Scipionis Henrici ... Censura theologica, & historica aduersus Petri Soaue Polani de Concilio Tridentino pseudohistoriam

발행: 1664년

분량: 240페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

tuendo conuocatum . Quare quoad extinctionem Schismatis potuit ex seipso quaecunque facere Decreta ; quod vero ad res Fidei, vel Resormationis, potuit quidem ferre Decreta , quae tamen Vim non haberent, nisi post confirmationem Romani Pontificis: videndio apparet ex ipsius Concilii aistis, post electionem Martini quinti,qui confirmauit Synodalia Decreta de Fide. Quarὸ ex tali inscriptione Constantiensi non insertur,

quod Concilium simpliciter β supra

Papam, sed quod Concilium Constantiense eo tempore, quo tali inscriptione usum est , fuerit tantum supra illos Poni. tifices dubios, atque incertos eo tempo-pore. Atque hic potest esse verus , MGermanus sensus talis inseriptionis ad

ἱ Ex dictis insertur, quarὸ Legati, MIesiqui Patres in Tridentino Concilio noluerint in Decretis simili inscriptioneVti, quod scilicet Coneilium Catholicam Ecclesiam reprasentet. Prim5,quia haec inscriptio satis recens erat, Sc tantiam disieulo elapso in usu posita. Secundo, quia Constantiensis Synodus tum pri-nuim hac inseri one usa est , quando cepit iudicare aduersus Ioannem L 3 Pontificem,& non ante Sessionem qua tam . Ut autem ostenderet,quo iure hoc faceret, causam apposuit: eo, quod C solicam Eeelsam reprasentaret. Hoc vero necesse non fuit in Tridentino.

172쪽

SY eoo TERTIA Hinc patet quo/ tam Constamen se, nam Basileense Concilium talem instriptionem appositerunt r Constantiense ruidem legitime, & iuste, de in certis S ubi jsi Pontificibus iudicare incipiens :Basileense vero audens se extollere supra verum,& indubitatum Pontificem, undE ex Coucilio in Conciliabuliam abite . Tridentinum vero Concilium , quza institutum suis aduersus Lutherum, &l alios illius temporis Haereticos, quorumi summa intentio, dc conatus semper fuiti ut Romani Pontificis auctoritatem ' distingerent:statuit reiecta Constantie stinscriptione, quae milius vQS eo tempore est e poterar, apponere singulis Ses iubiis Apsssolicae Sedisauthonitatem . vela a divamus. Adde,quod sicut Constanti sis insertiptio vexa,& legre a mit,ut patet ex supra diistis, quia tune Ece,fia erat sitie sero, ac legitimo capite aδ quod mendum Coi stantiensi; Synodus instituta fuerat di ira inscriptio, Basileensis itemst, & illegitima, quia tunc Ecclesia erat sib vero, & indubitato capite , unde nee Concillum Tistenturum pote me hac mscriptione uti, cum Hia esset seb certo, & indubitato Pontifiee. Qua

propter & in ipsa Historia narratur . Legatos' stripsisse' ad Ponti Mem , si

D r inserinio; quod comitiarin illud Eeis' εἰ am Catholicam renasentet in appo-

- uendum.

173쪽

nendum etiam fuisse reprasentare illais, eum μ evire Romano pontifice. Quomodo taIis inscriptio poterat esse legitima,& vera,non tamen necessaria, ut patet ex supradictiv.

De Modo Proeedendi in Concilio '.

AGgressiirus Historicus narrationem Sunodalium actionum in ACiuitate Tridentina , ut undequaque Romani Pontificis,& Tridentini Conduli j imminuat auctoritatem , incipiens ab Apostolorum temporibus congregat ea, quae in celebrandis Concilijs ab hoe Trideutino videntur longe diuersia. Haee autem sint vera,vel falsa, ita tamen ab illo tractantur, ut etiam si bona sint, sem- pergamin tendant in malum. Nos breuiter omnia obsentabimus, vera distinquemus a Matque illius arma contr1 . me uestemus Auctorem ; cuius di- ista colligemus in Capita', atque siligulis proptiam adhibemus Censeram . Primo dubitat Historicus, an ConeL Intium Hierosol)misanam quod in apo-ctis flolorum actis habetur , verum Conec postolo . Dum fuerit ρ Sc rationem dubitandi rum

adiungit: Ruia Epistola deeretatis illa,e p. v.

