Francisci Le Roy Insulani è Societate Iesu ... Templum sapientiae siue Dissertatio mystagogica in qua de Templo sapientiae, partim historico seu litterali, partim mystico ac spiritali, sensu differitur; illudque nominatim disquiritur ..

발행: 1664년

분량: 358페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

PARS TERTIA. CAP. III. ros

hinc capite memorabimus, haud absurde dicere liceat: germanas esse castitatem & sapientiam, eatique inter se amicas adeo, atque consertas; ut nec conciliandae retulendaeque castitati quidquam sic valeat, atque studium sapientiae; neque ad hanc econtia pateat aditus, nis sequestra&conciliatrice, &quasi ma-

nuducente castitate.

Velut enim pronuntiat Apostoliis : Amnialis homo non per- cor. a. mcipit ea quaesunt Spiritus Deι : ita videlicet, ut qui cordis gustatum spurcae voluptatis amarore infectum habeat , gustare non possit sincerae virtutis ,& lucis incorruptae suauitatem. At que atrae tetraeque nebulς, nescio quo modo de limo carnalis concupiscentiae exhalantes, mentem offuscant, rationem o nubilant , oculis eripiunt caeleste lumen, ne facile valeant verae sapientiae decorem , & veritatis vim ac dignitatem aspicere. Denique velitii , nisi mundi corde Deum non vident: ita ra dium diuinitatis, quo nomine appello ipsam diuinorum intelligentiam, nisi mens munda non recipit.

S. Augustinus in psalmum scribens trigesmum secundum sapientia Dei, inquit, quam lchritudinem habet Per illam

pulchra sunt omnia, quae oculis placent. Et maden , complecten. , corda mundanda Dnt: huius nos amatores profit mur: ipsa nos componit, is ei non Hilliceamus. Quapropter animum sapientia excolere volenti, contemnenda voluptas corporis e curus motus ut quisque est maximus,

squae apud Augustinum verba sunt Ciceronis in Hortensio inita est inimicissimus Philosophiae. Quod multo maxime verum videtur in praestantiore nostra ista Philolbphia; quae sicut nobilem atque caelestem habet originem , ita se vilissimo terrenarum affectioni m coeno misceri non patitur.

qua enim de surtium est sapientia linquit B. Iacobus inpri vim 3 v i I quidem pudica est &c. perinde atque s in hoc sita sit prima atque propria eius laus; ut non nisi sedem pudicam amet, neque in corpore incesto, aut mente impurata, habitare patiatur. Sola nititur allegoria, sed rem ipsam tamen apte declarat, quod modo lubi jcimus. inter arcam Domini & Dagon Deum Amtiorum , quam graues fuerint, quamque capitales cs dicendum est inimicitiae; ut in templum Dagon illata arca, eius simulacrum , neque iuxta se consistere , neque vero coram se integrum & incolume remanere pateretur: ex sacra Regum con- a. Reg. s. stat historia.

Cuius

222쪽

IG. q. 23. Lib. I. r. R.

dios TEMPLI SAPIENTIAE

Cuius aduersitatis 'quanquam ista potest communis adserti ratio: eo pacto demonstrandum fuisse, falsis gentium Dijs quanto praestaret Deus Israel; solus 'uippe Deus, & rex magnus &terribilis super omnes Deos : succurrebat tamen & hanc propriam subesse causam , peculiaremque potuisse : quo nempe daretur intelligi, quam inter se pugnent veneris cura, At amor Sapientiae ; atque ubi caelestis Sapientia dominetur, faedet volu ptati locum non esse ; uti neque in voluptatis regno , sapientiam posse consistere. Obseruandum quippe venit hoc loco ; quemadmodum arca, ex ijs quae prima Parte diximus , sedes ac symbolum fuit di uinae sapientiet : ita Dagonis simulacro voluptatem impuram

repraesentari Erat enim Dagon velut speciatim annotauit Io.sephus Scaliger in suis ad Manili j Altionomica animaduersio nibus in idolum Veneris ; quae piscis serma uti Hebraea quoque vocis origo indicat a Chaldaeis & Syris, Palaestinisque nomi natim j colebatur Quod quidem cum olim , inter studia iuuenilia, legendo obseruassem , simulque animaduerterem , in diuina Scriptura, ubi de Dagonis clade sermo est, capitis quidem & manuum, sed nullam pedum , saltem in vulgata, e demque Hebraeo textui consentanea, editione , fieri mentionem; facile in eam suspicionem incidi; id Palaestinae Venetissimulacrum , Sirenis Armam praestetulisse. Quod demum vidi expresse traditum a Nicolao Serario nostro: qui id egregiὰ ex his confirmat, quae de Derceto , Ascalonis Dea , scrὶbit Dio dotus Siculus; eam scilicet, faciem quidem mulieris, reliquum corpus piscis habuisse. Cui autori deinde alij interpretes

assensere.

