Tractatus de exemptione regularium tam ex iure antiquo, quam ex nouo desumptus. In quo omnes fere quaestiones, & controuersiae, quae inter episcopos, & regulares oriri solent, doctorum auctoritate, & rationibus breuiter resoluuntur. Auctore P.D. Fran

발행: 1647년

분량: 676페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

bitum dimittendi, potest audiri intra quinquennium. et ' YEgative respondet Riccius par. .deesionum dec . 8.num. . qui tamen in eadem decisione non sibi

consorinis videtur, nam num. I. ait

Concilium Tridentinum citata saepius fessas . cap. I p. de regularibus itonde quibuscumque Apollatis loqui , sed de his, qui recedunt a religione habitum dimmittentes, praetendet tes pro sessionem esse nullam, N hoc, quia cum sit decretii paenale non debet ad alios Apostatas extendi. Sed

quidquid sit de mente Riccis:

quia virtute Concilia Tridentini, tria

requiruntur, ut invalide profusius reclamans audiri possit. Primum ut reclamet infra quinquennium. Secundum, ut reclamet coram superiori,&ordinario. Tertium, ut ante habitum

non dimittat. Unde si quid ho umdeficiat non debet audiri. Sed in casu nostro deficit scilicet habitus inductio , ergo. Et hoc procedit in quacumque professione siue expresse, si

3 riintergo Apollatae audiri, si habitum reassumant, & tunc dicit dictus Rio. cius poenis Apostatae esse prius puniendos per verba Concilij, tamquam vostata puniatur. 4 Quatenus vero ait Tridentinum , dimittentem habitum nullatenus etiam incia quinquennium audiendum esse, ad allegandaq nullitatis

prosessionis causas, limitandum est anisi is iustam causam habeat habitum dimittendi: Cum Tridentinum solum temerariam habitus dimissionem p

nire intendat. Vide circa hanc mat riam Sancher libr. 7. de matrimonio disput. 3 7. ibi enim adequate, quod circa praesens decretum Concilii dici,& dubitari potest , discussum libias: An post quinquennium professus inualide ob infirmitatem, vel crimina positi reclamare,& ancoram Episcopo.

I Perflatura multarum Religionum imrita, O nulla redditur professio,υel ob crimen, vel ob morbum. et Quod possint taliter prosissi reclamare etiam pose quinquenmum docent aliqui Doctores. 3 Concιtium non loquituν de professione nulla, ex statutis Rebgtonis .

4 Professi huiusmodi debent expelli a Praelatis Regularibus line interue

tu ordinar .

s Post quinquennium nequit inuati professus ob novitiatam factum in

loco non designato reclamare via ordinaria.

6 Defectus nouitiatus non facti in loco destignato est impedιmentum ad

tempus.

7 Licet defectus non dependeat a pro tente, beri tamen potes rat cari professio.

82쪽

a a ad Professionem. cap. III.

tes reclamare, ct coram quo supe- .

riore α

ς Nec ιina quinquennium debet a taliter pristilis reclamari coram ordH

I DEr statuta multarum Religionum I irrita, & nulla redditur pro sessio; quae fit ab aliquo habente, vel critiae vel morbum aliquem habitualem :hoc posito dubitatur; an possint dicti pro sessi inualide reclamare etiam post quinquennium; & coram quo debeat fieri , quo ad reclamati

nem.

a Affirmative respondet Myrinus

tom. I. de subdito q. I. cap. 2 s.f. . dum dicit a. Colligitur hos iubabiles, quocunque tempore transacto reclamantes eo audiendos; quia Triden. claudens aditum ad reclamandum post quinquennaum non loquιtur de his inhabιlibus; clausula enim ex quacumque causa ad personas habiles restringenda est. Addit etiam postea , talem reclamationem non esse facie-dam coram ordinario: sed tantum coram suis Praelatis; Ouia Concilium non loquitur in his casibus. Quod si dicas per Concilium Tridentinum sessa s. de Regul.cap I9. saepius citato requiritur ad declaranda pro sessionem nullam , non solum auctoritas superioris, Ic Praelati; sed etiam ordinari), S Episcopi, ergo si reclamatio fieri potest, debet fieri

coram ordinario. 3 Respondet Peyrinus, Concilium non procedere in proscisone nulla, di irrita ex statutis Religionis a Pontifice confirmatis; sed procedere in causis irritantibus professionem dollire; ut exempla , quae affert Conc, lium innuunt. Unde concludit dictus Peyrinus , tales professos esse expellendos a Generalibus, seu Prouincialibus ordinis cum eorum collegiis abique alia quo interitentu ordinarii, & ita tra

Miraldus, N prob ex priuileg. Leonis X. quod expresse concedit hanc facultatem superioribus. Videtur esse cum Ppyrino saltem consequenter noster Naidus Verb. professio Regularium numero I 3. dum mouet dubium; an illi Regulares, qui in locis non designatis fecerunt prΟ- sessionem,possint allegare suam prinsessionem nullam etiam post quinquennium sine restitutione Sanctissimi r et respondet aflirmative ; Tum

quia ideo Concilium interdicit pro- sesso post quinquennium facultatem dicendi de nullitate professionis; quia

praesumit illum permanendo in Religione per tam longum templi S V luisse prosessionem ratificare . At haec praesumptio non potest esse in casu nostro, in quo nulla ratiscatio admitti potest; ergo. Probat mino

rem ; quia non irritatur proiystio per desectum aliquem, qui possit suppleri a profitente, cum non dependeat ab ipso, quod nullus suerit actu S. A li)s etiam rationibus intendit suam

sententiam confirmare , sit tamen hoc non obstante.

3 Conclusio , po' quinquennium

83쪽

clamare via ordinaria scilicet coram superiori , et Ordinario, ut statuit Tridentinum, ita debet dicere Bo donuS c. T. quares II. de Reclamante, dum dicit Concilium habere locum respectu invalide professi cum impcdimento ad tempus, non autem cum

impedimento perpetuo. Quod autem defectus loci designati pro nou,tiatu sit impedimentum ad tempus probat multis, et doctis rationibus Bordontis loco supra citato; Tum quia

locus , et annus nouitiatus omnino

aequiparantur, cum sint inseparabblia. Sed cesectus contingenS cx parte anni probationis non est impedimentum perpetuo inhabilitans , nec ratificationi resistit. ergo sic a pari, ncc ratificationi resistit desectus loci iasiiunati, alia plura addit hoc idem

confirmantia.

Ad fundamentum Naidi respondeo , licet talis desectus non dependeat a profitente; attamen bene potuit ratificare professionem, quam ratificationem non recusat admittare superior, S: Summus Pontifex. Secunda conclusio. Prosessus inualide ob desectus,per quos irritat prinsessionem Religio cum conficitiati ncSummi Pontificis,etiam post quinquennium reclamare potest;ut docet Peyrinus: reclamatio debet fieri cora superioribus, & Praelatis Religionis ; ut vult Peyrinus loco supra citato , probatur; qnia oppositum cederet ingraue religionis detrimentum, cogeretur enim effectos inhab:les, per tua statuta a Pontifice confirmata, ret, nere; eo quod quinquennium transactum fuisset a professione irrita, fauet etiam conclusioni Sancheχ bb.7. de

Exempl. Regu

vide ipsum, docte enim suo more , &exacte hanc materiam tractat. Sed aduerte non se explicare; an talis reclamatio in casu posito debeat fieri coram ordinario, vel superioribus regularibus. Verum quidem est videri potius sustinere faciendam esse reclumationem coram ordinario , dum numer. 3 7.dicit. Hinc deducitur,hos inhabiales quocumque tempore transacto reclamantes contra professonem audiendos esse

vra ordinaria. Sed mihi magis placet sententia Peurini , & moueor; quia si Tridentinum locum non habet cum his, qui professionem inualidam secerunt, ob talia impedimenta , &ob tales desectus, quomodo postea reclamatio debet fieri iuxta dictum γ Concilium amo puto, nec insta quinquennium esse faciendam reclamationem coram ordinario,& clare colligo ex eadem ratione, c eodem fundamento r Quidquid dicat Bordoniis

resol. 2 3 .de reclamatι. profesonis mim. 3. dum impugnat PeyrinuIn. Post haec scripta, in lucem aedidit sua responsa Moronus, ubi responsog a. per totum, exacte agit de reclamatione super nullitate professionis. Vide ipsum si potes. An Episcopus debeat esse iudex,dum professiis in secunda religione

reclamat pro hac secunda professione inuali

Dub. XXXXVIIII.s V Iu N R I V M. I Doctor qui eastum in terminis habet

84쪽

ad Prosessionem, cap. IIL 33 ,

a Quando Trideminum tribuit hane facultatem Episcopo tribuit tantum in ιllo easu, in quo professus reclamans vult exire ἡ testione σ li- .serari a votis.

3 Quia uberari a votis est res grauissiama, Hinc valuit concilium πι-

scopum a1 ere dum agitur deam nullanda professione. 4 causa matrimoruatis ad Episcopumta pertinet. Undesi causa professionis

dependet aliquando tamquam ac resorium a eausa matrimonialii terit per accidens Episcopus de eaeognoscere.

I Asum adducit in terminis Po

sponsiombuι moralibus. Unde cum hic auctor semper docte firmet suam se tentiam,hic tantum labor erit , quod ipse dicit referre, sit ergo et Conclusio in posito cassi Episcopus non debet cognoscere de illa secunda professione nulla. Prob.Quam do Concilium tribuit hanc facultate Episcopo, tantum tribuit In illo casu, in quo professus ille reclamans vult exire a Religione, & liberari a votis, non autem, quando tantum agitur de annullanda secunda professione; cum ergo hi casus sint diuersi, statu-3 tum unius non tenet in alio, cum a

separatis non fiat illatio, & sundamentum est; quia liberare professuma votis soleniter emissis post professi ne est res grauissima,&magna indiges discussione, hacque de causa voluit Concilium, in hac causae cognitione assistere Episcopum cumPraelato Regulari. In secundo vero easu non agitur de re tam graui, & sic non debet assistere Episcopus, non enim agitur

de volente exire ad saeculum, & liberari a votis.

Sed obijcere quis posset quamdam Sacrae Congregationis declarationem , in qua super simili casu suit demandatum Episcopo, vecognosceret de inualiditate prosesesionis cuiusdam coniugati: casus sic accidit . Quidam vir coniugatus

sciens uxorem adulterium commisisse abiit in regionem remotam adc ibi religionem ingressus professi nem fecit, uxor postea illum accusauit, & sic a Praelato Regulari suit diamissu , & habitu spoliatus, casus suit

delatus ad Sacram Confregationem, quae declarauit, ut Epileopus cognosteret de hac causa. Ergo sic videtur dicendum in casu a nobis posito,cum videatur similis; nam ille Religiosus, qui prius professus erat, & veluti bligatus uni religioni, & cum ea xoratus iterum professionem fecit , &c. Sed hoc non obstante, Respondendum est, esse casura , diuersum ; nam illa viri uxorati professi causa est matrimonialis, &sie ad Episcopum pertinet, non ad Praelatos Regulares , ut habe tur per caput Aecedentibus de emeessibus Praelatorum, & per cap. mu torum 3 s. quaest. 6. causa autem prinsessionis ibi erat quid consequens, &accessorium pendens a causa matrimoniali, & sic iudicata causa matrumoniali remanebat decisa causa pr sessionis iuxta Resulam accessorium de

regulis Iuris. At in casu nostro pomta cau la non erat matrimonialis, sed

85쪽

circumstantia tali, quae facit causam non pertinere ad Episcopum. etiam Praelati Regulares possint,& debeant reclamare coram ordinario dum volunt nulliter professum dimidi

tere.

Dub. L.

1 Rationes aliqua asseruntur ob quas υ detur dicendum, etiam a Praelatis reclamandum esse coram Orina- a

a In curia Romana agitata fuit Me qum fio, er pro utraque parte docta exierunt allegationes. 3 Quod nequeat ex vi Concilii reclama- 3

re coram ordinario Praelatus Regularis tenet octor, fundamenta ponuntur ob qua huic sententia actaret.

4 cumbae reclamatio fieri post coram

Sacra Coriregatione omnia inco

venientia, qua possentsequi,tolla

a A Ffirmative respondet absolutE

Bordonus de reclamatione proin

fissionis nulla resol. a a. quaeres secundo in consiliis.probat varias rationibus. Pr mo; ia correlativa non inducuntur ad imparia:& dispositum in uno censetur dispositum in alio, nifi lex d, qtiersimode disponat , de uno , ac de alio. Secundo, quia religio non debet esse inferioris conditionis. Tertio , quia licet hoc decretum respiciat bonum particulare profitentis;attamena etiam respic bonum commune R lisionis . Ergo quo iure potest religiosus particularis reclamare intra religionem,& Religio contra ipsum. Deinde probat clarissime ex constit tione Urbani VIII. quae incipit. Samctissimus Dominus nono in illa enim formalia verba habentur. Quis si alia qui contra formam praefactorum decret rum recepti, o prostitie religione infra

quinque tum exire, vel superiores extra eam respectiuὸ illos eiecere voluerint,

ut tam ipsi professi. quam superiores t mantur iura, qua sibi fauore visa fuerine

prius deducere coram eadem Sacra congregatione .

Bamosa parte 3. de potestate victo

alleg. Ioab. m. I s. dicit dubiam esse quaestionem , de qua disputatum fuit in curia Romana , adductis pro vir que parte rationibus. Ego potius negative sententiae ashaererem,tuin quia ex vi concilia tantum haec facultas expresse conceditur professo praetendenti professi nem inualidam . Tum quia Praelatus debet esse coiudex in hac causa:quO- modo ergo si recIamat coram Episcopo poterit esse coiudex cu sit etiapars. Deinde ex decreto adducto aBordono clare habetur reclamati nem faciendam esse a Praelato coram Sacra Congregatione. Ergo quom do ex ea colligit Bordonus posse Praelatos reclamare eodem modo , ac reclamat invalide professus; scilicet coram ordinario. Nec ex hoc sequeretur graue detrimentum religioni, nam reclamatio coram Sacra Congregatione. fieri potest, & sic omnia incoim uenientia tollum

tur.

86쪽

seuo ad Trofessonem. cap. III. s s ,

- habitus dimmissio,& taliter si spolias An professus reclamans si habitum dimissum retainnat possit audiri ab ordinatio. Dub. LI.

x Non videtur humanum denegare perpetuo audientiam ei, qui ob iustam e fam dimisit habitum. 2 Iura merito negans audientiam sp tianti donee spoliatus redeat in pri-

raria habitus dimissio. 1 D Espondeo assirmative. Ita Ric-6 cius par. . deris decis q8. a num.

Io. NauamiS de Regularιbus comment. . in finem num. 78. Sanchez de mair momo lib. 7. disput. 37. num. 4. Lessius de iustitia iure lι b. a. cap. Iq. dub. 7. m. 63. vers. notandum ι Quia non via

detur humanum denegare perpetuo audientiam et,qui iustam causam habet reclamandi ex sola habitus dimissione, etiam si temeraria fuisset; et Tum quia mens Concilia statuentis hanc denegationem audientiae vid tur esse, ut consulatur spolio Religi nis, ob quod iura denegant, di me to audientiam spolianti, donec spoliatus redeat in pristinum statum, &possessionem, restituto ergo Monasterio ad suam pristinam possessione, iam debet dari audientia. 3 Sed quaeres hic; an si quis dim,rat habitum iusta ex causa ; vel quia impeditur recurrere ad Superiores; vel alia de causa, tunc cum habitu d, misso possit reclamans audiri. . Respondeo affirmative; quia per Concilium punitur solum temeraria non debet audiri. Secus dum adest iusta causa, &c. Ita communiter Dinctores. Uide Riccium supracitatum,& apud iplum videbis Nauarrum, Eorium, Sancheae. An Prosessio Monialis facta absquo praevio examine Episcopi sit ves, da . Diab. LII.

examine facta valida est.

a D ommittanim in matrimonio denu-- elationes tenet tamen matrim nium s

3 Quando requiritur rurisdictio in agente, si talis actus fiat ab agente, qui non habet iurisdimonem, actus ess

6 Lex, quae est a supremo Priscipe, O dicit, si taliter fit aetus irritus sit, tunc irritus verἐ est,mus silex sit

ab alio. 3 Quando lex non exprimit ιrritati nem , sed ponit verba nullo modo

fiat actus tenet.

6 Quando lex praescribit formam seruandam in actu faciendo, O simultas denuo potestatem faciendι, τμnc via detur amultare actum prius f

7 Actus est validus licet illicitus quam do lex nullum verbum ponit irri

tans.

8 Tridentinum quando vult annuliare

'visonem solet hoc exprimere. Conclusio. Illa professio sine prin

87쪽

Sancheχ ιλs .in Decalog.eitat.a Fortes. nullo modo fiat non possit fieri. Haec pari. a. de casuum casu 64. Ratio prin- omnia verba: quidquid dicunt at

cipalis est; quia Concilium ibi non ir- qui DD. de θ nullarenus, quod scit, ruat huiusnodi professionem: quis cet actus factus sit nullus;actus tenet. quid sit de peccato, & de pena Α, 6 Notat Quarto , quando lex pra batissae, sic Sanchea, qui dat aliud di scribit semam seruandam in actu f

xemplum lib. I. matrimonio di put. s. ciendo, & simul dat denuo potest C oncilium Tridentin sed a . capit. tem faciendi actum, tunc videtur Io. de matrimonio iubet, matrimo- nullare aeriuri prius factum, quandomum non celebrari a Parrocho sine vero iam supponit potestatem in fa- praeui; s denunciationibus; dc tamen ciente, drisIum requirit talem sel si omittantur denunciationes, vali- nitatem; Iam tunc est solemnitas a dum est matrimonium. Portet.latius cidentalis. Ita Suareχ eap.3I. de legia explicat ,& validius meo iudicio pro- bus num.9. Vide ipsum, habet enimbat hanc sententiam . plura exempla.3 Aduertit Primo, quando, ut ali- 7 Notat Quinto, quando lex nubquis actus fiat, requiritur iurisdictio Ium ponit verbum irritans, tunc Min agente, si talis iurisdictio desit,a- ctus est validus; etiam si sit illicitus; .ctus est nullus; secus si adsit talis iu- Quando enim Principes, & Summi

risdictio exemplum est. Praecipit E Pontifices in sitis Bullis contra proinclesia, ut consessor non audiat sinc fessionem criminosorum , dc illesit approbatione consessiones, si omissa morum, volunt illam irritam redaere tali approbatione audiatarunt irritae ponunt particulam irritantem, sic se- consessiones. cit Sixtus V.in suis Bullis. Unde quan-4 Notat Secundo, si lex prohibens do non ponunt haec verba irritantia , actum dicat,si secus factum sit,irritus iam faetiun contra legem tenet; esist talis actus, iam tunc sine dissicul- set enim nimis onerosum , omnestate, & dubio nuIlus est actus, & hoc actus factos contra legem irritare, verum est dum prohibens tales actus & sic redeundo ad castim positum. sne positis conditionibus , est supre- 3 Dico talem professionem Moni mus Princeps iam si υ.g. Aliqua rei, lis esse validam, non obstante proh gio faceret statutum, quod professio bitione Tridentini; Quia per notata :taliter facta esset nulla, & haec pro- Αbbatissae erat iurisdictio admitte sessio per ius commune esset valida ; di ad professionem talem monialem. statutum religionis nihil ossiceret Secundo etiam si Concilium mandet,

prosessioni intelligo nisi tale statin ne professio monialis fiat sine praeuiotum esset confirmatum a Summo Episcopi examine,attamen no annul-

Pontifice cum religio sit legislator Iat professionem sic factam, sicut se-

quidam inferior. cit cap. I s. eiusdem ses dum amitillauit 3 Notat Tertio, quando lex nihil prosessionem regularis factain an- dicit expresse de irritatione, sed tan- te decimum sextum annum, & ante tum ponat verba rigorosa indicantia . annum integrum Nouitiatus, dum ,

nullitatem, ut si dicat nullatenus, dicit, professio ascem antea facta sit nulla Diqitigod by Cooste

88쪽

seuo ad Proses linem . cap. III. sp

mila, millamque ιnducat obligationem a Assirmative respondet Portes.Tom. alicκius vgula vel Religionis, vel ordi- I. casuum Parte I. casu 9. Et mouenis obseruantiam', Ergo in casu posito tur ex declaratione quadam D D. non intendit mussare talem prosep Cardinalium, quam dicit, & testatursionem. Alia addit Portet loco supra. afferre Farinacium insuo libro Decisi m, oe declarationum Cardinalium . est tenoris sequentis. Episcopus possit excommunis, Nomales, O superiorespotest idem re Praelatos & Moniales exemptas Ordinarius coercere non solum panis aquae admittunt ad professionem concilio Tridentino statutis, o praescrμ nouitiam qui Sponsalia contraha- ptistaed etiam Ecclesialeis erasturis, Oxerat nec fuit examinata . Dub. alijs iuris remediis non obstantibus quia .

LIIII. buscumque priuilegiis, At non obsta

s UNIMARIUM. 3 Sit Conclusio cum a. sententia ns

etiam si esset talis declaratio, atta-I caseus assignantur in quibus per Tr n. men vim obligatoriam non habet; dentivum potest Episcopus per cem quia non est in forma authentica, suras procedere in Regulares . quae requiritur ex decreto Urbania Alfertur declarario Sacra congrega- VIII. Vide Portet. 2. Parie casuum intionis per quam multi Doctores,d indice Uerb. Decreta, de declaratio. a.

eent posse ab Episcopo in dicto casu deberet anullari priuilegiuin , quod

excommunicari Z uoxiales. habent Regulares, ne possint exconM3 Negative respondet o uibor. municari.

I Egative respondet Sanchea lib. M Episcopus possi cogere Regula-1 7.de matrimonio disp. 33. num. res , ut dent sua bona Religioso a I. citat multos Doctores, & inulta diminisso per dispensationem Poniura. Ratio Fundamentalis est; quia tificiam, stante professione valida. Religiosi habent priuilegitim,ne pos- Dub. LV.

sint excommunicari, ut sepe alibi. Et quando Concilium vult dare hanc fO SUMMARIUN. . cultatem solet exprimere , ut facit in tribus casibus I. Qitando nouitis, a Rationes per quas Episcopus nequit ι vel nouitiae exeunt e Monasterio. D dicto casu cogere Regulares addu-piscopus potest per censuras cogere cuntur. Praelatos ut omnia accepta a dictis a viscopus qui prius professus Regii l nouitios restituant. a. ut possint co- riserat recuperat ius succedeuo ingere Moniales, ut seruent clausuratia sua legitima; non tamen hoc ossut3. ut possint Episcopi per censuras sententia negativa. coercere Regulares, ne in oratorijs .

priuatis celeiaent; at in casu posito I Egative respondet Bordonus.

non datur hec facultas; Ergo. L de Reclamatione qu est. 42. N ad

89쪽

ducit multas rationes pro hoc. I.

quia ex decreto Concilii habetur , quod secuta prosessione suum sortiatur effectum renunciatio. a. quia

dispensatio stricte est interpretanda,& si aliquid. operatur siliscit. 3. quia licet tenunciatio sit intuitu religionis seu professionis, & consequenter illi accessoria, est tamen accestiria separabilis , & sic non sequitur naturam principalis.

Κ ssus Episcopus factus recuperat ius succedendi in legitima renuntiata ad fauorem tamen suae Ecclefiae, quia non dispensatur ut in casu nostro , Vide citatum Portet; & etiam Na-

Uarruin, consili. 32.

An Episcopi licentia requiratur ut i, cite coniuges professionem sociant. Dub. LVI.

1 C3insuetudine introductum est, ut talis licentia non petatur. et secundum aliquos eaput , si vir &vxor. intestigitur de coniugatis,qui monasterium volunt eonstruere, sed

non bene sic intelligitur.3 Per uocapi conscientiam intelligitur Episcopi scientia. Nee vi vatici talis professio emittatur requiritur Episcopi licentia. I C Ancher non requiri ad hoc licen- ἰὼ tia1n ahirmat Dispus. 3 2. lib. 7. de Impedimentis num. 3. dc pro se plures

Exempl. Regul

alios adducit, probat, quia iam consuetudine introductum est, ut ea I, centia non petatur, bc hanc rationem dant Ioannes Andrea, Sc Cardinalis relati ab ipsemet Sanchea, &a Badibosa, in Collectan.super hoc caput, qui ad verbum, Sanchez transcribit. Quod si obiicias,ιn eap. vir Uxora7. quaesi. a. habetur sic,Si vir σ uxor diuertere pro sola Religiosa inter se com senserint,vita nullatenus sine Episcopi eo scietia at. Ergo episcopi licetia requirit ad hoc , ut licite profitcri possint. a Respondet Sancheχ cum aliis, dictum caput loqui de co mugatis, qui

monasterium volunt construere; ut

ibi profiteantur. Sed haec responsio non placet,quia dictum eaput nihil habet do monasterii aedificatione ; ut patet legenti ; ibi enim formalia verba habentur, quae retulimus, ex quibus non video fieri mentionem mo-3 nasterii constratendi . Respondetur

ergo a. ex vi canonis non requiri Episcopi licentiam, sed conscientiam, idest scientiam huius facti, ut dicunt verba. Deinde non inducunt dicta verba praeceptum, sed tantum de I, ne state desideratur Episcopi licentia, ut docent super dictum caput Archidiaconus num. p. super verbo fiat.

Bellam era num. νωco Ioannes Andreas cap. I. vlim. I. Cardinalis quae'. a. de conuersone coniugum , &alii apud Sanchez locosupra citato. Vnde.

4 Collige ex posita sententia; multo minus requiri Episcopi licentiam, ut valide coniuges professionem faciant . Contra Maiolum. lib. I. deis Irregularitate cap. 4. ηum 3 O T. &Gulalielmi im Vorrilogum, in 4. dist. 32. fauent tamen SancheZ disipui. 32. bb. 7. De impedimentis num. 3. Arch, discin Diuitigod by COOste

90쪽

9 aeuo ad Trofessionem. cap. I II.

diaconus, Bellamera, Turrecremat. Xenocetur, O quare. Ioannes Andreas,& alii apud dictum I o Sunt tamen Doctores qui oppositum Sanchez; & ex Theologis Scotus, in docent. .ds. 3 1 .& prob.quia in dicto capite si vir, O νxor, ubi videtur ea licentia I A Ffirmative apud Sancher re- requiri non inualidatur professio a. in spondent aliqui,& sunt Innoce- capite I. de eonuersione comuum dici- tius in c. quidam nu. 3. de conuersonetur; virum qui ignorante Episcopo coniugum I urrecremat. Ioannes Α professionem emisit non esse reuin dreas, & idem sustinet Barthol candum; si uxor voverit castitatem. maeus a S. Fausto de religioso statu qu. Ergo ad validitatem professionis non 2 78. Negative respondent Ipse Samrequiritur talis licentia Episcopi. chez lib. 7.de matrimonio disput. 3 3 . -

An Coniux professus, qui tamen po- HenriqueZ lib. I i de ma rimmo cap. s. test reuocari propria authoritate nu. IO. Emanuel Sa veta. Religionum. exire possit, sine Episcopi licentia, 3 2.Rodericus pari. I. summe cap. 23 8.

Bartholomaeus a S. Fausto de Religi S V Μ Μ A R I U N. D statu quas. 73. qui nec sibi contra

rius cst;n patebit. Ad maiorem eroo I Pro affirmativa sententia Doctores re- rei explicationem, & cIaritatem d feruntur. beo aliquid supponere. 2 Doctores qui negant citantur. 3 Prosessus potest reuocari multis de

3 Ob quas causas possit coniux professus causis a Religione puta si coniuxa Leligione reuocari. alter manens in taculo nullum emisit η Cum alter eoniux est professus sine li- votum, & est periculum incontinet centia alterivi une non debet expe- tiae; vel quia absque licentia alterius etare reuocationem ed potest exire. coniugis professionem emisit , & aliis 3 Non praelumitur consensus alterius com similibus causis) sit, ergo iugis dum non reuocat. ε Prima Conclusio; quando alter , Nec etiam si postea coniux manens in coniux professus est sine licentia ait saeculo det consensum valida rema- rius, tunc propria auctoritate potestnet professo. exire, nec debet expectare reuoc 7 Professio coniugis si valida sit, non sese tionem. Ita Bartholomaeus a Sancto uatis tamen, qua iura praescribunt, Fausto de statu Religioso quast. 7 8 Npotest tunc reuocari, sed nonpropria ratio est: quia iste peccauit contra iu-

auctoritate exire . stitiam, cum corpus , cuius non erat

s coniux persistenim religione nonpe Dominus in Religionis dominium eat, licet peccaverit dum sine tibi- transtulerit. Ergo stati in tenetur il la forma intrauit in eam. qud coniugi spoliato relii tuere , acs suando coniux professus potest 1euoco proinde poterit hic propria auctori ri, iscopι auctoritas requiritur, ut tale exire, & tenebitur si commodo

SEARCH

MENU NAVIGATION