De Platone prae-socraticorum philosophorum existimatore et judice

81쪽

noti illi, celebrati illi, mea vero opinione imprimis Platonis discipulis noti καταστησαντες, quibus verbis aperte indicantur Orphici ' Illi sunt qui dixerunt: αρθηκοφόροι ut πολλοὶ βακχοι δε τε πα ροι 69 C): qui βακχοι ex LATONIS sententia nulli sunt nisio περιλοσοφηκότες ορθῶς. Iam tenes artissimum

illud vinculum, quod inter orphicorum doctrinas et philosophiam extat PLATONI iudicio φιλοσοριας finis est

ρμυησt acquirere φρόνησt autem haec mi καθαρμιός , quem καθαρμόυ quaerunt Orphici. Itaque non mirum est, praemium quod post mortem

P ὀρθως ριλοσοφου τη Sit Propositum, exprimi verbis e mysteriorum penetralibus sumptis: ' in quo vera PLATONIS philosophiae emitur indoles cui hoc cum mysticis illis doctrinis est commune, ut ad τα ἀόρπια spectet: nam cum φιλοσοφος idem Sit ac λομαθης, 'sen das e tamit' e. q. s. os asin. 74 et I 75 pag. 3oa . Scilicet magnum extat discrimen inter vera et salsa mysteria Praeterea vero ei loci quibus non nisi mysterioriim vocabula usurpat, quales sunt Theaet Issa 156 A vide supra pag. 8), separandi sunt ab iis, qui de ipsis mysteriis agunt. Sed ad haec postea recurram. Ceterum quod hic φρι- σι et καθαρμος exaequantur, iterum duae illae Platonicae philosophiae partes emuntur, de quibus supra dixi. I STA BAU ad locum , In quo respicitur procul dubio ad una m xime mysteria orphica. a Phaedon. o Esqq. ἐλ ριὸν κα ρλ η νυχη ἀπαλλατ ται, μηδὲ, τἀσώματος ξυνεωλκουσα, τε οὐδὲ κοινωνού- αὐτιν is τε βίον ἐκούσα εἶναι. ἀλ- φεύγουσα - καὶ συνηθροισMim ἀτὴ εἰς αὐτήν με - τἄσα ἀεὶ τούτο- τούτο δὲ οὐδὲ ἄλλο ἐστὶν ἡ ὀρθῶς φιλοσοφούσα και ρ εντι τεθνάναι μελετaσα μδίως ἡ ob σοτ' ἄν τι μελέτη θανάτου ,αντάπασίγε.' ἀκοον ούτω μὲν ἔχουσα li τὸ μοιο abra τὸ ἀειδὲς ἀπερχεται, τὸ μῖμ τε καὶ Mάνατον και ρινιμον, I ἀφικομένη πάρχει - εὐδαίμονι εἶναι, πλάνης καὶ ἀνοίας και μου καὶ ἀγρί- ἐράσω καὶ τἄν ἄλλων κακῶν τῶν ἀνθρωπείων λ λλαγμουν, ἡ περ δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμνημένων - ἀληθae τὸν λοιπὸν κρινον μετὰ τῶν sa διάγουσα ούτω - - Κέβης,

82쪽

Postremus quem hic afferam locus est Cratf. 4 PSqq. quo loco et cum Pythagoreis aliisque conseruntur Orphici, et adscribuntur iis doctrinae, quae ad philosophiam pertinent: κα γαρ σῆμά τtus; ρασι αυτο Sc.

τα ὀργιλόμεvo, το σῶμα, καὶ Ουδε δεῖ παράγει ουδὲ γράμμα. Sed haec ad escisaiologicas quae dicuntur doctri

nas pertinent omnia idem vero depflyiis missicendum. Sic, ut afferam exemplum, Theaet. 79 E in eodem genere ponuntur Heracliti et Orphicorum dogmata: αα γαρ - THEODORUS inquit , ὼ Σω-

τῶν σοφρυ, - - ημι τέθναμεν, - τὸ an σῶμά ἐστιν μιν σημα, ubi quae annotata sunt, Heracliti hanc suisse sententiam aliorumque veterum philosophorum, etiam Philolai, satis superque docebunt.''Vide praeterea ZR ERUM, Ph. d. r. I, I 'sagg. 45o, 35 et ibid. adnotti 4 Iniuria IRam, Commentati. Ommsen pag. I verba quae sunto ἀμφι ορφέα, reiecit; cf. ZELLER, O l. Pag. 59, adn. a. Postea ad locum recurram.

83쪽

o a B sqq. Orpheus cum Heraclito coniungitur: )λεγε δέ που καὶ ' ρὰς τι

Ut LATO, ita Graecorum censuerunt alii ' Con-

I Recte apud omRABIUM RIND. .de Heracliteis hiscera

gmati . . . . '

a Animadvertas haec σπερ ' λέγειe diligenter hoc flatum Socrati tribrutur a THEODORO.3 Wom AB in Theaet editione ad h. I. se τι παλαιοτέρων. . . . Orphemn intellegit. s. ra l. o A sq.' ΗΕINDV. 4 Non video tamen, quid sibi velit ZELLER, Ph. d. r. I. I pag. 7 adn. I: Wie dies fκ die mythischen osmologen au de einen die Gnother aut de andem Mite, de Philosophen elaut lenJ schon inde Bllitherei derari hischen Philosophi theus vo de Sophisten thesis vo de Antiingem natu hilosophischer System geschah voncienen b zeugi es PLATO Prol. I 6 vn. 338 Eff., o diesen Der se the rati

Md. St. VCra l. Mam non aliis attribuit talem sententiam PLATO, sed profert ipse, i. e. Socratem facit proferentem; ARISTOTELEs autem nihil dicit nisi: εἰσι δέ τινες. s. pag. 68 et ibi adn. I. Itaque haec minus sunt perspicua. Ceterum hoc loco iis quae pag. 6 sqq. adn. I dicta sunt, addere liceat, iam anno . Chr. n. 78 D. TAEDEM N edidisse opus, quod inscriptum erat Griechenianti erat Philosophen de Leben und System des o pheus, Pherecydes, Thales und Pythagoras CL UMERW.-Η. . l. Pag. 32.5 CL ILLHANN o. l. V. Ia: 6. In dem e ebe on altesten Ueber-lieserungen, an melches die Pietat de griechischen Denker die Ansfinge

84쪽

seras ea quae dicit ARISTOTELES etaphyS. I, 3 983b

θεολογία, τά τε λαλουμιευα τω σιγωριέγω σαφέστερα τοῖς πολλοῖς χρο- κα τα σιγωμενα τῶν λαλουμένων ποπποτερα,

thre Philosophie ginnupsi lint, finde Wir' e. q. s. pag. 4:,7 Der schino de Alten, das inre Philosophie in Urtraditione vorgehildet sei, sciatesse sich' e. q. s. I Nescio tamen an ipsum Platonem hic indicet A IN ELEs verbis quae sunt ri δέ τινες cs Crat. o B; Theaet Isa E, ID D. Vide NINII Ind. i. v. Πλώων , I libri latonis et qui seruntur Platonis esse ab Arist. ita respiciuntur ut aut . . . aut denique cum nec libri nec Platonis nomen adhibeatur, veluti uini, rorem, νομίζουH τινες, latonem et certum quidem eius librum respici vel certum sit vel probabiliter coniiciatur. a Praep. Evang. II. I. I. LUTARCH. d. DUEBNER Didot), ol. V: Fragm. et spur. PM. 7 IX, 1. Cf. Praeterea de Pyth. inc. XVIII προτερον μὲν ἐν ποιήμιασιν ἐξέγρον οἱ φιλοσοφή - δογματα καὶ τοι λέγους, ῶσπερ 'Ο-ῖ - 'F σίοδος - Παριμνίδης ara avo νης κω 'Eμπεδοκλε καὶ

85쪽

Resiant praeterea alii multi, quos omnes hic enumerare longum est, qui tamen universi una mente atque Voce philosophorum in grege Orphicos adnumerant 'Neque iniuria ita censuerunt Philosophia et mythologia cum per se ipsae artius cohaereant, ' tum maxime quod ad prae-Socraticorum tempora ommuni quodam vinculo ita sunt iunctae, ut interdum altera ab altera vix possit separari. Imprimis istis temporibus, quibus velut in incunabilis erat philo- Sophia, necdum semper iustas cogitatis formas invenerat aut a sensibus mentem evocarat, iis tem

poribus maxime ad sensa verbis exprimenda mythis

indigebat. Μythologia et philosophia sane inter se disserunt,

i CL de hoc loco et de mythorum interpretatione allegorica quae eo continetur: GRUOR . l. pag. 5 8. Vide praeterea CHR. AUG. LOBE , Agl opham. I, Pag. 6os. a CL ILL--, . l. cap. I Vorgeschichmine Annnge de Phil sophie), 34 Summe de uten uber die Herkuns iure Philosophie a Urtraditionen. 3 CL Bomm Encyclop. pag. 39: Es is diseresedentalis incons quent, en man war die Μythologie aber nich die Geschichte de reblosophie unter die philologischen Disciplinen rechnen in at o die Philosophie et was an de res Is die gur lar hei des e standes rho benemythologie Ere.''Quamquam non dico prorsus me haec probare. 4 CL GRUPPR, C. u. . pag. 653: In dem ungeheure Proceas, denaus ylechischem oden das mensGliche Denken durchmachte, indem svo de religiosen rhennini gum vorausseraungstosen λ Forschen vomΜythos xum Logos orlachriti, in diesem Proces hegeichnen inserem ditate die frithere Her lettos die pittere Phase.' sqq. 5 Cons de universa hac re . Auram, Elaletruncin die Philosophie,

