장음표시 사용
411쪽
que oblatam . ut quodammodo P prema Dei potestas respIendeat esse ostiee destruendam , aut absumptione ignis, aut divisione partium, aut liquidorum effusione, aut rerum oblatarum consumma
tione: alioqui, nisi talis mutatio intercedat, habebitur quidem o Iatio . sed non sacrificium . Interim haee praenotasse iussiciatς nam varia sacrificiorum nenera initio proximi capitis asserentur .PRop. I. Christus instituens Eucharistiae sacramentum , obtulit in ea sacrificium. Haec propositio, quae in hae eontroversa eaput est ceterarum , demonstrata est auctoritate Scripturarum , ac Patrum libro xxv I r. cap. . ubi etiam soluta sunt obiecta haereticorum . Summa autem ilis Ilus capitis hac brevi argumentatione comprehenditur et Christus a Davide Ps. Cix. 4. S a Paulo ad Hebraeos vi l .ls. appellatur Deerdos seeundum ordinem Melebisedeeb: atque, ut docent Patres , ct ratio
suadet, huius appellationis haec est causa , quod idem Christus obtulit sacrificium juxta ritum & smilitudinem sacerdotii Melchise dech , qui Genes xiv. 38. dicitur Deerdos αἰ altissimi. Atqui huisiusmodi ritus, ae similitudo sacerdotii Melchisedech in eo sua est, quod sicuti Melchisedech obtulis panem dr vinum, quae erant typus ac symbolum Eucharistiae , ita Christus Dominus sacerdotio functus est, dum ipsam Eueharistiam sub speeiebus panis ct vini institutam .
consteravit, & obtulit. Igitur Christus Eucharistiae Sacramentum instituens verum & proprium obtulit sacrificium . Vide tom. F. p. 337. S sequentibus.
PRop. II. Christus Eucharistiam instituens praecepit Apostolis,
ut illam in sacrificium offerrent. Demonstratur proximis argumenili. Principio ait Dominus ad Apostolos Lucae sta. I9. me facite is meam eommemorationem ς at ipse obtulit sacrificium , ut alibi demonstratum est: igitur iussit, ut Apostoli idem sacrificium offerrent. Hine apparet iure meritoque Tridentinam synodum sessia a. cap. I. haec docuisse: Meerdotem fleamdam ordinem Melebisedech se in aeternum eonstitutam decurast, eo
par er savainem suum sub speeiebar panis er vini Deo patri obtalit .ae sub earumdem rerum Dmbolis, Apostolis, quor tane novi Testamestisaeerdotes eonstituebat, ut sumerent tradidis ς er eisdem , eorumqae insaeerdotio Deeessoribus, ut Uferrent praecepit per Me verba, me
Deite in meam eommemorationem , cte. II. Probatur traditione P trum . Etenim S. Cyprianus epist. 63. ad Caecilium non solum ait
Christum suisse sacerdotem , ct obtulisse ooe idem quod Melebiseriis obtulerat, idest, panem er vinum, suum sellicet eomas ct sanguionem ς sed etiam ait pag. ago. novae edit. Si Iesar Christus Domiuus er Deus noster , ipse es summus sacerdos Dei ratris, ct saeri iam Patri seipsum primus obtulis, ct hoe fieri is sui eommemorationem
412쪽
Liber DIgesimus tertius. Cap. XIX. εο
prae*Ir, aut ue ille Deerdos vise oristi vere favi ν , qui id quod orsus fuit imitatur , ct saeri iam versm ct plenuis tune offert is Leelsa Deo patri , si sis incipia/ erre seeundum quod ipsum
Cisistim Odeat obtulisse. Irenaeus lib. V. cap. 32. ex dist. Massuet. l . num. s. postquam Eucharistiae institutionem commemoravit, Novi Testamenti, inquit , movam domis oblationem, quam Messa ab Ap solis aeripiesr in umverso mundo ostiret Deo . S. Ioannes Chrysolio inmus Hom. 24. in I. epist. ad Corinth. pag. fg 3. aperte de Eucharistia, ct de pane, quem frangimus, verba faciens, Pro eaede bruistorum cinquit Christus seipsum i m rari , ipsumque saeri
etam mutavit , τὰ θωσίαν -- δε-- , Α ἀ- εν δελ- σναγὼ ἰ - ---- ωας es . Eusebius Caesariensis Deinonstrationis Evangel. lib. I. cap. Io. docet pariter Christum in coena admirandam FOstiam Patri sacrifieando immolasse memoriam nobis tradendo, uι nos vice eruenti Derificii eamdem in perpetuam sacri cenas . μώιον ἐιδε να in δοῦρ -ὸ θυσίας - θῶ μαω - ων-- . Similia oecumenius in Paulum . ubi exponens ea verba, Tu es sacerdos in a tersum , inquit,
Deditque ipsis inpostolis is eaemet illa ostica modum si modi saeri
eii r ς - διὰ Miae ἰν τοῦ μυσι- δέσπιν - νήπω τις αὐτῆς ἱεροiar. Theodoretus quoque in Epistolam ad Hebraeos tom. g. pag. 43 I. quaerens, cur novi testamenti sacerdotes re sieam Liturgiam pera
monia, quaedam inter Latinos praestantissimorum Antistitum . AeCypriani quaedam exscripsimus paullo supra. Ambrosii in libro de Benedict. Patriarch. . cap. 9. num. 38. Haec sunt verba : Panem deis
dit e solis , uι dividerest populo eredesuum , hodieque dat uobis eum, quem ipsa quo idie sacerdos eo secras suis verbis r Se in Psal--m 38. num. as. Sequimur principςmsacerdorum mpossumas Deerdotes , ut osseramus pro populo sacraficium et esse mi meriso, tamen honorabiles feri is quia es Chrisus πum non vide r erre, raismes 'se ostertur in terris, quando ciris, corpus ostiretur: immo 'fersterre manifestatar in nobis, erius sermo sanctificatore eiam quia σιur. S. Hieronymus lib. 3. Dialogi adversus Pelag. tom. ripa g. s s. ait: Sie do is a Violor suos, ur quotidie in eorporis Hissius saeri io audeant loqui, o e. & infra pag. Recurre ad Genesim, er Meluisedere regem Salem, hujus priueipem invenies envitatis r qui jais 3uno in typo Gripi panem, O vinum obtulis, musteriam Christianum in Salvatoris Iangulae ct eo ora dedi vir. S. P. Augustinus Enarrat. r. in Ps 33. num. s. ita loquitur et Erat auis rem , ut nostis, saerificium Pu orum ante secandam ordisem inuros
413쪽
num legerunt, qVia sueri tum nune dissusum est toto orbe terrarum . Demonstrat deinde hoc sacrificium esse feeundam ordinem Melehisedech, qui Deo panem vinumqtie obtulit. Habet similia lib.xvi. de , Civit. Dei cap. 22. lib. l. Contra Adversarium legis & Prophet. c. ao. epist. 9s. nunc I 7. ad Innoc. n. I a. aliisque in locis compluribus. Pκop. III. Sacrificium , quod Christus instituit, Sc in Ecclesi offerendum praecepit, non est sacrificium improprie acceptum, atque , ut contendunt haeretici, sola Dominici Corporis distributio Scommunio, sed vera oblatio habens proprii sacrifieii rationem . Demonstratur primo ex 'antiquis figuris ac vaticiniis . Intea quae mitto sacrificium Melchisedech, quod non suisse nudam obIaistionem cibariorum factam Abrahamo , comprobatum est alibi . Pre termitto etiam immolationem Paschalis Agni, de qua disserui U Ium. IV. pag. 7s. nam Sc Paschalem agnum figuram fuisse Euchari. - stiae , inde constat, quod Apostoli in cama corpus Domini sacramentaliter manducarunt, ideoque praecellit hujus corporis immolatio; quoniam, ut inquit Theophylaetus in cap. 28. Matth. . έθίω σὲ ἰ- μώ -οτερο ἐσφὰγμπω - , Nemo quicquam edit, sise prius fueriι immolatum . Etiam omitto typos alios veterum sacrificiorum , quos accurate expendit doctissimus BelIarminus lib. v. de Eucharistia c. 8. Ad revincendos enim haereticos suscit celebre vaticinium Malachiar cap. I r. Oct ortu solis ussur ad ore um , magnum Es nomes meum
in Gantibus, dieit Dominus: ct in omni Leo saerifieatur, ct ter qtaraomini meo oblatio munda. Quae est enim oblatio facta Domina ubique locorum , nisi Missae sacrificium λ De hoc utique sacrificio Pa
tres omnes vaticinium illud interpretati sunt. Iustinus in Dialogo cum Tryphone, Irenaeus praecitato capite I . Ioannes Chrysostomus in Ps. 9s. Hieronymus, & Theodoretus in Malachiam , S. Pater Augustinus lib. I9. de Civitate Dei cap. 23. S in primo contra . Adversarium legis cap. l8. Damascenus lib. iv. Orthodoxae fidei c. I φ& alii plurimi. Quorum testimoniis, cum obvia sint, S in unum collecta a Lindano tom. 2. Apologetici, a Bellarmino cap. Io. citati libri, & ab omnibus Polemicae Theologiae tractatoribus , addi poς sunt veteres omnes Rabbini, qui apud Galatinum lib. MI. cap. 9. Malachiae verba explicarunt de vero sacrificio absque victimarum cruore , & sine loci coarctatione, offerendo. Perspicue enim voca bula Hebraica mann nnan, MineBab meoris , quae Latinus reddidit. oblatio munda, significant externum aliquod sacrificium , ac prae sertim oblationem smiia , & molitae farinae , Levit. II. a. nec alia est vis Graecarum dictionum , μία αὐ-i , sacrificium mundum . Etiam Drusius a. p. tom. Iv. Criticorum Anglicanorum pag. 8o I. in
414쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. XIX. os
S Hugo Grotius tom. 1. Comment. pag. s67. Oblationes fidelium ex quibus 9 Euebaristafiebat. Praeterea multar aliae fuere ejusdem
saerificii vaticinationes, ut Isaiae XIX. I9. praedicitur altare in AEstv-pto erigendum, & cap. ult. 21. necnon Ieremiae XXXm. 22. nr:-
nuntiantur Sacerdotes & Levitae alterius generis ab Aaron ieis Hue etiam spectat versus I 6. Psalmi LXXI. Et erit firmamentum in terra summis montium; etenim in codice Hebraico habetur pro firme' mento, in nrB Pimth bar, placeNa frumenti, & Chaldaicus legens N n V a Nyndra m an P 'n', idest. Erit fimeri sum frumenti in terra is capite montium Ecclesia, quo in Ioeo praenuntiatum misse sacrificium Messiae , is placenta framenti offerendum , tradunt antiqui Rabbini apud Raymundum inrtinium in Pugione fidei 3. p. dist. 3. cap. I s. Petrum Galatinum lib. Io. cap a RIosephum de Volsin de Lege Divina cap. 4. Iam vero sacrificium extra
Ierusalem, in regionibus Gentium, super altaria in AEgypto, alitiaque in locis constructa, & a ministris in sacerdotium electis immolandum , ct offerendum, esse verum propriumque lacrificium, diveria sum ab Aaronieci , noenon a cruento Christi peracto in Goleothares est elamor luce meridiana. II. Fatentur haeretici Eucharistiam in ultima caena datam Apostolis , eamque nascentis Ecclesiae fideles frequentasse, quod evidentissime historia Evangelica, Acta Apostolorum, S Paulus scribens ad Corinthios memoriae posterorum tradi derunt . Sed commendant haec omnia Eucharisticum lacrificium. Enimvero quantum ad coenam attinet, in ea Christus Eucharistiam appel-
Iavit Paseba, dicens: Desiderio desideravi, Me Pascha, cte. Nam
et fi haec verba etiam ad Agnum typicum referri potant; tamenta verba proxima , Ex Me non manducabo Uud, cte. nonnisi ad Pascha Chrissianum , scilicet Eucharistiam, possunt accomodari, ut animadvertit Calmet in Lucam XX M. I 6. & Estius in IV. dist. ra. 4. II. Etiam Theophylactus in Evangelia pag. s II. ea verba refert ad my-nema τἀ της κα- δis vi , q-sunt novi te menti. Porro Past sacrificium est , ut demonstravi pag. 289. docetque Apostolus r. ad Corinth. V. 7. Ideoque in Eucharistia Christus verum obtuIit sacrifi-eium. Eapropter gratias egit , benedixit symbola , segregavit, S altim Ostiee anguinem separavit a corpore, quae sunt actiones sacrificiorum. Spectat etiam ad sacrificii consummationem quod ipsi mei Christus sumpserat Eucharistiam, atque, ut fieri solebat in sacrificus pacificis, distribuerit eam discumbentibus. Aiebat propterea Cyrus Theodorus Prodromus in Matthaeum pag. II9.
415쪽
Rara ponis es, panem frantis: qui eatis es, bibis;
Utrumque euim es , ct Sacerdos, ct fossis. In Actibus Apostolicis x lii. a. legimus : RBosrantibar Iam illia
Domino, ct jejunautibos, dixit illis Spiritur sanctus, ere. ubi proministrantibus est Graece Amum.- , sacri antibus. Hunc utique a Ioeum TheophyIactus in Acta pag. I 8. S Oecumenius pag. Ilo. interpretantur, τουτέοι -'ν-- , hoe est strarieantibus: thd Graeea vox omne ministerium, S praecipue sacrificium significat, nee Theophylactus S Uecumenius hoc excludunt. Ii siquidem , qui Domin ministrabant, erant sacerdotali charactere insigniti, etenim Saulo &Barnabae manus imposuerunt; ideoque praedicare erat ministerii ipsi
rum pars tantum una . Si ergo λε- . . accipiatur pro munere sacerdotum praecipuo ἰ bene redditur Iacrificantibus , ut explicarune Sanctius, Eslius, Lorinus, A Lapide. Adde Erasmum , qui reddidit, operantibus saera, Sc H. Stephanum, Dantibus operam rebar diuinis. Praeterea subiicitur νῆ κυών , Dominor at praedieatio, licet divinum opus sit, hominibus potius impenditur, quam Deo. Est in Syriaco participium t Di Inn , Mectebasevis, quod in Polyglottis
altonianis tom. v. pag. s66. vertitur, dum preees auspicareotur Ised adverte Guidonem Fabricium Boderianum in Lexico Syrochalindaico explicare idem participium , Methchaschpin , Exerrentes actio. meis, qua vel Deri ent, ve ρυγι eoneipiant. In Bibliis denique Roberti Stephani edit. Parisiensis an. is 32. legitur in margine , Saeri antibus : ideoque rectissime utuntur hoc testimonio adverissus haereticos Pontificii Theologi: quorum argumentationi non abs re crit has breves notulas adjecisse . Ut nune ad Apostolum veniamus ζ is ad Corinthios I. cap. X. r8. ut ab idololatria fideles averteret inquit: Videte Israel cnota quarti casus vocem esse σιν, in quod multi impegerunt a steasdum carnem: nonne quiae ut hostias, participes sum altaris e Mox vero: Sed qua immo. Iant stentes damoniis immolant, re non Deo . Nolo autem vorsoriolferi daemoniorum: non ρotestis ealirem Domini bibere, dr ealiseo damoniorum et non potestis mensa Domisi partis er esse , ct me a daemoniorum . Ex hoc Ioco apparet in mensa Domini, scilicet Euin charistia, absumi rem aliquam prius sacrificio immolatam. Illius enim argumenti haec vis est: Israelitae ut sacrificii fierent particeps , admittebantur ad comedendum de hostiis Deo oblatis r atque idem seri solet in sacrificiis Gentilium , qui proinde edentes victimas daemoniis mactatas, communicant S ipsi sacerdotum suorum immolationibus. At vos, qui mensae Domini participes estis, Est communicatis sacrificio, quod offertur Domino , non potestis manducare quod immolatur idolis, nisi velitis pariter communicare sacrificiis
idololatrarum. Atque huc supponit in mensa Euchari
416쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. XIX. II
stiea sumi saera munera jam sacrificio immolata , ideoque E eharistiam esse sacrificium, quod prius offertur, deinde sumitur; quemadmodum fiebat in sacrificiis Iudaeorum, atque Gentilium . . Praeclare itaque Tridentini Patres sessi xxti. cap. i. de Sacrificio Missae ita loquvaturr Et baee qaidein illa manda oblatio est, quae nulla indignirate aut malitia offerestium inquinari potes , qaam Dominus per Malaebiam nomini suo, quod musam futurum esset in agentibus, in omni lora muπdam Oferendam praedixit : O quam non obstare ἐσnuit e Volas Paulus Coris biisseribens, eam dieit muposse eos, qui partisipatione mensae daemoniorum poliati sunt, mensae Domini participes fieri: per mensem altare utrobique ineuigens, cte. III. In Eueharistia fieri sacrificium, & oblationem a communione sacramenti distinctam demonstrat Vetusta , ct perpetua traditio. Atque hujus traditionis exhibet testimonium Nicena Synodus, quae
canone I 8. vetat, ne Diaconi sacramentum porrigant sacerdotibus, cum nee regula nee estu eludo tradiderit, at hi, qui potestatem non
habent serendi, mrἀ -- εννι Μοσφέρω, bis, qai oferunt, deuemrisI eo usi ubi aperte eommunio ab Eucharistiae oblatione sieceris nitur . Protulit quoque adversus incolampadium Culbertus Gn-stallus .etustissimum ejusdem canonis fragmentum , in quo legebatur sumi in altari immaculatum Dei Agnum, cΚ- μὸ ν ἰε αθυ- οον, iuersente ct sine mactatione immolatum: atque hujus Padimenti si revocetur in dubium an ,- a , nequit in dubium rev eari vetustas . Accedunt Patres, qui non solum in Eucharistia saeria ficium agnoscunt, ni praecedenti propositione dimini est et sed ulte. rius in hoc sacrificio a distributione, ct communione sacramenti distinguunt oblatisnem Deo factam. Nam Iustinus praelaudata ad Antoninum Apologia pag. 9 . ait prius deferri panem & poculum vini& aquae ei, qui fratribus praeest: ab ipso deinde offerri πατ, εδ
per nomes Iesu Christi, ct Spiritus Iancti; ct peracta Eucharistia,
seu gratiarum actione, panem & vinum distribui unicuique praesentium . Quo in loco oblatio populi, sacrificium, S communio apertissime distinguuntur. Addit paullo post sanctus Martyr hoc idem fieri per imitationem docuita pravos daemones in insteriis edi ini-yiationibus Mithrae . MPmμ Gentiles appellabant solem, ut docent Rircherius in Obelisco Pamphilii sol. 282. S Daniel Clasenius de Theolog. Gentili lib. i. cap. q. ac Mithrae immolabatur animal in editissimis montibus , utpote coelo proximioribus; Se post immolationem sacerdos singulis, qui intererant sacrificio , distribuebat Dussum carnis. Quod utique reddit verba Iustini planissima. Deprehenditur etiam oblatio in aliis Patrum testimoniis paullo supra productis et a quibus propterea repetendis abstineo ἰ addens tantum-
417쪽
modo quod lib. 2. m. Evangelicarum q. XXXI II. num. s. ait Augustinus de vitulo saginato , epulisque a Patresamilias resipiscenti filio paratis r Et istae epulae atque festivitas nunc celebrantur per orbem terrarum Delesia dilatata, atque dissus . Vita Ius enim ille in eorpore , ct fantuine Dominiso ct fertur Patri, ct posit totam δε-
mum . IV. Eruitur idem ex omnium fidelium populorum Liturgiis. Ια illis enim , quibus utuntur Graeci, ac praesertim in Missa Chrysostoismi pag. Euchol. 77. peracta consecratione Sacerdos alta voce ait rτου σοῦ ia . I σοῦν σοὶ , Tua ex tuis , scilicet donis , tib3osterimus. In Missa Aethiopum, cujus Canonem Latinum roddidit Petrus Paulus Gualterius Arretinus legitur: inferimus tibi hune panem ct bane eatieem , tibique gratias agimus , quod per hoe saeri eium dignos nos Dei standi in eo pectu tuo, orsaeerdotale ostium ram te exequendi. Habentur similia in Liturgia Syriaca , quae prodiit Romae juxta vetusta exemplaria an . Is94. In Missali Maronitico, ut vertit Simonius in notis uberioribus ad Apologiam Severi, haec habentur: Deus, qui ree isti oblatiouem Abelis in eampo, ct Noa ebi in rea, ct brahami in vertiee mutis, ct Davidis in area Doronis Iebusaei, ct Elia in monte Carmelo, er minata vidua in Gazυ laeto , suscipe oblationes istas , ere. Liturgia Armeniorum in typographia Congr. de Propag. fide pag. 8. Et tua , inquit, hae ab his lais , tibi offerimus seeuudam omne , ct pro omnibus et quae verba eonsimilia sunt peiecitatis ex Missa Chrysostomi; S in quae editi Commentarii S. Germani, Marci Ephesini, Nicolai Cahasilae , aliorumque agnoscunt veri, propriique sacrificii rationem . Verum. est tamen, quod essentis sacrificii, juxta communiorem Theologorum sententiam, non consistit in oblatione facta praedictis Liturgiarum verbis a Sacerdote , suo , ct totius Ecclesiae nomine; sed poti uxis re eeratione , cujus verbis, quasi spirituali quodam gladio, ex
hibetur Christi languis ut effusus , Sc separatus a corpore ,. atque ita nomine Christi offertur victima salutaris, ut paullo post eXpli-eabo . At I iturgiae omnes illam quoque consecrationem , & oblarionem praeserihunt: ad quam consequitur oblatio verbis expressa , qua Ecclesia offert, oratque ut acceptabile fiat sacrificium eadem eonsecratione immolatum . Ex quibus apparet haereticorum, qui Liturgias mutilarunt, temeritas ct audaeia. U. Valent plurimum ad id confirmandum Altaria ab exordio Ecclesiae pro sacrificiis erecta . Quamquam enim per catachresim altare aliquando sumitur ,
pro acervo lapidum, aut monumento in testimonium rei, non ad Facrificium erecto, ut Iosue xx'. Io. attamen eo vocabulo absolute
pronuntiato significatur inra , aut potius superior Ara pars, im, qua Deo fiunt sacra , ut etiam Festus apud Vositum in Elymologico,
Servius in Eclogam v. virgilii, dc scriptores plurimi tradiderunt-Disitiros by c oste
418쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XIX. 6I3
Saerae utique litterae vocabulum illud hac significatione accipiunt trecentis in locis r nec obstat e libro Iosue citatus , in quo altaris nomine significari tumulum positum ad divisionem , non ad rem sacram agendam , constat ex textu : nam molem illam appellat He-hraicus Codex , n ob bina rarn in re magnum ad videndum. Graecus e ram spectatu maximam , λήμ. -γαν του πί- , Vulgata initare in ita munitudinis. Altaria igitur proprie dicta , idest. pro sacrificiis in nova lege constructa, commemorat Apostolus scri
hens ad Hebraeos x Ira. Io. Habemus altare, de quo edere non
habent potesatem, qui tabernaeulo deserviant: ibique Graeci Iegunt, altare scilicet pro Derificio , nam saer eium est .
viritima , bosia . Horum autem altarium vetustatem comprobant sacra antiquae Romae monumenta, ubi adhuc visitur in Cataeumbis
altare Iapideum vetustissimum; aIiud existit in Titulo Equitii, ii
quo rem sacram faciebat sanctus Silvester : consecratum alterum ab eodem Pontifice in Vaticana Basilica xiv. Kal. Decembris tradunt HSS. antiquiora Lateranensis Archivi: constructa denique altaria supra Martyrum sepulcra commemorat S. P. Augustinus serm. 3 I. num. s. & II 8. num. I. S. Paulinuς Nat. 3. Prudentius in Hymno
S. Hippolyti . S in altero S. EulaIiae, aliique apud Bosium , Ari - .ghium , Boldetium . Diximus & nos nonnulla de Altaribus Tom. vi. pag. s62. atque in hoc V M. pag. 33 a. Quae de altari diximus , confirmat ordo Ecclesiasticae Hierarchiae , in qua extiterunt semper Pomtifices , ac sacerdotes, & quidem veri, proprie dicti , atque consecratione initiati, quod volumine altero demonstrabimus . At sicut altaria pro sacrificiis eriguntur ἰ ita omnis Pontifex ad osserendum munera , ct hostias eonstituitur , ut inquit Apostolus ad Hebraeos VII I. 3. Sacerdotietiam, Isidoro teste, a sacrificando nomen habet. VI. Postremo ni nil in Missa desideratur, quod necessarium sit ad sacrificium constituendum . Adest enim minisser legitimus, ct consecratus cum impositione manuum Presbyterii: offertur Deo res seninoisis , idest, Christi eorpus S sanguis sib panis vinique speciebus et est etiam redistisa quaedam immolatio S mactatio , ct quaedam mastico
effuso sanguinis, dum calix consecratur separatim ab alio symbolo, seu a pane in Christi corpus transubstantiato, unde Lucae XXII. 2O de poculo sanguinis legitur, in A. ---, quod pro vobis Duditur et quae verba nequeunt intelligi de sanguinis effusione saeta
duntaxat in Cruce , tum ob participium prassentis temporis , tuuia ob orationis syntaxiin , nam et. --, quod 'uditur , resertur ad .. , poculum , casus recti, non ad ea verba , insavuine meo , es τοῦ ωματι μα, ut constat Graeca inspicienti. Atque hinc apparet etiam in consecratione Panis participium t δόμου. , qs d datur,
Praesentia temporis, referendum esse ad corpus Christi existens sub spe
419쪽
specie panis, unde Apostolus i. ad Corinth. xl. 24. pro δώ-ina posuit inωμειν , quod fravitur; quoniam idem Christi corpus, quod immolatum est in Cruce, frangitur in altari, non quidem in se , sed rationesρ erum, ut dixi pag. 296. Tandem in sacrificio nostro est etiam rei oblatae eonfumptio, quae fit. dum sumitur Eucharistia, ct a Sacerdote utraque species deglutitur e neque huic cosummationi obstat quod reservetur ex oblatis pro communione fidelium , &pro infirmorum viatico; nam ct olim de victima oblata servari aliquid poterat diem alteram et & aliquando sacrificium igne absumebatur, aliquando comedebatur ab offerente , aliquando partim igneia cremabatur, partim vero cedebat in cibum offerentium, S Levi
Quae faciunt adversus Christi sacerdotium, & sacrifieium in ultima Coena peractum, refutata sunt lib. xxvi i. cap.8. Remanent nunc
diluenda, quae adversius incruentum Missae sacrificium objiciuntur: quorum unum est, Missam humanum esse institutum, non Christimandatum . Nam Sacrificii ordinem primi ediderunt Iacobus, &Marcus e & horum quoque Liturgia , si non ποervba, dubia est saltem . Theodorus enim Balsamon libro .. Iuris Graeco- Romani il- Iam in dubium revocat, ct Bellarminus de scriptoribus Ecclesiasticis Uiurgiam Iacobi precum additione si pletatam esse fatetur . Nec suspicione carcnt, quae circumseruntur sub Chrysestomi, & Basilii nomine ; nam a multis Proclo Constantinopolitano Archiepiscopo tribuuntur . In his praeterea Graeei a nobis dissentiunt circa formam consecrationis , in qua potissimum sita est, iuxta Mntificios Scriptores , ratio sacrificii. Respondeo nil concludi adversus sacrosanctum & incruentum sacrificium ex his, quae haeretici de sacris Liturgiis commentantur . Primo, quia licet Apostolorum successores divino ministerio preces addiderint, & ritus ac ceromonias immutarint; non sequitur ab Ecclesiae incunabilis non fuisse immaculatum Agnum Christum in altari immolatum , neque sacrum ministerium S sacrificium peractum ilia mensa Domini; cum oppositum doceant Acta Apostolica, Paulinae Epistolae, antiquus scriptor Iustinus , uniUersorumque Patrum con sensio. Deinde ex his, quae de Liturgiis assirmant, ita haeretico ipsos perstringimus et Quemcunque auctorem Mariae Liturgiae ha-. Beant, antiquissimae sunt tamen, ct quae sub Basilii &Chrysostomi celebrantur nomine, obtinebant quarto Christiani nominis saeculo. Tunc ergo temporis in Ecclesia Christi ineruentum sacrificium offerebatur . Sed nee probabile est Basilium , Chrysostomum , aut alium
420쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XIX. I s
quempiam novum sacrificium adversus Patrum traditionem invexisi se, universa Ecclesia approbante. Habent praeterea antiquae Lituringiaria victum testimonium eX canone 32. Trullano , in quo legitur .
Num 9 Poesius ori , Domini nostri secundam earnem frater , cui Hierosoldimitana Dclesia ibronus primum est ereditus, ct Basilius
Caesareensium Ecclesia earebiepiseopus , erias gloria omnem εerrarum orbem pervasit, masteo nobis is scriptis tradito Saerificio, itaeonfera.dum in divina MN ex aqua ct viso Derum eaticem edide
rust. In unaquaque deinde Ecclesia vetus aliqua Liturgia custodiis tur , recepta ab immemorabili tempore , S longe antequam Lutherus S Calvinus prodirent. Possunt denique omnia , quae de Liturgiis controvertuntur, facile componi, si dicamus Apostolos quemdam ritum instituisse, ut sacrificium Eucharisticum certis precibus perageretur, quo in ritu contineri orationem Dominicam scribit Hieronymus lib. 3. Dialogi contra Pelagianos: Iacobum preces alias addidisse pro Hierotolymorum Ecclesia; idem praestitisse pro Ecclesia sua Institutores alios et Basilium deinde , Chrystomum , ac forte etiam Proclum, ex Liturgiis variis unam aliquam colIegisse; ita, ut si prior Liturgiae origo spectetur , auctores habeat Apostolos; si ampliatio, aut collectio, sanctissimos , S praestantissimos Episcoporum. De forma autem consecrationis dictum est supra . oppones 2. Innititur dogma de incruento Missae sacrificio institutioni Coenae, in qua creditur Dominus Iesus sacrificata corpus, ct sanguinem suum sub panis, viniquo speciebus, declarans seipsum ratione rerum oblatarum Sacerdotem seeusdum ordinem Melchisedeis . Uerum id falsum est : legimus quippe in Evangelio Dominum cum Apostolis sedisse, fregime panem, distribuisse discumbentibus: Obtulisse sacrificium non legimus . Resp. falsum esse, quod Christus in ultima coena non obtulerit sacrificium. Principio enim quod aiunt haeretici, id non legi in Era gelica historia, est argumentum negans , & nulliusponderis; deinde & obtulisse legitur , S ulterius praecepisse Apostolis ut offerrent. Legitur obtulisse, in veteris , novique Testamenti locis, quae eum appellant sacerdotem Reundum ordiuem Melebiferieb : S legitur etiam in verbis Institutionis , ubi calicem porrigens inquit rmura πε in εκχυν-π. Hoc est poculum, quod funestur , quae, ut diximus, praelantis sunt temporis , S reseruntur ad calicem printioso sanguine plenum , ideoque fuit in coena immolatio, S mystica effusio sanguinis. Deinde, quamvis verba hujusmodi non legerentur; aperte tamen legitur Christum consecrasse calicem seorsim a pane , illumque appellasse calicem sanguinis sui: quod sufficit ad lacrificium comprobandum . Nostrae enim communionis Theologi d
cent esseniam sacrificii sitam esse in consecratione; R quamvis non-Diuitiaco by Cooste