장음표시 사용
321쪽
bus siet eam dotibus debet, ut per hoc sublato lesitimo eo
modo, maritus in damnum incidat. Praeterea finge uxorem non futuram soluendo utpote quod luxuriosa mulier dotem recuperatam mox decoquat, quis consulet marito res amotas repetituro Z Ne igitur cogamur dicere Imperatorem absurda
admisisse,necessarium erit fateri, quod compensationis ae quitatem, quae per ius Digest. introducta est no iustulerit. Quid ergo correxit Imperator, qui dicit retentionem quiescere de-' bere3Si sit locus ueritati,non dubitamus quin quandam anti'
quam obseruationem, quae circa dotes retinendas tui si e creditur, sustulerit: quae retentio, ut augurari licet, quibusdam ue borum solenniis obseruabatur. Proinde Imperator non fru- stra dicit,tacere debere retentionum uerbo talem, ut apertzinnuat eam retetionis uiam uerbosam fuisse. Et sic recipi non potest quod de compensatione sentiat quae non modo non
uerbosa est & litigiosa, sed sedatrix uerbositatum delictum. Quid enim si olim licuit dinem retinere, etiam si mullar spe
ciem debebat marito3 quod nunquam in compensatione iuris nostri receptum fuit . Erat igitur retentio, quae licet in effectu uel consecutive compensationem operabatur, tamen propic uerbositates, & alia quae specialiter indolis materia usurpa bantur, non potuit censeri compensatio: quam uerbosam retentionem, antiquamq; obseruationem, summouit Impera tor,non hanc utileni compensationis equitatem Et hoc prae textu saluari posse credo Bartol. indicto g. j .in fin. uolentem aliud esse retentionem, aliud compensationem: cuius dictum Alexand .cum sua factione malo improbat. Nec enim uerum est legem hoc casu uerbis,non rebus imponi, cum per supradicta patrat,aliam rem e sic eam, de qua Imper. loquitur,reten licviem, aliam compensationem, utpote quod illa sit uerbosa re latum in dotibus antiquo more recepta, at haec communis
est & legitima, uerbositatis inimica. Quod si quis argute per pendat Iustiniani mentem,liquido colliget eam fui ire praecipuam ipsius intentionem, antiquas uidelicet obseruationes
quae plus ambagis & laboris, imo & periculi habuere quam
utilitatis,sustollere,&expedita quadam apertaq; uia inexplicabiles antiquitatum plicas explicare, id quod in multis p tet: nam & in mancipationibus rapismata sustulit , abiecit stipulationum solennia formulas exclusit, aboleuit imaginarias in testamentis uenditiones,assertionum inuoluula coimpressit,
322쪽
pressit,&plurima id genus. Unde mirum nemo faciat, si &Inptae sentia cuiusdam antiquae retentionis librbositatem ab at la repulit.Et huic intellectui meo egrcgie adstipulatur Ang. in postea iuxta meam sententiam sentire repeti, in i .filio-il .in princip. infra eodem. Memorabilia in sequenti intellec hi aduertenda. x Verba dubia subiune liui modi in ultimis uoluntatibus in futurum
x Tacitu non uitiatur,t ametsi expressum uitietur,in aeque principa-3 A tu, ualet ut ualeres Ole, si uitium sit in materia. μι-. Pupillariter nonpotessubstitui ii si ijs quisunt inpotestate.
intellectus Linoribus. s. sed etsi extraneum.