86쪽

sed discrimen minus ad argumentum, ad materiam, quam tractant pertinet, quam ad eos qui tractant et ad animi facultatem, qua tractantur argumentum in rutraques idem est yy Hoc autem cum de uni-

Haec tamen, quae integra exscripsi quia artius cohaerent inter se etsi quae inter philosophiam et mythologiam intercedat ratio, bene exponunt, universa me probare ne quis putet. Immo vero arbitror, a salsis rationibus proficisci virum clarissimum PAULSin, id quod imprimis apparet ex eo quod mythologiam et religionem inter se confundit et eodem ponit numero. Qua in re omnino non convenit mihi cum viro doctissimo. Scilicet multo

87쪽

7Iversa philosophia est dicendum, si latiore sensu intellegitur, Τ tum maxime de antigetur philosophia,

Cuius vis revera latissime patet. Antiqua, quae erat ante ARISTOTELEM, philosophia nondum erat ea, qualem nos philosophiam proprie dictam interpretamur mixta erat multis, quae nostro

iudicio ad philosophiam non pertinent.' A populi

opinionibus antiquitus acceptis prosecta erat, nec statim satis erat firma ut prorsus ab iis solvere se Pomet nondum assueverat animo videre ad oculos plurima reserebat. Praeterea vero permulta sunt, quae omnino non nisi αυθικως - sit venia verbo, dici queunt. Itaque etsi non omnes mythos ad philosophiam pertinere

latins patere puto quam mythologiae religionis vim. Optime quae voci huic subiecta sit notio, definire mihi videtur CALVINUS ille, Religion Christ. Institui. 559. Lib. I cap. a i L: En quid sit pura germanaque religio; nempe fides cum serio Dei timore coniuncta ut timor et voluntariam reverentiam in se contineat, et secum trahat legitimum cultum qualis in lege Praescribitur. Quod ad subiectum igitur fundamentum, ut ita dicam, est fides ex dei maiestate et potentia oriuntur timor et reverentia, unde, quod ad actum, fit cultus. Μythi autem oriuntur ex sensu divinitatis, natura hominibus insito, quo utitur phantasia, ut ea quae sub sensus non cadunt, sensibus comprehendat et reserat. Itaque omnino non sunt eiusdem generis religio et mythologia. Cf. pra terea A. ΚυYPER, Encyclopaedi de heilige Godgeleerdheid II, I 894, pagg. 249 sqq. Η. AVINC mereformeerde Dogmatie I, 895, para. 7 sqq. I CL A SQ o. l. pag. a sqq. Philosophie histrim augemei ten Sinne des Wortes nichis anderes, ala de stet Mederhoite Versuis, in Ganges vo Vor stet Iunge und Gedanhen liber Gesta It undausam-men han g, liber in und Bede utun alier inge u

88쪽

probe scio, minime amen mythicum involucriam necessario est impedimento, quominu ea quae continentur, ad philosophiam pertineant immo vero mythi natura ea solet esse ut mythica sua forma contineat ea, quae, philosophe cogitata, alio modo dici nequeant.

Optime haec mythi indoles cernitur in LATONE. )Audias ZELLERUM: ' . Die platonischen ythen

a opera, quae de mythis Platonicis scripta sunt, enumerat EBER G-ΗEINZ o. l. pag. 89. Bene de mythorum et philosophiae apud PLATONEM consuetudine disserit STALLBAUM, Protege ad Phaedrop. XXXV sqq.; es eundem ad Rep. I. Platonis Politia. Vol ΙΙ, agg. 428 sqq. . a m. d. r. II. I , pagg. 8 sqq. 3 Ad nostram disputationem eos tantum pertinere mythos, quos aliunde sumpserit PLATO, non quos ipse secerit, ipsum per se intellegitur verum est non semper Iaciles hos discemi nec tamen multum refert in iis

89쪽

, nichi genetischen sonder ontischen 'ioniolo schen)Charaliter seiner deenlehre ille nichi in reinwissenschasilicher Formaussassen onnte. '')Haec ita esse, ipse PLATO distinctis verbis indicavit: ' ea quae in Phaedone narrat SOCRATES, θολογεῖν se dicit 6 E); itemque quae de inseri narratum CSt, μυθου nominat: Ioici ε γα δεικα lai θου λεγειν καλοvi,

κρατες, ημεῖς γε τούτου του μυθου γ ως- ακουσαιριεν

Μytho autem hoc exposito haec addit ii CSqq.):

90쪽

Simile quid dicitur de mythologica Timaei dialogi

ut veri similia ostendat, non habet ' At id ipsum mythi est proprium, ut ibi adhibeatur solum, ubi certa et fixa locum non habeant nec attingi possint, ut tecte indicet, quae dici nequeant Legg. IIDA: