장음표시 사용
341쪽
coram Deo iniustos esse & peccatores, ideoq; sublegis mal dicto consistere,ac proinde opus habere redemptore ac reconciliatore Christo.Seclido docet, Christum propterea venisse, non ut legem nimirum moralem aboleat, sed ut magis impleat, utq; maledictum legis quae in eo non habet quod acci set factus pro nobis maledictum,auferat,dc pro peccatis no
stris satisfaciat. Deniq; qui principalis finis est ut redemptis
spiritum innovantem per fidem impertiat, quo adiutore legem facere incipiamus,atq; adeo non nostris quidem viribus, sed per fiduciam iustitiae Christi nobis communicatae impleamus,utq; liberati a captiuitate peccati,ac nacti pacem & tranquillitatem conscientiae erga Deum ex fide , serviamus illi in sanctitate & iustitia coram eo omnibus diebus nostris. Atque hic est,nostra sententia, ipsissimus epistolae ad Romanos scopus,ac propemodum summa.Non ergo apostolus bellum indicere bonis operibus, aut ea minus este necessalia homini Christiano docere instituit: sed hoc magis docere contendit, quo tandem pacto fiat, ut a peccatis expurgati, Deo reconciliati, ac Spiritu sancto in nouati, bona opera facere & legem implere possimus: adeo opera bona,quae post iustificationem fiunt,a iustificatione non discernens,ut pene in epistolae vestibulo palam pronuntiet, Non auditores legis iustos este apud Deum,sed factorcs legis iustificari:ac plane ostendit,iustifica tionem cum malis operibus nequaquam constare posse: Ira inquiens & tribulatio in omnem animam hominis operantis malum.Gloria autem & honor & pax omni animae operanti bonum. V erum quo pacto lex fieri possit postea docet. EAdem omnino docet Iacobus in epistola catholica. Facit cnim Iacobus perinde ac Paulus, nos omnes reos ac
peccatores. In multis inquit offendimus omnes .docet veram sapientiam qua voluntas nostra corrigitur, ut deinde bene operetur nobis non nostris viribus, sed Dei beneficio per fidem cotingere, no quamlibet, sed eam quain supra descripsimus qua cum desiderio in Deum itur,& certa fiducia quod Deus promittit,accipitur.Si quis, inquit, vestrii indiget sapietia, postulet a Deo qui dat omnibus aflluenter,& non impro perat,& dabitur ei.Postulet aute in fide, nihil haesitans.Quem locum beatus Augustinus renarrans, prudenterad fidem iusti
ficantem refert: Haec est inquit fides, ex qua iustus uiuit,haec
Lucae 2 Paulus novilipendie hona ope ra, sed magis docet quomodo opera ho-na facere possimus.
342쪽
est fides qua creditur in eum qui iustificat impium,haec est edes qua excluditur gloriatio, haec est fides qua impetratur largitas spiritus,de qua dicitur:Non enim spiritu ex fide spem iustitiae expectamus.Haec ille.Rursus apostolus Iacobus hanc sententiam cc firmans: Omne inquit datum optimum,& omne donum perfectum desursum est,descendens a patre luminum, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio. Voluntarie enim genuit nos verbo veritatis,ut simus ini- Ibidem. tium aliquod creaturae eius. Et post pauca : Suscipite insitum verbum,quod potest saluare animas vestras.Ergo quum dicit nos veram sapientiam ac iustitiam a Deo accipere oportere,& verbo veritatis iterum gigni, eodemque nobis insito animas nostras saluari:quid aliud dixit quam Apostolus Paulus, Roma.s quum inquit: A rbitramur hominem iustificari per fidem sine operibus legis. Aug.de ii. V γ Erum quum ex hac sententia Paulina non satis intelle- de de ope cta,quidam occasione acceperint, ut tanquam securi deribu*- V salute perinde atque sola fides sufficeret, quam sibi fin-oiteat edita gobant bene vivere non curarent, coactus est Iacobus fidem Io ad Ro. secare in fidem vivam,& fidem mortuam: seu in fidem, quam
Cap.2 non veretur daemoniacam appellare,&fidem rectam seu non
haesitantem depromissis Dei. Eadem ratione discernit legem libertatis,a lege seruitutis: & opera quae fidem antecedunt,ab operibus quae fidei cooperatur,seu fidem iustificantem sequimCoferutur tur.Quae omnia etiam apud ipsum Paulum,licet quaedam sub- Iacobus M obscurius, reperias. Iacobus fidei mortuae, quae nihil aliud est quam vel historica fides, vel stulta quaedam persitasio de misericordia Dei, etiamnum cum affectu peccandi,seu ipsis etiam malis operibus coitincta, iustificationem detrahit. Idem facit Rpostolus Paulus,quum ait: Cofitentur se nosse Deum, factis autem negant. Iacobus fidei vitam seu spiritum, opera chari tatis appellat. Fides,inquit, si non habeat opera, mortua est in semetipsa. Idem facit Paulus, quum describit fide per charitatem efficacem. Iacobus asserit, quod fides Abrahae cooperata sit operibus illius,& ex operibus sides cosummata sit,nimirum quae fidem eius sequebatur. Idem alibi testatur apostolus Pau- Hebrae. II lus:Fide, inquit,qui vocatur Abraham,obediuit. Iacobus ait:
λῆςψμ videtis quoniam ex operibus iustificatur homo, & no ex fide tantum: nimirum illa fide qua ii ij securitatem quandam fa Iutis
343쪽
Iutis sibi vendicant, etsi male vivant, quos coarguens: Estote inquit factores verbi,& no auditores tantii,falletes vosmet- Roma
ipsos. Idem omnino docet Paulus: No auditores inquit legis iusti sunt apud Deum, sed factores legis iustificabuntur. Et alibi:Nolite errare:Neque fornicari j,&c. regnum Dei possidebui. Et haec aliquando fuistis, sed abluti estis, sed sanctificati estis,sed iustificati estis in nomine domini nostri Iesu Christi, Sin spiritu Dei nostri. Item, Qui talia agunt, regnum Dei Galato non possidebunt. Vides ergo quam pulchre coapostolis illis Christi quorum erat una fides atque unus spiritus in re iustificationis conueniat.
ET ut semel hunc articulum finiamus, putamus nos iam
perspicue satis ostendisse,Non opera legis quae fiunt ante iustificationem sine gratia Dei in nobis,ad iustitiam imputari,sed interim opera fidei quae spiritus in nobis operatur, alia prorsus obtinere ratione,quippe ea a iustificatione nullo pacto secerni oportere, quin cooperatione illam fidei & ope- Coopera. rum post reconciliationem, recte vocari iustitiam, qua debe- xio Mmus continue iustificari,quadiu in hae vita superstites sumus, donee scilicet mortale hoc immortalitate induat,& fiat sermo' tio nostra qui scriptus est, Absorpta est mors in victoria. quod tum de- cotinuata. mum iustitia perficietur in nobis. In eam enim sentetiam dictum est: Quit ustus est, iustificetur adhuc.Vnde non mirum, arioe .ita
quod scriptura operibus istis fidei in Deo factis, passim vitam
etiam aeterna, non tantum alia eximia praemia, uti mercedem
polliceatur. nam si vita aeterna quae in i ustificatione per ani mae spiritualem vivificationem inchoatur accipitur fide pro- Σ
pter misericordiam in Christo promisam,nec dubiu sit hisee lo n. operibus fidei nihil aliud agi,quam quod perpetuo in miseri' l.Cotta ..cordiam Dei respicimus,non solum reserentes, ea Deo acce-ι linapta, no nobis, sed etiam ipsa ex Christo supplentes,omnemq; fiduciam nostra non in nostris viribus aut etiam in dignitate nostri consensus,sed in Christo meritu collocantes,ac reputa- I.Ioan.4tes in hoc persecta charitatem Dei nobiscu, ut fiducia habeamus in die iudicij quia sicut ille est,& nos simus in hoc inudo, quis no videt haud absurde ac propemodusine ullo tropo recte dici posse,Bonis operibus nos vita aeteram adipisciὶQuin- Bona op imo bona opera, quae spiritus in nobis operatur,esse illam in- choatam vita aeterna Olim in nobis perficienda, de qua dixit ta
344쪽
na Ius TisICATIONE. Ioan o Ioannes apostolus:Et madatum eius vita aeterna est .Et quoa-RQm . nam aliud est regnum Dei quod nobis aduenire petimus, muvi non regnet peccatum in nostro mortali corpore , ut ob diamus concupiscentijs eius, sed potius regnet in nobis iusti - tia spiritus ut sint membra nostra arma iustitiae Deo pNeque Lueae 6. Veretur scriptura vitam aeternam, bonorum operum mer e- Roma-6-3 dem appellare, non ut putemus benefacta nostra digna elle χ-CQ in ' vita aeterna, seu deberi illis vitam aeternam propter operum
3 T ' 'ipsorum dignitatem. Quis enim tam stupidus est,qui sic sendio ut tiat ξ sed magis quod Deus fidei nostrae quam per eiuscemodi
APOc-λ-I opera in nobis exercet) vitam aeterna gratuito sit pollicitus, 10 De plenitudine enim eius inquit Ioannes nos Omnes acce-G ditia pimus gratiam pro gratia, gratiam vitae aeternae pro gratia erati, ' iustificationis indebitae. Ergo merces, quia pollicita. Item Deus ode- quaa tanta es Dei erga nos benignitas, ut opera quae ipse meta sit a vo- nobis facit vere sua,malit appellare nostra, idq; tantum pro- nostxδ- pter imbecillem illum assensum& conatum quem tamen non sine eo adhibemus,idcirco ipse no indigne feret, evi dicamus fmodo ad pium sensum) bonis oPeribus nostris vitam aeternam nos promereri non quod assensus noster tanta mercede ' diilnus sit sed quod non sine eiusmodi assensu, atque adeo sine Roma.6 bonis operibus,modo tamen operari valeamus, vitam aeter-Cur Chri nam quae donum Dei est, nob1s per Chr1stum promeritum Dς eapiamus. Certe nemo dubitat, idcirco Christiun tam supe
qvς ς Vi aete friae sub nomine mercedis meminisse, ut diligen
Cercedem tiam ac conatus nostros quammaxime acueret, Hcitaret, ac appellet- proueheret.
H Aec de iustificatione hominis, deque fide & operibus
dicta suffecerint quae ut speramus) piis multum lucis
in lectione scripturarum & consolationis sunt allati ra. Credimus autem hanc quam defendimus, sententiam,ine vere apostolicam δc germanam ecclesiae doctrinam, tam erudientem quam consolantem pias mentes, quae non solum ea docentur,sed& assiciuntur. Damnantur autem hac doctrina
nes dam- in primis pharisaicae& Pelagianicae illae opiniones plenae im-η-μ' pietatis, quas supra de gratia disserentes retulimus. Deinde
damnatur eorum opinio longe pestilentissima, in qua scelestissime turpissimeque viventibus, etiam si eo modo vivere perseuerent,& tantummodo credant in Christum hoc li i-
345쪽
bi etiam sine renotiatione mentis persuadeant se iustificatos esse propter Christum) iustificatio, salus,atque adeo vita aeterna promittitur,contra apertissimam Domini sententia, qui desideranti vitam aeternam,respondit: Si vis ad vitam ingre- Matth istdi,serua mandata. Postremo ea asseritur,periculose doceri iustificationem hominis in sola remissione peccatorum consistere: innovationem aute voluntatis & opera fidei quae iustificationem sequuntur,proprie ad iustificationem non pertin re. Hoc enim quum docetur,redduntur homines male securi,
qui quum audiunt se tum statim iustificari, ubi mens perterre facta, agnitione peccati se protinus erigit, & certo statuit sibi peccata remitti gratis per Christum,st v t solunt de hac v t vocant) fide soliciti sint,ad interiorem animi renouationem dc - nouitatem voluntatis potissimam i ustificationis partem, parum attenti, iuxta ponentes,an interiorem animi renouationem & voluntatis nouitatem intus experiantur, risq; testentur nec ne,quorum sane causa quod non ignari sint voluntatis Domini durior est,quam eorum qui nescientes,vitam nequissimam & iniquissimam ducunt. Quare ut cum beato Au August. degustino concludamus, omnino cauendum est,ne in adiutorio fide M opi Domini Dei nostri faciamus homines male securos, nimiru buβ-c vir.
persuadendo eis, quod si modo fuerint credentes in Christit, hoc est si tantum credant quod Christus satisfecerit pro nobis,tum quomodolibet in ea fide vixerint ipsos tamen ad salutem esse veturos.Rursus, ne sic faciamus Christianos,quomO- Ibidem. do Iudaei proselytos quibus Dominus ait:Vae vobis scribs&Pharisaei hypocritae qui circumitis mare & aridam ut faciatis unum proselytum:& quum fuerit factus,facitis eum filium gehennae duplo quam vos estis. sed potius sana doctrina Dei magistri in utroq; tenenda est,u t sancto baptismo ac fidei conso Ana sit vita Christianorum,& ne cuiquam homini, si utrumli-.bet defuerit, promittatur vita aeterna. Qui enim dixit, Nisi Ioami quis renatus fuerit ex aqua & spiritu, non intrabit in regnum coelorum: ipse etiam dixit, Nisi abundauerit iustitia vestra Masili. 3plus quam scribarum & pharisaeorum nimirum quorum iustitia erat, discere & non facere non intrabitis in regnum coelorum. Nostra ergo iustitia erit, dicere & facere, quae si non
fuerit non intrabitur in regnum coelorum. Iam ad in termisesam specierum poenitentiae tractationem redeundum cst.
346쪽
O S T QV Α M de interiori poenitetia, in qua hominis iustificatio peragitur, & de partibus
eius quae sunt, cordis contritio, mentis erga D eum cum fiducia accipieta misericordiae co- sessio, & votum internum vitae in melius comutandae dictum est satis:restat ut de exteriori poenitentia & italius speciebus,quae sunt, poenitentia publica &priuata, pau- eis dicamus.
PMncipio ergo roget aliquis:si verum est,peccata in interiori poenitentia remitti ac hominem iustificari, quid exteriori poenitentia est opusZaut quidna post remissionem culpae & abolitione poenae aeternae quae in interiori pc x.Tunotit nitetia Deus operatur facit sacerdos vel episcopustHaec quγDilutio. stio ex superioribus satis explicari potest, sed ut res clarissime intelligatur, id animo repetendum est quod paulo ante diximus,necesse esse ut remissione peccatoru accipias, certo cre-r.Corin .et dere tibi remissa esse peccata propter Christu Iaquu haec cer- Roma.t titudo no iudicio sensuum aut rationis effici in nobis queat, sed fide tantu constet aute fide in paucissimis hominibus prγsertim his qui grauioribus criminibus occupati quandoque fuerunt, ad eam certitudine nisi externis signis iuuetuoper-Pωnitditae uenire, ut certo credant aut statuant se esse in gratia,nimirum caerametu diffidelia ac dubitatione de voluntate Dei, quae in animis nolnstitutum naturaliter haeret cum fide perpetuo luctate, quod re ipsa φJ VJ D. Vnumquenq; in animo suo experiri non dubium est:idcirco inbui he, Christus huic imbecillitati fidei nostrae per externu sacramen
missionis tum subueniendum ratus,poenitentiae sacramentum instituit, Peccatorvr Ioan xx.ut quemadmodu baptismum, Eucharisti , dccaetera v. d. su , secramenta certa & efficacia signa esse voluit, quibus Mee pra I proe- mur,ut quod soris in specie viubiligeri cernimus,intus per fi-rnio de sa- dei virtute in nobis effici certo credamus, sic dc poenitetiae s sr m*xi in cramentu nobis relinquendu putauit,quo fide nostram de remissione peccatoru stabiliret & confirmaret,atq; eam ob rem sacerdotibus insigne illam potestatem cotulit, remittendoruscilicet peccatorii, hoc est,potestatem signo visibili indieandi& ostendendi confitenti ac poenitenti, peccata per Deum esse remissa,
347쪽
ssDE POENITENTIA Exia Rrorcr. 3 remissa,adeo vivere contritus ac consessus, quum absolutionis facerdotalis verba perceperi t,no secus arictus esse debeat, quam si ipse Christus ei dixisset, Dimittutur tibi peccata tua. Maith. Suam enim potestatem Christus quam & visibili signo adhi- Marci bito, ad certam fidem remissionis peccatorum nobis facienda LRςR Dcon masse legitur sacerdotibus concessit, ne quis putet fi cerdotem sua propria potestate absoluere. siquidem ut ipse Christus est qui baptizat,ita ipse est qui absoluit, sie vi de vir- tute utriusq; sacramenti unumquenq; Christianumparem atque eandem habere certitudinem oporteat , quemadmodum suo loco latius docebimus. Haec autem potestas seu absolutio Aliud est Lacramentalis,etsi in utraq; poenitentia,&priuata& publica, secramen tanquam suauissimu utriusq; codimentuni requiratur, ipsum μ .ps nitamen secramentum poenitentiae non est proprie poenitentia 2 avel publica vel priuata. Constat siquidem, poenitentiam non pcenitetiaratione absolutionis sacrametatis, in qua tota propemodum public vas sacramenti poenitentiae sita est,sed magis ex modo vel ste vςipuo nere fatisfactionis publicam vel priuatam appellari. Porro 1, ε . e
quum Christus & ecclesia unum sint corpus proindet poeni U
tentem non tantum pacem erga Deum,sed erga ecclesiam in qua soIa remittuntur ipsa peccata habere oporteat,ac omnino intersit,v t qui in ecclesia praesident,explorata habeant poenitentium scientiam ac propositum, quae cui Christus ait)ex operibus eorum cognoscuntur: idcirco Christus sacerdo- mreh. tibus praeter potestatem remittendi peccata in sacrameto po IQδ' η'
factionem imponunt,& poenitetes donec ea purgetur a com Mndicu munione prohibent:soluut vero cum satisfactione imposita Ly0δ iv et relaxant,vel ea purgatos,ad sacramelorum comunionem Qq admittunt, in quo etia Christus imbecillitati nostr pientis- lime cosuluit:nam cum poenitenti no quaelibet sed digna poe- epist.6omtentiae opera ut peccati reliquiae eluantur,&manentes nos hin h spoenae,per Dei clementia dimittatur perageda sint,nemo autem in causa sua idoneus iudex videatur,atq; adeo unusquisq; Aue rin . semper propriam censura suspectam habeat, idcirco Christus vicacium suum ostedit, cuius dicto in hae etiam re staretur,ut ς- α nAugustinus non temeredixerit,eum ecclesiae claues frustrari, qui volet sine arbitrio sacerdotis poenitetiam agere. Haec au-
348쪽
August-de tem exterior poenitentia, in vere contritis & confessis remisi P mxςRx- sionem culpae sequitur. neq; enim sacerdos alijs hanc poeniten
dist y ςπ' tiam imponit nisi quos contritos credit. Denique duplex ista Poenitetiae potestas per Christum sacerdotibus collata,clauis illa ordinis sari4 lacuo est,de qua supra abude diximus.Clauis iurisdictionis alio x xςmis iψ spieit: nam non proprie ad poenitentia spectat, nisi v t prouo- submuit catoria,quod Vt pqdagogus,tantisper in poenitente flagellet, Clauis or- donec poenitentiae ianuam ingredi faciat & quodammodo
Vibiis recte perceptis,facile est intelligere, quaenam sat poenitentia publica vel priuata. Publica enim est, quae Uuolica. publicam habet satisfactionem: Privata , quae priua Privax - tam.Publicam iterii duplicem faciunt lolennem & simpliciter Pμ by ς' publicam.Solennis poenitentia quae olim proprie publica VOSolennis. cabatur ea erat,quae ob enorme & vulgatissima crime quod Vide Car- multitudine seu totam urbem commouisset extra eccletiam tua-conci- in cinere & cilicio publice perageda suscipiebatur. Huius pinnitentiae ritum describit Agathen. Concilium cap.xj.In capite inquit Quadragessimae, omnes poenitentes qui publicam dist.ca. in suscipiunt aut susceperint poenitentiam ante fores ecclesiae se δPNς- repraesentent episcopo ciuitatis, sacco induti, nudis pedibus, vultibus in terram prostratis, reos se esse ipso habitu & vultu Decans, id proclamantes:ibi adesse debent Decani, id est, Archipresbiust, Mςhi teri parochiarum presbyteri poenitentium, qui eoru con er-Pyς-hr sationem inspicere diligenter debent qui& secundu modum Presbyte-aculpae poenitentiam per praefixos gradus iniungant. Post: haec
ri poenitc- episcopus eos in ecclesiam introducat, & cum omni clero 1e-0μm' plena poenitentiae psalmos, in terram prostratus,cum lachry-β η EM E mis pro eorum absolutione decantet. Tunc surgens ab Oratiales. tione iuxta quod Canones iubet, eis manus imponat, aquam benedicta super eos spargat,cinerem prius mittat, deinde cilicio capita eorum operiat,& cum gemitu & crebris suspirijs Gene.ῖ denuntiet eis,quod sicut Adam proiectus est de paradiso, itam xxii I. & ipsi pro peccatis ab ecclesia abi jci uritur.post hoc iubeat mu
nistris, ut eos extra ianuas ecclesiae expellant,clerus vero prosequatur eos cum responsorio: In sudore vultus tui vesceris pane,&c.ut videntes sanctam ecclesiam pro facinoribus suis tremefactam atq; commotam, non parvipendant poenitentiam.In sacra autem Domini coena rursus ab eorum Decanis
349쪽
DE FOENI τENTIA Ex MORI. gueorum presbyteris, clesiae liminibus praesententur Mnno mi,
num canon Hanc solennem poei utentiam zzitates et his πα
tione criminum,luterdu breuiorem interdum longiore. plu ςti mannos duraturam,accipiebant. Iam ouit liti iri V kψῆ ς'
ata, a solo Epistopo mu necessitas aut pericultu mortis mante reconci- Absida.
alaquando tibi interdicitur de comissis huius riss omouem concediturlocus. Ela vero comunia ciuae tre
350쪽
quenter incurrimus,semper poenitetiam recipiunt,& sine in Meria etsi termissione redimuntur. Verum interim nosse oportet,eccle- iterationς veterem etsi hanc solenem poenitentiam in pristinas so Di Ri- ηψ.des relapso vel omnino non daret,vel admodum raro, ipsam leti hemi tamen nulli ad se,quamlibet saepe lapso,ac redeunti,gremiumum tamen saum unquam penitus seu omnino clausisse. OUn potius convςdςvti Rβ stat quoties poenitentes &confessi ad ecclesiam matrem reuer'μ--λλ' terentur. speremissionis peccati nuquam deterritos,sed maPsal. t - gis ad deprecandam Dei clementia, cuius misericordiae non Augustald est finis diligetissime commonitos fuisse.Nam hic ut Augu-Μλψς QRi stinus ait quis audeat dicere Deo: Quare huic homini qui '' post primam poenitetiam rursus se laqueis iniquitatis obstringit,adhuc iterii parcisZQuis audeat dicere, erga istos non agi, quod Apostolus ait: Ignoras,quia patientia Dei ad poenitentiam te adducitZQuin Augustinus ipse testis est,quadoq; eumdem poenitendi locum dari posse,sed raro:ubi vero idem po
nitedi locus non dabatur,non omnino repellebatur,sed reciapiebantur reuertentes,non tamen sine disciplinae seueritate. Quomodo Nam etsi non daretur eis locus iterum in ecclesia publice po vecipiςbλ' nitendi,temen eatenus recipiebantur,ut intra ecclesiam fidetur olim i iungerentur, ac vi sacris mysteriorum celebritatibus
thuuἴ bi: interessent,sed a dominicae mensae conuiuio perpetud segx
nuentiam. garentur:vthac districtione correpti,&ipsi in se sua errata ea garent,& alijs exemptu tribuerent te ab obscoenis cupiditatibus retrahendi. Eisdem etiam quod carnali fragilitate cecia distent cum ad dominu coepissent proficisci,per communio- Comunio nis gratiam subueniebatur,hoc est,in extremis costituti,ta illis tantii dem reconciliabantur,uti canones siricij pontificis cap.v.&i ς xxςmi. Innoceti, pcimi cap.ij.testatur.Praeterea,qui semel publice estu rei nituissent,non ad mittebatur ad clem, quavis correcti & boni InnI e.ti effecti essent quod haec poenitentia infamia quandam inger ret,quii assciscedos in clerum,maxime ad episcopatum,sace Carth.con dolium,&diaconatum, oporteret esse irreprehesibiles,etiam cit-εες- quod attinet ad vitam anteacta: tantum si necessitas aut v siis a iς ' ς' exigisset inter Ostiarios aut Lectores deputabantur.Presbyteris quoq; ac diaconibus ne tantus gradus in ecclesia propterm i. paveorum improbitatem vilesceret, haec publica poenitentia LςQ dRu non imponebatur,nisi prius deponerentur. Sed ut inquit magnus ille Leo in canonibus ad Rusticum Narbon.huiusmodi