장음표시 사용
391쪽
neatur,iuxta quantitatem quae a principio fuerat; etiam si de propriis bonis,ad mensura tamen praedicti sui quadrantis,ei
sit expendedam & id no immerito. cu pater de suo ea patriamonio legauerit. Qui mihi euideister uerus intellectus uid tur, nec uideo quo alio casu is contextus ad ueritatem literae explanari possit, licet Accur ex Al. dc aliorum opin. uariet. Exemplo tamen res patere poterit. Testatoris haereditas cc. ualuit dum morereturirelicta fuere c.a filio, deniq; &a1hbstituto C.legatorum nomine. Impubes cum successisset patri,
bona diminuebat,in centum fortasse, & obiit mortem intra pupillaria,ut ita ex patrimonio paterno ad substitutum tantummodo centum peruenerint. Certe in legatis praestandis patrimonium paternum ad diem mortis suae,& sic ad ducenta quae eo tempore extabant, aestimabitur, & deducetur Farucidia quae tunc competiisset, scilicet quinquaginta: quo casu centum & quinquaginta restabunt, quae tota debebuntur Iegatariis. Et licet subititutus duntaxat centum in bonis p ternis inuenerit, tamen de suis bonis addet quinquaginta ad mensuram quadrantis, quem habere poterat, si bona nomisesent diminuta. Quod ii plura essent legata, puta CCCC. ab
utrisq; relicta, omnia tamen reducentur ad uires patrimonii ἰ& tune Falcidia deducta, residuum soluet substitutus ex bonis propriis, non tamen plus quam pro modo quadrantis sibi competituri, si bona patris non decreuissent.Et hunc puto uerum & exheditum esse intellectum, quem & Alexand. in hoc uersic. sensisse uidetur. Accurs. ex glossatorum opinionibus uariat.Tandem quod de diminuto testatoris patrimonio diximus, E diuerib dc de aucto dicemus, & non nisi ad diem mortis quantitas pro legatis prae standis sit aestimanda, deduciq; ad eu modum Falcidia possit, no obstante augmcnto post acquisito. l. in quantitate. in princ .inii a codem. in pupiLLI haereditas.) Paterna bona, quae iam dicuntur pupilli esse, ut qui in eis successerit. ut not. in l.j. s. ueteres.
infra de acquir. possess.& ibi diximus. Intellige autem ideo non sussi ere,quia sub pupilli manu diminuta crant.
nae. Nam si pupillus statim a successione legata solui Uct,r cepta a legatariis cautione, si cui plus qua inperi. Falcid.&e. tunc patris haereditas omnibus legatis suffecturasvenat. o DE suo quadrante. Id est, secundum suum quadrantem,
392쪽
qui ex bonis paternis ex die mortis ei competere poterat: siquidem admodum, mensuramque ipsius soluet substitutus de propriis bonis legata, ut supra declarauimus. Similis expositio in c.de libellis. x x. distin. Et dic Suo,id est, sibi debito. sic t j .& ibi not. supra quod cum eo. debitum.
p Ni MIRvM. Merito .Diminutio enim patrimonii ita nodebet ad necem legatariorum operari, sicuti & augmentu eis non prodesset .arg.l. fi .in s. supra.de log .iij.q DE suo. Id est, de eo quod suum erat:&sic sub neutro lege. Omnia namque legata ex utrisque tabulis relicta, de suo testatoris de patrimonio & testamento processere, ut statim
r Ma C ad rem . Sensus est, Licet haeres ultra uires patrimo- Onii in legatis non teneatur ,l. i. g. si is qui infra ad Trebell. aestimatio tamen patrimonii ad diem mortis testatoris reducta, si serte patrimonium postea diminueretur, haeredem in Y' neo non subleuaret, quin ex aestimatione supra dista, non eae ' rratione diminuti patrimonii soluere legata teneatur non alia I At tento quod supra uires soluat: quod & in dupliei testamento 'patris de filii procedit, cum legata secundis tabuliς,δcc. Ista tamen clades diminuti patrimonii, haeredem non amplius flagellat, quam ordinaria aestimatio ei colluisset, si nihil esset diminutu ei. Unde si ab initio solida legata praestari sine Falcidia potuissent, dc nunc quoq; in diminutione solida praestabuntur etiam de propriis bonis. Sin uero ratio Falcidiar habenda ab initio fuerat, & nunc ratio cius habebitur, ut noultra eius moduntigetur. Non ergo patrimonii causa sed decrementi occasio substitutum premit. arg. l. Labeo. in fin. in fit de rivis. quod est not. dignum, nec ab ullo alio, quod uiderim,declaratum. Hodie tamen haeres si non faciat inuenta I eviarii brarium,ultra uires.haereditatis simpliciter tenebitur, ut hie Ac- 'so m. cursius scienter tonuit, Sc not. idem in l. j . g. in quibusdam . in vers. sufficiunt. infra titu. j . per auth. de haer. &fal. s. si uero non fecerit. quae est comunis opinio Bart.&Doct. licet Ray. mmale cotrariu tenuerit. facit tame ratio evides. Lex enim prae- Ω-i
sumit qui inuentarium obmisit, bona subtraxisse. d. authen. de haered.&fal. . sancimus. quae est praesumptio iuri, &de iure. Caeterum si legatarii confiteretur haeredem non subtraxi sse iam obmissi inuentarii non noceret, secundum Bald. iii l.filium quem. C.famil. ercisc.quia consessione aduersarii,
393쪽
praesumptio iuris &de iure tollitur. Doct. in auth. sed iam
necesse. C. de don .an. nup. Confectio autem inuentarii hae redem lubleuat, iuxta modum ae stimationis bonorum ex die mortis. Diminuto autem patrimonio, sustinebit haeres quod de iure comuni sustinere cogitur, inuentario non subueniente, secundum Paul.hic.s C v M in hac parte. Elegans argumentatio, quae tamen lateat: uerit ratiocinatione rhetorica cxplicari potest, hac ferEserie .Haeres ex simplici testamento ad omnia quidem legata, sed non ultra uires patrimonii tenetur. Vires autem patrimonii ad quantitatem bonorum ex die mortis testatoris, & honex diminutione seu augmento postea cinergento aestimabuntur. At in duplicibus teitamentis legata secundis tabulis reliacta, quasi in patris, subcoditione legata intelliguntur, ut hic est lex .atq; ideo omnia illic legata iuxta modum praedictae aestimationis solui debent. Proinde consequens est,no esse impertinens, si substitutus hoc casu ultra uires patrimonii ex post facto diminuti grauatus inueniatur. Nec tumultuerisAuumenta Ia quod I. C. hic non omnes istas ratiocinationis partes explite reposse. cuit: tractantem enim ciuilia,arguta decebat breuitas.Nam&apud Rhetoricos id genus ratiocinationis praeciditur, ut docet Fab.lib. v. cap. X Ii II.
t sva conditio. Quae enim in substitutione rellia quuturex conditione pendent quae substitutum respicit: & merito in patris tabulis relicta intelliguntur, cum substitutio sit conditionalis institutio. d. l. j. supra de uulg. Collige permo
dum epilogi, quod licet substitutus impuberi haeredi intra
tempora pupillaria mortuo succedens,ad legata pupillaria tqneatur tanquam ad aes alienum: si tamen in utrisq; tabulis legata sint relicta, contributioni legatorti locus est: quae si Falcidiam exigunt, una deducetur Falcidia, non habita ratione quod aeris alieni uicem legata pupillaria reserant: sin uero noest deducenda Falcidia,pupilli legata instar aeris alieni soluetur. Debct autem in legatis praestandis qu ntitas paternae haereditatis ex die mortis stimari: quod si ea qualitas sit ex post facto diminuta, non nocebit legatariis, quibus secundu aestimationem ordinariam, id est, quae ex die mortis facta est, te
gata Falcidia salua soluentur. Quae si non sussicient, substitutus ex propriis bonis iuxta modum quadrantis sibi debiti satisfaciet.n illo in legatis discrimine habito, cum relicta in secundis
394쪽
secundis tabulis censeantur sub conditione in patris contineri. Et licet ultra uires patrimonii diminuti substitutus soluat, tamen ultra uires ordinariae aestimationis grauari non cense bitur. Non enim sequitur, haeres gnauatus ultra diminutum patrimonium ergo grauatus ultra patrimonium. Et erit simialis omnino ratio de augmento bonorum ex post eueniete, ut
illud substituto, non legatarii , si quid ultra ordinariam aestimationem excurrerit, prodesse debeat. v p rLio tuo.)Impubi. Vt casum habeaς, qui tex. nostro in omni parte accommodetur, finge patrem qui C C C C. in patrimonio habuit instituisse impubem,& ab eo aliquid legasse, forte ducenta, eidemq; filio substituisse pupillariter Caium& Seium Caium in ducentis onera sic nomine legatorii, Seium in centum. Nunc eueniente substitutione hac lege quaeruntur tria. Primo, an Caius lcgatis oneratus deducat Fascidiam id est, quartam. secundo, an Seius qui non crat oneratus deducat, si forte impubes legata sua non s oluit. tertio, si soluisset & per stipulationem Falcidiae cauisset, cui ea stipi latio subueniat. Declaratio omnium membrorum infra patebit per discurium. Et est sane is tex. etiam ex Doct. sententia admodum quam difficilis, rhetoricis tamen argumentationibus, reiq; Latinae puritate totus elegans.
y E x tua. An possit detrahere Falcidia,dum legata ex suo semisse soluere pergit. Σ VAM. Falcidiam .Hanc particulam lege sub modo obtestionis: quali dicat, uidetur Caium no posse detrahere Falcidiam nam & pupillus cui is Caius succedit, eam non detraheret, ut qui eo casu tantummodo in semisse grauatus esset, ct proinde tota haereditas non grauaretur. Cum auic iste C ius pupillum repraesentet, igitur, 3 c. a v E L unus. Alia obiectio. nam si unus esset pupillo se stitutus, S grauatus in semisse,non deduceret cum non esset grauatus alius semis. Sic hi duo substituti qui succedunt in locum impuberis, debent haberi pro uno, ut sic non mutetur causa obligationis in cis .arg.l .ij. g. ex his tame . de uerb. obl.b Mi s. T creta obiectio, quq sumitur ab ipso patrimonio. e CoNfE MENTER. prioribus. Consequentia sumptast
prioribus quae dicta sunt de patrimonii ratione, in A. quod uulso .proxime supra .ubi deciditur, substituti si ratione patri-
395쪽
monii diminuti in praestandis legatis conueniri posse ultra uires haereditatis, quasi hoc & in praesentia non sit absurdii. Accurs putat de patrimonii ratione hoc loco ideo opponi,
quod in praestandis legatis in du sit contributioni patrimonioruin locus quod non aliter recipimus, quam sicut supra ex Adverbia qua plicauimus. Et nota hic elegantem moduin loquendi, quod dos eunde ea. ad uerbia eundCm casum trahunt, quem sua primigenia. sum quem sua d E T ultra uires. si enim dictae tres rationes, utpote quod primigenia,tra pupillus non deduceret, item nec unus solus substitutus, de hum. nique & ratione computationis totius patrimonii contra Caium substitutum pugnent,iam ultra uiros portionis suae 1ubstitutus grauabitur legata solucre. Sed non est ita, ut statim disces. e v E RIOR. Hic dςsdit I. C. quid obtineat: uolens eam
esse ueram sententiam, quod is substitutus Caius deducat Falcidiam,perinde ac si ipse a patre esset haeres pro dimidia institutus,&legatis sua dimidia grauatus: tunc enim sine dubio deduceret. l .in singulis. infra co. f H v i C. Cato substituto onerato legatis. P A T R i s. Testatoris. Et sic eodem iure censentur haereu es pupilli intra pupillaria mortui, ac si patris haeredes fui Gnis, aves tamen similitudo in pluribus substitutis no est per-
haeredes patru. pςri unde quo ad contributionem legatorum hoc casu aeei pienda est, ut infra declarabitur. h op v s patris. Testatio qua sibi & filio testamentum feta T mmmim uit.& dicitur operatio de labor patris. In condendo enim filii v Up- S suo testamento, opus ultimae suae uoluntatis fecerat: licet Accur. ad huiusmodi uerba, opus patris, suppleat, scilicet, de opes pupillares. sed hoc supra improbauimus.Alii, ut Ang. legunt,opes patris, tunc sensus cst, patrimoniti patris,& contributionem legatorum, simul uim & originem capere: &in idem recidit. Est tamen argumentum euidens cx ea litera, quod patrimonium & opes tantummodo patris, no etiam pupilli in contributione legatorii perpcnduntur, ut qua: simul uim & formam & originem capiant. cuin quo cocord.l, induplicibus infixa .eod. i CONTR illv Tio legatorum. In utroq; S patris & filii testamento relictorum, quae contribuuntur, iuxta ea quae habes in dy. quod uulgo . proxi .supra. k v i M,formam,is: originem. Supple, sinita capiunt, ut sit sensus:
396쪽
sensus: sicuti opus patris id est, patriae & secundae tabulae,& Pasimoniam legatorum contributio, simul uina, formam, & Originem ac- patris ,secudacipiunt, eademque ui,eadem Origine, eadem forma censem tabulae,eontiis
tur, utpote quod horum robur ex illis pendeat: ita & plures butio testare, csubstituti post mortem pupilli, quasi subducta eius pςrsona eandem orist pro institutis habentur quo ad legata contribuenda. Quae au nem babent. tem sit uis forma, origo tcstamenti, in quo sunt primae & secundae tabulae, Accur. hic declarat.
I sv BDvCTA persona pupilli. Per fictionem, non exuentate. Cum enim pupillus haeres fuerat, uere subduci non pote 'ratriinde fingitur subduci ut substituti expersona sua, quasi instituti deducant Falcidiam. Et per hoc omnia soluuntur a
iumenta supra facta. Non enim obstat prima obiectio quae e pupillo sumitur, quia hic non in locum pupilli, sed ex sua
persona censetur, uelut subducto pupillo. Nec obstat secui da obiectio quia unus substitutus ideo non deduceret Falcidiam, quod haberet totum patrimonium: at hic tantum dimidiam habet. Eadem ratione nec tertia obiectio obest, quia in prioribus, hoc est in M. quod uulgo . proxime supra, ideo ex toto testatoris patrimonio fit contributio legatorum, quia
unus erat substitutus, in quem totum patrimonium deuenerat, &sic totum habuit. A t hic duo sunt substituti, ut sic con tributio legatorum, quae ex opere, id est, testamento patris, uel ex opibus eius originem & uim sumit, non habet locum: sicut nec locum haberet pluribus in testamento paterno institutis: quo casu succederet alia regula dict. l. in singulis .infra eodem. m Ao intellectum substitutionis. Si habes intatutionis, te ius planus est, quia pluribus institutis&grauatis, non fit contributio legatorum uel bonorii patris,sed quilibet per se deducit Falcidia. d.l. in singulis.Alias est in textu subtatutionis,& tunc secundu Accurs. dic, scilicet unius.& sit sensus, Plures Qvmodo sub substitutos reuocados esse ad intellectu eius substitutionis, μ/mtaque de uno facta osset ut sicut unus omnia cotribuit deducta sibii Falcidia quia solus omnia habet,ita duob. substitutis, uterq; tutio em dimidia sua copulare ut deducat Falcidia. Qui sensus in sese cevtμr. uerus est,sed tex. ea no patitur: quia hic dicitur, deducta persona pupilli. At si substitutio duom ad intellectu unius reuocaretur, non subducerctur porsona pupilli: ad quod Acci cnon aduerterat. Vnde tu uerius expone, duos substitutos ad et 3 tutellectum
397쪽
intellectum substitutionis reuocari, id est, perinde censes, ae si subducta persona pupilli essent instituti. Nam substiti tio in tutellectu suo nihil aliud est, quam institutio,cum persona praecedens de medio subducitur. l. j. supra de uulg. Vn- Personam ius de sicut in substitutione uulgari persona instituti qui non est stituti in uul- haeres, uere subducitur, ut uc substitutus pro instituto habe Mira si blitu' atur: ita in pupillari, si pupillus haeres sit, & intra pupillariatione abiersub moriatur, eius persona ficth subducitur ut in deductione Falduci quam in eidiae, plures substituti pro institutis habeantur . Et hoc est pu dari. quod text. uoluit, cum dicit, plures substitutos ad intellectu tabstitutionis reuocandos, id est, ad vim, ad essectum quem habet substitutio. ad quodia. l. qui fundum. s.cohaeres. ibi,
licet enim,&c. insta cod.n ALTE RO. Seioqui successit pro dimidia:&licet ab eo legata fuissent relicta, tamen non multa, ut sic ultra dodrantem suae dimidiae non erat Oneratus.
o puri L Lus. A' quo fuere relicta legata, sed no ultra do
p A L I RVI D ultra dodrantem. Nam testator reliquit filio quadringentos,& forte in ducentis uel minus eum grauauit, quo casu dodrans, id est, nouem unciae non sunt exhaustae ea legata impubes non soluerat dum uixit, unde per subst tutos sunt soluenda: quorum alter Caius erat ita grauatus, quod non poterat habere quartam partem dimidiae , scilicet ex ducentis florenis quinquaginta: ad hoc legata pupilli non soluta incuna pro sua parte aduoluuntur, is sine dubio detrahit, ac si esset institutus, subducta persona pupilli: & cum casum text. ante fuit executus . Nunc autem de alio subst tuto Seio, qui cum successisset impubi in altera dimidia, hoe est in ducentis,&csset grauatus foric in centum florcnix uolminus, & sic non dicebatur oneratus, attamen legata pupilli' pro altera parte soluenda in eum dcucncre: quaeritur, an is
omnibus, hoc est, pupilli & suis legatis, sit Falcidiam habi
omnia hi a IN Omnibus. Id est,in utrisq; lcgatis,ta a pupillo quamis s. c.; a substituto relictis . Et lcgo intcrrogatiue, secundum Ang. Fi ' & bene. Quaerit enim I. C. an in omnibus ipse sit Falcidiam
r ET ipsum. Non solum alterum substitutum Caium, qui grauatus erat,de quo non dubitabatur quin in omnibus pos-
398쪽
sit deducere:sed an dc ipsum quoq; Seium eo iure censeamus3 Et lege interrogatiuὸ, ut praedix; mus: licet Accur uelit etiaplane legi posse, quod Alex. sequitur: sed non est uerum, de
elegantia text. hoc non recipit, cum statim in utranq; partem disceptet Iurecon antequam decidat.
s AT i. Legendum, licet passim in iure at quin legatum sed hoc apud autores idoneos non inuenias. Philosophus primo animalium lib.Thcodoro interprete: Atqui inquit Desiile per dissectiones uideretur, si esset. Et habet lite dictio uim V . Atqμι
aduersaliuam. Sic in l. atqui . supra de neg. gcst. cloganter. g. seri ius. stipra de dol .l. ii. in fi . supra decond. sin .caus cum si
mil. Quapropter hic sub modo obiectionis rith ponitur.
t ua A RTA M habeat. Opponitur enim Seium substitu itum, quartam saltem ex co habere, quod non sit ultra modum pro lua persona oneratus, Falcidiamq; non posse deducere.
v NEc idem.) Alia obiectio: iv est sensus: Si hunc substitutum instituto comparaueris, ea comparatio adhuc non patitur idem, id est, deduci Falcidiani: nam de pupillus institutus non erat ultra modum grauatus. Et sic colligi argumentum Arumentμm dilemmaticum. Aut enim dices hune substitutum paleidiam isem ii vdeducere ex persona sua,&non potest, quia quartam, S forte plus quarta habet. Aut ex persona pupilli instituti: at is quoq; ubiipsi non posset deducere, cum uel sua legata sint
intra modum: igitur neutrobi deducet. Sed haec obiectio uel ideo non stringit, quod eodem seruato arguendi tenore, in legatarios retorqueri poterit. Dicet enim lubstitutus: Aut ex persona pupilli soluendum esse, dc deducam Falcidiam, cum& legata adhuc propria me onerent. Aut ex persona propria uelis solui,& iterum deduco, cum legata a pupillo debita me iagrauent. Sic olim complexitio Protagoras argumento Euathlum discipulum appetiit. Caeterum Euathlus eadem arguendi serie ita referiebat, ut nodum iudices explicate non pos sent . quae arbumentorum genera Antistrephonta dicuntur, Antist ephouι ut est apud Gellium lib.v. cap. x Et licet iudices non explica rent, nos tamen ibidem explicuimus. Hoc itaque genus argu menti , quod legistae syllogismum cornutum, nescio an cleganter uocant, uitium habet, & infirmum est quoties disio'Iui poterit, licet prima fronte utrinq; pugnare uideatur, ut ex secundo Rhetoricorum Cicer . patere potest. Dissoluitur autein non difficile, si extremorum natura, qualitas ,ratio,co
399쪽
