Enchiridion christianae institutionis in concilio prouinciali Coloniensi aeditum, opus omnibus verae pietatis cultoribus longè vtilissimum. In quo haec continentur. Expositio symboli apostolici. Assertio & doctrina de 7 ecclesiae sacramentis. De rati

발행: 1544년

분량: 710페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

Au g- lib. eradicare oportet.Sic actuale peccatu per fide quide in Chri

3.dς form stu, merito passionis eius remittitur, attamen adhuc quide veDomuuii fomes euduaeda reliquiae in anima manet, quas talubri Iob. catum inconsuetudine quanda abierit,quae quum altius rad1Bernar. in ces iecerit, multa ac toga purgatione opus habet. Lavari qui- ser-de si e dem cito postumus, ad sananda vero Opus eli curat1one mul-

ηδ P0mi ta quam contrarijs oportet adhibere remedijs,quemadmoduuom, 6 di ius Paulus apostolus ait:Sicut exhibuistis inebra vestra ser- uire immunditiae & iniquitati ad iniquitate, ita nunc exh1bete membra vestraseruire iustitiae in sanctificationem. Qusdsatisfactio cum facimus, satisfactionem poenitentiae agimus. Satisfactio P it*xiδ enisi poenitentia: ut beatus Augustinus ait) est causas pecca diq α- torum excidere, nec earum sitggestionibus aditum indulge- Leo secin re. Et ut vir quidam iuxta pius ac doctus monet: Omnis am- de quadra ina Christiana cordis sui interna diligenter discutiat, viderat

S*βφ' ne quid ibi discordiae haelerit, ne quid cupiditatis insederit:

incontinentiam castitas procul pellat, mendacii tenebras lux abigat veritatis,detumeicat superbia,humilitas auximatur, resipiscat iracundia,& obtrectatio linguae frenetur,cessent vin- Matth.i dictae,& obliuioni madentur iniuriae, omnis deniq; planta IQδR RI tio quam no platauit pater coelestis, radicitus auferatur. Atq; hoc ipsum est,quod Ioannes praecepit, dicens: Facite fructus dignos poenitentiae. Dignos autem fructus poenitent fata

νδ in ' i q/Vt diuus Chrysostomus ait si comissis peccatis aduersa

Digni fru- faciamus.aliena rapuistitincipe donare iam propria.longo esriu: p ni tempore sornicatus a legitimo quoq; usu suspendere coniu- ς ὲs q*i' o ij ac perpetua continentiam lapius paucorum dierum callitate meditare.iniuria vel opere quenquam vel sermone affecisti refer benedictionis verba.conuitijs te percutientes, nunc officiis nunc benefizijs placare contende.N eque enim vulnerato sufficit tantumodo ad salutem, spicula de corpore euellere,sed etiam remedia adhibere vulneribus oportet. deliciis - - anti, S temuletia diffluebas ieiunio & aquae potu V trunq; co-

io pensa,vt famem superes imminente. Vidisti impudicis alienunis utilebi decorem oculis8sciminam iam omnino no vIdeas, maiori ta-x3 Lux ui' ctus cautione post vulnera.Haec ille. Vocarunt ex recentio-

,-- ribus uuida,inter quos est Anselmus,haec opera indebit non

Aus ih. improbandaprorsus ratione,si candide accipiat .sunt enim

302쪽

& digni fructus virtutum, qui non sufficium poenitentibus, ' . quod poenitentia grauiores expostuleti nempe ut poenitentes non tantii ab illicitis,sed etiam licitis temperemus. tunc enim t virtutum semina in nobis bene nutriuntur,quando ab agro cordis nostri omne germe externu euellitur. Haec itaq; poeni- Leo ser. detentiae opera, quibus non latum ab illicitis,sed etiam a licitis quMix temperatur, exsequide indebita quis non absurde dixerit licet interim poeniteti necessario peragenda stat,ueluti voluntarie vel recepta,vel a praesidibus ecclesia ex clauium cocreditarum potestate imposita:eatenus enim debita efficiuntur. CAeterum per remissionem culpae peccati actualis non No statim statim etiam aboliri omnem poenam temporaria, non abolita cui

magis absurdum est,quam quod abolito peccato origi PR, Rh0i nati per baptismum, non stinui tamen aboleantur eius peeeati 'φ'- P

