장음표시 사용
451쪽
sertorium , unam post aliam : deinde ex ordine tot secretas oratio. nes recitabant, quot Misi is incoeperant: ac seinet recitato Canone , S una consecratione, & communione peracta, totidem in fine addebant Collatiar, quot initio praemiserant . Iure autem hujus generis Nisias Petrus Cantor in Verbo Abbreviato cap. 29. tanquam decessa. biles ab ur perstringit S vellicat, Durandus cit. cap. I. num. 24. illas damnat ac reprobat , Cardinalis Bona appellat mo6bu ur, enutrariasque ius risui, ponsuetudini Ecessis , & recens A uctor de Re Sacrament. tom. q. pag. s li. portentosas, S prava turpissimi Iucri cupiditate introductas .iU Nunc de Deo ad celebrandam Missam idoneo dicturus , praemitto in Ecclesiae cunis, furentibus persecutoribus, ct priusquam tria priora saecula scirent transacta , in quolibet loco sacrificium fuisse ἡ- latum , is agris, iosolitudine , in uavibus , in eareeribur , in diverinseriis, quemadmodum scribit Alexandrinus Episcopus Dionysius apud Eusebium lib. vl l .-E. cap. 22. pag. Uales edit. 268. Haec tamen pro re sacra potissimum loca praeeligebantur, privata fidelium domus, atque in his vel superior pars , ubi veteres habebant coenaeula , vel subterranea , oculisque paganorum impervia ς eareeres item , in quihus Christi Consetares occludebantur, prout colligimus ex epistola quinta ad Presbyteros ' Diaconos sancti martyris Cypriani ἔ & Cryptae demum, coemeteria, S loea tua. quae, si νe a Graecorum μυ,&-, juxta tumbas , sive potius a Latinorum CFmba , quod ad instar navigii essent concava S longiora, sive denique a Sabinorum Cumba, unde Festus putat derivari eubieulum, appellaverunt Majores nostri, & adhuc appellant Scriptores Ecclesiasticarum rerum , Catacumbar. Sed quoniam de his locis nonnulla dixi paullo supra disserens de MissisIolitariis, prolixius vero de iisdem egi pertractans de Titulis S. Evaristi, plura nunc dicenda esse non arbitror.
Postquam ergo illuxerunt feliciora tempora, coeperunt ad fidelium conventus peragendos, Missasque celebrandas erigi & consecrari templa , S aedes, quibus apposuere nomen Sasilicarum, & Dominicorum, quoniam in cultum supremi Regis, ac Domini construe hantur; Templorum etiam , Oratoriorum, Maroriorum, quae Voca hula a loco, qui cernitur & contemplatur eκ omni parte, in quo oratur, & habetur sanctorum memoria vel monumentum, etymolo giam suam deduxeruntς quamquam Basisieae appellentur communi ter , quasi ob magnificam regiamque structuram , ampliores Ecclesiae οῦ ut vaticana, atque Lateranensis, quae Se Aurea dicta est pro
pter ornatum, sacrorumque donariorum pretium, numerum atque
amplitudinem: oratorii titulus ad privata & angustiora sacella coar diari Digitigoo b Cooste
452쪽
Liber Τ rigesimus tertius . Cap. XXII.
