장음표시 사용
481쪽
plicabitur. Illa inquit S. Thomasq. 29. art. I. est gratiae praeventeae tis est Edius ς istud vero eassa effectrix gratiae sanctificantis . Hare autem omnia ex proximis disquisitionibus perspicua sient.
l Demonstratur adversus haereticos Paenitentiam esse verum SacramenIum a. Gripo institutum.
ΙNτε R Haereticos, qui primlim negarunt Sacramentum Poenitet
tiae cum Bellarminus lib. r. cap. 9. tum Doctores Scholastici reis censent Montanistas , S Nootianos . Guspar Juenin, Le-Droint, aexecentiorum abii sentiunt ab hoc errore haereticos istos fuisse immunes, atque in eo tantum errasse, quod erederent aliqua sollim, sed non omnia peccata posse Ecclesiae potestate remittF. Ac de Montanistis hoc videtur adserere Tertullianus, qui de pudicitia cap. a. ait mundari delicta, quae quis in fratrem , sos in Deum a Verit; a que cap. ι9. distinguit inter pereata graviora dr exitios , qua veniamaron capiast, ut homicidium , idololatriam, fornicationem, hi a Dphemiam, S inter alia peccata lewiora, quae appellat quotidiaua Ἀ- ausionis . ut iracundiam , detractionem, & prolatum temere iura mentum . Atque istorum peccatorum veniam concedi Tertullianus addictus Montanistis existimat . De Novatianis etiam scribit S. Amin rosius lib. r. de Poenit. cap. D num. io. Sed funι se excepsis gravioribus eriminibus, relaxare veniam levioribus. Ceterum S. Epi-
Phanius haeresi s9. num. t. ait Novatum assirmasse eum , qui post bap-πismum delinqaeret, nullam posse consequi misericordiam , quod Staffrmae S. Philastrius haeresi 8a. ct apud Photium Codiat 32. S. Eul iἶius Episcopus Alexandrinus , atque ipsemet Ambrosius , praeced.
p. a. num. s. ubi ait Novatianos Stolaorum quodam more omnia pee-esta paribas aestimasse mensaris, edi aegae eum, qui gauum , ut ojunt, gauisaeeum , atque illum , qui patrem supesverit, perpetuo cxle pibus abdicandos musteriis, quod merito quidem Ambrosius connumerat inter Stoicorum errores, quos & Venusinus Poeta Satyra 3 lib. I. refullit dicens: Ne vincet ratio hoe, tantumdem at pereet, idemque aevi reveros eauleis alieni fregerit horti, Et qui foetur a Divam saera legeris. eis Ecgula , pereatis qua poenas irroget aquas . Idem de Novato , ac de Montano uteris consignarit S. Hierinnymus , amrmans ab lix enantibus manum son porrigi , projitar,
482쪽
Liber Τrigesimus quartus. Cap. II. 677
fores Delesiae: quae Hieronymus tradit epist. 27. ad Marcellum pag. 6s. ad Pammachium 3o . ct ad Oceanum 6s9. edit. Martianaei. Etsi
autem reponit memoratus Iueninus quaest. I. cap. I. de Poenit. eximios hos Patres nequaquam Novatianorum mentem & systema suishassecutos, confidenter tamen , ac irreνerenter haec dicta sunt; cum Deile possint omnia revocari ad concordiam , si dicamus tam Montanistas, quam Novatianos, cum aequalitatem iliam criminum nimis odiosam esse cognoscerent, ab ea postmodum recessisse. Atque id aperte assirmat S. Ambrosius post Verba nuper producta , Sed Hune δε exeeptis travioribus eriminibus, relaxare veniam levioribus, imis mediate subiiciens : Non hoe quidem caesor vesbi erroris Novatianus , qui nemini dandam poenitentiam putavit. Ex quibus apparet falli recentiorum plerosque , qui censent neminem ante saeculum XVI. bellum sacramento Poenitentiae indixisse. De Ualdensibus, Uiclestis
stis, & Hussitis subscribendum omnino est doctissimo Meldensium Epis.
copo, qui in Hist. Variat. lib. XI. num. 1 4. S i 6s. docet ab his haereticis nunquam Sacramentum istud fuisse negatum, cum in hoc tamen pessime sentirent, quod vellent sacerdotes improbos tanquam ad laicorum ordinem redactos carere potestate tam absolvendi, quam administrandi reliqua sacramenta. In hoc autem haereticos istos errasse , & non in dispungenda Poenitentia ex albo Sacramentorum , recte observarunt praelaudatus Iuen in ConcI. 3. ΤOurnelius pag. I a.
itassius 6. Le Drointai. quod ex Concilio Constantiensi , Thoma Ualdensi, Raynero, atque ex ipse Niclefi Trialogo, Bossuetius priamum , deinde hs, ceterique Theologi demonstrarunt. At pertinaciter secramentum Poenitentiae denegarunt posteriorum haereticorum permulti . Principem hos inter locum tenct Zu- vinglius , qui in libro de vera S falis Religione cap. de Sacramentis negat his Poenitentiam adnumerandam . Calvinus lib. iv. Institui.
cap. I9. num. I . contendit Poenitentiam non esse sacramentum a baptismo distin mim , ae nos, quocunque haptietemur tempore, in
omnem vitam ablui ct purgari, ita, ut si post haptismum lapsi fuerimus, repetenda st baptismi memoria, ae hac armandus animus , ut de peceatorum remissione semper sit certus atque securus o Kemnitius in Examine Concilii Trid. ad cano r. de Poenit. Matthias Illyricus , Nigandus, aliique plurimi absolute duo tantum sacramenta xecipiunt, Baptisinum, & Eucharistiam . Lutherus , ct Melanchthon videntur alicubi Poenitentiam accensere sacramentis, alicubi ab horum numero illam expungere : sed sive admittant, sive non, negant ab solutionem sacerdotis esse actum judicialem, quo remittantur pecca ta, autumantes esse illam pronuntiationem quamdam , fit declaratio nem extrinsecam , qua absblutus excitatur ad fidem, & credens a
Deo remissa sibi peccata, arripet hac ab omnibus sere Novatoribus
483쪽
4 8 De Τheologicis Disciplinis
iactata fiducia commentitiam illam iustificationem , stam in sola imputatione iustitiae Christi . Illiduntur eidem scopulo qui Consessionem sectantur Augustana me in qua licet art. XI. admittatur pecca torum consessio; sacrilege tamen definitur poenitenti necessariam non esse deliciorum enumerationem . modb eae Evangelio, seu absolutionas animadvertas , quaeso , qua fraude absolutionem appellitent Evangelium eredat propter ciri tum remitti peeeata.
Plura itaque , ut undequaque refutentur haereses execrandae , a
nobis in disputationem trahenda sunt: Primum, an sit aliquod Sacramentum , in quo judiciaria Sacerdotum potestate lapsi post baptin
mum Deo reconcilientur alterum, an hoc Sacramentum sit aliud praeter baptismi reminiscentiam: tertium, an per illud remitti ponsint peccata omnia, quantumvis gravia, ct detestabilia e proximum , an poenitentibus necessum sit in consessione singula enumerare delicta : postremum, an sacerdotes absolventes remittant peccata, an verb tantum pronuntient & declarent esse remissa . Sed quoniam ex his tria pertinent ad varias hujus libri partes; expediam nunc duo priori loco recensita. demonstrans Poenitentiam verum sacramentum esse , S a baptismo distinctum, nonnulla addens de huius Sacramenti institutione, atque necessitate, quae sunt primi hujus capitis consed taria , de reliquis opportuniori loco dicturus . PROP. I. Poenitentia cst verum ac proprium novae legis Sacra mentum, quo iudiciaria sacerdotum potestate remittuntur peccata . Sit prior hujus dogmatis demonstratio ex scripturis. Christus contulit sacerdotibus facultatem remittendi peccata eorum, qui ad Ecclesiae claves confugiunt. Atqui id sacerdotes praestant per veri propriique nominis Sacramentum , quod appellamus Poenitentiam . Haec itaque sacramentum verum ac proprium est. Datam potestatem
illam a Christo; perspicuὲ commonstrant quae leguntur Matth. XVI. I9. ubi inter alias Petri prerogativas haec habetur , Ruodeunque Ingaveris super terram erit ιigatum ct in eaelis: quodeunque solveris Iuper terram erit solutum ct in eoelis. Quae praerogativa tametsi competat peculiari titulo supremo Ecclesiae Rectori ob iurisdictionis maximam , plenissimamque amplitudinem . collata est etiam ceteris Apostolis Ioannis xx. ai. quando illis Dominus inquit, eineipite Sp3ritum sanctum: quorum remiseritis peccata remittuntur eis ἔ ct qaorum retinueritis, retenta sunt. Ex collatione autem hujusmodi po- tellatis consequi Poenitentiam esse verum sacramentum, sic demonstro . Ad Sacramentum constituendum requiritur, quod sit a Deo institutum, quod externo aliquo symbolo sanctificantem gratiam significet, & quod hanc Meienter producat: quamquam hoc postremum haeretici praefracte ac temere denegent. At in praecitatis Evangelicis testimoniis expressam habes divinam institutionem. Hinc etiam erui
484쪽
Liber Τrigesimus quartus. Op ΙΙ.
tur ext ernus ritus . & gratiae symbolum; siquidem si sacerdos solvere velit peccata sua confitentem , opus est, ut judicium proserat, Se exteriori signo appareat quibus iuxta collatam sibi auctoritatem dimittat crimina, quibus autem retineat: praeterquamquod exhibet etiam signum rei saera tum poenitens , qui provolutus ad cons flarii pedes , ct sactus accusator sui commonstrat sese a viis pessimis avertis.st; tum sacerdos, quia absolutionem impendens ostendit quomodo exerceat factam sibi a Domino potestatem. Atque inde etiam sequi tur eouario gratia, sine qua, ut demonstravimus agentes de iustificatione impiorum, neque abstergimur a maeulis peccatorum , ne que renovamur Spiritusancto, neque induimus novum hominem .
qui tu iustitia ct Ianctitate ereatus es. Hinc Concilium Tridentinum
siss. xiv. can. i. ait: Dominus autem Sacramentum paenitentia tane
praeeipue in lituit, eum a mortuis exestatus νυ flavit is diRUuisios Dos, dicens: e eipite Spiritum sanctum e quorum remiseritis
peccata remittuntur eis, edi quorum retinueritis retenta sunt. Quotam insigni ficto , ct verbis tam perspicuis . potestatem remitte A, erretinendi peteata ad reeoneiliandos fideles, post baptismum lapsos,eApostolii , ct eorum legitimis Decessoribus fuisse eommunieatam ania versorum Patrum consensas semper intellexit.
Tridentinae Synodi postrema verba insinuant nobis alteram proinpositionis probationem , ex Patrum consensione petitam . Sed cum plura ex ithris Patrum producenda sint ubi de ipsa peccatorum consessione , S de abPlutione sacerdotis data opera pertractabitur ἔ aliqua nunc tantum . sunt recensenda. Tertullianus de Poenit. cap. 7.
sermonem instituens de peccatis post baptismum patratis, ait: me igitur venena praevidens Deus eollocavit A vestibulo paenitentiam δε- eandam, qua pulsantibus patefaelat i ct proximo cap. 9. eamde . poenitentiam describens , ne quis sorte putet loqui Tertullianum de tota impiorum resipiscentia, subjicit: Hujus paenitentiae secunda, quauto in arto negotium est, tanto operosior probatio est; ut non solaeonstentia praeferatur, sed aliquo etiam actu administretur . Transit deinde ad exomolagesim, & delictorum manifestationem , de qua alibi. S. Cyprianus in libro de Lapsis pag. 38 I. commendat, ct apud Deum gratam esse testatur Remissionem fiuctam per feerdotes . Epist. s4- quae Synodica est, haec ad Cornelium pag. I I. scripsit r Nec euim far erat, aut permittebat paterna pietas , ct divina elementia Ecclesiam passantibus elaudi ἔ er dolentibus ae depreeantibus spei sal raris futatam deuexari, ut de saeculo reeedentes sine eommunicatione ct pure ad Dominum dimitterentur, quando permiseris ille qui legem dedit, ut lixata in terris etiam in eoelis Istata essent, silvi aurem possent illis, quae priar in Gessa solverentur . idem Cyprianus Epist. 67. pag. - . queritur a Marciano Arelatensi pacem S com
485쪽
munionem denegatam fuisse fervis Dei pae-entibur, ct dolentibus .ct Delesiam lae mis di gemitu er dolore pulsantibur; atque Epist.
69. pag. 264. ita Florentium Pupianum alloquitur et Subveuiat Pupia isnus , er sententiam dicat, ct iudieium Dei ct orsi in areeptum referat, Ne tantus fidelium numerur , qui sub nobis aresistas est . Me sp alutis dr paeis exisse videatur. S. Ioannes Chrysostomus I. r.
de Sacerdotio cap. s. demonstrat maximam sacerdotum dignitatem, quo Deus optimus ipsis tantum , non autem Angulis, vel Archanis gelis dixerit, Ruaeeasque auigaveritis io terra, cte. ac , Ruρrum remiseritis pereata, ere. unde infert habere illos ampliorem , quam habeant terrestres principes, potestatem, quoniam hi solvunt viniscula duntaxat corporis ς υ autem quod solvunt facerdotes . ipsam
pite, quantum Judaeorum sacerdotibus sint EUangelici praeserendi, ex quo illis datum fuerit corporis lepram purgare, immo verius haud purgare quidem, sed purgatos probare: At vero nostris Iaeerdotiabus , non eo oris lepram, verum sui, sordet, πω dico purgatas probare, sed purgare prorsus concessum sit, amo . λι-πσα--, a '
ἐξ-- . Similia docet in cap. xx. Joannis , S post eum Cyrillus Alexandrinus, Theophylactus, aliique Graecorum . Ambrosius lib. r. de Poenit. cap. 2. num. 6. arguit No atianos reserUantes soli Deo reo mittendorum erimisum potesatem , praecitato textu , Mee0ite Diaritum sanetum: quorum , cte. Ait proximo numero Ecclesiam in utroque servare obedientiam , ut perestum or auiget dr relaxet,
num. 8. addit: Munus Spiritussansti es osmiam Deerdotir , jus autem Spiritus sancti in solvendis, ligandisque eriminibus es s quomodo igitur manus ejus vindieant , de erius diffidunt jure ct potesat GlProximo cap. 3. num. Io. habet verba relata in cap. Deus, de Poenit.
di st. i. Sed Deus distiniatonem non ferit, qui misericordiam suam promisit omnibus , ct reIaxandi lisentiam Deerdotibus suis sine ulla exceptione eoncessit. Verum cum Ambrosius exagitet potissimum Novatianos negantes graviora crimina relaxari, iterum egregios illos de Poenitentia libros delibabimus. S. Hieronymus lib. I. Dialogi adversus Pelagianos pag. sci4. scribit hominem redimi a peccato santuine Salvatoris , aut in domo baptismatis, aut in Paenitensia , qua amitatur baptismatis gratiam per Messabilem clementiam Salvatoris . qu sos vult perire quemquain, nec deIesaiar mortibus pesteatorum , sesul eonvertantur er vivant. Idem in Epistola ad Demetriadem pag. 9o. appellat poenitentiam fecundam post naufrvium tabulam , qua phrasi perperam a Calvino suggillata lib. 3ν. instit. cap. I9. num. I . utuntur etiam Tridentini Patres sessi xiv. canone a. S. P. Augustinus
486쪽
Liber TrIgesimus quatius. Cap. II. 68 r
ae Haeresibus num. 38. de Catharis, seu Novatianis ait: Meuπdar nuptias non admittunt, Paenitemiam uetant: quibus prosect 3 verbis intelligit Sacramentum Poenitentiae; siquidem Novatiani illam poeis. nitentiam negabant, qua ab Ecclesia omnibus lapsis datur pax S reis conciliatio , hanc tamen a Deo petendam esse astirmantes . De ipsa met poenitentia ait S. P. in Enchiridio num. I . io Eeelsa remitti pee-eata r ideo ipsam Delesiam Dirisam sanctum p sus seeepisse , sine
quo non remittuntur ulla peecata ἔ ita ut quibus remittuntur , eo sinsequastar vitam aeternam. Tract. XLIX. in ea verba , Solvite illum . oesinite abire, Ioan. X r. s. Comparans reconciliationem peccatoris resurrectioni Lagari, atque paenitentium consessionem , absolutionem Sacerdotis , S gratiae consecutionem Commemorans, inquit n. 24.
Ruando eontemnis, mortuus jacer: quando confiteris, proeeris. Ruis es enim procedere, nisi ab Oeeustis vetat exeundo manifestari Sed ut confitearis, Deus facit ma na vore elamando , ides, magna eratia voeando . Ideo cum processisset mortuus anae ligatur, eonfitens adhue reus; at solverentur peccata ejus , ministris hoc dixit Domina ,
seisite ilium , ct sinite abire. Ruid es , Solvite, O sinite abire
Ruae fiseritis is rerra, soluta erunt ct in eao. Similia serm. Iset.
num. 8. Tractatu insuper CXXI. num. 4. in ea verba, Ruorum rem
seritis, cte. inquit: me eoπtinuo de peccatoram remissione ae deis sentisse substeis. Denique victor Vitensis libro a. de Perseeut. Uanindalica num. xi. inducit fidelium turbas cereos manibus gestantes . siosque infantulos ante vestigia martyrum Projicientes, ac voce ista cIamantes r Puibus nos miseros reli uitis, dum pergitis ad eoronas tqui bos baptizaturi faut ρarvalor fontibus aqua perennis E qui uobis paenitentiae munus collatur ust, ct re uetuariovis indulgentia obiastrictos pereatorum vinculis soluturi, quia vobis dictam est, mae- easque Diseritis super terram, erunt soluta ct in eaelis In his uti. que , ct in testimoniis aliis compluribus, illa nobis Paenitentia delineatur , quae includit Exomologesim , & delictorum manifestationem et uua Sacerdotis ministerio poenitentibus & dolentibus Ecclesia pacem S r missionem largitur οῦ & in qua Ministri Domini animarum macuis
Ias distinguunt, purgant, solvunt, remittunt. Atqui Poenitentia listiusmodi est Sacramentum , quale Ecclesia Catholica profitetur. Igitur Sacramentum Poenitentiae , ut supra diximus cum Tridentino, demonstratur & confirmatur universorum Patrum consensu . Proxima est argumentatio deducta ex perpetua Ecclesiarum omnium consensioner cujus primum invictissimumque argumentum est, quod haeretici nequeant ostendere quis primus Sacramentum istud invexerit si ue apud Orientales, sive ob occidentales, qui unanimiter sicramentalem Poenitentium absolutionem agnoscunt, hujusque exhibent in Ritualibus. libris sormulas varias , a Morino, Martento,
487쪽
8 a De Τheologicis Disciplinis
aliisque doctis viris cestinas. Deinde perpetuam hane apud Orienis tales fidem testantur Iobus Monachus, Simeon Thessalonicensis, Io annes Paleologus, Hieremias Patriarcha Constantinopolitanus, Gabriel severus Philadelphiensis , Gregorius Hieromonachus, Synodus Cypria Germani Episcopi Amathuntis, & Constantinopolitana Partheis nil ad Wersus apostatam Cyrillum Lucarim ς nec non monimenta alia quam plurima , quae iterum adserre, cum partim conscripta si ut ab λllatio Consensionis Ecclusarum libro tertio cap. t 6. partim verb a nobis praecedenti Volumine lib. X xx. cap. I. laudata, praeter rem minret, ac supervacuum . Apud Iacobitas etiam, & Coptos, quamvis reserat Chronicon orientale abrogatam Sacramentalem Consessionem a Ioanne Abulmagedo , perpetub tamen obtinuisse in Ecclesiis Catholicis demonstrant apud Sollerium in Appendice ad Patriarchas Alexandrinos num. 2o8. S sequentibus Bernatus, Vanslebius, & Nai-ronus. Permulti denique Lutheranorum . quamvis negent ramnia peccata esse manifestanda, atque a sola poenitentium fide justitiam reis petant , nihilotamen minus Sacramentum Poenitentiae agnoνerunt cum
Luthero, qui in libro de Captivitate Babylonica inter Sacramenta recenset Baptismam . Paenitentiam, ct Panem, cui subseripsit Me-Ianchthon in Iocis communibus an. Is I. In Consessione Augustana art. xi. legitur , De Confessione docent, quod absolatis ρrivata in Delesia retinenda sit. Quod repetitur art. proxim , ubi damnantur Novatiani, qui πolebam absolvere lapsos post baptismum , itidemque art. I v. inter illos , qui inscribuntur, inbustis mutati. Idem de Poenitentia statuit Consessionis hujus Apologia, ut observat in His . variat. Meldensis Epistopus lib. I. num. 48. Retinuit idem Sacra mentum Henricus vi II. apud ipsum mei Auctorem praestantissimum libro v II. num. 24. Atque id egisse apostatas, quoniam negare non poterant quod toto orbe profitebatur Ecclesia , auctor est in praecitatum articulum xi. Augustanae Consessionis Fabricius Leodius . Sive ergo Ecclesiarum attendatur consensio, sive Patrum doctrina, sive auctoritas Scripturarum sanctarum , sive ratio illinc deprompta ,
manifestum est optimo iure sacrosanctam Synodum Tridentinam statuisse hunc primum de Poenitentia canonem : Si qais dixerit, in Gatholiea Eeelsa meritentiam nos esse vere ct prop rie Sacramentum
pro fidelibar, quoties post baptismum in pereata Iabautur, ipso Deo
Neoneiliandis a Christo Domiuo institutam; anathema H. Adversus hanc propositionem haec opponunt haeretici. Dimittere peccata spectat ad solam Domini auctoritatem, quum Marci I. .
striptum sit, Quis potes dimittere pereata , ns yblas Deus Nulo
lum ergo datur Sacramentum pro remittendis peccatis a Christo institutum . Deinde in veteri lege nullum talo Sacramentum extitit, licet necessaria eo etiam temporis fuerit pomitentia universa homi- aibara
488쪽
Liber TAgesimus quartus. Cap. II. q83
aibas, qui se mortali aliquo precato loquinasent, prout e. . sesi XIV. fatetur eadem Synodus Tridentina . Igitur neque in no νa lege carita. eis S gratiae Saeramentum illud erat instituendum . Insuper sacrae litterae tribuunt remissionem peccatorum soli impiorum conversioni& resipiscentiae, ut Psalmo L. t 9. Erech. xv l .al. Non opus est ergo hac in re externo ritu alicujus Sacramenti. Praeterea ad Sacramentum requiritur cum subjecta materia quaedam forma verborum . Haec vero necessaria non est ad remissionem peccati; quod animi voluntate dimittitur. Denique infirma sunt, quae ad Sacramentum hoc adstruendum proseruntur ex Scripturis. Nam quae leguntur Matth. πν III. I 8. Raaeeumque ligaveritis, cte. intelligen ta sunt de iniuriis invicem condonandis; reseruntur enim ad praecedentia verba, Σι peeeaτeris in te frater tuus, cte. Unde S. Pater serm. xν ι . de verbis Domini, nunc 82. num. . inquit: Caepisti habere fratrem tuum tanquam publieauum , Iitar Ulum in terra ; sed at Iusse alliger, vido, nam injusta vincula disrumpit iustitia. Cum satem correxeris ρο eos eordaverit eam fratre tuo, solvisti illum in terra. Cum solveris in terra , Iolatas erit er in eao . Ouae verba habentur, cap. Coepisti. m. q. 3. Affert eamdem interpretationem Theophylactus in Matth.
pag. edit. Moret. Io6. Cap. autem ao. Ioannis fit sermo de remissiono peccatorum in collatione baptitat, ut mox videbimus . Ηis, de quibus iterum in proximis disputationibus occurres sermo, ad hunc modum respondemus. Si primum argumentum vitri haberet ad Sacramentum Poenitentiae oppugnandum, impeteret etiam baptismum, quod conserri in remissionem pereatorum testantur Ast. Apostolica cap. a. 38. Consimilis itaque erat objectio Novatianorum , qui apud Ambrosum lib. I. de Poenit. cap. a. num. 6. aiebant, se Domino deferre reverestiam, eui soli remittendorum erimisum potessatem referveot. Sed respondet egregius doctor verbis paullo supra
citatis , ius quidem in solvendis, ligandisque criminibus esse Spiritus sineti, sed munus Spiritus sancti esse ossicium Sacerdotis . Quae
repetens, ct illustrans lib. 3. de Spiritu Sancto cap. I9. nunc. 8. num. 37. Ecce, inquit, per Spiritum Doctum peceata donantur ἔhomines autem is remissiouem pereatorummisisteriam Iuum exbibent, ποσ jus alicujus potestatis exerrant. Eadem perspicue docet praelaudatus Augustinus. Ac S. Ioannes Chrysostomus hom. 8s. in Ioan nem explicat distrimen inter Deum , ae Sacerdotes comparatione illius , quod intercedit inter regem, er praefectos ab eo missor eum ρο- ustate reos in eareerem detrude i ct liberandi: --περ, inquit. Eis
Quare deitiliguenda est prioris objectionis major et Speetat ad solum Deum peccata dimittere iure potestatis , auctoritate suprema , pro- Pr laque virtute, concedo: munere Spiritus sandii, ministerio , at-
489쪽
que ossicio, id nego. Ad alterum nego consequentiam. Ex quo enim necessaria semper suerit Poenitentia, quatenus virtus est, nemo in- serre potest in lege caritatis & gratiae non suisse instituendam Poenitentiam , in quantum est Sacramentum , ad sacilius assequenda in remissionem peccatorum , quam ex se, essicienter, Sc ex opere operato Producit, nec non ad poenitentes erigendos conscientiae tranquillitate , & morali quadam certitudine veniae . Falsa pariter est proximae oppositionis consecutio; nam quemadmodum iuxta haereticos contritio , cordisque conversio, quibus sacrae Iitterae indulgentiam veniamque promittunt, minime excludunt necessitatem fidei in Christum, & lavacrum baptismi, ita nec excludunt Poenitentiae Sacra mentum ἰ praesertim cum ille, quem vere poenitet, contemnere nequeat praestituta sibi remedia , eademque contritio fit ejussiem Sacramenti materies. Proximum argumentum diluitur negando necessariam non esse prolationem verborum, ad peccatorum remissionem ,
quae fiat in foro Ecclesiae , S potestate illa judiciaria , quam Christus
contulit Sacerdotibus. Postrema obiectio facile solvitur, si attendatur , ea verba , maeumque alii veritis, cte. Mati. XV III. l8. peculiari ratione spectantia ad Ecclesiae praekctos, extensione quadam ad singulos pertinere , quatenus Deus ratam habet condonati nem injuriarum, quibus assiciuntur ; eum hoc discrimine, quod Iai- Cis conceditur remittere duntaxat illatas sibi contumelias ct injurias, commiseratisve earitatis, aut de iis poscere indemnitatem ac Pinnam,
aequitate iustitiae ; Ecclesiae autem praefecti possunt delere quaecunque crimina potestate iudieiaria. Id vero docet A ugustinus, qui eadem
verba speciatim Sacerdotibus absolventibus tribuit praecitato Tract. 49. in Ioannem , serm. 98. num. 6. R Isa. num. 8. atque in iisdem verbis agnoscit elaves datas Delesia Iibro I. contra adversarium Iegis cap. I . num. 36. necnon iudiciam praepositorum libro sto. de Civit. Dei eap. 9. num. a. & Tract. 22. in Dan. num. 7. Eadem vero
sentit Theodoretus, qui citata pag. ro6. injuriarum remissionem dis inguit ab ea , qua crimina λύλ- -ι, solvunt Sacerdotes t quod S praestat incumdem locum Chosostomus, aliique Graeci apud Coz-derium pag. 2ss. sed de his ruris. PROP. II. Poenitentiae Sacramentum diversam est a Sacramenici
validissimi demonstratur haec thesis a Patribus Tridentinis cap.2. de Poenit. sese. XIν. ubi plura assignant utriusque Sacramenti diserimina . Primum discrimen est, quod materia se forma , qui a Socrσ-
menti Usentia persitatur, longi me di eur; materia enim baptismi
est aqua, ac forma , Ego te baptizo , quorum neutrum adhibetur in paenitentia . Discrimen alterum est ex parte ministri, & subjecti, cum non oporteat ministrum baptisini judicem esse , Ecclesia in nemi
490쪽
Liber- Τrigesimus quartus. Cap. II. 683
nem iudicium exercente , qui non prius is ipsam per baptismi ianuam
fuerat ingressus; minister autem sacramenti Poenitentiae sit Sacerdos, ad cujus trihunal baptizatos, qui se crimine aliquo contamina Verint, Christus Dominus tanquam reos sisti uoluit. Tertia discriminis ratio in hoc sita est, quod haptismus iterari nequeat , per Poenitentiam vero possumus ab admissis peceatis Γberari . quoties ad ipsum Ecclesiae tribunaI coniugiamus. Tandem alius baptismi, alius Poenitentiae eL sectus, ct fructus est : siquidem per baptismuin Christum induentes, nova prorsus in illo sicimur ereatura , plenam ct integram peccatorum omnium, tam originalis , quam actualium remi exem consequentes: at per poenitentiam sola actualia relaxantur, Sc injungitur satis iactis y adeo ut ad integritatem & novitatem sine magnis Nostris suibus er laboribus, divina id exigente iustitia, nequaquam pervenire possimus . Quae omnia satis perspicua sunt, ct iisdem sere verbis Synodi Tridentinae conscripta. Demonstratur eadem veritas ex Augustino, cujus praesertim auctoritate ah utuntur haeretici. Etenim S. P. epist. 23. ad Bonis. nune 98. num. a. ait parvulum regenerari per baptismum , in quo est aqua forinsecus exhibens sacramentum gratia, er Spiritur operaus icintrinseeus benefietum gratia; si vero adultus propria impietate gratiam amittat , ct aetatis accessu malus evadat, Tune propria incipiet habere peccata, qua nou regeneratione auferantur , sed alia curatione sanentur : quod repetit Enchiridii cap. 46. num. II. Deinde per Augustinum minister baptismi est etiam laicus S paganus, cum Ecclesia filios aliquando sibi generet per anelilaram uterum, ut S. P. in quit I. de Baptis cap. xv I. as. eos autem qui peccata solvunt illos
esse , per quos Dessa nune gubernatur, & quibus iudieiam datum es, de quo legitur, Duae ligaveritis in terra , cte. tradit S. Pater capite 9. vicesimi libri de Civit. Dei, aliisque paullo supra laudatis
locis . Insuper haptismum non repetendum sententia est Augustini saepe in omnibus adversus Donatistas lucubrationibus tradita: at me- nitentiam saluberrime a baptizatis iterandam assirmat eximius Doctor epist .s4. nunc Is I. ad Macedonium, num. . unde deprom ptum est cap. In tantam, de Poenit. dist. 3. necnon epist. Io 8. nunc 26s. ad Seleucianam , ubi confoditur Novatiana haeresis; atque, ut alia praeteream, sermone , seu Iibro I. de Symbolo cap. 7. num. ιε. ubi docet quomodo femel ab Iuamur hapti sinate, quotidie a veniali- hus, sine quibus esse non possumus, oratione: gravia autem S immania scelera non nisi in bumisitate majore Paenitentia expientur . Di .ersum denique utriusque sacramenti esse tum commonstrat sulgirdissimum Ecclesiae lumen tum postremo hoc in loco de symbolo, tum praecitata ad Seleucianam epistola; in qua num. 7. ait: eriunt bo--ixes ante baptimam paenitentiam de suis prioribus peceatis, ita ta-