장음표시 사용
431쪽
MATRIMONII. 333longe satius esse,ut clandestina illa matrimonia,quae omnino sacramenti rationem non habet,ab ecclesia tollantur, seu de- cernatur saltem, ipsa matrimonij firmitatem apud ecclesiam non prius habitura,nisi noui consensus robur accesserit tum enim puellae & cautius agere disceret,& tot stupris,adulterijs, Periurijs,alijsq; plurimis comodis,ijsq; longe maximis,quae ex invitis&male contractis nuptijs oriuntur,via pnaecluderetur,suusque honos matrimonio,rei tam sanctae,seruaretur iee io, so Denique ijs qui de diuortio non tantum ex cauta fornicati O- tiunt exsenis,sed etiam quod ad vinculum attinet concedendo, hoc tem tus.
pore largiusquam conuenit disputant,ansa de ecclesia rigo- 2ό. re querendi ac causandi adimeretur, quod videlicet V bi locu si & ii ii
tantum esset matrimonijs legitime contractis, bona spes -monio. ret,ut ea quae bono essent inchoata principio,bono quoque Leo c. prIterminarentur exitu. Iam etsi interdum res aliter caderet,non fuerit tamen propter unum aut alterum infaustum conubiu, piopi . Apostolica illa doctrina quae post diremptum matrimonium viiii vel alconiuges separatos innuptos manere,aut sibi inuicem recon- texu infauciliari requirit temere laxanda.Sed ad ecclesiae ritum huic sa- pcramento adhiberi solitum reuertamur,de quo Tertullianus .aia lib. ij. ad uxorem sic habet: Vnde sufficiam ad enarrandam seli xada regacitatem eius coniugij,quod occlesia conciliat,confirmat obla la aposto tio,& obsignatum angeli renuntiant, Pater ratum habet ZNec fleue est horum rituum mysterium. Nam coniunctio quam sa- Teitui. αcerdos facit,significat matrimonium nectente Deo cuius le- r. ad ux gatione sacerdos fungitur copulari. quamobrem etiam cerdos Christi verbis inter copulanda utitur,nepe ijs: Quos Deus coniunxit,homo non separet. Benedictio vero signifi- Coninctio cat,vitam coniugatam,a Deo benedictam esse. Denique ob - sacer lota. latio tignat, huiusmodi vitam hostiam boni odoris esse co- ΙἈ-ram domino.Testatur quoque Tertullianus,in primitiua ςς ii ii ij. elelia nuptias cum laudis sacrificio & sacramenti Venerabilis Aeneduliocomunicatione celebrari solitas, quod ea vita, sanctoru com sacerdota
munione non fit indigna, quod Raphael quoque angelua ad '
Tobiam contestatur,quem more per dioecesin nostram v biq; renouari nobis curae erit. Testatur quoque Carthaginente Conei. A. Concilium, in ecclesia olim constitutum fuisse v t sponsus & phraca . . sponsa cum benedicendi sunt a sacerdotea paretibus suis vel c*P- I a paranymphis offerantur: v tque quum benedictionem acce-
432쪽
perint,pro reuerentia ipsius benedictionis sese eadem nocte contineant ac in virginitate permaneat. Quod ne ridiculum Tobiae s. putes, exemplum Tobiae tibi intuendum,ac omnino rememoradum est. Quod si quis hos quos retulimus ritus, a veteribus pro huius sacramenti elemento reputatos fuisse dixerit, huic Ambr . in no Valde repugnauerimus. Certe diuus Ambrosius in Euage-Lucaib.2- lium Lucae,lib. ij. cap. ij. Coniugij testificationem, nuptiarum celebritatem dicit declarare. Alios quoq; ritus adhibet eccle-eelebs tu, ira, Nam nullum peregrinum aut ignotum & alterius paro- est.quali eo chiae hominem ad sacramentum coiugi j admittit sine literis, Iemeta sa- quas dimissorias vocamus. Preterea trina declamatio sponsi ςx Nςnti &sponsae publice praemittitur, ut ecclesia liquod ad impedi- Alii iiiiij. mentum coniugij noueritiacerdoti indicet. os ritus exa- Literin di- cte seruari velimus,quod sic multis fraudibus di iniurijs occur uissoriae. ratur,multisq; puellis consulatur,quas alioqui saepe videmus esimi profugis, imo adulteris maritis nuptas,ae desertas, infelices Nuptii, hymenaeos detestari. Ad haec,nedum apud Christianos,sed dccduocatis Hebraeos nuptias celebratas legimus, conuocatis amicis non amicis ce- sine conuiuio ac communi laetitia, qui ritus ad matrimonij sal; i, '' crametum qtiod Christi &ecclesiae nuptias repraesentat non Gen. 10. parum facit. Ad has enim vocatae sunt omnes getes, ad has ve bia: 7- nitur cum inenarrabili laetitia. QuAmobrem ut lignum rei stam tib δῖ- gnatae respondeat,sanctam quoque, non ineptam nuptiarum Ahoe. i. laetitiam esse conuenit. Nam& Ambrosius author est Iuven- Ambios tutem olim innuptiis salsioribus sermonibus uti solita: & pa Gen.2Φ. trum coniugia declarant quanta cum reuerentia ac honestate bi* 6- nuptiae olim celebrarentur. Hodie saltandi leuitas, ebrietas, uita, ah, &plaraeque ineptissimae gesticulationes,in locum sanctae conrochos uer gratulationis successerunt. Quem abusum Parochi pijs adiaho dei ex- moni tionibus,quoad fieri potest,extirpare nitentur . Copio-xirpanda, sam monendi materiam v eteres,& praesertim Chrysostomus, Chii εἴ μ' suppeditabiliat.Et in primis exempla patrum,praesertim vero Ioan.r. Christi,quino dubium propterea nuptijs in Chana Galilaeae
interesse, easdemque suo illo miraculo omnium primo commendare ac veluti consecrare voluit, aqua in vinum couersa,
ut se matrimoni j praesidem &stabiliorem demonstraret, se piis fidelium nuptijs spiritualiter interesse testaretur. Atqui praesente Iesu religiosissime quaeq; agi,& ab omni specie ma-l a non tantum re turpi,abstinere par est.
433쪽
ex praedictis colligitur. Beatus Augustinus matriuio nium tria bona complecti docet : Sacramentum,fidem,& prolem. In sacrameto hoc dicit attendi, v t coniugium non separetur ,neve dimisitis ac dimissa,etiam prolis causa alij coniungatur. Ergo sacramenti vis proprie in foederis coniugalis indiliolubilitate sita est, quae& principalis finis matrimonij recte dicitur,lianc in sacramento Deus operatur,nectit,roborat,ac confirma ,eamq; gratiam suppeditat, qua coniuges noab usi, hoc foedus inuiolabile inuicem seruent, seseque mutuo amore coplectantur, ac sic diligant, sicut Christus dilexit ec
clesiam:qua item gratia suffulti quicquid estiuris diuini & hu
mani,sibi libenter & exanimo comunicent, omnes deniq; casus cum tristes ituri iucundos,vsq; in extremam mortem aequa
lance inter se partiantur. Gignit quoq; hoc bonum sacramenti,fiduciam bonae conscientiae qua coniuges certi efficiuntur, vitam illam coniugalem honeste auspicata, sancte quoq; & religiose obteruata, Dei gratia non vacare, Deo curae atq; adeo meritoria esse. In quam sentetiam Apostolus ad Timotheiunait:Mulier salua fiet per liberorum generationem, si permanserit in fide. Item Hebraeorum ultimo: Honorabile conubium in omnibus, & thorus immaculatus. Et diuus Ambrosius lib. ij.de Patriarcha A brahamo, cap. ix.ait,accedere aliud insigne castimoniae si credas,a domino Deo tuo hoc quod 1 ortitus es coniugium, tibi datum. Hoc ergo sacramenti bonum qui recte secti reputauerit, & conscientia suam erga seipium quam- maxime aedificabit, & casti amoris ignem erga coniugem concitabit.Secundum bonum matrimonij, Augustinus fidem appellat.Non fidem, hoc est fiduciam erga Deum, sed fidem coniugalem, in qua hoc attenditur, ne cum altera vel altero concumbatur, cuius boni faciendi vim, nisi Deus coniugibus in hoc sacramento impartiret, quotusqui': coniunx, inter tot carnis, mundi & sathanae insidias positus, eam fide saltem corde θnceram ac incontaminatam retineret Znam Christus moechiam cordis, moechiae quae carne committitur, aequat. Γertium bonum est Protea, cuius potissimu gratia, matrimoniucotrahi debet, hoc scilicet animo ut liberi amanter suscipiantur,ac religiose educentur:quod cum fit, matrimoniti non solum omni culpa vacat, sed & suum meritum habet. Caeterum Quod Virtus ho
August. super Gen lib. ω Matrimo in
Principa iis finis seu vis Christiani motrimonii-Fid uelabons co scientiae in con iugio.
trinionii. Fides con iugalia. Moechia cordis. Matth.
434쪽
39c DE SACRAMENTO MCorint.7 quod tantum vitandae fornicationis gratia contrahitur, magis secundum indulgentiam conceditur. Carnalis T Aec tria bona in coniugio faciunt,ut coitus qui in car
Ag Rςpζςς-xisqri non potest sine pudenda concupiscentia uiueto' L A carni ,Omni culpa vacare possit: quam insigne esse hu-
adlubetur. his sacramenti gratiam quis non videtZQuod ut magis perspicitum fiat, Coitus in coniugio trifariam adhibetur.Prima causa prolis, qui culpam non habet, &solus ipse proprie nuptia- Decus c5- lis est. Decus enim coniugale est castitas procreandi,& reddenAudis a d. di carnali. debiti fides, & hoc est opus illud nuptiarum, quod
hono eon OH ni peccato defendit Apostolus,dicens: Non peccat vir- iugali. go si nubat. Secundo concubitus fit, cum vir cognoscit uxo- .cor. 4.T rem ultra necessitatem procreandi liberos, non propaginis voluntate,sed libidinis voluptate, quo concupiscentiae seruiis
ita , xux,non hoc gitur,Vt scelus quem postulant Iulptiae, implea hci' dui ha tur Hunc coitum qui ultra necelsitatem progreditur,non ra- veniale in tioni, sed libidini obsequens, exactum coniunx inculpabili--i.ente. ter reddit, quod ad eum ex praecepto pertineat prospicere, ne 3-Corino fornicetur coniunx, sed non omnino inculpabiliter exigit. August. in Quamobrem Augustinus in psal.cxlvj. Dicat inquit vir:c5h illas tinere iam volo. uxor autem,nolo, non potest scilicet contineiugu line re:quod en1m tu V1s, illa non v ult:nunquid per continent1am alteri' ὐo, tuam illa debet fieri sornicaria Z Si alteri nupse: it te vitio, erit luntate co adultera. non v ult Deus tale lucrum tali damno compensari,hbi a ''' redde debitu,etsi non exigis. pro sanctitate tibi perfecta com- Redditio putabit,iino quod tibi debetur, exigis, sed reddis quod debes
debiti. uxori. Iam etsi exiges vltra necessitate,culpa omnino non vacet quod agis.Ηanc tamen culpam bonum coniugij venialem facit.Non enim quia incolinentia malu est, ideo coniugi vita, Concubit' ubi est concubitus praeter intentionem generationis, non este siti, hi bonum & quia bonum est coniugiu in genere suo etiam eum non impii concubitum quem neri non cosunt, ignosci impetrant nu-Tat matri- ptiae, si tamen non lain nimius iit, ut impediat tempora quaemonii sa- orationi debentur, nec immutetur in eum usum qui est contrat. Cotta naxurdin inamobrem si ambo coniuges tali concupiscentiae subigantur,rem faciunt quae proprie nuptiarum non est cuius non sunt nuptiae hortatrices sed deprccatrices:qu Ad eui voluptas non careat culpa, propter nuptias tame accipiat veniam.