ctari soleat; Templi vero nomen potius sacris paganorum , quam Christianorum aedibus, ut docet Codex Theodosianus, conveniat. Neque vero majores nostri sacras has aedes construxerunt, desciscentes ab Apostolicis institutis. Nam, ut omittam Templum Salom nis in toto olim orbe celeberrimum , & non ex idolatrarum consuetudine , sed jussu Domini aedificatum ς eas aedes , ad quas Apostolorum aetate conveniebant fideles, in priori ad Corinthios cap. xi. a privatis domibus distinguuntur: Praxedis quoque, & Pudentianae domum in Ecclesiam consecrasse fertur Princeps Apostolorum ; SPhilo apud Eusebium lib. 2. Ecclesiasticae Historiae cap. I . de Alexandrinis ad Christum conversis tradidit, habuisse in singulis locis eos-Ieeratam orationi domam , ct in ea celebrasse casta vitae usteria . Ut ergo his in locis, non promiscue in omnibus , divina agantur ossicia praecipiunt vetusti canones collecti de Consecrat. dist. I. a Gratiano,& novissime a Giberto de Sacram . tit. v. sedl. 6. idest , Concilium Toletanum xv l. an. 698. cap. 8. Romanum an . 8 26. Excerpta Eqberti cap. 9. Capitularia Theodulphi Aurelianensis cap. r I. ct Ecclesiastica alia decreta quam plurima. Quibus accesserunt etiam Principum Catholicorum constitutiones, Novella sq. Iustiniani, Capitularia Caroli Magni an. 789. num. 9. & Regum Francorum lib. Vt r. cap. 43 I. aliaque producta ab erudito Martento lib. I. de Eccles Ritib. cap. I. art. s. num. 9. His vero definitionibus adstipulatur aperta ratio; siquidem cum certa loca ad judicia , ct ad publica munia deputentur, congruit pariter ut deputata sint ad rem sacram , atque ad cetera divini cultus , S pietatis ossicia, in quibus conveniant necessum est. qui Christianorum instituta sequuntur , atque in uno Religionis nomine colligantur .vI. Ut vero haec loca pro sacrificiis, & pro fidelium conventibus erecta Deo ab Episcopis consecratione dedicentur , multiplex ratio suadet. Principio enim dedicationem templi Salomonis narrat Regum Historia lib. 3. cap. 8. unde Ecclesiarum nostrarum, in quibus dignior ara statuitur, S immolatur sacrificium longe praestantius veteribus , commendat dedicationem Honorius Fortunatus, carmen sextum libri lcrtii sic modulans: Cum Salomon coleret geuerosi enca tria templi,
braelitisor feeit adesse viror . Levitas, proceres, pueror, juvenesque , senesque
undique eertati in regia pompa trahit . Mauunttir vituli, tauri jugulastur ad aras Et populi in votis gaudia eadis erant. Itane vero adfargit ritu placitura beato,
453쪽
η 3 De Theologicis Disciplinis
Dedicationem pariter, post contaminationem gentium, saetam sub Iuda Machabaeo legimus in libro Machab. I. cap. q. Ut quaedam proferamus ex Ecclesiastica Historia, Romae in Exquiliis a Principias
Apostolorum consecratam Ecclesiam, testantur vetera Martyrol gia , demonstratque Florentinius Exercitatione XI. in qua alias quoque antiquiorum templorum dedicationes vestigat. Ab eodem Ap stolorum Principe consecratas in Ecclesiam sanctarum Praxedis S Pudentianae domos diximus paullo supra. Caecilia quoque, sicut in fine Actorum ejus habetur, postulavit ante obitum triduanas induia eius , ut sanctus Urbanus domum suam consecraret Delesia nomine. Item Lucina: aedes dedicavit Marcellus, quas in eatabulam, id est. sabulum jumentorum vertit Maxentius, animalium curae sanctissimo Pontifice mancipato. Eusebius lib. X. H. Eccl. Cap. 3. pag. 3 o. commemorat festivitates , ἐγκασί--πόλω ν ἄρτι --γῶν --ἀκροσώ- , dedieatioNum per silvular urbes Oratoriorum recens fidest post restitutam Ecclesiae pacem fructorum: S lib. t v. de Vita Constan-stini cap. 43. pag. s48. narrat dedicationem Ecclesiae Ierosolymitais nae, ad quam Augustissimus Imperator invitavit omnes Episcopos, qui ad synodum Tyri convenerant. Athanasius in sua ad Constantium Apologia commendat dedicationem Ecclesiarum ab Alexandro, aliisque Patribus celebratam , assirmans aliquando se ante Encaenia
