장음표시 사용
211쪽
xe 4 carasis XII. Articulus VII.& diligentiam adhibere . quae judicio
peritorum censetur susticiens r Tenetur etiam ad restitutionem, si de sendat causam manifeste injustam . cum sit iniusta causa moralis damni alterius consiliendo , & adjuvando: De-bct autem restituere non solum pamri contrariae expensas, dclitem, quam
perdidit, in deseditam sui principalis, sed etiam Clienti expensas . si bona
fuse procedentem non monuit de imiustitia causae. Immo tenetiir etiam ad restitutione in , si defendat articulum jullum cauis injustae ; necnon si adversarium sic vexet, aut differat ' nam sic censetur causam iniustam delindere. Si tamen causam iustam defendat, potest adversaritim citra injuriam decipere , & cavillationibus uti , modo nulla falsitate utatur. Nec tenetur ad restitutionem, quamvis peccaverit si causam evidenter iustam fallis scripturis, aut testibus defenderit . Contra vero ad restitutionem tenetur, si partem inducat ad transactionem . seu compositionem, quando cognoscit ca iam esse omnino iniustam; iicut etiam si iecreta causae alteri parti prodat Iesset enim praevaricator, seu adjuvans diversam partem , prodita causa sita,
II. Quaeritur secundo, An possit Asvocatus causam dubiam tueri ρRespondeo cum Pal. licere Advocato causam probabilem patrocinari relicta probabiliori ; quia Advocatus non est judex, qui debeat sententiam serre pro merito cauis, sed solum debet merita Clientis allesare ς saepe autem accidit, quod verius sit id, quod sibi minus probabile videtur . atque adeo licite potest causam minus prinbabilem detendere . Immo potest ex Lorca, Maedero , Merolla apud Di,
tra Salas . patrocinari etiam causam
dubiam. Verum si altera pars parum habeat probabilitatis, & m quam raro , aut nunquam iudices inclinane
Puto cum Salon. , quod peccet Λει
vocatus non solum contra charitatem .
sed etiam contra justitiam desen dem do talem causam ; quia quod lubet parum probabilitatis . non est simplici er probabile, ut constat ex definiatione Probabilis , Quod magnum Pondus ingerere debet intellectui ad eratorquendum assensium; Sicuti levis gravitas simpliciter non est gravitas. scd
gravitas cum addito distrahente . Quamvis autem non possit Advocatus
tueri causam telisis probabilitatis, sea quae non sit absolute probabilis, poterit tamen des nitere causam duisbiam , de cujus icilicet felici exitu prudenter dubitatur , ut olures docent apud Dianam pari. q. tract. 3. resoLq7. . Quia ad Advocatum non spectat
rem aefinire, sed solum merio cauis sincere exponere , ut postea Judex iula expendendo justain sententiam se
III. Quaeritur ultimo. An possit Ad vocatus de quota litis pacisci, videli cet de tertia. veI quarta parte, si vincat, quod dicitur palmarium pro victoria pRespondeo, lege humana id prohi-
heri. ne scilicet per fas, aut nefas victoriam consequi nitatur; non est i men improbabile ex Trull. . suod ex natura rei in foro conscientiae id liceat, si absit periculum alicujus acti nis injustae. ut Λdvocatus ardentiori studio ad causam incumbat, & Principalis se liberet a molestia saepius ibium adeundi . Ita etiam Navata , α
Valent. . apud Dian. pari. I. tracti MΜiscel. re l. 69. , ubi docent, com munem contrariam opinionem loqui de soro externo , non de interno , ubi Deus veritatem perscrutatur . cui
cedunt praesii ptiones , se per quibus fundantur leges id prohibentes. Deinbet tamen manifeste deesse praesum
ptio fraudis . ct injustitia . ut Blum Diuitirco by Cooste
212쪽
pro soro externo Ieges istae sint obli- de Praeceptis Decalogi Sed oli uessatoriae . Sit tandem hujus opusculi reterlutatis
ac Deiparae sine labe Conceptae
213쪽
Quae in singulis Articulis Tractatus hujusce de Praeceptis Decalogi habentur hic colliguntur
De Protegomenis ad Praecepta Decalogi. ΛRTI C. L ibid De Numero, ordine, & Dispen ab litate Praeceptorum Decalogi.