Non stat igitur Dagon cum arca Domini, hoc est, Venus cum diuina Sapientia : ut quicunque cupit arcem tenere sapientiet, intelligat sibi voluptatis castra sugienda commonea turque egregiarum artium studiosa iuuentus , siquos , uti fit, praeclarae viiiiiiis aut nobilioris sapientiae igniculos a natura Deoue sibimet insitos senserit, hos ne incautius occipiat prauis restinguere cupiditatibus, & aeternam de se spem fallere, illece bris seducta intempestiuae voluptatis. Inter B. Augustini sermones, quidam habetur ad iuuenes, quem his inchoat verbis: Ad mos mibi,sermo, ὀ iuuenes, flos aetatis, periculum mentis. Vbi, et lubricae aetatis periculo obviare volens, eos prolixe adhortatur ad voluptatis fugam, studiumque

223쪽

ΡARS TERTIA. CAP. III. ro

que caelestis sapientiae, cui multis contendit, nulla mundi bona, nulla sensuum lenocinia, ullo pacto esse comparanda. Vos ergo, inquiens, . ruuenes, maximo monemus.hortamur, mi mera miritim pulchritudine capiamini. Nulla Decies terrena mel caeli stis, nulliu fulgor metallorum , nulla nemorum amaenitas , nutasorum purpurae, nullus mel naruralis vel adhibitus camis ornatus Ilus quarumlibet chordarum atque tibiarum sonus , nulla odorum iucunditas, nusia saporum suauitas, nulli amplexus, pulchri. iudini, instirationi, Dicerint, sementissapientiae conferantur. Tum & illa subdit: Ab his enim quae turpiter amantur, non ab ipso amore , prohibemur. Amare multis ' Amate sapientiam, ambire mi perueniatu ad eam : proponite hanc adiungere mobis, vi sponsam videlicet: in illam suspirate, in illam inardescite, in illum deperite. Demum ipsb extremo sermone, quasi haec omnia verbo concludens , eos ad Danielis adolescentis vocat exemplum :Danieli, inquiens in defri*s aestuare. De quo nimirum haec e dem sermone praemiserat e Daniel ab Angelo mir d Meriorum appellariis est. lae erant illa eius demeria, nis quibus ins temtia pulchritudinem ardenter inhiabat ' ns quia in iuuenili aetate calcauit ciuiam ' .aa item adiunctione S. Doctor, satis id confirmat quod nunc agimus: ad sapientia spiranti adolescemtiae, huius desiderio fugam delitiarum , &'cupiditatum restae

nationem, consociandam.

Quod vel iole Plato adeo pro comperto habuit, ut epist

la quadam serio affrmateque pronuntiet: Neminem omnium 7.

qui Aub caelo sunt, fi dditiis ab adolescentia innutrilir , quamuis

natura ἐν ingenio excellentι praeditus M, unquam euagurum esse sapientem. Quamobrem & Doestor Angelicus, cum suo etiam expertimento comperisset, quam necessaria sit sapientiae amatori, prauarum omnium cupiditatum , atque illecebrarum iuuentutis auersatio, seseque adeo meminisset, tum vitae puritate , tum G quam etiam Sapientiae studioso iuueni per necessariam sis D. 1-ω-gnificat S. Hieronymus) orationis ad Deum instantia, angelicam illam lapientiam esse consecutum; haec ipsa enixe solebat bonarum artium disciplinarumque studiosis commendare. Extatque adeo inter S. Doctoris opuscula, eiusdem ut sertur 4 ad Odisi. 63. quendam nomine Ioannem epistola , de ratione ac via ad L. pientiam perueniendi ubi cum alia prudenter admonet, tum