sacrificasse , c quod ei objiciebant Ariani) ob Ecclesiarum angustias,
S populorum frequentiam. vide eamdem Apologiam numero i7 sussciat autem ex historiis innumeris haec tantummodo produxisse. IIuc praeterea spectant canones .superiori numero Iaudati . Rationem insuper insinuant cap. Tuberπaculum, de Consecrat. dis . t. num. 2.excerptum ex epistola prima Felicis i v. quam tamen permulti censent esse suppositam 3 in quo capite haec extant: Si Iudaei, qui umbrae legis deserviebant, loca habebant divinis supplieationibus eonyeerata , ad Ofrendum sacrificium ἰ quanto magis nos habere eonvenit, qaibas veritas patefacta est ξ Neque enim consecratio templorum pertinebat ad classem illarum ceremoniarum , quae cum essent futurorum umbrae , erant in lege nova abrogandae, sed ad moralia praecepta, quibus praestribuntur divini cultus & religionis omela et ut dixi pertractans de Sacramentorum Ritibus capite ultimo libri tricesimi. S. Thomas q. 83. art. 3. ad 3. ait Ecclesias ex eosseeratione aequirere spiritualem quomdam virtutem , sed hoc non esse accipiendum , quasi loca inanimata sint gratia susceptiva; nimirum Deus in Ecclesiis peculiari quadam ratione praesens est, preces exaudiens , Rpeccata dimittens et unde Ambrosius in fine libri de Exhortatione Uirginitatis num. 94. ait: Te nunc , Domise , deprecor, ut supra hane domum tuam , supra bo altaris , qua hodie dedieantur, supra
hos lapides spirita es, quibus sensibile tibi insingulis remplum saera
454쪽
Liber Trigesimus tertius. Cap. XXII. 4 s
par, qaotidianus praesul intendas, orationesque fervorum tuorum , quae iis Me loeo funduntur , divina tua suseipias miserisordia . His conis sonant quae leguntur in ossicio dedicationis Ecclesiae . Solemni denique Eeclusarum benedictione loca Deo sacrata purgantur : idque etiam miraculis comprobatum est ζ aliquando enim dum consecrarentur Ecclesiae, inde sub porcorum imagine immundos daemones exiisse demonstrant quae de Consecratione Ecclesiae sanctae Agathar in Subti, ra narrat S. Gregorius lib. I. Dialogorum cap. 3 o. & de Carthaginiensi Basilica Fausti, etiam ab Augustino serm. III. & 26 r. laudata , scribit Victor Uitensis de Persecut. Vandalica lib. 2. num. 6.
VII. oritur nunc quaestio , quando Ecclesia polluta sit, neque possit
in ea divinum peragi sacrificium. Iureconsulti in titulum XL. tertii libri Decretalium has, quibus Ecclesia Violatur , causas enumerant. Prior est violenta ae voluntaria sanguinis effusio , de qua caput, Si Delesia, ejusdem tituli num. Io. & cap. Ecclesiis , de Consecrat. dist. r. num. go. Si ergo effusio sanguinis voluntaria non sit, veluti si fiat ab homine furioso , Ecclesia nequaquam polluitur. Si etiam percussio levis sit, neque ex ea em uat magna sanguinis copia, ut inter dum contingit in rixa puerorum, communis siententia est Ecclesiam . non violari. Violaretur tamen, si tuta tyranni trucidaretur in ea martyr ; quoniam licet patientis caritas sit Deo grata , illi tamen . injuriosa est occidentis impietas. Si vulneratus extra Ecclesiam, in eam ingressus expiret, vel effundat cruorem , nulla consequitur sacri Ioci pollutio; secus, si intra