De Platone prae-socraticorum philosophorum existimatore et judice

151쪽

I353. Locos hos, quos de industria hoc ordine enumeravi qui paulo accuratius inspexerit, acile videbit dividi posse in partes duas, quarum altera ad sabulam spectet, ad philosophiam altera. Quod qui neglegunt, vix quid de Orphicis iudicet PLATO,

recte aestimare posse mihi videntur. Priores, eos dico qui de sabuloso illo vate agunt, ab omni philosophia sunt remoti ideoque in hanc disputationem parvi momenti. Cum vero utram ad partem pertineant, non de omnibus his constet, ideoque ipsum hoc primum quaeratur, utri parti locus aliquis sit subiciendus, nec illi silentio praetereundi sunt, de Orphicis dicturi sacere non possumus quin prius de ipso Orpheo agamus: itaque de hoc prior est quaeStio.

. Primi loci quin ad ipsum reserendi sint dipheum, vix dubia movent Sympo S. 79 B qq PHAEDRUS idem a quo dialogus ille nomen habet' - amoris describens vim in altera orationis

parte, qua Stendere conatur, Amorem λεγιστ- αγα- θοὸν Σὲμ α ζιου ειυαt, eum Solum inducere homines dicit, ut pro aliis mortem obeant, non modo Viros, sed etiam mulieres Και 1ἡ Ἀπεραποθνησκει γε μονοι ἐθελου tu i ἐρωντες, ου μονου ori αυδρες, αλλα καὶ αἱ

γρουαως Testimonio esse clarissimum illud Alcestidis Peliae filiae exemplum, quae sola Sustinuerit pro Suo

i Hua Platon Symposion, Leiprig. Teubner, 876, pag. XLI.

152쪽

ipsa marito mori, licet eius pater et mater viverent quam hoc edentem opus tam pulchrum edidisse Visam esse non solum hominibus, Verum etiam diis, ut, licet multi multa pulchra peregiment, tamen paucis quibusdam hoc dii tribuentes praemium ut ab inseris remitterent animum, illius animum remitterent oblectati

Huic Orpheus opponitur tuam iusto dii ornarunt praemio, maritum reddentes hunc inanem dimiserunt ab inseris, spectrum ostendentes uxoris Propter quam Venerat, ipsam Vero non dantes tui vitam reddiderunt, quod mortem non metuerit huic poenam conStituerunt, ut morte assiceretur a seminis, quod sponte mortem obire amori causa non ausus esset, sed hoc esset machinatus ut vivus ad inseros descenderet, quod igitur, ut erat κιθαρωδος, ignaVesecisse iis visu emet. Duo igitur, ut sententiam suam confirmet, HAEDRUS affert exempla quae inter Se opponuntur alterum per thesin probat, per antithesin alterum: Alcestis verum amorem habuit itaque sortiter fecit, et a diis est honorata Orpheus Verum amorem non

habuit itaque ignave egit, et a diis multatu est. Haec autem exempla opponi alterum alteri ex ipsis orationis verbi apparet: γ Πελιο θυγα τηρ Αλκη ' ρε δε του ἐάγρου.

153쪽

sabulae naturam et vim ad arbitrium suum Pror Su mutare vel potius depravare. )Quod si ita est iacile intellegitur, imprimis cavendum Sse, ne temere iis quae hic ab illo dicuntur, ipsius PLATONIS contineri statuamus sententiam Singuli, qui in Symposio prodeunt in scenam oratoreS,

154쪽

PHAEDRUS, AUSANIAS, ERYXIMACHUS, ARISTOPHANES,

AGATHON, Sua quisque partes agunt, Vel potiu certi hominum generis sui similium personas gerunt Phaedri autem in persona imitatur PLAT vulgarem civem Atheniensem, qui Sophistarum ostentationi et eloquentiae admiratione incensus, studiose hos audiret,

omnibus in rebus eorum auctoritatem Sequeretur, meorum conSuetudine specie quadam doctrinae indutus, eorum more de qualibet re summa levitate et iactatione dissereret, omnia scire se arbitratuS, reapSe

autem Sciret aut recte intellegeret nihil. )Igitur quae hic dicuntur nec LATONIS significant opinionem nec vulgarem sabulae formam , sed PHAEDRI eiusque similium commenta': itaque ad

155쪽

PLATONIS cognoscendam sententiam parum sunt idonea ) nimirum imprimis quam in oratiuncula adhibet PHAEDRus Orphei eiusque acinoris despicientiam, haec SOCRATI verbis, quibus in Phaedone' ad

loco aestimantur quam φρονήσεως cupiditas, omnino tamen non contem

nuntur gradatio est a minore ad maius despicientia autem eiusmodi facinorum, quale est Orphei, prorsus abesse mihi videtur. Itaque non intellego qui WEBER, Platon Νω. h. o. pag. 37 scribere potuerit: Μi dem, derum eines versiorbenen ethes ille in den ades ging. - nachvmp. 79 D doch oh nur . gemein sein. Interessant ist, te uinhier mi eine geWisse Gerinychiiuun clavo gesprochen ird das eraus ech menschlichem, sinolichemmotive in die Unter.est gegangen sei.''Despicientiam hanc indicent qui sagaciores equidem nihil eiusmodi conspicere libenter me confiteor, nisi sorte quis despicere Ii id et gravioriaticui rei postponere Iiquid idem sonare putat mea quidem opinione Siminus laudarur hoc loco tale facinus, quale Orphei fuit, at certe non contemnitur: immo vero vere philosophis in exemplum proponitur. Quod si ita est, non congruunt inter se quae de utroque loco Sympos. 79 D et Phaedon 68 A GER dicit para. 9 et 37. Recte GRUPP ap. ROSCHER col. IIa6: WEBER S. 37 selhs hegiehi, was br, gens nichi sicher istorias Phaiae Ia S. 6II 8 , . de Absti egindentia des offenbar en nichi e pri es en, o do chlae densatis

156쪽

im egensata aur Symposion stelle als in Bemeis onmutange suhri .ird, ausi ' Scilicet Eno est vitium, quod neglexit, ea quae in Symposio leguntur, non dici a SOCRATE, sed a PHAEDRO.

Praeterea vero quae de causa, cur ad inseros descenderit Orpheus, ex PLATONIS verbis elicere conatur WEBER, non recte mihi licere videtur: scilicet tenendum est, quam ob rem hic Orphei exemplum afferatur: non affertur ut carpatur ille, id quod iam ex eo apparet, quod non solus commemoratur Orpheus, sed una cum aliis, qui carpi non poterant: πολλοι δῆ ἐκμυς ηυλησαν ali Αιδο ελθειν , sed ut ostendatur, quanto magis philosophis mors obeunda sit, quibus tanto maius Propositum sit praemium itaque utrum revera Orpheus hanc ob rem descenderit, necne,

nihil id PLATONis refert hoc loco in fabula erat, Orpheum ut uxorem recuperaret, ad inseros descendisse, id quod non ignaviae, sed sortitudinis habebatur ad sabulam autem hanc ut demonstret quae sibi demonstranda posuit, aliudit -- amplius nihil. A PLATONI de Orpheo cognoscendum iudicium nihil affert hic locus, nedum quae WΕΒΕ elicit. Itaque nec intellego, qui dubitare possit WEBER utrum ex populi narrationibus an ex poetae alicuius carmine noverit PLATO Orphei descensum ad inferos pag. 37: Κ-nte Plato die ades ahri des . ais in Volhssage de aus

PHAEDRUs, ex eodem sonte fluxisse, vix credibile est certe omnino non congruunt inter se.