224쪽

168 TEMPLI SAPIENTIAE

duo illa iunctim commendat, puritatem atque precandi studium : conficientia , inquiens, puritarem amplectere , orationi et acare non de nas. Satis utique gnarus; et, quod quisquam in mente sua moliatur , aedificando templo Sapientiet , haec tanquam sundamenta firmissima , praeitruenda atque praestituet a-da esse. Restabat ex supra propositis tertium illud; ut generatim ostenderemus , peccatum quodlibet fugiendum cultori sapientiae: sed quoniam video, me istud coniunctim in praesentis capitis tractatione attigisse, eritque alias eius exponendi locus proprius , cum ex professo demonistrabitur, peccatum ex suo genere cum sapientia summe pugnare; nihil nisi hoc loco adiungam, praeclarum, & rei, quae prae manibus eth, perappositum Gregorij Nyssent testimonium. Ita igitur ait, oratione de Arma perrecti Christiani: MFu nimirum merest templum Dei,n sium, in seiaso malitia idolum avt smulacrum continear, is a mediatore, mi diuinitaris particeps sat, amittetur, cim purus se ad puritatem ipsum subripienL- idoneus. Neque enim in messi iam iniis mam, ut scriptum est, introibit sapientia. Sic ille.

Ad hoc ipse m r ferre plurimum ι squis a primis annis sapientium adumauerit, eam, in stonisam flamet adoptare studuerit. AFfine est istud prexime dictis: attamen, ut sua pro .

priaque ratione subnixum , seorsum modo exponen

dum et t.

Nam cum ipso quoque teste Seneca in Sapientia perfectumst bonum mentis humana, adeoque excelsum N arduum , ut non nisi generoso conatu, assidua opera, ct longo labore quaeratur aequum sine esset humanam mentem, continuo atque

euigilauit,& tanquam excusso illo torpore, quo iners illam obligauerat infantia, exorientem lucem aspexit, splendoremque hausit, primis quasi radijs sibi alludentis, Sapientiae ; eiusdem specie atque decore captam, primis illam optare de asse.ctare desiderijs, hilque initijs conceptum studium , ardorem que quendam amoris, in omnes deinceps aetatis annos propa.gare. Nam cur tanti honi, tamque sibi proprij, usura quod in

225쪽

in ipsa est j vel ad momentiam sese catere patiatur In cuius perfectam possessionem , si iam tum admitti nequeat; at potest tamen ad eam sensim aptare sele , & quandam illius inchoationem , rudimentum, gustulum , informationem prae

cipere. Pi

Atque s vi id sta dicam, ad quandam aspiciens , alias re latam , Epicteti pulchram' cogitationem J si , causa exempli, Arripullus olorinus, iam a principio agitare occipit, quod olorum est , & luscio tota , quod lusciniarum est , meditatur ; atque uniuerse animanus cuiusvis tener latus , iam tum assectare osten- stareque gaudet sui generis indolem, & quibusdam velut suturorum operum tentamentis, infantiam suam, ad ea quae sitne naturς cuiusque cognata ac propria, erudire et quidni delectet mentem humanam, ubi primum illis, quae dixi, vinculis ex. soluta, sibimetipsi permissa est; primisque affata honesti , pulchrique notionibus, indolem suam circumspicere, & seipsam quasi sentire coepit ; continuo ad boni illius sibi proprij blandum aspectum, illius amore inardescere , & iam tum proinde assectate quod est hominis, ratione regi, honesta sequi, demum naturς conuenienter, hoc est, ε sapientia vivere l Sed quando ea felicitas admodum profecto paucorum est: cereus quippe eth ipso principio atque infirmus hominis animus, rationemque vixdum experrectam praeuertunt avertun que sensus corporis ξ, demum, pueritiam puerilitas comitatur:

id erit proinde omni studio & cautione prouidendum ι ut qui ipso aetatis progressu sese caelitus sortitum animam bonam, declara iam luce perfusum senserit caelestis sipientiae, a prima sal. tem adolescentia, toto se pectore ad eius studia transferat, &amator factus formae illius, cum mortalium sapientissimo, ex-- quirat illam in sponsam dii mere, eiulque amori nihil omnino anteponat. Nihil foedius infeliciusque ducens s sicuti teipsa res est indignissima homine θ quam si aliquando a luce auerissus adamatae sapientiae , ac degener caelestis indolis, quamlibet exiguam aetatis set partem dedat stultitiae; hoc est , eo cesset hominem vivere , ad brutam indolem, moresque belluinos a lectus. Ad quod nos studium , ut alia in praesens omittam , ipsum etiam liuae lollicitet impellatque diuinitatis exemplum. Ut nempe quemadmodum Deus id omni suo attendit in opere, ut quod in Scriptura in omnia in sapientia faceret, aeque, ut

