De Platone prae-socraticorum philosophorum existimatore et judice

91쪽

Ceterii vero, licet non ipsa sit philosophia, ad philosophiam certe pertinet mythus') iam afferendum est hic id quod Tim et C sqq. legitur, quo loco

Aegyptiorum sacerdotum quis Soloni dixisse narratis :το γαρ υ και παρ' lactu, inquit, Ποριευον, ς ποτε Φαέθω Ηλιου παῖς et του πατρος ἄρμα ζευξας δια τομη δυνατος εὐνα κατα ἡ του πατρος δου λαγνει τά et ἐπὶ γῆς ξυνέκαυσε και αυτος κεραυνώ θεὶς διεφθάρη, τουτομυθου με σχ ημα χο λέγεται et δε ἀληθές ἐστι τῶν περὶ γῆ κα κατ' οὐραυο ιουτω παραλλαξt καιδια λακρω vin γιγνομένη τῶν ἐπὶ γῆς πυρὶ πολλῶρθορά, quam doctrinam cum convenire cum iis quae

aliis locis statuat LATO Politic. p. 69 Sqq,, Legg. III, p. 77 A qq.), tum omnino aliorum philosophorum sententiis Orphicorum, Heracliti aliorum)Similem esse, apparet ex iis quae ad locum adnotat

De iis, quae in libris De Repubi scriptis exponuntur, Tim. 6 C sqq. in hunc modum disserit

I CL STALLB. ad Rep. 6I4 B: Etenim continentur mythi apud I tonem fere arctiore quadam cum ipsa philosophiae doctrina necessitudine, quam plerique suspicati sunt' e. q. s.

92쪽

Item in ipsorum de Republica librorum fine quae ibi exposita sunt, μυθος appellantur, et mytho huic tribuitur vis, quae alibi φιλοσπια impertitur Rep. 6a B qq. Και ι τως ἶ Γλαύκων, ὀ μυθος Θωλο και

. Eleganter nimirum his verbis significat philosophus, quae hactenus fabulose exposita sint, ea utique valere quum ad studium virtutis ac sapientiae tum ad vitae suturae beatitatem. ' Haec si conseruntur cum iis, quae in Phaedone vere hilosofhis proponuntur praemia, facile apparebit, quantopere inter Se cohaereant mythus et philosophia. Denique non solum voce μυθος et λογος coniungit PLATO, sed etiam dubitat interdum, utro Vocabulo quae

dicat sint nominanda Lem. 87 μ ξ γαρ ει αὐθος η

quae inter αὐθου et λογου in prae-Socratica Graecorum philosophia intercedit, attulimus ex RUPPI opere 'Eandem vero mythi naturam, scilicet ut mythicae formae subiecta sit materia quae ad philosophiam pertinet, - eandem mythi naturam, inquam,

3 Pag. 69, adn. 4. - Ceterum eodem modo quo PLATO de mythis iudicat A nTOTELES, L. I M. o. I. pag. 456.

93쪽

O,phi cae quoque' exhibent doctrinae,' maximeque

eae quae dicuntur eschatologicae. Itaque facile intellegitur, et multos qui ante ARISTOTELEM uerunt philosophos sensa mentium αυθικῶς dicendo e re

a Orphicorum doctrinae cum non sint unum quid et aliae fuerint saepe temporibus aliis, dissicilius est a diiudicandum, quaenam earum fuerit summa. f. de hac varietate GRUPPE . l. pag. 34 de hymnis O phicis): .Es schein auch au diesem Gebiet de orphischen Litteratur, ala selen sic verechieden Schichte gelato, vo denen successive die jungere die latere vererisne in das de Nam de Orpheus in den e schiedenen Periode fur gant verechiedine litterarisine Erzeugnisse in An-

pag. Ia de theogoniis orphicis : Dam vommi, das dies Gedichte sic in inem bestandigen ius befunden haben miissen, in melchem die

