장음표시 사용
191쪽
tam deplorada, quain orationibus prosequeda reor: non moestificandani lachrymis tuis,sed magis oblationibus animam eius domino comendadam arbitror. Rursus de obitu Theotae de obi dosij Imperatoris: Dilexi inquit viru,& praesumo de domitu a b d no,quod suscipiat vocem orationis meae,qua prosequor animam pia:da requie sertio tuo Theodosio:illo couertatur anima eius unde descendit,ubi mortis aculeii sentire non possit, ubi cognoscat mortem hanc non hominis fine esse,sed culpae.
Austust. iii Augxι linum reuertamur, hic in Enchiridio ad Enehis Laurentium in quo opusculo beatus ille pater existimat
Li.retriata sediligenter esse complexu quomodo sit colendus deus . praeterea Dulci iij quaestionibus respondens, denique in eo suis. μ/ς quem citauimus libro, de cura pro mortuis agenda, hanc Lib. de eu rem no obiter,sed ex professo tractans ex catholica & orthora Omor. doxa traditione diffinit, triplicem esse, dum in hoc corpore gςx' vivitur,vivendi modum. Vn uni tam bonum,ut haec post mortem no requirat,in quo Apostoli & sancti dei martyres,quum
hinc descenderent,inuenti sunt. Alterii tam malum,ut ei non
prosint ista post mortem,qualis est eorum,qui etsi Christi la- η ς'i' uacro in ecclesia baptizati, nec ab ullo schismate vel haeresi praecisi sint in lethalibus tamen criminibus quae nulla poenitentia diluunt usq; ad ultimu huius vitae diem pertinacissi-Ephe. . me perseuerant,de quibus A postolus dixit :Qupnia regnum
Dei non possidebui. Tertium vero,veluti medium quendam vivendi donu:nec tam bonum,ut non requirat ista post mo tem, nec tam malit,ut ei non prosint ista post morte qualis est corii qui poenitetes in fide,& cofessione Christi obdormiunt, Assert.Au necdum tame peccati reliquijs penitus expurgatis,quos non ii iiari, in ζζdibile inperigne quenda purgatorita expiari.certe conism post stat eos Planto magis minusve bona pereuntia dilexerunt, mortem. tanto tardius citiusve saluari,qui sane tales sunt,ut merita sibi in hac vita copararint, ut eis haec post morte prodesse ponsint nimiru meritu fidei,quod promissione habet comunio . nis sanctorum,quemadmodu superius abude declaratum est. Respodet Vum igitur aduersarii nobis obi j ciui, nos nostrista
tum aut subleuari actibus aut grauari, Pauli Apostoli
sentetiam citantes, cum inquit:Omnes enim astabiamus ante tribunal Christi ut referat unusquisque secundum
ea,quae per corpus gessit,sive bonum siue malum : respondet
192쪽
Augustinus: Ea quae pro defunctis comedandis frequetat ec- August. Aelia huic apostolicae sententiae nequaqua cile aduersa.Fat mur enim plane,hic omne meritum comparari,quo post hac vitam possit releuari quisquam vel grauari,quod nemo recte speret, se id quod hic neglexit, quum obierit,apud Deu pro- Quibus demeriturum. Ergo si meritu per quod ista prosunt,nullucom- functis, riparatum est in hac vita,frustra quaeritur post hanc vitam.Sin comparatum est fit ut aliquid adiuuet illa defunctos,quae post obdormitionem pro eis religiose facta fuerint,ita ut neq; ina 'niter ecclesia,vel suorum cura,pro defunctis, quod potuerit, religionis impendat,& tamen ferat unusquisq; secundum ea Matth.16. quae gessit per corpus,sive bonum siue malum,reddete domi- Rom. no vnicuiq; secundum opera eius:vt enim hoc quod impenditur,possit eis prodesse post corpus,in ea vita est acquisitum, quam gesserunt in corpore.Breuiter,genere vitae quod gessit quis': per corpus, efficitur ut prosint vel non prosint, quaecunq; pro illo pie fiunt,quum reliquerit corpus. NEc tamen ideo,quia non omnibus prosunt haec pieta- Oramus piis officia, non debemus pro omnibus,qui in signo fi- Qm nimu
