장음표시 사용
311쪽
reus ad iuramentum actoris condemnatur, uel quando reus non excipit de iuramento per cum facto. Nam post iuramentum rei, tanqua in post rem notoriam, reus condemnari non
debet, nisi aliquid acciderit per quod iuramentum in dubio
reuocaretur, uel reus no exciperet, ut ibi latius per Alex. Dics ergo, quod quamuis regulariter in criminalibus uel in poenalibus quo ad infamiam sola sententia attendatur, non genus facti,per t. palam. s. quae in adulterio. F. de rit. num. l. quod ad statum. de poen .l. i. g .j .ff. ad T urp. d.l. non potest. tamen fall. si ex actis de innocentia constet, per t. nostram, quae singularis est, & d. s. si condemnetur. Fall. etiam in i ictus su-1tium. T de infam.Et deniq; fallit in casul. fin. de pub.iud.
Intellectus tit. de censib reprobatio conmmunis eiusdem usurpationis.
TIT V L V Μ de censibus uidentur mihi Doct. ubiq; nobene intelligere , ut qui uolunt, illud quod a pnediis
annuatim penditur, censum nominari, quod quidem . non est uerum. Census enim dicitur ae stimatio patrimonii, ad hoc ut annuum tributum, quod nos Germani barbaro uocabul Duram nominamus, soluatum a censendo, id est,aest mando dictus. Vnde qui censent, censitores: qui uero patrimonium referunt, profiteri dictitur Et ita intelligi debet tit. de censibus, id est, de aestimationibus patrimonii. Hoc est quod dicitur in l. uitia. decensibus. Vitia priorum temporii, id est aestimatio patrimonii pro solliendo tributo, si ex erro re uel uitio facta sit, talis aestimatio evanescit nouis profes sionibus, id est, dum tributarius suum patrimonium nouὸ ω uerὸ refert. Et hoc casu intelligitur tit. de censibus. in C. nec aliter inuenias uocabulu, census, in toto iure accipi.Vbicuq; igitur census pro tributo accipitur, erratur infantiliter.Et primus censum, id est, aestimationem patrimonii inuenit Ser uius T ullius rex Romanorum, ut est apud Livium. Vnde di cimus, In cesum referri, id est, in librum tributorium. Sic in tellige l .census. de probat. Inde etiam usurpatur quod census pro patrimonio accipitur,ut Ouid. in Fast. Dat census hono res, Census amicitias.Et Iuvenal. Protinus ad censum,do moribus ultima fiet Quaestio. Male ergo, id est, non admodum
Latine in iure Cano ponitur tit. de celibus, ut census pro an
uua obiictione accipiatur. Sed sanctitate & iustitiam in iuro, Cara
312쪽
anonico requirimus, no Latinitatis puritatem.Attame praecta pro cognitione iuris ciuilis sunt necessaria, in quo,prae tim quod ad quinqua lita libros Digest . attinet, uberrias uers Latinitatis capus exhibetur, qua iis eius Latinitatis
gnitio a plerisq; omnibus scriptoribus desiderari uideatur. Memorabilia insequenti intellectu aduertenda.
Ius exfacto oritur. Naturae occultae operationes non examinandae.