ligunt, quod testator impubem extraneum hqredem scripserit, eiq; ut extraneo pupillariter substituerit, dc posteaeum adoptauerit Mouentur, quia uerba tex.in d. g. sonant in futurumna dicitur, si modo cu adoptauerit. At verba illa dubia subiunetiui modi in ultimis uolutatibus in futurii sonant, per iura uulg.l.ca tale. I .pen.de cond.& dem .cum simit. Secundo mouentur, quia substitutio pupillaris extraneo facta licet sit inualida in se, tamen subsistit in tacita uulgari quae in ea cotinetur: ista tacita uulgaris postea mutatur in pupillare ualidam, quia qualitates huiusnodi mutari pose sunt .arg. l. iij.fi. U.de haered.instit. Probant etiam hoc per id quod uulgo dicitur, Vitiato expresso, non item uitiari t citu in ae que principat ibus.l. si fideiussor. de leg. j .cum uulg. Et cum uitium est in materia, actus ualebit ut ualere potest. l. ili unus. s. si acceptilatio V. de pact. Adducunt etiam text. in .fi. C de haere. instit. ubi uerba substitutionis pupillaris sunt in permna maioris seu puberis adiem,&tame talis substitu fio remanet ut uul Faris. Ego cotrariu teneo,& dico, quod l. texi .in s. sed etsi extraneu . intelligi debet, quod impuberi xtraneo non poterit substitui, nisi ipse fuerit adoptatus, id quodiacile constat, si uerba d. tex. per resolutionem sub casuro trario coirertas. Sic enim sonant uerba: Potcrit ei substituo e, si modo eum adoptauerit. Ergo per corrari ii,si no adoptarerit, no poterit. Negatur itaq; potetia substituedi donec nouerit facta adoptio. quod & gl. ibidem ita intellexit in uerc
323쪽
si modo. ubi supplet, non alias posse, nisi fuerit adoptatuiri. Non ergo datur i tentia substituendi extraneo, nisi uerificata ea modificatione quae adiecta est. Et quod hic inteli. sit' necessario recipiendus, probatur per iura quae negant pupillariter substitui posse, nisi iis qui iunt in potestate. ita irit tex. in l. j . supra cod. ubi dicitur, Quod sic erit accipiedum, si sint in potestate. Non dicit, si futuri sint. &haec conditio debet
uerificari in forma specisca. Preterea text. in extraneo. Instit. cod. tit. simpliciter negat cxtraneo substitui posse. Est gitur plane improuidens allertio, d. s. sed etsi . uelle intelligere contra mentem eXpressarum legum, maxime cum nulla
nec ratio nec lex sust agetur, nisi quod nonnulli comment tios sibi intellectus confingunt pro errantis ingenii impulsu, ut aliqua dixtile uideantur: quae unica res maxima dc perici losissima pestis est iuris ciuilis. Nec obstat quod de uerb- adoptauerit, quasi futurum signiscet, opponitur: quia certa. est talia uerba subiunctiva esse dubia, ut nunc praeteritu, nucfuturum significent, secundum materiam subiectam: & crebrius in praeteritum disponunt quina in futurum, quia i praeterito formantur. fa. l. uerbum erit. f. de uerb. signis. Et possent multae li. adduci ubi in praeteritu potius sonarent,quani in futurii.Debet orgo omnino hoc uerbum, adoptauerit, hic sub praeterito intelligi, tum quia talis inteli. no resistit regu lae,quae habet, quod extraneo substitui non possit: tum quia hie non de facta substitutione, sed de potentia substituentes, distulatur, quae potentia, ut dixi, modificatur, ita quod nisi dicta modificatione uerificetur, potentia substituendi abne getur, ut supra dixi. Nec obstat quod dicunt, substitutione pupillarem inualidam, saltem ualere ut uulgare: quia hoc fa sum est, & non solum nullo iure dicitur, sed etiam intolerabili errore praetenditur. Cum enim substitutio uulgaris in pupillari expressa, non contineatur ex aliqua ui uerborum, sed ex sola legis potestate, ut omnes Doct. tenent, dc est text. in l. ia hoc iure. infra cod. certe non est dicendum quod lex eo casu quo ipsa inualidat substitutionem pupillarem, uelit nihilominus huic actui inualido aliquem dare effectum. Debet ergo intelligi, substitutionem pupillarem esse ualida ad hoc quod lex et hunc offectit tribuat,scilicet de uulgari tacita secus for te esset si ex ui uerborum uel ex natura uerboru uulgaris contineretur.Et per hoc facile res detur ad alia argumet scili
324쪽
ibidem ex natura conuentionis continebatur tacitum. Cum ergo ibide peccatu erat in expresso,& non in tacito, quod ex natura conuentionis continebatur,merito lex non ultra procedit. Vnde si ex natura uerboru in pupillari cotineretur uulgaris tacita, admitterem dicta argumenta: sed nulla uerboru potestis sola uis legis ea includit,propterea necesse est quod xpressum sit ualidii ne lex uitiosae dispositioni det effectu, quem natura uerborum non dedit. Tandem text.in l. fi. C. te haered instit. non facit festuca: quia ibi Imperator illa uerba, Sempronius Plotii haeres esto, dicit ex natura uerborum importare uulgarem, quia non aliter quam ut mera uulgaris bidem per Imperatorem exponuntur. Vnde illic nec uerba,
aec mens,nec dispositio, quoqua modo in pupillarem sonat. Nec obstat quod Alex. uolens defendere errores Doctoria, scit, quod sied cisi. quando aliter intelligeretur, esset su- ,et indubitabili,&c. quia hec est misera ratio infantiles enim eges sunt quae supcr modica dubitatione emerserunt, sicut pse Alex. in aliis plerisq; pro suo commodo, saepe hoc genus Numentandi confutat. Praeterea latis dubitatur hic: uidebaurenim cum substitutio pedeat a testamento paterno, quod Iebebat attendi tempus facti testameti sed hie deciditur suficere quod pupillus sit in potestate, tempore quo ei condunur tabulae pupillares: & in hoc text. est notabilis & singui is. Ego postquam ita iudicabam sentiendum, ut praescripsi,nueni in Alex. quod ipse adducit Paul. de Cast. ita s entienem. Imo & Ias.comperi, qui &Raph.& Ang. Aret. pro ca aD ortione allegat,quam etiam ipse sequitur,& d. g. sic, ut prae
lixi dubitabilem fecit. memorabilia insoquenti intellec tu obseruanda.
Donatio inter uirum uxorem non reuocatur nisi ex causiis in iure expressis. Donationem rite factam rescriptumpriscipis non imitat. Donatios dia uxori per amicos mariti,s ualida. Donationis dominium ex eo contractu competens, inpersona baeo redis non cessat. Donatio Desia uxori contemplatione mariti, nonpotest dicisudia
Donatio facta uxori ab amicis maris censetur ab ipso maritos,
325쪽
Dosorum sertionibus 1 nfacilisubscribendum. s Zalii institutum in profitendis legibus.
RA R. in hoc tex. inter alia dec dit, quod sicut ea quae ab
amicis et cognatis arrogatoris,ad filium arrogatum ueniunt,censenturab ipso arrogatore profecta, cum in
sis contemplatione ipsius data sint: ita si ab amicis uel consanguineis mariti gratia eiusdem, aliqua donantur uxori,illa bona post mortem uxoris marito reddi debere, ea ratione, quod magis uideantur marito donata quam uxor &ε diuer1o, si consanguinei uxoris marito donent, dcc. Hanc adse tione tanquam aperte falsam condemnant Raph. Cum Luci Rom.&Franci Aret. ut hic latius Ias. adducit, per ineuitabi lam text.ini. si seruus communis. in sit. de don. int. uir.&uxor. ubi quod a fratribus mariti uxori donatur, remanet Oxori: & dicit ibi expresse text. non debere eam id reddere. Franciscus Aret. allegat quoque text. in l. si constante. in I. si te in uacuam. C. de don. int. uir.&uxor. ubi clare deciditur, si a matre uxoris quiddam donationis titulo ad maritum peruenire contingat, candem donationem non tam reuocari non posse, quam ratam mansuram adtin arrogato. respondent praedicti domini, quemadmodum diffuse apud Ias. u
dere licet sed Alex. uolens defendere Bartol. miserrimis uti tur effugiis, calumniando & corrumpendo text. in d. l. si se .uus communis. cum tamen textus ibi sit clarus, quod fratres mariti ratam habendo donationem factam uxori per seruum communem,ipsi donasse censeantur,& non debeat uxor hi iusmodi donata reddere: neque resert fratres donauerint,vel ratum habuerint . t uice . C. de don. Ia post multa quae ultro & citro uoluit lectori haud parum fastidii excitantia, tandem dicit dich. g.in arrogato. intelligi debere dodonis quae sebant ab amicis arrogatoris: huicq: intellectui subscripsis se ait Raph. Cum. Quod si res ita sese haberet, certE is text.
nostri A. in arrogato. nihil laceret pro Bartol. licet Iac denique inclinare uideatur in opinionem Bartol. nihil tamen periecti decidendo. Ego uno uerbo negocium absoluens, dico Bartol. opinionem esse falsam omnino, & non posse a
' liquo modo deseddi. certum ςnim est, quod donatio inter uiuos
326쪽
INTELL. sINGVL. LIB. II. si liuos quq iuste fit,reuocari nunquam potest,nisi ex causis Hure expressis. text. est ad literamini. fin in ptin. C.dcreuoc
lon.& dicit text.in l. j . in fin cod. iit.fas non esse inquietari illo modo donationes, quas donans non reuocauerit. n. l. i.l.uelles.cod. tit.Imo usqueadeo ualida est donatio rite fa- ita, quod nec per principis rescriptum rescindi posset t. si dolationem. cum gi ibidem & concord . C. cod. tit. Praeterea si bonatio quae in porsona uxoris rata cit, subinde in persona haeredum suorum infirmaretur, tunc haec obligatio emet tem oratis,contra l.obligationum. g. placet. isside ac , & oblig. naxime cum manifesti i uris, & nemini dubium sit contractu onationis trasitorium esse ad hqrcdem nisi forte usui ructu onatus sit,&c.Veritas itaq; cst, viod si donatio facta sit i ,
ori per amicos mariti,ctiam eius intuitu ,ualet, quemadmo-um breuissimis,sufficienter tamen, supri probatum est: une erit perpetua,& ualebit citam in persona hqredum uxoris.
t per hoc tollitur solutio Alexan. & Ias. qui dicunt, qu/d ita a supri allegata decidant quidem donationem praedictamon esse pronibitam, sed non decidat cuius sint ea bona postionem uxoris. Ouae solutio planὸ ridicula est: contractus 'nim donationis cum transferat dominium facta traditione, er iura uulg. unde dominium ex eo contractu quaesitum, inersona haeredis no cessat, qui certe totius iuris defuncti suerssor est .l. quaedam. g. nisil interest. de aedend. Omnino i-itur improvide,&, ne quid durius dicam, in effecte lo-uutur dicti Doct. qui discutere uolui, an donatio in perso-a uxoris rite facta, quo ad haeredes ipsius ualeat. Sed dicent 3rte, in pne senti casu non est. considerandum, an donatio aleat uel non: praesupponitur enim donationem ualem:imo ocesse inuestigandum, cuius contemplatione sat dona o. Nam si cognati ipsius mariti propter cundum maritum
Onauerunt uxori, tunc potius marito quam uxori consutur
icta ista donatio: tum quia regula est, Propic iuod unum-uodque tale, & ipsum magis taIc, &c. tum ciemque, quia. 4n arrogato. innuit, quod cum cognati arrogatoris s- O arrogato donent, perinde esse ac si arrogatori donatum let, & postea arrogator in filium contulerit: quod fati robatur, si textum in dicto A. in arrogato. perpenderimus, una dicit, ea sola uenire in substitutione, quae arrogator
se filio dederit. Ibi ponitur uerbum praecisum, scilicet,
327쪽
ipse arrogator:& tamen postea subiungit Iurecos. quod imo
amplius ea ueniunt quae cognati largiuntur. Ex quibus consequens est, quod cognatorum largitio habetur pro largitio ne arrogatoris, sic quod fingantur illa bona per cognatos filio data, primo ad arrogatorem,& post ab arrogatore ad filia . peruentiae, iit ita sit donatio ficta breui manu. In hac sola cosideratione Bari se fundat, suamq; opinionem hoc unico fulcimento roborat quainuis Doctores no perpenderint, quod miror Dicit enim Bartol. hanc donationem per consanguineos mariti in uxorem exhibitam, magis marito quam uxori factam uideri. Quod si ita foret,non mirum esset,si haeredes
uxoris ea bona marito reddere cogerentur,tanquam nunquaperfecte quae si in uxori. Sed tantum abest ut praedicta consideratio Bartol.prosit quo tetiam suum errorem inexcusab liter prodat. Non enim uerum est quod donatio fac a uxori' contemplatione mariti, sit magis marito facta na & hoc nullo iure probatur, & actus contrahentium in contrarium sonat. Si enim consanguinei mariti uoluissent ei donasse, non equidem uxori donassent: & multum diuersa sunt,mei inta tu quid fieri,& mihi fieri. Porro cum filio meo donantur centu principaliter, propter me, ita quod sum causa immediata, quis esset ita male sanus qui diceret dicta centu mihi esse do nata3 potuit enim, si uoluisset, mihi, non filio donauisse. Si ergo d. si . in arrogato. rite uelis inducere, & applicare ad xc nia seu munera data uxori ab amicis mariti, sic dices: Quod ε sicuti muneta a cognatis arrogatoris filio arrogato facta, ce sentur ab arrogatore in filium prosecta, sic munera ab amiciς