poenae, quae sunt Omnia corporis incommoda,atq; adeo mors ista corporalis. Certe David locupletissimus testis est,omnino discerni debere remissione culpae a remissione temporalium poenarum,quod ipse etiam exemplo sit,restare eam pCeriam postremissam culpam,quemadmodum docet secundus liber Regum cap.xit.& xxiiij.Quin hoc luculenter satis Exod. xxxij.& Numer.xiiii.& plurimis alijs in locis comprobatur. Has poenas quada poenitentiae nostrae satisfactione mitigari ac tolli, diuus Paulus testatur,inquies:Sinosipsos dijudicaremus non utiq; dijudicarentvir.na hic a domino iudicari, signincat castigari pro peccato.quod subintulit Apostolus, quum

ait. Dum iudicamur autem, a domino corripimur,vino cum I. r. ii .

hoc mudo danemur. Et alibi scriptum est:Si clausero coelum P x 8 pluuia non fluxerit,&mandauero & praecepero locustae,ut deuoret terram,& misero pestiletiam in populum meum,conuersiis autem populus meus, super quos inuocatum est nomen meum, deprecatu Sine tuerit,&quaesierit faciem mea,& egerit poenitentiam a viis suis pessimis,& ego exaudiam de coelo,& pi opitiuo ero peccatis eorum, & sanabo terram eorum. Item: Convertimini ad me,& ego conuertar ad vos. Huc pertinet j& illud : Eleemosynae liberant a peccatis. Et quod Danielis Tobiae aquarto scribitur,ubi legimus Danielem consuluisse Nabu Daniel. chodonosori,ut peccata sua eleemosynis, S iniquitates suas Pςύς tum misericordia in pauperes redimeret.In quibus locis appella p Q p 'Rxx 0ς Pecc xi,pinna peccato debita venit. pςςς xi do

303쪽

DE SATISFACTIONE.

PRaeterea curae sacerdotum ijicumbit,ut explorent poenitenti um animosinnscilicet ex animo resipuerint,vel ta

factio is ra

μ' a si, tum ficte, hoc est,uerbis tantum,non autem affectu ac re Encilla. ipsa. Dolor enim unius cordis occultus est alteri nec facile in aliorum notitiam procedit. Ergo satisfactione etiam externa August. in opus est,ut sacerdoti animus poenitentis innotescat.Item in Elici ix' ecclesia disciplinam esse oportet,inaxime in coercendis publicis delictis qua fiat etiam satis ecclesiin,in qua remittutur ipsa peccata:extra eam quippe non remittuntur illa. Denique, ut caeteri a flagitijs dehortentur. Vetustis,i, Vamobrem in ecclesia semper obseruatum est,ut epimus ecele. scopi ac sacerdotes ecclesijs praepositi,resipiscere cupiesiae mos. ti bus secundum criminum ac delictorum modu,pCeboenitetii nitentiam darent, hoc est poenitendi tempus constitueret,ac βδ ς' eastigationes & opera quaedam pia quae ad eleuandas praeteritorum peccatoru reliquias & commostrandum peccatorissati, factio Rnim xim,quan maximes lonea viderentur imponerent. Idmimponitur non potestate humana usurpatum est,sed potius diuina nimi- authorita rum apostolis& eorum successoribus per Christum traditare diuina- hisce verbis: Mi orti remiseritis peccata, remittutur &c. quod

in euidentissime doctissimus ille pontifex Leo hisce verbis quae

Uepoe.dis. supra attulimus testatur:Mediator Dei & hominum, homo I-ca. sviri dominus Iesus Christus, hac praepositis eccletiae dedit potestas it-M ς P tem, ut poenitentibus poenitentiae 1atisfactionem darent,&Ηηδημ β' ea lam salubri satisfactione purgatos, ad communionem sa- citi,t,Ai' cramentorii per ianuam reconciliationis admitterent. Quicquid patri quid ergo seueritatis poenitens aut voluntarie,aut iniunctumhus - in se reciperet, vel pro peccati reliqui js expiandis,uel poenis Satisfactio temporariis mitigandis vel tollendis, vel ad animum poeni-ouod aitio, tente homine dignum declarandum, vel ut ecclesiae satisfieret, do prcteri patres poenitentiae satisfactionem atq; adeo poenitentiam vota delicita care non sunt veriti.Nec dicere dubitarunt, his satisfactioni-α P W- - bus praeterita delicta & poenas inde imminentes quodammo Matthaea compensari, peccata purgari,tegi ac iudicem quominus Ambr. ad de nobis praeteritorum peccatorum ultionem sumat)placa quada vir rimon quod opera ista satisfactoria remissionem culpae aut giHςςQxxu aeternae mortis mereatur, nam hoc est proprium Christi meis Hisfori. intum ac beneficium, ipsius etiam virtute nobis per fidem & sa