Expensa factae in rem dotalem adfuturam utilitatem, luto ma trimonio possunt repeti. Expensa in rem dotalem ad futuram utilitatem factae, qualiter sint intelligendae singulariterper Lasitum. Fructuu nomine non ueniunt lapides ex lapicidina fundi dotalis. Iura priora perpolieriora, item σpsteriora perpnoras equen
T VNC Lgi Bar &comuniter Doc .corrupte legunt, uidelicet, quod in princi . text. loquatur de marmore qui in fructu sit:at in vers. sequeti qui incipit, &inmisa,&c. de marmore qui non sit in fructu, & in quo inutili
factae impensae sunt. Postea itero in vers. nisi tale,&c. re- tur ad primum casum Hae absurdae interpretationes, non fiunt, sed uiolant & corrumpunt tex. Nam aperte falsum quod in vers.& impensa,&c. mutetur casus: hoc enim connaturam copulς,imo & sine aliaua ratione esset,sicut Iacie probat, quamuis non satis coirantersuq probationi a reat.Et Alex.hunc intellectum non esse amicti literae con tur,licet errorem aliorum sequatur: quod quide no cesta ari,tantos uiros in tam claris & apertis tex. uolentes scieni; in errore labi. Ego pro opinione Raph. Paul. de Cast. nc de Aret. hunc tex. plane lego: quod Titia cum nuberet orto,apportauit ei fundusterilem & modici usus, in quo ritus lapicidinam,peruerat,atq; ita fundum fructuosiorerrat, hoc est, maioris comodi & utilitatis.Marmor caesum, non exemptu fuerat, & est solutu matrimonium. Oritur eptatio, cuius sit hoc cῖsum marmor, an mariti,an uxoris, iero diuidi debeat pro rata temporis. Respondet elegat bene I.C. quod si eius naturae sit lapicidina, quod mampnon renascatur, excisi lapides mariti sunt, nulla tamen
313쪽
deducta impensa, cum non sint in fructu .si uero marmor re- irascatur, dictos lapides tanquam fructus soluto matrimonio diuidi debere, & impensas ex casu d ducendas. Sed huic lecturae multa obstant. Primo t. fin. supra de fund. dot. ubi fundus caeso marmore fit deterior, si lapis non renascatur: ergo non potest fructuosior dici. Huic arsumento facile respondetur: quia licet in dubio caesum marmor quod non renasciatur,fundum deteriorem facere censeatur,ut d .l. f. fallit tame, si certum sit quod natura sorte loci, uel alias a facti contii
gentia,fundus fructuosior fiat: quod quidem fieri posse tex. noster probat, qui defundo fructuosiore propter lapicidinas
facto, loquutus cst. Nec operae precium cst examinare quomodo hoc continga licet Raph .super eo laboret: sed hoc superuacuit n. Cum enim cx facto ius oriatur,uulg. l. si ex pi sis. g. in clivo .ff.adi. Aquil. sufficit facti contingentia euenisse eum casum quem hic tex.recitat. Quis enim occultas naturae operationes examinabit3 Secundo obstat umentius i. iij. g. nos generaliter infra tit. j. ubi habetur, quod expensae factae in rem dotalem ad futuram utilitatem, possunt repeti. Igitur cum fundus sit factus fructuosior, cxpensa repetetur, quod tamen hic negatur. Certe hoc argumetum difficile esse uidetur,& Raph. uolens ei respondere, fatis impertinenter diuinat, quasi impensa in isti nostro aequi ualuerit precio ma moris,&e. Ego aliter & noue respondeo, quod dicta regii
la de impensis soluendis quae sunt ad utilitatem fundi dot lix intelligitur de iis impentis per quas mulier commodum sentit sine aliis futuris sumptibus:&cum maritus per huiusmodi suas expensas nullam sentit utilitate: tunc cnim aequum est eas solui: ut,cum maritus domum dotalem fulsit, seruos dotales aegros curauit,aut nouam uillam extruxit, uel pasti
nam fecit, uel caetera id genus quae mulieri in futurii pollunt esse utilia, sine aliis suis propriis sumptibus, tunc aequum estea; dissoluere marito.Sic loquitur d. l. i9. i. nos peneraliter. Et quod ita intelligatur, aperte euincitur ex plane. in l. nostra. At in casu nostro neutrum est. Licet enim maritus ina
more caeso fundum fiuctuosiorem fecerit, tamen &ipse commodum ex marmore sensit. Praeterea uxori non oriebatur tolis utilitas, quae ei sine sumptibus eueniret. Nam licet fui dux sit factus fructuosior, tamen si uoluit mulier fructus col-l ere,cogebatur impensas ct sumptus culturae adhibere. Se
314쪽
iaec est elegans dc noua responsio, per quam dicta lectura,reuiter detenditur: &est noster iste g. egregia limitatio ad ictam regulam traditam in dicio A. nos generaliter. Te io obstati. si ex lapicidinis. Jupra de iure dot. Sed Iason b e respondet, quod ibidem lapides in fundo dotali non erat aesi per meritum, unde marito si uenduntur, pecunia dotitit. Collige igitur cocludendo, quod lapides ex lapicidinamdi dotalis non sunt fructus,& soluto matrimonio marito 'ertinent,ut per tex. nostrum. Fallit primo, si per hoc funus fiat deterior quod in dubio praesumitur, nisi contrarium,erta facti euidentia constet.d. l. sn. Fallit secundo, nisipides non sint per maritum exempti, sed in fundo dotaliuenti, A mulieris consensu uenditi.d.l. si ex lapicidinis. Eti oportet sentiri,ut iura iuribus concordentur. Nec est no-im, quod iura priora por posteriora, & c diuerso, determi- .mtur.l. sed & posteriores. de legibus. Fallit tertio, si t lapis eximatur, qui renascatur: quia tunc & est in fructu,&luto matrimonio diuiditur pro rata,& deducitur impensa, per tex.nostrum & per text. in dicta l.fin.& se l. si fundus. tiri eodem. P raedicta ex ueritate noue tamen, & longὸ suntius quam a communiter scribentibiis, esse declarata nemo gabit, nisi cui uel ueritas non sit amori, uel alienae laudistidia ueritati confitendae prae ualeat.
Memorabilia in sequenti intellectu obseruanda.
Dotalis rei dominium marito in dotem traditae, naturaliter persmanet apud uxorem, sol.mati .uxor habebit in rem actione. Dotalis res tradita marito, ichone iuris quaerit illi dominium. Maritus non uo resedfici. Hi dominim rei dotalis. Rei suae quilibet sit moderator arbiter. Maritus dote abutinonpotest. Dotales res non mariti ed aliena dicuntur. Dos est proprium patrimoniumseminae. Verba Hr praeter, cancludunt implicant.
Declaratio Lin rebus. Cr quae ibi tractantur pergl.c.do iure dotal
A N maritus sit dominus rei dotassis 3Gl. in i .in rebus.
C .de ivr.dot.per multa ultro & citro uentilata, as . firmati iam a leueranter adfirmat opinionem: quams i sententiam
315쪽
sententiam communiter Doctor. plerique omnes, uelut equi aurigam,ita sequuntur. Et licet communiter teneatur domi nium rei dotalis apud maritum esse, tamen sub clientu restia
tutionis,& sub quadam quali ficatione, ut Bald. in dicta l. in
rebus. Bart.int diuortio. g. si fundum. F.soluto matrimonio. de Ias.& Alexan. cum multis aliis, si quae passim per Doctor. scribuntur taceam, quae omnia referre,& folia inutiliter complere, non uolui. Ego sine dissimulatione tex. apertum sequor in dicta l . in rebus . ubi Imperator ita dicit: Cum eaedem res, scilicet dotales,&ab initio uxoris fuerint, & naturaliter in cius permanserint dominio. Non enim quod legum vibii litate transitus earum in patrimonium mariti uideatur fieri, ideo rei ueritas deleta uel eonfusa est,&c. Ex hoc text. duas colligo conclusiones, quibus ipsa ueritas uix posset esse ue- rior. Prima Dominium rei dotalis marito in dotem trad tae ,naturaliter & ipsa rei ueritate apud uxore permanet, propterea de uxor soluto matrimonio statim habet in rem actio nem ut domina. sane conclusionein probare aliter quam per dict. l. in rebus. esset lumen addere 1 cibus, uel lucernis a iuuare solem cum texi eiusdem i. pr cise hanc conclusionem de expresse uelit. Nec memoratur absurda ista Sc insipida ex positio, quam glos facit, cum exponit uerbum, naturaliter id
est primaeuo iure gentium: quod quidem ita est alienum a s
pore, ut taedeat hoc conuellere. Imperator enim de ea naturalitate loquitur, quae super ueritate fundatur, ut clare tex. pro
bat. Secunda coclusio:Traditio rei dotalis facta marito operatur ut quada uel It umbra,iurisq; subtilitate Sc fictione marito uidςatur quae situm dominiit quo ad usum dotis, aliosq; nonullos effectus in iure expressos: quia fictio in casibus ex pressis tantum operatur, non autem in iis qui non exprimuntur.Ex quibus ambabus conclusionibus uelut corollam info-3 ro, quod maritus non sit uere, sed ficte dominus rei dotalis. Haec corolla patet primo: quia quicunque est dominus rei, . is potest re sua abuti cum quilibet sit rei suae modζrator & ar biter .l. sed etsi lege. g. consuluit. de potitione haeredi. l. in remandata. C. mand. l. nemo. C. dς Iudae. cum uulg. sed mari
' tus dote tradita abuti non potest. l. si cum dotem. y .in saeuis simo. infra eodem. Ergo,&c. Secundo patet per exprestris text. Nam thesaurus infundo dotali inuentus dimidiabitur
icii in alieno inuentus esset. l. diuortio. . si fundum. hoc nostro
316쪽
nostro titu. Et ne dicatur quod ibi uerbum, quasi, diminuat, addo alium text. qui directe dicit, res dotales non cite mari- ιti, sed alienas. l. si constante: A. si maritus. infra eodem. Nec ad rem pertinet quod glo. ibidem exponit,in alienis, scilicet
spe quia hoc est text. planum corrumphre, quibus corruptionibus me nemo unquam pcrsuaserit ut accedam. Tertio D. text.in l. assiduis. C. qui pol in pignor. ubi dicitur, maritum ex sua substantia, non ex dote mulieris. satisfacere creditori bus:& res in quibus maritus est dominus, separantur a rebus lotalibus. Cui rationi glos ibidem non respondet. Quarto a.text.ineuitabilis in l. denique. g.sed utrum in sin. ff. deminor. ubi dicitur,dotem esse proprium patrimonium foemia, nae .Et licet gi .isi subaudiat uerbum,quasi, tamen est corru lytio text. Quinto faciunt l. cum dos. depach. dotal .ibi, dos mulieri acquisita esset.l. maritus. in prin. aal. Falcid. ibi,mari us uxoris res extra dote administrauit: ex eo enim sequitur, quod & dos sit res uxoris, cum ea uerba, extra, praeter,&c.in- i ludant & implicent. bonus tex .ini. sciendii. g. si fundus. si ra qui satis l. cog licet gi. conetur respondere, sed impertinenter.tex. in l. plerianque ad prin. de iure dot. Et ne exten-lar,tex. est in d.l. in rebus. cui nemo respondebit, nisi perganus candem tex. dilacerare. Nec obstant multa iura .s. dot
limitibus. quia tale dominium dotis apud maritum non est aere, sed fici e,& iuris subtilitate, & ad quosdam effectus insure expressos. Ad alios autem effectus non expres s no ex :enditur hoc fictum dominium. Et hanc responsionem non ego, sed Imperator dat in dii. in rebus.cui uelut scipioni&iusae inhaereo.
memorabiliainsequenti intellectu aduertenda.
i Vulneratus a duobus decedat imbo tenentur. . Vulneratus a duobu spo Herior uulneresuo mox interficiat, istenetur de occisio, uersi evidenter constat pol ferius uulnus causam morti dedisse. x vulneratus ab aliquo potiua abo supervcniente e tu decedat,
non tenebitur de octasione uuluerens. . Di lio, alius, implicat qualitatem praecedentis dictionis, licet ali quando improprietur. s 3 Vulneratus
317쪽
s vulneratus ab uno, si alim occasonem superuenientis euentus,quo acceleretur mors, dederit,uonprimus, sed ille alius tenebitur. ε Damni occasionem dans, damnum dedisse censetur. γ Vulnus est e mortiferum aliquem ex uulnere mori, a, catur. a Vulnus ansit mortale ertitudinepositiva riuili apparet.
De intellectu sitem Mela. I risus. f. ad i. A quit.
HAHES in materia uulnerationum iura penitus dissi
dentia. Nam in Litem Mela. g. Celsus. ad l Aquil dicitur,quod si alius mortifere uulnerauerit, alius exa nimauerit, primum non teneri nisi de uulnerato, non de occiso .E' diuerso text.in Lita uulneratus . . j. eodem tit directe contrarium decidit. Nam si prior mortisere uulnerauerit, posterior aliud uulnus instigat, per quod celcrius moritur uulneratus,ambo tenentur de occiso. Et ne curacdo dicas, quod indictos. j. posterior iste non intulerit mortem, sed solum accelerauerit at in s. Celsus. posterior exanimauit,& intulit mortem: haec enim solutio quamuis breuis & expedita esset, tamen confunditur per t. huic scripturae. g. si seruus. eodemtit. ubi seruus mortiferὸ uulneratus, postea ruina, naufragio uel alio i ctis maturius periit, & tamen tantum primus tenetur de uulnerato,& non ambo. quod , confirmatur per di d . l. ita uulneratus in princip. recte cum intelligendo. Nam deciditur ibi, quod ii seruus sit mortifere uulneratus ab uno,
postea ictus ab alio decesserit, non teneri nisi primum, qui
adbibita ui &quasi mortis causam tribuerat. Intricatam igntur hanc esse contrarietatem quis non uideat 3 utpote quod in I.Celsus posterior de occiso tenetur, non prior: in s.si seruus. prior de uulnerato tenetur, alter in nihilum. In Lita uulneratas. in princip. prior de occiso tenetur, posterior non: at in s. j . eiusdem Luterque tenetur de oeciso. Certe haec
obscuritas a Doctoribus, quos quidem ego legerim, non est discusta. Glossi in dicto A . si seruus. supplendo dicit, ibi fuis
se uulnus mortiferum putative. Sed hoc est text. corrumpere.
Praeterea Iason in l. si ab hostibus. s. i. fissolui. matrim. ali sat Cepollam in cautel. xxij. dicentem, manifeste constare debere, quod ex uulnere primo sit mortuus. Nec sufficiat probari uulnus fuisse mortiferum, cum etiam mortis P uulneratus superuiuat. l. j.as sin infra ad Syllati. Vnde probari opus sit certum esse eum moriturum,&c.Haec solutio licet sit
318쪽
probabilis, tamen confunditur per texi .indicta l. ita utilia ratus. postprinc. ubi in uersic. scd&hi quorum . iuncto uersigitur si quis omnino parificantur, mortiferb uulnerari, &certum esse quod uulneratus ex uulnere moriatur. Vides ne
bulas, adduc lucem, si poteris. Certe distinguenda sunt tempora, &intelligemus scripturas . sic igitur distingue: Aut ex
percussione posterioris mors incolinenti sequuta est,aut non est incontinenti sequuta. si fuit incotincti secuta, certe dubia non est quin iste posterior de occiso teneatur, cum uerum sit ipsum occidisse. dicto A. Celsus. ubi pondero uerbum, exanimauit. Sin uero mors non est incontinenti sequuta, tune uit percussura posterior, non manu hominis, sed alio euei tu facta est,& prunus tenetur de uulnere, cum nemo alius teneri possit.& sic procedat l. huic scripturae. g. si seruus.& merito primus tantum de uulnere, non de occiso tenetur. Casus enim fortuitus qui postea accidit,non patiebatur apparere an iste uulnerans occiderit, ut ibidem dicitur. A ut manu hominis posterior percussura facta est, & tunc aut constat quod posterior percussura maturius accelerauit mortem, & ambo tenentur, utpote quod ipsi ambo dedisse causam morti censentur,& sciri non possit ex cuius ictu perierit uulneratus: secus orte si sciretur cuius ictu periisset. Proinde non sine causa ibidem subnectitur por quandam consequentiam, g . idq;.
Aut constare non potuit, quod posterior ictus mortem a primo uulnere illatam accelerauit, & tunc posterior non tene tur sed prior.& ita procedit dicta l.ita uulneratus. in princip. Talis igitur infertur conclusio: Si uulneratus a duobus decedat, ambo tenentur. dicta l. ita uulneratus. g. l. Fallit, si posterior uulnerando,mox exanimet & intcrficiat .dict. s. Ce sus.&idem puto si cui lentor constet, quod percussura posterior dedit causam morti,non prior. dicta l. ita uulne
ratus. g. idq;. ibi, ut non appareret, Scc. ' Secundo fallit, si ex aliqua coniectura constare non possit, quod ictus poste'
rior casum mortis accelerauerit. dista l. ita uulneratus . in prin. Tertio fallit, si non manu hominis, sed alio euentu causa mortis acceleretur, ut ruina, naufragio, d c. quia tunc pricius
tenetur de uulnerato. di ct .l. huic scripturet. s. si seruus. Quod si opponatur, quod in dicta I huic scripturae. s. si seruus non solum de euentu ruinae, naufragii, sed etiam de ictu homini mentio fiat: sic enim dicit text. si seruus uulneratus morti s sere
319쪽
fer),postea ruina uel naufragio uel alio ictu perierit, a c ubi uidetur de ictu hominis intelligi, dc sic dict. I. ii seruus.
expresse contrarius est g. janditia Lita uulneratus. quia ibidem ambo tenentur, & est tamen omnino par casus, quia sicut hic,ita illic maturius periit uulneratus. Respondeo, quod illa uerba, uel alio ictu, non loquuntur de ictu hominis, sed de ictu casus fortuiti: quod quidem necessarium est ita intelli-sgi.Dictio enim, alius, suo uero dc naturali significato impliacat qualitatem praecedentis dictionis, licet aliquando im proprietur, ut in iuribus uulg. tractatur. Bartol. in l. idem Vlpian. g. sunt & alii .infra de excusationibus tutor. Vnde cum in nostro A. si seruus. dicatur, si seruus ruina, naufragio, uel alio ictu perierit,intelligendum est, alio, scilicet eius seneris qui sit inter casus fortuitos. Et quod ita intelligatur, teque
tia bene demonstrant, cum tantum casus fortuitus repetitur.
Dicit enim text. Non est passa ruina apparere an sit occisus Praeterea nisi ita intelligeretur, non esset possibile concor- . dare dict. I. cum dicta Lita uulneratus. g. j. sine absurda&diuinato ria suppletione, quas diuinationes nisi urgens coi r iectura accedat, semper sum detestatus. Ex quo inlcro, quod si ruina,naufragium, uel alius casus culpa hominis. accideret, tunc non solum primus uulneratus,sed etiam ille secundus te, neretur, iuxta doctrinain dict. Lita uulneratus. g. j. Nam qui occasionem damni dat, damnum dedisse uidetur, ter regu- , lam L qui occiderit. g. in hac. ad i. Aquiliam. cum similibu . Ad id autein quod Cepolia in cautelis suis, sicut cum allegat Iason, putat aliud esse uulnus mortiferum, aliud mort te uolens quod certum esse debeat quod uulnus non sit mortale, ad hoc quod primus non teneatur, phantasia est. Nam ipsum ius parificat casum ubi certum est aliquem ex uulnere
mori,&uulnii esse mortiferum .d.l. ita uulneratus. vers. sed
&ij. iucto ueri igitur. Nec requiritur in hac materia o certitudo quae non fallat . in iure enim nostro non procedimus ad punctum ueritiatis in istis naturalibus, sed ad ea quae communiter accidunt. l. iura. supra de li. argumento gloss. in Liuris gentium. I .pactorum in uersicul. ut personale.ff.de pactis. Proinde & sententia data ex testimonio medici, etiam si di xit certum esse uulnus fore mortale,potest retractari, si testimonium peritioris medici subsequatur, ut late per Alexand.
in dicta l. si ab hostibus. I. j. Potest igitur in iure certum esse quod
320쪽
quod uulnus sit mortale, certitudine positiva &. ciuili, ik potest tamen uulncratus cx ui naturae superuiuere, argumen. iis . l. j. in fin. ad Syllan. Non igitur cortitudinem quae per Icculta naturae fundatur, sed quae ex communiter accident iis uehiat,& ex uerisimilibus fluat, consideramus.
memorabilia in sequenti intellec tu aduertenda. Compensetis species ad quantitatem uel speciem ii iure eos prohibita. Verbum aceat worrectorium est in iure noRDo. . - . . Compensationis materiam per iura nouissima non corrigi. Compensatio qualiter periura nouissima corrigatur.
Del. rei iudicatae. s. l. s.fol.matri
AN A j iiii .rei iudicatae. soluto matr. sit correctus per
cit Alex.in A. j .comunem esse sententia, quod prima olut .gl. ibide uera sit, scilicet quod Imperator in A. taceat. 3 quatur de specie no copensanda: sed in I. j . admittatur c5ensatio in summa pecuniaria. Haec solutio & comunis, cum a sententia procedere non potest,cum de iure Digest. prolii illa sit compensatio speciei ad quantitatem uel speciem. l. si
onuenerit.supra de pign.ach. at uero Imperator cum dicit, 'aceat in ca retentionum uerbositas,&c.nouum ius introduere uoluit neccnim fuisset opus de hoc legem facere quod rius iatis fuerat prouisummiade non potest dicta solutio a sititi. Cum enim compensatio ad speciem sempor tacuerit,&unquam sit in aliquo casu admisia, quid per Ioueni potuit
emouere Imperatorem, ut a liminc iuris,id quod nunquam iit admissiim,repellcret 8 Denique uerbii, taceat est uerbum arrectorium.l.j . s. cum igitur. uerb. conquiescant. C. de L . liber tollen. l.j. post princip. rb. in posterum conquie- entibus. C.de asser.toss.l .cum inspeximus. uerb.in poste-Im.C. de emancip.lib. cum multis similibus. Corrigit igiturich. g. taceat. antiquam iuris prudentiam. Sed an iura D est. in materia compensationis corrigantur, uidebimus.Et culter puto quod non tum quia legum correctio est uitan- '1 quoad eius hori possit, per uulgata documenta: tum quia ini nostra intersit copensationes admitti,t. iij .supra de com niation. non est praesumendum quod Imperator suis ic-
bus damnum nobis inserat. Neque enim ita seueri mulieris r bus