장음표시 사용
81쪽
omittere Baptismum in parvulis, opere sibi Eusebii Romani nometiau'quam illos sine fide propria bapti χ, imposuit. Tandem anno i 636. Lug-re; dicti P Bbaptisae, quasi puero- duni Batavorum apparuit: πυρσαβεο
Tum Baptismum contemnentes: qum metastica ad ractatam Meerto aam. rum coriphsus videtur Lotherus. Vi- re nuper evitum , eis titulas . Praea
de verbo a nabaptis . Uerum est , dumttc,sactore Pythio marsro. An quod Anabaptistae consueverunt vo- noi 633. Episeopus Nati inrcensis in ea re Catholicos rudis istas; ideb Germania in seriori, Petreri libellum isti haeretiei ab aliis voeantur Anti- gravi censura perstrinxit. Anno se Pqdobaptistae r insurrexerunt autem quenti mense Februarii eaptus est hisce Sectarii anno is . Petrerus Bruxelli ,1 triginta viris asex VII. PEtLERus Is Acus , Burdigale mis instructis, Ac carceri mancipatus, natus, anno i 633. Ηollandiae tracta- Condaei tamen Primipis auctoritate, tum edidit, in quo Iudaeos, utpote immunis evasit. Tandem Romam originem ab Adamo sortitos MLD- prosectus , & Catholieam Religi mitas appellat; Gentiles vero, 'uea- nem amplexus, Calvinianam haeresim jam fas nominat, quorum originem abjuravit: Praeada miticam fabulamilia statuit diu Adamum praecessisse. Sed bello edito retractavit. Mortuus est eum videret hane sabulam primis Gm Parisiis . Vide verbo Praesdam neseos verbis validissimh consulari, tae, ubi iterum agitur de subiecta ma- finxit creationem Adami, capitulo se- teria. eundo Genesis a Moyse desicriptam, PELAG us, natione Britannicus, v. aliam esse ab ea hominum creatione, ideo dictus Britannus coluber , circa de qui idem Moyses capite primo finem seculi quarti ortum ha fuit. sermonem secerat , quod fabulosa Subtili I natura dotatus ingenio, etias:gyptiorum , dc Chald rum anti- arte benedicendi excellens. Non fuit quitate probare conatus est, necnon Monachus Coenobita, sed veluti M quorundam Rabbinorum commentis, nachus, sic eum S. Aligustinus appel- qui alium mundum , de quo tamen , lat; qui enim in sua domo, seculi comMoyses altε fluerat, Hilla somnia- temptum modestiore eorporis habitu, verant. Doctrinae novitas, licet sibi moribusque profitebantur, tanquam patronos aliquos ut fieri caepe con- Monachi in hominum opinione erant.
tingit, juxta illud omnia nota Ment) Hujusmodi fuit Pelagius, qui a spiri-
conciliaverit; in ipso tamen ortu prς- tu vanitatis seductus , salsam coepit focata est. Ioannes Conradus Dann- promulgare doctrinam, asserens, λ-haπerus, Strasburgi Theologiae pro- iis naturae viribus posse hominem imsessor Petrerum aggressus est, opere, culpabiliter vivere sinh peccato, nee quod inscripsit i Praesdam te vitis opus esse Dei gratia ad acquirendam μὰ fabula primorum hominum ant/ beatitudinem , quam, solo operante damum couditorum expisse . Io. - libero arbitrio , posse hominem comnes Henricus Ursinus eumdem impu- sequi affrmabat. Primo in Orientei. gnavit, edito Francoserti libello, sub erronea Pelagii doctrina fuit detecta. titulo: Nosus Prometbeus, Praeod orientalium Episcoporum judicium musrum fissus ad Caucasum rele- declinatus Pelagius , Romam pros ga I , ct religatur . Samuel Mare- eius;indε una cum Coelestiosus impi lius, professior Groning scripsi: Re- tatis socio regressus, in Palpstinam scitationem fabulae Praea milleae . remeavit, ubi in suis erroneis sensi-Joannes Hilpertus, tractatu D su 'bus, ultro se induratum vivere par suis de 'cadamuis instripto, Pei- fecit, libro edito , in quo contra Eereri sis ema confutavit. Idem prςsti- clesiae sanam doctrinam , varios est tit Philippus Prior,opere Parisiis edi- commentatus errores I quapropter into, cum titulo r a Ima versisner in Diospolitana Synodo ab Epistopis
rarum resadamitara m. In eo autem damnatus, aequ3voemione verborum,
82쪽
studuit i damnatimne se ex mere,sicut de se sto verborum ambagibus Patre, decepit, a quibus Scabsi,lutionen . obtinuit: sed in sui impietate periistens, contra D. Hieronymum , qui Pelagium oppugnaverat, persecu tione excitatI, k D. Augustino ner vose fuit oppugnatus: iterumque in Africano Coneilio damnata est Pelagii doctrina, anathemate etiam con fixa a diversis Pontificibus, Innocentio, ZOetiino , 8c Coelestino. Solenimi edicto ab Honorio Imperatore contra Pelagianos promulgato , quot
quot insuper Pelagio adhaerebant, non modo Roma, sed ab uni vetii Italia suere expulsi e coactus proinde Pelagius patriam suam repetere, ibi miseribiliter decessit. Pelagianam doctrinam plures doctissimi viri no- v issime consutarunt, inter quos Pe-tavius h Societate Iessu,& Eminentisi simus Noris, ad quos lectorem remitto , si copiosiora de Pelagio , & Pelagianismo desderat. Caeterum Pelagius , qui suit insensissimus hosti,
gratiae, primo coepit negare necess-tatem gratia ,ad exercenda opera virtutum, ad Omnium praeceptoruin observantiam, & ad aeternam salutem consequendam: ad haec omnia naturam hominis sufficere afferens; sedi cum ob hunc errorem, tanquam hἴ-
l retieus, a Christi fidelibus haberetur,
l se retractavit in Concilio Palgstino, simulate tamen , nam ad vomitumi reversus, gratiam, quani in Conciliol eon fietas fuerat, in naturam commul lavit, praedicando realiter ipsam i naturam eo gratiam; unde idem di- lcebat, quod prius . Rursus autem l