226쪽

etio TEMPLI SAPIENΤm q

a nobis Parte altera demonstratum est, ab ipis saeculorum exordio, eam sibi ubique assistentem , α secum molientem, condentem , gubernantem haberet : ita nos paritet instituam iis vitam nostram , ut, quoad eius fieri poterit, ipsisset iam annos vitae primaeuos dedicemus si ijs sapientiae, eam. que adolescentiae ducem atque magistiam, iuuentutis rectri', cem & consiliatricem, seno tis solatium ac praesidium habea: mus. illud omni studio prouidentes, nequa nos dies aut occatsio, neue quis maxime viliorum aestus, aut ardor lubricae ad lescentiae δ eius veluti dilectissimae sponis suauissimis viat,bus, castissimisque amplexibus, infelice casti, nec postea faci. le tep rabili damno, diuellat. IPaucis enim fortasse contigit, eorum qui aestu temerario iuuenilium cupiditatum abrepti, atque a vera auersi sepientia, vitiosam egerint adolescentiam, cum Francisco petraritia dice. re i Acthymia me corrupis, iuuenta corripvit , senecta cora

Cum E contrario, ut est in malum quam bonum propen-isor corruptae naturae conditio ; plures, quorum aetas tenerior, per praeclara virtutis atque sapientiae studia, honestissime exacta sit, ad extremum destituerit constantia; in hisque, aut subita tempestas , aut per inertiam sensim succrescensi infelix vi. tiorum lolium, primos illos satus, quantumuis i tos atque felices , contagione sua corruperit, de magum illam spem mi. sere ac scede interueneris. lAtque , ne Regem Salomonem, acrem illum . & vel a to. netis perstudiosum amatorem sapientiet, alios, e plures te. censeam, post minores' annos, in ipse quasi sinu atque coin plexu sapientiet , innocenter ac purd de eleganter actos, statis progrestu, aut ipsa etiam infelice senecta , corruptos: Maagnus Augustinus, cuius nos exemplis dictisque in hac disserta. tione libenter utimur, ut sertitus erat & ipse animam bonam, admodum etiam adolescens, lecto Ciceronis Hortenso, qui 2.3.cisse. liber exhortationem continebat ad Philosophiam, cuius nune

Α- sola fragmenta supersum apud ipsum Augestinum & alios; eo inquam libro studiose perlecto , ita sese ait ad alia vota desuderiaque conuersum , ut repente vilesceret illi omnis vana spes,& immortalitatem sapientiae concupisceret stu incredibili; excitatus scilicet eo sermone, ipsam qu cunque esset, ut dii geret, dc Petreret, de assequeretur , dc amplexaretur sapientiam;

227쪽

iam ; cuius pulchritudinis lineamenta, tametsi rudia atque obscura , attamen talia quibus caperetur honestus, Δρ pulchri atque decori amaras animus , ea in scriptione animaduerterat. At mox inardescente male cauis aetatis illecebrosa concupiscentia,& quam animo iam informarat, immortalis sapienti speciem obnubilante , subitis extinctus est ardor ille mentis pulcherrimus; ipseque adeo in transuersum actus, ijs erroribus miserijsque iactatus est, quas tantopere deplorat, dolenterque describit, in suis Confessionibus. Tametsi is postea , verum singulati ut ipse agnoscitὶ Dei miserantis beneficio, ex his tandem fluctibus emerserit eo ardentior constantiorque diuinae illius pulchritudinis amator fiaturiis, quo illam serius quam par

esset agni tam , etiam sero nimis adamail erit. Quo quidem propriae tui clicitatis documento , etiam aliorum adolet centiae metuens , libris de Ordine , Eutropio cuidam inlcriptis atque transmissis, illum familiarem sibique ch, rum iuuenem, in quo indolem probam, animumque, ut ait, omnimodae pulchritudinis amatorem, atque in hoc ipso argumentum quoddam faturae sapientiae , deprehenderit ἱ- solicite admonet, ut animo sit experrecto ac vigilanti; ne forte leductus rerum pereuntium falsa ac fallaci specie, inditum iam sibi sapientiet amorem , non turpiter modo de stagitiose , verum etiam periculosὰ, deserat. Verba Augustini sunt ista r stuod num in te futura sapientia, perniciosis cupiditatibus diuino ii ι- re praescribit, ne tuam causam deseras fato moluptatibus ιllectus: qua praeuaricatione nihil turpius periculosus inueniri potes.

Sie Augultinus. Denique etiam Philo Iudaeus, omnes quidem ad apertam omnibus Sapientiae Scholam inuitans, adolelcentes tamen studiosius commonet, ut floridae aetatis primitias ei studio consecrent ; ne si secus fecerint , postea damnent deplorentque primaeuos annos, in rebus nihili , curisque superuacuis, institὸ, foede, infeliciterqtie contumptos. Philonis in libro, omnis probus, liber ; verba sunt ista: Et quoniam, mi ait Plito 1kaviloquus, inutria extra diuinum clarum sta es , nihil autem Sapientia diuinius , magis expostum ; nunquam claudit suum inditorium , Jed patentibus ianuis admittit, fisentes sermonem talum ae potabilem, frequentatores suos fluentis doctrinarum abunde proluens, mi inebrientur sobria temulentia. Illi ver. iam,

Ut sterijs initiari, furore, diuino perciti, damnant pristinam Cc suam

228쪽

xia TEMPLI SAPIENTIAE

J- κωigninam, iacturam, temporis, m rem nihili contrita vita per imprudentiam. Ope pretium igitur fecerint subdit quotluor et bienesum iuuenes, aetatis sorida primitiis eruditionidescarint, tam is proena, quam in futurum, paraturi Mi decus ἐν praesaeum. Hucusque Philo.

concludumur qua modo adtactunt: quaedam proferuntur, egregiorum iuuenum , Sapimua spo se.

rum, exempla.ADamanda igitur etiam iuueni, etiam adolescenti, & , si

fieri potest, etiam puero. probisque artibus ac iuidijs excolenda sapientia est,& semel sulceptus illius amor, cimmas uendus flagrantia, summa constantia retinendus. Ut enim rursim B Augustinus, de suo agens Licentio, quem tum quidem memorat, a iuuenilibus illecebris ad Sapientiam totum conuersum , in eaque secum adeo flagranter studioseque viventem. ut eum Romaniano Niri cui ista scribebat non temere aurib. r.e-ιν. deret ad imitandum proponere : Philosopbia est enim , inquit. ὀ e. a. mente, sapientia θ a cuius m erita se miluἀtω queretur excludi. Quapropter quod olim apud Athenienses in praetorio, fe-Is.lhι is e. runt hoc schemate depictam suisse Sapientiam; Reginet instar 7 si in sedentem, vitis duobus canitie specitabili, eius ubera utrimque sugentibus: non eo consilio factum optuor a sapientissimis hominibus, quasi aetatem adolescentem 'exclusam vellent ab uberibus Sapientiet, solumque huius capacem esse aet

tem maturam atque decoctam.

Sed vel ed tantum, quod in senibus potissimum, ijs videliuD x ad N cet, qui ut sanctus ait Hieronymus ) adolescentiam suam h ρ' nestis artibus instruxerunt, egregie vigeat, magisque commendetur Sapientia, in quem itidem sensum dixit Urigenes, sapien-H M. tr. ια tiam senum uxorem; & ille Comicus, sapientiae aetatem comni, cς Ne quia eos, quibuscunque illa obtige. rit, etsi non admodum aetate forte processerint , senes faciat, non annis, sed moribus, & , ut loquitur B Ambrosius, canis cogitationibus operationibus essulgentes. Quippe ut dicitur in

libro

229쪽

libro Sapientit 'cani autem tDistu hominis; siue , ut vertit Op. . s. S. Hic ronymus, cani hominis ,sapientia eius. Nee vero desunt egregiorum iuuenum exempla , quos sibi diistin ὀ teneris, suique amore ac desiderio incensos, & ipsa cupide adamatit Dei Sapientia , ac velut in spontes adoptant,visbili etiam quadam specie, formaue eleganti, oblata. o loco in primis notum est , quod de Gregorio sentit Nari angeno. Qui cum adolescens Athenis versaretur disciplina rum gratia , parique studio virtutes illas, quae eam aetatem maxime cedecent, sectaretur; virit per porem pergam enim p .Lais. i. reliqua Rustino edicere )Jedenti sibi cs' legenti,'dciis decorvi sa se s iis, dextra laeuas feminas consedisse: quas ille castitatis instinctu oculo toruiore iniciens, quaenam essent, i r quid bi Pellent, pencunctat r. At illa eum familiaritiastamAtisus complectentes, arunt: Ne moleste arcipias , iuuenis, notae tibi satis'familiares stimus. Altera enim ex nota Sapientia, altera castitas dicitur ; ἐν misse sumus a Domino tecum habitare, quia iucundum nobis V satis mundum in corde tuo habitaculum praeparasti. Eae quo intellexit ille tum quidem ; & velim non tantaem intelligat, sed alte etiam demittas in animum , veret sapientit studiosa iuuentus: germanas cuti dicebamus P de quasi gemetulas sorores esse, castitatem S: sapientiam, amicas, locias, atque adeo , contubernales , ut qui castitatis studium ex animo liuo abiecerit, haud facile unquam ad callos sapientiae aspiret am

plexus.

