장음표시 사용
501쪽
derelictum, nec semen eius quaerens panem.Et Salomon Pro- .Reg.I uerbiorum decimo ait, Deum non occidere fame animam tu ε Reg-
sti. Id quod & insignibus exemplis Heliae, Helisaei & Danielis O-'i δε
prophetarum manifestu evadit. Nec tame hoc putandum est, Christum noluisIe ut laboremus,quum ad laborandu conditisimus,quemadmodu aues ad volandia, & Genesis testatur ius- Genristae & ordinasse Deum, v t Adam post lapsum,victu in sudore, ultus sui quaereret: sed hoc voluit Christus, ne laboribus no- stris,ueluti causae, rei eventum tribueremus, aut victum sol iei - tudini nostrae acceptum ferremus: sed magis Deo,qui si laboribus nostris suam benedictionem non addat,terra praeter spi nas ac tribulos nihil nobis germinabit:atq; adeo laboresno-- - Istri,si Dei benedictio non accedat,etiam quod ad corporalem sustentationem attinet, parum aut nihil proderunt: quod &res ipsa declarat, quum Deus permittit fruges clade in terire: : tum enim videmus quam non fit in nobis situm ut terra laboribus nostris respondeat, sed plane experimur, totum a Deo pendere. Laborandum est itaq; ,sed auium more,quae ossicium Ibidem' i iquidem suum cantando expediunt, sed interim de victu solici Laboran . tae non sunt,ex Dei prouidentia reperientes quod edant. La Vm nobis borandum inquam est, ne Deum tentare videamur, si contra LTheir' eius ordinationem foueri cupiamus, sed sine solicitudine, ni mirum labores nostros Dei benedictioni permittentes, ac ab eo solo pendentes, qui aperit manum suam, Simplet omne pranimal benedictione. Qui sic in timore Dei laborant hi soli ' ' 'labores manuum suarum manducabunt,id est, dona Dei cum pigaudio cordis & gratiarum actione percipiet: quum interim ''y.impijs sese labore enecantibus, vanum siti ante lucem surgere, prqui etsi coram mundo locupletissimi appareant,non alium ta 'h qmen,quam panem doloris manducant.
VT ergo Christus tam vanam solicitudinem,& praeter C pria.in
benedictionem Dei, prorsus inutilem nobis eximeret, orationem&ut quicquid est superfluae voluptatis inagis quam ne dominici.
cessariae frugalitatis resecaret,in primis simplici verbo panis, S 'ae'
utitur,ut intelligamus,nos nec delicata nec superflua sed tan ''tum necessaria petere debere, ac habentes alimenta & quibus tegamur, his contentos esse oportere.In quem modum Solomonem quoq; postulasse legimus, Prouerbiorum tricesimo:
Mendici ratem & diuitias ne dedpris mihi, sed tantum tribue LTimor. s victui
502쪽
victui meo necessaria, ne sorte satiatus illiciar ad negandum,& dicam, Quis est dominust aut egestate compulsus, furer, &periurem nomen Dei mei. Et idcirco non frustra in hac peti Emphasis tione addimus, Nos TR v M. Noster enim panis est, quem Verbi RQ Deus itobis ad usum tantu humanae vitae suppeditat, quo com' μφ' mode & necessario ad pie vivendu, & fratribus inseruiendum alimur, non quo ad lasciuiendum praeter necessitatem luxu- Chrysost- riamur. Noster est, quem dominus iustis rationibus partum in Μδ h nobis suppeditat non quem fraude,dolo,calumnia,vi coquia rimus,& ex proximi substantia ac sanguine exigimus.Nec hoc Chrysost. contentus, addidit Christus, Quotidianum: Item, Hodie,ut Ibid-- omnino quid vellet, intelligeremus. Per quotidianum enis
victum, parabilem intelligi voluit, adimens studium sumptus& deliciarum: per c hodie denique substulit curam crastini. Matth.6 Quemadmodum paulo post apud M atthaeum ait:Nolite soliciti esse in crastinu . Crastinns enim dies solicitus erit libijpsi, sufficit diei malitia sua. Perinde atque si singulis nostrsim diceret: Iacta super dom1num curam tuam,& ipse te enutriet.Non est quur anxia solicitudine& curate emaceres, pro victuin