I. Pracvta Decalogi sunt Legum Summa , oe 'stome . Tria prima, quarsiciunt Dei cultum, Hetimur Primaraueuta ' reliqua, qua ad homines referuntur, Secunda tabula appellantur . II. ras decem praceptis eorde, ore, dispere ad Deum , ct ad homines ordi
namur. III. Cur non plura enumerem
fur , aut pauciora ρ Iv. uuare duplia ei praecepto vetatur Adulterium. ac deis siderare Uxores alienas , ct non veta-ιώr pariter duplici praecepto Homicidium , ae desiderare mortem alterius y V. Num
possis Deus rn preceptis Decalogi dispem
Quanam via Praeceptorum transgressio possit de mortali in veniale transire, & econtra pI. Transgresso prae torum Decalogἐsecundum se, oe ex genere suo est momta ιs . II. ad importet peceatnm efeex genere suo mortale, re se ex genere suo veniale λ III. Plures regula r censentur ad discernendum , num peccatum ex genere suo sis mortale. an venia-tep xv. Quomodo possit peccatum de se
mortale per accidens in veniale transirest V. Undenam coniicere poteris , quod cum i emeeta solum deliberatione , ain con sensis peccatum commiserisλ v I . Num N cet mortaliser, qui plene advertit ad maia ιι iam obiecti, prascindιt tamen num east gravis, an levis ν vi I. Non quodvis peccatum ex genere Do mortale potest ratione tariaratis maseria transire per accidens sn veniale. VI I I. Undenam mensuranda ' hac in re materia parvitas. aut magnitudo λ Ix. Materia , qua tam secundum se , quam relate ad finem a Legislatore intentum es levis, non es capax praecepti graυιter obligantis . T. id si distretur, an res pracepta levis naviter conducat ad finem Z x I. Quotmpliciter pusi peccatum de se, ct ex genere
suo vemale per aecidens in mortale transi. rep x II. Quandonam comemptus res le vis pracepta est mortalis Et quando frequentra venialium est mortatis , utpote ad mortale disponens ν xDI. Potest vGniale in mortale transire et sam ratione conscientia erronea, aut perplexa ; Necnon rationescandala . aut per additi nem materia, qua in unam Eravem eo tescat.
ΛRTI C. III II Quinam ad praecepta teneantur x. Non est adem lege non oblitari, or a
lege excusari. II. Pueri nulla lege obligantur ame ratιonis usum: Postea υ re legιbus esiam Ecclesasticis tenentur, praterquam Iu-ιι, γ Communums .
214쪽
quamvis ante pubertatem poenas Ecclesiasticas non rncurrant. m Num posisni pueri Divinis assistere in loco intemdicto, aut introduci in Monasteria Moniatiam p xv. uuid si dubitetur, an msum rationis adepti sui r v. uuibus I ibus teneantur Insidetis , Amentes, Gril Num amentes aquFarentur infamribus p v I. Nec amentes, nec ebri
sendi sunt ad Isissam audiendam die festo et Possunt autem probabiliter amen albus oe infidelibus die festo minuν op ra servilia. v M. Quibus legibus tenean tur Peregrini, O Grip Num licitum se recedere a loco, ubi est dies festus, ad exercenda opera semilia 3 Num debeat tunc mane audiri Saerum p Num liceat egredienti a loco, ubi sejunatur , mane sumere jentaculum p um. Probabiliter Peregrini non tenentur , secluseseandalo , legibus loci, nbs brevi moran
micilio J tenentur tamen sis Vagi. IX. Leges autem iuris communis servare t nentur peregrini, quamvis in Patrιa essem abrogata .
De Intentione requisita ad observam tiam praeceptorum.1. Ad satisfaciendum pracepto requiritur
inrenrso ponendi opus in uinum . II. Pra-cepto iesuni3 non se trifacit. qui invitus ab et cibo. III. Sa Issacri lawen Pr cepto resitutionis, qui pravo sine restituit ;ssit quι invitus restituit, licet praceptum non impreat, non tenetur tamen iterum restiuere. rv. Non requiritur ad fMissa Genaum praecepιο intentio satisfaciem di per op β, quod ponitur Non enim imponitur obedientra formatis, sed materiatis. v. Num satrifaciat debito iustia Ia, quι immemυr debiti eleemosnam argitur p v I. Num prace'o , aut vor
cepi m, qa d ponit, mutata voluntate , notit aliud opus ponere , requiriturne,
quod velis per illud opus satisfecisse; an
fatis est , quod sciat se satisfec4se p
vI II. Qui audit Saer m pracept m n tens per illad satisfacere . nec ustiens aliad audire , non transtreditur Pr
ceptum Ecelsasticum , Ied naturale . ARTICULUS V. ao De Impedimentis non apponendis ob
servantiae Praeceptorum. I. Diversmode quoad hoc in diorem preceptis ratiocinandum ; inoiciendo num praceptum rigidius obliget 8 Nam impe dimensumit proximius p Num necessitassis gravior 3 II. Unanam defatigatio imrempti uis eum ieiunio liceat 3 se diei et ii, aut pridie illius diei 8 III. Num
tempore Interdicti privilegiarius teneatur sacriam audire λ Et detentus in carcerenum teneatur uti licentia egrediendi ad sacrum audiendum p ari Quandonam
posse quis iter arriteve pravidens , quod non possit deinde ale festo saerum audiare t v. Tenetur emommunicatus tollere impedimentum exCommunicationis ut
polis in Paschate communicare i non immen πι post die festo sacrum audire . v I. Praeceptum non solum obligat ad non apponenda impedimenta . sed etiam ad ea et sam pridie removenda .
tione excusantibus a Praeceptorum transgressione , ac de Impotentia excusante. r. Ignorantia praevii , seu inadυerten. Da , se non sit graviter culpabilIs , excusat a gravi culpa legis ιransgressorem. II. Ignorantia vancibilis diυιῶιur in
esse satam, erasam, seu supinam, σ
215쪽
antecedenIem . datur senstrantia comia
rans, sue ea sis juris, iis e fasti , sise
selius poena. Ir I. Ignorantia filius ρω- pra excusat ab illa incurrenda, si hae
sis extraordinaria . Ab ea tamen non em
cώμι ignorantra crassa, supina, ct assectata. IV. Eiusdem species est peccatum commissum ex ignorantia culpabili I gis, ac menter commissum. v. Ignora ria, qua est Paviser culpabilis respectis iuris Dιvina, cdi Naturalis, aliquando non est graviter culpabilis respectu iuris humani, quod non obligat adeo stricte .
v I. Ignorantia etiam crassa pana non 8 rendi debitum excusat ab ea incurre da . utpote impora contra menter operantes. VII. Met s gravis non excusata culpa, quando prohibetur res intrinsece mala, aut Praecipitur res ex se connexa cum vita periculo; secus vero A comnectatur per accιdens. V I. Excommu nicarus vitandus potest ad mortem a clinandam celebrare ; non tamen confessiones auaeire, σ absolvere. I x. Num iaceat ob metum gravem Ismulare Maisnrimonium , illudque consummare x. Nam Carthusiani teneantur vesca carnia us in extrema necessitate λ x I. Quν non potest totum praeceptum implere, tenetur
ad partem , quam potes, s ea sis notabitis . oe dividua, cst censeatur a L sislatore intenta. x M. Quandonam dianensatio obtenta excuseι a pracepti transegressioner xDI. Num possit Episcopus in lege Pontisicia dispensare incassu oecum remi , sue quia necessitar urg/t , I e uia dubitatur, an res indigeat dispem
ARTICULUS I. ibid. De Virtute Religionis.
r. Religio est virtus inter Morales pr flantissima, qua habet pro formati o secto cultum Divina excellentia prastam dum . II. In quo differant virtutes Thea. togales a Moralibus p Ir I. Quinam sus actus a virtute Religionis ellchi . oequinam imperati Θ ὐv. Primum Decalo fi praeceptum obligaι ad actus Religionis
ρxternos, inquantum conjunctos eum imternis . v. Ad quos actus externos Reis
ligionis Obligat lex possisa, ct lex naturalis p v I. Quandonam exercendi sunt actus Religionis p
ΛRTICULUS I l. 31 De Virtute Theologica Fidei.
I. Per sidem . qua virtus Theologalis es, quid praecipiatur ν II. Tria sunt pracepta Mei a maliva, cst duo negativa . III. Ad fidei confessionem quam donam teneamur p IR d quιd obliget praceptum negativum non negandι Memexterius p v. Quando dubius in Me es in elis p v t. Muinam dicantur Pagana uinam Iudai t Quinam Haretici, Schismatici, O Apostata λ vII. Quanam sapertinacia ad haresim requista νI 11. Ad haeresim externam requiritur , -t Agnum externum da se sit significativum haress interna , in ad suurrendas tensuras debet esse actus exterior de se
gravis. IX. Quanam communicatro cum
Iudais , ct Saracenis prohibeatur T. Quia teneamur praestare erga Paganos x I. Num liceat caιholicis de rebus m
216쪽
ARTICULUS III. 3 De Spe, & Charitate
r. Contra spem Theologalem peccar tam qui praesumit propriis viribus beatitudianem supernaturalem obtinere, quam qui hae sola Dei misericordia st e propriss perationibus illam ex Liat. Ir. Duplex datur praeceptum Spei, at erum Nerativum non desperandi, nec praesemendi; alterum positivum identidem sperandi . II r. Quι pos peccatum omittit actus fladei , ac spei debitos, directe peccat contra urrtutem Poenitentia, qua pravior il-Ios actus requirit . Iv. Charitas debes super omnia Deum amare appretiative . Non intensive . v. Duplex pariter es praevium Charitatis; videlicet negativum non odio habendi, aut contemnendi DNum, oe A mativum amandi iuvim identidem ; Sed quanam stequemia puI. Non daIur materia parvitas in
dιο Dei scur neu in In delitate . ARTI C. IV. 37 De Oratione, qua Deum colimus.
I. Quanam a Deo in oratione petenda, in Oratione dominica disertis e recensentur . II. Oratio desinitur, Petitio de. centium a Deo. Ea nobis praecipitur tum pracepto naιπrati, tum αι am positivo
Diυino, Eccisastico . Ita. Triplexes Orationis esset tus, mereri, satis ac
re, et rare . Iv. EDam peccatoris oratio es impetratoria ex divina promissone, dummodo ιlle non petat, inquan tum peccator est, videlicet aut mala , aut ad matum sinem . v. Quid requiris rur , ut oratio impetret infallibiliter pvi. Oraιio vocalis natura humana comformior est, quam mentatis, multis de causer .
De Horis Canonicis. ARTICULUS I. ibi. Quinam ad horas Canonicas obligentur pi. Ad horas tenentur Clerici in Sacris constituti, Beneficiarii, ct Regulares Proia fessi ad Chorum deputari. II. Prura reis
quiruntur , ut Beneficiarrus ad horas trineatur . III. Non tenetur ad horas Beneficiarius tis annis , quibus ob sterimatem non recipit sturitus a Beneficio. Iri
Quid si Beneficium si tenue y Et μοι
nam dicatur tenue λ V. In dubio de tenuitate Beneficii, num deobtigetur Boria sciarius totaliser, an partialiter λ An vero absoluse obligetur λ vr. Praelatus regularis sub mortali tenetur e cere . ne
Chorus desis. Quid ramen si nonnisi quatuor, aut quinque Monachi sine in As nasteris p vis. Proses, oe Moniales tenentur privatim osscium recitare, si absint a mora. Num si probabilis sententia opposita Θ um. Probabiliter satis. facit obligationi horarum, qui illas r
citavit mane, antequam orarnaretur in Sacris. I x. Excommunicatus quamvis
fructus Beneficiι non percipiat, adhuc ad horas obligatur. Vuid de Degrada- ιο λ x. Probas liter excusantur ab hora
rum recitatione damnatι ad triremes
Quid de ine sis in carcere terro Quid de moratis ex dispensatione Poniscis p Quid de maxιmo mirore assentis νARTI C. II. IQuodnam ossicium recitandum sit
I. Quinam passist horas recitare, ct non ex Abmano Breυι ario λ H. Num reci iandum sit privatim incrum B. met nis, ct defunctorum, quando in Rubria
217쪽
ea prascribitur ; presertim die Comm
morarionis defratctorum λ Ii I. Num ti-ceat Horas recitare idiomate Graco, aut Mebrao, iet vulgari λ IV. Peccat graviter . qui semel unum o tum pro atio notabiliter diverso, necnon qui sapιμι λι- num o iam pro alio recitat . V. Rubrica servanda alia sunt Praeceptiva, qua ebligant sub mortali ; alia Directiva ,
cua non oblieant sub mortali. VI. Si per errorem e tum pro osscio recitatum sit, corrigatur emor, ubi deprehenditur . v II. uni missam celebrat de Sancto . cujus festum in aliqua Ecclesia celebratur, potest probabiliter osscium de eodem Sancto reis citare . VIII. uuilibet potes seqrui ritum socii, cum quo Horas recιtat.
recitandum pl. Etiam qui semel optam omisιιι ,
Peccat graviter . II. Num septem peccata cim mittat, qui septem o is horas emtItit , an vero unum dumtaxat pm. Quanam dicatur pars Osscii notabilis , cuius omissost lethalii e 1 v. Qui emitiit Horas , ad quas obtigatur να- rione Orainis Saim , ct ratione Bin Hii, probabilius unum peccatum conIra Rehgionem commissit , cum onere resia tuendi fictus . v. Ss dubites an partim scit omiseris, ad quid teneris p v I. Surisdus, qui cxm Focio rectIat, tenetur re. citare, qua ine non audit. vi I. Potes alter ex sociis omnes Lemones . Capituta , ct Oraιiones recitare . v I II. Quan donam Beneficiarius omiιiens ho=as ad restitutionem fructuum tenetur
A R T I C. IV. K9Quo pacto recitandae sunt horae
Canonicae fi . In virtute Sancta Obedientia pr/cipiatur, ui studiose , ct devote . arque adeo
cum atIentisne, intentione debita Officium recitemr. II. Pronunciario debet
e d. se audibilis , saltem ast ipse lo
quente. II. Debent posse audiri , qua socius pronunciat ; non sunt tamen supplenda , qua per accιdens non audis ivr ; Secur si per se. Iv. cu nam ver borum mutilaita dicatur notabatιs t v. Interruptio horarum, aut Psalmorum num pertingere pini ad culpam gravem puI. sanam attentio , oe quaenam i rentio requiratur in o si recitatione pNum satisfaciat, qui totam habet attentionem externam p v II. Mui volantarie distractus earet alientione debita . si HBeneficiarius, licet graυι ter peccet, proobasiliter tamen non teneιur fructus resi- tuere. v III. Num smitis attentio , cs intenIio requiratur in auditione ALD pracepra ρ Ix. Probabiliιer in viraste inbedientia precιpitur solum actus studiosus
De Tempore , Loco, di Situ recitationis Horarum. I. Quodnam si tempus, quo sineula
hora recitari debenιρ M. Num pusto itim defunctorum recitarι pridie Comia memorationis Defunctorum 8 Et num etiam Litania , quando debent recitari pIII. Peccas mortaliser , quι incipit reciarare ομιum hodiernum paulo ante modiam noctem sequentem cum animo proinsequendi illuup.se medιam noctem. Iv. Qui mane recita vis totum s cium cura ullam obligationem, s deιnde meridie ordἰnGur . non tenetur repetere horas veDertinas . v. Deputari ad Chorum tonentur illud rn Heseyia recisare publ/ee ; alii vero possunt tibιlibet privatim
recιtare ' non tamen in locis. qua at
tentioncm debitam impediunι , aut in locis immundis. VI. Non vacat veni li culpa recιtare Horas aut decumbem do
218쪽
da, aut cum situ partim decenii. v M. Num fit veniate recitare stando, aut sedendo, qua seris genibus recitanda sunt ν
recitatione. I. Exeusare solent ab Horarum recita,rione Insirmitas. Gravis occupatio, -- poteηtia , ct Dispensatis .i I. Infirmitas ut excuset, debet esse gravis, 3Iaut
recitatio valde noceat valetudιni. III.
In dubio an infirmitas sit huiu-οω , standum est iudicio Medicι. aut Periti; sed quid si Medicus ipse dubitet λ Iv. suanam a Doctoribus censeatur 4se im miras gratiis p Δ um aliquando excusetur ratione aegritudinis a, o io, qui potest mi Jam celebrare λ v. Qui excusa-
rur a recitatione Horarum ob visius debilitatem , num peccet legendo dis HGsorias, oe omittendo o tum p v r. Quanam dicatur occupatio gravιs, qua excuses p Num aliqnando Concionatores , O Confefarii excusentur v II. Qu3 pr videi se vesperi impediendum . num ι
meaἰur mane Vesperas recitare λ v m. Num eae entur ob moralem impotemrtam, qui in triremibus, aut an carcere
detinentur λ Num gravi maerore pertum bati, ac scrupulos Ix. Num teneatur
cacus , aut carens Breviario recrtare
Psalmos Matutini, aut Horarum, quos solum seu memoriter. x. uui nequit fine socio incium recitare, num teneatur ilis iam procurare, ac etiam conducere λ x I. Licite utitvir dispensatione, qui a suo opiscopo, auι a suo Pralato regulari dispensatur ex causa rationabιli, non tamens dispensetur in perpetuum. XII. Bene Gratus non tenetur fructus restituere, si ras ob impotentiam omittat ; secus
mero A eas omittat ex diisensatione Diascopi
QUAESTIO IV. 38 De Dei Cultu per Λdorationem. ARTICULUS I. 39 De Adoratione Christi Domini, de
Eucharistiae. r. Adoratione Latria Christus Dominus
adorandus ' ita tamen, ut primario, o per se natura Dιυina adoretur , secun dario vero, ct concomitanter nasura humana . II. Etiam Chrisi eorpus insepulchro adorandum erat adoratrone Latria . III. Christus Dominus non e
νae pro nobis, sed miseretur nostri; oratramen ejus Humanitas secundum v luntatem creatam. Iv. Quamvis mismanitas Christi Domini secundum se per antelleetum separata a Verbo adorari posset adoratione Hyperduba ; in praxi Iem per Christus Dominus adorari debet ad
oratione LatrIa . v. crux aduratur adora sone Latria, non tamen adoratrone
absoluta , sed respectιυa . Beata Virgo
in praxi non adoratur adoratione La tris respectiva , quamvis etiam Chrsum tetigerιt, ne videatur siti tribui adoratio debita Deo. v I. Cur qualibet crux adoretur adoratrone Latria, ct non qualibet spina, lancea , clavus, oec., sed solum ilia, qua Chrsum Domin m te
tigerum v II. Euchara a Sacramen tum adoratur unica auoratione Latria, taut primario Christus Dominus in eo contentus adoretur . ct concomitanter specιes Sacramentalis . v III. Non vacat culpa adorare Hostiam cohsecratam conditionate, videlicet s sit consecrata ;eum sit imprudens talis conditis. IX. Si appareat in Eucharissa infans, non videtur adorandus adoratione Latria; sed hac adoratione adoranda tunc es h pia consecrata.
219쪽
De Adoratione Sanctorum, &Beatorum. r. meantur Sancti , etiam qui stini inmita . si sanctam vitam vivant. II. Debetur Sanctis Imaginibus, ReILquiis Sanctorum , ac Sanctis Angelis cul. rus religiosus , ct Sacer , ct adorari pos sunt adoraιione dulia. ri I. Sancti ean nitiati adorari possura etiam culm publico, hoc est ab Ecclesia institu ο; alii
vero euhu privato etiam coram aliis. Iv. Etiam cubu publico adorari possunt qui ab Ecclesia habebantur ut Sancti. antequam a Leone III. institueretur Canonis ario. v. Iuxta Ecclese insit uti nem septem enumerantur euhus, quibus Sanui adorari posunt. vi. Quinam cui
ras Beatis exhiberi potest e Et quinam defunctis eum famia Sanctitatis D. Q id permittatur, ct quid vetetur a S de Apostolica erga defunctos cum fama Sanctιtatιs exb Aere
De Adoratione Sacrarum Reliquiarum . I. Quenam dicantur Reliquia SanctorumpVermes, in quos eorum earnes conoesse sunt, non aicuntur Sacra Reliquia, licea materiam Santiorum contineant. H. RG
liquia adoranda sunt eadem adoratione, qua adorantur Persona , cujus sunt reliquia. ID. Cur possit adorari adorari ne latria Crux, quae tetigis Christum Dominum , O non pariter Asellus, qui e ram tetigit CBristum Dominum ρ IV. Arari possunt Sanctortim reliquia cultu privato, F de tu moralis certitudo. aut etiam probabilis conjectura habeatur. Ut adorentur tamen eultu publico, requiriatur approbatio Pontiscis, aut Episcopi.
euius Sancti corpus duobus in locis eu T D parum approbatione colatur λ vI AIni cerei adoratione latria adorandi sunt. Ne=ue posunt minis, aut alio e lore pingi ; Neque cιtra Simoniam vendi , ms solum ratιone maIersa . V M. Qui rei quias furatur , peccat peccato
furti, σ Sacrilegii, b grave damnum,
O non levis in uria irrogetur.
