장음표시 사용
501쪽
conliat omnes dogma Catholicum propiignasse . Libellus synodicus commemorat Synodum Antiochenam Demetrii, in qua legitur depositum Novatum , ως et μαπημna , tanquam qui peccatoribu patrocivaretur , ubi vereor, ne desit aliquid . A seculo autem tertio ad hoc usque semper Ecclesia Novatianos execrata est; ideoque Conci Ilum Lateranense et U. an. 32 t s. perantiquas definitiones confirmans, Si post susceptionem Baptismi c inquit cap. rQ quisquam
prolapsus fuerit in pereatum , per veram potest semper Paenitentiam
reparari: ae Tridentinum sese. xiv. cap. r. Novatianor remitteudi potesateis olim pertinaeiter neganter, manna ratione Delesia Cathocea tamquam haereticos explosit atque eondemnavit. Corroboratur ulterius Catholica veritas testimoniis Patrum equorum plura producta sunt praecedenti cap. pro p. I. nonnulla Cypriani, Paciant, ct Ambrosii paullo supra: quaedam mox proferentur. Unius nunc Augustini verba recitabo ex libro de Agone Christiano cap. 7 . num. 37. ubi de Novatianis haec habet: Nee eos audiamus , qui negant Ecclesiam Dei omnia pereata posse dimittere . Itaque miseri, dum in Petro petram non inteliseunt, ct nolunt credere δε-tas Ecclesiae elaves regni caelorum , ipsi eas de manibus amiserunt . Et infra : Nam quibus veniam peccatorum uetant, non eos aliqua I an late eustodiunt, sed aegris subtrabunt medietnam . Idem Augustinus in Epist. ad Uincentium Rogatistam 93. num. 2. invehitur in eos, qui negabant reconciliationem adulteris , ct elaves Delesiae pulsantibus subtrahebant: Cumque lib. I. de Serm. Domini in monte sicripserit aliquod peccatum dari, quod nequit remitti: in priori Retractationum cap. I9. num. 7. tanquam id minus accurate assertum corrigens
inquit: Addendum fuit, si in hae tam scelerata mentis perversitate impius finierit bane vitam : quoniam de quoeumque pessovo in hae vita
eonstituto nou es utique desperandum , cte. Probatur denique Catholica veritas ratiocinationibus Theologicis : quarum prima petitur ex quo misericors Deus veniam obtulerit peccatoribus scelestissimis , Caino etiam, qui omnium primus fraterna caede sanguinem effudit humanum: unde Epiphanius haeresi s . p.493. infert neminem, si exeiderit, ab Ecelesia deserendum esse . Quod argumentum, ut diximus, exemplis aliis illustribus , necnon parabo-holis Evangelicis confirmatur a Paciano. In idem Caini factum in te dens animum Claudius Uictor lib. 2. in Genesim cecinit: t vero nulla es bominis tam dira nefandi Culpa, Deus quam non auimo clemente remistat,
Si modo paeuiteat facti: quod teste Caino
502쪽
Liber Trigesimus quartus. Cap. IIL s
smis adversus portas inseri praesidiis instruxerit: nec omnino credendum sit, plus virium ad perdendas animas esse daemoni per Christi mortem devicto, quam sit Ecclesiae ad animas ipsas sanandas: ideoque S. Pacianus Epist. i. Habetne, inquit, tam diurnum ferstens ve-oesum, dr Christus uos babet medietnam Diabolus is musdo inter 'it , orsus bie uos potes subvenire Ambrosius itidem lib. r. de Poenit. cap. 3. num. 14. Pro quibus ergo Gripas interpellat, eos Mevarianus ace at . aeuos Christus ad salutem redemit, eos Novatisπus damnat ad mortem. Ruibus Christus dieit, Tollite iugum meum super vos, ct discite a me quia mitis sum, Novaesanus dieit, Immitissum . Ac S. Hieronymus epist. 82. ad oceanum pag. 646. tomi Imita loquitur et Dicit enim esse aliqua, quae orsus non posm purgare sangui e suo , ct tam profundas seelerum ρrsinorum iubarere corporibus atque animis ei triees, ut medicina illius attenuari nos queant.
Ruis alius agit, nisi ut orsus frustra mortuus sit Z Frustra autem
mortuus es , si aliquos vivificare non potest. His accedunt alia complura , nimirum quod Deus velit, ut Ecclesiae ministri misericordiam tuam imitentur , ut ignoscant omnibus , pro omnibus orent , neminem deserant, singulos paternis viseeribus complectantur , atque de
nullius salute in hac mortali vita desperent, quae omnia satis ex dictis perspicua sunt.
Adversus dogma catholicum ista militant. Ut sunt in veteri testamento quae exaltant Dei misericordiam , ad poenitentiam hortan tur , & exemplis divinam indulgentiam commostrant; ita plura sunt, quae in gravia , vel in eadem scelera pluries lapsis comminantur indignationem Dei, ac sempiternum interitum , demonstrantque rerum eventu inutilem esse perditissimorum hominum paenitentiam . Ecclesiasticus enim cap. X xl. 4. semel lapsum ad resipiscentiam exhortans , Ruasi ro baa , inquit, bis aeuta omiar iniquitas, plaga ilitas moeytsanitas. In Prov. cap. I. 2 . Is Lxν. I 2. & Icrein. τι I. I g. restatur Deus se subsannaturum illos, qui irruente repentina calamitate ad eum clamabunt, eo quod aliquando neglexerint increpationes . Ainos
cap. I. S 2. Deus de Damasci, Gagae , Tyri, Moab , & Israel populis repetit: Super tribasseeleribus, ct super quatuor nos eouvertam eum . De peccatis autem in Dcum , & in Sanctuarii ministerio patratis ita Heli ait ad filios suos i. Regum ii. ae. Si pee verit vir in virum, ρDeari ei potes Dominus: si autem in domiuum peecaverit vir, quis orabit pro eo Exempla item occurrunt poenitentiae iniquorum a Deo reprobatae: nam de Antiocho testitur in ssecundo libro Machab. ix. Iq. Orabat autem bie Icelestus Doruinum, a quo nos esse riw. VII. R r r mise-
503쪽
ηρ8 De Theologicis Disciplinis.
miserisordiam eo Ueeaturus: & de Esau ad Hebr. X II. i . Nos enim invenit paenitemiae Aeam, quamquam euin Derdimis inquisisset eam. Patrocinantur itaque tam veteris Testamenti sententiae, quam exempla systemati ct doctrinae Novatianorum. Respondeo nullum ex his lociς suffragari No Uatianis : non enim . in eis sermo sit de potestate Ecelesiae in remittendis peccatis , sed de execrabili impiorum conditione , de atrocitate scelerum , ct de salsa aliquorum poenitentia : ac propterea si haec Ioca probare ut aliquid ,
evincerent nec apud Deum crimina atrociora remitti: quod Novatus nunquam ausus est affirmare ἀ Singula autem adducta loca percurrens dico Ecclesiasticum asserere peccata di Winam majestatem irritare, atque homini aeternam mortem, ac tale vulnus inferre .
cui solus Deus praestare potest gratia auxiliatrice, & sanante medicinam. Quae shquuntur dicta sunt in reprehensionem eorum, qui perverse sperando cut inquit S. P. Augustinus serm. 8 . de Verbis E vang. cap. 9. de die in diem differunt conversionem, ac male sperando, & disserendo miserrimδ pereunt ἰ quoniam , dum volu tantur in flagitiorum gurgite, atque in mortifera delectatione , claudunt sibimet ipsis ostium indulgentiae, At a Deo , quem pervicaciter deserunt , justo rectissimoque judicio deseruntur. Verba Amos ita explicantur a Hieronymo tom. I. pag. II 4. Primam peceatum essereitasse qua mala furet. Secundum euitationibus aequievisse perversis. Tertium, quod mente decreveris, opere eo Iesse . Qxortum post ρος- catum non agere paenitestiam . iu suo sibi eo lacere desim . Teodoretus, aliique ita hunc locum exponunt, quod multiplicata scelera Deum compellunt ad punitionem. Increpationis Eli planus est sensus ἰ nam cum Sacerdotes pro omnibus interpellent, si ipsi in D minum peccaverint , nullus h populo accedit ad altare pro iisdem offerens sacrificia, ut recti interpretatur hunc locum S. P. Augusti . . nus concione 2 in Psal. 36. S libro a. contra litteras Petiliani c. Ios. Addit S. Pater haec in lege veteri dicta esse, in qua nobis promitte. batur sacerdos, pro quo nullus post orare, idust, Christus; cete rum tum etiam Sacerdotibus suisse locum poenitentiae, & potuisse unum pro altero hostias offerre . Ambrosius verb in primo de Poenit. cap. 9. num. U. scite observat illa phrasi, aeuir orabis pro eo, quaeri , non excludi qui tu tali eano orare possit, exponens hunc locum collatione simili uni, ut Psalmoxi v. i. Quis habitabit in taberna Iolao p xxi i l. 3. Quis adflendet in montem Dominie Lucae XI I. 42.
Ruis fidelis dioesolor ct prudens Z observat praeterea, quo maior
est culpa , eo majora quaerenda esse suffragia; non enim quicunque de vulgo, sed Moyses rogavit pro Iudaeorum populo, quando vitu lum adoraverunt: S Hieremias quoque, licet ei dictum fuerat a Domino , Noli orare pro populo iso, oravit tamen , & veniam prome.
504쪽
Liber Τr esimus quartus. Cap. III. 6ss
ruit . Postrenab exempla Esau, Sc Antiochi non sunt ad rem et de Esau enim strihil Chrysostomus Homilia xxx. in Epist. ad Haebreos: Non
ut oportuit egit poesiteotiam , s meta ουσι, δε ἐχ π . Nimirum de amissa haereditate, non de commissis sceleribus eum poenituit, sed continuo in Iacohum fratrem suum odio. & invidia contabuit e & insuper Apostoli verba alium patiuntur sensium , Esau nempe non potuisse lacrymis consequi benedictionem paternam r unde ibidem nos invenire Ioeam paenitentia, est non obtinere id , cuius causa contristabatur & inquirere paenitentiam, metonymicδ idem senat, ae expetere henedictionem ipsam atque haereditatem ς prout manifestum est legenti ipsum Apostoli textum, & Genesis xxνr i. 3 . Antiochus etiam, ut praecitato Machab. cap. legitur, doluit quoniam per momesta singula doloribus suis augmenta evientibus fetorem suam ferre ποπ ρο- terat: unde S. P. Augustinus serm. 34'. num. 2. nseri, Antiochum uois fuisse diguam , cui misericordia a Domino praestaretur. Opi'. a. Sunt in novo testamento loca quaedam expressa & perinspicua , ex quibus constat dari aliquod peccatum prorsus irremissibile. Primus locus est Matth. X l . Ir. Omne pereatum ct blasphemia remittetur bominibus Spiriiss autem blasphemia non remittetur. Et quieusque dixerit verbum eontra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit eontra Spiritum sanctum, non remittetur ei neque in θω Deulo , neque in futuro . Similia habentur Lucae x M. to. &Marci iii. 29. Alter locus occurrit in Epist. ad Hebr. cap. VI. q. Impossibile es enim eos , qui semel funt illuminati gustaverunt eιiam utim exisse , ct portisipes facti sunt Spiritus sancti, gustaverun:
nihilomitius bonam Dei verbum , virtutesque DeuIi venturi, ct prolapsi sunt , rursus renovari ad paenitentiam , rursum erue gentes sibimetipsis filium Dei, ct ostentui habentes. Tertius habetur in ea dem Epistola cap. X. 26. Voluntarie enim peeeantibus nobis post ae-eeptam notitiam veritatis , jam non relinquitar pro peeeatis hostia. Habetur quartus in prima Ioannis Epistola cap. v. i6. luistis fratrem suum pereure peccatum non ad mortem, petat, ct dabitur ei vitta peeeanti non ad mortem . Ep peeeatum ad mortem, non pro illo diaeo, ut roget quis . sunt ergo aliqua peccata prorsus irremissi hilia , idest, blasphemia in Spiritum sanctum , apostasia , ct peccatum quod a Joanne dicitur ad mortem , sive idem cum apostasia sit , sive di
Resp. primum testimonium ex Matthaeo depromptum opponi haeresi Novatianae: primo , quia si omnis blasphemia , ct omne peceatum remittitur, cur haeretici alliga t vineuia quae non solo uni reue nodos uectunt quos nou relaxant inquit Amhros libro a. de Poenit. Cap. 4 num. 2o. praeterea quia si Filius aeque ac Spiritus sanctus
est Deus, & nihilominus blasphemia in Filium remittitur; igitur non
505쪽
sso De Theologicis Disciplinis
a stravitate peccati, sed ali nde Peti debet , quod aliquod meeatum non remittatur . Deinde c ut directe respondeam 3 dieo blanphemiam in Spiritum sanctum a quae nunquam remittitur , jaxta Aviastu stin tun serm. i. de verbis E angelii Matthaei num. 2I. esse peeesiatum impaenitentia eontra dos m Dei, ct grosiam regeneratismit τειν eoiseinationis, qua fit in Ecclam is Spiritu sancto , E. G. peceatum haeret leorum, S schismaticoru's quos non paenitet eius peccati , quo alieni sunt ab Ecclesia Dei; in qua Per gratiam Spiritus sancti fieremissio omnium peccatorum Tale utique Peccatum nunquam dimittitur , cum extra Ecclesiam gratia , remissio , ct salus haberi nequeant. Tournely de Pininit. pag ai. ait juXta Patres alios, praeis sertim Hieronymum in Matth. Pacianum, & Ambrosium est. loe. blasphein iam in Spiritum sanctum eam esse, qua veritas manifesta im-nustnatur, & Christi miracula daemoni tribuuntur; videri autem intern retationem Augustiui falsam esse, quia nec blasphemia in Filium e simittitur , si cum impcenidentia finali sit conjuncta. Idem seripserat Bellarininus lib. I i. de Pinnit. cap. 16. sed c quod honore dehito dictum sit ) non videntur praelaud ti viri Augustinianam doctrinam .acicuti . Non enim docet S. Pater blasphein iam in Spiritum sanctum esse duntaxat impaenitentiam finRlem; sed docet blasphemiam in Spi ilium suu stum esse dividi a Christo, & velle extra. unitatem corporis
eius remissionem peccatorum, ita , ut si quis ab Ecclesia separatus astat poenitentiam, & non redς t ad unitatem , inequaquam sal Warinosiit: unde citato sermone 7 i. haec subjicit: Si quemquam extra E elelium Dorum paeui cor pecca rμ , ct bujus canti peccati , ouo alienus est ab Delesia Dei,cor impo 'it habeat, quid ei prodest illa paenia retitia eum his solo verb is dicat coπtra Spiritu Iauctum , quo extraeseus ess ab Eecum , qua accepi boo donum , ut in ea in Spiritu fan-H, siue remi O peeeu Orum i Et epistola ad Bonifacium i8 s. alias so. exponens quale sit peccatum, quod nunquam dimittitur , iniquit: me est autem daritia cordis Qq ad Mem vitae , qua bomo reeti se in uisitate eorporis orsi , quos vivificat Spiritus Ianesus, remissio
nem aeeipere peccatorum . Simili habet cap. 82. Enchiridii num. 22.
Istitur in sententia Augustini vero, ac proprie nunquam blasphemia in sotritum sanctum dimittitur, quia nunquam est particeps divinae earitati qui hostis est unitatis , S neminem extra eorpus Ecclesia vivificat Spiritus sanctus ἰ sed qui in Ecclesia est, tametsi dicat blas-nhemiam in Filium , si pinniteat, Veniam consequitur quaerens Spiritum sanctum in corpore Christi; dum e contra ab Eccicta alienus, repugnans gratiae, ct non rediens ad corporis unitatem , vivificari nequit Spiritu Christi, qui est Salvator tantummodo corporis sui. Arbitror eadem cum Augustino sentire beatum Ambrosium : qui posteaquam praecit. cap. 4. ait blasphemiam in Spiritum sanctum esse
506쪽
Liber Τrivimus quartur. Cap. III. soll
illarum iniquitatem, qui dixerunt in Beelzebub Christum daemonia ejicere; docet in iis eos defignari, qui membra cirisi discerpast,
edi separant sieelesiam Domini, additque num. 24. in horum numero comprehendi omnium temporum haeretisos ersebi alitas, quibus indulgentiam negat ἰ quod omne pereatum tarea gulas est, boe in universos L Soli enim fune, qui volunt solvere Cbrdii gratiam, qui Ee-elesia membra discerpunt , propter quam passus es Dominus Iesus,
Spiritusque sanctus datus es nobis. Hine vero non sequitur, ut discam paullo infra, irremissibilia esse schismaticorum, haereticorumque peccata ἔ sed tantum sequitur remissionem non haberi extra E
clesiam. Puto etiam Augustinianam eXpositionem plurim im Euan gelico textui cohaerere: nam Dominus arrepta occasione daemonii a
se ejecti demonstrat pervenisse ad nos regnum Dei, alligari a se fortem , ct diripi domum ejus, atque omnes, qui a se segregantur , stare contra se; his autem expolitis , statim subjicit quae supra objecta sunt et Ideo diso vobis, Omue pereatum , ct blasρbemia , cto.Qu 'nam est ergo blasphemia in Spiritum sanctum irremissibilis, nisi
eorum P evicacia, qui ad regnum Beelzebub , domumque dire tam, idest, extra Ecclesiam confugientes putant salvari, ubi non estia ius, atque ex arbore mala percipere fructum bonum Haec au- rein dicta sint de Augustiniana interpretatione , quae utique plana est, atque omnino dirimit obiectionem . Ceterum si velimus blasphemiam in Spiritum sanctum in praecitato Matthaei textu esse pervicaciam illorum, qui manifestam vcritatem oppugnant, & Christi miracula tribuunt Mirtuti daemonum' quod utique ob auctoritatem aliorum Patrum asseritur recte , neque a nobis refellitur J duplici ex causa dicitur peccatum istud irremissibile: primum quia hujusmodi peccatum n que ex ignorantia , neque ex infirmitate procedit, ideoque non habet illain spem resipiscentiae, quae ori ur ex veritatis assecutione , per quam depellitur ignorantia , atque ex depressione terrenarum Cupiditatum , per quam sanatur infirmitas . Deinde quia hebraica,
phrasi dici solet , me fiet, istud vero non fiet, ad comm instrandum multo esse difficilius id , quod posterius ponitur, ut Isaiae LIV. II.
Montes commovebuntur 9 eoues eostremissent e misericordia autem mes Non recedet a te ς & Matth. V. t 8. Donee transeat eatam ct temro , aut xx IV. 3 s. Cauam di terra transibuut, verba autem mea non praeteribaui. Ad hunc modum Virgilius Ecel. i. Mute leves emo pacentur in aetbere cervi ,
Et freta destituent sudor is littore pisees: ute pererratit amborum finibus exul ut orarim Parthus hibet, aut Germania Tlarim. Planus ergo verborum quae objiciuntur sensus est , peccatum apertissimam veritatem negantium ceteris difficilius remitti: unde
507쪽
so a De Τheologicis Disciplinis
u ἀρ πίνω A- ἡ ἄμι ria ἀσυνω- . xuid igitur es , quod dicit ὶ Significare voluiι, prae omnisus hoc peccatum minus esse ignosiuiis . Alterius loci sensus est, illos, qui semel per sacramentum bais piismi renovati sunt, si rursus in peccata labantur, non posse repeistito baptismate consequi amissam regenerationis gratiam ς quoniam seuti Christus semel mortuus est , ita semel in haptismate consepulti sumus in Christo; eiusdemque haptismatis iteratio est maxima iniuria facta Domino, quasi semel assi xus cruci rursus mori debeat ad exhaurienda peccata. Id vero non facit, quin patrata a baptizatis crimina deleri possint per Poenitentiam ς semel enim renascimur, Rinnovamur, sed liberari a vetustate, ac sanari possumus iterum . . iterumque ς quemadmodum & carne semel gignimur , semel nasciis mur , deperditam autem valetudinem siepe saepius instauramus. Tradit hanc responsionem S. Epiphanius h. s9. pag. 49s. S. Ioannes Chrysostomus Hom. ix. in Epist. ad Hebraeos , Sc S. Ainhrosius lib. a.
de Poenit. cap. a. num. 8. eamque legitimam ect iidem tires ostendunt. Nam Epiphanius advertit Apostolum loqui adversus eos, qui Iudaicis moribus assueti volebant baptismum identidem usurpare , cquod constat ex principio ejusdem capitis sexti illorumque a poenitentiam, S saniora consilia ipsum Apostolum considenter expetere , prout apparet ex versu nono , S sequentibus . Chrysostomus insuper expendens ea verba , Rursum erucifigentes sibimet sis filium Dei, demonstrat hari: quadrare in baptismum, in quo crucifigitur vetus homo, 4n quo consepulti sumus cum Christo in mortem , S in quo consormes facti sumus similitudini mortis ejus , sicuti ad Rom. vi. S ad Ephesios iv. scribit ipsemet Paulus. Eadem Ambrosius repetit, addens Apostolum , qui donavit Corinthio peccatum per
poenitentiam, non potuisse adversus factum suum praedicare, proin priamque sententiam reprehendere. Inconcussa est itaque haec responsio et quamquam nonnulli malint aliam adhibere , scilicet, quod Jn Epistola ad Hebraeos Paulus sermonem instituat de crimine apostasiae, quod perraro S dissiculter ob causas paullo supra productas dimittitur; adco, ut tinpossibile dicatur ab Apostolo quod arduum , ct dinficillimum est, usitata in sacris Iitteris phrasi, ut diximus lib. 2. cap. 6. explicantes quot modis dicatur aliqua res impossibilis. Valet praecitata responsio ad solvendum quod objicitur tertio loco . In cap. enim X. eiusdem Epistolae nomine bosiae intelligitur mors S passo Christi, cui in baptismate configuramur. Audiatur S. Ioannes Chrysostomus Hom. XX. pag. edit. Commel. i 88 . His rurfurnos adoriuntur, qui totum paenitentiam, edi quicunque eunctantur .enire ad baptismum . Hi quidem dieunt nos esse eis tutum Oenire
ad baptismum, si quidem non es seeanda remisso : tui .ero dieunt mon
508쪽
Liber Τrigesimus quartus Cap. III. so I
esse tutum eos, qui peceaverunt, impertiri mseriis, siquidem nomes seeunda remi O. Ωuis ergo dicemus struque Z Dod hie non tollit paeuitentiam , neque eam, qua per paenitentiam fit, placationem et neque evellit, suo dejicit per desperationem eum qui lauures. Non est utique adeo inimicus nossrae I alutis r sed seeundum aufert
Iavacrum . Non esim dixit, non est amplius Paenitentia , neque es
amplius remissio et sed, nou es amplFus hostia , hoe est, non es amplius
erux seeundar boe enim vocat hostiam, cte. Quod opponitur ex epistola prima Ioannis , lvitur ah Augustino lib. de Corrept. S gratia cap. I a. num. I s. dicendo peccatum illud esse Fidem, quae per dhctionem operatur , deserere asque ad modirem . Enimvero de quocumque pessimo peccatore in hac vita constituto non est desperandum; nec pro illo imprudenter oratur, de quo non desperatur . Quamquam vero de peccato ad mortem possunt multa &diversi sentiri, ut ibidem ait Augustinus; videtur tamen haec respon sici ceteris praeserenda quod plana sit, expedita , necnon confirmata canone quinto secundae Nicamar, sive vi I. Synodi: Peccatum ad mortem est quando quidam peccances incorrepti persistunt. Opp. 3. Permulta sunt testimonia Patrum asserentium peccata regeneratorum esse irremisibilia , apostasiam praesertim , ct blasphemiam in Spiritum sanctum, manifestae scilicet veritatis oppuguationem; aut si Poenitentiae locum dedere, eius vim denegarunt com paratὶ ad peccata graviora , & post consecutam semel remissionem Perpetrata . Hermas enim , Pastor dictus , similitudine Mi i t. libri II i. pag. I Io. de iis, qui Deum abnegaνerunt, inquit: Hir igitur non est locus paeuitentiae. Τertullianus de Pudicitia cap. I. de quodam edicto promulgato a Zephyriaci Pontifice scribit: Audio etiam
edictum esse propositum , quidem peremptorium ; Pontifex sciliceo Maximus, quod est Episcopus Episcoporum, edisti: Ego di macbia
θ' fornieationis delieia poeuitentia fustiis dimitto. O edicium, cui adseribi non poterit, Bosam Delum i De Poenitentia autem cap. 7, GIDeavit c inquit J Deus in vestibulo paenitentiam feeundam , quα
pulsaretibus patefariat; sed jam semel, quia jam feeaudo , sed an
pliu1 πασquam, quia proxime frustra. Auctor Constitui. Apost. l. a. cap. 2I. pag. 233. ait: Si quis instrum veluti arie releuis desi quat tentans Deum quasi malos non insectantem ἰ hujuscemodi venia earebit. Origenes & Τheognostus laudati a S. Athanasio Epist. ad Serapionem num. 9. docuerunt illos, quibus in baptismate Spiritus
sanctus tribuitur, si ad peccata redeant, non consecuturos remissi nem: idemque Athanasius proximo num. la. approbat sententiam .
illam, si restringatur ad blasphemiam in Spiritum sanctum; quam proximo num. I 6. adscribit Pharisaeis , qui aiebant Beelzebulis esse Christi opera, nec erubescebant in diabolum transferre Dei potesta
509쪽
tem , concludens iuremerito Salvatorem declarasse , quod istiusmodi blasphemia nec veniam habeat nec remissionem . S. Cyprianus in lib. de lapsis pag. 379. demonstrat nec Moysen pro peccatis populi orantem obtinuisse peccatoribus veniam , atque his insuper applicat quae Ieguntur EZech. xlv. ao. Si me , Daniel, ct Ob fuerint is medio ejus, vivo em , dieit Dominas, quia filium er filiam non liberaturi. S. Pacianus Epist. I. tom. lv. Biblioth. Patrum pag. III. postquam. ait hiasphemiam in Spiritum sanctum esse caecitatem, qua impius non vult videre quod videt, deputatque diaholo sancti Spiritus opera , me est ergo cinquit J quod non dimittetur; reliqua bonis poeniarentibas . frater Symproniaue , δεπantur. Ambrosus etiam lib. 2. deI'cenit. Cap. q. num. 24. testatur haereticis, & schismaticis denegari indulgentiam , prout diximus paullo supra i atque de lapsu Virginis consecratae cap. 8. num. 38. Inhare, inquit, paenitentiae usque ad extremum vita , πee tibi praesumas ab humana die veniam duri .
quia deeipit te qui hoe tibi poliiseri voluerit . I tuae enim proprie in Dominum pereasti , ab ipso juo te eonvenit io die iudieii expectare
remedium. Postremo S. Hieronymus in cap. XII. Matth. t m. IU.
pag. so. scribit : autem manifeste intelluens opera Dei, quum Dei virtutem negare non possit, eamdem stimulatas invidia ealumniatur ἔ-Chrsum Deique Verbum , dr opera Spiritur sancti, dieit esse
Beelzebab; si non dimittetur neque in praeserit saeculo , neque in futuro. Et Epistola ad Marcellam eod. Vol. pag. I 64. demon strat adversus Novatianos verbum in Spiritum sanctum non esse culpam illorum, qui tormentis compulsi , & variis eviscerati cruciatibus Dominum negant, sed eorum, qui cum in virtuti hus videant opera Dei, calumniantur, & clamitant daemonis esse virtutem. Atque
istorum peccatum fatetur irremissibile his verbis : Probet itaque N vatianus aliquem de his, qui saeri are eo us sunt ante tribuna
judicis, respondisse omnia , qua in Evangelio Ieripta sunt. non a filio Dei, sed a Neleebub prine e daemoniorum fuisse perfecta; di tune poterit approbare irremissibilem in Spiritum sanctum ese blasphemiam.
Et paullo infra : Doeeat igitur asiquem negatorem Beelzebub vocasse risum, θ' ultro referam gradum , negatorem non posse vetatam
Resp. Patres, qui peccata aliqua dixerunt irremissibilia , anelocutos fuisse de iis, qui peccare nunquam desiliunt, aut de iis, qui deficientes a Christo degunt inter Ethnicos , vel propter haereses vexrahismata separatos . aut locutos de iis criminibus , quae non infirmiotate , aut ignorantia, sed plena & prorsus inexeusabili perversitate patrantur, ideoque dicuntur irremissibilia, quia in se nihil habent excusationis, & quia dissicilius , quam peccata reliqua, condonan tur . Hanc esse mentem Pastoris inde constat, quod eadem si litv -
510쪽
Liber Trigesistius quartus. Cap. III. so s
dine g. posteaquam descripsit pIura genera hominum , qui iusto iudicio deseruntur a Deo, & traduntur in reprobum sensum , concludit:
Ruὸ si eito paruitentiam egerint, is turri sedem habebun et si tero
tardius egerim, in muris habitabant ἔ si ratem non egerint, mortem Hi aequirem. Hermas itaque de impaenitentibus & pervicacibus verba facit. Idem praestat Pseudo cremens , sive Auctor Constitui. Apostolicarum * quamvis huic diversi diversa reponant. Post Objecta enim verba immediate prosequitur, Venia earebit, licet secum ipse dieat, Bene mihi sit, ambulabo in eoouetudine Grais mei pravi; qualis exsilit Amon Manassissim . e ι enim Seriptura: Et derepisse e os mala evitatione transiressionis, ct dixit, Pater meus a puero multa inique egit, ct in senectute paenitestia ductus es et eruune ego ambulabo prout desiderat anima mea, ct postea ad Dominum
me convertam. Amon vero in hac perversa cogitatione , insidiis servorum interfectus est, ut lib. IV. cap. al. narrat sacra Regum historia . Legitur in Constitutionibus Apostolicis initio ejusdem capitis e Gravius delictam idololatria non reperitur; es erim is Deum impietas et nihilominus tamen de silud per seceram paenitentiam condonatum est . Quae verba e diametro Novatianae haeresi sunt opposita . At Terintullianus , cum edidit librum de Pudicitia , iam defecerat ad Montanio
stas: quare hujus libri auctoritate nullatenus permovemur , tametsi de solo moechiae crimine disserat,& disciplinam Ecclesiae lapsos recipienotis, quam alibi commeadaverat, non vim poenitentiae ibidem reprehenis dat.In libro autem de Poenitentia demonstrat non ideo hanc esse instituistam, ut pateat aditus delinquendo, praemittens praeclaram illam senten. tiam: Nemo ideireo deterior sit, quia Deus melior est, totiens delisqueπ- do, quotiem Ignoseitur. Hinc infert menitentem ita debere esse cominparatum , ut semel Deo reconciliatus, nunquam praevaricetur in posterum : atque de his, qui iterum deliquerint, e vestigio prosequitur Verum non statim Iureidenaear, ae Iubraesdus es animus desperatione , si secundae quis paenitentiae debitor fuerit e pigear sane
peccare ruom, sed rursus paenitere non pigeat et pigeat iterum pernelirari, sed sos iter ω Iiberari . Neminem pudeat. Iterata vale. adinis iteranda meritana es . ori nis Sc Theognosti sententiam. ossiciose praeterire possiumno, maximὸ quod num. I a. praelaudatae ad Serapionem epistoIae scribat Athanasius, ambiguam illam esse, atque indigere medioeri quadam ἐπquisitione . Deinde respondeo ab Origine , ct Theognosta duo assirmari, auctore citato . in loco Athanasio ,
Irimum blasphemiam in Spiritum sanctum esse , eum ii, quibus io timore dosum Spiritus faσcti tribuitur , ad pereata reeidum,
Mi αν-ν - λMadia . Ac prior hujus sententiae pars resellitur ab