장음표시 사용
161쪽
Muphte suo persuasos, existimare, gratius esse Deo, religionis Muhamedanae causa , Persam unum trucidari: , licet professione & ipse Muhamedanus sit, quam si quis Septuaginta Christianos , a Muhamea danis in religione prorsus dissidentes , interficiat , haec postea su bj icit: Mam eandem sententiam quidem novi Theologi nuper tueri aussunt, cum dicerent , bellum , quod communi Chrisianorum con senafti contra Misammedanos geri oportuit, utilius ad Dei gloriam contra Sectarios, qui inter nos funi,
omisses Turcis verti debuiss e. mod quam pie ct juxta mansuetudinem Christianam dicatur , ipsi, qui conscientiam aliorum moderantur Iesu itae conscientiam tuam rogent. Eodem facit, quod idem lib. II. Carolum v. scribit Summi Pontiscis fuasu sententiam mutasse, , arma in Turcam parata , vertisse in Germanos , pessimo , sed lenni is ussitato Fontificis Romam constio , qui eos . Christianis , qui nimiam ipsorum potentiam in dubium vocant, capitaliori odio, quam usos Chrisiani nominis hostes semper sunt pros cult. ln praefatione ad Henricum IV. ex professis &rationibus solidissimis, exempli c clarissimis, Bellum non esse legitimam tosiendae ex Ecclesia scissurae modum , demonstrat. Idem animus fuit Nicolao Fabro, Ludovici XIII. Praeceptori, qui Balbo in vita ejus teste , & ipse religionem moderata ratione suadendam potius , quam ferro er armis imperandam judicavit Quin & Curia Suprema Parisiensis Ann. 1 33'. Regi Evangelicos extirpaturo , Uopositum dissuasit, aequum esse dictans , ut potius Ecclesiae v
reris vestigiis insistatur, quae non ferro is flammis in religione consituenda , ac propaganda , sed puriore doctrina , O honesis vitae Antistitum exemplurem confecerit , Thuano eodem lib. xv I. narrante. v χ . Possem
162쪽
Possem consentientes producere Seldum,Ferdinandi I. Procancellaritim ue Lagarum Sch Nendium , Caesari Maximiliano II. pcculiari scripto praecipitia &κινδυνευμενα, in Protestantes consilia vehementer disiuadentem, alios; ipsum denique Turcarum Imperatorem, Gentileto in Anti-Machiavello narrante, Papae A. I. y3. Sacrum in Turcas bellum conflanti objicien
tem , Chrsum magnum ct nobilem Prophetam fuisse, fednunquam imperasse, ut homines adfuscipiendam suam
legem vi ct armis adigerentur: nequeIe quenquam cogere. ut Muhammedis legi credat. XIII. Haec cum ita sint, tyrannidis & crudelitatisrcus est, quisquis lege etiam lata vi religionem promovet, poenis externis in corpora , honores, fortunas eorum, qui in alia omnia eunt, grassatur; conscientiae dominatur , inprimis si vim cam proferat in Sanctos , & ut impune magis proferre possit, haereticorum nomine eosdem traducat. Quid vero hic Hierarchici ZRatum apud cos , & legibus constitutum est, posse, imo debere vim inferri omnibus iis, qui Papam situm non agnoverint Dominum, ejusque oraculis & definitionibus fidem adhibere & substringere neglexerint; Tros Rutulusve fuant. Quorum in numero non possunt non esse Sancti, utpote qui uni solique Deo adhaerentes , nullius in humanae authoritatis obsequium sese dedere, nulli homini religionem dictanti sacramento jurare possunt. Frustra saevitiae suae haeresin obtendunt, quae nulla est. Non enim Papa & Hierarchici omnes assiversus dissentientes , Protestantes inprimis , extinguendos amore Dei, vel religionis falutiferae excitantur, sed importuno flagitatore , UENTRE M AMBITIONIS immense stimulis agitati. Hae sunt V rae &germanae cause, quae sub religionis & haereseos dissentientibus impactae velamento latitant. XIV.
