Tractatus de exemptione regularium tam ex iure antiquo, quam ex nouo desumptus. In quo omnes fere quaestiones, & controuersiae, quae inter episcopos, & regulares oriri solent, doctorum auctoritate, & rationibus breuiter resoluuntur. Auctore P.D. Fran

발행: 1647년

분량: 676페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

s Verum quidem est ; adesse in hoe constitutionem Sixti U. quam refert Rodriqueet loco supra , qua indulget congregationi Santi Benedicti Regni

Portugalliae, Quod Parrochiales E clesiae,quae per Monachos Santi Benedicti solitae sunt curari, ad vitam ipsorum per Praesbiteros saeculares , vel etiam per Monachos ad nutum remouibiles curentur, constituto eis salario decenti ab ordinari)s Ioc rum bene viso: Reliqui vero fiuctus in usus Monasteris conuertantur, &haee concessis adest in Bullario Rodr qκextum. 24.inter Bullas Sixti Rqusctim non contrarietur Concilio, iam

validὰ subsistit, & attendenda max,

me est.

An E piscopus possit concedere Ecclesiam Parrochialem Regularibus de consensu capituli.

a ialmatiuasententia multis rationibus probatur. 2 conellium Tridentinum,Seg. 24- cap. 13. de Resormatione quod videiatur obstare explicatuν. 3 Etiam eum bonis illa Melesia vertitur in Regulares.

Discultati, quae moueri 'otest,respon

detur s

i TY oc dubium mouet , &doche In resoluit Moneta capit. II. de

Mutatione flatus Ecelesiarum in Tract.

Λffrinative respondet, probatur multis textibus ex cap. Tua nuper ex Cap. Pastoralis in quibus semper dic, tur non posse Episcopum sine eo sensu Capituli dare Regulatibus E

clesiam baptismalem. Ergo a contra rio poterit cum consensu. Hanc etiasententiam sustinent Stephanus Gratianus. Disce .forens. TOm. I. Discept. 473. num. a. & Ioannes Randa Tract.

de Di pensatione Episcopi Cas. I 6. Quod si obicies Concili um Tridetinum sess. 24. eap. I 3. de Reformatione Vbi habetur, ne Parrochiales ecclesiae monasterios quibuscumque, aut Abbatijs uniantur.

Respondet multis modis dictus Moneta primo Ibi solum prohibere

unionem Parrochialis Ecclesiae M nasterio, non autem subiectionem , quae sunt longe inter se diuersa, ut notat Petrus de perusis,in Tractatibus de Umonibus Ecclesia cap. I. relatus ab eodem Moneta.Secundo Mente Concilis, quae summopere attendenda est exleg. Fraus &chs textibus; eam esse, ut animarum cura per hanc mi nem non deseratur,atque adeo non

quaelibet unio per ipsum prohibetur; Sed quae titulum supprimit, & extinguit, quod contingit quando unio fit

accessorie, non sque principalitet , in casu autem nostro unio non tollit,& extinguit titulum , sed cura animarum remanet apudRegulares.Tertio Concilium etiam loqtu de unione Parrochialis Ecclesiae cum Monasterio sito in loco alterius diaecosis, ac sit illa Ecclesia Parrochialis unita, & patet ex Concilio Ieg. I . eap. 9. de Re format. Deinde ipsum Concilium alio

in loco cap. 7.seg. 7. de Reformat. ap probat beneficia curata monasteri;s 'perpetuo unita , modo in his cura an, Disilired by Cooste

252쪽

Ya animarum laudabiliter exercea- 3 Ecclesia Regulam Parrochiasis n-

Quod ita ampliandum est, ut dicit Gratianus citatus , ut etiam cum

bonis illius Ecclasse conuertatur in Restularem ; Vnde si in diuersis Di cesibus haberet illa Ecclesia mutata bonam pollessiones sufficeret cliam ad conuersonem illius consensus tapiscopi m quo situ est, nec requireretur consendus aliorum Episcoporum, in quorum D/ccsibus stae sunt po*sessiones. Ita Innocent. Baldus, Fel nus, Immol. & alia quos loco supra citat Stephanus Gratianus. Cucd fi dicas : Episcopus non potest de fructibus fabricae unius Eccl quam

vacat.

