장음표시 사용
251쪽
confessio nis varie acciPirur.
Roma. F eati, pacem habemus erga Deum, quemadmodum supra co-diosius tractatu est,& infra latius exponemus. Iam ad reliquas poenitentiae partes, Consessionem & Satisfactionem,
ERB V M Consessionis,inscripturis varie accipitur.Nam saepe est laudare seu gratias agere, ut plat.lxvj. Confiteantur tibi populi Deus. Et quod Christus ait Matthaei xj. Confiteor tibi pater domine coeli & terrae,quia abstodisti haeea sapientibus. reuelasti ea paruulis. Haec igitur cosessionihil aliud est,quam agnitio cum laude, seu laus&sanctificatio nominis Dei qua solius Dei gloriam praedicamus, nobis nihil tribuentes Me qua dictum est: Consessio S pulchritudo in conspectu eius,qua totam fiduciam in Deum reij cientes, quae Dei sunt,& v erbis & factis profitemur,non tantum in prosperis sed & in aduertitatum totius mundi conspectu constituti. i. Ioan. iiij.Quisquis consessus fuerit, quod Iesus Christus est
filius Dei,&c. item, Qui me confessus fuerit coram homini bus,confitebor & ego eum coram patre meo. Qtu autem negauerit me coram nominibus, negabo & ego ipiunt coram patre meo qui in coelis est. Ad hanc confessionem v bi res postulat non sufficit solus animus siue voluntas, hoc est, interior quaedam consessio, Verumetiam oris confessio flagitatatur,quae libera & inuicta esse debet. Corde enim creditur ad iustitiam ore autem confessio fit ad salutem, Roma.x.Hinc dicti sunt consessores,qui a consessione nominis Christi nulli; tormentis potuerunt dimoueri. Qui dum vitrerent, martyres diei nolebant, sed optabant, ut saltem in eis perm/neret tutaeonfessio, de qua dixit Apostolus: Certa bonum certamen s- dei, apprehende vitam aeternam, in q ua vocatus es,& confessus consessionem bonam coram multis testibus. Hic opponuntur lapsi, ac etiam hi qui verbis quidem Deum confitentur, factis autem negant. Secundo,confiteri, est simpliciter agnoscere quod vel 1ntus in animo latet, vel alicui Obijcitur,aut cuius incusatur: se- eundum quam significatione scriptura verbo costasionis pro
252쪽
co NpEss Io Ni tiragnitione cuiusibet rei,sed magis peccatorum,si uetissime utitur. Est autem triplex peccatorum cofessio. Vna interior, Triplex qua soli Deo nostra peccata confitemur, hoc est, qua coram peccatoruueo peccata ex antino agnoscimus, nostra opera mala cum conseisio. ingenti cordis dolore damnates, ac Dei misericordiam quaerentes,de qua dicitur psal.xxxj. Dixi, confitebor aduersus me iniustitia meam Domino, & tu remisisti impietatem peccati mei. Item psal. o. Quonia iniquitatem mea ego cognosco,&peccatum meum contra me in semper. Hanc interiorem cΟ - m. e .
fessionein gentes N infideles nobiscum ex parte communem patiene ad habuerunt,quod scilicet ad damnationem & professione pec Theo. iap-cati attinet.Nam quis tandem est hominum,quem quimitur cirς fit pitudine suam perpendit) sui non pudeat,qui se non accuseti R-- nimirum id operii telege naturali omniti cordibus inscripta, quae parit cogitationes accusantes ac defendetes.Sed quilin ad verum scopum non respexerint,peri jt illis omnis huius mentalis cosessionis fi uctus etsi O uidius, coissessis numen quod - Ouidius. dam patere dicat. Nam in primis nemo recte erratus suos co - Hilari'. inram Deo confitebitur, nisi qui proponat in posterum a pecca- Ps 3Itis discedere. Quid enim aliud est cotessio erroris, quam pro fessio desinendi ab errore Z Proinde gentes quae amictabant conscientias suas absq; voto vitam in melius c5mutandi confessionem fructu suo frustrabantur. Definendum enim a peccato est, ob quod peccati coepta confessio est, atq; ideo extra Chfrib.in v emam erant gentiles,qui peccatum quidcm agnouerunt sed loco ii agnitum non confitebantur. Deinde agnouerunt quidem illi xδxo- peccatum, sed praeter spem veniae & misericordiae. Quamobrem nulla inde ad eos redibat utilitas. Nam quid proderunt Iachrymae- fessio, si nulla adiit abolitionis fiduciaZEt quis potest a peccatis abstinere, detentus adhuc malo incredulita tis3Quemadmodum enim agricola ille,qui desperato fructuu Simile. prouentusegetes devastantia non arcebit: ita & ille qui con- tessionem quidem seminat, nihil lucri expectans, neutiquam dimouere studebit ea quae resipiscentiam corrumpunt. Ethni- Ethnici cis ergo haec confessio nihil profuit, quod de v lla expiatione ςxς b-nt culpae adeo nullam spem habuerunt, ut de ea ne cogitarent quidem .sed eis poena tantum fuit omnium grauis,aina,crimi- possenum admissbrum recordatio,quemadmodum idem ipse Ouidius testatur lib.j. de Ponto: in
253쪽
Poenitet inquit 5,si quid miserorum creditur vlli,
Poenitet,& facto torqueor ipse meo.
Quumq; sit exilium, magis est mihi culpa dolori, Eitq; pati poenam quam meruisse, manuS. Vt mihi di j faueant,quibus est manifestior ipse,
Poena potest demi, culpa perennis erit. Mors faciet certe,ne sim quum venerit exul, Ne non peccarim,mors quoque non faciet. . . Idem queritur Iuuenalis,quum ait: Exemplo quodcunque malo committitur,ipso Displicet authori.prima est haec vitio, quod se Iudice,nemo nocens absoluitur, improba quamuis Gratia fallacis praetoris vicerit urnain. Et iterum:
Euasisse putas quos diri conscia facti Mens sibi Mens habet attonitos,&surdo verbere caedit, solai R Oeeultum quatiens,animo tortore,flagellumimiserit ' Poena autem vehemens ac multo saeuior illis,ma. Quas Sc Seditius grauis inuenit & Radamanthus, Nocte diem suum gestare in pectore testem. Conseisio Itaque ea interior confessio, quae cum amarulenta agnitionex Uiqyr peceatorum ae veris doloribus, votu resipiscendi & spem i statior diligentiae coniuncta habet,proprie pioru est potissima utimcontritionis pars,atq; adeo verae cotritionis formatrix & effiChrysqq in giatrix:a qua tam secernuntur illi,qui neq; cum animae copianiψςψ ς tione & amaritudine, neq; cum peccatorii abolitione & spe indulgentiae suam malitiam agnoscunt,quam qui nimia desperatione obstupescunt,& bene & male vivere, iuxta ponentes, atq; adeo de suis malis gloriantes,qui nullo dolore aut metus irae Dei afficiuntur,sed securi suis voluptatibus indulgent,sicut irrationalia pecora, natura genita in capturam & perni-2. Petri a. ciem voluptatem existimantes diei delicias. Sic enim Petrus Apostolus homines illos impie lecuros describit quorum hoChrrso. in die plenus est orbis. Quanti enim sunt peccatores secured PDi- φ gentesZquanti rapiunt,& non volunt intelligere, quoniam1-que aguntZquanti deuastant viduas, de diripiunt pupillorum facultates quanti circumueniunt aliena matrimonia 3 quanti tribulant orphanos,& agnoscere nolunt superuenturam sibi calamitatemZInsuper fiducialiter,quae mala sunt,agunt: & sie
254쪽
nec ingemiscunt,nec lachrymam proferunt:neq; constentur, quos saluari est impossibile quod nec agnoscat facinora sua, Roniar. nec Dei iudicium prae oculis habeant. Galat. .
OPortebat autem & necessitatem & utilitatem huius Ad montametatis confessionis insuper & cofitendi ratione,populo nunquam n oia inculcare,quod veteres illi patres eonias io summo studio fecerunt. In primis diuus ille Chrysostomus, nem inte- qui consessionem eiusmodi, modo pie ac sedulo fiat, tanti se- morem cit,ut quibusdam ansam lubdubitalidi,num praeterea confessio illa sacramentalis seu secreta, quae facerdoti fit, necessaria fsit, praebuisse videatur. Certe tam est haec confessio necessaria, ut Deus non aliter nos iustificet,quam confessos. Deus est qui
gratis quidem iiistificat: Ego inquit apud Esaiam) sum ego Esa. s.
sunt ipse qui deleo iniquitates tuas propter me,& peccatorum tuorum no recordabor. Sed quia talis est misericordia domini, qua nolit nos abuti Deus,ut scilicet hac consequuti ,remis- o siores fiamus: idcirco quaerit & a nobis quiddam,non ut pretium iustificationis, sed ut adminiculu,quod tame ipse quoq; ' nobis per consensum cooperantibus,largitur,nimirum fidelem mentis cosessionem. Siquidem apud eundem prophetam . sequitur: Reduc me in memoriam,& iudicemur simul: narra Ibidem si quid habes vel, ut Septuaginta transtulerunt dic tu iniquitatra tuas, ut iustificeris. Huius confessionis fiducia fidelis ille rex David reposcit,ut Deus eum ab iniquitate sua lauet: Secundum inquit)multitudinem miserationum tuarum de- Psal. o. te iniquitatem meam. Vnde vero tantum beneficium praesumat,statim subiecit: Quoniam,inquies,iniquitate meam ego cognosco.Requirit autem Deus hac confessionem peccato- Cur Deus. rum nostrorum, non quod ignoret ea,quanuis non consessa: qui nihili' qua faciebas ea,praesto erat:quu admitteres,nouerat:sed quod aliter homo sentire non positi quid deus per misericordia illi nostram reconcesserit.Qui enim memor est cum I li peccatoriani suorum, quirat. erit & memor magnitudinis misericordiae dei. Qui v ero morborum suorum,veluti lethargo occupatus, obliuiscitur,quo tandem pacto misericordiae medicinam fideliter requiret aut accipiet Quamobrem Proverbiorum xviij. legimus: Iustus , prior accusator est sui. Et cap.xxvii j. Qui abstodit scelera sua, non dirigetur: qui autem confessus fuerit S reliquerit ea,misericordia consequetur.Non demoreris inquit Iesus Sirach Eςς'
255쪽
in errore impiorum: ante mortem confiterer a mortuo quasi nihil perit coni essio. Confiteberis vivens,vitiens & sanus con Chryso. in fiteberis,& gloriaberis in miserationibus illius. Atq; adeo sauac phs viris curae erat finietior ad Deum confessio ut 6 d lib., exi mea q iam credebat remissa, in memoriam reducerent, hoc scientes,quod etii culpa de praesentibus non haberent,recordationes tamen praeteritorum peccatorum & luctum animabus suis plurimum prodesse,vel ob id quod animae verecuindiam incutere,eamq; ad amore eius,qui tam multa & tam magna concessit prouocare possent,considerantes quia nisi miseratio eius subuenisset,lantum illud peccatorum pondus eos
Psatiar. inserni supplicijs macipasset. Proinde David rex,quanuis remissum iam tibi peccat um esset, nihilo secius tamen ille in conscietatia sua tanquam in imagine adulteri uni & homicidium depicta habebat. E t per singulos dies praeterita illam putredi-
Psalm. 10. nem intuens dicebat: Iniquitatem mea ego cognosco,& pe EsaiM 33. catum meum contra me est semper.Hinc illud Ezechiae: Recor.Timo I. gitabo tibi domine omnes annos meos in amaritudine ani- mae meae. Ad eundem modii Paulus Apostolus,etiam illa commemorat,quae per ignorantiam commissa gratia baptismi && consessio fidei aboleverat: Christus Iesus inquit venit in hunc mundii peccatores salvos facere,quoru primus ego sum. Galat.t. Et iterum:Et fidelem me existimauit,pones in ministerio,qui I. Cor. II prius blasphemus fui,& persecutor,& contumeliosus, supra modum persequens ecclesia Dei & expugnans eam,& qui non sum gignus vocari apostolus. Paulus ergo etiam illoru memiNostra so- nit,quorum erat venia consecutus.Nos vero nec ista record
cordi - mur,quae post baptismu commisimus: caeterii etsi aliquado ad recordationem venerimus,statim effugit cogitatio,& transimus ad alia,& nec integra quidem hora patimur animam nostra amictione moeroris huius astringi . Haec igitur causa est, quod mal1s addimus mala. Quid enim prohibet ubi nihil in tuitur, v bi nihil verecudiae nihil pudoris admittitur,ut no in omnes perditionis foueas demergamurZQuas ne incidamus, Ezec.2o. dominus apud Ezechiele saluberrima admonitione nos praemunit:Recordamini inquit viarum vestrarii & omniu scele. ru vestroru quibus polluti eratis &displicebit vobis in cospectu vestro in cuctis malitijs quas fecistis,& scietis quia ego dominus,quum benefecero vobis propter nome meum,non se
256쪽
ar cundu vias vestras malas, neq; secundu scelera vestra pessima.
DEbet itaq; haec confessio, quae mentalis est, sine inter- Consessio missione fieri.Nam haud multum differt ab illa ter mctalis delia poenitentiae in ecclesia actione quae quotidiana est i mei s4 de qua supra diximus nisi quod latius te porrigit,nempe ad ne heri-
quaelibet,non tantu leuia & quotidiana peccata. Porro si ora- Orationistio nostra ad Deum perpetua esse debet,orationis aute prae- Vi' insertim illius quam nos docuit Christus,vis tota in eo colistit, ut Dei bonitati omnia, nobis nihil tribuamus, Dei nomen sanctificemus,nos vero nostraq; opera coram deo accusemus 'ac damnemus, ad misericordiam eius perpetuo respicientes: consequens est,ut & haec confessio nunquam intermittcnda sit,quod haec consessio omnino sit aut oratio illa quam a nobis requirit deus,aut saltem orationis eius ipsissima medulla.
Quid enim aliud est confiteri Deo,quam displicere nobis,ib Confise ilius vel o omnipotentiam, sapientiam & bonitatem semper & Deo quid. ubique praedicare Pulchra paraenesi ustis est Augustinus in Augu. tib-psal. lxvj. Confiteantur inquit tibi populi Deus inuenerunt QRRGViam tuam. Confiteantur. ipsa cantatio,confessio est. eonfesta μ'e 'sio peccatorum tuorum,est virtutis Dei.tuam iniquitate confitere,gratiam Dei confitere.te accusa,illum glorifica: te reprehende, illum lauda : vi&ipse veniens,inueniat te punitorem tuum,ut exhibeat se tibi saluatorem tuum. HAec est autem Deo confitendi ratio ac modus. Peccata Ratio eon nostra Christus debita appellat Nos, Dei villicos,cum fitedi deo. quibus Deus sit positurus rationem. Ergo codex ratio- Matth 6-num nobis conscribendus est. Codicem habemus costientiam nostram:in hac peccata nostra & maiora & minora tanquam 'in libro scribere oportet, deinde confiteri, non tantum quia multa in no bis delicta sunt, verum & peccata sigillatim,idque frequentius, recensere,atque ante oculos ponere,& haec tanquam nuper admisia lugere. Ita enim & animae arrogantiam frangemus,frequentius eam de malis suis & viiijs commonentes,&cautela nobis ne ultra in eandem delicta incidamus acrior nascetur, ut interim taceamus hac confessione fidem Peccatum quammaxime acui & exerceri,sine qua non accipimus remisia nisi agnitusionem peccatorum. Non habes autem quo te a quotidiana seu ςQurus ista confessione excuses.Nam si omnino per diem non habuisti tempus excutiendi rationes tuas,saltem quando accubue-
257쪽
Psal.1. Confessioris super stratum,& neminem habueris infestum,antequa veniat tibi somnus,profer in mediu codice, conscientia tuam,& reminiscere peccata tua: si quid in verbo seu in facto vel in cogitatione peccasti, dicito in corde tuo & in auima tua: expendimus diem,o anima,quid boni fecimus aut quid no mali operati sumus Tum si boni cuiuspiam facti tibi costius fueris,lotu Dei benisnitati tribue illi gratias age. At peccatorum reminiscen ,,funde saltem cordis lachrymas,recense peccata tigillatim, facito tibimetipli ratione, Deum tuum roga, ora misericordiam,& inuenies requie.Sic enim poteris in iectulo tuo positus, peccata tua delere. Hoc ubi feceris,lum demum permitte anima tua soporari. Irascimini inquit propheta de nolite peccare,quae dicitis in cordibus vestris,& in cubilibus vestris copungimini. Et alibi: Lavabo per singulas noctes lectum meum,& lachrymis meis stratum meum rigabo. Cur, quaeso, graue aut molestum videbitur positum in lecto quotidiana deflere peccata,vnde tanta promanat utilitas λVT autem populus Dei ad hanc mentalem cofessionem
modis omnibus inuitaretur, lege veteri cauit Deus,ut pontifex quum offerret sacrificiu pro delicto, generalem totius populi peccatorum cofessionem ad Deum taceret. Postquam inquit emundauerit sanctuariu & altare,tunc onferat hircum uiuetem: & polita utraq; manu super caput cius confiteatur omnes iniquitates filiorum Israel & uniuersa delicta & peccata corum.Sic cofessus est populi delicta Neemias in Tulis, Neemiae q. Itide populus praesente sacerdote, Nee- Consessio miae s. Nec alia ratione sancti patres generalem hanc consese generalis i sionem tam frequetem in ecclesia esse, & per sacerdotes totius ς ς xi 0ς populi nomine ac ipsum etiam populum sacerdotem Verbi
comitantem pronuntiari voluerunt. Hinc sacerdos Missae sacra mysteria a confessione quam vicissim cum astantibus recenset orditur.Ηinc finita cocione,generalem hanc&publicam confessionem ad populum pronuntiat, ac monet,Vt se pronuntiantem populus eisdem verbis prosequatur: hinc in horarijs precibus,& mane nempe in Primis,& vespere, nimirum in Completorio, haec confessio replicatur, idque ne rei tam necessariae unquam obliviscamur aut fructibus tam exi-
mijs qui hinc nobis proueniunt, careamus. Quae de mentali confessione dixisse suffecerit.
258쪽
SEcunda consessio fraterna dicitur, de qua legimus Mati. Confessio
v.Si ergo offers munus tuu ad altare, & ibi recordatus me se texi sis,quia frater tuus habet aliquid aduersus te, relinque ibi 'μ' 'munus tuum ante altare,& vade prius reconciliare fratri tuo, ct tunc veniens oster munus tuum. Ne aute frater tuus sic a te
offensus,te noxa tuam agnoscente,ac veniam ab eo petentem auersara,aut confessione tuam alpernari impune posset, Dominus praeceptum dedit,quod & supra retulimus, Marci Iz.in haec verba: Dimittite,si quid habetis aduersus alique,v t & pater vester qui in coelis est dimittat vobis peccata vestra. Quod si vos no dimiseritis, nec pater vester qui in coelis est, dimittet vobis peccata vestra. Et rursus Matth. I 8. Petro interroganti, Domine,quoties peccabit in me frater meus,&dimitta eiZusq;
septiesZRespondit,Non dico tibi usq; septies, sed usq; septuagies septies. Idque subsequente illic parabola magis inculcat,
qua declarat,eum vana spe Deum precari, qui fratri errata nodignatur codonare. Nam ut Ambrosius scite ait:Si dimiseris, bene couenit ut dimittat tibi: si non dimittis, quomodo eum conuenis ut dimittat tibiZEt v t diuus Hieronymus ait,No re iste delieti sui veniam postulat,qui non prius,quod in eum d linquitur, relaxat. Haec autem cofessio,significata est in Euangelio per pedum lotione. Hac siquidem post coenam peracta, Christus ratione operis sui discipulis suis exposuit, dicens: si Ioan.II ego lavi vestros pedes,dominus & magister:& vos debetis alter alterius latiare pedes. Exemptu enim dedi vobis, t quem- , admodum ego feci vobis, ita & vos faciatis. Quo significat,
ubi proximum haeserimus id nos coram eo agnoscere,veniam petere, & v icissim v bi offensi fuer1mus, remittere, mutuis erratis codolere, & pro nobis inuice orare oportere. Et quamuis haec confessio proprie sacramentalis non sit, de qua statim Conseisio dicemus, eadem tamen, ut remissionem peccatorum conseia θῆ ς ηδ.
quamur,necessariam esse,atque adeo sacramenti appellatione 'ςῆς; δ ὲ large accepto vocabulo contineri constar, vel Beda & Beria Beda i Vernardo testibus. Beda certe non dubitauit, eum epistolae diui 'i, Ebbi'
Iacobi locum,nempe. Confitemini alterutrum peccata vestra, Bernar. iu& orate pro inuicem ut salvemini, non tantum de sacramenta term O. deli,quae sacerdoti fit,sed etiam de hac fraterna cosessione intelia ς H domiligere,quamuiS cum ea discretione, ut quotidiana leuiaq; peccata alterutrum coaequalibus cofiteamur, eorumq; credamuS 1acobi D; quotidia
259쪽
quotidiana oratione saluari. Porro grauioris leprae immunditiem iuxta lege sacerdoti pandamus, atq; ad illius arbi triu, qualiter & quanto tempore iusserit purificari curemus. Alibi Bedai pau Beda lotionem pedum ex hoe diui Iacobi loco interpretatur: ibis.. ' Nouerimus inquit nos in huius dominici operis nimirum Vide Auia lotionis pedia altitudine admonitos, ut confessi inuice deligustin. iii cta nostra, oremus pro nobis, sicut Christus interpellat pro Oan .rrac. nobis. Audiamus inquit Beda Apostolu Iacobii hoc ipsum euidentissime praecipiente ato; dicente: Confitemini inuicem delicta vestra,& orate pro vobis, quia ad hoc dominus nobis dedit exemplum.Si enim ille ut subijcit qui ullum peccatum nec habuit,nec habebit, orat pro peccatis nostris, quanto magis nos inuice pro nostris orare debemus Θ Et si dimittit nobis ille,cui no habemus quod dimittamus,quanto magis dimittere debemus inuice nobis, qui sine peccato hic vivere no vale mustNam quid inquit idem ille in hae altitudine sacrameti dominus significare videtur, quum dicit, Exemptu enim dedi vobis, ut quemadmodu ego feci vobis, ita & vos faciatis: nisi quod apertissime dicit Apostolus, Donantes inuicem, si quis
aduersus aliquem habet querela, sicut& dominus donauit vobis,ita & vos inuicemZItaq; nobis delicta donemus,& pro nostris delictis inuicem oremus, atq; ita quodammodo inuicem pedes nostros lauemus. Nostru est, lonante ipso, ministerium charitatis& humilitatis exhibere, illius est exaudire, ac nos ab omni peccatorii contaminatione mundare per Christu, dc in Christo,ut quod etia alijs dimittimus, hoc est in terra soluimus, soluatur in coelo. Haec ille. Videtur aute Beda his verbis testari,no tantum publice in sacramento poenitetiae, sed etiam priuatim in hac consessione fraterna, peccata per homines remitti,& Euangeli j beneficiisi nobis applicari quamuis alia at Theophy. que alia ratione.Nec ab hac sententia alienus est Theophyla- in Mattac. ctus in eum locu Matth. xviij. Amen dico vobis, quaecunq; alligaueritis super terra, &c. Si tu inquit offensiis, habes eum qui te iniuria affecit sicut publicanii & gentilem erit ille & in coelo talis:si aute solueris eum. hoc est, cofitenti & deprecanti ignoueris,erit ei & in coelo condonatum. Non solu enim ut subdit quae solitui sacerdotes, sunt soluta: sed quaecunq; & nos iniuria affecti, vel ligamus vel soluimus, & ipla erunt ligata vel soluta.Praeterea sub hac specie fraternae confessionis,con-
260쪽
tinetur etiam ea confessio quae per fraternam correptionem Consessis a delinquente qui suapte sponte culpa agnoscere&veniam a se fratre petere negligit elicitur, perquam fratris anima luera ' μ* ς0 mur,ut Christus ait Matth.xviij.Habet enim & haec suam priuatam remissione, de qua dictum est: Quoties in me peccabit frater meus & remitta ei,&c. de qua postea igitus disserendum crit.Retinendum tamen est,quod paulo ante diximus,nempe, sacerdotes longe alia ratione soluere vel remittere peccata co Renussio fitentibus, quam fratres seu priuati inuicem remittunt. Nam Public loilli pubrica authoritate& vice Christi cuius persona in edele 'φ'R Qsia repraesentant) irtute clauium ab eo acceptatum ab omni '' δ' bus passim peccatis poenitentes absolutit,vere contrito & confesso nihil minus praestantes, quam si Cliristus praesens absolueret ac diceret: Remittuntur tibi peccata tua. Quamobrem Lucae diuus Paulus ij. Corin.v.dixit:Omnia ex Deo quinos reconciliauit sibi per Chrismi, ἐς dedit nobis ministerau reconciliationis.Quoniamquide Deus erat in Christo,niundu reconcilians sibi, non reputans illis delicta ipsoru & posuit in nobis verbum recociliationis. Pro Christo ergo legatione ningun- Saeerd tur, tanquam Deo exhortate per nos. Sed relaxatio illa seu re Christi missio fraterna no fit cui ita dicamus authoritatiue, nee fra 's' φης ter eatenus fungitur vice Christi absoluetis, sed tantii remio irae tit priuatim quod in se peccatu est. Unde magis priuatae iniu- priuata. riae codonatio, quam peccati remissio est, quam tamen Deus Condon tam habet grata, ut remittenti offensam fratri idq. ex animo, sqvicissim remissione peccatoru polliceatur, sic, ut is qui hunc Pst I. i'asrectu condonationis a se fratri factae vcre in conscientia sua sionis peesentit sibi hoc ipso veluti certo,sed inuisibili,signo persuade- ςδtorum re positi,se vicissim a Deo remissionem peccatorum suorum quorum tamen eum vere poenitet assequutu esse. Nam Chri Matth.6 sti verbuest: Dimittite,&dimittemini. Itein,Si dimiseritis ho Marci iris minibus peccata eorum,dimittet&vobis pater vester coelestis'*l impeccata vestra. Nihilo secius quia homo no facile statuit nutu Iς k0 ψpenitus & exanimo totam iniuriam remiserit quod cocepti sed Tab odij malum altas habeat radices adeundus ipsi praeterea est ita solutio stacerdos,a quo tanquam ab ipso Christo verbii absolutionis & ςςrdotali . . certissimae cosolationis accipiat. Breuiter, ministerium quod 'μ- hi exhibet sacerdos, est ministerium Christi. Quod exhibet frater, est ministerium charitatis & humilitatis, cuius typum videre