Tractatus de exemptione regularium tam ex iure antiquo, quam ex nouo desumptus. In quo omnes fere quaestiones, & controuersiae, quae inter episcopos, & regulares oriri solent, doctorum auctoritate, & rationibus breuiter resoluuntur. Auctore P.D. Fran

발행: 1647년

분량: 676페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

deuo ad Parrocθυ. cap. VIII. 42 3 I

eriam supra Ratio est quia concessio h c emanauit fauore fidei , pro qua

multa fuerunt merito concessa contra Tridentinum.Sed videat bene postea Bossius quomodo negativam sententiam in casu posito sustineat , nam sorte dicent aduersarij in hoc etiam derogatum suisse Tridentino , di sic posse sine licetia ordinarii comiungere vagos, & cet. Regularis Parrochus cogi possit ab Episcopo, ut accedat ad

Processiones.

x communis afirmat. a singularis in hoe Muthoris opinio. 3 Distmstio inter Parrochos emancipatos , O non mancipatos, idest inter Parrochos,qvι adhue sunt de corpore Religioms, O alios, qui extra obedientiam Pralatisum sunt,

1 R Ffirmative absolute videtur re uri spondere Bordonus fle*IM.7.

hi νm. I 33 .insuis eonsiliis du dicit Pamrochus eos potest, eum teneatur aecedere ut deestim fuit die s. Aprilis I 63 I.

eontra Monachum curam aramaru exem

eentem in Ecclesia Parrochiali unita Μ nasterio Ordinis Sancti Mnessim Canensis Diacem teste Midano in suo compendio lib. 2. titia. 8. num. I . apud Barb lam Sessas. cap. I 3. num. 32. & su

dit paulo inserius posse cogi dictum

Parrochum ad incededum sub cruce Parrochorum,non autem cum sochs eiusdem ordinis,Sed haec sententia livet placeat quo ad illos Regulares, qui priuilegiati no sunt in hoc quo ad

accessum ad processiones; attamen

quo ad priuilegiatos no placet, unde Dico Regulares priui etiati in hoc nequeunt cogi ab Episcopis , ut accedant ad processiones etia si Pa rochi sint,& ratio est quia ex eo quod Parrochus ille Regularis sit,non am- mittit priuilegia suae Religionis a. etiam si Parrochus Regularis iahis quae spectant ad curam animaru subdatur Episcopo,attamen quo ad alia nequaqua.Vnde si delinquat quoad alia nequit ab Episcopo puniri; Ii cedere aute ad processiones mihi novidetur spectare ad curam animarii nisi remotissime.Vnde puto in hoc noesse Episcopo subiectu. Quod confimmo insuper instantia qui meo iudicio optima est,Regularis υ. g. priuilegi

tus in commutandis votis, in absolue-do,&c. Si fiat Parrochus ammittit sorte haec priuilegia, quis hoc dicet pErgo cur dicendum erit ammittere , dum est Parrochus, priuilegium non incededi ad processionesescio aduersarios hanc semper adducere ratione quod scilcet incedere ad processi nes sit quid pertinens ad curam animarum a sed hoc debent probare, M'demonstrare,hoc enim ipse nego, cunon videam quomodo hoc spectet ad dictam curamin hoc maxime V rum puto de Parrochis illis,qui ecclesias curatas habent unitas Monasteri3s suis,nec sunt Parrochi, ut ita diacam emancipati; nam de alijs posset esse difficultas iuxta Doctrinam traditam a Cohier parte quinta quaest. V7. De Iumissione in Exemptos.

262쪽

Episcopus mandare possit Parrochis Regularibus , ut accedant ad Congregationem

casuum conscien

tiae.

I Opinimes diuerse referuntur. α Non possunt Parrochi R Hares ad hoc cogi ab Episcopis. 3 N ιs remoιὸ pertinet ad euram an mayum accedere ad curegariones ea Bum conscientia.