Ibidem. In quam sententiam dixit Apostolus: Hoc autem dico secundum
435쪽
dum indulgentia,non secundum imperiu:quid est enim quod secudum v enia cocedit Apostolusὶ nisi quod coniuges debitu carnis exposcunt, non propaginis voluntate,sed libidinis voluntate. Idem Augustinus alibi dixit:Hoc quod coniugati vi- De honocti concupiscentia utuntur inuicem ultra necessitatem libe. coniugali. TOs procreandi, ponam in his pro quibus quotidie dicimus: Dimitte nobis debita nostra. Atq; hoc ips um est quod supra ex Apostolo retulimus, quod propter fornicatione unusquis-r- Corin.7que propriam suam uxorem habere debeat ad remedium lu- h. Γίμ bricitatis carnis: nam coniugium quod sanis est ad officium, iaid aegrotis est ad remedium. Tertius coitus effrenis,quo arden nup. dc cottorcs coniugum amatores, suis uxoribus abutuntur,quemad supis modum Fabiola abutebatur maritus,quod Hieronymus refe- Hieron.inrat eam ea coactam pati a marito, quae nulla ancilla pateretura domino. quem coitum ade non excusant nuptiae, Ut etiam Effient, aggravent, quod quanto sanctior res connubiu est, tanto re- coitus conIigiosius coli debeat. Non contemnendum est, quod in X isti iugio dam Pythagorici sententijs legitur:Omnis ardentior amator pro 'opriae uxoris adulter est.& quod Hieronymus ait . sapien, i udi- thago hie cio amat coniugem, n5 aftiectu: no regnat in eo impetus volu Hieri .ptatis, nec praeceps fertur ad coitu. ni nil est foedius quam amatra itiuἴ- Te uxorem tanquam adulteram. Qui dicunt se causa humani generis uxoribus iungi imitetur saltem pecudes, &postquam q- venter uxoris intumuerit, non perdant filios, nec amatores se uxoribus exhibeant, sed maritos. Idem alibi: Liberorum inquit in coniugio concessa est propagatio & opus: U oluptates autem quae de meretricum amplexibus capiuntur,damnandae. Et Raphael ad Tobiam dixit: Audi me, de ostendam tibi Tobiae λqui sunt,quibus praeualere potest daemonium: Hi nanque qui
coniugium ita suscipiunt, ut Deum a se&a sua mente excludant, &suae libidini ita vacent, sicut equus & mulus, quibus non est intellectus, habet potestatem daemonium super eos. Nodis ergo omnibus curandum est, ne per matrimonij abu-Abus sum, matrimonij bona perdamus:quae etsi non pariter Omnia surabis. ad matrimoni j substantiam seu etiam sanctitatem requiran-re eaued' tur,quod& sine spe prolis inter vetulos recte contrahatur ma Inter ve trimonium, sacramenti tamen ratio & fides quae potissimum tufio in matrimonio spectantur, omnino sunt obseruanda . Beatus T irio' Rugustinus omne nuptiarum bonum impletum etiam esse in niu ob gerparen
436쪽
manam & parentibus Christi dicit,nempe fidem prolem, &sacramentia.
amicabiὶς Prolem agnoscimus ipsum dominu:fidem, quia nullum adul-Rςις Riς' terium: sacramentum, quia nullum diuortium. Solus ibi nu-hoseonid ptialis concubitus non fuit quia in carne peccati ut supra di-
Omne nu- ximus )iine pudenda cocupiscentia carnis, quae ex peccato ac
Pti ru bo' cidit fieri non poterat, sine qua concipi vol uit qui line pecca MI implς to futurus erat . Nec ob id minus dominus, eius matrimonii te illibus ' bonum dicetur. Nam ut idem Augustinus ait, Si primi pa- Christi. rentes non peccassent, forsan habit uri erant filios ex munere August-dς omnipotetissimi creatoris quod potuerit etiam ipsos liberos h0' ςψη,μ' sine parentibus condere, qui potuit carnem Christi in Viero virginis formare,quum tamen hi liberi ad eum modum, nimirum ex munere creatoris capiendi ac habendi, bonum nuptiarum censendi fuissent. De asseelii TAm quo affectu matrimonium contrahendum sit dicemus,
cotrahen - quanquam id ex superioribus liqueat satis . Matrimoni, tum itaque sacramentum auspicandum est in timore Dei,am re calli coniugij, & dilectione procreandae sobolis ad augmentum religionis, scortationis quoque & immunditiei vis ilia tandae gratia.Breuiter,eo affectu amplectendum est, quo Sara Raguoii. filia Raguelis matrimoniti suscepit,quae sic orans ait: Tu scis ς ς pyδ domine quia nunquam concupiui virum, & mundam seruauicastitatis. animam meam ob omni concubitu. Nunquam cum ludenti- Tobiae s. bus miscui me, neque cum his qu i in leuitate ambulant, parti-QVAE remς cipem me praebui: virum autem cum timore tuo, non cum libi*ψx 4δ' dine mea consensi suscipere &c.In primis autem animo concipiendum est, quantu sacramentum coiugium sit, nempe quod Deo authore copuletur, ut proinde matrimonio iungendus,non aliter affectus esse debeat, quam si praesentem Deum videat sibi uxorem copulantem. Deinde quanta sit signi ma-
nisi ..ue testas,quod similitudinem Christi & Ecqesiae refert. Haec qui' secum recte reputauerit,& coniugi j bonu propius aestimaue rit,is cum multa Dei gratia coniugiu inibit,qua subinde conr. Timo.r suscitata seipsum saluu faciet, & ecclesiae Dei decori erit. Qui
alio affectu,nimirum prophano uxores ducunt,hi iniuria at siciunt sacramentum:quod tum demum recte coit,cum praecipuae causae contrahendi sunt,nempe honestissima ae sancta societas, amor religiosae posteritatis, & odium fornicationis: quae quia ut principales fines in coiugio intenduntur, no mo
437쪽
ramur, situm insuper quaedam aliae leuiores quas causas impulsivas dicimus accesserint. Neq; enim statim peccat, quem& sponsae decor mouet, & honesta dos allicit, si tame haec sibi primas partes non praeripiant. N am & de Iacob patriarcha legimus, quod Rachel, quae erat decora facie & venusto aspectu,impensius dilexerit. Deuteronomij quoq; xxj. legimus in
hunc modunuS i videris in medio captiuorum mulierem pulchram δε adamaueris eam voluerisq: uxorem habere,introduces eam in domum tuam &c. Interim admonendi sunt Viri,ne vi,s non uxores csi temptui,tanquam seruas,sed magis tanquam omnis cotemnae vitae consortes, habeant.Nam coniugium non redigit mulie- Vxores.
rem viro in seruitutem,sed adijest in adiutorium,sic tamen,ut viro se reuerenter subditam cognoscat, Euasiquidem non de Adae capite, neque de pedibus est facta,&neq; domina,neque Cue Euaserua illi est condita, sed& socia& consors. Recte ergo de me sit creatadio, nimirum de latere, est creata. de latere.
DE ministro huius sacramenti, postremo videndum est. De minia
Ut forsan quidam non improbanda ratione dicat, Ina stro huius trimonium certum ministru non exigere,quod contu lacram ti ges in sese casto amore ac religiose consentientes , Deus ipse coniungat, tamen videmus & in veteri lege quosda fuisse, qui Dei vice coniuges coniungerent: quanto ergo magis putandum est,in no ua lege sacerdotes, qui legatione pro Deo fum Saeerdos guntur, legitimos huius sacramenti ministros es In lege si- recte copia quide veteri pater,aut defuncto patre, proximus puellae agna contu tus, seu tutor, Dei loco coniuges iungebat. Sic Tobiae vij.le--ς gis: Et apprehendens Raguel dexteram filiae suae,dexterae To- spe u S''biae tradidit dicens: Deus Abraham & Deus Isaac & Deus Ia χ- Corin. cob vobiscum sit,&ipse coniungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis. Ad eundem modum ab Apostolorum Eu ristus. temporibus,matrimonii sacramentu in facie ecclesiae celebra- mouehi d. tum est, ministris sacerdotibus Christi, Raguelis atq; alia scri beant quapturae verba,& pias admodum benedictiones super coniuges copulanti pronuntiantibus. Debent autem presbyteri, dum copulant coniuges eos de matrimonij institutione ex Genesi, de sacra- lxi, iii j menti sanctitate & efficacia ex Euagello, teq; sacrameti myste Marci io. rio & officio coiugali ex Paulo Eph.v. deniq; de matrimonij-'
molesti js, tanquam originalis peccati reliqui js, aequo animo 2 i' e 7
tolerandis,ex Genesi comonefacere,ut sciant quid apprehen- Gene ac derint,
438쪽
derint, & qua ratione in ea vocatione vivere debeant. Olent alia multa in hae materia matrimonij disputari, quae ad ius politiuum pertinent v eluti degradibus,de im- 'pedimentis,de rescissionibus.Sed haec omnia in praesentia. excutere non est instituti nostri. S uffecerit parocho,quem in stituendum hoc libeto recepimus, docere populum de matrimonij institutione, sacramenti ratione ae sanctitate, denique Cuius ad de recto Christiani coniugii usu. In primis autem admonerin ΟΠς ridi omnes conuenerit ut quicunque matrimonio iungi velit, ta-,isectat malem consortem deligat, cui nec iura diuina vel humana promimonio hibeant copulari & cum quo speret se sanctam & indiuiduam iungi. vitae consuetudinem perpetuo habiturum: utque omnis error personae & conditionis atq ue etia qualitatis in contrahendo,quoad fieri potest, caueatur. Quod si nihilo secius scrupus aliquis incidat, de gradi bus seu alijs quae vel contrahendum vel contractum matrimonium impedire possint habet parochus Episcopum suum. Ad huius iudicium hanc referat quaestionem,nec de relibi parti cognita iudicandi prouinciam sit
soli epi - mat,quam Iao sine magna ratione vetus ecclesiae Romane mos scopi olim in causis matrimonialibus solis episcopis reseruauit: quan-
.ubitis tu, quam interim optaremus,Vt Concilium generale, quae in ma- dieabant. trimonio iuris diuini sunt,ab his quae sunt iuris humani ae poPisi votu. sitivi, diserte secerneret, quod leui opera fieri poterit. Scimus enim in hoc sacramento magis quam in ullo alio ius humanuturi diuino sic permixtum esse, ut alterum ab altero, nisi ab oeulatissimis haud facile discerni possit, quod multam peperit in hac re dissicultatem.
AE EXTREMA APPELLATUR. E nomine sacramenti anxie disputare non est necesse. Costat siquidem veteres hoc sacramentum appellasse sacramentum unctionis infirmorum,idq; proprie,siue ad verba Iacobi Aposto- li, quibus hoc sacramentum promulgatur, siue o ad usum eius respicias. Postea dici coepit sacramentu extremae unctio De rati5 e
439쪽
unctionis:non quod hoc agat ecclesia,ut haec unctio omnino Cur diea. extrema sit:nam & rciteratur,licubi morbus depulsus subinde tur extre- redierit,& per ecclesiam hac potinimum ratione ministratur, non ut aegrotus eo percepto stat illa vita defungatur,& indor- trem Tna miscat, sed potius ut nedum mente, sed & corpore si ita Deo ritonis. visum erit conualescat,quod precationes illae, ipsam vetustatem spirates ac plenae omnis paetatis, quas in administratione eiusdem sacramenti ecclesia adhibet,apertissime demonstrant. Nec dubium,quin in primitiua ecclesia plerique infirmi,quum Cur huius ungerentur , pristinam incolumitatem reciperent, nimirum lacram dii
fide flagran ciori, tam salutare mysterium accipientes. Quod hyi' ii hoc tempore rat iores sunt qui huius sacramenti virtutem, sal ia . data
tem quod ad corporis conualescentiam attinet, experiantur, quam fui
in causa est fidei modicitas, quam oportebat in accipientibus Qtim in ec ardentem ac flagrarem esse,nam per hanc solam Dei virtutem q/ βη in nobis essicaciter operari constat. Vnde Marci quinto legimus: Et non poterat, nimirum Christus, ibi virtutem ullam 'facere, nisi quod paucos infirmos impolitis manibus curauit, α mirabatur propter incredulitatem eorum .Sed ut ad rationem nominis reuertamur, Vnctio haec infirmorum, vel ob id ψ-Vncti extrema di cta videri potest, quod extrema sit equatuor illis, 'ς quae in ecclesia celebrantur. Nam ut supra diximus primum Cathe avngimur catechumeni , dein ungimur baptietati statim post meliorum. bapti sinum, ungimur quoq; quum confirmamur: demum ex- ba cessiiri e vita extremam accipimus unctione. Quod si & quintam unctionem addere placeat qua sacerdotes & regcs inau- mati ad thorantur, erit nihilo secius&haec, quae infirmorum est etsi Aegroto interdum non tempore ratione tamen postrema. Qua vero ratione Christiana religio caeteris ceremoni js veteris legis & 'evanescetibus,unctionis mysteriti retinuerit repetere hie non ὀμφ' est necesse. Nam id superius nos docuisse meminimus.
V Erum de institurione huius sacramenti videndum est. De instim, Marci sexo legimus,quemadmodu Christus duodeeim χψης itu
illos ad se vocarit, eosdemque binos nuserit, certa quadam legationis forma praescripta ,& potestate qua uterentur. data & concessa.& statim sequitur: Exeuntes praedicabant ut Apostoli poenitentiam agerent.& daemonia multa cilciebant, & vngea NyQ 0.eπbant pleo multos aegrotos,&sanabantur.Vngebant inquit oleo multos aegrotos,non dubiu,quin ex Christi institutione vii 'eta
440쪽
ac mandato,non sua praesumptione: Absit enim ut vel in men
Matth.ro tem nostra v eniat, sanctos Apostolos in tanta legatione pra
ter Christi praescriptum quippiam fecisse,qui non sua, sed tantum data potestate utebantur,scientes quia non in discipulus Uani qeX supra magistrii. Nam quam vani sint, qui ex hac unctione ossi hoc Ἀςx eium ciuile faciunt,quis non videtὸ neque enim Christus suoselum luita discipulos chirurgos fecit,sed Apostolos, qui ungerent aegro Ie faciunt. tos oleo, non quidem medicinali, sed sacramentali & mystico. Addit autem Euagelista, aegrotos ab Apostolis inunctos, sanatos fuisse,virtutemq; praesentem exteriori ligno non de- Veteres as fuisse. Veteres ergo pio ac recto iudicio ex eo loco asserunt, . serunt hoc ecclesiam hoc sacramentum ex ipsius Christi institutione ac-fδς δ ς' eepim quamuis postea diuus Iacobus Apostolus, modum ac stelio. formam administrationis eius de clarius expresserit, ac quod Iaco. ν ipse a Christo acceperat,populo tradiderit, in haec verba: In firmatur quis in vobis ξ inducat presbyteros ecclesiae, & orent saper eum, ungentes eum oleo in nomine domini, & oratio fidei fatuabit infirmu,& alleviabit eum D ominus, & si in peccatis sit,remittentur ei. Quae verba manifeste declarant, hanc Eadem est unctionem sacramentum esse, quae neq; signo careat visibili, Vnmo, dς nec promissione gratiae. Porro Apostolum eiusdem unctio-qμδ ηδyxδς nis meminisse quam Euangelium docet Apostolos, potesta-α qua 'do te a Christo accepta,aegrotis adhibuisse, plurimi ex patribus cet Iaco- & Graecae de Latinae ecclesiae satis idonei testes sunt,e quorumhu - numero primus uccurrit diuus Hieronymus,seu quisquis tanHierony- dem est is scriptor,certe pius ac vetustus,in Marcum cap .vj.dii' Mδ ς' cens Qtuim ungunt oleo aegrotos, infirmitatem fidei virtute corroborant. Corroborant autem intercessione& oratione fidei,quam Dei clementia exaudiet, & se exorabilem praestabit,cuius sacramentum est oleum consecratum. Itidem au
Aug. vi thor libri de visitatione infirmorum,divo Augustino hact in inti mo nus inseripti,sic ait: Nec praetermittendum est illud Apostoli Iacobi praeceptum: Infirmatur quis in vobis Z inducat presbyteros ecclesiae,&c. Et statim post: Ergo sic roges de te& pro te fieri sicut dixit Apostolus Iacobus, imo per Apostolum suu Dominus: Ipsa videlicet olei sacri delibutio, spiritus sancti typica unctio intelligitur. Haec ille. Innocentius quoq; eius nominis primus, quem Concilium δε phricanitin cui & beatus Augustinus interfuit uti Papam praecipuo diuinae gratiae