장음표시 사용
171쪽
x66 PR os CEN. VIT IEfilium. Non ad invidiam quidem in
gnas, ad vitam tamen honeste sustentandam sufficientes opes a patre mihi relictas: quas etiam nunc mater mea sollers admodum & frugalis femina non modo non imminutum , sed etiam au- Divitia ctum eat. Haec multaque alia quum illic'λ lubentissimis auribus & animis accepis--tim. Mint ν nemo erat ex omnibus qui non
comiter honoratiorem locum quamvis non minus comiter reluctanti mihi daret , de via decederet, assurgeret , beatum denique se mea amicitia &samiliaritate putaret. Tunc ego , penitissime rerum humanarum vanitate perspecta , sic mecum cogitabam : osummam mortalium vanitatem l qua tis tu studiis eos qui bona, utuntur so
tuna colis & prosequerisi quam cito , quam turpiter eosdem , ubi paullum illa tergum obverterit, destituis i Ιliud quovis oraculo verius puta, a plerisque omnibus eos amari , eos iuvari quos utiles rebus suis sore putant. Hinc est quod perversissima ratione diviti nemo quasquam quidquam ri Pati Ἀ- gat; pauperis & miseri necessitatibus nemo supcurrat. Ferri id poterat in Ethnicis divinorum praeceptorum ignaris. At nos qui Christianae luce do
ctiinae illust rati sumus i quibus pauPe
172쪽
ΗuM ANAE , L I I 67 res ipse Salvator voce & iussu suo tantopere commendavit, quid in extremo illo judicio respondebimus , quando nihil aliud nisi Charitatis e vera Fide profecta opera in rationes venient 3 quam do id quod in pauperes expensum est , Salvator ipse sibi acceptum seretZ Quamquam prosecto ii qui pauperes non modo non iuvant sed etiam oderunt atque
aversantur, etiam contra ipsius Naturae
legem peccant, quae illud jubet ut quod nobis fieri velimus , alteri faciamusi & quod nolimus, ne faciamus. At quis omnium est mortalium qui, ubi necesse, non iuvari gaudeat 3 Sed domus hoc humanae imbecillitati, pinsentia tantum, non futura intuenti. Suadeo tamen ne sua sibi religione vel quacumque fide nimium placeant qui oculos animosque ae pauperibus avertunt. quos
manifestae impietatis seu atheismi D. Apostolus Joannes convincit, quando negat ab iis Deum diligi, quem non vident , a quibus proximus negligitur,
quem vident. Me quidem quem mendicum ante tamquam inutile terrae rejectamentum despicatui habuerant cognati, nunc furtivis opibus superbientem velut idolum quoddam adorabant.quam Vani
talem non minus vana ostentatione miru
rifice ego alere studebam. Cosmira
173쪽
i6s P Rosc EN. VI TITDesipis vasis aliquot argenteis inauratis magni Dona . precii , epulum cognatis meis & amicis . instruo magnificum admodum , in quo
vel Apicius nihil desiderare posset. Ablatis mensis secundis, inlusoriam descensum est arctam .in qua quum multarum palmarum victor non exiguam p
cuniam ad me traxissem, statim quidquid id erat inter eos quos visum erat ,stistribui ; luculentius quoddam lucrum consectans. O si me tum illi nossent,
quibus modis , putas, excepturi fuerant tam occultas insidias struentem3Sed non
levem poenam erant meriti,qui eundem quem tum tantopere colebant , ante paucos annos ne teruncio quidem iuva,
re dignati fuerant. Illud ego tacitus eis siondebam , splendorem hune DonJoannis Gusmani olim eis maiori suturum abominationi, quam squaliorem& lacerum vestitum Gusmani Alfara-OM cii. Etsi vero nihil omitterent quod ullo V .modo gratum mihi sore putarent; ul-- tionis tamen desiderium ingrata mihi omnia reddebat r ipsumque pectus meum ceu gravidae feminae stomachus renum erat fastidii, quod tamen miroudio & arte celabam. Consilia interim
cum Salavedra tam varia quam astuta machinabars occasionem tantum exspectans. Frustra consultat qui consulta exsequi
174쪽
HuMANAE, LIB. II. I Soexsequi nec vult nec poest. Unum etiam rationibus meis non incommodum accidit , quod cognati mihi suadebant ut uxorem ducerem , primarii civis filiam , sed pauca cum dote. Conditionem ego nec aspernabar statim, nec accipebam rnon ignorans hac spe suspensos insidiis meis multo sore opportuniores. Securitas enim periculo proxima.
opimis onustusspoliis Gumanus cum Sassaveria in Hispaniam navigat.
Λ Pud plerosque omnes homines lG
vius pluma est acceptum beneficium i plumbo gravior iniuria. quam qui fecit; securus esse numquam debet. Abditissimis locis occulta latet Nomesis , quando minime putatur pro ' 'grellura, & provocantis tergo inhae' ἀλι--sura. Frustra hic viribus suis confidit musis. potens.Cum tempore res mutantur. Im- ' pactus ad parvum saxum currus everti 'tur. Nulla ad vindictam melior occasio quam offendentis securitas. Compluti morio quidam fuit Futtigi ius nomine: qui a cane morsus , etiam sanato Vul nere , saucium nihilominus dolore an 'mum
175쪽
1 o P R O s c E N. V I T Igmum semper secum circumferebat. For . . te sortuna illum ipsum a quo morsus fuerat canem ad ostium distentis pedibus recubantem videns, qui juxta iacebat, maximi ponderis lapidem tollit , di suspenso gradu accedens, in caput dormientis mittit. Ad lethalem hune ictum cani miserabiliter velut eiulanti
Futtigitus illudens, Nesciebas tu, sceleste, . - inquit,ei qui inimicos balet non est dormiensis. I -t Vindictae cupiditatem parum vicissis- rilis, nedum Christiani animi signumno in i- esse supra dixi: quamvis plerisque aliter vitiatur. hoc interim negari non potest, male & imprudenter facere eos , qui, licet malas hominum inclinationes optime perspictas habe ni , iis nihilominus quos offenderunt temere sidunt. Tu vero, quisquis es non hoc meum , sed Sapientis monitum Inimico reconciliato ne facile fidas. Utcumque simulet aut dissimulet, nisi solo Dei amore exstinctus fuerit hic ignis , vel parva admota scintilla, in saevum erumpet incendium. Id ego in me ipso expertus sum: quem accepta illa iam olim iniuria ad vindictam non aliter quam bestiam exstimulabat. Recte dixi, bestiam. benia namque est quisquis tam bruto as iactu abripi se patitur. Mihi ante oc
las semper obversabantur larvati illi
176쪽
ΗuM AN IE, L I B. II. III daemones. concussione illa adhuc etiam
ossa mihi frangi videbantur. in primisi plana pectus mihi effodiebat teterrimi illa senis patrui mei narratio, qua tam graphice, tam jucunde infelicem illam
meam noctem repraesentarat : nec
aliud dolere sibi dixerat, quam quod
acerbiore supplicio in miserum non dessaeviisset. O homines impuri, impii, scolesti, nequissimi l Si pauper ite- Hub,
xum ac nudus sores vestras pulsassem, quibus lautitiis me excepturi , quali j . viatico adjuturi fueratis 3 Has ego cogitationes non semel animo ejicere statueram : sed quum subinde recurrerent, collatis quotidie cum Sajavedra consi- .liis, technas comminiscebar assidue , quibus & dolorem illum meum cum locuplete usura illis rependerem, & simul meis consulerem utilitatibus. I dies cognatorum mihi augebatur numerus. Decrepitus ille Beliramus hoc ei nomen erat) nuptias meas magna tractabat diligentia. Quotidie aut vi- Disositabam amicos, aut visitabar. Nulla to- rign cata fere urbe domus mihi clausa erat. Sed& meum hospitium tam cognatorum quam aliorum ludendi caussa confluentium coetibus feruebar. In lusu
vincebam nonnunquam, nonnunquam
vincebar. una nox ita mihi faverat,
177쪽
ira P RoscEN. VIT 2E ut circiter septem millia Regalium mecum asportarim. Hoc vulnere exasperati collusores, alteram pugnam in sequentem noctem mihi indicunt. Ad quidvis paratus ego eram, ut cui cum Favello in Hispaniam navigare jam certum esset. iamque adeo triremem mihi conscendisse videbar. illa quidem nocte aliquantulum perdidi, tantum scilicet quantum ipse volebam : ut hac hamo imposita esca admorsicantes allicerem . . pisciculos. Paucos post dies venit ad me Favellus, totus tristis. Rogo,quae tristitiae caussa. Ille, hoc unum aegerrime se habere aiebat quod propediem in Hispaniam sibi solvendum, meaque consuetudine porro carendum intelligeret. Nulla umquam gratior harmonia meis
auribus accidit. Videbar mihi audirerici aromatarium illum dicentem de quo inpiis pia prima Parte) Adesdum Gusmane cumere ocem tua sporta,ut praedam hanc asportes. In-
. , de secreto cum Favello sic loquor: Mihi missum quidem,6 Favelle , nihil est quod pluris
Mantum faciam quam te tuamque amicitiam. Et certe tam virtutes tuae quam amor in me singularis ita merentur ut nihil mearum rerum te celem. Sic ergo habe: non
me ullo civitatis hujus visendae desiderio huc venisse, nec ullis deliciis aut illecebris tamdiu detentum : sed eo fine tantum
178쪽
HuMANAE, LIB. II. III tum ut votum exsolvam , & quae patri meo ab Hispano quodam hujus urbis cive olim facta est atrocis injuriae ultionem expetam. Patri quidem meo occasionem senectus,deinde mors interclusit. Scis vero ipse quod iudicium amicorum aliorumque qui eius rei constii sunt de me futurum sit, si isthac aetate, istis viribus iuvenis tam gravem & damnosam injuriam non ulciscar. Quia autem fieri potest, ut ille , si quid talσsenserit, vel amicorum favore , vel largitione &donis me conetur opprimere: id unum rogo atque oro ut clam mihi receptum apud te praebeas, & quibus necesse erit rebus praesto sis. IIoc' uno beneficio hunc hominem tibi nexui mancipioque vindicare potes. Haec audiens Favellus, multis precibus me obsecravit, ut pro- vinciam Hanc sibi relinquerem. Iis se devinctum mihi beneficiis ; ut non minus bona quam mala mea ad se quoque pertinere putet. Respondi, id sine probro meo fieri non posse. tantum animi ac virium mihi superesse ut eiuLmodi injuriam ipse vindicare possim. Eam unam ob caussam ex Hispania profectum. magnam ab illo mihi fieri injq- T II riam, si existimaret vel manum Vel Mz-- consilium ad exsequutionem deesse. His ves ιαμ verbis acquiescens Favellus, multo libe- ἔμαν - talius
179쪽
ralius quam umquam antea pollicetur , omnibus se viribus , non cum sortunarum tantum , sed etiam honoris ac vitae periculo salutem meam propugnaturum. imperarem tantum quidquid fieri vellem. Quin etiam, ait, per quidquid sanctissimum est me tibi obstringo,post, quam semel pedem navi intuleris , me vivo vel totius Italiae vires h manibus meis te non erepturas. Ago gratias quam humanissime, tanto magis quod ex animo loqui scirem : unice interim rogans ut ipsum ciem quo triremes oram soluturae essent, mihi indicare non negligeret, quo tanto tutius in exsequendis meis conatibus possem proce- dere. Constitutum inde inter nos, quubus rationibus sarcinulae meaeSajavedrae
opera clam in triremem inserrentur , ut, ne quid nobis in mora esset. Digressus a me Favellus, penum non usitatis modo
cibis, sed bellariis etiam & cupediis ita
instruxit ac si Principem aliquem vecturus esset. Narro Sajavedrae omnia quae cum Favello egissem. de iis quae porro nobis agenda essent deliberamus. Utri aes in que Visum fuit, optimum sore id ultio δε- . nis genus quod & maxime tutum & nobis profuturum sit. Stulti, inquit Salavedra, ferro se ulciscuntur. Corporis enim vulnera cito sanantur: atqui crumena: insti-
180쪽
HuMANAE, LIB. II. II sinfliguntur ictuum sensus aeternus est;
ut quorum memoria etiam nolentibus occurrat. Ex inde ego caepi aream comcinnare , laqueos & retia tendere .Jubeo Sajavedrae, ut quatuor emat cistas plane unius & eiusdem tam sormae quam magnitudinis : quarum duae in triremem inserendae & quem designaturus Favellus esset loco collocandae essent. Duas illas alteras, ajo Sajavedrae, tu lapidiabus ita implebis, ut nullus eorum sonus, etiamsi eversae aut per scalas dejectae fuerint, audiatur. Sic , nemine praeter te conscio, impletas,in hospitium meum deferri curabis s operamque dabis ut eo singulae sint pondere quod conveniens sit , in universum vero centenas libras non excedant. Addo multa alia quae fieri veli m : quae tamen ille omnia melius quam ego intelligebat. Inde patruum meum Bel tramum adeo, inter alia a jo , vereri me magnopere, ne absente me, sarcinulis meis, praesertim duabus cistulis, quibus pecunia mea, lapides preciosi, catenae aureae, Vasa argentea , atque adeo maxima pars fortunarum mearum asservabatur , insidiae struerentur : quibus expi H latis, ad incitas me redactum iri. Ille, tiorum