mariti in uxorem collocata, censentur ei a marito facta. Haec est iusta & uera inductio: quo casu inuestigari conueniet, anh c donatio, quia a marito prodiisse iudicatur, reuocari a marito post mortem uxoris possit, tanquam inter maritum & u- . xorem prohibita, Sc morte uxoris infirmata.por c. fili. de dot. inter uir. . reor. Hic dico, talem donationem non esse prohibitam, sed me &iuste fieri posse. d l. si seruus communis. d. l. si te in uacuam. d. l. si constante. C. de doli. cum sinit. Et
tali respectu ueniunt huiusmodi iura optime ad propositum,
quae Alex.tanquam impertinentia reiecit. Addo optimulex. in l.si mater uestra. C de don. an. nup. & text. in l. haec ratio. g. potestatis. s. socrui. dedon. int. uir.&ux. ubi ille donaticiues a cognatis coniugii factae, tum non sit impedimento pa-
328쪽
INTEL L. sINGVL. LIB. II. astria potestas, ualent. Nec obsta i q uod dicitur, huiusmodi d
nationes a marito celeri processiise,atque ita prohiberi quia dupliciter respondeo. Primo, quod fictione iuris haec rec piuntur, quae hoc loconri operatur,cum ille casus, in iure do- nationes maritales prohibente, non sit expressus, imo contrarium decἱ datur. Secundo respondeo, quod non omnis don tio uxoris uel mariti est prohibita, sed tantum illa quae iacit donantem pauperiorem, uel cum qua concurrit una ex causis in l. j ij .&iij .in prin. de don .int. uir.& uxo. descriptis. Nam inuenio donationes uxoris in maritu esse ualidas, & e diue se in casu qui doctrinam Bar.prorsus 1 ubuertit in l. sed si uir. s. quod legaturus. dedon .int. uir.& ux .ubi dicit lex id quod tu mihi legaturus uel haereditatis nomine relicturus es, potes rogatus a me uxori meae rclinquere: &non uidetur ea esse donatio, scilicet quae prohibeatur, quia nihil ex bonis meis diminuitur, &c. Nec obstant cidem i. quae traduntur in l.iij .in fin. cum l. seq. eod. tit . quia solutio ibidem per glo. ponitur. Nec obstat hoc quod supra opposueram de regula, qua dicitur, Propter quod unu quodq; tale,&c. quia illa regula no est perpetua: non enim procodit ubi est dare diuersam rationem,uel ubi oriretur absurdum. At in praesentia, si haec regula uerita- tem haberet oriretur absurdum: nam in eum cuius contemplatione donatur,dominia sine traditione transferretur: in eum uero cui fieret traditio, no transferretur. Sed quid tam anxih, tam prolixe pro ueritate eruenda, me dissundo cum tex.in l. si seruus communis. apertὶ dicat uxorem non debere res dotatas reddere, taceo plura alia iura. Nempe propterea ut testa Ttum relinquam, nihil osse in omni doctrina, &praesertim in iure nostro, pestilentius, quam sese in cuiuspiam doctoris assertionem innectere,ut etiam praua dc erronea delenda tur Equidem fateor, sicubi fieri cum ueritate potest, ex om-eio eue si Aecursit, si Bartoli dogmata subsequamur, ut qui Miri fuerint & docti in primis,& iuris scripti cognitione famigerati: uerumenimuero quando certum est Sc cos errare potuisse, & in multis errasse bomines enim fuerunt subiecti e roribus)quae te circunferat mentis sinisteritas, ut apertos coneris errores defendereZ si te ostentationis ampulla seducit,
quid periculosius' Videri cupis Barioli esse defensor etiam in aperte prauis; sed no perpedis, quod ita quasi per manus acceptum errore dissundis in alios,&sic pro lynceritate sanctissit marum
329쪽
mara legii densissimarii tenebraru nebulas,erroris caligine offundis, tandeq; c ueniat,ut pro uerbis Teretii, summu ius fiat summa iniustitia. Nos non ita, nullius iuramus in uerba magistri,ueritate sequimur qua textuli nobis doctrina aperit, uel toto leguleiorum couentu obstrepcnte, quos sicut in eoru sanis traditionibus quas innumeras quotidie haurio pro officio ueneror,ita in eorum erroribus ab ipsis audens recedo, ut cui sola sit in omni studio, ipsa ueritas, uel probabilis receptio, decisionum autor& comes.
memorabilia in sequenti intellectit aduertenda. Inybtuto qualiter psit subi litui.
Instituti sit biis si non potHUMIDiuisi ne eausae mutatione. Duobus propositissi de uno tantum deciditur,aliud obmissum uia Libertatis haereditatis serui tractatus quoties in iuresimul e tintit, issuperfla libertate deciditur, adempta censetur baeo
subΠitutio non ualet i liber homo uel seruus eum alio cohaerede ipse bibistatatuatur, . . - subistutio ualet ubi duo cohaeredes in tituuntur, G alter ius eobare partem subiratuitWr. . Serum eum iustituitur, sibi si siubtatuitur, libertas insub, si utione alte e primatur,causa non dicitur mutartii, ristatur subsistutio. Liberti,s Ititutioni adnexa quid resticiat.
ibidcm euidenter aperiuntur. EXPEDITI iuris est, quod nemo potest institui,& si
biipsi substitui nisi causa institutionis mutetur, sed cet quod institutio sit conditionalis, &substitutio pura uel nisi duo haeredes instituantur,& alter ex cohaeredibus in suam &socii sui repudiantis partem substituatur. haec esue deciduntur in l. sed si plures. g .fin.& in l. fin. g. Titius .fide uulg. S pup. subae Quid aute si testator Stichum seruit suum& Titium haeredes instituat,seruum aute cum libertate sibilis disi substituat3sie dicendo, Stichus seruus & Titius haeredes sunto: si Stichus h res non sit,ide Stichus liber & haeres esto. ouo casu in substituxione libertas adiecta est, & non in insti
330쪽
tutione.Tex. in d. I. sed si plures. g. s. dicit subin otione non ualere. Sed gl.ibid. in uerb. substitutus &in uerbabbo ualere. dictum tex intelligit, quod libertas no solum in subsit --- ne fuerit in personam serui cxpressa, unde substitutio uamerito non debeat,&c. Haec gl.prorsus errat,&hoc suo errore ambas it . nostras foede inuoluit, contaminat & inuertit iliademq; textibus alioqui claris, tenebras & nebulas offundit.
Nam quod gi ad d. s.fin supplet, quod scilicet ibidem libertas etiam in institutione sit in persona Stichi expressa, est mera diuinatio:ex uerbis enim lex.hoc ibidem non constat,imo E cotrario clare probatur, quod libertas Sticho tantii in substitutione fuit adiecta, & non in institutione. Dicitur enim ibidem, si Stichus haeres non crit, scilicet ex institutione: ecce hie non fit mentio de libortate : cur ergo tu ad tex. supples cxtuo stomacho,id quod uerba text.abneganti Deniq; quod in institutione libertas ipsi seruo adiecta no fuerit, patet insevitabiliter per tex. in l. fi. g.Titius.Na ibi se dicitur: Titius haeres esto, Stichum Meuio lego, Stichus haeres esto.& si Stichus haeres non erit,idem Stichus liber & haeres esto. In quo exemplo,recte sicut in d. g. s. Stichus cum Titio haeres instituitur, non facta mentione libertatis, quae tamen in casu substitutionis exprimitur. Nec ad rem pertinet quod in d. g.THtius. quidam legatarius intercurrat cui idem Stichus fuerat legatus .hoc enim utrosq; casus non diuersificat, cum tale log
tum sit inutile, ut ibid.tex .clarh docet qui dicit, libertate Si cho datam huic legato praeualere,& sic nabebitur pro no a lecto. Si ergo casus ambarum ti . sunt similes, quod quide ne- ari non potest, necesso erit concludere, quod sicuti in d. g. 'itius. libertas in personam Stichi in institutione no fuit c pressa, sed tantum in substitutione,ita etiam nec in d. s.fin .libertas in institutione adiecta fuit. Quapropter suppletio illa Accursit de qua supra error est,&impertinens diuinatio. Per quod & alius error g l. in s .Titius . in gl. fin .apparet, ubi Ac-
curccxistimat casus utrobiq; esse diuersos: qua tamen ut d xi diuinationem tex. illi no recipiunt .Errauit praeterea gl .ind. g.Titius . in uerb. libertatem. ubi cum tex. dicerct,ex sequetibus uerbis,id est,ex 1ubstitutione ipsi seruo libertate copetere, adiecit glo .ci etiam libertate deberi. In quo Accurs. Bar. Bal&omnes Doct. est sequentes,mihi a uia declinare uidentur. Cu enim lex.ibid. clare dicat,ex uerbis sequutibus id est,t ex substituri