1 ri r Archinus de peste parte I. cap. 4'IL . habet casum in terminis, &testatur suisse aliquos, qui hanc potestatem Episcopis tribuebant, ex Concilio Trident. Sess. 2 3. ωρ. II ate Reformatιone,& ex Conflitutione Gregorii XU. quae incipit Inscrutabili ex qllibus colligebantur Episcopos potume a serre has Parrochias a Regularibus cum subdantur Regulare in admin, stratione Sacramentori in per constitutionem dictam Insiemtabili omnia modὶ Episcopo, &sic conficiebant telice triaciiDuS Ior isti argumentum, Ergo cum subdui sae sine consensu Apostolico, etiam si tur plenὸ in omnibus Episcopo iam sint superfui assignare fabricae pauis in paenam poterunt illas Parrod 3speri alterius Ecclesiar ; Ergo sic in ca se nostro. occurrit statim Gratianus,& dat

disparitatem ; nam in casu primo sa-cit hoc Episcopus contra voluntutem illorum, quorum interrest; at in nostro nulla es h contradictio min, strorum Ecclesiae Saecularis, S augetur cultus illius.

An si Parrochus Regularis sit nae

Eens tempore peltis In adminisir

dis Sacramentis possit Episcopus Parrochiam illam is cularem fac Dub. CLXIX.

1 Aliqui bot facultatem Episcopis tribuebant.1 Non potest Episcopus a Urere illarii Tarrachiam a tegularibus.

privari. Quo tamen non obstante. Dico, non potest Episcopus, &caei.Ita Idem Marchinus,& probatur primo,Quia illiusest priuare aliquem beneficio, cuius est illud conserre.Sed Reetulares habet ecclesias Parrochiales a Summo Pontifice, Ergo a solo Papa possunt illis privari. Quod autem Ecclesias parrochiales habeaut Regulares a Papa probatur.3 Tum quia Ecclesia Regularis Ρa rochialis 'numquam vacat nec obtianetur per concursum, & ob non vacantiam soluunt Regulares Camerae

Apostolicae quindennium ex Constitutione Pii V. Quae incipit Ammi ra Sedis. Probatur secundo,Quia sunt haec duo distincta, de diuetia,& quod Episcopus possit punire, & coercere delinquetes Parrochos,&quod possit ab eis auferre Parrochiales hoc si cundum nullo modo competit Episcopis, Immo in oppositum sunt plura indulta Pontificia, quorum aliqua

253쪽

aluo ad Parrochos. cap. VIII. a 2 3

refert RodriqueZto n. I .quae i. g 6.art. i. tertio in terminis adest d claratio,& decretum Sacrae Congregationis I 63 I. super negotia Episcoporum, in una Mediolanensi ad fauorem Regintarium, qui fuerant tempore pellis priuati suis Parrochis a Uicario eiusdem Civitatis cuius decreti ratio erat, quia dato sene tales Parrochiae Re ularibus a Summis Pontificibus,& sic nequeunt auferri ab eis per O dinarium . Ad opposita sundamenta patet ex

dictis. An Episcopi stante Breve Pij V.

possint auserre a Regularibus populos aliquos Indorum, & partem curae ab Ecclesia Parrocchi Ii Regularium. Dub. CLXX.

x Negariuὸ respondetur. 2 Nec etiam auferre partem euinae potest Episcopus, ct applicare alteri Ecclesiis. 3 Regulares, qui in Indiis ossicium Pamroebi exercent non suntpropriePamrochi, tenentur tamen facere totum id, quod faciunt Parrochi. . .

4 E sevus in ιllis partibus vere Pastor

s Regulares dicti non possunt abis dele- gare utentia audiendi cωfiscines. I o Raecedenti dubio videtur statim A praesens addendum cum simile sit. In Indi)s aliqui Rcaularcs,qui ibi

degunt ad comersionem animarum

habent priuilegium quoddam Pth V. per quod iam prohibetur Episcopis,

ne auferant ab eis populos, & ne aliquid innouent circa hoc, dc sic negative respondet RodriqueZtοm. I. qu. 3 s au.6. Si dictum breue suerit intimatum Episcopis circa illos populos, iam assignatos, tempore dicti breuis,& etiam circa populos assignandos,

Vnde subdit, quod si Episcopi dictos

populos auferent nihil facerent, &posse dictos Regulares adhuc ossiciu ParrOctu exercero etiam inuitis Episcopis ; Quia breue dicit , Ordiu riorum voluntate minimὰ requisita ,& hoc intellige eciam si Episcopus ignoraret dictum breue, & ei minimὰ fuisset intimatum ; Quia ut inquit Panormitanus ligat breue, a tempore datae, Sc Alexander IV. decreuit irritas omnes sententias quas Archiepiscopi, Praelati, & Rcctores praesumpserint dare contra indulta Apostolica concessa Praedicatoribus, & etiam in posterum concedenda.

Adde hic, nec posse Episcopum, & est responsio ad a. partem dubia

propositi) dismembrare partem curae animarum ab Ecclesia Parrochiali Regularium; & applicare asteri Ecclesiae ob numerositatem populi ex priuilegio concesso Religioni Hier solymitane, quod resertBarbosa de officio Parrochi a .para. m. II .cap. 23. Iumem, quo priuilegio gaudent alis Religiones ob communicationem . Sed scias hie obiter, illos Religi sos, qui hi Indijs ossicium Parrochi exercent, non esse proprie Parrochos, ut notat Rodriquea, qua l. oe remo citat. nt. . 8c patet cx breue ipso Pii U. ubi dicitur valeant inciam Tam chi exercere, ut hactenus consueuerant. Sed antea nullo pacto erant proprie

254쪽

Parrochi dicti Religiosi; ergo. Quod

autem antea non essent verὰ pare

chi Regulares; probat RodriqueZ, quia semper fugerunt dicti Religiosi

tale onus; modo tamen tenentur diacti Religiosi in illis populis facere t tum id, quod facere tenerentur si v ri parrochi essent; & hoc ex iustitia. Quia ratio naturalis dictat, ut mus- quisque soluat damnum, quod sua causa fuit illatum ; sed tales Religiosi sunt causa, quod in illis p pulis non resideant Clerici curati, S parrochi. Ergo si in administratione Sacramentorum aliquod damnum patiantur dictet gentes religiosi illi

causa erunt. Ergo ex iustitia tene tur; & declaratur hoc exemplo. Quis incepit audire consessionem alicuius, dum incspit,ex charitate inc pit: at audita, iam ex iustitia tenetur abisse uere, de cst. si nullum sit impedime tum. Ergo sic in casu nostro, ut pa tet consideranti.

. Colligit ex dictis Rodrique1; Episcopum esse in illis partibus verum pastorem , & posse illorum popul

rum consessiones audire,sacramenta

administrare, & punire delicta; Tum quia per haec non impediuntur Religiosi , quin officium parrochi exerceant; Tum quia per breue PitU. non tollitur Episcopis iurisdictio, & cst.

giosos non posse delegare aliis licentiam ad audiendas consessiones; γtiam si modo post Tridentinum vera esset illa sententia , quod Parrochi possent delegare alios ad hoc munus,ti ratio est;quia tales Regulares vere parrochi non sunt, ut dictum' est. Episcopus possit examinare parrochos Regularesolum alios sim.plices consessores exam

nato

ommum Parrochorum.

a iaci, eum di mone procedunt. 3 Neganua sententia refertur. Regulares Parracia quomodocumque Parroebi simi plum audire con

to tempore non promtur. 6 Non repugnat Regulares habere. beneficia eurata in titulum. 7 cur appellani, σCoadiutores Pa rochorum sine approbatione Discopi nequeant audire confeso

nes .