dei decesserunt,orare.Nam ut idem beatus pater rix Id iddeerquum sacrificia siue altaris,sive quarumcuq; eleemosynarum, serunt. pro baptizatis defunctis omnibus offeruntur,pro valde bonis gratiaru actiones sunt,pro non valde malis propitiationes sunt,pro valde malis, etiam si nulla sunt adiumenta mortuor tam,qualescunq; tamen vivorum consolationes sunt.Certe charitas Christiana,virtus est mire efficax& ampla quae se non continet,quin&pro vitiis& defunctis sit solicita,ita ut commembra nostra ex hoc seculo emigrantia,pia prece domino commedet:quam nostram pietatem,charitatis fructum Aug.ibid. apud Deum, inanem esse quis dicere ausit3Vod vero synaxeos ratio postulet in Missa potissimii, animarum commemorationem fieri, Augustinus alibi declarat: Piorum inquit animae mortuorum non seq. separantur ab ecclesia,quae etiam nunc est regnu Christi :alioqui nec ad altare Dei fieret eorum memoria in communicatione corporis Christi, quod tame pie fieri quis dubitet3Re- Ide ad B cte enim pro eis offertur corpus Christi qui inebra sunt Chri niu ςPsti. Et quum conuiuium domini,vnitas sit corporis Christi, h=b squis ab illius participatione animas pioru excludat,qui mem
193쪽
bra sunt corporis eiust Vide vero quam diligenter pietatem istam idem A ugusΗ-nus libro s. Confessionum commendet,ubi reperies quemadmodum pro Monica matre sacrificiu preiij nostri obtulerit,' qua3 preces fuderit quantis praeconi js pia Monicae desideria prosequatur. Illa inquit imminete die resolutionis suae,tantummodo memoriam sui,ad altare tuum, o Christe, fieri d siderauit,cui nulli us diei praetermissioneseruierat,vnde sciret vineimii, Victim in sei redin ,qua deletum est chirographum iri Ch isto qI Od Qx' contrarium nobis, qua triumphatus est hostis copudiabolum. tan delicta nostra, & quaerens quod obijciat, & nihil inueniens in illo in quo vincimus.Ad cuius pretij nostri sacrame- . tum ligauit ancilla tua anima sua vinculo fidei: nemo a protectione tua dirumpateain. Haec ille. Nec contentus, quod ipse parentes pijs precibus domino commedasset, orat ut idem perpetuo faciant, qui sua legerint. Inspira inquit)doinine Deus meus,inspira seruis tuis,fratri bus meis,filijs tuis, dominis meis,quibus & voce dc corde & literis seruio, ut quotquot haec legerint,meminerint ad altare tuum Monicae familia tuae cum Patricio quondam eius coniuge,per quorum carnem introduxistime in hanc vitam. Meminerim cum affectu pio parentum meorum in hac luce transitoria, & patrum meorum, sub te patre, in matre catholica &ciuium meoru in aeterna Hierusalem, cui suspirat peregrina-Ekt his, xio pQpuli tui ab exitu usque ad reditum, ut quod illa a me popostiditio potat extremu, uberius illi praestetur in multorii orationi- ivlonicae. bus,tam per cosessiones quam per orationes meas. Hactenus Augustiae Augustinus. moh ei Orro duo sunt,quie hic beatus pater requirit,ut suppli-α shq l cati ones istae spiritibus mortuorum prosint.Primum,ut Item de a- A. sant recta fide ac pietate, ut scilicet verbis recordantis nima & e- & precantis affectus accedat, sine quo nec externa suppli, dip is 2 caxio,nec exanimorum corporum in quamlibet sanctis locis seq. deposito, vllas suppetias animabus ferunt. Secundo, ut tales Et adUin. fuerint defuncti, qui quum viverent,ut haec sibi postea pro- Vict-li-3-c desse possent,meruerunt. Quoru inquit animas pietatem Iu ecie .e xlimViuζntium releuari,qiuim pro illis sacrificium mediato ioj. ris offertur vel eleemosynae in ecclesia fiunt,omnino negan-Canon. dum non est. Quo fit ut in Canone non pro quibustibet, sed
194쪽
tantum pro his,qui nos praecesserunt cum signo sdei, & dormiunt in somno pacis, sacerdos oret.Nam ut Augustinus ali , ψ bi ait nec credenduin, ii ecdocendiu nec escendu est,sacrificium Christianoru pro ijs qui non baptizati, de corpore exie 'Tunt,offerendu, sed tantum pro eis qui membra sunt Christi. Duersarij itaq; iniuriacalumniatur ac fingunt ortho- Aduos doxos dicere, se hoc facrificium etiam mortui appliς4 d. -- re,seque illis remissionein culpae & poenae,& quidem ex tui. Opere operato mereri, seq; mortuis liberatione a poenas purgatori j suis meritis ac virtute polliceri. Na in Canone nulla Canon qπ-eiuscemodi applicationis maxime quae sine fide fiat iuilla me P νψμμx'. riti sacerdotis, nulla pollicitationis humanae mentio fit, sed itota actio & oratio,ex fide& charitate proficiscens ,soli indulgentiae Dei innititur, & per Christum dominum omnia quae petuntur, cocedi deprecatur. Quin vi Canon omnem meriti humani praesumptione excluderet,oratione statim subsequenα es, te in qualterum pia ac religiosa sanctorum commemoratio ni praesum fit)sic habet: Intra quorum nos consortisi non aestimator me- ptione exriti,sed veniae quaesumus largitor admitte per Christu domi studi num nostru . Ecclesia ergo quemadmodu pro vivis, ita & prospititibus defunctorusacrificium mediatoris osseit,id est,paL itione domini Deo repraesentat,illosq; pia oratione propitia tioni tanti sacrifici j semel oblati come lat firmissime credens,
quod hoc sacrificiu in cruce oblatu tum vivis tum fide defunctis ad relaxationem proiit.Quod Innocetius tertius recte ac Inno.' de grauiter sic explicauit: orat inquit pia mater eccletia, n5λ- tum pro vivis, sed etiam pro defunctis,& eos sacrae oblationis nimirum in cruce factae) intercessioni comendat, certissime credens quod sanguis ille pretiosus. qui pro multis effusus est in remissionem peccatorsi non solum ad salute viventium,verumetiam ad absolutionem valeat mortuorum. Quae Omnia in Concilio Cabilonensi dubio procul diligetissime expensa sint in quo inter alia sic statutu legimus: Visum prae erea DP visui n. de his est ut in omnibus Missarum solennibus pro spiritibus de cose. diai. functo ruin loco competenti, in ecclesia ad dominum deprecetur.Sicut enim nulla dies excipitur, qua non pro viventibus,& pro quibustibet necessitatibus dominu deprecetur, ita nimirum nulla dies excipi debet, quin pro animabus fidelium preces domino in missarum solennibus fundantur.
195쪽
VIdes quantis testimonijs, ecclesiis vetustissimus perinde
ac pietissimus ritus astruatur, quem ob solos abusus matio ἡ., lorum sacerdotum hoc diuinissimuni sacramentum&Missae mysteri uin prophanantiu,sugillari no oportuit,multo minus tolli.Fuerunt & diui Augustini,imo sanctoru Apostolorum tempore, qui hoc sacrameto ac sacrificio abuterentur. propterea tame neq; sacraineto, neq; sacrificio quid detractu est,sed abusus tantii damnatus est. A busum Corinthioru damnat Apostolus I. Corint. xi. A busum simile damnat Augusti Augustiadnus ad Aureliu de coercenda temulentia & contentione,scri-
do. d. id, b γ,Vbi Grietates &luxuriosa conuiuia in templis ac coemetemuleria. teri j ,tanquam maxima foeditatem ac turpitudine insectatur, Sacrificia iubetq; ut oblationes pro spiritibus dormientium quas vere Pro mor- aliquid adiuuare credendii est super ipsas memorias non sint modo otia omnibus petentibus sine typo,& cum alacrita serenda.yte praebeantur, neq; vendatur. Sed si quis aliquid pecuniae o ferre voluerit,id ut in praesenti pauperibus erogetur.Quod si fiat,nec superstites deserere videbuntur memorias suorum, &id celebrabitur in ecclesia,quod pie & honeste celebratur. Interim tamen ecclesiae ministro,suo officio recte ac pie fungenti,quod suu est no adimimus. Atq; hic erat tenenda eiusde beati patris doctrina,qui in eadem epistola sanctissime cosuluit,eiuscemodi malum auferendu non aspere, sed sicut scriptum est)in spiritu lenitatis &mansuetudinis,non duriter, non imperioso modo,sed magis docendo quam iubendo, magis monendo quam minando. Sic enim agendu est cum multitudine
peccantium. Seueritas aute exercenda est in peccato paucoru.
Et si quid minamur,id vi cu dolore fiat,de scripturis comminando vindictam futuram, ne nosipsi in nostra potestate, sed Deus in nostro sermone timeatur.Itaque eodem Augustino authore prius erant monendi spirituales, vel spiritualibus proximi, quorum authoritate & lenissimis quidem, sed in- statissimis admonitionibus caetera multitudo frangatur.Haec
ille. Cuius doctrina& nos sequuti in canonibus Concilij nostri prouincialis sub titulo de Eucharistia, hosce abusus paulo
latius indicauimus,& quod in nobis est correximus.
Epilogui. HX HS Omnibus pius lector facile deprehendet saerifieij
iugis rationem,quod ecclesia ab Apostolis acceptu,toto a terrarum orbe religiose celebrat,non desitura celebrare,
196쪽
donee Christus redierit iudicareuiuosdi mortuos: facile quo queiudicabit, num aduersarij recte faciat qui hoc sacrificium
ab ecclesia auferre,&sacerrimuillum canonem diuini plenum mysterij Theonino dente lacerare, atque e medio tollerent- tantur. Praeterea num Christiana erga orthodoxos charitate rutantur,qui ipsos nihil tale cogitates,grauissimo crimine insimulant, quali scalicet Christum denuo crucifigant,eiusq; beneficium obscurent,nimirum quod ut illi fingunt oblationi in cruce facita, satisfactionem pro peccatis nostris detrahant, ac suo operi asscribant. Et ut caetera quae de generali sacrifici j Tatione attulimus, omittamus, saltem id locupletissime nos ostendisse credimus,in hoc ecclesiae sacrificio adeo non obstu In sacrifiarari beneficiu Christi, ut eo potius quammaxime illustretur. o Mi
ac quam late pateat pulcherrime ostendatur,exponaturq;:α-
positum denic; & repraesentatu oculis & auribus,summa qua- m xime' dam pietatis dulcedine ingeratur,ac demum mente,per fidem lustratur.
& charitatem accedente,eximio ac incredibili cum fructu capiatur. In quo argumento etsi vel prolixiores, vel ineptiores fuerimus, quam susceptae institutionis modus ferre videatur, ignoscendum tamen nobis putamus, quibus hoc quammaxime in votis fuit,ut rem cognitu admodu necessariam, sed hae tempestate summa cum animaru iactura,ac ecclesiasticae vilitatis ac pacis detrimento,mire cotrouersam ac obscurata quod
in nobis est expediremus. Quod si aliqua ex partefactum est, soli Deo gratia:fin secus, luculetiorem ecclesiae diffinitionem
cui haec omnia libenter submittimus ex animo optamus. IAm ad susceptae institutionis ordinem reuertamur. Cere-morijs itaque quae circa sacrosancte Eucharistiae conse- 'ctionem & distributione totius ecclesiae consensu adhibentur, aliqua saltem ex parte explicatis, nunc de virtute & efficacia huius sacramenti dicendum occurrit. Quanquam vero ex Dς Virtu superioribus satis superqtie deprehendatur, quae tanti sacra- ei si a menti vis & efficacia sit,tamen quia hinc tota sacrameti v tili- menti Eu ras pendet, ut non solum sciamus quidnam sit ipsum sacra- charisti ementum,sed & quaesit causa institutionis,&qui sint eius fru- - .ctustis, Hoc enim solum nobis prodest, ut sciamus quem fructum ex sacramenti sumptione capere debeamus Idcirco quambreuissime epilogi in morem,institur opis huius sacramenti rationem & virtutem repetemus 1 i Princi
197쪽
Principalis ergo huius sacramenti virtus est, ut qui sumit hoc sacramentia carnis & sanguinis domini,ita cum ipso coniugatur, ut Christus in ipso,& ipse in Christo inueniatur, quemadmodum ipse dixit: Qui manducat meam carnem 3c bibit meum sanguinem, in me manet, & ego in illo. Perceptione enim huius sacrameti quae recta fide fit ipsum filiu Dei suscipimus, ac Christi corpus & membra efficimur. Et quia Christum suscipimus, thesaurum illum percipimus, in quo iidi i Omnia p cata remittuntur, in quo mors aboletur, in quo Ioau.5 Vita nobis communicatur. Vivificat quide Dei verbu, quemadmodum apostoli senierunt, Domino dicentes: Domine, quo ibimus ξ verba vitae aeternae habes. Sed non minus vivificat Christi corpus,omnipotenti verbo a quo uniuersa viui- Caro Chri ficantur coniunctu. Caro enim saluatoris verbo Dei quod si vivifi- naturaliter vita est conlucta,uiuifica essecta est.Ergo quan-Cj lii. i. do ζ m in fide &charitate comedimus, tunc vita habemus concit. E 'nobis,illi carni coluncti, quae vita effecta eae Hac de causa
phesi- Christus in exuscitandis mortuis,non solummodo verbo ut Matth-s Deus utebatur, veri etiam carnem suam veluti coopera-Luetj'tricem adhibebat,ac tactu mortuoS excitabat,ut ostederet corpus quoque suum vivificare posse.Quodsi solo tactu suo corrupta redintegrantur, quomodo no vivemus qui carne illam&gustamus & maducamusZReformabit enim omnino ad immortalitate suam participes sui. Porro oportuit ut no soliunanima per spiritu sanctu in beatam vitam ascenderet, verumetia vi rude atq; terrestre hoc corpus,cognato sibi gustu,tactu& cibo ad immortalitate reducereturmo quide ut qui corpus Augusicin Christi sumeret,iam statim ne temporali quidem morte moreretur,sed ne moreretur in aeternu.Propterea quu dixisset Christus: Qui manducat mea carnem & bibit meu sanguine, habet vitam aeterna: continuo subiecit, Et ego resuscitabo eu in nouissimo die:vt habeat interim secundu spiritum vita aeternam in pace & requie costientiae, ac tande caro etia eius vita aeterna non fraudetur,nimirum resuscitanda in nouissimo die.
UT autem quis contendat,caput Ioannis sextum de spiri
tuali manducatione tantum intelligedum,quod tamen sanctissimi patres etiam ad sacramentalem maducationem cum fide coniunctam accommodare non dubitarunt,
saltem is verba Christi, quibus hoc sacranaentum instituit ac, porri
198쪽
porrigit,intueatur: quae luce clarius ostendunt quid nobis inlloc facramento Christus exhibeat. Hoc inquit est corpus meum quod pro vobis tradetur: Hic est sanguis Novi testi menti qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum. Quibus verbis quid aliud Christus testatur quam se porrigere corpus suum pro nobis in ara crucis immolatum,& sangui. nem in remissionem dc absolutionem peccatorum nostro rima effusum Is ergo quem peccatorum suorum ex animo poenitet, subindeq: contrito & humiliato spiritu accedit, suauiterque recolit ac memoria recondit,quod pro se Christus corpus suum tradiderit, &sanguinem in remissionem peccatorum fuderit,atq; ita demum plena concepta fiducia hoc lacramentum percipit,is inquam certu pignus remissionis peccatorum, immortalitatis & vitae aeternae, capit. Quo enim alio pignore Christus de tantis donis nos certiores reddere potuit, quam inipartitione sui pretiosi corporis, inaestimabilis utiq; thesauri,quo nos sibi tanquam membra adiungit,ut ubi ipse sit illic & nos simus.Quemadmodu Hilarius dixit,Haec sacrameta suscepta facere,v t & Christus in nobis,& nos in Christo simus.O ineffabilem Dei benignitate, 6 suauissimu 1 umini Dei erga nos amorisfignus & testimoniu, quod Christono fuit fatisine pro nobis in mortem tradere,nisi & se nobis daret
in cibum ut in eo saluati & innovati, ex eo etia tanquam solido cibo vivamus ae grandescamus,atq; adeo in eum conuertamur, ab eo nunquam separandi, quemadmodum pientissime Augustinus in persona Christi:Cibus cinquit sum grandium.non tu me mutabis in te,sed tu mutaberis in me.
V Ide vero quanti & quam mirifici fructus hunc principa
lem Eucharistiae finem cosequantur. Nam in primis,qui per fidem intelligit,quomodo Christus se totum ei impartiat,& ineffabili charitate adiungat,is non potest non vicissim se totum Christo consecrare.Initio ergo quammaxime cauendum ducet, ne iam factus temptu Christi, corpus suum& animam corpori Christi iam coniuncta, rursus inquinet, polluat, ac peccatis prostituat. Nescitis inquit Apostolus quoniam corpora vestra membra sunt Christi Tollens ergo membra Christi,faciam membra meretricis 3 Absit.Non potestis mensae domini participes esse & mensae daemoniorum. Quae enim participatio iustitiae cum iniquitateraut quae socie
Matth. 26 Marc. I I. rin.IL Euchariastia certa
199쪽
tas lucis ad tenebrasZquae autem coniunctio Christi ad Belial Deinde curat is, ut cui Christus iam iactus in cibus,ipse rursus cibus Christi mundus inueniatur:id est,ut voluntati Christi se totum accommodet. Sic enim Christus cibatur. Hi vero tam insignes sacramenti fructus quammaxime in sanctis Dei eluxerunt, qui non tantum ab omni pollutione corporis & animae se continuerunt, sed& reciproco amore propter Christum corpora sua immanibus tormentis tradideriit, nemor- tibus quidem truculentissimis ab illo dimobiles. Vt unum vel lanatius. alterum exemplum asseramus, Ignatius ille martyr egregius ad bestias damnatus, ardore martyrij in haec verba prorupit: Frumentum Christi sum, dentibus bestiarum molar, ut panis Christi mundus inueniar. Ignes, cruces, bestiae,discerptiones membrorum ac totius corporis poenae, & omnia in me unum supplicia, diaboli arte quaesita, cumulentur,dummodo Iesum CLristum merear adipisci. Et ne eandem constantiam in sexus. Agnes. fragili desideres, Agnes virguncula, necdu terti umdecimviri Ambr - in aetatis annum egresti, vide quam ardet & aestuat, quam sexti
V -'ῖμ' tersecarne mundo & diabolo triumphat, huius pretiosissimi thesauri virtute: Discede cinquit ad tyranni filium foeda libidine aestuantem a me fomes peccati, nutrimentum facino- ris,pabulum mortis : Discede a me, quia iam ab alio amatore praeuenta sum. Et post pauca:Iam mel & lac ex ore eius suscepi,iam amplexibus eius castis astricta sum,iam corpus eius corpori meo sociatum est, & sanguis eius ornauit genas meas,cuius odore reuiuiscunt mortui, cuius tactu fouentur infirmi, cuius opes nunquam defici unt,cuiusq; diuitiae no decrescunt,
ipsi soli seruo fidem,ipsi me tota deuotione committo. Quid Laureti'. Laurentius Z Nunquid non is tibi bene faginatus fuisse vid i ' i 2 tiirnacesca,& calice probe inebriatust qui pro illius duu
cedine immanissima tormenta non sensit. Mansit in Christo usque ad tentationem,mansit usque ad tyrannicam interrogationem, mansit usque ad 4cerrimam comminationem,mansitusque ad peremptionem.Parum est,usque ad immanem excruciationem mansit. Nunquid hic tibi temere dixisse videtur ad Sixtum iam morti addi uuZ Quo progrederis sine filio pater, quo sacerdos sancte sine diacono properasΘTu nunquam sine ministro sacrificium offerre consueueras. Quid in me igitur displicuitpaternitati tuae t nunquid degenerem me probasti
200쪽
experire certe viruidoneuministru elegeris,cui comisisti dominici corporis & sanguinis distributionem. Certe Cypria- Cypriandinus testatur:Ab hoc sacram ento ne eos quide, qui inter illius tempestatis prosequutionu procellas lapsi essent,si tamen iam Christi nomen fortiter confiteretur,secludi dq; propterea, . Vt quos excitamus inquit S exhortamur ad praeliu, no inermes & nudos relinquamus, sed protectione sanguinis & corporis Christi muniamus. Et quum ad hoc fiat Eucharistia,ut
possit accipientibus esse tutela, quos tutoS esse contra aduer- sarium volumus, munimeto dominicae saturitatis armemus.
Et post pauca:Idoneus esse non potest ad martyrium, qui ab Ibidem ecclesia non armatur ad praelium,& mens descit,quam no re cepta Eucharistia erigit & accendit. Haec ille. Nos ergo mar- Bernar. in tyribus tanto inferiores, si tantum robur de nobis polliceri piat.a ha- non audemus,saltem hunc fructu ex Eucharistiae perceptione referre oportet, ut deinceps omnia peccatorum inquina- ecim D menta horreamus, & omnis sapor delectamentorum carna- mim. lium nobis sit quasi rancidum ,radensq; palatum acutae mordacitatis acetum.Solus vero Christus nobis sapiat,v t scilicet nihil aliud studeamus quam eius passionibuS communicare,& Cain conuersationem imitari,quam ipse gessit in vita. ET quo magis huius sacramenti virtus illustreuir ad caete August.de roriun etiam sacramentorum efficaciam conferenda est. Ἀέx fidei . Sub baptisinum quum exorci mur,quasi molimur :qua
do baptizamur, quasi conspergimur: quado spiritus sanaificationem accipimus quod in confirmatione fit) quasi coquimur : at in hoc sacramelo Christi panis efficimur. Item in baptismo omnis peccati reatus tollitur, chirographum damnationis nostrae deletur,& ea gratia nobis confertur, ne amodo nobis cocupiscentia, si volumus,noceat. In cofirmatione ad . Confirma uersus concupiscentia armamur.sed tamen ipsius cocupiscen- tio
tiae fomes no aufertur .Hic fomes,si rursus ut solet)esseris motibus ebulliat,& vel incogitantes vel no resistentes in peccatu praecipitet,post priora illa duo sacrameta quae no iterantur altera superest post naufragili tabula,nimitu poenitentia,essi- Poeniten-cax contra peccatum medicina,qua Deus lapiis peccatoribus,
ad se per fiducia misericordiae quae est in Christo Iesu exto .
to corde conuersis,peccata iterum condonare paratus est. Sed