pagg. 68 sqq.: Die orphi schen Lehren .... in uns in mannig- fiat en tellweis .eit vo einander ab eichenden Ausgestiarungen erhalten.''Nihilominus omnia haec carmina philosophiam mythis exprimere videntur: GR P m. v. C. pag. 4I: Ehenso mi die mine besprochenen ElterenTheogonien versuchen es dies jungere in de Form des ythos Gedanken uber Enistehenon Vergehen des elisus lederaulegen.VIdem apparet ex iis quae de antiquiomini et recentiorum theogoniarum discrimine dicit GR PE pag. 64 sqq.: In de tittere theogonisinen Litteratur sciatessi die mythisine Figur de Gedankenkem in sich in dieserjungere orphischen fallen die eiden Seiten de mythischen Personen die philosophischeon die mythische aufeinander.VCf. praeterea quod ad eschatologicas quae dicuntur doctrinas GOMPERRI, M. I .

94쪽

sisse Deorumque doctrinas cum Orphicorum doctrinis artius saepe cohaerere, et maxime PLATONEM imprimis in mythis suis, harii doctrinarum saepissime memorem SSe . Uebrigens spieit in die Μythen Platons, amentlich so ei si die menschliche Seel und

phicorum faciat mentionem quibusque locis, quidve de iis iudicet, examinare non est huius capitis hoc vero stet, LATONEM Orphicos in philosophorum numero habuisse, nec habuisse iniuria. Hisce omnibus obiciat quispiam antiquos, qui ante Aristotelem fuerunt, philosophos omnino inimicissimos suisse mythologiae suasque doctrinas plane ab illa abhorrere putasse. Quod verum quidem est, Si de ustari dicitur mythologia. Sic Homerum Verberibus dignum iudicavisse dicitur Heraclitus ' sic XENOPHANES Homerum et Hesiodum vituperavit hoc

Sic denique ipse PLATO e civitate sua, quam sibi fin-

95쪽

rit, Omne relegandos esse censet mythos, qui de

diis et heroibus indigna narrent. )At haec omnia ad genuinam mythologiam non pertinent. Hoc culpae non datur poetis, quod mythos narrent immo hoc illorum est vitium, quod indigna

narrent et salsa, quod veram mythorum Vim et Sententiam neglexerint et pro meris narratiunculis eos

habuerint omnino non altius spectantibus. Scilicet sic mihi videtur res se habere multo ante

Homerum et Hesiodum mysticae extiterunt inter Graeco doctrinae, quae mythorum involucris Sae, Summam Sapientiam continerent ); quod PLATONEM ipsum indicare postea demonstrabo: harum doctrinarum

a Rep. II, 376 E sqq. f. praeterea F. MARMIN, Die Steno der

96쪽

8Οvestigia in Homeri et Hesiodi carminibus extant; in universum Vero hi poetae eas amiserunt et nihil retinuerunt nisi formam mythicam ' quo factum est, ut id quod symbolice dictum non malum erat, prorsus fieret impium Philosophi autem, imprimisque ors Ni Hi ad primam hanc mythorum Vim redierunt, aut etiam ipsi novos mythos finxerunt ad exprimenda cogitata sua Vituperaverunt eos qui mythis abuterentur, non qui uterentur ' ipsi usi sunt, et mythierant iis pars philosophiae, id quod ex ipsis eis quae tradita Sunt, apparet de Xenophane audias PLATONEM Soph. 4 C. sqq. E E. hospes Eleaticus)Eυκολως ριο δοκεῖ Παρμvtδης aliis retλεχθαι και δε

2 CL ORCK o. l. pag. 34Ο: Die altesten Philosophen, dicionisinen mi die italischen und Empedo hi es enutgten aus religiosem in denΜythos als allegorische Form thre Lehren, mahren si zufeic gegendi unsitilichen Vorstellunge de VolksHaubens anklimpsten.''3 Fieri utique potest, quae videtur esse sententia APELTII in ed. adloc. cf. Prolegg. pag. ut vocabulo hoc hic vitupereti m philosophos, quod κύθους tradiderint, ubi mythis non opus esset, quod non curaverint,notionum veram vim subtiliter examinare' ELM.