Malachia. cramenta applicandum sed quod a conuersis facta, iam placeant

304쪽

ceat Deo,mutueturq; iam aliquid meriti no ex se,sed ex me- Amb. II.2rito & fatisfactione Christi, ad diluenda peccata, hoc est,pee- dς P 'catorum reliquias & poenas. Beatus Ambrosius haec duo diserte discernit, Remitti iniquitates,& Tegi peccata. Vtrunque inquit beatum dixit David,&cui remissae sunt iniquitates,& cuius peccatu tegitur bonis operibus. Qui enim agit poenitentiam, non solum diluerelachrymis debet peccatum sed etiam emedatioribus factis operire & tegere delicta superiora,vi non ei imputetur peccatu . Haec ille,respiciens ut putamus in id, quod diuus Petrus ait: Charitas operit multitudinem peccatorii. Quod autem veteres interdum futuras gehen Tropo R. nae poenas perpetuas, per poenitetia in hoc paruo vitae spatio dam p compensari dicunt,id non de merito operum illorum quae fa di

tisfactoria appellamus, intelligendu est. Nam horu meritu & ς y ςψη' dignitas se eo non porrigut,ut quod solius Christi gloriae ac nataei enmerito asscribitur,ipsis ex debito tribuatur. Quin priusquam n incipias haec opera peragere,iamin interiori poenitentia cula Ambr- apam remisit deus. Illud ergo rectius de tota poenitentia intel

ligitur,quae tropo quoda, c5pensatoria est aeternae mortis,eo scilicet,quod nisi poenituerimus,in sternu pereamus mo quod Olim nondagnitas nostrae poenitetiae mortem aeterna aboleat,sed quod rςstitueba Deus non aliter quam per poenitentiam tantum beneficiu no x 'x somu bis ampartiat. Interim quoq; rememorandu est quod& supra exote I si dictum meminerimus in veteri ecclesia canonicis institutis iis factio. cautum fuiste, non aliter reconciliados, nec ad comunionem admittendos poenitentes,quam post peractam poenitentiam,

nisi tam e necessitas coegisset,& periculum mortis institisset c5hi Mi.

Dcinde ut eis,liqui post baptismum omni tempore vitae suae ce.Sc Car- voltintatibus dediti, in extremo vitae suae poenitentiam expota th - Φ- ca sterent,poenitentia ab ecclesiae antistitibus daretur. Ae postea 7ρ'Π' ω placuit,eis etiam commimionem acvltimum illud ac necessa rium viaticum concedi. Id tamen certa lege agebatur, nempe & decreta sub ea conditione,ut si eis dominus vitam donauerit, sanitatemq: reddiderit, secudum delicti qualitatem & canonum instituta poeniteat.Hodie longe remissius agitur cum poeniten gentia tibus. Nam exceptis atrocissimis criminibus, publice in to- Hodiepost eius ecclesiae scandalum commissis, quae etiamnum publice rς Q, iii 'expiari conuenerit,antequam criminosus ad communionem di 'ruriri admittatuOpro taeteris certe delictis ante absolutio- pret R. s

305쪽

1 DE SATISFACTIONE.

nem imponitur quidem,sed exigitur satisfactio,nimiru post absolutionem complenda. Hoc ergo solum ecclesia nos admodum militer & indulgenter tractans nunc respicit,si congruam farisfactionem non negligamus,sed agendam recipia August.in mus,ac curemus: ferenda quidem haec lenitas,sed interim vi- Encti x ς deant sacerdotes, ne quum in conlideranda ac exploranda vita poenitensium post absolutionem omnino incuri, fuerint, haud postremus ille satisfactionis finis, negligatur. Eectia prs X praedictis ergo perspicuum est,ecclesiam in poenitente ter propo praeter confessionem duo requirere: In primis, propo-VQR deinceps non peccandi, quod in contritionem su- ciuilit ' perius inclusimus, quemadmodum Christus ad mulierem in eis factis adulterio deprehensam,dixit: Vade,iam amplius noli pecca-Mςm- re.Quod votum sequi debet bonae conscientiae iustitia ac no- Iustiti, bo ua Vixa,quemadmodu Apostolus dixit: Debitores sumus nonnae consci- carni,ut secundum carnem vivamus,&c. Deinde etiam prae-entiae. ter haec exigit satisfactionem pro praeteritis delictis, secun- Rom-3- dum eum modum, quem in ecclesia Praesidens poenitenti praescripserit. Quamobrem diffinit,no sufficere mores in melius commutare, & a factis malis recedere,nisi etiam,de his quae se facta sunt,satisfiat Deo per poenitentiae dolorem. Non enim Obleaio tantum dictum est, Fili, peccasti Z non adi jcias iterum: imo quoruda. adiectuin est,sed&de pristinis deprecare dominum ut tibi Ioan-ῖ- dimittantur.Qui dicunt hoc Ioanis Baptistae praeceptum,Fa -hἴαὐξ sive fructui riguo pinnitentiae:tantum de bonis operibus a cdehe quoslioqui debiti ,non de satisfactorijs & poenitentibus proprie

libet hono dignis, intelligi debere,ij non latum suo more veterum in-vum Opcru terpretationem ac sententiam in hunc locum,quem supra re-Dμβψ-' tulimus temere reijciunt,sua suffecta ,sed etiam v erbis eiusmodi mandati minus consentanea adferunt,quod nemo non in telligat alios esse bonorum operum fructus,unoquoq; Christiano dignos,alios vero poeui tete dignos. Nam illi boni hominis ornameta sunt,hi v ero etia remedia pro peccatis.Qua-Chegsost. obrem Chrysostomus homilia octogesima docet,No a pristi homin So. nis tantum malis desistere, sed etiam meliora sequi officia,recte poenitentia dici:nec ad sanitate fatis esse nobis, extrarasse tantum sagittas,uerum & medicameta vulneri esse imponen- August. in da. Et ut Augustinus ait, No tanta in melius est vita mutada, enci c. r. sed & per eleemosynas de peccatis praeteritis est deprecandus Deus

306쪽

DE SATISFACTIONE.

Deus. Miserando quidem delet iam facta peccata Deus, sed si Cypria. in satisfactio congrua non negligatur. Certe Cyprianus haec φpH-- in opera poenitentiae non dubitat redemptiones delictorum & δη ς'

ablutiones vulnerum appellare. Verum quod nouatores illi Refellun-lias latisfactiones, scholasticas appellant, & e numero tradi- tur adue tionum humanaru quibus coli nolit Deus tacitat, atq; adeo dicunt per eas de opera bona vere obrui, praeterea, satisfactiones quarum meminerunt Eccletiastici scriptores & Concilia, ni tul aliud fuisse, quam quendam politicum morem ecclesiae, humana aut boritate exempli tantum causa ad dehortandos caeteros a flagiti js,n5 etiam ad expiatione veterum reliquiarum,aut etia poenarum institutu. Haec qua ratione illi dicant, non videmus. Nam supra latis ostendimus, sacerdote manda- Satisfactio tum habere non tantum remittedi, sed& ligandi. Et si verum Φλς. ecina

est, has satisfactiones humanitus tantii in uetas, quid est quod stl δε ηψ'Cyprianus dixit, se in remittendis delictis plusquam oportet randas n-pune delinquereῖ nimirum significans, se leuiori satisfactione ter tradi- quam euangelicu mandatum de remittendis peccatis permitia tiQ 'ς φς tere videatur, confitentes recipere solitum, idque sui erente νς φ μ λ prompta ac plena dilectione. Quid quod euangeliu postulat, Cypria.ad Vt euangeli j praeco poenitentibus iniungat, ut faciant fructus Cornei Padignos pG nitentiaeZId vero miramur,quomodo illis in men- PU'

tem venerit ut dicerent fatistactionibus ecclesiastieis obrui DL

Opera vere bona,cum patres omnes satisfaction ,quas pluri nibus non mis canonibus ut vocant poenitentialibus sunt complexidiri oper Verς bu Operibu quammaxime euangelicis cotineri dicant,nem- h μδ ψb pe OratIOne,ieitinio,& eleemosyna.Et recte qtude. Nam cum ':

omne quod in mundo est, aut concupiscentia carnis,aut ocu- cipua ex-Iorum tit,aut 1 uperbia vitae:quis ii5 videt concupiscentiae car- Piςi turnis, nulla re meli usquam ieiunio, concupiscentiae oculorum Q quae auaritia est quam eleemosyna, &fastui vitze, quam lm- Eue s. mali ac pia oratione mederiΘAdde quod omnis fere peccator, na. S in Deum & in proximu & in seipsum peccet. Oratione ita- i L Mi-tque,quod in Deum commisimn est: eleemosyna, quod in pro ' ςς Q ximum:ieiunio,quod in seipsum peccatum est,quodammodo pso mi 'expiatur. 4'Pd vero aiunt,satisfactiones de quibus patres me et seipsummineriuit, apud Deum nihil valere vel ad expiationem reli- Pςςς t-

'iliarum,Vel poenaru pro delictis debitatu sed tantum exeni ' ''pli causa imponi solitas, in hoc ex diametro cum patribus pia factioues gnan

307쪽

DE SATISFACTIONE.

apud Deu gnantia dicunt, quemadmodum ex superioribus liquet. D MOBRibii niqite demiramur,quod putant satisfactiones quae hodie pri ηψ' i h δ uatim ae secreto imponuntur nihil habere cum vetustis illis

Veteris no commune,perinde atq; veteribus nulla secreta satisfactio co-sra: eccle- gnita fuerit, quum vel solus Augustinus idoneus testis sit, insi*ς ςQRis oeclesia veteri non solum publicam sed & secretam satisfactio Austust.de nem in usu fuisse,scribens in haec verba:Quem mortalia crimieccle. dog. napoit baptismum commissa premunt, hortor prius publica ς p- 3 poenitentia satisfacere, & ita sacerdotis iudicio recociliatum qi' communioni sociari,si vult non ad iudicium & condemnatio veteri edia nem sui Eucharistiam percipere.Sed & ut subi jcit secreta sacriae nota. tisfactione solui mortalia crimina non negamus. Verum mutato prius seculari habitu, & confesso religionis studio per vi Leo ad xii tae correctione,& iugi,imo perpetuo i uctu,miserate Deo, ita si N xbQ- duntaxat ut cotraria pro his quae poenitet,agat.Meminit quo pi*'Pμ' que Leo priuatae sueessionis ad Rusticu Narbone. Episcopu- Publiea sa N I On ignoramus tamen,apud veteres satisfactionem putis factiove blicam& frequentiorem & patribus gratiorem fuisse, exm' gra L quam priuatam, quod interna satisfactio no facile in-xiQx M 0ς notesceret ecclesiae praepositis. Proindeq; eandem impositam sodiome etiam ijs, qui secreto essent maiora crimina confessi,quemad-nes in tro moduSozomenes in Tripartita testatur historia & nos supra Partita hi- diximus. At plane absurdiun nobis apparet, ob id quod eccle-sQx'tib 9' 1 a indulgentius agens, seueritatem illam publicae latisfactio- Samgctio nis remiserit,idcirco etiam omnem satisfactionem iam pror- in ecclesia sus plane abolitam esse oportere. Nam si sacerdos, spiritualis no ςst abo medicus censendus est si apta remedia pro modo & conditione cuiusq: morbi adhibere, si inter soluendos & ligandos discernere debet,idque ex mandato Dei: plane desipit qui putat eum debere poenitenti nulla prorsus imposita satisfactione, Velehes VI pr xpropere manum imponere . Potius docendum erat, quodeus quoad huius tempestatis omnium scelerum lue corruptissimae ratio fieri potest quammaxime postulabat, ut ad praescripta patrii quoad fieri 'MQςUdi possit) regredi anniteremur,quam ut magis adhuc licatis bain Vium' benis disciplinae, ex poenitentia rem plane ridi