8 Parroebi Regulares , quatenus Nare

ebi sunt,possunt cui omnes alijFa rochι saeculares, examinari ab v scopis. si Quod post Parrochus sine approb tione audire confessiones, O quod post examnari, non sum contradi

ctoria.

io Quid operetur examen.

1 A Ffirmative absolute respectu

omnium Parrochorum respo-det Ioannes sancius infitectis disputat. o. per totam, ubi late, &docte probat suam sententiam. 1 Lezana autem cum distinctione videtur in hac re procedere t-.a.de

255쪽

βuo ad Parrochos. cap. VIIL aas:

eat , Parrochialia beneficia Regularia non esse proprie beneficia cum sint manualia, & amouibilia debet consequenter dicere esse Regulares aequales, aliis simplicibus Sacecdotibus, desie posse sicut possunt alii examinari maxime ab Episcopo de nouo aduenienti.

3 Laurentius vero de Peyrinis insuo

formulario littera C.cap. I 3. a num. 3 .H-que ad 6.negative absolute respondet de omnibus Parrochis, siuc Regularibus, siue secularibus mouetur ad hanc sententiam per illa verba Concili, sega 3 .cap. Is .de reformatione. Nu tum etiam Regularem posse eonfessisηes saecularum audire, nec ad id idoneum reputari , nisi aut Parrochiale beneficium, aut ab Episcopo per examen si illi ridebitur, Er eat. Ergo cum Regulares sunt Parrochria habet beneficiu,& sic nequeunt ab Episcopis examinari, res tamen meo iudicio melius,& clarius est explicanda. Vnde. 6 Dico primo. Regulares Parrochi quomodocumque Parrochi sint possunt sine approbatione Episcopi audire consessiones secularium dixi

quomodocumque Parrochi sint sue perpetui, siue manuales, & amouibbles dictum est cum Peyrino, contra LcZanam tamen, qui ut dixi docet, beneficia Regularia manualia non esse proprie beneficia. Probatur clare per verba Concilii supra adducta, nisi aut Parrochiale beneficium obtineat, sed Regulares obtinent, dum sunt Pare chi beneficium,ergo sine approbati ne , di caet. possunt audire consessi

s Nec obstat, quod hoe beneficium habeant non perpetuo, sed sint

amouibiles; nam non tollit essentia-Ieni rat onem beneficia amouibilitas, ut docent plures Doctores de quo tamen non dispillo deinde etiam si sint amouibiles adhuc perpetuum beneficium habere poterunt dici; II lud enim aestimatur perpetuum . quod certo tempore non praefini

tura

Nec obstat secundo, dicere illos Parrochos Regulares non habere E clesiam in titulum, nam respondet Peyrinus, illum Parrochum habere Ecclesiam in titulum, quia habet lus ministrandi Sacramenta in illo populo, & exigendi fructus tali administrationi annexos ; & tenetur rationeir suae administrationis reddere. Ita Azotius Institutinores.parte a. lib. I. cap. 26. quaest.2. communiter tamen dic

tur non habere illam Ecclesiam Parin rochialem in titulum, sed solum iure administrationis; quia cum Regul his proprium habere non possit, non facit fructus suos, hoc tamen non facit quo minus dicatur habere illud beneficium in titulum,ut innuit Coi cilium fiess. Iq. eap. IO. de reformetrione, ubi habetur Regularia beneficia in tu lum Regularibus professis providera comisera, ecce quomodo non repugnat

Regulares prosesses habere Regularia beneficia in titulum. Nec obstat totio; Quod Cappel-

Iani , & Coadiutores Parroc horum, quales videntur esse isti Regulares nequeant audire consessiones sine arprobatione ordinarij, & caeta nam Respondeo, Cappellanos , seu Coadiutores Parrochorum non esse beneficiarios, cum non habeant ius, aut titulum beneficii, sed Qtum sunctionem,& ministerium, nos auteM

256쪽

aa 6 Tra a. de Exempl. Regul.

hic loquimur de Regularibus,qui ha- Sed dices; potest Parrochus Rebent titulum, & cari. Vnde non valet gularis, ut beneficiarius audire coi paritas . fessiones saecularium sine approbatios Dico secundo. Parrochi Regul, ne Episcopi, ergo Episcopus illum res, quatenus Parrochi sunt possitiat, nequibit examinare. sicut omnes ali3 Parrochi saecularcs 9 Respondeo esse duo valde diuem examinari ab Episcopo, quando vult se haec, & quod possit Regularis Pa alios examinare dixi quatenus Par- rochus sine approbatione Episcopirochi sunt, in nam quatenus Regula- audire consessiones simularium, de res ob priuilegia res est dubia, Se con- quod possit ab Episcopo examinari , trouersa inter Doctores hoc dictum primum potest Parrochus Regularis

est contra Peyrinum loco supra, est ta- facere, quia censetur idoneus ad tamen cum Sancto in selectis loco citruo, te munus, ac si examinatus esset, &N probatur ex Concilio Tridentino repertus idoneus; at non per hoc se- sest .a I. cap.6. per haec verba. Quia i quitur quod nequeat examinari, sileteiati, O imperiti Parrochiatium Ese cuti iain examinatus potest audire clesiarum Rectores Sacris mimis apti consessiones; quia idoneus repertus sunt osciis, . alis propter eorum vita est ad audiendas dictas consessiones, turpitudinem potius destruunt, quam a- non tamen per hoc nequit examin disicam Epistopi etiam tamquam Aposto- xi d e nouo,ita in casu nostro de Pa hea Sedis delegati, eisdem illateratis, er rochis Regularibus. peritis, si alias bonesta vita sint eoadi Quod si instes Parrochi Regularestores, aut Uicarios perpetuὸ deputare, aliquando sunt perpetui, nec per E vel aliter prouidere ρο sint quacumque piscopum saltem sunt amouibiles,sed appellatione, ερο exemptione remota, si pollent examinari, etiam essent Per quae verba clare patet, quod mouibiles, ergo quando adest fama publica de insust, io . Respondeo concedo antecedenscientia, & ignorantia dictoruin Par- nego consequentiam. Ita Sanctus dbrochorum possit eos Episcopus ad se ctus loco supra nam sunt duo valde d,

vocare, & examine cognoscere; an uersa, examen enim hoc operatur, ut

sumientes sint. Quando autem nul- saltem si non idonei sint reperti illita est fama de ignorantia Parrocho' Parrochi pollini suspendi eisque co rum I adhuc Episcopi poterunt eos diutor dare possit;ob quod bene pos-

vocare ad examen, ut experiatur; an sunt, & rationabiliter examin,

si ientes sint, nam variabile est sun- ri. Sed ad maiorem diibi; damentum suffcientiae, & sic benE proposita explicati poterit Episcopus ad cognoscenduin nem, certe; an sit suffcientia semper tales & intelligentiam, Parrochos examine experiri, late habe sequens 'probat hoc Sanctus te ei rem:tto, ibi - dubium. etiam multis satisfacit iduscultat, hus, quae fiunt contra hanc opini

257쪽

aluo ad Parrochos. cap. VIII. 22

tur nomine Parrochi, ut habetur in M Praelatus Regularis Praefectus Monasterii, quod annexam habet Parrochiam possit sine approb tione Episcopi audire consessi nes. Dub. CLXXII. s V N N A R. I V M.