cognita ejus nequitia , a Catholici, l
i obiurgabatur, unde novum gratiae, li quam rinxerat, cimmentum exhibuit, dicendo, nomine gratiae, se intelligere legem divinitus traditam, sicut R doetrinam sacram , cujus auxiliis dicebat, hominein indigere ad sal tem : nullam tamen admittere vid batur gratiam internam. Prscipui e
rores Pelagii damnati in Conciliis Astieano , Mileuitano, & Carthaginens, sunt sequentes.
a. Peccatum Adae ipsum sγlum Issi, non vero reliquum genus ti
I. Insantes recent 'r nati, rn illo statu sunt,in quo Adam fuit ante sitam
praevaricationem. . Neque P r mortem , neque per prae varicationem Adae omne genus humanum moritur , neque per Resurrectionem Christi omne genus humanum resurgit. s. Infantes etiam non baptizati, habent vitam aeternam.
6. Divites baptizati, nisi omnibus abrenuncient, si quid bonum videntur facere, non imputatur eis, nee possunt habere Regnum Dei. 7. Gratia Dei, atque adjutorium non datur ad singulos amis, sed in , libero arbitrio sunt, in lege , atque doctrina 8. Gratia Dei iuxta merita nostra datur. . Filii Dei vocari non possunt, nisi omnino absque peccato suerint.
o. Non esse liberum arbitrium,s Dei indiget auxilio, quoniam in propria voluntate habet unusquisque iacere aliquid , vel non facere .ri. Victoria nostra non est ex Dei adjutorio , sed ex libero arbitrio la. Poenitentibus venia non da.
tur secundum gratiam, de misericordiam Dei, sed secundum meritum ,& laborem iis , qui per poenitentiam digni fuerunt niisericordia. Reprobaturus breviter, dccum claritate Pelagianos errores, sequentes propolitiones subnecto. l. Homo,si perseverasset in statu innocentiae, suisset immortalis. Veritas hujus propositionis constat ex Concit. Mileuitano Can. ι.& ex Trid. sess s. Can. 7. Unanimiter sentium SS. FP. hominem in statu innocentiae absque mortis transitu, translatum iri a Deo, post longum annorum eursum ex hac vita terrestri, ad melassem beatitudinem. Tum quia
83쪽
Deus minitatus est mortem primo parenti, quandocumque peccasset,secus neque poena mortis damnatus fiuisset; Verum quidem est, quod illa immo talitas non proveniebat a naturalieonstitutione hominis, sed ab externa ordinatione Dei, volentis conservare hominem immortalem , qua documque non peccasset. s. Protoparentes creati fuerunt
in justitia originali, in qua post eorum praevaricationem, nemo amplius mortalium creatus suit, aut genitus, una excepta Deipara , cujus immunitas ab originali peccato, licet ad Fidei Catholicae gradum non pertingat, piissinin tamen ab Ecclesia suscipitur, 3c celebratur . Christus autem Dominus , iuxta Fidem Catholicam, sine originali peccato debuit esse, cumia. non fuerit conceptus ex semine viri. Protoparentes non fuisse creatos in puris naturalibus, sed cum justitia originali , constat Eccles i7. Deus errasit hom nem de terra, ct secum dum se uesisit idum virtute . Cre tri autem resertur ad naturam, v stitio vero ad dona supernaturalia, quae fuerunt a Deo Protoparentibus coneeffa . Protoparentes non fuisse creatos in puris naturalibus , cons at, quia conditi erant, ut in aeternum durarent, dummodo servarent prς-eepti custodiam , ad quam servandam Deus utique ipsis concessierat omnia necessaria, cujuslaodi erat iustitia originalis, quaesuinmi ipsis erat auxilii,ut perman rent in obedientia, dc ex propria voluntate facti praevaricatores praecepti, rei etiam mortis constituti sunt, cum tota propagine, quales non erant ante comniissionem peccati e ergo erant creati in statu longe seliciori, quam nos creati simus ; felicitas autem illorum status, non aliunde melius potest argumentari , quam ex iustitia originaJi, qua suerant ditati, sine rebellione sensius
ad rationem e coercebatur autem talis rebellio, non a natura, quae potius inclinat ad rebellionem: ergo coercebatur ab aliquo dono supernatui rati eollato, scilicet a iustitia origianali , qua amissa , statim erubeseere
3. De facto datur pereatum ori. ginale , quod in omnibus hominibus propagatur. Prob. ex Script . Iob. 16. 2uirpo es acere mundum de im nundo eoneeptum feminei Psal. Io. In μα-
consuat inunt malii. Conc. Trid. seis F. Can. . dixit, per Baptismum tolli totum id , quod habet veram, Sc propriam rationem peccati e itaque ex Adami transgressione, non tantum pCenam peccati contraximus , sed etiam culpam, quae in nobis dicitur Originalis. q. Peccatum originale habet rationem verae culpae habitualis , iusto
Dei iudicio ad Ads posteros derivatς,
quia omnes posteri moraliter peccaverunt in Protoparente; eo quod ille peccaverit ut totius generis humani caput, & principium: unde pecc ium ejus suit peccatum totius nature, dicente A postolo , ad I pheca. Eramus na ara sues irae. Totius enim-, naturae humana: in ipsum refundebatur potestas . Ideo ex Adami culpa avertente natura habitualiter a Deo , 8c convertente illam ad bonum commutabile, sumus omnes & singuli pe calores vere intrinsice , dc habitualiter ; licet non dicamur peccantes, quia intrinsecus nobis non est peccati originalis aetus; sed solum habitus .
emnes eccazerunt. Inde etiam pro
positio nostra probatur; quia quot quot nastuntur ex massa naturae in trinsecae insectae, insectionem contrahunt , alioquin non esset insectio io- llius naturae, si aliqua eius pars in aliquo nassiente individuo sine insectione inveniretur: atqui nos omnes naseimur ex massi humanae naturae peccato capitis insectae ergo omnes originale peccatum contrahimus Vide D.Th m. l. a. quφst. S I. art. . Aliquale exemplum ad rei explicatio-
84쪽
nem possinius Invenire, licet nolia, i l ut sunt infideles, quos negative tales adaequatum . Nam si ii in humanis cepe lege Regum , aut regnorum privantur Iaaereditate paterna per culpam parentum , vel exules vivere coguntur; hine etiam potest explicari culpa originalis exemplo Principis, cum milite paciscentis de recipiendo illum, R ejus posteros ingra- tiam, & amicitiam suam , s bene se gesserit in bello, in quo viceversa, si male se gesserit nedum ipse, sed etiam ejus posteri justam Principis inimicitiam, nec non infamiae maculam in propria stirpe incurrant : sit ergo id potest Princeps, a sortiori
Deus supremus omnium Dominus. S. Intantum peccatum Originale
propagatur, quia tiomo descendens per seminalem propagatione ex Ada- mo, contrahit debitum culpae, quam in Adamo commisit, eo quod de talii debito contrahendo ab omnibus per seminalem propagationem ab Adamol defendentibus , quotiescumque Adam peccasset, Deus pactum inim rat cum Adamo . 6. Parvuli dec dentes absq; Bal ptisino, puniuntur poena damni, non sensius . Secunda pars hujus propos-l tionis ponitur a me secundum opinionem , non secundum sdem ; ut jam alibi monui, tom. I. Probatur tamen ex illo ApocaI. I 8. tantum gurA lsouf, cse in deliciis fuit, tantum date Eo tormentum ct Iumm . Sedi parvuli non fuerunt in deliciis ; ergol non puniuntur poena sensus: ergo sola poena damni, cum sint filii ira:& cum peccatum originale tollat iustitiam originalem a creatura, reddit etiam incapace visionis beatifica iuilla enim creatura, nisi justificata,& a quacum-l que macula depurata , admittitur ad visionem beatificanuergo parvuli decedentes absque Baptisino, cum noni sint justificati , puniuntur poena i damni . . t 7. Datur omnibus gratia sius5' ciens ad implenda praecepta , secun
dum legem sibi notam proposita; id
est, sive quis lege dumtaxat rationis naturalis regatur , ignorans aliam, schoIa lici Dodiores appellant; sive legem supernaturalem noverit siussicienter sibi propositam , in quo casu habet praeceptum credendi; sive tandem ipsam prosteatur supernaturalem lege in , omnes, inquam , is si habent sui scientia adiutoria a Deo ad non peccandum , live ad praecepta implenda,quibus nemo,nisi culpabiliter caret, quae gratia sim ciens nullatenus derogat libero arbitrio; quandoquidem Diving gratiae humana v luntas ex suo libero arbitrio sepe reluctatur. Propositio probatur ex sacris paginis, ubi Deus sepe conquςritur, quod peccatores vocati ad paenitentiam, Obturant aures sitas, & peccantes, atque in poccatis periistentes renunt convertere ad Deum:Sed frustra Deus quςreretur de peccatoribus, qui non convertuntur,s non haberent gratiam susscientem ad conversi innem; aut si imputabilis ipsis non laesset defeetus virium a gratia Dei iprovenientium , Deus enim impostibilia non quaerit a peccatoribus. lj Hinc observandum est, quod omnis l susscientia voluntatis humans , qua lvalet ordinare opera sua ad finem ho- .nesium , ex Deo est: ipse autem vo- lluntas, quae ex vitio originalis peceati delectabilia, S: utilia si eundum sensum sequitur, si duelum Dei illuminantis, & excitantis ad honestum respuit, foedius cadit, R indignior si adiutoriis gratiae Dei, quibus justissime privatur; niti ex superabundanti Dei naisericordia dcinceps p inveniant. Unde ex culpabili reces iii agratia Dei, impotens redditur actu multoties ad praeceptorum impletionem . Semper tamen potest, saltem remote, quia potest orare; hanc enim lgratiam Deus nemini negat, eis nemini debeat: Oranti autem ex corde, prompta est misericordia Dei. Unde II rident in. Deus impos Ego non ,-ber ; sed juben O monet, edi facere lροῖ pusis, cypetere quod non possis. Dari insuper gratiam sussicientem ad
salutem profitentur Concilium Arauseanum secundum Cali. 2S. Conc. Trid.
85쪽
Trid. scit 6. Can. q. 5c 3. I OS autemsspe reliti lari gratiae, monent sispius sacrae paginae Act. 7. Cossemper Spirit uncto re itia . Si Deus non daret omnibus gratiam sussicientena, in sense explicato, frustra omnes obligaret ad observantiam prsceptori mi, quae sine gratia suffcienti nequeunt observari. S. Non potest homo propriis viribus , & sne auxilio supernaturali velle , aut perficere ullum bonum opus, quod ad aeternam salutem conserat . Proposito probatur ex sacris paginis Pal. ia 6. Nisi Do nus ρῶ- caverit domum, in vanum labora-derunt , qui aediscans. Joann. 6. N ino potest venire ad me, nisi Pater, I MAI me,traxeri eum. Ad Phili p.
2. Per. t ῆ. Drus es enim, gui operatur
in nobis et esse, perscere . Rob ratur etiam propositio ex Concilio Mileuitano , Arausicano , & Tri- demino, ubi aperte legitur, hominem absque speciali Dei gratia, non
posse operari bonum ordinis Q pernaturalis. Tum quia omnis ad us tent dens in vitam aeternam,est ultra vires humanas, ideoque opus habet homo roborari medio auxilio gratiae , ad hoe ut possit exire in similes actus, Rut sit proportio inter potentiam , &actum, quae nocellaria est, ad hoc ut potentia possit exire in actum .
ordinis supernaturalis, est liber. Propositio probatur, quia si voluntas non esset libera, dum operatur opera ordinis supernaturalis , actus non esset liber, ergo neque muraliter bonus, aut malus; ad hoc enim ut actus sit m raliter bonus, aut malus, constat, quod debet esse liber. Io. Deus non solum dat viressuiscientes ad opera salutaria, sed etiam dat ipsum velle voluntatis, ipsumque perficere; ita ut opera bona nostra sint proprie , & vere dona Dei, quae Divina operatio non destruit nostram libertatem; imo illam perscit. Qui haec capere nestit, oportet ut credat. Nam duo docet nosi Christiana Fides; stilicet, nihil nos boni habere, nisi acceptum a Deo;
atque si bonum sacimus, esse in nostra potestate non sacere . Ob primunia gloriari de bono opere non politamust in nobis, sed in Deo donante : ob secundum a Deo remuneramur. Quomodo haec sint, praecepit Deus crede-l re, non praecepit scire. Haec est praecipua contra Pelagium doctrina, qui credere voluit; coire prae sumpsit: &ideo Dei gratiam negavit, quam cumi arbitrio humrno componere necivit. l At si ille sciret, quomodo mysterium hoc magnum ad fidem pertineret λMagnus Augustinus sep us consessus est, se se ire haec non posse , quia
Omnem superant humanum captum .
Sequamur humilitatem ejus, superbiain Pelagii detestantes, & ubi ratio deficit, potentior firmet fides. PELAGIANI Novi . Plures sectarii, tam a schola Lui heri, quam Calvini progeniti, Pelagii erroresciret originale peccatum renovarunt, de quibus sermonem instituit Lindanus Dubitantii sui Dialogo. Secundo Staphilus Apologia de Luthera norum inter se concordia. IIosius cle Sacramento Baptismi . Vide etiam Prateolum verbo Pelagitis . Dicti sent Pelagiani Novi Cornarisae a Theodoro Cornartio Comitiorum Holandicorum Secretario , qui circa annum I by3. vivere desiit. Sed ejus haeres; per Holandiam superstes,vali de dilatata fuit, ineunte seculo decimo septimo: ut igitur tam contra Tovos, quam contra veteres Pelagio
nos, existentiam peccati originalis comprobemus, quam ipsi negant, ex qua negatione caeterae dimanarunt lPelagii insaniae, quos unaque negan tes existentiam peccati originalis. Re probamus primo ex sic. Scrip Job Iq. li Luitsole iacere mundum de immundo conceptum femine Z Psal. Io. Ecce enim in iniquitatuus conceptus fumi,
σε in peccatis ccncepit me mater mea.
Ubi numerus pluralis pro singulari ponitur, pso ut aliquando solet Scriptura . R oti .F. Dr unum hominem peccatum in hunc mundum intradit,l per praealtim mori. Nec vat Ct
86쪽
t Pelasianorum egi gium , dicentiuml receatum imitatione in mundum i intrasse , non propagatione, Apostolus enim hanc evasionem excludit, ad Epheta. cum ait: Mi natura esse ios irae . Imo cum Pelagius quςreret per quas rimulas hoc peccatui I dilaberetur in animam , respondit S. Augustinus lib. a. de Nuptiis, c. 28.
ex eo loco Apostoli; 2 d quaeris, δ
liorum, & praeeipud Concilii Trid.
sess3. de peccato originali. His omnibus accedit ratio Theologica, o institutione Baptisiuii petita; Ecclesia enim semper credidit, Bapti simina sipe. ei aliter cuisse institutum non soliua pro adultis, sed etiam pro parvulis, ut scilicet per ipsiim mundarentur a peccato omginali; sicuti ante adventum Christi alia erant remedia , quibus intutes a culpa originali mundabantur , ut probant Theologi. Nec
valet dicere nullum esse peccatum,ni. si voluntarium; insantes autem, cum uti propria voluntate non possint, neque ullum peccatum contrahere in eorum conceptione. Respondet enim, .u solvit objectionem Divus Thomas pari. a. quaest. SI. art. l. , & nos supra iam contra Pelagium satis rem expositimus. Addere etiam libet ipsas naturae humanae miserias satis fidei de peccato originali , sui experientia inservire; ut en in animadvertit gravissimus ille Theologus, Francistus
Zumel in I. a. D. Thori . t m. I. q. St.
fides earuerunt ,. tam humanae naturae miser as in se iasis experirentur , P cernerent, est peccatum originale , quod fuit Arima eorum causa , mi- uJωὸ regnoscerent, valdd de Naturat i a covquaeruntur , qu)d talem eam
re uerit Princeps hujus mundi, eri idcircὸ fabre far, con Has exco-l gitaverunt canss hujus humanae mi feriae . Qui plura de peccato originalii adversus t reticos velit, adeat prς-iatum Zumelium, rem ibi late, ae erudite pertractantem .PELAci Ni . In valle Camonica XVII. Dioecesis Brixiensis, circa medium ,
secuti l . a Jacobo Philippo, dicto a
S. Pelagio, Mediolanensi,origine habuerunt, cujus proinde sectatores L laginι sunt nuncupati, eo quod in loratorio S. Pelagiae sacro convenirent . Praefatus Jacobus, sub ementita sanet ita te, haeresi dedit initium, Luteri arum, CP Orantium , perversa dogmata confundens: laicis, etiam mulieribus praedicandi potestatem sa- ciens , in nocturnis conventiculis, suis sectatoribus turpiter commisceri permittens. l lures ex eis capti, qu rum unus sicie ad iaciem Deum ali qui gloriabatur, edito revelationum libro, in quo pluies errores inserti contra , S. Trinitatem , contra Ecclesiam , contra Prslatos. De hachaeresi copiositus scribit Berninusse
POENi TeNTiARii, secta sunt Mol- XV. les Consessionis lae , qui anno 1 S39. si plena crassissimos errores immiscuerunt circa doctrinam de Poenitentia. Hae de re libricus accusat itembergenses, & Lipsenses . PLpueti ANI , sive PE Pu ZITAE', II. a quodam: Oppido , quod P pura n minatur, sunt appellati; est autem Insura , ut testatur S. Epiphanius, civitas quoa deserta in Phrygia, que adeo in honore habebatur apud P pu ianos, ut eam Ierusalem nominnarent ; Θc somniabant, Christum sub specie s inae in ea civitate r velatum suisse: ex quo tantam mΗ-lieribus tribuebant dignitatem , ut etiam Sacerdotio honorarentur. Fue- lrunt autem Pepti ita , secta Montani- istae, imo ipsi is Montanistas, etiam Pe- puet itas fuisse nuncupatos, asserit Ni
nand .PERA Ticus Eustria Arns , a quo In Peratae vocati, sunt prodiit ex schola Simonis Magi. socios habuit Ademum& Carisium test Theodoreto, haere- llic. fabul. lib. i. Hi omnes in ca see- lrunt sententia, ut dicerent unum esse l
87쪽
mundum, tripertito divisum , & unam quidem partem, elle veluti quendam maguum sentem, qui potest in infinitum dividi , & hunc vocant bonum
persectium paternum . Secundum vero, potentiarum infinitarum multitudinem. Tertium,specialem. Primum sontem appellant ingenitum . Hos
sontes, nominant tres Deos, tres homines , tres rationes . tres mentes :& tempore Herodis, asserunt desidendisse ex illis Dialibus quendam triplicis naturae homi ncm tricorporeum ,
triplici potestate preditum,qui Christi is vocatur . Plura alia deliramenta,etiam de Christo effutiunt, quς recenset Theodoretus loco citato. I. PLRvAMus . In regno Pcrvano inventus est insignis Theologiae proicisor, illic pro oraculo habitus, quidum Gentinae cuju sdam, diabolica ex tisi mundo illudentis, iamiliaritati se addixisset, eamque de profundissimis Theologiae quaestionibus consuluisset,
ab ea usque adeo dementatus est, ut sibi in mentem induceret, se miracula perpetrare , & non minus erronea S, tuam ridiculas propositiones c nune lavit, in quibus sustinendis cum induratus periisteret, ab Inquisitoribtis condemnatus, tandem igni traditus suit. Ex Spond- ann. I S 3 . i. Dicebat datum sibi a Deo Angelum, a quo quidquid vellet, ad disteret 2. Se singulari Dei familiaritate potituta esse. 3. Immediate cum Deo se collo
. Regem se futurum, ac Summum Pontificem , translata in regi Ones Per vanas Sede Apostolica. s. Se obtinuis Ie sanctitatem Angelorum , & Apostolos sanctitate antecellere .
unionem hypostaticam , se vero eam recusasse. 7. Se mundi redemptorem constitutuni filisse secundum efficaciam , cum Jesus Christiis tantum fuerit secundum sui icientiam .i 3. Universum statum Ecclesiastii cum abrogatum iri, se vero alias le-l ges conditurum , quibus Clericoruml eoelibatus tollendus , uxorum multitudo concedenda ,& constendi ne-j cessitas excludenda . Haec deliria limi minis sui impotis sunt, ut nemo non videt. Ideo satis se ipsis reproban
PETit A Nus , Pseudo-Episcopus Cirtensis in Africa , mediocris litoraturae, vixit temporibus D. Augustini, qui eundem consutavit, si, luens argumenta , & bphissmata , qu .e Petilianus, Donati larum primipilus proposuit in cerebri conserentia, habita a Donat illis eu Orthodoxis, an . qi i. cui intersuit pro parte Catholica D. Augustinus. Praeter Donatis laria in errores, docebat Petilianus. i. Malos Sacerdotes non conficere vera Sacramenta . R. verbo AI-ber es. a. Eos,qui se pro peccato interimunt , debere inter martyres nuncupari, eo quod in se puniant, quod se dolent commisite . R. verbo C Gm temones. Tum quia non licet privata potes late occidere quemquam :ergo a sortiori neque licet occidere se ipsium. I una quia non hominis, sed Dei est martyrii voluntas, quia seri, iudo, & charitas, quae ad martyrium sent necessaria,sinit a Deo. Ipsis etiam
lumine naturae docemur, nos vitae,& mortis nostrae potestare in non habere , sed ibi iam Deum . Quare sui occisionem, etiam Ethnici PhiloQphi
detestabantur , ut pravissimulta crimen ; quamvis illam ex motivo, quod videretur honestum , quis luam Oppeteret. Vide Macrob. in Somn. Scipion. 3. Eandem est caciana tribuebat Baptismo Joannis, ac Baptishio Christi . R. Matth. I. Item Matth. 21. Adt. Apon. i. & iti Tum qifaJoannes a se bapi iratos , iterum a Christo re. baptigandos docuit, quod fuisset superfluum, si eadem suillet est caci , tam in uno , quam in alio Bapti suo . Tuni quia Baptismus Joannis non au
88쪽
XII. VI. VII. VII. XII. serebat peccatum originale, ut colligitur ex ipso Joanne, qui videns Imsum ad se venientem, dixit : Ecce qui tollit peccata . Ego βυιizo vos aquae Ele baptizabit vos Spiritu sancto. Unde baptizatos Ioanne, baptizabant Apostoli, in Aetib. Apost. PETRO BRust Am, sic dicti a P tro de Muis. Vide in litera B, verbo
ra congerit Baronius ab ann. 3i8.u'; ad annu 136. Secta fuit Eutychianus,& Acephalus. In E Iesiam Romanam summo odio excandescens, ejusdem decreta abolere pro viribus studuit Sanctorum inimicissimus, eorum imagines exturbavit, unius Diostori simulacrum veneraturus . In Monachos Syriae excitata persecutione, crudeliter eosdem vexavit. In Synodo Constant inopolitana , sub Menna Epistopo congregata anno II 6. condemnatus suit. PETRus Mo NOTHELITA, circa
medium seculi septimi in sedem . Alexandrinam intrusius, Monothelicini fautor; procurante Martino primo Romano Pontifice, a Sede , quam iniuste occupabat, it expulsus. PETRus, in Ecclesa Constantinopolitana sese ipiendorum hospitum munere insignitus , hqrericus Mon thelita, in Pyrrhi pariter Monoth llitae locum subrogatus, ut Callislici faciem prς serret, datis subdolis li- iteris ad Martinum Pontificem , in , communionem recipi petiit: sed ejus petitio , utpote subdola, rejecta fuit. Hortatus autem a Pontifice , ut veram fidem profiteretur, respondit ad eundem per literas, in quibus corru- lpit testimonia Patrum , ut haeresim tuam commendaret. Anno 636. in sua impietate decessit. Ex Baronio . PETRus LoΜRARDus, Parisiensis Episcopus, vir admodum ceIebris, qui in unum volumen Theologicas Patrum sententias collegit, unde &Sententiarum Magister meruit appellari , atque primi nominis Theolo- igos , ut S. Thomam, S. Bonaventu- iram, Scotum, habuit Commentatores . Is ergo male videbatur seruire
de Christo, licens, quod Christus secundum quod est homo , non est aliquid ; quod ita intellexisse reor, ut significaret, Christum, in quantum homo est, non esse uuum quid, & hoc aliquid, ut antiquiores Philo phi I quebantur, hoc est, subsessens es entia . Propterea accusatus post mortem in Conc. Lateran. III. an. I 79. reini sit Pontifex Alexander III. examen causs ad Senonensein Episcopum, qui juxta sibi praestriptum, coacto Concilio Parisis, errorem illum
damnavit, ut testatur Mathaeus Paris in Histor. Anglican. Henrico II. Rege . Tamen cum Romana. Ecclesia iudicium non tulerit, manet excusationi locus. Nam sensius Lombardiis recte potuit esse: cilicet, Christum in quantum hominem, non esse humanum sippositum, quod facile explicari minus cauth potuit per nomen aliquid , aut hoc aliquid more Philasiophorunt. Pos ea accusatus suita Joachim Abbate , in Lateranensi Cone. sub Innoc. III. ubi compertum fuit, sensum Lombardi sanum fuisse, atque adversa Pachimi opinio reprobata . Habet tamen Magister via
ginti & sex loca , qus a discipulis relinciuntur; simique additae volumini
Sententiarum adnotationes illorum, propter eos,qui aut minus sciunt, aut minus caute legunν.
PETRus de ARANDA, Qb AIexandro, VI. Episcopus Calaguritanus, de haeresi infamatus , crimine probato, omni dignitate privatur , dc in lCastro S. Angeli conjicitur. Mus dog
Legem Mosaicam habere unum Principem , Christianam vero tres, lscilicet Patrem, Filium, Sc Spiritum i
a. Christum passum non esse, si est Deus; ac proinde orando dicebat, lGAria Patri, non adjiciens Filio, & φSpiritui sancto I. Indulgentias nihil esse , vel Operari, sed inventas. a Patribus pro
89쪽
q. Non esse Inseritum , vel f Purgatorium , sed tant a Paradisum. I. Antequam celebraret , prandebat, & diebus ab Ecclesia prohibitis carnes comedebat. uos omnes errores, jam alibi in hoc opere confutatos exhibuimus , & refert Spond. ann. tq98. PETRus D REsEN sis, in Saxia
ortus, Patria, & oppido Dresensi in
Misinia, Waldensum erroribus insc-istus, cognita ejus haeresi, a Patria fuit expulsus, circa annum Ira, prO- inde Pragam fugiens, ut victitaret, ibidem puerorum instituendorum curam sustepit. Pacis luis, de quo suo Io coactum, ad praevaricationem induxit, & universam Bobemiam corrupiz,dicens, communionem ex Christi praxepio sub utraque specie,etiam laicis exhibendam , & eos, qui sub utraque specie non suseiperent, graviter peccare . R. primo, quia nullum extat praeceptum Divinum communicandi sub utraque sipucie. Secundo, totus ,& integer Christus tana continetur sub una specie, quam sub alia. Tertio, communicantes tantum sub una sipecie, nulla gratia, ad salutem necessaria defraudantur . Quarto denique, Ecclesia prascribendo, ut laici, & Clerici non conscientes , subpanis tantummodo specie communicarent , ad hoc stabiliendum justis causis, & rationibus addusta suit, &merito ; nam ut Trident. Concilium
testat per iuὸ in Eccle si fuisse, ui in Sacramentora dne stione alva Eurumsubsantio, ea patueret, vel
mutaret, quae cJpientium utilis tu , seu i crum Sacramentorum ve. neraIuni, pro rerum , temporum, sicorum parietate magis expedire judicurei . suare a sensandu 3-ter Eulesa , hanc suam in a munia
Dratione Sacramentorum auctoritatem De/t οὐ initio Christianae V. l gionis non infrequens utriusque ne-l rari u fuisset: tamen progressu tem- torii, loti μὰ Dis mutata illa con- tuetudine, erazibui ct justi curessi ad m, hanc consuetudine ubaia iter perae communieani approboic, ch pro lege habendam decreetis, quam reprobare, aut siue i us Mele ar c Horiture pro DNIo mutare non licet. Causite autem ille , vel rationes , quae adduxerunt Ecclesiam ad supprimendum pro laicis usum calicis, talessent . Primo , uniformitas inter fideles omncs observa la : Patres enita Constantienses,&Basileenses innuunt, sua aetate jam a longo tempore receptum invaluisse morem, communicandi sub una specie. Secundo, periculum effusionis , & irreverentiae in Sanctissimum Sa ramentum . Tertio, di 15cultas diu asservandi vini speciem, pro communione ins 1 m rum. Quarib, multorum a vino bibendo , 8c in eodem cum multis aliis alice, abhorrens indoles. Quinto, penuria vini in multis regionibuώ. Sexto denique, haereticorum pervicacia , obstinate contendentium utramque speciem iure Divino esse ad Sacramenti substantiam necessariam . His non obstantibus ad frequentes, R *pius iteratas Gallorum, SI Germanorum expostulationes de restituendo Calicis usu, Concilium Tridentinum rem totam summi Ponti scis prudentiae, ac sapientiae commist, ut videre est se Ii. 22. in fine :intacto tamen Cliristianissimorun
Galliae Regum privilegio , qui, die qua inaugurantur, Eucharistiam sub utraque specie percipiunt. De Petro lDresensi agit aeneas Sylvius in hist.
de Caletissae Causarii. PETRus JOANNis, vixit seculo j XII. duodecimo, quo seculo iam cadente ldecessit. Inter haeresiarcas recensitus a Prateolo; jussu Coelestini tertii, ejus ossa exhumata, de igni tradita suerunt , elusique errores in Concilio Viennenti, sub Clemente Papa U. iterum damnati fuerunt , quia sorte iteruns ab aliquo, de novo excitabantur . Primus est, qui ausus suit Ro-
90쪽
manum Pontificem Antichristi nomine impetere . i. Docuit, animam rationalem non esse sermam hominis. R. Ex COncit. Lateran. I. celebrato anno III a. sessi 8. ubi legitur : Ciam anima nou
ire humani corporis sermo exoratere. Tum quia, si anima rationalis non esset serma hominis, homo non esset animal rationale; est enim rationalis a forma, stilicet anima rati nati, quam habet . Tum quia, i anima rationalis non esset serma hominis, frustra poneretur in homine; at Petrus Ioannis concedit esse in homine animam rationalem , quo ergo iure negat hanc esse sermani hominis ZTum quia, si serma hominis non esset anima rationalis, homo non differreta pecude, plusquam leo disserat a
2. Docet, Apostolos non praedicame Euangelium Christi juxta spiritualem intelligentiam , sed tantum secundum literam . R. Ex Act.Apost.& Ecclesiasticis historiis, ex quibus colligitur, Apostolos praedicasse secundum spiritualem intelligem aEuangeliu, eu n sensus literatis I u n- gelii plura siub se claudit mysteria, ocplura intelligenda tantum cpiritualiter ex intentione Christi; maxime leum Christus ut plurimum loquutus lsit in parabolis. Negat in Bapti suo insundi
ullam gratiam : R. verbo Armens, contra quos probatum est Sacramentaeon serre gratiam.
. Asserit, Christum, cum adhuc esset vivus, istinuisse vulnus lan- lceae . R. ex aperto testimonio Euan- lgelii Joannis, ubi historia pastionis si Christi perhibetur his verbis: Ad Id- lisum omes eum venissent, ut et D iderunt eum jσm mortuum, unus mi- lluam lancea iram ejus operuit, G ll eontinuo exivit sanguis, di aqua . t s. Per Babylonem , universam l' Ecclesiam Romanam intelligit e per lAntichristum vero,Summum Pontifi- lcem . Circa qus conssile, quae infra ldicta sunt ver Purus Ioa is inis . l
l PETRus MARTΥR , cognomen- I XVIto Vermilli, licet Petrus Martyr,mu- ltato cognomine, nuncupari voluerit, natione Florentinus, regularem vitam professus , Grscae linguae expertus, Patavii studiis Philosephicis imbutus , Theologicis vero Bononiae, dicendi facundia in lignis,in celebrem Concionatorem evasit e ex lectione operum Zuinglii, & Buceri Neapoli contaminatus , ibidem cum Ioanne
Valdes Hispano , & secta Luth rano , inita amicitia , Protestantibus
adhaerere coepit, & per secretas concinnes, plures etiam consipicuos viros
Luthero lucrari enitens, de haeres accusatur . Neapoli auigiens , Lucam se contulit, ubi quatuor praecipuos viros pervertit, & Qcios in , t apostasi habuit, una cum Bernardino Ochimo, qui Onan s ad hareticos ini Helvetia conigerunt . Petrus, ma- dente Bucero , Strasburgi publice pridicationis munere assiimpio, M l nialem in uxorem duxit, S vir magni nominis inter Protestantes evast; l di inde in Angliam vocatus, ut in s Oxsordiens univcrstate doceret, as Maria Regina Catholica , mortuo li Eduardo haeretico, qui Petrum vocaverat , statim Anglia expulsus, iterum ad Helucticos remeavit, & POL sin iacensi colloquio,habito ann. i 361. interfuit . Sed cum a Calvinistis circa Eucharistiana distentiret , ab ipsis Calvinistis veneno intersiectum fuisse, Tiguri, sunt qui asserant, anno IS I a. , cu D plura opera ad stas blasphemias
si istinendas , & propaganda, seripsssi fist. Brentium, Sc Bullingerium potissmum Antagonistas habuit, contra
quorum doctrinam etiam calamum
acuit . Ex Spondano anno IJq7. l i. Dixit, Christi corpus nec rea-ll liter, nec sacramentaliter esse pollesiub speciebus Eucharisticis; cum neque per Dci potentiam idem corpus eici possi in pluribus locis. R. verbo A baptistae v verbo Tncerus. Idem laurem corpus , per Dei potentiam , lesse posse pluribus in locis, diserte lprobant Philosephi; quatenus nullum legentiale impossibilitatis principium