annos & dies plurimos c5gregado,quod hanc irrideat Deus, quemadmodum Parabola de homine diuite cuius v beres fru- Lucae W- ctus ager attulit declarat.Is enim cum multa solicitudine sibi diuitias parasset, horrea priora destruxisset, maiora fecisset,& illuc omnia,quae nata ipsi erant congregasset,& iam animaestae diceret: Anima mea habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare, en ex insperato audiuit sibi Deum dicentem: Stulte, hac nocte repetent animam tuam a te:quae aute parasti, cuius erunt Z ubi ut parabolae vim explicaret cotinuo subiungit, sic est qui sibi thesaurizat,& non est in Deum diues. Nimirum omnes qui eodem sunt
affectu,eadem damnationis censura percellens. - ΥΕc grandi mysterio carent haec Verba, DANOAis.l, Quo in primis significamus nostram indigentiam &' 1 inopiam, deinde conuincimur etiam, quod ex nobis ipsis hunc panem habere non possimus, sed solum Deum esse, qui eum &dare possit & velit. Quo etiam hoc simul oramus,
ut Deus nobis eam cognitionem donet, qua certo sentiamus eum panem quo alimur,ac caetera Omnia quibus sustentamur,
diuinitus nobi don ri, utq; pro tanto beneficio ipsi grati si
503쪽
mus,iuxta illud Psaltis: Omnia a te expectat,ut des illis escam
in tempore. Dante te illis, colligent: aperiente te manu tuam omnia implebuntur bonitate. Item , Oculi omnium in te sp rant domine,& tu das allis esca in repore opportuno: Aperis tu manu tuam,& imples omne animal benedictione. Quamobrem parochi summo studio plebem admonere debent, ne Mos henemorem illum omnium pientissimum benedicendi domino dictai do ante cibum sumptum,& gratias agendi Deo post sumptum, l ouem a Christo profectum&ab omnibus p ijs in haec usque cibum retitempora vittatum constat) intermittat, aut negligant, quod nendu*vel hoc ipso more, quaecunque in hanc particulam diximus, in memoriam nobis reuocentui , fiducia erga Deum alatur,&debitae gratiar ipsi pro collatis benefici js reddantur. POxro quod dicit, N o s i s pluraliter, non mihi, hoc ip- I. 61so Christus indicat, Deum, quaecunq; dat, no nobis solis dare, sed & alijs per nos, S proinde partem illorum ce- idere debere sibi parare non valentibus: atque eo ipso tenacitatem tollit, rerum communionem quum necessatas proximi postulat largitatemque& liberalitatem commendat. Ergo frustra in hunc modum orabunt impij, qui non tantum pati . Implat peribus,qtiae acceperunt a Deo. communicare renutant,sed &insuper pauperes diripiunt, spoliant, ac fraude dolisque, seu etiam iuris versutia circumuenitit, v t se solos locuplet et,quos summopere odit,& quamaxime in prophetis detestatur Deus. Certe Christianus iudicare debet se nihil tanquam proprium Cyrillus, tenere,sed Omnia in usus proximi, quum res postulataubenti animo communicada esse. Recte dictum est in tenaces & sordidos: Pasce fame morientem: si no paueris occiditii. E t alibi: .distis. Esurientium pauis est, quem tu detines: nudorum vestimen- ώcur. tum est, quod tu recludis: miserorum redemptio est pecunia,
SEcundo, hac particula petimus, ut pater ille coelestis non August.da
solum corporalem, sed & coelestem & spiritualem ali- ierin.uomimoniam, qua animus S spiritus noster vegetatur, nobis impertiat. Et in primis, intellectum diuini vel bi,& diuinorum mandatorum suorum dare dignetur. Verbum enim Dei, Verbum vere spiritualis panis est, qui animum pascit & reficit, quem- Dci pania admodum locus ille Matth.cap.iiij.supra citatus,atq; adeo res Mum*ipsa testatur. Rursus, meditatio & operatio diuinorum prae
504쪽
Platiis ceptorum panis est, quem Psaltes dulciorem esse pronutiat si pra mel & fluum.Petimus itaq; ut Deus hunc panem nobis' dilargiatur,ut ipse eum nobis frangat ac imperti at, utq; eodem pane& intellectum& voluntatem nostra reficiat ac corroboret.Praeterea v t quotidie nos eum pane operari hoc est, v t nos
sedulo in lege Dei meditari ac ambulare faciat, quo scilicet eiuscemodi spirituali alimonia aliti & c5fortati, tande ad illam perfectione, absolutam; vitae beatae saturitate peruenire Auguribi- mereamur. Vocatur quoque S iste cibus Quotidianus, quod dςm' quandiu ista vita teporalis per dies decedentes succedentes QVψ ,ψ δ peragittit animi nostri affectus nunc in spiritualia, nunc in 'μ- earnalia alternent: quo fit, ut quotidie panis iste nobis necessarius sit,quoanimus subinde relabens & esuriens erigatur,reta Verbu dei ciaturq;. Petitur autem & hic panis, nobis a Deo dari, quod
non aliter verbum Dei non aliter salutare sit, nec in animae viscera traibs ivtδxς Ri elatur,fructum sedignum pariens nisi Deus ipse intus docue-ὰ e., . ' rit.Frustra liquide concionatoris vox aures foris pulsabit,nisii Aoaitis & unctio id est, gratia spiritus sancti verbi vim in animi re Theodida cessus inserat, ac faciat nos Theodidactos, id est,a Deo docti. ctos. Certe qui quotidie in intellectu verbi Dei promouet, adolescitq: & gradescit quotidianis virtutu auctibus, is solus
vere sentit quam dulcis animae cibus sit, verbii Dei, ut iam libeat exclamare cum David, Quam dulcia faucibus ineis eloquia tua super mel ori meo8 Et iteru, Ideo dilexi mandata tua super aurai& topazion. HOccibo iuxta naturae nostrae modi lum . donec hanc teporalem vita Serimus quod, hodie,denotat ali nos oportet,donec ad perfectu robur plenitudinis,qupestili Christo Iesu, nunquam non proficientes perueniamus.
Christ' pa Hi Ertio,& magis peculiariter panis quem petimus,ipsenia vςxu. t Christus est,vitae largitor & author, quem nobis famet deseen- pereuntibus de coelo mittere Deus dignatus est. Nondit. enim explebat animum nostruin panis philosophorti,aut fer-Psauros mentum Pharisaeoru sed panis ille coelestis,qui dat vita mun-ὲQMi si clo. Petimus ergo, ut Deus hunc panem nobis quotidie det, id est,ut per spiritum suum nos doceat incarnationis Christi mysteria,idq; per fidem, qua sciamus & cognoscamus Christum: carnem suam dedille pro mundi vita, hoc est, pro nostra redemptione Deoque patri pro nostris peccatis satisfecisse. Roma.6 Deinde in hac carne reuirrexisse, ut certi simus,eum regnare
505쪽
DOMINICAE. 67 nunc immortalem in hoc, ut nos in membra sua coagmentatos plane iustificet, & reddat etiam post hanc exactam vitam immortales & beatos. Sic enim spiritualiter pascitur animus noster suauiter, fide recolens,quod Iesus Christus traditus est Roma. pro delictis nostris, S resurrexit propter iustificationem nostram. Petimus autem hunc panem nobis quotidie dari, hoc χ.Coror est hanc fidem in nobis in dies augeri, quo tandem eo perdu- Ioan I camur,ut & ipso Deo, id est, diuinitate Christi, qua idem est cum patre,pascamur,laetique ac alacres vitam sanctam in Deo agamus, certi ac securi, quod hunc panem manducantes, hoc Ioan .6 est in Christum pro nobis crucifixum & mortuum credentes,
non moriemur in aeternum,sed transeamuS a morte in vitam.
Quoniam vero haec perfruitio deitatis hic nondum plena est, itum vero plena erit, quando extincto in nobis per spiritum - Christi omni peccato, Deus in nobis erit omnia in omnibus: idcirco postulamus hunc panem hodie, hoc est, quatisper nos DCoras hanc mortalem vitam vivimus, nobis dari. Petimus etiam,vi hunc panem ipse det, qui dixit: Et panis quem ego dabo, Ioan-6 caro mea est pro mundi vita. Nam haec fides no aliunde quam Fides do ex mero Dei beneficio animis nostris infunditur, neque ali-ΤΤμφter quam promouente spiritu Dei augescit,sicut scriptum est: Quia non caro aut sanSuis reuelauit tibi, sed pater meus qui M tib Io in coelis est.Haec est illa fides,qua regeneramur, renascimur,ac. in Christo adolescimus, quemadmodu scriptum est: Et dedit eis potestatem filios Dei fieri, his qui credunt in nomine eius: Io Π-r qui non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque exv oluntate viri,sed ex Deo nati sunt. Vario: Quoniam necessarium erat, ut Christus hanc Cypr.iora fidem in nobis sacramento aliquo insigni ac visibili ro xxonῆ domiboraret,ac certos etiam efficeret, ubi tale sacramentum non indigne participaremus Christi beneficium ad nos serm.domi omnino pertinere: idcirco rem etiam petimus, ut pater coe- ni i in Ole. testis det nobis panem illum supersubstantialem in sacrosanctae Eucharistiae sacrameto tectum & velatum, quem recte nostrum dicimus,quia sicut Deus intelligentium& credentium pater est,sic & Christus, quit corpus & sanguinem eius in Eucharistia per fidem contingimus & edimus, noster panis est. Petimus autem hunc panem nobis quotidie dari,quod sic nobis vitiendum sit, ut equi quotidie accipere mereamur. Atque
506쪽
August. de utinam omnes Christiani sic vitam sua instituerent, ut quem- sex 40mi' actinodum olim in primitiua ecclesia occidentali,non tantum m μ' η'ς' spiriti liter sed etiam lacramentaliter comunicabant corpo ri dominico sic & hodie omnes ad Eucharistie perceptionem debita pietate accurrerent quod id infirmitas nostra plurimuAug.ad Ia requirere videatur.Nain ii quotidie peccamus,ac peccatu pec-nuδrium' cato cumulamus. quotidie etiam hic panis mysticus necellarius videtur qui anu elaboranti & peccatis obrutae, certissi- Supra de ma est medicina, & praesentissimu remedium. At si ea est tem- 4mvust potiun horum conditio, v t hic mos non facile in Vlum reuo- iψης ψ- δ eetiti Viderint fideles sacris astantes ut saltem spiritu ac men-Den insa te communi et cum desiderio, quilin opportunum erit etiam cramentas sacramentaliter communicandi. Sed de hoc alias latius dixi Buch δ i mus. Datur autem hic sacrosanitie Eucharistiae panis non absti n,a, alio, tuam a Deo & Christo filio eius. Ipse est enim, non mi nobis cor . nister sacerdos,qui re vera baptizat, & qui carnem & sangui-Pus δέ san item situm nobis praebet in remisSione peccatorum. Et quam-Sμως ωμ' uis hic panis sempiternus sit, quotidianus tamen dicitur.& ad hoc tempus pertinet, inquantum scilicet ministratur animae
quibusdam lignis ac dictis, & q uatenus ad quotidianum peccatorum, in quae in dies incidimus remissionem proficit.
Ε t dimitte nobis debita nostra.
Christ' noveta pecunia in uiuo datam re petere. Ronia.I
HIe debitorum nomine peccata significari, manifestu est
ex Luca,qui eandem petitionem in haec verba renarrat: Et dimitte no bis peccata nostra liquidem & ipsi dimit timus omni debenti nobis. Porro peccata,debita dicuntur,ac debitit assimilantur Matth.xviij.quod non secti atque debitor obligationis vinculis obstrictus, soluere quod debet, teneturrita peccator funibus peccatorum obligatus poenae luendae obnoxius est.Sic Christus de hominibus illis dece & octo, super quos cecidit turris in Siloe,respondens:Putatis inquit quia hi praeter omnes homines habitantes in Hierusalem fuerunt debitores Zid est,peccatores ac poenae obnoxij.nam continuo adiecit: Non dico vobis, sed si poenitentia no habueritis, omnes similiter peribitis. Christus itaque hac orationis particula non hoc iubet,ut pecuniam mutuo datam, debitori us
remittamus,sed tantum, ut veniam demus in nos peccatibus.
Christianaeniin philosophia seu Euangelium docet nos de
507쪽
quadam spirituali & aeterna iustitia in corde, quae inter alia postulat,ut volentes nobis a Deo dimitti peccatafratribus ii- Matth. militer in nos peccantibus offensam ex corde remittamus, Marcuit quod alioqui cor aut ira aut vita dictae cupiditate autuans,iustitiae spiritualis capax omnino non sit. Interim ut iam diximus non vetat Christus,quo minus repetamus pecuniam mutuo datam,aut quod nostru est,qui ne vetat quidem, ob id legitimo iure experiri. Nam quod apud Matthaeum legimus,do Explicas minum dixisse Et qui vult tecum in iudicio cotendere,& tuni locus Maecam tuam tollere, dimitte ei & pallium, eo quemadmodum h xid genus alia dictu inest, ut Christus animum formaret, non Christi dout imperia seu iudicia terrena quae sunt ordinationes Dei, non aboleret seu illicita iudicaret. Vult Christus in suis ante omnia vigere charitatem v est ut alieni sint ab omni ira amaxo dies. ἡρaffectu maxime vero a vindicandi cupiditate. Vult ut studeat, rena. quatenus in eis est, etiam cum rerum sitarum temporariarum Lucae la iactura pacem habere cum omnibus hominibus. Is itaqtie est sensus CHRISTI verborum: Si incideris in hominem contentiosum,qui malit ad iudicium prouocare, quam tibi quod tuum est, vel dare vel relinquere Spericulii sit te eiuscemodi aduersari j tui malitia ut fere fit detrimentum dilectionis proximi facturum, aut amaritudinem quandam, seu vindicandi affectum animo inde concepturum, potius est ut iacturam rei familiaris,quam animi,facias. Quid enim prodest homini,si totum mundum lucretur, animae veris suae detrimen tum patiatur Z Quin & ethnicis litigandi studium tam inui- a 'sum fuit, ut quoad possent, omnem Litigandi materiam abscinderent ac submouerent, iudicantes eum, qui pacem eme ret,adeo non facere ia cturam , ut etiam plurimum lucraretur. At liquis est, qui animum Christiano homine dignum gerit a tranquillitate non facile dimobilem nec temere amaris affectibus, ab his quae extrinsecus acciderint, corrumpen dum, is salua conscientia,ac licite quod si,uin est iure repetie- August. derit,si tamen modeste ac leniter egerit, hoc est, ad eam regula, s xy3-hQm
ut in animo semper paratus ut, magis amittere quod tibi d. betur quam Chrilbanam laedere charitatem ac iure expertudo, non tam intendat fructum pecuniae, quam v t proximum malitiosum debitorem suuin corrigat.is enim si habet, unde tibi quod debetur reddat, & reddere per calumni a denegat, tum
508쪽
non solum non peccabis in eum, sed etiam proderis ei pluriamum,si iure repetas quod tuum est: ne ille dum alienam pecuniam lucrum facere vult,damnum fidei patiatur: quod tanto Loc' Pau- est grauius,ut nulla sit comparatio. Paulus certe non damnatu sum iudiciorum,ad vitam corporalem traducendam appria
4 FP -- me necessariu: sed damnat,quod Corinthij mallent apud iniquos, nimirum ethnicos iudices,quam apud sanctos iudicari, perinde atque non fuerit inter eos sapiens quisquam,qui posset iudicare inter fratrem suum,qui pollet controuersiolas inter fratres subortas, citra tumultum aut gentilium scanda Paui dam tum componere, aut etiam dijudicare. Damnat itaque hoc 'δς litigδ y litigandi indecorum procliuitatem scilicet ac temeritate, maelii, ae i xime vero vindicandi qui raro a litigando deest affectum:
decorii no verum iudiciorum usum integritate animorum quae Chri-
iudici --stianos docet salua permanente, adeo non damnat, ut alibi Ch ist,h6 Valde celebret. Itidem,non vetat Christus, quum iubet dimit- vetat maia lidebitoribus nostris,publicos latrones, homicidas, adult Ieficos pu- ros,& id genus reipublicae pestes iure publico accusari, ac etianiri' puniri. Multo minus iubet,ut temere ipsis commissum agno- 'ςμ ' seamus, aut ad ip rum scelera conniueamus. Nec prohibet Matth. 1 etiam, quo minus magistratus auxilium ad propellendam vim priuatam imploremus, tametsi dicat, Si quis te percusserit in dexteram maxillam tuam, praebe ei & alteram, quod alioqui frustra Euangeliu plurimis alijs in locis doceret, imperia ac magistratus,esse ordinationes Dei bonas,praesentes item po- Roma.II testates obedientia ac honore colendas. Potestatem quoq; n5ι-Pςxx frustra gladium portare, sed in hoc adeo constitutam esse,ut gladio utatur in laudem bonorum, & vindictam malefactorum. Neque Christus ipse Caesaris imperium suis verbis fir Matth-δἰ maret quii ait: Reddite Caesari,quae sunt Caesaris:& Dei quae sunt Deo. Quo quidem responso, etsi suum regnum quod spiritale est,a corporali regno diserte discreverit,suum tamen cuique tribuendum esse indicauit, Deo perpetuam animi iu-Μ'tu 1 stitiam ae innocentiam, Caesari vero,quod leges ciuileS ac pu-ης δ' - mores ei praestari volunt, ac iubent. Hic ergo dominicae orationis locus, & similes in Evangelio, qui vindictam prohibent , intelligendi sunt de priuata vindicta non de publica, Ade I, quam exercet magiitiatus, quam & Paulus ministrum Dei
publicu Ia appellat ac varijs encomijs illustrat. Itaque neque accusator seu
509쪽
seu delator publici criminis peccat in Evangelium modo ta tron E non in en cesset priuata vindicandi libido,ac desit priuatus animi est peecaa dolor,sese i liceret, ulcisci paratus,& hoc tantu quaeratur,ut m- publica scelera iuxta leges,quae dei ordinationes sunt,puniantur, utque reipublicae tranquillitas seruetur.Neque peccat qui 'videns sibi vim intentari,vel ad Caesarem,vel praesentem prouocat magistratum.Id quod& Paulus sedisse legitur apud Fς' paulis, ib. sti praesidis tribunal. Sed de hoc obiter dictum iit satis hic ad- pellitiae monuisse suffecerit verbo debiti hoc loco peccatum venire, Caesarem. non peccunia,aut quod alioqui nobis in iure ciuili debetur. SEdiam ad expositione dominicae orationi. reuertamur Ratio Oidi
Superius itaq; a Deo precati sumus,Omnia ea bona,quC nis dilicae a Deo peti possim t. In primis aeterna ac spiritualia. Dein- precatio-de etiam corporalia ac teporalia: hic docet nos Christiis de- m Precari omnia mala tam corporis quam animi, iue huius tein poris,sive aeterna. Principio itaq; iubet, nos a Deo petere re' huiu, missionem peccatorum nostrorum quibus tanquam funibus particula: constringimur,quo principio hoc ostendit,locum etiam esse poenitentiae lapsis post baptismum. Fidelibus enim haec aptatur oratio quod qui initiatus baptismatis sacrameto non fuerit, Deum vocare patrem non possit Itaque cogentur velint, nolint)Nouatiani,simul de Anabaptime nobiscum confiteri, Nouatia, vel remissioni peccatoria post baptismum locum csse, vel sal- ni. tem orationem dominicam ad se non pertinere:quo tuli hoc Anabapti concesserint,iam se plane haereticos declarant,qui se a Christo& ecclesia cui hanc orandi formulam ille praescripsit separant.Sechado, reuocat nos Christus ad nostrae infirmitatis con isiderationem bonumq: humilitatis insinuat,ut scilicet agnoscamus,nos omnes in conspectu Dei esse peccatores S reo , Omne, in ne scilicet quis sibi quasi innocens placeat, sed qui '; conscien conspei uitiae suae recordetur. Quod &Ioannes in epistola sua monet, dei pecca- dicens:si dixerimus,quia peccatum no habemus nolipsos se- μ ducimus,&veritas in nobis non est. Et Salomon Prouerb. cap.xx.Quis potest inquit dicereZMundum est cor meum,& I.Ioan .i- purus sunt a peccato. Et rursum: Non est homo qui no peccet. Alio quoque in loco: Septies in die cadet iustus,& resurget. Rom-7. s. Nam etsi a consensu qui nos reos aeternae mortis fecit temperemus,quis tame non sentit se circuserre carne peccatiZqua imvellete,fit,ut quis'; cogatur multa adhuc in seipso desiderare,
510쪽
472 EXPOSITIO ORATIONI s& sentire se multa,perpetuaq; codonatione egere,ac sibi sem-PsH-HI. per orandum esse: Ne intres domine in iudicium cum seruo tuo quia non ivltificabitur in conspectu tuo omnis vivens
Ohtisu cerxe humili. conses io,quae ex limpido fidei fonte ema sumu pha nat summum est praetidium ad impetranda veniam, qua subnisidium ad xus Publicanus,repulso superbo Phari sco, descedit iustifica- obtinendi tus in domum suam ab illo. Nam ut ibi veritas subiungit qui Ludae s ,ς altabitur:& qui se exaltat,humiliabitur. Ac vii. Pet.1 Petrus Sc Iacobus testantur: Deus superbis resistit humilibus
Iacob. . autem dat gratiam. Tertio,docet Christus hanc peccatorum A solo deo reinissionem non aliunde quam a patre coelesti peti oporte- ὰ, hq p - re. Nemo enim potest peccata dimittere, nisi solus deus M arc.
misito. Ij.Et ut ipse ait Esaiae xiiij. Ego sum ego sum ipse qui deleo
Facilis via iniquitates vestras.Nam quatenus homines peccata remittat, cosequedi diximus superius in poenitentiae sacramento. Quarto docet Christus pronam ac facilem este viam, remissionem peccato torum. rum consequendi,quod hanc bet pollulare adeo, tanquam Lucae is patre nostro,cuius propriu est,filiorum ad se reuertentiu mi-Pialia φλ- sereri ac parcere quod & alibi Christus ipse insigni parabola de filio prodigo declarauit. Et Psaltes in laudis confessionem
prorumpens, testatur,quum ait:Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis,qui sanat omnes infirmitates tuas, qui redimit de interitu vitam tuam,qui coronat te in misericordia dc miserationibus. Deinde,eo ipso ostendit,patrem suum coelestem facilem este ad condonandum nobis delicta nostra,quod nos idipsum ab eo petere Sorare docuerit,ac etiam iusserit. Hoc enim solo,paternam misericordiam & veniam preces nostras secuturam satis promisit. Qui enim nos sic iussit orare, neq; semel confirmauit nos exoraturos, quicquid abs Deo in ipsius nomine peteremus,ille certe praebuit petendi fiduciam,
quod fidelis lit S metiri non possit pater qui, per filium suum sic nos orare docuit ac iussit.Si inquit A postolus cos si fuerimus peccata nostra,fidelis est dominus,qui nobis peccata dimittit. Fidelem certe dominum ad dimittenda peccata asserit Apostolus tignificans deum pollicitationis & fidei suae seruanR0m I tem, quod& Dauid Psal. l.testatur, cum commissoru veniam deprecans ait: Tibi soli peccaui & malum coram te feci ut iustificeris in sermonibus tuis & vincas cum iudicaris .quasi dicat, Mundus tibi vere persuadere non potest,te Deum graui-