163쪽
XIU. De poenis haereticorum Bellarminus de Laicis Lib. III. II. 22. disputat. Nos, inquit, osendemus, Bae- reticos incorrigibiles ac Praesertim relast fossosse ae deberea Ecclesia rem o a secularιbus potesatum temporalibuspoeni atque i a etiam morte mulctari. Inter alia a gumento a legibus Ecclesiae petito militans, Probatur,inquit, tertio legibus Ecclesiae, C. Masolendum,, cap. Ex communicatus, extra de haereticis. O in sexto de haereticis, cap. super eo, desinit Ecclesia, haereticos incorrigibiles seculari potestati tradendos, ut ab eis debito modo puniantur. Item Consantiense Concilium Sess. Is . damnavitfemtentiam Iohannis Husi, 2 ipsum Iohannem, ct Hiero mum de Praga tradidit Seculari potestati, a qua ambo
exustinuerunt. Denique Leo X. articulos Lutheri damnavit. Sed Canones & Decretales illae, poenaSexternas in haereticos statuentes nullae sunt in Ecclesia prisca pura & incorrupta. QE cunque Vero asseruntur, mostdernae sunt, Ecclesiae Babylonico fermento corruptae,& Pontificum Papatum & Principatum suum perstim in mam vim , ferro & flamma proferentium. Pertinet
huc inprimis Bulla Pauli IV. qua ipsos Summos Reges& Principes in haeresim, hoc est, apostasiam a tyrann. te ripae lapsos, iisdem poenis&ecclosiasticis&temporalibus immanis illa tigris 1 ubjecit, quibus suriicere
quosvis alios solet. Horribilem Bullae ill1us sententiam rastor. Pap. f. 27 3. repraesentavimus. XV. Operae pretium est, ex eodem Bellarmino ονδε εαι cognoscere ordinem, quo Ecclesia Papalis in puniendis haereticis procedit. Experientia Uabylonicorum furorum sciliceto inquit loc. cit. docet, non esse aliud νεοαιρ remedium, haereticorum coercendorum. Nam Eces
Hatim progressa es, ct omnia remedia experta. Primo sotam excommunicabat. Deinde addidit mulctam pecuniarum, tum exilium. Ultimo coacta est ad mortem
164쪽
venire. Nam exco unicationem contemnunt haeretici,
ac dicunt, os ulmina frigida. Si mineris mulectam pecuniariam, nec Deum timent , nec homines reverentur,
scientes, non defuturosstultos, qui illis credant, se a quibus alantur. Si in carcerem concludas , vel in existam mittas , corruueunt vicinos verbis, ω longepositos Iuris. Ergo solum remedium est, mittere eos mature in Deum suum. Haec Draconis Romani lex est, sanguine non atramento scripta; neque adversus eos. qui Deum , Christum, verbum ejus, Sacramenta γνημα contemnunt, lacerant, abnegant; alias in ipsos Hierarchicos poenae reciderent) sed adversus eos solos fere, qui Papalem Maiestatem dedignantur, Sanctos, vel saltem jurium suorum. a Tarpe)o illo Uulture invasorum raptorumque, defensores. .anquam in puniendis veris etiam haeresibus Ecclesita nec potest, nec tenetur omnia remedia possibilia pro rebus spiritualibus, sed ea sola, quae in ejus potestate sunt, expedire. Cumque eo Pervenerit, ut haereticum pro Ethnico & publicano declaraverit, suis jam pirtibus abunde dcfuncta , ovibus suis providit fatis, dum eas, ut a lupo jam noto & manifesto caveant, sic praemuniit. Neque aliam in haereticos nam praescripsit. Si tamen ille obstinatus nocere perrexerit, non amplius Ecclesiae, sed Principis fuerit, non belluina crudelitate grassiari, sed moderatis remediis &Ordine providere, ne Ecclesia, ne Respublica detrimentum patiatur. Neque enim Ecclesia dici potes. quae cruentis morsibus pascitur. O sanctorum sanguine ct camnibuae opimatur. dictum est Parmeniani, ab Optato Mi-
levitano, contra Parmen. cap. I. ceu Verissimum, approbatum , & in ipsiam Parmenianum retortum. X VI. Idem porro Bellarminus loc. cit. cap. aa. Obji-.- ινρ-- cienti, fidem esse liberam , respondet, infideles quidem Udebum, liberos esto ab obligatione juris humani adfuscipiendam dem
165쪽