Ecclesiam infigatur vulnus, mors au tem, S effusio sanguinis soris contingat. Non violatur insuper Domus Dei, si in ea existens lapidem vel jaculum emittat, quamvis alterum extra positum assciat lethali vulnerer violatur e contra, si exterius mittatur lapis, aut iaculum , percutiatque in sacris aedibus commorantem . Em. GOnZaleg in I. Decretal. pag. 4. & vir doctus hujus aevi in Pontis Roman. p. a. pag. 22s. docent ex sententia Suaa reci violari Ecclesiam , s lapis , aut lancea ab Ecclesia emittatur , ictus vero extra Helesiam flat, vel Θ eoutrario . At Suareet in a. partem
disput. 8 I. sect. 4. scribit quidem pollui Ecclesiam , si quis iacto lapide
pereutiat aliquem in Gessa exi utem, sed haec subjicit: Seeus vero esset, si Θ contrario , qui existit intra Ecelesiam Iagitta vulnerais
rei alium extra Ecelesiam existentem: tune enim non violaretur Dei
H ; nam licet actio vulnerativa, effusi sanguinis in Delesia inchoetur , tameu ipsis vulneratio , seu usum extra Delesiam M. Pol-Iuitur item Ecclesia voluntario homicidio etiam absque sanguinis enfusione patrato, sive a seipso , sive ab alio, quamvis fieret praecedente sententia judicis . Si percussio, aut altera vioIationis causa, contingat extra Ecclesiae ianuam , ct in ipso quoque portae limine
455쪽
extra clauseram ostii, si ve in sacrario , in turri, in caemeterio , in conclavium aliquo, non pollui Ecclesiam consentiunt omnes. Plura ad hanc rem pertinentia memoratus Gon Zaleg in titui. de Consecrat. Eccl. vel altaris, Augustinus Barbosa Iib. 2. Iuris Ecclesiast. cap. 4. Navarrus in Manuali cap. et . Cab atatius in Theoria Iuris Canon. lib. v. cap. 2 l. Et ex Scholasticis in I. p. q. 83. art. 7. Franciscus Sylvius, Suare Z , alii.
Polluitur deinde Ecclesia voluntaria humani seminis effusioneis .eap. Delesiis, de Consecrat. dist. i. quae tamen si occulta sit , habet sacrilegii crimen , non cauouisam templi violationem. Quaeritur .an polluatur Ecclesia ex duorum conjugum eoncubitu. Violari negant in praecit. Caput Ecclesiis, Glossa, Amicus, Arriaga, ct ex nostratibus Baslius Pone ius . Amrmant tamen Turrecremata, Passeri nus, Sancheg. Gonetale Z in I. Decretalium , productis aliorum opiis nionibus , locisque laudatis, concludit Ecclesiam nequaquam pol in Iui, quando conjuges alibi mutuum congressium habere nequeunt. diuturno tempore in ea detinentur , ct vitare incontinentiam non ponsiunt. Navarrus, Vivaldus , ct Sylvius etiam in hoc casu putant adesse violationem Ecclesiae, S illicitam csse conjugum commixtionem ς propterea quod si abstinere debent altero eorum ah sentctis,
idem facere teneantur ob sacrorum locorum reverentiam . Habet robur tantummodo haec Opinio, quando res publice est nota , ct amois vendum est scandalum , atque devotio populi est reparanda ; alioqui consentientibus omnibus, quod citra peccatum committitur, neque notorium est, nullam inseri canonicam violationem , de qua disserimus . Atque hae brevi notatione facillimum est oppositas conciliare
Censetur praeterea Ecclesia polluta, si in ea sepulatur notoriὰ
exeommunicatar, capite Consuluisti, cit. tit. xv. num. 7. quod assir mandum itidem est , si in eadem Ecclesia sepulturae mandentur corinpora infidelium, vel paganorum, cap. Ecclesiam , de Consecrat. dist. I. num. et . & sequenti. Idem asserendum, si in Ecclesia humetur puer non baptizatus; non tamen , si nondum materno cx uterosit extractus, & una cum matre demortua sepeliatur: quoniam, etsi puer ille nondum natus, non pertineat ad maternum corpus, ut diximus libro xxx I. cap. 18. non ei tamen tanquam personae a matre