Vulgare item est quod de seipse scriptum reliquit B. Laurrentius Itistinianus, in Fasciculo Amoris : ubi eos adolescentes cap. igalloquens, qui rerum fluxarum amore detenti, pacem animi frustra quaerunt in infimis ; suo illos exemplo reuocare contendit, verbis plusculis, sed quae conisaetius aliquanto sic rese- ωρ. i. runtur in eius vita.

Eram mestri Ditis sub annum scilicet aetatis undevigesimum 1 quaerens aestuanti de erio pacem in rebus extrinsecu , nec innente . Tandem mirgo s=le splendidior mihi apparuit, culus nomen ignorabam. Haec propius accedens mensio multu placidos assam: o iuuetus , ait, allente; cur effundu cor tuum, pacems Jectando, per multa mariaris ' stuod quaeru , penes me es : quod concupisti, tibi polliceor, s ramen me ins ofam bulere molueris. Cirm mero nomen 12sua, b genus,ς dignitatem scire peropta i arem ; se ais Sapientiam Dei esse, quae propter hominum reformi

230쪽

ii TEMPLI SAPIENTIAE

tionem , hum uim formam suscepit ,- velut addit in amoris

Falciculoὶ qua ante inu bilis erat cum Parre , ij lim nasuram, ut aptius amaFetur , accepit ex matre. . eo igitur inquito

dum pacis osculo lata discessit. lila lustinianus; quibus subdit, dehinc illam se habuisse pro sponsa charissima, & cum illa

pacem antea frustra qxi sitam, α bona omnia pariter inuenisse.

Quibusdam so itasse miniis notum si, quod lubi jcio de Hen

rico Stisone, ex ordine S. Dominici viro sanctissimo: cui sum Inopere atque anxie illam desideranti di sitienti , tali demum schemate te visendam praebuit Sapientia, ut his ipsis verbis re- 8 fertur in ipsius Uita. Longe supra ipsum Jerebatur in columna nubis re dens In throno eburneo, mumis instar uviferi tanquam sol lucem in mirtute Jua. corona eius eras aeternitae , amictus f licitas, Iermo suavitis, complexus, omnis bonι satietas. Prope

eras, o longe aberat . sublimis es humilis , praesens ἐν occulta, familiarem se praebebat, nec tamen apprehenui poterat , excelsis caeli fastigiys erat altior , Et abcso pro,nior , attingebat a Daad finem sortiter , disponeba: omnia suauiter. Dum elegantis pueri stetae teneri Nidebatur , mox pulchemmι iuuenis praeseserebas imaginem. Itaque dulcissime ad eumse conuertens , Et co-rer , non tamen Ine quadam diuina maie1 late , itu arridens , his eum affata est: Praebe D mi cor tuum nubi. Ad quas ille voces humi prouolutus, eam gratus accepit in spontam , eamque exinde stud ijs omnibus ossicijsque, cum summa animi deuotione, ita coluit, ut in Dialogis quos de AEterna Sapientia in scripsi, lese Mi.aistium Sapientiae , Velut propito nomine ampellacit. Scripsit etiam, sui aduersus eandem AEternam Sapien riam animi , partim contestandi , Drtim confovendi gratia, de ea , quas vocant , Preces Horarias , quae non sine magno easdem usurpantium fluctu , inter studiolorum manus ver

santur.

istorum igitur, aliorumque complurium, egregiorum exemplo, par essct quemlibet ingenuae mentis, Δ: honesti , hoc est, vere pulchri ac boni, cupientem animum, inflammari amore ac desiderio ver illius Sapientiae: cuius profecto formam, speciem decus , suauitatem , quisquis pura mente compertam, expertamue haberet, continuo scilicet poli habitis omnibus di z. t. c/m & hoc Aligustini verbis J ad Hims pulchritud nem blandis ς ἡ a tor Usandus, mirans, anhelans Laestuans aduolares.

SEARCH

MENU NAVIGATION