I. Imagines Sacra, non secas ae Rel quic, adorantur adoratione respectiva per ordinem ad personam, quam repra- sentam. II. Sculptile, quod prohibetur a Deo , es Idolum. III. Deus, ct Tres Persona representari. ac adorari non
deben/, nisi sub imaginibus ab Eccle deputatis. Iri Deus, ct Angeli per
quandam metaphoram sub corporis immginibus adumbrantur . v. Sicut imagianes , ita etiam Nomina Sacra honore. ac adoratione digna sunt. VI. Cur magis nonnulla eorundem Sanctorum magines adorentur. quam al a . v II. Uuomodo in VII. Synodo ξ nerali dicatur . minori adorarione colendam ese Christimaginem , quam ipsum Christum λ v I i I. Magis Christus. quam ejus imago ad ratur, non solum se imago adoretur se cundum se, tanquam res sacra ' sed etiam si adoretur adoratione res estiva, quatenus primario Christus, conc
De Superstitione iaARTICULUS I. os De Superstitione universim . ac iaspecie Primo de Idololatria . a. Sapersitio es falsa Religio , qua via
220쪽
ereatura enisu divino, vel Deus cultu indebito adoratur. Utraque superstitio, sive ratione rei eulta , sive rartone m dι, qua Deus colimr. plures sub se θeries continet. II. Cultu indebito Deus adoratur, tam si colatur cultu falso. quam si cultu superstuo . m. Quan donam ieiunare diebus Dominicis dicasurneι eutius superstitiosus, aut superfluus, aut fassus p xv. Cultus supersitiosias fa os ex genere suo est moriale Supersuus mero secundum se est peccatum venιale. v. Idololatria proprie dicta habetur ,
quando quis Creatura tribuit honorem Deo debitum. vi. Censura Bulla Coena tunc incurruntur ob Idololatriam, quando baptizatus internam simul, ct externam Idololatrram committit cum errore intellectus, GV pertinacia volum ratis . Ignorantia invιncibilis, quae emcusti ab haeresi, nequit ab Idololatria excusare .
ARTI C. II. II De Divinatione.
I. Divinatis est prenunciatio rerum o cultarum ope daemonis facta . II. Di. minatis habetur vel cum expressa , vel cum tacita daemonis invocatione Eaque
haberi potest, etiamsi quis proιsetur seneste daemonem invocare . m. Ars iuveniendi furtum occultum , vel quid
simile per Aprologiam est superstitiosa .
Iv. Divinatio per expressam damonas in. vocationem es multiplex, videliceι Oraculum , Praestigium . Necromantia, cyc. :scut est multiplex per daemonis inudicatioianem tacisam , ut Aurologia , Autem rium, omen, Chiromantia. oec. v. Somrilegium divinatorium de se est mortale .uuid de Consultorio , aut Disserio puI. Non datur materia pareatas in DL ut ii e. Multvliciter tamen spe amortali excusatur Diυιnatio . videlicet ratιone unorantia. curiositatis, iocs, M.
2I3 nationes, sitie fiant eum taeita, sive c- express a damonis invocatione: Sape ta. men expressa invocatio anneilitar altis peccatis in Consessone explicandis . V ID. Quandonam liceat somnia, motus anιmalium , aut astra observare rIx. PH nomra qώomodo liceat 3 Non licet tamen AEgyptios consulere, ut futuros eventus praedicam.
ARTI C. III. 7 De Vana Observatione.
r. In hoc differt Vana observatio a Divia natione , quod ιlla ordιnetur ad aliquid obtinendum ; hae vero ad aliquid eo sendum . ar. Sape Vana observantia habetar solum cum tacita damonis invocatione, quamvis flat proιsatio . quod do
minis concursus in ea re recusetur. m.
Ea dividitur in Artem no oriam, inobservationem sanitatum, Observa-rronem eventuum . In quo hae differata Divinatione 3 Iv. Plura recensentur , qua non raro ponuntur, O tamen sunt
supersisios . v. uuonam pacto pessit
quis aliquando in his vanis observationibus a mort ais excusara v I. Quanam observationes non sunt vana, nee sve
sitiosa, sed Iulia Θ vi i. Quid de umguento armaris p viii. Unde dignosci possit, quod aliqua observatio nonsit -- perstitissa λ Ix. Quia si dubitetur num detus aliquis D sversitiosus , an naturalis p Aut si dubii etur num effectrus praternaturalis se a Deo , an a d
I. Isagia est ars operandi mira ope ae monis . Difert Magia supersitus a
Naturali; quia hae operatur mira per causis naturales . II. In quo differas Magia a Varia observatione, a Agat