distinctae heneficium sepulturae impenditur, quando simul cum illata
redditur terrae. Cavendum tamen , ne puer semel ab utero matris separatus , ac sine baptismate mortuus , iterum inter materna viscera Claudatur, ut eodem cum matre condatur sepulcro; id enim fieret
dunta Xat in gratiam pueri: nec desunt qui tenent in tali casu Ecclesiam violatum iri. Certe id sentit haud vulgaris Theologus Francis
456쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XXII. 6st
Dct. 4. putat pollui Ecclesiam, si dum mater sepelitur, occidatur filius in ejus utero clausiis , secus si id contingat extra Ecclesiam .: sed illo in casu violatio a crimine homicidii repetenda est, non a sepultura enecati pueruli. Disputari solet, an polluatur templum , quando Ecclesia eoπ- feeratur per Episcopum exeommunieatum. Veteres omnes ante Sua-resium, Paludanus, Angelus , Tabiena , Panormitanus, Ostiens s , Salii scripserunt, omni dubio procul violari. At Suarea oppositum tradidit, eique accesserunt Gibalinus de Censuris di R. Ui I. quaest. s. Henno de Sacrificio Missae disput. 23. Fagundeg, Ugolinus, Gonza. lea , alii. Ducuntur hi potissimum hae ratione, quod talis violatio in iure non sit expressa, argumenta vero , quae in contrarium urgeri possunt ducta paritate a sepultura excommunicati, vim non habeant in his quaestionibus ad Ius Canonicum pertinentibus . Addunt, si paritate certandum sit, nec violari Ecclesiam, quando in illa excommunicatus Missam celebrat, iuxta cap. nobis, de Sacramentis non iterandis. Non cecidit tamen a jure suo sententia illa vetustior, nam pro ea pugnant Sylvius citato in loco, Cabassiuius item
lib. V. cap. 2I. num. 6. Barho Ia praecit. cap. iv. num. Es. S Iurisperitorum, Theologorumque permulti. Ajunt enim eamdem sententiam regulis Iuris consentaneam esse , ex quo suerit aliquando communis, S nunquam Ecclesia statuerit contrariam. Revera Suarea fatetur se non invenisse autores aliquos si hi consentientes et quod videtur esse suffciens argumentum falsitatis. Ex his vero saltim oritur non leve dubium, quo stante optimum consilium est, si Ecclesia reconcilietur. EX tra controversiam denique positum est . consecrandas iterum Ecclesias ab haereticis occupatas, ut habetur cap. Delesias, ct cap. Ari norum, de consecrat. dist. r. num . ar. S ga. idque confirmant quae ex magno Gregorio , & Victore Vitensi laudata sunt in fine paragraphi praecedentis. Videtur autem eamdem de haereticis , ac de eXzommunicatis habendam esse rationem. Quocumque modo polluatur Ecclesia , si ante fuerat consecrata,
nonnisi per Episcopum debet reconciliari, ex Rescripto Gregorii IX. ad Episcopum Astoricensem , cap. qua, de Consecrat. Eccles 9. Si autem Ecclesa consecrata non fuerit, reconciliari potest, an Aiν te Episcopo, per simplicem sacerdotem, cap. finali ejusdem tituli, Si Ecclesia. Clementem IV. non semel indulsisse simplici presbytero securitatem pollutas Ecclesias reconciliandi, oh servarunt ICC. in I II. decretalium ς atque haec indulta de Ecclesiis non consecratis exposuerunt Ostiensis, Stagnanus. Ucrumtamen delegatione Summi Pontificis poste a singulis presbyteris Ecclesias reconciliari S consecrari, diximus superioris libri capite vii. agentes de ministro Confirma
457쪽
4sa De Theologicis Disciplinis
VIII. Itaque iuxta canones superiori numero U. laudatos, privat73 i domibus, atque omnino extra Ecclesiam , ct ad divinum tantum ea lis tam dedieata oratoria, peragi Midae sacrificiu in non potest, atque.
ne id Episeopi in suis dioecesibus patiantur , iubet in decreto de ob inservandis & vitandis in celebratione Misse, quod canones sess. Xxti. immediate consequitur , sacrosancta synodus Tridentina . Hoc decreto revocata est facultas, quam olim habebant Episcopi licentiam Iargiendi, ut in privatis oratoriis agantur Missis, cx cap. Missarum, de Consecrat. dist. I. atque circa potestatis hujus abrogationem omne dubium eliminavit in epistola Encyclica anno i6is. summus Pontiis sex Paulus V. In aedibus tamen, quas inhabitant, possunt episcopi privata oratoria ad sacrificandum habere: sed ut erigantur in privatis aliorum domibus , petenda est ab Apostolica Sede facultas. Agathensis Synodus an .s 6. canone 2 I. statuit, ne Misi e celebrarentur
in oratoriis in Pasobate , Natali Domini, Epiphauia , Adscensione Domini, PenteeVie, Natali S. annis baptisa, cy' si qui maximi diei iussisitatibus habentur; ac fieri solet exceptio consimilis in .
facultate oratoriorum privatorum, quando ab Apostolica Sede conceditur , ne scilicet in his celebretur Missa in die Milouatis Domini, Epipha viae, P. v. in Caena Domini, Posibatis , Pentecostes, crinnanis elationis er Mysumptionis beatissima Virginis IMariae , SS. postolorum Petri 9 Pauli, 9 οwvium Santiorum. Istae enim Festivitates
a S. R. Congregatione die 17. Novembris an . I 6o . declaratae sucis runt praecipuae atque solemniores . Praeterea in aliis locis cum altare
portatili, de quo infra , celebrari potest Missis sacrificium , urgente nee itate, ut in castris sub papilionibus , aut sub dio; in littore ab
Ecclesiis remoto; in plateis, vel in agro, si diruantur, aut terraemo tu quatiantur templa, necnon si horum angustiae in magna aliqua populorum frequentia capere non valeant multitudinem confluentem: in quo tamen postremo casu consulendum Episcopum docent
pravissimi, doctissimique scriptores . Disputatum a Theologis, &Iureconsultis in utramque partem , an sacrisicium Missis peragi possit
in navibus. Negant verti id pcrmulti ob inconstantiam fluctuum, ac dubitae tempestatis pericula . At alii ex adverso reponunt langue re interdum fluctus malacia S tranquillitate , perito 'ue naucleros praesentire ventorum commotioneS atque procellas: fas proinde esse suctibus quiescentibus facere rem sacram ἰ ct si sorte subita excitaretur tempestas, servare quod fieret in templis si Missas agentiis hus improvisum S inopinatum accideret impedimentum. Addunt ex Baronio ad annum oo. num. 3. peractum in navi sacrificium a V ut Danno Senonensium Epistopo ; quod Scriptor Eminentissimus refert ex Iona Monacho, & Surio ad diem a o. Martii; MaAimianum
458쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XXII. 4s 3
quoque Siracusanae civitatis Episcopum, omnesque, qui cum ipso erant in navi Adriatici maris fluctibus quassata, data sibi invicem pace , aeeepisse corpus ct sarguinem Redemptoris, ex Gregorio Dia-
Iogorum tertio, cap. 36. Hoc tamen postremum exemplum potius
de communione Eucharistiae in illa navi asservatae, quam de peracto sacrificio, accipiendum esse demonstrant verba ipsa Gregori l. Videtur nunc controversia ista finita; nam posse in navibus peragi sacri seium ex privilegio tantum Apostolica Sedis, tradunt unanimiter
viri percelebres , Pignatellus tom. V ID. Consultat. I 24. num. I. Cardinalis Putra in Comment. ad Constit. 2. Urbani V. Rotarius in Theologia Regularium tom. 3. lib. I. cap. 2. Meratus in GaWantum p. I. tit. Eo. aliique permulti, quibus adhaeret sect. a. de Sacri f.
Missae num. ς 3. eruditissimus Pontifex . Hi nimirum demonstiant ce- Iebrari Missas , tranquillo coelo , in navibus Indicis ex privilegio Clementis VIII. R Pauli V. privilegium hujusmodi denegatum a summo Pontifice triremibus maris Mediterranei; concessum denique, praevio Voto S. Congregationis Concilii, a Clemento XI. diei 3. Martii anno I7o6. strenuissimis Ordinis Hierosolymitant Equi
Spectant insuper ad sacrificii locum altaria , de quibus dixi nonnulla pag. 4la. S seq. Appellant Hebraei altare nain Debeaeb , a radicali nn , Eabaeb, Iaerificavit ἔ quemadmodum Graeci θυσιαζήριον, a , sacrifico : Latini eAltare dixerunt, sive quod pro holocaustis ignem aleret, sive potius ab altitudine, quod scilicet in tumulis a terra exaltatis sacra facerent diis superis. Hinc Uirgilius Ecloga v. aras Daphnidi, altaria Phoebo erecta aliquo discrimine notat: quamquam & altaria Iovi posita appellat aras, ubi de Iarba ait Aeneidum IV. Centum aras posuit, vigilemque sacraverat senem . Quare & latinissime arae, & altaris nomine utimur indiscriminatim . At de his alibi dictum est, nec iterum occupare nos debent obseris vationes Grammaticorum. Altaria in lege veteri alia terrea erant, alia lapidea, alia aenea, alia aurea. De terreis legimus Exodi xx. 24. Evitare de terra facietis mihi, ubi nudam humum , aut Iateritium opus significat tum hebraica phrasis, re nardi, MEMachadamab , Misare terram ἰ tum versio LXX. θωνια ον . Altare Iapideum commemorant proximus versus ejusdem capitis vicesimi,& loca alia Scripturarum innumera . Legitur codem versu altare non
aedificandum desectis lapidibus, sed de rudibus & impolitis , Drbe ne abrasis scaIpelIo particulis Iudaei ad superstitionem , vel mag icas
artes abuterentur. Altare aeneum, quale describitur a. Paralip. IV.Cremandae hostiae deserviebat: unde S aedificatum de lignissetis, Disit goo by GOrale
459쪽
Exodi xxvir. tabulis aereis tegebatur, ne laideretur a flamma. Altare aureu in , de quo Exodi xxx. , erat pro adolendo GImiamate ,
quod erat sussum igii genus ih idem deseriptum, ideoque Graeci appellarunt idem altare θυμHii iis . At de his plura sacri Interpretes :exquisita verb in Myrothecio it. litteratissimus Scacchus. In lege nova quaedam altaria su ita lignea colligimus ex Athanasio epist. ad Solit. optato Iibro vi. contra Parmenianum, & Augustino Iib. V. de Baptismo cap. 2 . ac lib. I. adversus Cresconium cap. 43, Serva tur Romae in Titulo S. Pudentianae ligneum altare , in quo fertur sacrum peregisse Petrus princeps Apostolorum . Turrecremata in cap. uaria , de Consecrat. num. 3 i. resert S. Sit vestrum in Lateranensi Basilica consecrasse altare ligneum , de quo etiam Iib. I. Cap. 4. Cae sar Rasponus in opere de eadem Basilica . Verum Silvestri taculosuisse in usu altare lapideum demonstrat ex oratione Nissent in Christi baptisma, ct ex monimentis aliis lib. I. Rerum Liturg. cap. 2 eruditissimus Bonae atque jam ab annosi . a Concilio Epaonensia satu tum suit, ut altaria tantum lapidea chrismatis unctione faerentur . Vide praecit. cap. Altaria. Altarium consecrationem commendant varii canones apud Gratianum de Consecrat. dist. I. S in I. Decretalium tit. 4o. Eamdem R Tatio suadet, quod non solum oporteat, ut sacer sit locus sacrificii remotus , Verum etiam proximus, & in quo peragitur ipsum mei sacri scium. Id natura ipsa tradente praestitit Iacob, qui Genes xxv I I I. I 8. lapidem erexit in titulum , fandem oleum desuper. Hoc ritu non fudit Iacob oleum , ut serWaretur memoria visionis, ad hoc enim satis siet erectio lapidis , sed ut Deo locus consecraretur : unde & Io
cum ipsum appellavit Setbel, idest, domum Dei. Impositum vero fuisse hoc nomen ob loci sanctitatem inde apparet, quod erecto ibi. dem a Ieroboamo uno ex vitulis aureis , transierit nomen Bethel ita Eetbaven , quod significat domum idoli , seu vanitatis . In illa unctione figuratum aliquid quod ad magnam pertiueat Sacramentum , scribit sapientissimus Augustinus lib. xvi. de Civit. Dei cap. 38. RNazian Zenus Orat. a. de Theologia, sev xxxiv. yaeob , inquit, eo umnam inungendo dedieavit areano haud dubie eonsilio, quo Lapidem nostri causa inunsium denotaret. Quae obiter dicta sint ad re fellendum Du-Vertium scribentem nil mysticum in ea unctione inveniri . Apparent evidentius hujus consecrationis mysteria ex altarium expiatione, R dedicatione , de qua Levitici i6. Exodigo. & I. Machab. cap. 4. In his quippe locis unctionem factam sancti allanis atque emundationis causa demonstrant scripturae verba. DiximuS autem alibi in altarium consecratione necessarias esse Reliquias Sancto rum Martyrum ἰ quod confirmant canon ς. Concilii Asricani an no 424. sive cap. maeuit, ut altaria, de Consecrat. dist. I. n. 26-
460쪽
Liber Τrigesimus tertius. Cap. XXII. 4 s s
canon . Concilii Gen. VI I. an. 87. Hieronymus adversus Vigilantium cap. g. Ainbrosius in Epistola ad sororem suam Marcellinam, Augustinus lib. ao. contra Faustum cap. 2I. &Paulinus, cujus Natali ix. haec sunt verba:
Numque Apostoliei einerer sub ealite mensa Depo iri, plaeitum Gripo spirantis odorem
Pulseris inter Iancta Sacri libamina reddunt. orat propterea Sacerdos accedens ad Missae Introitum, Per merita Sauctorum tuorum, quorum Reliquia bis sunt. Altarium numerus non est Ecclesiasticis definitionibus constitu
tus , tametsi Carolus Molinaeus lib. 2. ControU. cap. I . contendat unicum in singulis Ecclesiis permittendum, tum ex Apostolica consuetudine, tum ex Hieronymo scribente in caput a. Ostae vers. I 3.
habere EccIesiam unum altare. haereticos plurima. Sed facillimum . est Calvinianum illum hominem refutare; siquidem ut Ecclesiae status felicior nunc est, ct presbyterorum numerus amplior, ita major est altarium multitudo , quemadmodum diximus supra de Mistis . Praeterea variabilis est, uti in ceteris, hac in re temporum, locorumque disciplina. Nec altarium numerus postremis saeculis adauctus est: nam Gregorius lib. v. epist. 43. ad Palladium tredeeimetundem Ecclesiae altaria commemorat, & Nolanus Episcopus Paulinus praelaudato Natali cecinit rSpectant de superis aliaria tota fenestris .
Hieronymus autem altaris nomine intelligit fidem , atque communionem , unde ait eo loci de haereticis, Habeat tot altaria, quot sobismata. Usurpatur eadem phrasi de iis , qui secedunt ab Ecclesiae unione, Erigere altare eontra altare; quod invenies apud Cyprianum , Optatum , atque Augustinum .
Praeter aItare immobile & loco adhaerens, datur altare moto rium ; quod Altare viaticum appellat Durandus in Rationali, nisbulam itinerariam ordo Romanus , Altare gesatorium S. Anselmus , S Hugo Flaviniacensis , Lapidem portatilem alii apud Mabillonium Praef. in Saeculum 3. Bened. num. 78. Demonstrat Cardinalis Bona ex Capitulis Hincmari, altaris portatilis olim usum fuisse, cum cele-hrandum foret in altaribus fixis nondum consecratis , aut in oratoriis privatis, quorum aris tempore duntaxat Agendae Deer lapis a poneretur, chrismate ab Episcopo delibutus: unde S nunc Orientalis Ecclesia utitur Amsanriis, Astimeoo, adhibendo tantum, quando loblatio Liturgiae sit in altari, de cujus consecratione non conis stat . In privatis ergo oratoriis non erant olim altaria conserato Dispide ornata . Paris viatisi privilegium concessum quibusdanr Regularibus legimus cap. In bis, in v. Decretalium tit. 33. de Privilegiis ,