97쪽

1 DIALS . l. II Xenoph. r. I s. 3 sqq. pag. svi; vide tamen adn. 3 in fine ceteriun idem fecit PLATO es huius operis pag. 6.a AETH lac. I. 3, o apud Im moxograph. Graec pag. 87. Paulo aliter nunc DIEM, Fr. d. Vors pag. 84 EmpedoHes r. 6 . 3 Cf. praeterea ipse EMPEDOCLES DIE D. l. r. 3 s. II pag. I9IM: ἀλλὰ τορῶς ταμ πιι, eo πέρα κοιο ἀκούσας.

νον δ' μ' isse Uρa τε πολυκλαύτων τε γυναικῶν Φουκίους ευροκας ἀνηγαγε κρινομεν- πορ, τῶνδε κλύ' ob γὰρ μοεσο ἀποσκοπος οὐδ' ἀδαήέμ-. Haud scio vero, anno in omnibus hisce voci, quae est μοιος, eadem illa vis sit subiecta, de qua supra agitur quod saepe dissicilius est a diiudi

candum.

98쪽

verum etiam sermam mythicam in exponenda hilosophia saepius adhibet nec HERACLITUS recusavit, quin mythicis nominibus doctrinas interdum involveret ' Ipsum vero PLATONEM minime mythos previsse,' immo saepissime mythorum uti involucro neque hos omnes ipsum finxisse, et notissimum est et ex

iis quae supra diximus facile intellegitur. Videmus igitur in universum qui ante ARISTOTELEM suerunt philosophos ab ipsis mythis minime esse

alienos, alienos Solum me a pravi mythi praveque interpretatis.

At idem est dicendum de Orphicis maximeque de

horum eschatologicis doctrinis. Inter eos quoque multa indigna irrepserant inter eos quoque multi se insinua-

geseieri .erden. Ceterum eadem mythorum reverentia apparet Lege. 865 D is δέ τις ἐλεουρον εα- raroκτείνη, τοῖς an καθαρμοὐ ob αμυν καθαρθήτω τε τὸν δούλου ἀποκτε μαντι, παλαιὸν δέ τινα το ἀρχαίων μύθων λεγι- μενον ρι- ἀτιμαζέτω.

99쪽

verant, qui speciem quidem initiatorum offerrent,

ipsarum rerum vim et sententiam omnino non in

tellegerent, y id quod ipsis Orphicis minime erat

ignotum: εισὶ γαρ ἡ ως φασι οἱ περὶ τα τελετας, ναρθηκοφοροι μὲ, πολλοί, βακχοι δέ τε παυροι '' denique inter eos quoque multi doctrinis hisce sunt abusi etiam lucri faciendi causa. Perversum talem usum vituperat HERACLITUS: τα γαρ οριιζοριεν κατ' Aθρώπους μυσημαων - ρ εὐυται eundem LATONEM quoque improbare postea demonstrabitur.

At eiusdem Her ac ri si doctrina . cum is h4

corum doctrinis interdum cohaerere non prorsus iniuria contendere nonnulli videntur; praeterea Vero

alii quoque prae-Socratici philosophi cum Orphicis

quam arto vinculo sunt iuncti l h Xenophanem

I CL ORCK o. i. pag. 43Ο: Die Erneverun deris hischen Μyatin die aus iner eruerun de Ge.issentastighei hervoronia fortebei de Masse nur in ine neue Delaid monte.'a PLATO, Phaedon 6 C. f. supra Pag. 3.3 Dinis . L pag. 69 r. 4 in fine . 4 Hic vero cautione opus est, imprimis ne prorsus confundantur mysteria et Orphicorum doctrinae. Quam ob rem mitto hic FLEIDERERI opus .die Philosophie de Her iit vo Ephesos in Lichte de Mysterien-idee'' Berlin 886 , de quo opere f. GRUPPE C. . . pag. 654 adn. I, WZm cf. prox adn. pag. 3I6 sqq. Nec revoco ad WI MANNI librum laudatum pagg. aa-aa7, para. 367, 368 . At vide, Ss, Orpheus, Pag. 167 de eraclito: und er orphlaches nichi verachmissit'', quam tamen sententiam, MIUM non demonstrasse, iure dicit ORNING pag. 66x Praeterea GRUPPE C. u. . pare. 646 34 cs tamen LOR INGpag. 356x GR P apud R CHER . l. col. II 84. Contra ORNING, qui non negat ille quidem, das er Heraclitushan geWisse eine mehr philos phischen Charaliter tragende orstellu en deris hischen edichte, ei in solche vortagen ange tipsi at,' ceterum vero censet: Rnesne uelare inWirhun de Orphi in Her lit is schon deshal nichia denhen, ei thm die Metempsychos vovi frem lat.' Cf. praeterea ZELLER . I. I a pag. a adn. a Pagg. 74 sqq-s Varias recentiorum de ratione quae inter Orphicos et philosophos quos dicunt intercedit sententias recensuit Lo TZING, Berichi liber die mech.

100쪽

multa cum iis communia habere, M ENTHAL mmonstravit.' Empedocles cum indaro antiquissimus eorum doctrinae eschatologicae videtur sons

esse ' immo vero ipse Orphicus suisse dicitur; )in armenidis carmine inesse Orphica nonnulla concedit DIE MUS; quod ad Pythagoreos sum-ciant hic quae dicit GOMPERH, GHechischemenker I pag. - , Orphi und Pythagoreismus, an mochlesie die eibliche n die manniiche Verkorperungdemelben Grundrichiungiennen; V denique ipse PLATO,

Philos vor Sohrates II BURsIAN Jahresberichto a. 4 et 5) s: Schristen, die on dem repren de mechischen Philosophie, o iure Bezi hunge tu de Lehren orientalischer Volhe wwie ur Orphi handein, inde a pag. 37: Wir schii se hieran in Besprechun de aus die orphi sche Litteratur, ininesondere das Verhfflinis deris iterengri echi schen Philosophe tur Orphi hexuglichen christen.'' Imprimis commemorandus est quem supra laudavi GR PII liber, quae qui exhibet, in hunc modum refert DIGESIUS cf. OR IN pag. I 343 .die Anstinge de gri echi schen Philosophie in durch die odiphi schen e dichte . . . . bee instus st.' Vide praeterea Rinu opus, quod infra attuli adn. 33. I J FRRUDENTHAL, Ueber die Theologie des en Bresta I 886, Kobner; cs. LORUING,II pag. 44; praeterea FRRUDENTHAR Jahresberichi des livischtheologischen Seminare, restau 886, contra cuius PLATONIS Soph. Maminterpretationem AAM, Orpheus Μύnchen 895. Beckx pag. o adn. I;

ceterum hoc loco de quo postea copiosius sum dicturus, Orphicos respici, DIM Ius quoque annotat Fr de Vorsori. Pag. 66, 9. a Go--Z, r. D. I. M. Os: de Lusserungen merer altesten G WGrs inne de orphischen Lehre dem Dichter Pindaron dem Phil sophen Empedokles.'

3 Cf. . -N, De Orphei Epimenidis Pherecydis theogoniis qua stiones criticae. Berolini Libraria Nicolai R. Stricher DCCCLXXXVIII

pag. II: Primum philosophos Videamus, e quibus unus certe Orphicorum doctrinam secutus esse ridetur Empedoctem dico' sqq. Praeterea AMROrpheus, pag. 7Ο, adn. 49: Die Kastamen' Ware ei orphischesi

menides Arch. f. . . Philos III 389o para. 73 sqq.