4 Obremo proponitur, cui satisfit. 3 Gravius espra Parrocho legulari νω

ri ad congregationem eouum, quam ad examen.

6 cur ad Synodum possit eos, O non ad

congregationem casuum conscientia .

7 Να aby Regulares possunt erit ad talem Congregationem. 8 Fundamentum contraria sententia r

soluitur. a A Ffirmative absolute de omni-I bus Regularibus tam Parrinchis, quam non Parrochis respondent Georgius Pollacus S. 22. & ninser Duardus lib. r. in Bullam Cana cap. I.quas. D Assirmative vero, quoad Parrochos respondet Homo nus para.*eraminιs respons86.quo ad alios vero Regularcs negative.

Scroffa quo. 35. negative absolute videtur respondere, quo ad omnet

Regulares tam Parrochos,quam non Parrochos: probat varijs rationibus, quarum plures non habent multam vim, unae hic eas breuitatis gratia omitto. Deinde cum non se bene e plicet, nec mentionem faciat de Pamrochis Regularibus, ut videtur; d bere fieri in hoc, cum ratione Parr

chiae in multis subdantur Parrochi Regulares Episcopis, in quibus non subduntur alia, hinc est, quod ration, bus dicti Scroffae, uti nos modo non

Dico ergo breuiter ParrochiR gulares nequeunt ad hoc cogi ab G piscopo.Probatur:nequeunt ali3 R gulares simplices, ut sere communis sententia docet. Ergo nec Parrochirnam alioquin essent peioris conditi nis dicti Parrochi, quam alia simplices Regulares, quod videtur absu

dum.

Neque dicas in eis, quae ad curam spectant subduntur Parrochi Reg. lares Episcopo, & sic licet alii non

subdantur, adhuc tamen bene poterunt subdi Parrochi. nam Respondeo nimis remote pert,nere ad curam animarum accedere ad Congregationem casuum conscie-tiae; maxime si consideremus Regulares , qui quotidie domi solent habere tales exercitationes: si autem Episcopi in hoc casu possent procedere, &haberet iurisdictionem in Regulares, iam in multis alias casibus similibus haberent hanc iurisdictionem, di sic redderetur inanis sere in omnibus exemptio Regularium ab Episcopo:

omnia enim, quae eis praeciperent possent in ordine ad animarum .

curam praecipere, etiam si remotissime Diuili od by Coos e

263쪽

deuo ad Parractos. cap. VIII. 233

sitne talem curam respicerent res praeceptae.

s. Quod si obiruias per nos Regulares etiam Parrochi possunt examinari abΕpiscopo ad hoc, ut cognoscant, an idonei sint, & caei. Ergo a sertiori poterunt ad Congregationem Casuu Conscientiae vocari. Respondeo dando disparitatem , nam quod Episcopus velit per exame iexperiri, an idoneus Parrochus sit,ubdetur esse quid immediate attingens caram animarum,quae debet administrari ab idoneo & sufficienti ; non sic

autem est illum obligare ad congregationem caseum; nam est quid antec dens ipsum examen; & quoddam xercitium, per quod fit post Regul ris promptus ad examen: si autem illa omnia exercitia posset praecipere Dpiscopus Parrocho Regulari,per que redditur habilis ad examen, N ad recte gerendam curam animarum; vel per quae reddi potest talis, in quot rebus esset subditus miser Parrochus E.

piscopo posset ei Episcopus praec,pere, ut domi maneret, & studijs v, caret; ut taleS tractatus, & libros ed sceret, quae omnia mihi videntur rid, cuia . Deinde non diximus nos sine

causa, & suspicione aliqua in suificie-tiae Parrochi dicti Regularis posse Episcopum illum ad exame ad libitum vocare: quidquid dicat Sanctius in si lectis disput. 3 o fere per totam. Sed λγte hoc tantum potest dum habet s spicionem insufficientiae Parrochi ,& sic nec absolute posset praecipere,

ut accederent ad Congregationem casuum, dc cael. sed tunc tantum,

dum dabitaret de tali insufficientiae .s Insuper grauior obligatio, & subiectio esset Regulari Parrocho cogi accedere ad congregationem dictam, quae saepe fit, & quam ad examen, quod raro solet indici ab Episcopis,& in multis locis non indicitur respectu Parrochorum r consideret e go lector disparitatem, & differentiam moralem inter unum casum, de alterum,& dissicultatem postam non tanti faciet.

Quod si quis urgeat potest cogi

accedere ad Synodum Parrochus hic Regularis, Ergo sic a pari. Respo

deo, esse etiam inter hos casus discrimen ; nam in Synodo multa o dinantur , & praecipiuntur a quae scire tenetur Parrochus Regul ris, quatenus Parrochus est, quod non accidit in congregatione ca

Si autem aliquis scire cupit ;quid de aliis Regularibus, qui Parrochi non sunt, scd simplices con sessores,dicendum: Respondeo ex dictis immo a Britori,nec hos posse addictam Congregationem compelli, Ut tenet multis rationibus Scrota , nec placet in hoc distinctio Hom boni, quae talis est loco supra, si isti Regulares iam sint approbati ad Consessiones nequeunt compelli asi vero non sint possimi; nam quid fert, quod sint approbati , vel non λ semper in hac materia sunt exempti, ut diximus, nec per a probationem datam tolleretur bec facultas Episcopis si illam haberent , nam sicut antea ad experiem dam idoneitatem poterant ad comgregationem dictos Regulares v care , sic post approbationem aflidem experiendum posset etiam vincare, cum variabile sit fundamentuin idoneitatis. 8 Fun-Disit iroo by Cooste

264쪽

2 34 . Tram de Exempl. Regul.

g Fundamentum contrarie sententiae , quod tale eit; posse scilicet Episcopos ad tales conarestationes vocare Repulares: ne sine tali exercitio insuffcientes fiant, remanet ex dictis solutum , ut consideranti pat

An Episcopus possit modo ad libitum

deputare Vicarios perpetuos iu benefici)s curatis unitis Monasteri)S.

nere.

a Non possunt Episcopi deputare Vis

hios perpetuos, Oc. 3 constitutio Ti, V. non fuit abrogata per aliam constι tutionem Gregori, XIII. In Tanta. Posiant Episcopi deputare Uicarios perpetuos, etiamsi in titteris uni

nis expressa stelausula, ut pos rdeseruire Virari, armuzbiles.s Non toltit conciliamTridentinum vim decreti sess. 13. de Regulari

6 suid dicendum quado unio fuit facta

per viam pacti, O eoncordia 2 S de Apostolica. Nominaιio etiam talium Vitariorum , qua perperui ponuntur Instat semper ad Pralatos RegulaFes. Regularis Vicanus pripetMus con siturus eum debitis requisitis possit postea contradicente scopo ὰPhalalo revocario . 9 Perpetuitati non repugnat reusteabilia

tas o

ro Etiam si Epistopur possit reuocare t

tem Regularem, O cat. hoc etiam

sacere potes Praelvius Regul

ris.

Ir Praelatus Regularis, etiam potest ν Mocare a cura suum subfιtunis , quando ob propriam negligentiam Episcopus elegu, o Distituit illum

ad curam.

ANre Concilium Tridentinum

Uicarios ad nutum amouibiles poterant Praelati, & Monalteria,p nere, dc ratio crat,quia cum in huiusmodi benefici)s titulus semper sit νpud Coenobium,& Monasteria non rant ibiVicari; perpetui constituendi: numquam enim vacare dicuntur titu-Ii Ecclesiarum Monasteriss annexarum . Ita Rebussus, Gonrater, Hoyeda, & alij apud Tamburinum tom. 3 .de iure Abbatum dispar.9. qua sit. I 8. num. i. Sed cum Concilium Trident.sess7. eap a. de reformatione determinauerit, ut possint ordinarii locorum deput

re Uicarios perpetuos in beneficiis quibuscumq; curatis unitis Collegiis,& Monasteri)s, quibusciamque priu le js, & exemptionibus non obsta tibus ; Quod etiam declarauit congregatio Eminentissimorum Card nalium Concili, Tridentili. Hinc or tur positum dubium; an modo possint etiam Epistoni deputare ad libitum , de indepencienter a Pr,latis diactos Vicarios perpetuos, quod etiam mouet Tamburinus loco supra. Respondeo ergo iam non posse modo Episcopos hos Vicarios per petuos cleputare , & hoc per con

stitutionem Pii v. quae incipit. Ad

265쪽

ad Parracbos. cap. VIII. 23s

exeque am per haec verba . Volumus insuperi oe ita mandamus, quod dicti V caris perpetui non ad liberam ordinari rum electionem , sed ad nominationem illorsi in quorum Eccle's Pratis ponemur,

eum ipsorum ordinariorum,seu eorumVι- eariorum praevio examine, oe approbati ne opulentur.

abrogata per aliae ra Gregori)X III.

spondeo non suisse abrogatam; &Probo ex verbis ipsis Constitutionis Gregorianae, quae sunt . Eam deinceps fore dispositionem , O decisionem pros biecta materia, qua sita ea iure veteri,siaud exsacris dictι conciti, decretis, si

has legitime antea dictarum litterarum, O constitutionum aeditionem erat. Ecce quomodo disiunctive res reducat Gregorius ad terminos iuris communis . Sed de iure communi deputare,& ponere hos Uicarios pertinebat ad

Praelatos; Ergo etiam nunc.

Deinde adest in hoc declaratio S crae Congregationis teste Tamburino

eodem loco in haec verba. . S. , N. Gregorius XIII. non babet pro

reuocata Bullam Pij de Uicari s pedipetuis in Parrochialibus viatis MinnaM-riis Regularium, ubi Episcopus ad nom vationem deputat unum, O eat. quod autem non fuerit per Gregorium a rogata tenet Garzias de benefici,s pari. II. V 2. m. 3. sed quidquiὸ sit de hoc certum est,circa subiectam male riam res esse redactas, vel posse redigi ad ius commune antiquum.

pud ipsum supradictum locum Concidi, squod stando in dispositione Concilii εLpiscopi possunt deputare V Icarios perpetuos; etiam si in litteris unionis expressa sit clauseta, ut possint dese uire Vicarii amouibiles; si huiusim di littera sint datae ante Concilium

Tridentinum.

hunc locum non tollere vim decreti

instasesas. Regularib.Vbi supponit in Ecclesiis Monal erioriun Uicarios amouibiles poni posse; nam in loco praesenti non negat id, sed solum relinqAit arbitrio Episcopi , ut si viderit expedire , Uicarios perpetuos po

s Limitanda tamen est in hoc potestas Episcopis. Quando unio suit sacta per viam pacti , & concordiae a Sede Apostolica cum clausula deseruiendo beneficio per Uicatium ad

nutum amouibilem,quia non tollitur per Concilium paetiim,& concordia, Ita plures, & praecipue SancheZιn de- .

' Scias tamen hic , etiam, quod quando Episcopus poneret hos Vicarios perpetuos in benefici s curatis annexis Monasterijs, & caei. semper nominatio spectaret ad Praelatos Regulares . Habe etiam priuilegium circa hoc concessum Religiosis S. Ioannis Hierosolymitant,telle eode Bambosa loco supra per quod Vicari; ab

eis dependentes, tantum examinari

possitiit ab Episcopis, &si idoneir perti fuerint simpliciter debent approbari non ad tempus, etiam si sint

manuales, & amouibiles, nec possunt sine causa eos iterum examini subdere . Uide Bamosam loco supra, qui multa alia congerit circa Vicarios, siue perpetuos, siue amouibiles. Sed dato quod Episcopus cum re quisitis, dec. conititueret alique Regularem in beneficis curato Uic Ru nDiqiligo: by Cooste

266쪽

rium perpetuum posset ne postea hie Uicarius reuocari ad libitum a suo Praelato Episcopo contradicente pUuamesius insus consit.Tom. 2.Consit. 46 3 .habet dubium latE,docteque discussum,Unde hic breuiter exponam quid mihi videtur dicendum. Respondeo ergo, semper posse dictum Regularem a suo Praelato reuocari, etiam renuente Episcopo. Ita IVumesius, quia licet per Concilium cap. 7.de Reformat. sess. 7. detur lacu tas haec Episcopis faciendi vicarios perpetuos, non tamen per hoc toti, tur facultas Praelatis Regularibus reuocandi suum subditum ad Monast rium, sicut non tollitur Obedientia a Monacho . Sed Uicarius Regularis etiam perpetuus habet sibi cohere tem hanc obedientiam; ergo.

, Nec obstat dici dictum Regulare

Vicarium perpetuum, nam ut optime notat dictus Uuamesus Deo euato, perpetuitati non repugnat reuocab, litas; Ita enim perpetuus habetur, quatenus a suo Praelato non reuocatur. Perpetuum enim pro re subiecta varὰ accipitur, & in hoc casu perpetuus censetur,qui sine prefinitione es,

cuius temporis in beneficio institurutur,& qui in potentia eo loco est, ut quamdiu vixerit possit esse Rector beneficij. Baldus in lag. Ex facto in fine Haredibus Darcius consit. 472. su D ficit ergo quod destinative perpetinus sit. I o Nec etiam valet obiectio: illius est destituere , cuius est instituere; Sed ad Episcopum spectat instituere ad curam Regularem illum ergo ad Episcopum pertinebit illum reii a-re, nee poterit hoc facere Praelatus

Episcopo invito.

Respondeo enim eoneedendo posse Episcopu remouere illum Regularem Parrochum; quia etiam ii Rituit: adhuc tamen salua manet pintestas reuocandi in Praelato; quia ut supponitur obedientiarius est Regularis ille, nec adhuc , ut loquuntur Doctores, emancipatus a potestate

suorum Praelatorum.

t Unde addit Uuamesius , posse

etiam Regularem promotum ad curam reuocari a suo Praelato In casu,

in quo Episcopus supplendo Praelati

negligentiam , qui tempore debito non praesentauit ad curam Regulare subditum eligit monachum, & ipsum instituit. ob eandem rationem; & sic teste eodem V mesio dicit Glossa inclementis. I. desupplenda Halator negligent.

An Episcopus debeat dare licentiam

Parrocho Regulari, ut absit a Pam chia, vel hoc spectet ad Praelatum: qui eum praesentauit. Dub. CLXXVII.

I summus Pontifex absque dubio iusta de causa potest dare facultatem , Parrocho , m absit, O perpetuo absit. α Episcopus potes dar8 facultatem, ut absit ad tempus. 3 Pertinet ad Episcopum dare talem facultarem Parrocho Regulari. Praelati etiam alii, qui ιιιrisdictionem

qua ' Episcopalem habent, o nullius lacesis sunt o cas. banc I cultatem dare possunt. s uua

267쪽

aruo ad Parrectis

ue Quantum sit tempus , oe qua tum

causa.

u iusta de causa posse dare beneficiario curato licentiam ut perpetuo absit: non solet tamen Papa co cedere talem facultatem,ut quis perpetuo absit ut colligitur ex cap. vlv-

mode rescriptis in6.8c docet Glos Lindicto capite. a Episcopus autem potest conce- ηdere licentiam ad tempus, ex cap. licet canon. de electionem 6. de sic etiam Icgatus Papae in prouincia, in qua est Legatus, potest illam concedere facultatem,quam cocedere potest Episcopus. Ita Ioannes Selua de benefici, parte 4. quas. p. cum sit ordinarius in silla, cap. primo de oscio legati, & cap. a. eodem titulo in o. Idem sustinent. Gambara de cleio legati lib. 3. parti 3 .num.T8. O ao7. Crescenti Dacision. I 8 o. alias 8.de prinilegijs 3c alia plures apud Sanctaretium in v js resolutiomquo. s. num. a. dc hoc non solum veram est de Legatis a Latere ; sed etiade ali)s, quia non solum Legati a Latere, sed etiam alia in prouincia ubi sunt Legati ordinaria sunt, ut asserui

Gloss. in cap. a. de Uicio Legati in 6. &ibi Franc. in principio , notat tamen Sanctaretius cum ali)s locosupra,quod licet Legati sint ordinaris ; attamen non sinat ordinarii naturales; sed extraordinaris, & super inducti; &sic odios sed veniamus ad dubi; propolii solutionem. 3 Respondeo eroo pertinere ad Episcopis dare tale facultate Parrocho Regulari etiam si conseratur ei talis Parrochia a Praelato Regulari . Ita Garrias de beneficiis pari. 3. cap. 2. nu.

. cap. VIII. a 37

i 9. Barbosa de oscis O Potestate si

Parrochi cap. g. num. 62. 8c colligitur ex Concilio Mediolanensi s. ubi tit. de residentia. Sic habetur. Epocopi e rasit,ut mi parroclaatis Ecclesia intra

ducem suae fines posita ab alio instriori

etiam Regulari, qui illius conferendae ius habet collata est,is in illius statione resideat, personalisque residentia munera praeset, nee vero id ad illum inferiorem, qui contulit spectat. Scias tamen, Praelatos illos, etiaEpiscopo inseriores, si habeant quasi Episcopalem iurisdictionem possedare talem facultatem . Ita AZorius parte a. lib. 6. cap. Io. quae'. q. Poss uinus 3c alia apud eundem Barbosam locosupra. Quantum verum sit tempus; &uae nam sint causae, ob quas possitare talem facultatem,Vide dictum per Barbosam Capite 8. citato per tot5. non enim iis c sunt ad nostram materiam; sed communia omnibus Parrinchis, tam saecularibus,quam Reguloribus. M Quando Parrochia est annexata, Monasterio omnes Regulares

qui sunt de gremio Capituli sint Parrochi.

I Idem dicendum putat author de Regularibus talis 3Ionasteris,ac de Can nicis Collegiatae, quae babet curam

animarum.

a Titulus cura semper remanet apud Capitulum.

268쪽

3 Parrochia annexa monasterio adtaemnicum habet sponsum , O Pa

4 Canonici, qui in Colicitatis evram animarum habιntibus ponuntur,debent esse in ea stare constituti, qua reqv

ritur ad exercendam curam ammarum a

s Ecclesa Regularium in faxorabilibus

ecclesia c olligiata dicuntur, cr e

6 cum Episcopus reprobat; O suspendit

licentias datas ad confessiones noxia censentur reprobata licentia data

huiusmodi Regularibus. x Vbium hoc non inueni apud Ab Doctores; licet notabile valde sit; & ex ipsius solutione multa d pendeant , quae valdE utilia esse possunt; & Regularibus ipsis , & Episcopis. Dico ergo idem puto dicendum . de Regularibus talis Parrochiae , ac de Canonicis Collegiatae, quae habet

curam animarum annexam , Sed Canonici talis Collegiatae , ut notat ninser Alphosus de Leone De vicio Cappellam quaest. 3. num. 26.θ sequentibus,

sunt omnes curati, & ad Omnes cura talis spectat, ut colligitur ex declaratione, quam affert Parisius in suo op re de resignatione lib. 8qAU.9.nvm 93.

in qua dicitur, quod quando Ecclesia in prima sua institutione, & origine est Parrochialis, & postea erigitur in

Collegiatam, cum retenti ne curae animarum illius curae exercitium singulis de Collegio incumbit; ut ab ipsis Canonicis per tumum administretur, & tunc fructus qui ex cura prince unt, debent diuidi aequaliter inter Canonicos, & dignitates sicut onera suerunt communia. Ergo idem proportionaliter dicendum de Regularibus nisi aliter in institutione vel tra-slatione fuerit ordinatum.1 Et licet apud Regulares Curae exercitium non fiat per tumum a singulis;sed soleat committi alicui Campellano, qui est extra gremium Capia tuli; attamen titulus semper manet apud Capitulum,nec potuit trasserti in d1ctum Cappellanum ; & liberari Capitulum etiam immemorabili tempore , ut aduertit dictus Alphonsus de Leone. 3 Nec obstat dicere. Parrochiam unam no posse habere plures Rect res; sicut una sponsa plures Sponsos,

ex eap. I .de Sponsa ductrum, nec munia

corpus potest habere duo capita, quia esset monstrum ex eap. plerasque de oscio Ordinari , Unde sic etiam ecclesia nec duos, i plures Parrochos

seu curatos per caput, cum non in res de Praebenssis. & per caput in bus 7. quaest. I. Ic per caput sicut υn qu que a a. quas. a. nam Rcspondeo talem Parrochiam annexam Capitulo,& Monasterio habere unicum tantum Parrochum , &Sponsum, habet enim Capitiesum, &N singillos Capituli, quatenus Capi- tutum constituunt. Hinc est, quod Campinilis dicit,quod huiusmodi canonici, scilicet qui in his ecclesi)s co

legiatis curam animarum haberit bus ponunt , debent esse in ea aetate conitituti, quae requiritur ad exemcendam curam animarum.m Rubrie.

.cap. 6. quia licet non singuli Can nici sint Curati; sed totu Collegium,

attamen a singulis exercetur cura animarum.1 Quod si obhcias,monasteria nono possunt Coosla

269쪽

possunt dici proprie ecclesiae collegiatae; quia in od osis non venit nomine Collegial Ecclesia Regulariu ,

ut vult Rodriqueri Tom. I. quast. Φῖ. an. I 2. Unde ex hoc concludit , non teneri Regulares cantare duas missas, in casu in quo Collegials seculares t nentur ; ut tradit Gauantus in Ruse ea Nisialis Palιe tertia Titui. I 2. --

Respondeo, Ecclesias Regularium saltem in fauorabilibus esse Collegi tas , & tales qstimari , sed modo sumus in fauorabilibus ergo, Quod autem Ecclesiae Regularium Collegiatae

sint; habet Moneta cap. O. de mutatione metus Ecclesiarum num. 3 9.

6 Ex posita doctrina Collige omnes illos Religiosos, qui sunt in Monaiieriis sic curam animarum habentibus, cum debitis conditionibus,scilicet iacerdotes & caei. esse tamquam Pa rochos reputandos, Unde cum Episcopus reprobat,se suspendit licetias datas pro consessionibus, iam non debent censeri reprobatae licentiae, quas habent dicti Regulares , sicut non censentur reuocatae, de suspensae licentiae iiis respectu Canonicorum Ecclesiae Parrochialis, erectae in Collegiatam, vel Ecclesiet Collegiatae, qui

habet annexam curam animarum. vi

docet Alphonsus de Leone, loco citata mim. 3 o. qui in facto se scripsisse testatur in hac materia pro canonicis Ecclesiae Colligiatae Sancti Ioannis

in Persiceto. Dircesis Bononiensis, qui erant curati, &c. Idem ergo prO-ortionaliter dicendum de Regular,us degentibus in Monas teriis curam animarum habentibus , alias ctiam multas casum solutiones , & allata

Doctrina studiosus lector poterit colligere , quas ego hic ipsius considera tioni relinquo. An Regularis, qui cum dispensati ne Summi Pontificis est Parrochus Parrochiae *cularis possit absque , noua Praelati licentia ad aliud beneficium Parrochiale assumi.

s V m N A. R. I V N. I Requiri licentium Episcopi dicunt alia quia opinio probabilior, docet, nee requiri licentιam Episcopi,nec Praelati. I Mola in clement. p. m. I. de ei ctione dicit, in casu posito non requiri licentiam superioris Regularis, requiri tamen licentiam Episcopi ad hoc; ut ad aliam Parrochialem transferatur, concludit tamen requiri vel licentiam Superioris Regularis; vel licentiam Episcopi Ancharanus e c tra in eaput, Si Religioso num. vltim.de Electιone is 6. Lapus. ibidem, Francus item num 3 .versquod autem de Religi so iam electo ad Praelaturam σ qm eriguetur ad illam, docent nullo pacto exigi licentiam Abbatis. Lauretus de Franchis , in Controuers pag. mihi Aa a. quaest. 9 I. tradit, nec licentiam Prslata Regularis, nec

Episcopi in dicto casu requiri a sicut

non requirebantur dum primo fuit, ad Parrochiam 'cularem institutus cum dispensatione Summi Pontificis; additqne soluin requiri licentiam, &auctoritatem Episcopi in illis casibus, in quibus esset , neccssaria respectu promotionis aliorum Oericorum se

270쪽

cularium,quia nullo alio speciali modo Episcopo subditur, quam alia saeculares beneficiati & haec sententia

mihi placet. An Parrochi Regulares , possint proinmitere obedientiam Episcopo in his , quae ad cu- ,

ram animarum spectant .

Dub. CLXXX. x Assimativasententia amplectitur ab

Auctore.

2 Discrimen inter Parrochos, qui adhue eum Religione uniti sunt o alios, ut mancipati dicuntur a Doctor

i Ffimatiue respondent sperellus

ut, daris a. num. 83. MOtta; Piast cius citati ab illo. Nec obstat; iam per obedientiam esse traditos suis Praelatis, & Religi ni,Vnde videtur non posse amplius illo vinculo se alteri alligari, nam in diuersis est alligatio; &supponitur in hoc consensus Praelati & Religionis, immo etiam si non supponeretur, adhuc posset Regularis Parrochus se tali vinculo Epistopo alligare affert Speret Ius exemplum de equitibus Religiosis, qui obedientiae voto tenentur suis Magistris,& tamen etiam ligari possunt vinculo matrimonij. a Quod si dicas militares isti Rel, giosi contrhaunt quidem matriminnium, sed non ut caeteri, debent enim habere ad hoc facultatem sui Magia

stri. Ergo ita dicendum de Parrochia quod scilicet sine saeuitate hequeant

se obligare voto, cum Episcopo. Respondeo,vel est sermo de Parrochis , qui ad nutum amoueri possunt, Scadhue suae Religioni uniti sunt,& tuc iam facultas adest Praelatorum ad tale votum ; dum eis facultas datur, ut sint,Parrochi,vel de aliis cum dispe satione Apostolica factis Parrochis , qui iam extra Religionem degunt, nec cum dependentia ab ea & caei. dc tunc etiam sinὸ hac facultate se ligare possunt tali voto ciun Episcopo , Immo subduntur Episcopo, ut doceζGlossi vem. Claustrum Clementi Ne in agro f. ad haec Nauarrus eoini. I9. de

σ 3 8. Sed de hoc ultimo alibi habes, in hoe eapite, dubitationem. An dum Parrochi Regulares deli quunt in suo officio possint puniri a Praelatis, nullius dis-eesis, in qua sunt &delinquunt.

Dub. CLXXXI. r Paste puniri a Pralatis nullius Blaec

sis , σ cat. docet fere communis sententia. 2 Auctor negat facultatem puniendi Regulates his P latis infinioribus, O cat.

3 Aliud est esse Epist um, O habere iurisdictionem quasi Episcapalem. ΡΟΟ, & debere, tunc puniri ab eis

Praelatis, nullius diaecesis, & caeci docet communis Doctorum sente tias Diuili ed by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION