장음표시 사용
291쪽
ex Ambris in sermo de Poenitetia Petrio
ex Chrysosto.in epis. ad Hebra
minime dubijs eandem tueri sententiam. Et ut hi libri non sint illius Augustini Hipponensis episcopi, vetusti tame sunt, de tanquam pij ab ecclesia recepti, ut vel hinc probetur hanc
confessionem no esse rem nouam, sed iam olim ut rem necessariain in ecclelia usitatam.
IAm ad Ambrosium & Chrysostomu pergamus, quos ideis
coniunximus, ut ostendamus eos non tantum non abolere
hanc confestione quod tame illis aduersarij impingunt sed eande tueri magis. Scimus ex Ambrosio,citari locum de poenitentia Petri in haec verba:Ergo inquit Petrus prorupit ad lachrymas, nihil voce precatus, inuenio enim quod seuerit, non inuenio quid dixerit. Lachrymas eius lego,satisfam onem no lego. recte plane Petrus fleuit & tacuit, quia quod deseri solet, excusari non solet: & quod defendi no potest,ablui potest. Lavat enim lachryma delictum, quod pudor est contateri . Lachrymae ergo verecundiae consulunt pariter & saluti. Hactenus ille. Scimus ex Chrysostomo in epistolam ad Hebraeos citari,Non dico tibi ut te prodas in publicum,neque te ut apud alios accuses: sed obedire te volo prophetae: Reuela domino viam tuam. apud verum iudicem cum oratione delicta tua pronuntia, non lingua,sed conscientiae tuae memoria,& tum demum spera te misericordiam posse cosequi. Et alibi: Peccata tua discito ut deleas.llla si cofunderis dicere quia pe casti dicito illa quotidie in anima tua.non dico v t confitearis ea ser uo ut exprobret, dic Deo qui curet ea .nam licet no dixeris,non ignorat Deus. Et quae in eandem sententia scribit Homilia xxxj. xl. lxxx. & homilia ij.in psalmu quinquagesimum. Item sermone nuper verso de poenitentia & confessione. Scimus denique locu qui ex Tripartita historia contra hanc confessionem affertur,Sozomene authore,in haec verba:
Voniam omnino non peccare,diuinum & vltra humanam naturam esse cognoscitur, peccantibus autem dc - poenitentiam agetibus, veniam Deus dari praecepit, qui vero confiteri refugiunt, maius peccatorum onus acquirunt :propterea vi1um est antiquis potificibus ut velut in theatro sub testimonio ecclesiastici populi delicta pandantur. Et ad hanc rem presbyterum bonae conuersationis,seruantems secretum ac sapientem virum statu erunt, ad quem accedentes
292쪽
2 3bi qui deliquerant, delicta propria fatebantur. At ille secundum uniuscuiusq; cespam indicebat &mulctam. Quod etiam
hactenus diligenter in occidetalibus seruatur eceseiijs,& maxime apud Romam, ubi etiam est locus certus poenitentium. Stant enim rei,& velut in lamentationibus constituti. Quum enim sacra celebratio fuerit adimpleta, illi comunionem non percipientes, cum gemitu & lamentatione seipsos in terram prosternunt. Ad quos concurres episcopus, Sipse cum lachry imis & gemitu spirituali prosternitur, ει omnis ecclesiae plebs fetibus inundatur. Post hoc autem prior surgit episcopus, &eleuat iacentes a terra. Tum competenter pro poenitentibus facta oratione, dimittit omnes. At illi afflictionibus sponte vacantes,aut ieiuni js, aut abstinentia lauacri, aut suspensione ciborum, aut rebus alijs quae iubentur, expectant commune tempus quod decernit episcopus. Constituto vero tempore, Diaconi tavelut quodda debitum exoluentes afflictione de peccato cura 'μM: Dcuta, cum populo comunione partac pantur. Haec ergo antiqua-- OG tus Romani pontifices usque ad nostrum conservarunt tem- eccriae perpus. Porro Constantinopoli presbyter super poenitentes fuit scrutabanvsq; ad illud tempus, quo quaedam mulier nobilissima, quum μη peccata sua esset cosesia, & ei a presbytero fuisset praeceptum, episeopaut ieiunaret,& Deo operibus pijs supplicaret, quum hoc ob- vhi com ser uaret, crebrius in ecclesia cum diacono se concubuisse con Hione aut
fessa est. Hoc quum pop ulus cognouissiet, saeuiebat in sacerdo 'βφ0mtiotes, quasi per eos facta fuisset iniuria ecclesiae. Tum Nectarius 2 e. h.
episcopus remouit diaconum sceleratu, & quibusdam suaden hanti videlibus, v t singulos ad comunicandum iudicio conscientiae suae Ciςmen. relinqueret,etiam presbyteriun nequaquam super poenitentes R4 esse praecepit. Et ex illo antiquitatis consuetudo sublata est, quum ut arbitror minora peccata pro pudore c5sessionis,&di. . - subtilitate examinantiu patrarenturHactenus SOZOmenes, ditioillio SEd qui praedictos locos contra confessione secretam ad- corum. ferunt,non videntur nobis satis sententiam authorii quos Locus tria pro sua sententia citant, excussisse. Vt incipiamus a Tri- h partita historia,manifestum est eum locum confessioni secre- pile, ur tae multum tribuere.Principio enim adfirmat eos qui confite- Confessiori refugiut,maius peccatorum onus acquirere: Dein testatur secreta in- confessionem secretam in Graeca ecclesia fuisse, quum reserat, e ibantiquos pontifices ad hanc rem presbyterum bonae conuersa iis fui
293쪽
DE SACRAMENTOtionis seruantemq; secretum,ac sapientem virum,statuisse: ad quem accedentes hi qui deliquerant, delicta propria faterentur.Quod autem su binde testatur,presbyterum qui usque ad illud tempus Constantinopoli super poenitentes fuit sub Nectario,qui proxime Ioannem Chrysostomu praecessit,ob crimen diaconi remotum, & ex illo antiquitatis conluet udinem Ritus poe- sublatam esse,ex eo quidem nostra sententia) non conuincinitedi, n0 tur, confessionem secreta omnino abolita fuisse, sed tantume .ia pei ritum illum publice in ecclesia ob occulta peccata poenitendi. Nectariu Nam ut supra diximus ea erit veteris ecclesiae seueritas, ut de sublatu . pro occultis delictis poenitentiam & mulctam publica indiceret accolastum in locum poenitentium relegaret, cui rei praeerat presbyter, qui luper poenitentes vocabatur. Dicebantur enim tunc poenitentes hi soli qui publicam poenitentiam, idestiatistactionem in ecclesia facerent, quemadmodum cano-A G nibus diuersorum Conciliorum atque adeo ex capitulis Graerum syno- carum synodorum per Martinum Bracharacensem episco- dorsi. cap. pum recollectis liquet cap. xxiij. Is ergo presbyter qui super
tales poenitentes fuit,& qui publicam mulctam indicebat, remotus est,& ea seueritas sublata, ne confessi de occultis, publiea satisfactione grauarentur.quin Nectarius eam seueritatem non in totum sustulit, sed ut habet historia) lingulos adcommunicandum iudicio conscientiae suae reliquit, sic scilicet, ut his qui adhuc putarent, ipsis ante communionem publica fatisfactione opus esse, eadem petentibus daretur: caeteri vero suae conscientiae relinquerentur,ut scilicet ad communionem admitterentur, nulla satisfactione publice expleta. At confessionem secretam ex toto sublatam esse, nobis non fit veri- chrysost' simile, itum diuus Chrysostomus Nectarij successor,eius non ωeeegor uno in loco memineris, ex quibus unum supra retulimus. A- meminit lium habes libro secundo cle sacerdotio, v bi ait, Multa arte conseisio- opus esse ut qui laborat Christiani,vltro sibi jpsi persuadeant, ni s rq facerdotum curationibus sese submittere oportere: neque id de Leeγει solum, sed ut etiam curationis ac medicinae nomine gratiam
illis habeant.Et post pauca: Quocirca inquit multa quidem
Ibidem, opus est pastori prudentia ,sexcentis etiam v t sic dicam oculis , ut recta undique humani animi habitum circunspicere possit.Postea eodem libro,praestantiam sacerdotalem ex loco id estnim Ioannis vigesimo, Qimrumcunque remiseritis peccata, &c.
294쪽
in coelium vehens, insaniam esse manifestariam dicat, despice- catur per re tantum principatum,sine quo neque salutis,neque promis. Ch sost. sorum bonorum compotes fieri possumus, quod neque ba- Sacerdotis plisimus, neq; caro & sanguis domini aliter quam per sanctas nostri ne-
sacerdotum manus perficiantur: neque sacerdotes solum nos ςςisit . regenerent sed postmodum etiam condonandoru nobis peccatorum facultatem obtineant. Atque eodem loco, nostros,
Iudaeorum sacerdotibus longe praefert, quod his corporis le- Ibidem. pram purgare seu ut verius dicamus) haud purgare, sed purgatos probare:at nostris non corporis lepram, verum animae sordes,non tantum purgata probare, sed purgare prorsus ut ait concessum sit.Quae omnia fatis demonstrant,longe aliud esse remouisse presbyterum super poenitentes, hoc est, sustulisse illam acerbitatem, confessum etiam de occultis in ordinem publice poenitentium relegandi:quod per Nectarium in Quid sece Graeca ecclesia, postea etiam per pontifices in Latina factum xlx Nςβλ- esse n5 negamus. Aliud vero, confessionem secretam penitus tk abolere, quod in ulla catholica ecclesia hactenus unquam fa--reta ctum fuisse, nobis non facile persuaderi patiemur. Atque hoc nulla e nostrum commentum non esse vanum, totus contextus praedi ς'ςβδ pqn cti loci historiae tripartitae, si modo ad viuum excutiatur,pa- fμhilam ostendit,liue antecedentia siue cosequentia inspicias: at- que adeo finis declarat, tantum pudori c5sultum esse, quo poenitentes publice grauabantur.
ERgo quaerimq; aduersarij contra hanc confessionem Loci ex
ex Chrysostomo contorquent, ei omnino nihil dero- Chryso. cigant Nam quid aliud in dicere,Non dico tibi ut te pro ' Pii da. in publicum, neque te ut apud alios accuses vel, Non dieo δ'' μ 'Vt confitearis ea seruo ut exprobret, Item necesse non eitpxaz- Cypria. in sentibus testibus confiteri, quam, Libero te publica illa satin sex delaP- factione,qua etsi verbis peceata tua haud expressiim, re tamen ipsa in pyblicum prodis,ac ea conseruis tuis,qui & testes conatra te este,& peccata exprobrare possint, confiteris. At longe alia ratio est confessionis sacramentalis, qua crimen no profertur in publicum, nec praesentibus testibiis euulgatur , nec exprobrationem timet, sed soli sacerdoti Dei vicem gerenti,
atque adeo magis Deo quam sacerdoti cui publicatio iam interdicta est dicitur, quod hic amodo non lit vllum discrimen inter forum Dei & forum sacerdotis. C . Eiusdem
295쪽
Ambrosii Iusdem omnino sententiae diuum Ambrosiii suisse, nulli dicta οπςu dubium est,qui tamen tanti viri libros diligenter euolue i μ I rit.Nam quod aduersarij ex eo de poenitentia Petri attuleruntδε singulare est,& publicam poenitetiam respicit, quod
Ambr . de ea verbaindicant, Quod pudor est confiteri ad quam tamen poe. lib-I- idem vir ille sanctus alibi quammaxime cohortatur,quemad-cλp-λο δέ modum videre est libro primo de poenitentia,cap.Σvj.&libro
P dii sectindoaap.primo,&cap.decimo , ubi Petfo quidem statim --ῆ dimissa peeeata dieit, quia amarissime fleuit, & nihilo secius
quemlibet ex nobis monet in haec verba: Fleat inquit pro te mater ecclesia, & culpam tuam lachrymis lauet.Item,Volo veniam reus speret, petat eam lachrymis, petat gemitibus, petat populi totius fletibus, ut ignoscatur obsecret, & quum secudo& tertio fuerit Ilata eius comunio,credat remissius se supplicasse, fletus augeat miserabilior. Postea reuertatur,teneat pe- des brachijs osculetur osculis,lauet fletibus,nec dimittat,v t de ipso dicat dominus Iesus: Remissa sunt peccata eius multa,
Ali' olim quoniam dilexit multum. Cognovi inquit quo sta in poeni in p nitῆ tentia sulcasse v ultu lachrymis exarasse continuis fletibus ge- m' δ βψ nau, stravisi e corpus sinun calcandum omnibus, ieiuno Oreqv 'μ- &-mortis specie spirati in corpore praetulisse Amb. non Adeo autem Ambrosius non tollit rati'nem priuati quaeren- tollit pri in eonliiij & absolutionis, ut ex professis doceat, quae mode- δ δ μφ' rat rom peecatores, ab his qui illorum morbos curare de- sed statuit'. bent, habenda sit. Nec facile inuenies quenquam ex patribus, qui potestatem sacerdotale magis illustret. Sed aiunt inquit)nimirum Nouatiani,se domino deferre reuerentia,cui soli remittendorum criminum potestatem reseruent: imo nulli ma- a iorem iniuriam faciunt,quam qui eius volunt mandata rescin e dere,commissum mimus confundere.Nam quum ipse ut sub
Ioimi. ijcitiin Evangelio suo dixerit dominus Iesus: Accipite spiriatum sanctum e quorum remiseritis peccata, remittuntur eis.&quorum retinueritis, retenta erunt: quis est qui magis honorat rum quimadatis obtemperat,quam qui resistit i Ecclesia No magis in utroque obseruat obedientiam, ut peccatum & alliget, &est manda- relaxet. Dominus enim par ius esse voluit & ligadi & soluenta lacerdo es inui utrunquepari conditione permisit. Quomodo igiturri b in v alterum lieere alteru non licere Hactenus ille.Quibymi eidor' verbis refutantur, qui asserunt potestatem obtinendae absolu
296쪽
tionis non apud sacerdotem,sed apud confitentem esse,quumvir iste sanctus v tranque & ligandi & soluendi potestatem ex Euangelio facerdotibus ex aequo tribuat.Ius,inquit, hoc solis permisiuin sacerdotibus est. Recte iὀitur ecclesia vedicat, quae veros sacerdotes habet. haeresis vendicare non potest, quaest-cerdotes Dei non habet. Et post pauca:Munus spiritus sancti Ibidem. est ossicium sacerdotis, ius autem spiritus sancti in soluendis ligandisque criminibus est. docetque eodem capite, haben multu, bέdam esse criminu differentiam. Et quid, qua , aliud faciunt, rit' saniri qui huius confessionis sacramentalis dignitate eleuant,quam Confessio quod idem A mbrosius cap.v.ait Qt d inq uit) aliud dicunt, ' β pyιμ 'nisi hoc.Nemo de vulneratis nostrum ingrediatur hospitium, nemo sanetur in nostra ecclesia, Apud nos no curatur aegroti, faciant. . fani sumus, medicum non habemus necessariuit,quiaipse ait, Non est opus sanis medicus, sed his qui male habet ξ Item ca- Matth 'pite sequenti: Denique inquit, ad Christum verba faciens, Ambrosius ecclesiae tuae species est illa quae accessit retro, dctetigit fimbriam vestimenti tui, dicens intra se: Quia si tetigero v estimentum eius, taluaero.Haec ergo ecclesia confitetur vulnera sua , haec curari cupit. Rursus cap. vij. Poenitentiae fa-cramentum apertissime statuit: Quid cinquit interest, v trum per poenitentiam,an per lauacrum nimirum baptismatis)hocius, remittendorum scilicet peccatorum omnium, sibi dat tunsacerdotes vendicent unum in utroque ministerium est. Sed dices, inquit, quia in lauacro operatur mysteriorum gratia. Quid in poenitentia nonne nomen Dei operatur Itidem libro ij. cap. septimo: Poterat inquit Christus tacita vi Ain br. lib. operationis Occultae,transferre saxum sepulchri, in cuius pas δρύς p n-sione remotis lapidibus plurima desunctorum sepulchra patuersit sed hominibus iussit ut remouerent lapide. In veritate Ioan. ii quidem, ut increduli crederent,quod videbant, & aspicerent resurgentem mortuum: in typo autem, quod nobis donaret, βψi'tio li- ut leuaremus delictorum onera,moles quasdam reorum . no- fb illiolstrum est onera remouere, illius est resuscitare, illius educere nis sacer de sepulchris exutos vinculis. Videns itaque visu bij cit) dot ii - raue onus peccatoris, illachryma; dominus Iesus. sola em Oamirere non patitur ecclesiam,compatiturdilectae suae,& dicit defuncto, Veni foras: hoc est, quid iaces in tenebris conscientiae& delictorum tuoru sordibus,quota reoru carcere exi soras,
297쪽
Roma.υν delictum proprium prode ut iustificeris.ore confessio se ad salutem.si confessus,fuerit a Christo v ocatus,claustra rumpentur,& omnia soluentur vincula, etsi corruptelae corporeae foe-Amhr.lo- tor grauis sit.Hactenus ille. Et ne tergiverseris Ambrosiit ligequuur de vel de interiori confessione quae ad Deum fit,tantum dixisse, contesβιQ audis confessionem oris:v et de publica tantum, audis costiena' 'L - , tiae tenebras confessione prodendas. Quin diuum Ambrosiua c5fessio confessiones pcenitentium secretas priuatim audisse, vel locunibus sua: pletissimus testis est Paulinus,qui vitam eius coscriptit:QuO-φςςiςβὴς tieseunti: inquit) illi aliquis ob percipienda poenitetiam ia-ν psus suos cofessus esset ,ita flebat,ut & illum flere compelleret. vita Am- videbatur etia sibi cum iacente iacere,causas aute criminum,hro- quas illi cofitebantur,nulli nisi Domino soli apud quem in Ambyψῆj tereedebat loquebatur, bonum relinquens sacerdotibus po steris ex lum, v t intercessores apud Deum sint magis, quam Confessio accusatores apud homines. Et ut Paulino non credas,quid secretat ς' apertius eo quod ipse Ambrosius in exhortatione ad poeni- PQ ς β' tentiam ait3 Non soluin,inquit,post poenitentiam ab ilii cni'Imhho in mirum peccatis intus homo obseruare se debet, sed antepta exhorta- nitentiam dum sanus est: quia nescit si possit ipsam poenitea tiam accipere, de confiteri Deo & sacerdoti peccata sua. Lx his itaque omnibus iudicandum relinquimus, num Ambro 'sius ac Chrysostomus idonei authores sint, quibus aduersari
confiteda. causam suam tueri possint. - . Laro ma- horum tempora, habes magnil illum Leonem pori
gmi - fidem doctissimsi,& toto orbe celebratissimum, ex q0'λ v num, idq; apertissima testimoniu superius attulim Leo ad Extat aliud eius aecretii ad Theodoru episcopii Foroiuuen' Myς0 sem in haee verba: M ultiplex misericordia Dei ita lapii meoi eooti subuenit humanis, vino solum per baptism gratia spes vi x reparetur aeternae,&qui regenerationis donii violailent,p Q prio i udicio se condenantes,ad remissione crimina perum rent,sic diuinae bonitatis praesidijs ordinatis, ut indulgen i/Dei nisi supplicatione sacerdotum nequeat obtineri. Et pol
pauca: Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum
.. reatus ante v Itimum diem sacerdotalisupplicatione solvat. Vid Gregorium illum Magnum referamus, qui νx imilii . hanc confessionem, veluti remedium haud acerbdm, sed facile, omnes incitaret,non tantu reuelandor ny
tione ad poeniten. Sacerdoti Peccata
298쪽
criminum seueritatem sustulit, sed&sacerdotem diris asse- Poena I sa, cit,confessa peccata publicantem Θ Decretum sic habet:Sacer ςex iob redos ante omnia caueat, ne de his qui ei constentur peccata ei. i dorima alicui recitet quod ea confessus est, non propinquis, non fessionis. extraneis neque quod abiit pro aliquo scandalo.nam si hoe fecerit,deponatur,& omnibus diebus vitae suae ignominiosus peregrinando pergat.
Ex posterioribus qui omnes in eandem in hac re sententiam discedunt,unuin tantum, cuius testimonio libenter utimur, adducemus Bernardum. is ad milites templi ser- Bemar.in mone xii .lic habet : Quamobrem ministros verbi sacerdo d mi tes,caute necellum est ad v trunque u Igilare sol1citos, quo V1--ia. delicet delinquentium cordibus tanto moderamine verbum timoris & contritionis infligant, quatenus eos nequaquam a verbo confessionis exterreant: sic corda aperiant, ut Ora Confessio non obstruant: sed nec absoluant etiam compunctum, nisi nis neces- viderint &confesIum: quandoquidem corde creditur adiu i t 'stitiam, ore autem confessio fit ad salutem: alioqui a mor- Roma.io
tuo tanquam qua non est perit consessio. Quisquis igitur ver Eccle. bum in ore habet, & in corde non habet, aut dolosus est aut
vanus : quisquis vero in corde & non in ore, aut superbus est .. . . saut timidus.
Hos omnes viros quum domina,tum vitet sanctimonia
insignes,qui testimonium ferunt de cosensu totius ecclesiae omnium temporum, quod ad confessionem sacramen talem attinet,subsequutum est illud magnum Conci- Coeilium lium generale ex quo Canon,Omnis utriusq; sexus, superius generale. declaratus, ac a calumnia vindicatus,citatur,cui Innocentius ςδp Q 'ii tertius vir&pius &doctus praefuit eidemque&tam Graeca ἀμφquam Latina ecclesia maximo praelatorum totius Orbi, con- Innoce.a. uentu interfuit.Qui aute verisimile est, Christum passii messe, praesidens tantum Conciliii,sua causa coactu,errare,qui promisit,quum g ς
etiam vel duo vel tres congregati fuerint in nomine suo, se fur ' β'turum in medio illoruZQuamobiem qui post hoc Concilium
aliter senserunt,in Concilio Constantienti damnati sunt. t Treuera praeter haec omnia non leue ducimus argumen Ratio pro tum , quo Theologicofessionem hanc no ab homini confessio
bus, sed ab ipso Christo fuisse instituta c5probant. Neq; enim v crisimile est,homines hominibus hoc cofessionis onus
299쪽
quidam de Pontidimi Tertia poenitentiae pars satin faciiOω
imponere potuisse,quod solum plus habet sarcinae quam uniuersa lex Mosaica,cuius ceremon ijs beatus Petrus non putauit onerandas gentes,ac Iudaeos etiam exonerauit.
UT ergo semel de hac re finem faciamus, expendendum
relinquimus,satisne apertis ostenderimus testimonijs, hanc confessionem sacrametalem & a Christo iniuinatam a viris apostolicii promulgatam, & ab ecclesia receptam, eandem quoque & exemplum in scripturis, & uniuersalem totius ecclesiae cosensum pro se habere. N on aliter tame facimus hanc cofessionem necessaria,quam fecerut veteres illi patres, hoc est,necessariam illis qui habent grauata conscientia,nimirum quibus conidio, consolatione & absolutione est opus: paucissimos aute reperias qui ex istorum albo no sint:alioqui ne Scotus quidem dubitauit, homini qui sibi nullius peccati mortalis conscius est,sufficere,ut 1 e sacerdoti ostendat, ac dicat: Ego non sum mihi conscius alicuius peccati mortalis. Nec inepte nobis dixisse videtur Theodorus Canthuarien .episcopus: Interiorem confessionem, quae soli Deo fit,pers ctorum & iustorum esse: nobis vero apostoli institutionem
sequendam,ut confiteamur alterutrum peccata nostra,& oremus pro inuicein ut saluemur. Interim tamen non probamus,
hanc exomologesim hominum spinis&scrupis sic impediri, ut vix quisquama sacerdote discedat tranquilla conscientia, quam magis veterum exemplo expediri conuenerat,quod &nos conati sumus In canonibus Concilij nostri prouinci lis,ac latius, quum ad tractationem sacramenti poenitentiae v entum erit, non necessarias difficultates ostendere ac remo uere ann itemur.Nunc ad tertiam PGnitentiae partem,quae s tisfactio est,properabimus.
E S T A T ex poenitentiae parti bus tertia, nempe satisfactio. Principio dubium non est, vocabulum satisfactionis ex publico ecclesiae usu fir quentari coeptum esse, pro castigatione seu pin--na,quae secundum Vniuscuiusque poenitentis de& coniventis culpa ab episcopo vel sacerdote indicitur, qua uis nWnc hoc vocabilium latiui usurpemu .iniae omnia ut di
300쪽
lucidiora fiat duplex omnino est in ecclesia satisfactio. Vna, Duplex inmeritoria remissionis peccatorii & abolitoria mortis aeternς: ecclesia sahaec soli Christo tribuitur,qiu dedit semetipsum pro nobis ut redimeret nos ab omni iniquitate,factus propitiatio pro pec 1 Ioan.acatis nothis,& non tantu pro nostris, sed & pro totius muri, utiq; quod ad susticientiam attinet, licet non quantu ad efficientiam,quod non omnes tibi hunc satisfactionis Christi fructum applicari curet. Applicatur liquide hec satisfactio a Deo Remissio
per veram contritione & fidem, cuius certu testimonium est, yςός- absolutio sacrametatis sacerdotis,quae docet nos hanc tribue applieaturre debere Deo,non nostris operibus.Nam nullus omnino ho per Chri. minum poterit vel pro culpa unius peccati mortalis fatisface stum. Te,& poenam aeternam suis meritis abolere. Ergo non immerito confitentis,sed in nomine Patris & Fiiij & Spiritus sancti
sacerdos confitente absoluit. Praeterea de abolitione aeternae mortis legimus: Aculeus mortis, peccatum. Deo autem gra- I. Cor. Istia qui dedit nobis victoriam per Dominum nostrum Iesum t0stromis Christum. Verum quum ex diuinis literis compertum sit, post te lati hii
remissionem peccati quae solius Christi beneficio nobis con- quaeda re tingit adhuc qiiasdam praeteri torti peccato muri reliquias in liquis pecanima haerere:deinde remissa culpa,non statim omnem remitti poenam,sed tantum poenam aeternae mortis quam elli Deus renitet hue in iustificatione hominis codonet,eius tamen loco tempora- lamst omisriam poenam frequenter substituit:idcirco patres videriit alia ni p na' uadam purgatione culpa etiamnum remissa & ad expiadas P a Q - ψδε
praeteriti peccati reliquias,& ad mitigadas seu tollendas tem finium 'porarias illas poenas no bis adhuc imminutes opus esse,quam poenitentiae satisfactionem appellarunt. Postremissum pecca Chrysostitum peccati reliquia6 remanere, quas deleri oporteat David λη pilai γ' testis est. Nam etsi Nathan remissionem peccatorum David annuntiasset,dicens: Dominus dimitit peccatu mum, nihilo Psal. Fosecius tamen David adhuc orat,v t D ominus secundum multitudinem miserationu marsi deleat iniquitatem eius:vtq; amplius latret cum ab iniquitate,& a peccato mundet, hoc est,ut non tantum remittat culpam, sed& decore pristinii restituat. Atque eadem omnino ratio esse videtur in diluendo peecato Collatio actuali quae est in diluendo originali: originalis peecati rea- ψyygyn 'i'
. . . . R Q . . r . . Peccati ad ius in baptismo remitt1tur,attamen reliquiae eius, nan rutO