qua pro ν rum determinariise ad se tres missa'sse narratu eripiatantum

174쪽

ico sae et r. TERTIA

erant. Asterit tamen,illud verumsuis Concilium, quia accesserunt ad illud etiam Paulus, ct Barnaba , quorum

exemplum secuti sunt Episcopi ad Gomeitium accedentes: non ut singuai singu- Iarum Ecclesiarum Rectores sunt sed ut in Ecete sunt qua Ecclesia una est, Episcopatus unus iuxta C priam

sententiam. π

Meundo addit, 3 uod adhuc vis ense eharitate. oncilia fiebant pro aliqui ideterminandis, quibus nemo alius ρν Mabalprater Chrsum , deinde admixto cum charitate humano asseritu , S

nior inter Episcopos , nullo habito alio respectu prasidebat ad Patrum actionu dirigendas. Tertio adiungit, quod Romanis Priveipibus ad Fidem conuersis, cum etiam de rebus Ecelsassisti dum lata iam Ecclesia, quassiones successerunt , atque uuara EccIesiasticorum o ambitione , ad ipsos Principeν ,πωmq; P factos totam negotium conciliorum transiuit:illis ρ sentibus , ας Praside aibus,tam Generalia,qu'm alia minora Concilia siua Colloquia celebrari cor

fuerum fueris . .

pantinopolitani, Chalcedonensis Conci-ιiorum , quibui Principes, vel eorum

ius , omn/a in Concilio regendi.

175쪽

ut hac de re agatur, de alia vero non, se quo ordine. Ius praeterea illos habuisse lites o, discordias somponendi in Concilio natas. Hoc idem facisse Comflantinum O, Theodosium Imperat ver , suos Legatos mittendo ad Nisaianum , ct Consan3inopolitanum , τι videre est apud Scriptores Eeel Fasticos . Dicit praeterea , quod per eadem rempora fuerunt Concilia esἰebrata ρεν Episcopos ex se ipsis eo fregatos , indigniore regente acti nes. Quarto insiimat , mutationem , es modum procedendi in Consi*s antia quis Guassum a reeentioribus , qua Aiuιsim prasertim apparet in Tridem. sino. Etenim antiquitus sedentes Pa-sres ad proposita respondebant, TabaLιione annotante rasponsa : si a die bantur acta Concilν . Nequa Susi mei εrant perfunctoria tantum , adesse Migandum aliquid, iam antea sufficien-Gr examinatum e ut in recentiorib- Coveilijs in usu est,stin Tridentinosi gnatum uesed antiquitur Sestones ipsa rant disputationes, ct Colloquia. Nunc Decreta Concilν pro actis habentur , hae tantum T is mandantur . Quinto, antiquitus ais ia , ct contemtiones in Conei s operiebantur charitare:omnia sin is amulatione fiebant, optan-' gibus omnibus potius obedira, quam I

176쪽

I61 SllcTIO TERT ΤΑ ab Oeridentali Imperio . remansit ἐπί Concilijs aliquod antiquitaris vestr-gium, tism in Gallicis, Germanicis sub Carolo Aragno,tum etiam innia sub Primipibus Gothicis. Septimo, excluses Principibus aciἰM , omne in eorum eelebratione ius, Romanus Pontifex ad se traxit. ma Eeelsastici Prine rem in more solusi, mpa νIicularia commoda abiere ue ex quo euereat, ut erescentibus dis idys inducta seni in Conc ijs Congregationes priuata, in quibus agitantur eamua in ώis Congregationibω dererminata , publicὲ i Sessionibus euulgantur . Ut f

pra dictum est . ea qua nunc in priuatis Congregationibus nς , ranc inpublicis Sasiombus fiant, qua in acta Comi erant, ct hinc inde evulgata, usque ad ko rempora rransierunt . His veris temporibus acta Concilitabscondunturae tantum Decreta apparent.

Haec

177쪽

ΑRTrc. kVINTVS. . I syHaec stini,quar Historicus de forma,&vsu Concilij in quadam sita digressione

narrat, magna quidem cum temeritate,& fallacia. Horum non1itilla sunt vel falsa, vel etiam impossibilia; plurima ve- tamen Historicus fallam assingit interpretationem . Sed

ad singula eius dicta respondeamus. Ad primum dicendum, Hierosostmis fuisse verum Concilium Generale, quia fuit sub Petro Apostolo, qui erat tum visibile caput Ecclesi , qui & primam sententiam pronialitiauit approbantibus reliquis in Concilio: ut neri selet in Concialijs praesente Palpa . Caeterum Histori. eus, quod asserit, primo dubitari posse, an illud fuerit verum Concilium' quia Epistola deeritalis scripta fuit a solis soli Scaior ιs, ct alijs Chribridia . scipuli1,asque etiam, quia ille dicendus o His erat recursus quidam Gentiliuis solos , 4 quibus pidem arrv runt, quoad hoc certum est Elin recusessim ex recursu auiam Oftum esse' cone

Qim vero ad Epistolam erit, iis

feto quid aliud requiratur,ut illa dicenda fuerit vera Synodalis Epistola, ac proinde ex vero Concilio. Neque dissimila est,quod addit, iuud suo veminis Com. eilium, quia in il la loeuti sunt Paulussamabas, quasis illis Concilium

esse non potueritia eo vero, quod adiungie a pys per I

178쪽

r6 sacTIO TERTIA ut Apostolorum successores accedere au Concilium , nan ut senularum Ecelssiarum rectores , sed ut in una Eccles.sunt , iuxta illud C priani, quaedam inesse videtur fallacia . Si enim hoc asserit, ut innuat Episcopos ex seipsis, SDon vocatos a Romano Pontifice, i est

caput Ecclesiae, Concilium Generale ficere posse falsum dicit. Praeterquam dij uod formalitas illa,quae apponitur,gra. s fingitur,&sine fundamento; & contra id, quod infra refert, Parisiensem sevum dixisse , se pi quam quingento mille , ex sua Ecclesia loquenies, repra

sentare.

Ad secundum dico , Historicum de antiquissimis Concilijs temere loqui, Spro arbitrat . Sed,quicquid sit de his,qus asserit, praeciput ad labefactandam Romani Pontificis authoritatem e certh ant Nicetiatim,nullii aliud fuit post Apostolos Generale Concilium,quoa cOSregare ad Romanum Pontifice simpliciter spectat. Caeterum ante illud tenuia apparet alio. tum Conciliorum vestigia, de quibus, quae Historicus narrar, neque ipse sciuit, neque scire unquam potuit. Ad tertium fallitur Historicus, Sc repugnantiam loqui videtur, si enim iam

antea Episcopi, ut ipse dixerat, celebr runt Concilia absinteruentu Prineipsi. Iecutarium, quo iure hoc sibi assiimpserunt Principes illi, ut Concilio imperarent, cum tamen vota in Concilio serre

179쪽

A Rτrc. Q INT V s. non possesar Nam , quod ex Ethnicis facti fuerint Christiani , hoc non valet, ut sibi affumant Episcoporum iura oinaxὶ cemam est, pijssimos Principes

illos ius in Concilijs raesidendi sibi

non assumpsisse;sed tantum ut Catholicet veritatis defensores talem iiiijsse curam :non autem, quod supra Concilium iugaliquod habere unquam possent . Sed velim scire , unde hauserit alia indiagna, & ridicula 3 fingit enim Principes illos, siue eoνum Praefectos tanquam Ludi Maris ros iubentes, ut his loquatur, ille sileat, hoe preponatur, hoc relinc quatur similia. Miror, quod Historicus tantopere pro Concilij libertat a pugnet, cum tamen haec illi tam repugnantia referat,& approbet.

Ad quartum dico , se aliqua . si ab

antiquis in retentioribus Concilijs p fertim in Tridentino, quoad modum procedendi diuersitas , hac non essentialis, sed accidentalis tantum . Et quidem Τridentinum in essentialibus cum antiqitissimis omnino conuenit ; in

illis enim haec duo erant, scilicEt consultationes , & determinationes, seu di- 'stutationes , & Decreta . Haec duo etiam in Tridentino silere; sed si 'coii- sellationes,seti disputationes, & deterini- nationes, seu Decreta, antiquitus vel si- imul, vel separatim fiebant, parum restri ad Concilij essentiam: siue etiam haec ,

vel in Congregationibus,vel in Sessiori

180쪽

χ66 Sac Tro ΤηRTI Abus, vel in alio loco, & tempore fierent, hoc solum esset quaestio de nomine. Sed vellet fortasse Historicus, ut sicut

antiquorum Conciliorum consilitatio-.NeS,quae acta vocantur, simul & Decreta circumseruntur: ita etiam hoc fieret de Tridentino, de quo tamen tantum Decreta Typis data legunmr . Respondeo, antiquorum Conciliorum tantum De- creta, etiam in aliquibus libris separatim ab actis circumferri, sicut num est in Tridenti no , haec enim tantum spei intad Concilii essentiam . Et de Nicaeuo utilem nihil inuenitur,praeter Decreta. Aliorum vero Conciliorum acta ideo

habentur , & Typis data leguntur, quia collecta suerunt a viris doctis, Sc piis,antiquitatis & Religionis studio . VndE pro varia colligentiqm industria,vel magis , vel minus uberiora habentur, pro

Ampressionum,& exemplorum diuerutate . quod facileex eorum collatione est cognostere; de recentioribus autὸmCqnciliis, praesertim Tridentino non ita

stit. Cum enim acta eorum nihil ad antiquitatis cognitionem facerent , imo i& haereticorum calumniis ansam pra bςrent , illa in medium Atre, & Typis dare necesse non fitit.

. Ad quintum, concedatur Historico, quod ita, primitiua Ecclesia discordia:&l des charitate operiebantur, negandum tamen non est distordias & lites is

ticorum

SEARCH

MENU NAVIGATION