Palfum di cillam faceremus.Certe iucundum est videre, quam fuerint paligentia ac tres in remedijs istis imponendis soliciti,prudentes, ac discre-Prudenti - ti. Non v no collyrio omnium oculos sanabant, non eadem seueritate quaelibet crimina expurgata putarunt, non eadem

tempo

308쪽

D A SATISFACTIONE. 26stempora poenitendi quibusiibet statuebant, non omnes qui . poenitentiam recipiebat,in unam classem relegabant, non eadem indulgentia in tempore poenitentiae impositae moderando, erga quosi bet citra omne discrimen affectus poenitentium) utebantur, sed grauiora crimina,acerbiori, duriori, diuturniori, leuiora vero mitiori ac breuiori poenitentia vindicabant. Qui lapsi fuissent, participes idolorum facti, inter Vide Coei

audientes constituebantur. Audientes erant, quibus tantum auditioni verbi interesse licebat. Interesse autem, & eam Ob Audiase, causam ecclesiam ingredi,atque ibi usque ad Missam catechu- Concit. menorum permanere, quibuslbet siue gentilibus siue Iudans puri siue haereticis permittebatur.Sed catechumeni,qui & audien tes dicebantur, post concionem manebant donec sacerdos ad R consecrationem Eucharistiae pergeret. Ergo ea pars Missae Catechu- quae canonem antecedit, Missa catechumenorum dicebatur, ni mu- quemadmodum indicat Concilium Carthaginense quartum. cap. lxxxiiij. Quod si qui in foedasilina crimina proruissent, Veluti qui cum pecoribus coitu miscentur, hi tanquam a dae- Cocil- Anmonibus correpti,in classem energumenorum relegabantur. Erant autem energument, qui prius quidem sacris participa 'ς g δ runt, sed postea ingrauissimas tentationes incIdentes, adae' Diony.A- monibus vexabantur: dicti energument, quod terriculamen- reopagit tiS spiritiuim immundoruin, veluti tempestate quadam iacta- Cocii. An rentur.Posteaquam vero illi rei tempus constitutum vel inter ςrx- ςδ' raudientes,vel inter energumenos secundum delicti rationem complessent,in ordinem poenitentium qui sacris quidem in- Cψ munitererant, sed arcebantur a communione) recipiebantur, oratione tantum cum ecclesia communicaturi: dein sacrame itis tione. reconciliabatur, & communionem recipiebant, sed sine oblatione.Postremo perfectionem poenitetiae recipiebant,& quasi Perlactio- in integrum per manus impolitionem restituebantur. Idque ηςm xς 'non alIter, quam vata ac couersatione eorum toto Illo tempore per praepositos ecclesiae diligenter prius inspecta, perpensa ac considerata,quemadmodii ex antiquissimis Conci lijs,praesertim primo illo Niceno ac Ancyrano, videre est, Denique viae n. in actione poenitentiae ubi tale crimen commissunὶ era i , Ut is cit - Nice. qui commiserat, a Christi etiam corpore separaretur no tam M Anc' episcopi considerabant mensuram temporis quam doloris, abbreviantes interta constitutae poenitentiae tempus,si modo eap.6 'ardorem

309쪽

27 DE SATISFACTIONE. accloxem conuersionis in poenitente considerassem. Restige Modus re- lcera CC quom subinde charitate, costitutus est modus redimenaim edi sa- di rigorem canonis poenitentialis, nempe ut ieiunium redimetisfactior tetrix cleemosyna aut oratione,quemadmodulibri vetustissi-οτε ςςψἰς eationum poenitentialium qui apud nos seruantur in declai ad iiD rati te quae est radix indulgentiarum pontificiarum, quae nihil oulgentia' aliud fiant, quam canonicam latisfactiona codonationes aut Tum PQRxi redemptiones, illis tempor1bus magis congruetes, quum ad-6ς,μμφ' Eue poenitetiae illae canonicae in ecclesia vlitatiores essent. At- Induthenia que Utinam eiuscemodi indulgentijs non fuillent abusi, qui talu tbu- eas dispensandas receperant.Iam eo deuentum est,ut vix ullus fus. sit eontessarius sacerdos, qui veterum canonum ullam noti-Impςxiti iam habeat: multo minus ut ad earum norma satisfactionis λς' 4ψ μ' moduin imponat, nimirum hominum malitia veterem seueritatem non sustinente, sed magis in omnem licentiam ruente. Vt autem seueritatem illam non reuocemus in usum quod nec nostrum est, nec an expediat,satis compertum habemus Admonen hoc tamen assecordotibus confestarijs requirimus,ut diligentur sacer ter cosiderata morbi radice,idoneum adhibeant medicame tum Q et indictionis ieiunij, vel eleemosynae,uel orationis,doceantque ex cap. V-Matthaei confitentem, quo pacto ipsi ieiunandum, eleemosyna tam spiritualisqvisin corporalis indigenti impertienda ac danda. Denique quomodo orandum sit.Quod ii fecerint illi, & vicissim poenitentes in simplicitate eordis verbo sacerdotis vice Christi fungentis obedierint noSatisfactio dubium opus eorum futurum Do bis gratum , tum quod sit quῆ ritς ῖς suapte natura pium, tum quod habeat obedientiam quae o -υ μ 'pμε mnium virtutum mater & fons est sibi coniuncta. Vnde quo- erat unia que consequitur, eQ. non satis sibi constare, qui putant tota poenitetia poenas temporales mitifari,his vero satisfactionibus ecclesiasticis nequaquam: quali hae nullam recipiant pietatem,cum alioqui pietatis plenae sint,si tame por expertum man adhibeantur.

Ec minus displicent nobis, qui satisfactiones istas alio

trahunt,aut eis plusquam oportet, tribuunt,veluti qui

dotes con

fessarii os

istrum adhibeantur. Verus sa-ο inimis Aimili

I in satisfactiones istas etia culpae remissionem, aut mortisfacti

num usus xetinedus estis

tis aeternae abolitionem transferunt, aut carii respectu caetera

POpvi' ςiδ bona opera,quae Deus praecepit parvipendunt.Singula enim dus desilie singulis diserto tribu uda sum,ac populus de fine v triusque sa

310쪽

D a s ATISFACTIONE. 2 3tisfactionis plane ae diligenter docendus est ac instruendus. satisfactio, Satisfactio propitiatoriaeulpae, &abolitoria aeternae poenae, 'β Propi soli Christo tribuenda est,quam tamen no applicat nobis nisi iδ ς ε

per contritionem &fidem,&quae ipse instituit sacramenta.Sa eae. 'tisfactio vero canonica, tantum medetur peccati reliquiis, & Satisfaelio mitigat poenam teinporalem:idq; non ex dignitate sua,sed ex λ ostra Dc beneficio Christi qui opus suum a se praeceptisi,praesertim obedientiam quam suo vicario in re sibi madata praestamus con ead ' iunctam habens, in nobis agnoscit ac acceptat, si tamen non pharisaico more, hoc est tantum externe,sed in spiritu dc veri Ioan. tate, hoc est,interne secundum regulam euangelicam peragata CYPHδ-dς tur. Dicimus itaque bis satisfactionibus mitigari atque etiam Φῆρ' purgari poenas temporarias, modo tamen ex fide proficiscantur.Scimus interim poenarum reseruationem neminem ad integrum nosse, niti cui pater omne iudiciu tradidit, Christum Ioan is Iesu in . quamobrem poenarum discussio, & exactum iudicium Austu si de

Deo relinquedum est.nostrum aute est, citius peccatum emen meuic. poedare & poenitere, praeterita lugere, futura cauere, & ut ille ς ait veluti filios maternorum membroru, ordine custodito praepositis sacramentorum,non secus atq; ab ipso Christo,sarissa Utionis modum accipere, & cum bona fiducia expiandae nos manetis poenae exoluere. Quae de satisfactione atq; adeo

de tribus poenitetiae partibus dicta, suffecerint. Qui plura de- Ch πωλsiderauerit, veteres costilat, quibus hae tres partes quam cognitis simae fuertit:adeo, ut eius demum hominis perfecta poeni tentiam pronuntiaret, in cuius corde cotritio, in ore confessio,& in opere tota humilitas esset. Admonitum tamen lecto ..iμῖμ' rem volumus, singulas poenitentiae partes interdum generali poenomine poenitetiae appellari. Contritionem enim, & confes- nitentia disionem item, poenitentia vocamus, in quibus Deus delet cuia ςvntvx pam: satisfactione etiam poenitentiam vocamus,in qua Deus remittit temporariam poenam, quamuis interim costet, apud rum Syno ipsos veteres, satisfactione illam publicam,passim ac fere tana do-c-δῖ-dcrum,pinnitentiam:& poenitentes, tantum qui publice poenite TQὲς δH Tent,appellari solitos : quod inveterulectione retinendu est. i VibhIAm ad poenitentiae species veniendum. In primis itaque pinnitetra poenitentia in interiorem & exteriorem diuiditur. Inte- su' modorior etsi proprie in contrione iita sit, tamen docendi eausa hμβ P

qui haud inepte dixerit, eandem etiam tribus illis partibus ita I 8''

SEARCH

MENU NAVIGATION