Deinde autem illa de Orpheo sabula, quam in haedone spectari WEBER dicit, ita erat in vulgus nota, ut certo quodam sonte usum esse PLATONEM

omnino non sit necesse.

Ceterum quod EBR primum se animadvertisse putat, nudi hic ad Orpheum pag. 37: Auch in ine gweiten, ovi et ic se he his et xi nichi ea ch teten Stelle spieit risus si an PMdo p. 68 A elates' sqq.J, in his quoque errat. Iam OHLRAB Platons haedon. Fur den Schulgebrauch erklari Leipetig. Teubner 879 ad locum annotavit: An- spieIun au die Sagen vo Athestis und Admetos, Orpheus und Eurydihe, Achilles und Patrolitos, die Platon auch im symp. I79 Dierithri. 'Ceterum eorum qui de Orpheo apud PLATONEM commemorato scripserunt si qui neglexerint hunc locum, non est admodum mirum, cum una ex parte ad LATONI de Orpheo iudicium cognoscendum vix quicquam eum afferre supra iam sit demonstratum, altera Vero ex parte omnino constare ψ videatur ad Orpheum hic alludi cf. RUPPI verba, supra Iaudata: was librigens nichi sicher ist J, saltem non solum hic significari. Sic C-im Eth. d. ali. r. I. pag. O ad ipsius LAUNIS temporum consuetudinem locum videtur reserre: -Viele unschien, Wie in Platon's

157쪽

I4 Ilogia vero adem ille SOCRATES in eorum numero refert Orpheum, quibuscum Versari summam asserat delec

tationem, licet huic loco non nimis tribuendum aliquis putet, cum in Apologia inveniatur.

Nihilominus nonnulla, quae Symposii locus ille exhibet, in aliis quoque inveniuntur dialogis et id

quidem saepius ita, ut vix ipsius LATONIS partes agere eum qui dicat negari poSSit, quamquam nuS- quam alibi invenitur HAEDRI despicientia cuius rei causa haec mihi videtur, quod in HAEDRI oratione ipsa vulgaris sabulae vis mutatur illa quidem, multa tamen insunt quae ad hanc sabulam pertineant; PLATO

autem de Orpheo dicens, ab hac sabula, licet ei

credidisse eum omnino non appareat Vix usquam

recedit, id quod proximis paginis accuratiu ostendetur.

De Phaedonis loco iam diximus. Quod Symp. 79 D

κιθαρ ς Vocatur Orpheus, non pugnare Videntur quae

leguntur Ion p. 33 C. ' Attamen neque hic locus ad

Phildon 68 e-Khnt mire, tu sterben um geliebte ensinen die siedure den o veriore halten, immades Wiedergusehen V haud scio tamen anno iure SCHMID hoc censeat. Ceterum simile quid putare videtur DIRTERICH, ehyia, pag. 36, et adn. 3. I CL EBER . l. pag. 33. imium tamen is contendere videtur, cum Orpheum hoc loco ipsis verbis πιθαρ δέ appellari dicit ,Jon p. 33 BC. symp. 79 Wir er ala ιιαρενδις genanni''J scilicet sermo est de αὐλήσει. de κιωρίσει, de κιθαρορδίε de αφφMφῆ ad quam harum artium Orphei ars sit reserenda, diserte quidem non dicitur. Ceterum ZELLER . l. II I para. M sqq. verisimillimum censet, Ionem dialogum non scripsisse PLATONEM HUIT . l. II para. 23-aas dubitat. Contra Go-RRT II pag. 564 adn. ad pag. 3 Vs. Ivi: Am schWach-sten egrande schein die Athetes de Ion, in Schrilichen, das schon das geniale Gleichnis vo de magnetischen ingen s334 vor Ansechiungenschillae honnte ... De vie ac angesochienen Dialo is neuerlio in hinniger Verteidiger erstande in Walther Ianeli, Quaestiones latonicae 3a HV Vide praeterea STARMIN o. i. agg. 9 sqq. Cf. Pag. 9 ,Eigent-

158쪽

142 PLATONIS cognoscendum iudicium quicquam adhibet, cum referat LAT id quod alii iaciunt, suam ipsius opinionem non proserat. Simile quid autem est dicendum de Ion. 536 A sqq. licet concedendum videatur WEBERO, ποιητη hic dici a LATONE Orpheum, utrum vero hoc nomine eum appellet, quod in fabula Orpheus esset poeta, an quod PLATO ita censeret,

Orphei cantus vis ac suavitas Significatur rotag. 315 A sqqo ubi cum Sophistarum consertur illecebris: scilicet Protagoras ex unaquaque quam Percurrat urbe discipulos ductare dicitur, alliciens eos voce Orphei instar, illi vero vocem sequuntur allecti quae non dubium est spectare ad notam illam sabulam, quam his verbis commemorat Μetamorphoseon auctor Carmine dum tali silvas animosque ferarum Threicius vates et saxa Sequentia ducit, Sqq. Cum his autem congruit quod Legg. 829Dυμvωveius dulcedo celebratur hoc modo, ut cavendum Sedicatur, ne qui carmen canat non probatum iudicio legum cuStodum, μηδ' ἁ η διων , et co Θαμυρου

Hic tamen iam in medias incidimus dissicultates. Primo quaeritur de adiectivo ' ρειος, utrum idem valeat genetivus ' ρέως, ita ut etiam nullo discrimine scribi potuisset genetivus, necne. Quod etiamsi con-

lie trinige Grande ege die Echthei dieses Dialoges merde nichi vor-gebrachi.'' In hoc quoque dialogo certa indicia quae Platoni abiudicare eum

cogant, inesse non videntur quam ob rem PLATONI eum esse censendum arbitror.

159쪽

cedatur,' alia multa restant dubia, eaque graViSSima.

Ceterum in Latinis apud OvIDIUM talis adiectivi pro genetivo usus satis est frequens de adiectivo Orpheus cf. e. g. etamorph. X, 3: tendit et Orphea nequiquam Voce vocatur. XI, 22: Maenades orphei titulum rapuere theatri triumphi Mi J.

160쪽

I44 Reverane hoc loco Orpheum hymnos

fecisse significat LAT litteris mandatos, et se nosse hos prositetur λSunt qui dixerint ut de IEDEMANNoy taceam, recentioribus temporibus HEBER huius opinionis adiutor auctorque exstitit. ).Μihi potius convenit cum LoBECΚΙo, qui Aglaoph. pagg 389 Sqq. hoc modo iudicat homines literatos legisse aliquid de hoc genere carminum, nullo indicio patet Platonem quidem frustra ante statur Tledem annus. Nam quod in Leg g. VIII. 849 )E vetat 1 an tu τολμαν

Wiehu ist, das Platon Orphische Hymnen ubertaup nenni, momi be-zeugi si das auch dem Alterium solche bekann Waren. . . en die Morte demere p. IV ἀρκη τε και τελευτὸν arae μέσα - εντων irklic au einen Orphischen Vers anspielen, te die Scholie betaupten, soma dieser aus inem hymnosartigen Gedichte tammen, Wie Gruppe inr- scheinlic gemach hat. Vix tamen cum hisce congruere mihi videntur, quae eadem pag. scribit WEBER .ob dies Gedichte christi ic aulaeaeichnet waren, ob Platon siegetes en atte lassi aus der intachen r. nung sic nicht entscheiden. Etenim quid aliud demonstrare conatus est Alioquin cur impugnat inaMMUM Quam aliam ob causam ipse verisimile putat, Versum, quem ipse P m commemorat, ad eiusmodi hymnum pertinere Traditum suisse, N

pheum carmina secisse in honorem deorum, satis constat, neque a LOBMMO negatur hoc autem ex PLATONIS peribus demonstrare necesse non erat