ditio, non uniformis, sed uaria esse reperiatur. Id quod I. C. hic non ignorauit, qui sola uarietate conditionis in utrisque substitutis obiecta tollit. x rNsTI TvTI. P upilli .Et est sensus: C5paratio substituti, ut habeatur pro instituto, non patitur deduci Falcidiam. y s I negemus. Nunc pro parte amirmativa disputatur. Si enim negauerimus hunc Seium s ubstitutum posse deducere . Falcidia,iam contradicimus regulae, quae uulgo probata est, scilicet contributionem posse fieri relictorum in patris & s eundis tabulis,ut ita una Falcidia deducatur.Et sic respondebimus contra d. g.quod uulgo .proxime supra. et Aovo aperte. Id est, plane diuersum dicemus contra Alis , pro γ' uulgata, doctr.Et nota hie, Aliud,poni pro contrario. - ' a Q von uulgo.) Scilicet circa contributionem legatorii,
quae uulgo probata est in patris dc secundis tabulis, ut d. g. quod uulgo.b REsPONDET u R. ) Deciditur. Et sic improprie dicitur
responderi,ubi nemo interrogabat. quod adnotauitErasmus in selioliis super Matthaeo, A, c v A R i E T A s . Dirimit utrinq; obiectiones,decides quod uarietas in substitutis existat, id est, operetur, efficiat quod Caius substitutus, qui oneratus erat, Falcidiam deducat, ac si esset institutus in dimidia & grauatus: sed Seius alter substi tutus licet portio sua largiatur quartam, cum non fuerit oneratus , nihilominus tamen deducet Falcidiam tanquam substitutus ex eo quod onus soluendi legata,non solum sua ,sed etiam pupilli, ei pro sua parte incumbat: atque ita in calculo soluendorum legatorum confundet ela commiscebit utraque legata, ne in solidum super prae statione conueniatur. tui est Varietas an uerus & facilis inteli. hoc loco. Colligit Accurs. hic admitti qua op ado uarietatem, ut iura in unis & eisdem substitutis uarient. sic l. mittatur. Papin. g . sed nec impuberis. supra de inoff.tcsta. arg. contra l. Titiae. supra tit. j. Sed certe uaria conditio substitutorum
eam uarietatem excusat, utpote quod alter legatis oneratus esset,alter non esset: & concurrerent legata pupilli, quae uel nooneratum premere poterant. Caeterum tota haec disceptatio& decisio plus est in subtilitate quam in utilitate, ut elegan ter dicit Accurs. Nam licet in deducenda Falcidia sit quaedam uariata subtilitas quod is qui onerat est, quartam ex legatis
deducet, ac si esset pro dimidia institutus: alter uero qui insita
400쪽
sua portione non erat oneratus, sed per accumulationem legatorum pupilli,is deducit quartam tanquam substitutus: primo in legatis a sua dimidia relictis, deinde a legatis quae nomine pupilli soluit: utrobiq; tamen est eadem utilitas, quia uterq; non retinebit nisi quartam Falcidiae. Vide quam se pru- Iurreo ulu a.dentissimi I. C. oblectarint libidine in utrasq; partes tam ele liquando disceganter disceptandi, plus ut ingenii diuitiis indulgeret, quam plaud secto
quod ea res concertationem exigeret. Arg. quod non dede-kctant. cet etiam ingenii uires disputando periclitari, dum feliciter, dum argute, non ex illota barbarie, i sine ulla arte, quod i men plerunq; fit,contenderis. d ExisTAT. Emiciet,operabitur. qui est signatus modus Existere. loquendi, clegantia Iureconsultorum dignus: ut si de superbo aliquo doctorculo dicas, Diuitiae existunt, non ingentu, ut is fastu intumeat. Cic. in lib. j . Diuinat . pro apparere usu pat: scribit enim equit Dionysii antequam regnare coepisset, in flumine voraginibus submersum non extitisse,id est,apparuisse. Nisi ab extare deduxeris.
e proprio nomine. Id est, ex causa propria quod etia Proprio nomis
non ineleganter dicitur. Intellige autem Caiu, qui ex sua per ne. sona erat in C C. oneratus,cu sua dimidia non plus esset quam duceti,& insuper cogeretur partem legatoru pupilli soluere.
ε. IV institutii so Nam hoc loco fingitur institutus in dimidia, subducta persona pupilli, ut supra declarauimus. ut sic deducat Falcidiam ex l. in singulis. g ALTER. Caius substitutus, cuius dimidia onerata qui- em non erat legatis,sed pars legatorum pupilli in eum cumu
h vr substitutus. Hic nomine proprio tanquam substit
tus deducit, non sub umbra institutionis, ut socius suus.1 CFT portio J Lege per parenthesim, dc textus planus eu Licet enim sua substituti portio dimidia quadrantem lasegiatur ut sic non e cuiFalcidiar, tamen propter legata pupilli deducet,&c. Accurs hic fiustra laborat super uerbo, lar i tur,cum text. clarus sit. E I v s . Scilicet Cati substituti.