I Fundamenta negatiua sententia refe

runtur .

et Non solum Praelatus, sed etiam alius Religiosus deputatus ad curam p test audire confisones sine approbatione in siententia aliquorum. 3 Praelati Regularesmonasteriorum qua

habent annexam curam ammarum,

O eura es demandata in sua imstitutiones, vel translatione Prata tis Deeedentibus, possunt audire

confisones sine.approbatione, σ

4 Locus Tridemini, explicatur.3 Regulares Parracbι aequales sunt Padi rectis facularibus. 6 Preticula, aut disiunctiva est. 7 Quieti viscoporum bene prouissum est, eum semper posit examinare victos

Parrochos Regulares. 8 Quid dicendum, Quando Halatus Regularis alium deputat. o Parroebi pomi delegara mami risdictionem alicui Sacerdon nonis

approbato ab Episcopo.

r T Egative respondet Ioannesse Angelus Bossius, de triplici I bilai Priaileno sin. 7. eas secundo, S.

secundo, numer. 3: probat,

tum quia ita habet praxis; Tum quia dicti Regulares non cemprehendum Trideatino cap. I s.ses. a I. de reforim. Tum quia videtur Concilium velle, quod quis habeat beneficium Pari chiale ab Ep scopo, ad hoc, ut sino approbatione possit audire consessio

a Assirmative tamen respondet HenriqueZ lib. 6. de Sacramento P nitentia cap. 6. littera E, ubi citat alios,& sie habet. Pro Parrochia amnexa

monasterio Halatus Regularis Mygnat Uicarium sine alia Episcopi approbatione, O tamen Episcopus visitare illum p test; addunt Praelatus Regularis I Iorais fler aequatur babenti Parrochiale bene ficium , Oe. Ac sic in hac sententia non solum Pret latus ille Regularis poterit , ut alii Parrochi possunt audire consessiones sine approbatione Episcopi , sed etiam ille Vicarius R eularis deputatus ab hoc Praelato , lunt tamen hic aliqua clarius explicanda. Unde Dico primor Praelati Monasteri rum, quae habent annexam curam animarum , & Parrochi ipsi sunt; quia cura est demandata in sua in-sthutione, vel translatione; Praelatis succedentibus , & cart. possunt audire tamquam alia Parrochi consessione saecularium, & caei. est contra dictum Ioannem Angelum Bossu, dii loro supra estato dicit mihi via detur praecisio paeculiari priuilegio neque

Pialatos φ os, neque Vicarios te

rates deputatos ab ipsis posse licite, valles audire eonfisones praedictori

Parrochranorum Sacularium . Probatur tamen; nam cum Concit: um d cat , msi aut beneficium Parrochia*

258쪽

22 8 rit audire consessiones, & caei. Quod si dicas , Concilium loqui, de habentibus Parrochiale beneficiis ab ipso Episcopo, no vero ab alio, ut dicit , de cxplicat dictus Bositus Deosupra, & FagundeZ etiam in secundum Ecclesiue praceptum bbr. 7.

4 Respondeo,non bene sic restr ngi

R explacari Concilium,maxime, cum sinus in odiosis verba intelligenda sunt sicut sonant; nam si vera esset haec explicatio; nullus Parrochus,nec etia saecularis posset audire confessiones sine hac approbatione Episcopis quod non e it verum. Regulares at tein Parrochi sunt aequales Parrochis saecularibus, ut dicit Sanctus in Sele- 7ctis disiputat. o. sic, o debis Regulariabus officium Parrochorum exequentibus iudica dum est in omnibus sicia de cateris Tarrochis saecularibus iuxta dicenda disputat. So. docet Panori in caput finali

Salmatensi decis7 . numer. a. pari. I. diser. Serapbm. in una Burgensi deris. Io 38. Sarauia tract. de iurisdimonea-dιunctorum quaest. a a. num. 9. Videndus Maurinnion. variarum resolutionum lib.

I. resol. Da. casu so. prope finem. Ita Sanctus. Si ergo aequales sunt; sicut Parrochi saeculares, qui iam habent beneficium curatum possunt audire consessiones absque approbatione Episcopi . Ita & Regulares Parrochi. 6 Secundo, si ita explicaretur bene Concilium,non esset cur ibi particula aut poneretur, quae disiunctiva prinprie est, ut multis probat Balbosa de dissionibus, & probo, quod non Poneretur talis particula , nam si beneficium deberet esse ab Episcopo

collatum, ad hoc ut beneficiarius posset sine approbatione audire coimsessiones , & caeci cum semper dum consert beneficium approbet, idem esset dicere, nisi οι beneficium Parr

ebiale habeat, quam nisi approbatus sit ab Episcopo; quod eli alterum

membrum separatum ab hoc cum in Concilio addatur. aut ab Episcopo per examen si illis videbitur esse necessarium ,

aut alias idoneus iudicetur, O approbationem, qua gratis detur obtineat, ecce quomodo approbationem obtinere

eit membrum disiunctum per Conc lium , ab eo, quod quis habeat beneficium .

Nec obstat ratio fundamentalis contrariae sententiae, quae talis est,

debet beneficiarius ille ce quo loquitur in illo loco Concilium habere ta- Ie beneficium ab Episcopo , quia cum Episcopus habeat iurisdicti nem in Parrochianos illos, ut supponitur; & sit proprius Pastor illorum

pro quiete suae conscientiae voluit Concilium, ut nussus etiam Reg

laris posset consessiones illorum s cularium audire 3 nis esset prius

ab eo approbatos , . vel de eius consensu deputatus , &cit. nam.

Respondeo quieti Episcoporum bene suisse prouisum in hoc casu, cum

semper possiat examinare dictos Parrochos Regulares, siue Praelati sint siue non, ut alibi diximus, sic enim iam cognoscere potest idoneitatem dictorum Parrochorum, & super hoc remedia necessaria adhibere. Vnde non est explicandum, seu ut melius dicam restringendum Concilium, cum possint illius verba, uti sonant,saluari,

de adimpleri.

259쪽

8 Dico secundo. Si iste Praelatus

Regularis alium deputet pro exequendo ossicium Parrochi;& deputat tali modo, ut eum faciat Parrochum,& cadit. in casu, quo hoc possit sacere . Idem dicendum est de hoc deputato , ac diximus de eodem Praelato ob easdem rationes;si autem deputet cappellanum, qui in tituIum non habet beneficium, iam debet ab Epist m approbari; nam tunc non valet ratio beneficii , & hoe verum est siue Cappellanus ille Saecularis, siue Regularis sit.

9 Sed sub hoc dubio posset alicui alterum dubium simile occurrere , quod tamen commune est, an Pa

rochi Parrochialia beneficia habetes possint committere suas oues , &delegare suam iurisdictionem alicui Sacerdoti, non approbato ab Episcopo, & ratio dubitandi est , quia ante Concilium Tridentinum hoc poterant . Deinde quia Parrochi ante Concilium habebant ius dei gandi , & committendi suas oues alteri Sacerdoti, quod ius erat omdinarium ; si autem hoc nequeunt modo , videntur priuari per Concilium suo iure , quod non videtur Idicendum. His tamen non obstant hus; sere communiter negative 'r

spondent Doctores: FagundeZ praecipue in secundum Ecclesta praeeptum

& probatur; quia iam ita habet consuetudo, quae mentem Concilij est interpretata; nec Concilium tolIit hoc ius, quod antea habebant Pam chi; sta tantum requirit quasdam conditiones ex parte deputatorum sicut quando assignant Pontifices

conditiones a quaa .debent habere

Conseruatores , non per hoc tollunt facultatem exemptis eligendi Coi seruatores. Vide Fagunder loco supra si exactiorem requiris in hoc Iutionem; nam cum ad materiam

noliram directe non specte e , sus ficiat breuiter a nobis dictum. An Regulares, qui ossicium Parr chi exercent possint vagos sine licentia Episcopi conium

Dub. CLXXIII. I Privilegia, quae babent Religiosi in Imdi s , qui Parractorum oscium μ

xercent.

a AFrmativa mitentia, oe eius funda

menta .

3 Per Buliam Pi V. videtur derogari Concilio Tridens mo. 4 Negatιua sententia exponitur.3 An Bulla Ps V. sit reuocata per Gr gorinm XIII.