eam, neque puniendos, nisiasis Deo, non resipiant. At merὸ qui jam per Baptimum emoni profes, eos δε-beros esse ab obligatione juris vel humani, veIvisini non mi Q. esse s ideo cogi , ut eam oblidationem servent , debere. At haec quoad humanum jus obligatio fingitur corte, non
probatur. BaptiZatus sane nec tacitam nec expressem
sponsionem emittit, vel in se obligationem humanam ullam suscipit. Totum hoc negotium mere spiritualesbium inter Deum & animam hominis transigitur; &baptizatus sic jus acquirit ad bona Ecclesiae spiritualia, ut ipsa tamen Ecclesia nullam in baptizatum jurisdictio-riemi, nedum humanam & temporalem acquirat. Q odsi spiritualia ad oeus externum exeant. Iam propter opera illa externa jurisdictioni externae baptigatus subjicietur. Si ergo in haeresin veram incidat, & declaret, se esse in ea sententia, quae sit judicata haeresis, deest quidem suae obligationi erga Deum s at erga hominem non deest, quia humanam obligationem nullam subivit. XVII. Haud alienum hic lacrit Hierarchicorum de vidissentientibus, seu haereticis, quos illi defectores Papa & ejus lege faciunt, inferenda, ψηφίσμαὼ seu d creta in lucem proferre ex famosi illius agyrtae, conductitii aulae Romanae mancipii,Caspari Sciopii CL cobeL Gravi. Ii Sacri, in exemplum e multis, ut cujus Spiritus filii sint Hierarchici, cognoscatur. Prodiit liber reralis non sine zz-sa publica approbatione Fr. Jacobi Martenisii , Vicarii Generalis Inquisitoris Papiae, qui librum vulgari voluit jussit. In eo dictis Scripturae obtorto quasi collo in alium & diversum a vero sensum tractis , homo, ut Aristophanis illud de eo usurpem , δωμονίως
στῶν κω κορυβαντων furore ingenti , more Corybantum agitatus, cap. I. eX Psal. cxLIx. 8. ait, alligandos Cin
166쪽
pedibus , ct Nobiles eorum in manicis ferreis, non in eum em , ut eosρos paucis annis e captivitate liberalae dimittat Johannem Fridericum Saxoniae Electo rem , & Philippum Hassiae Landgravium indigetat)fed ut faciat in eis judicium conscriptum apud Prophetam: Esai. Lx. I 2 ) Gens ct Regnum, suod nonfervie- rit tibi ,peribit, is gentes solitudine vastabuntur. Paulo post ex Esai. x L ix. 23. Si Reges, inquit. Principesque nolinι vultu in terram demissis Ny Pontificem adorare, pulverem pedum ejus osculando lingere, iis necesse=t urtim, ut erubescant-conturbemur in Saeculum Saecuti , er confundantur is pereant. Utque appareat, quam aeger mora, & spei impatiens in maturandam coedem Protestantium inhiet, subjicit, & deinceps saepe inculcat: Statim saeviendum in Protestantes esse. Barbaris nempe , Taciti Annal. v I. 32. verbis utar, runctatio
servilis : STAT IM exequi Reeium videtur Ergo
Caesarem jubet statim isos Ilios Belial o idololatras
De ut. X III. I 3. &c. percutere in ore gladii, terramque eorum desere, is omnia, quae in illa funi, usque adpecora, infantes pueros, . Reg. xv. a. Parvurum is lactemtem. Eosdem ex Num xxv. q. sos. x. 26. m patibulis contra Solem fuisendi jubet. Neque curandum Caesari ait ,κquo id animo caeteri Reres sim accepturi, quibus sic, licet aequius videri queat .suppileio aut parua corporis remiga, custodiam captivis poni Principe aut Rege dignam. Addit Theomachus ille ex I. Reg. XV. 33. Deut. XIII. I 3. Psal. C. 8. Protestantium Frincipes
insar Agag Amalecitarum Regis in frusta concidendos , inae in honoram Sei. Omnes haereticos is schismaticos, quippe homines Diis alienis servientes. in matutino, hoc es, statim interficiendos. Cap. IR EX I. Reg. xv. sic Caesarem affatur: Hoc memor alio exemplo auis Amalecitis parcentiso etiam atque etiam, Impe
167쪽
Imperator cavebis, nesi quando Tuos ac Dei'Ferduelles, Sisino ae humanojure mori jussos, in potessatem tuam
redegeris, Hementiae famam aucupabundus, eis parcas.
datum , se feriatum geras. Denique, quod Israelitis
de Cananaeis occidendis Deus Deut. VII. a. mandaverat, ad Protestantes accommodans, cum tradiderit ,
inquit , tibi Dominus gentes istas , percuties eas u que ad internecionem. Elon inibis cum eis foedus Pacem Religionis) nee misereberis eorum , ne sint in ruinam tui. Hoc est, ne si clementius eos tractaveris, Papaestitu Imperium & vitam amittas. Qui vitae Protestantium,etiam Regum & Principum, adeo non parcendum statuit, multo minii' fortunis eorundem parcit , quineas universas praedae exponit. Six enim habet: Deus haereticorum bona Catholicis dedit occupanda. Ec quare Si enim inquit cap. a. eXEsM. I. I9. I. Tim. IV. 8.) audieritis me , inquit Dominus , bona terrae comedetis. Et Faulus e Pietas ad omnia utilis es , habens promi onem vitae, quae nunc est, ctfuturae. Et
Servator: reliquerit domum. aut agros propter me, accipiet centuplum nunc intempore hoc, ct in Saeculo futuro laeternam vitam. Alibi cap. 3. p. 22. Principes haereticos ait non esse Principes, sed orannos ac Iustos. ac
proin Regnis ae Prosinciis haereditariis ejiciendos. Ibidem demonstrare conatur, Principibus Daereticis obaeritos imos , aut etiam alienos,nullam inimitiae causam cum iis habentes imperium abrogare,sibique vindicarestosfe. XVIII. Satis jam tum ex Bellarmino,Ecclesiae decretis innixo, tum ex Ardelionis Sciopii, Viri Sanguinum& dolos horrendo legis Draconicae carmine quibus e- sero tiam Suarezii, Marianae, Bannes, Emanuelis a Sa, alioriam sanguinariae voces ,ab aliis pridem notatae,addi posisuno constat,quae Hierarchicorum de Religione Ponti-x a ficia
168쪽
siciaccedibus rapinisque propaganda fides &sententia sit: & quam pium Santiamque,& legibus congruens h beatur, atrociter persequi omnes qui adversus Papae imperia vel hiscere sustinent. licet de coetero illi de Deo, Christo convenienter verbo ejus credant,& puri sceleris sanctique mundo vivant. Sed magis id etiam ex Sacerimo illo cio, seu Tribunali liquebit. de quo paucis nunc & plane ad rem nostram dicemus. XIX. De Inquisitionis origine cum alii, tum dedita opera P. Paulus Venetus, in Historia Inquisitionis, fusius paulo egit. Summa huc redit. Christus & Apostoli
contra haeresia non aliud reliquerunt remedium, quam correptiones frequentatas errantium, & si callum ii ob ducerent, declarationem, ut non secus ac Ethnici &Publicani vitarentur. Nec temporales iis poenas accre-Verunt, nec forum incnale erexerunt. Postquam Imperatores Christo nomen dederunt, ab Episcopis curam gerere Divinae legis utriusque tabulae; ade uemque vel magis blasphcmias, haereses, perjuria, quam latrocinia & furta, latis legibus coercere edocti sunt. Hinc contra haeresn rogatae leges frequentes, & post in Codicem Theodosii&Justiniani relatae; &limem reis etiam poenae pecuniariae, exilia, privationes partis bonorum, vel omnium, secundum delictorum circumstantias impostae sunt. Executio vero Judicibus Sec laribus demandari suevit. In judicio cognitio haerescos foro ecclesiastico: cognitio falli & sententia politico competiit. Episcopi postquam opiniones haereticas
declararunt, & pertinaces excommunicarunt , non amplius negotio huic se immiscuerunt, sed alii, ne adversus charitatem delinquere viderentur , ne quidem
seculari Judici reos detulerunt: alii detulerunt quidem pertinaces c unde de quibusdam ob turbas portu S quam haeresin supplicia etiam capitalia sumpta sunt attamen,
169쪽
ut sanguini parceretur, supplicarunt iidem. Sic causae haere seos in 1mperio Romano oct o fere integris Seculis tractatae sunt ad divisionem usque Orientalis & Occidentalis Ecclesiae. Et in Orientali quidem Ecclesia forma isthaec perseveravit. In Occidentali Papa regnavit, in quem omnes jam haereses immeare coeperant. Non igitur per trecentos inde annos alii haeretici venerant: 8c si1 quis casus occurreret, Episcopi judicabant & castigabant etiam permissis Principum. Interea Papam interes Imperatores dissensiones aestuare coeperunt. Unde Papae judicio non alia haeresis gravior haberi coepit, quam Politicorum, Majestatere Papalem dedignantium. Ncc dum tamen Inquisitionis nomen innotuit. Demum Innocentius III. Seculo duodecimo exeunte, rigatae Inquisitionis o Glim instituit, ad Episcoporum scilicet, uti Nicol. Symbricensis Direct Inquisit. p. 3. n. 229. loqvitur , nolentium aliis negotiis praeferre ei Ggmata , negligentiam supplendam. Extant Innocentii ad Auxitanum Archiepiscopum datae literae Dis. Decret. Innocent. 6b. I. . 9. in quibus de navicular Petri in partibus Vasconiae invalescentibus adversariis conquestus, de remedio adhibendo sic inter alia commonet: Ideo
quefraternitati tuae praefenti pagina indulgemus, per mpo lica Scripta firmiter injungentes, quatenus ad extirpandas haereses universas , ct eos, quifiunt haepoEuti, de
Provinciae tuae ibur excludendos, modis. quibus poteris tribuas cacem: in ipsos ct omnes illos, qui cum eis aliquod commercium contraxerant, e appellarionis ob acu lo ecclesiasticae disrimonis exercendo rigorem, or etiam per Principes o populum eosdemfacias virtute materiaias gladii coerceri. Ubi ad marginem Scholiastes Pon- ,
tificius, Fr. Pegna annotat: Hoc tempore nondum erant
inquisitores delegati constituti. Similes mox literas ad
Archiepiscopos Muensem, Narbonnensem, Viennen sem, Arelatensem, Ebrodunensem, Tarraconensem ,
170쪽
Lugdunensem, & eorum Sumaganeos scripsit, consti tutis etiam commissariis Minerio & Guidone quodam ad capiendum eos, qui Romanae Ecclesiae magistorium refugerent. quales Valdenses, Calliari. & Paterani erant. Postea, Episcopis in Opere hoc remissioribus. ossicium delegatae inquisitionis in Gallia Narbonensi Dominico commissum fuit. qui decem ibi continuos annos in oppugnandis Albigensibus desudavit, alibi etiam aemulo Dominici Francisco. Ac tum demum tionis nomen porcrebuit, eo quod incumberet delegatis illis inquirere in omni loco, quo numero & quales essent haererici ; quis Zelus Episcoporum, & cuncta haec Romam deferre. Nondum tamen tribunal erectum, sed interdum Judices eo perducti, ut exilio, aliave
poena haereticos mulctarenis interdum potentior aIiquis induetus, ut armis eos coerceret s vel concitus populus ad excidendos eos conspiravit. Demum A.
Ia 4. Fridoricus II. Imperator Patavii quatuor edictis promulgatis, Inquisitores tutandos suscepit, &haereticis obstinatis poenam ignis, poenitentibus perpetuorum carcerum ciecrevit 3 atque horum omnium examen
Ecclesiasticis, Judicibus Secularibus Condemnationem injunxit. Prima haec lex fuit, quae haereticis poenam mortis dictavit. Sed ipso post Imperatore cum tribus Pontificibus colliso, naeresis Pa magisterium excutientium altiores radices egit. Post mortem Imperatoris Innocentius IV. in Longobardia, aliisque italiae
partibus rerum ar5iter, Dominicanos&Franciscanos fratres, ad praedicandum, cruCe signatos congregandum, exeque Rue extra ordinem leges mi ut, authoritatem stabilam, & tribunal perpetuum, in quo Inquisitori Junctiis erat Epistopus , ted dicis gratias
Irac in re iisde- impotiens. N e vero Potestas secularisexclusa vidererer, ei potestas nominandi Ministros Inqui