instituta, omnibus legitime petentibus ministratur a Parochis, omnesque eumdem 'ni no panem accipiunt. Quod sequitur de Liturgiis hac ratione diluitur . Sacerdos etiam in Missis privatis, in quibus nullus alius communicat, Pronuntiat numero multitudinis ea verba , Ut quotquot ex hac astgrix participatioπe , circ. quoniam multi saepenumero , etsi non semper , de altari participant, nonnulli communicant spiritualiter ς & sacerdos suo , aliorumque fidelium nomine offert, ct orat. Ceterum ab
haereticis illud petendum est, qua fronte ipsi talia verba objiciant, quae sacrificii oblationem , ' uberrimum fructum expresse significant, ct quae proinde haereticos ipses confodiunt, ac premunt. Collectar vero esse orationes solius Missae publicae scripserunt Micrologus , H norius Augustodunensis, Innocentius iit. Sc alii apud Lupum de Praescriyt. pag. 7s2. nec probabilitate caret, fuisse olim praetermissa Sin sacrificiis privatis: sed iure, meritoque in his etiam recitantur, cum sacerdos fungatur legatione pro populo , Soret pro Ecclesia uni Versia . Proxima objectio petita ex mori hus orientalium facit pluri. mum contra ad Uersarios : Graeci enim saepissime offerunt sine populi communione, quamvis finita publica Missa soleant praesenti hus distribuere panem, unde excisa est obIata, & quem non Eucharistiam appellant, sed Arvus, quasi oresaerameoti datum. Pui non creuit