R Eligiosi multi in Indijs Parro

chorum ossicium exercent; αmulta habent, quo ad hoc priuilegia, & praesertim ex constitutione Pia U.quae incipit exponi nobis fecit, sedita I 367. die as. Martia ubi g. a. sic habetur. Nos igitur qui singulorum ρω- sertim Carboliorum i egum istis ad di-

uim cultus augmentum, in mimarum s lutem tendentibus tibenter an ιmus huiusmodi runticationib' inclinatι ominbur, in singulis Deligiosis quorumcumque nam mendicantrum orinam monasteriis. vel de illorum superiorum licentia extra

260쪽

illa commorantibus, H in loeis ipsarum partium eis de simili licentia, ct vim

dis oscium Parrocia huiusmoi matrimonia celebrando. Ecclesiastica Sur menta ministrando , prout hactenus comsueuerunt, dummodo ipsis in reliquis fo-umratatibus dicti Concili1 formam obseruent, exercere O verbum Dei,ut praefertur,quatenus ipsi religiose Indorum illum partium ιdioma isti stigant de suorum superiorum licentia, ut praefertur in eorum capitulis prouincialibus obtenta pradicare , confessones audire liber8, ct licitὰ valeant licentiam, O facultatem auctoritate Apostolica tenore praesentium con-eedimus, O indulgemus ex hac ergo concessione mouent dubium Doci res; an dicti Regulares ossicium Pa xochi exercentes & caer. possint coniun gere in illis regionibus vagos sine Epijcopi licentia.

di . Assirmative respondet Vera crua in .sppend. ad Speculum relatus a Bosesio de Matrimomo cap. q. num. ηε. exmouetur; tum quia indicta Bulla PhV. conceditur , ut possint assistere matrimoniis; sicut poterant ante CB-cilium , & consueuerant, ante Comcilium vero, concessionibus Adri,

ni VI. & Leonis X. id poterant absq; licentia ordinari ; Tum quia etiam iri dicta Bulla Pia V. dicitur, quod

possint assistere matrimoniις & reliqua munera exercere non petita ordinariorum licentia, que verba de hent aliquem effectum habere cum priuilegium non debeat carere effectu. Ergo si licentia esset necessaria, ram nihil, quod esset nouum conco

3 Nee obstet quis, & dicat In BulIa Pi; V. dicta ne 3 derogatur Concilio Iridentino; nam statim contra est,

immo colligitur ex mente Ponti cis voluisse derogare Concilio, quia in principio motus propri3 mentio fit de illius decreto,ratione cuius no permittitur Religiosis assi fere matrim ni)LVnde cum ex validis coniecturis constet de m ente derogantis sussicit ad derogationem ; etiam si clausula

derogatoria non inseratur, ut volunt Sarmiento lib. 3. Sele II. cap. I . num. 7. N HenriqueZ lib. T. cap. 26.numeris 3. Natio, quos refert Sanchea disput. 26. lib. 3. de matrimonio num. 7. his tamen non obstantibus. Negative respondet. Ioannes

Angelus Bossius loco βupra citato qui pro hac sententia Doctores reserta Sanchea dicto loco Basilium Pontium lib. I. cap. IS. numer. & Portet Verb. Natrimonium Fundamentula est quia per illam concessionem Pii Quinti tantum possunt dicti Regulares id quod possunt alis Parrochi, nec eis concessit aliquid amplius. Unde sic saluatur Privilegium habere aliquem effectum, & vi cosideranti patet sandamenta contrariet sententie corruuta

Addit insuper idem Bossius numquaderogari Tridentino nisi de illo mei tio specialis fiat; quod tamen non caret dissicultatem, quam nos alibi alio quando attigimus. : Quod si Quaeras hic obiter; num concessio haec Pii U. sit reuocata per Gregorium XIII. qui motu proprio priuilegia contraria Tridentino reuocauit in sua constitutione In Tanta Assirmative respondet Cenedomms

uuaestiorubus canonicis quast. 3O. num.

48. Sed negative respondet Ide Bossius & Rodri itieet etiam To. I. I ast. 3 s. art. I. Cherubinus, Schol. et . addu

etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION